Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2015

Ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος της 20/9/2015 (Α' Μέρος)

Ας κάνουμε μερικές παρατηρήσεις του εκλογικού αποτελέσματος και μετά θα τις συγκρίνουμε με τις προβλέψεις που είχαμε διατυπώσει με τις αναλύσεις μας.

1. Η αποχή αυξήθηκε σε επίπεδα ρεκόρ και αυτό χτύπησε όχι μόνον τα μικρά κόμματα όπως ήταν αναμενόμενο και μάλιστα επιδιωκόμενο από τα μεγάλα κόμματα, αλλά χτύπησε εξίσου και τα δύο μεγάλα κόμματα. Ο δικομματισμός δεν επιστρέφει. Έχει αναχωρήσει οριστικά. 

2. Αν και ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ διατήρησαν τα ποσοστά τους (ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει λιγότερο από μία μονάδα και η ΝΔ κερδίζει μόνον 0,3%) έχασαν σε αριθμό ψήφων.

3. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε από τον Ιανουάριο 320.000 ψήφους (ή το 14%) και η ΝΔ στο ίδιο χρονικό διάστημα έχασε 195.000 ψήφους (ή το 12%).

4. Συγκριτικά η ΝΔ έχει χάσει περισσότερες ψήφους γιατί α) ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης αναμφισβήτητα ένωσε όλες τις πτέρυγες της ΝΔ και β) γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε ψήφους προς την ΛΑΕ (155.000 ψήφους). Με μια τέτοια αφαίρεση, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χάσει μόνον 165.000 ψήφους δηλαδή λιγότερες από της ΝΔ.

5. Τις συγκριτικά περισσότερες ψήφους έχασε το ΠΟΤΑΜΙ, από 375.000 (ή 6,05%) σε 225.000 ψήφους (ή 4,09%) δηλαδή έχασε το 40% της επιρροής του και σε απόλυτους αριθμούς έχασε 150.000 ψήφους. Πού πήγαν αυτοί οι άνθρωποι; Και γιατί; Θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε αργότερα.

6. Μετά το Ποτάμι, τις μεγαλύτερες απώλειες είχαν οι ΑΝΕΛ με απώλειες σχεδόν 30% της επιρροής τους. Από 295.000 ψήφους έλαβαν 200.000 ψήφους. Από 4,75% έπεσαν στο 3,69%. Παρ’ όλα αυτά επέζησαν αν και δεν φαίνεται ότι θα μπορέσουν να επιζήσουν σε άλλη μια εκλογική αναμέτρηση. Εκτός κι αν καθιερωθεί η απλή αναλογική. 

7. Η ΛΑΕ Λαϊκή Ενότητα, αν και κατάφερε να εισπράξει 155.000 ψήφους, προφανώς τις έλαβε από πρώην ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ αλλά ίσως και από τις 40.000 ψήφους που έχασε το ΚΚΕ. Από 340.000 ψήφους τον Ιανουάριο, το ΚΚΕ έλαβε 300.000 ψήφους. Από 5,47% πήρε τώρα 5,55%. Αντίθετα η αναμενόμενη διαρροή ψήφων από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ (μέρος των οποίων συνεργάστηκαν με τη ΛΑΕ) όχι μόνον δεν υπήρξε, αλλά η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αύξησε τις ψήφους της από 40.000 τον Ιανουάριο σε 46.000 τον Σεπτέμβριο. Δηλαδή αύξησε την επιρροή της κατά 15%, ποσοστό τεράστιο που δείχνει ότι έχει δυναμική (στα μέτρα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς) λόγω της διάψευσης των ελπίδων ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα τα καταφέρει. Η εντύπωση οτι το ΚΚΕ ενισχύθηκε είναι ψευδής.

8. Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ είχε οριακές απώλειες μόνον 10.000 ψήφων από 390.000 σε 380.000 ή από 6,28% σε 6,99%.

9. Η υπόθεση, ότι το ποσοστό αποχής εμφανίζεται πολύ αυξημένο λόγω τεχνικών προβλημάτων και μη διαγραφής νεκρών πολιτών κλπ δεν επιβεβαιώνεται. Ο αριθμός των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων ήταν πάνω από 100.000 μικρότερος από τον Ιανουάριο. Άρα είχε γίνει συγκριτικά καλύτερη εκκαθάριση των εκλογικών καταλόγων. Αν λοιπόν είχαμε το ίδιο ποσοστό ψηφισάντων με τον Ιανουάριο θα είχαμε σχεδόν 630.000 πολίτες που θα είχαν φτάσει στην κάλπη. Είναι το 10% του εκλογικού σώματος αυτοί που ψήφισαν τον Ιανουάριο και απείχαν επιδεικτικά τώρα. Η μερίδα του λέοντος από αυτούς αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τη ΝΔ σχεδόν εξίσου.

10. Παρά την εικόνα που είχαν δημιουργήσει τα μέσα ενημέρωσης και κόντρα σε αυτήν, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κερδίσει μια νίκη, ευρύτερη από όσο δείχνουν τα ποσοστά και η ΝΔ έχει ηττηθεί, ενώ δείχνει να μένει σταθερή.

11. Αν αθροίσουμε τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων κομμάτων που ήταν υπέρ του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, φτάνουμε περίπου στο 60%, ενώ αν αθροίσουμε τα ποσοστά των κομμάτων που ήταν υπέρ του ΝΑΙ μόλις που ξεπερνάμε το 38% του δημοψηφίσματος. Συνεπώς έχουμε επιβεβαίωση και σταθεροποίοηση του ΟΧΙ και όχι αυτό που νομίζει η Μέρκελ και οι ντόπιοι συνεργάτες της. Αυτό αυξάνει τις ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ γιατί οι πολίτες επιμένουν στο ΟΧΙ και έχουν δεχθεί ότι (το μνημόνιο 3) πρόκειται για αναγκαστικό ελιγμό υποχώρησης. Αλλά ελιγμό και όχι υιοθεσία του ΝΑΙ.

12. Τέλος αν και το ΠΑΣΟΚ πανηγυρίζει σαν να κέρδισε, επειδή αύξησε το ποσοστό του από 4,68% σε 6,28% και τον αριθμό ψήφων από 290.000 σε 340.000. Εν τούτοις οι αριθμοί λένε ότι η ΔΗΜΑΡ είχε πάρει στις ευρωεκλογές 40.000 ψήφους και το ΚΙΔΗΣΟ του Γιώργου Παπανδρέου (που δεν κατέβηκε τώρα ούτε και έδωσε γραμμή ψήφου αν και σιωπηρά υποψήφιοί του ήταν με το ΠΑΣΟΚ) είχε λάβει 150.000 ψήφους τον Ιανουάριο. Συνεπώς πρέπει να συμπεράνουμε ότι το σύνολο των πρώην φίλων της ΔΗΜΑΡ έχει προσχωρήσει στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως και οι δύο στους τρείς ψηφοφόρους του ΚΙΔΗΣΟ!!!. Με άλλα λόγια ενώ η αποχή του ΚΙΔΗΣΟ από τις εκλογές χαιρετίστηκε από το ΠΑΣΟΚ ως φιλική κίνηση που ευνοεί τη Φώφη Γεννηματά, στην πραγματικότητα ωφέλησε τον Τσίπρα σε αναλογία δύο προς ένα. (2/1)!!! Με άλλα λόγια υπολόγιζαν χωρίς τον ξενοδόχο.

13. Η πολιτική σημασία της παραπάνω ανάλυσης ψήφου των πρώην ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, σημαίνει ότι αντί οι πολίτες/ψηφοφόροι του, να συμμορφωθούν με τις υποδείξεις των στελεχών του ΠΑΣΟΚ, οι πολίτες/ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ υποδεικνύουν στην ηγεσία συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι με τη ΝΔ. Η αντίθετη τάση των πολιτών επιβεβαιώνεται και από τη στάση των ψηφοφόρων του Ποταμιού (το οποίο άντλησε από τον ίδιο κεντροαριστερό χώρο με σκοπό να τους οδηγήσει σε συνεργασία με τη ΝΔ) οι οποίοι όχι μόνον δεν πήγαν στη ΝΔ, αλλά λοξοδρόμησαν προς τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή στην αντίθετη κατεύθυνση.

14. Με δεδομένο ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ προέρχεται από το 44% του ΠΑΣΟΚ το 2009, συμπεραίνουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σε κοινωνικό επίπεδο, είναι το ΠΑΣΟΚ που ξέρει η κοινωνία και όχι το ΠΑΣΟΚ που έγινε αγνώριστο με τη σοσιαλφιλελεύθερη ηγεσία του και τα μνημόνια. Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα ανασυγκρότησης της κραταιάς κεντροαριστεράς με κορμό το ΠΑΣΟΚ, αλλά αυτό ήδη έχει συντελεστεί με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ σε κοινωνικό και σε πολιτικό επίπεδο με ολική αντικατάσταση του πολιτικού προσωπικού του ΠΑΣΟΚ από το λειψό προσωπικό του ΣΥΡΙΖΑ της εποχής που είχε 3%, δηλαδή μετά τη διάσπαση της ΔΗΜΑΡ, ενώ αποβλήθηκαν με δική τους πρωτοβουλία τα στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας, προβάλλοντας μια ιδεοληπτική μετάβαση πάση θυσία στη δραχμή, χωρίς καμιά προετοιμασία, καταστρέφοντας αυτή την πολιτική επιλογή.

15. Μάλιστα οι 340.000 ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ της Φώφης Γεννηματά, (η οποία επιμένει σε γραμμή Βενιζέλου συνεργασίας με τη Δεξιά μνημονιακά) εξισορροπούνται άνετα από τις 320.000 ψήφους που έχασε ο ΣΥΡΙΖΑ από τον Ιανουάριο, επειδή δεν είναι αρκετά σκληρός αντιμνημονιακός και κατά την κρίση τους βάφτισε το ΟΧΙ σε ΝΑΙ δηλαδή … ΠΑΣΟΚίζει. Είναι πιο πιθανό τα 2.000.000 των πολιτών στον ΣΥΡΙΖΑ να απορροφήσουν τις 300.000 που έχουν απομείνει στο ΠΑΣΟΚ, παρά να τις απορροφήσει η ΝΔ, γιατί το δίπολο Δεξιά – Αριστερά εξακολουθεί να υπάρχει και είναι το δίπολο μνημόνιο – αντιμνημόνιο, ή το δίπολο εξάρτηση – ανεξαρτησία. Δεν υπάρχει πολιτικός χώρος ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στη ΝΔ, όπως δεν υπήρχε και ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ από το 1974 ως το 2009. Δείτε ποια μοίρα είχε η Ένωση Κέντρου, το ΚΟΔΗΣΟ, η ΣΥΜΜΑΧΙΑ, η ΔΗΑΝΑ, η Πολιτική Άνοιξη και η ΔΗΜΑΡ με τους ΑΝΕΛ.

16. Για λόγους ιστορικούς το ΠΑΣΟΚ δεν είναι δυνατόν να μηδενιστεί όπως η ΔΗΜΑΡ ή το ΠΟΤΑΜΙ, αλλά κάτι θα μείνει όπως έμεινε και από το ΚΚΕ. Η ιστορία δεν διαγράφεται και η φανέλα έχει πάντα την αξία της. Όπως και η σφραγίδα. Η ουσία όμως είναι τα 2.000.000 των πολιτών που φορούσαν τη φανέλα του ΠΑΣΟΚ ως το 2009 και τώρα φοράνε τη φανέλα του ΣΥΡΙΖΑ, όσο κι αν αυτό εκνευρίζει τόσο την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ όσο και την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ η οποία παραμένει πεισματικά ίδια ακριβώς με το 2009. 

17. Οι πολίτες στέλνοντας στη Βουλή οκτώ κόμματα, και παραλίγο να στείλει εννέα, έχουν ήδη ξεπεράσει το εκλογικό σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής το οποίο δίνει 50 έδρες στο πρώτο κόμμα και είναι ο μόνος τρόπος για να κυβερνήσει η δεξιά. Αντίθετα η δημοκρατική παράταξη με το μέγεθος του 60% που έχει ιστορικά, από το 1900 μέχρι σήμερα, μπορεί να κυβερνήσει και με απλή αναλογική. Η συντηρητική παράταξη αντιθέτως μπορεί να κυβερνήσει μόνον με παραχάραξη της λαϊκής εντολής ή παλαιότερα με βία και νοθεία και πραξικοπήματα. Οι πολίτες κάνουν προπόνηση με τις συμμαχικές κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ και περιμένουν τη στιγμή που θα εκπροσωπηθούν περισσότερα κόμματα στη Βουλή, τα οποία δεν θα είναι δέσμια της ξενοκρατίας, του μνημονίου, της δεξιάς και της ολιγαρχίας. Η κοινωνία είναι πολύ πιο μπροστά από την πολιτική ελίτ.

18. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ και με το ΠΟΤΑΜΙ όπως είναι σήμερα, γιατί τότε θα πρόδιδε τη λαϊκή εντολή, όπως και με συνεργασία απευθείας με τη ΝΔ/δεξιά/Συντήρηση/ Μνημόνιο/εξάρτηση/ολιγαρχία. Θα ήταν όμως επιθυμητό από τους πολίτες η κυβέρνηση να εκπροσωπεί τουλάχιστον το 50% των πολιτών, αντί για το 39% που εκπροσωπεί σήμερα. Θυμίζουμε ότι το 2012, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ με το 42% (29,66 + 12,28) δεν θα τολμούσαν να σχηματίσουν κυβέρνηση χωρίς το 6,25% της ΔΗΜΑΡ, η οποία τους έδωσε νομιμοποίηση ως το μοναδικό (ως τότε) αντιμνημονιακό κόμμα της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου.

19. Το παραπάνω συμπέρασμα στερεώνεται από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, όταν δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ ένωσαν τις ψήφους τους με της ΝΔ, για να χάσουν με το πανηγυρικό 38% του ΝΑΙ. Συνεπώς αν και αυτό που διατυπώνει εντελώς χυδαία ο Πάνος Καμμένος απευθυνόμενος στη Φώφη Γεννηματά, ακούγεται αρνητικό (διώξε τον Βενιζέλο και τα άλλα λαμόγια για να συνεργαστούμε) σε επίπεδο πολιτών είναι «επιστρέψτε στη γραμμή ΠΑΣΟΚ υπέρ των εργαζομένων και κατά της ολιγαρχίας/ξενοκρατίας», «σταματήστε να συνεργάζεστε με τη δεξιά/συντήρηση/μνημόνιο/ξενοκρατία/ολιγαρχία για να δείτε άσπρη μέρα».

20. Τέλος, πώς εξηγείται το 62% στο ΟΧΙ με την έξοδο από τη Βουλή της ΛΑΕ που είχε 25 βουλευτές και αρκετούς ευρωβουλευτές; Εξηγείται από τη δήλωση Λαφαζάνη «δεν επιθυμούμε να συνεργαστούμε με τον μνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ για να κυβερνήσουμε». Μα στις εκλογές, τα 2.000.000 δημοκρατικών πολιτών ψηφίζουν για το ποιος θα γίνει πρωθυπουργός και ποιο κόμμα θα σχηματίσει κυβέρνηση. Δεν λύνουν τα υπαρξιακά προβλήματα κάποιων ιδεολόγων που δεν θέλουν καμία σχέση με την πολιτική εξουσία. Αυτό το κάνει ένα πολύ μικρότερο κοινό, τάξης μεγέθους των 46.000 πολιτών που ψηφίζουν ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Με τις 155.000 ψήφους που πήρε η ΛΑΕ, είναι το μισό ΚΚΕ που πήρε 300.000 ψήφους με τη διαβεβαίωση ότι δεν πρόκειται να συμπράξει σε καμιά κυβέρνηση. Είχε πάρει και στο παρελθόν το ΚΚΕ όλες αυτές τις ψήφους μαζί, χωρίς να αλλάξει την κοινωνία στο παραμικρό. Δεν υπάρχει πολιτικός χώρος ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στο ΚΚΕ, όπως δεν υπήρχε τέτοιος πολιτικός χώρος και ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ, από το 1974 ως το 2009. Δείτε τη μοίρα που είχαν όλες οι διασπάσεις του ΠΑΣΟΚ από τα αριστερά ή τις διασπάσεις του ΚΚΕ: ΤΟ ΔΗΚΚΙ ή το ΝΑΡ. Δεν υπάρχουν! - See more at: http://news4people.gr/index.php/xrima/item/6781-analysi-tou-eklogikoy-apotelesmatos-tis-20-9-2015-a-meros#sthash.U2u0RiWo.TeXAIArb.dpuf

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου