Σάββατο, 8 Ιουλίου 2017

Εμείς επιλέγουμε με ποιούς θα ζήσουμε


ΟΧΙ στην άδικη καταδίκη χωρίς κανένα στοιχείο της Ηριάννας Β. Λ. από τη δικαστική εξουσία και τις δυνάμεις καταστολής και που βρίσκεται σήμερα στις φυλακές της Θήβας
Η Ηριάννα είναι υποψήφια διδάκτωρ της Φιλοσοφικής και επιστημονική συνεργάτις σε διάφορα πανεπιστημιακά προγράμματα.
Την 1η Ιουνίου 2017 η Ηριάννα καταδικάστηκε σε 13χρόνια κάθειρξη και βρίσκεται σήμερα στις φυλακές της Θήβας ,αποτέλεσμα μιας δίκης η οποία σε κανένα σημείο της δεν απέδειξε την ενοχή της!
Με ανύπαρκτους μάρτυρες, με ανύπαρκτα στοιχεία και με αυθαίρετες κατασκευές ,ένας συνάνθρωπος μας ,αυτή τη στιγμή ,χάνει τα πιο δημιουργικά του χρόνια ,κλεισμένος σε ένα κελί ,μετά από μια κατάφωρα άδικη απόφαση δικαστηρίου.

Το χρονικό.
Στις 14 Μαρτίου 2011 η Αντιτρομοκρατική έκανε έφοδο στο σπίτι του φοιτητή ΕΜΠ και φίλου της Ηριάννας, Κωνσταντίνου.
Στο σπίτι κοιμόταν ,εκείνο το βράδυ και η Ηριάννα, φοιτήτρια φιλοσοφικής.
Προσάγεται στη ΓΑΔΑ όπου δίνει προανακριτική κατάθεση , οικειοθελώς DNA, αποτυπώματα και την ίδια μέρα αφήνεται ελεύθερη.
18 Νοέμβρη 2011. Σύμφωνα με την κατάθεση ενός «μάρτυρα» που δεν ξανά εμφανίζεται ποτέ στο εξής, ούτε στο δικαστήριο, ανακαλύπτονται όπλα που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί πουθενά σε χώρο του ΕΜΠ στου Ζωγράφου.
11 Ιανουαρίου 2013. Συλλαμβάνεται η Ηριάννα και κατηγορείται ως μέλος της ΣΠΦ και για οπλοκατοχή με βάση ένα χαμηλής ποσότητας και κακής ποιότητας δείγμα DNA σε γεμιστήρα εκτός όπλου , από τα ευρήματα στο ΕΜΠ.
Ενάμισι χρόνο μετά την υποτιθέμενη ανακάλυψη των όπλων και δύο χρόνια με το DNA της να υπάρχει στα χέρια της αστυνομίας.
Γίνεται έρευνα στο σπίτι της, στο αυτοκίνητο, παντού, και δεν βρίσκεται το παραμικρό στοιχείο.

Η φοιτήτρια αφήνεται ελεύθερη με περιοριστικούς όρους οι οποίοι αργότερα αίρονται και έτσι η κοπέλα ταξιδεύει στο εξωτερικό για να παρουσιάσει τις δημοσιεύσεις της.

Ο ,σύντροφός της, Κωνσταντίνος παραπέμπεται ως μέλος της ΣΠΦ χωρίς απολύτως κανένα στοιχείο πέρα από τη φιλική του σχέση με δύο μέλη των Πυρήνων.
Με πρόταση του εισαγγελέα Σωτήρη Μπάγια και με απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, ο Κωνσταντίνος αθωώνεται αμετάκλητα.

Κι ενώ λοιπόν ο σύντροφος της Ηριάννας ,αθωώνεται αμετάκλητα ,η ίδια οδηγείτε σε δίκη ,στην οποία δεν υπάρχει κανένα επιβαρυντικό στοιχείο εναντίων της ,κανένας μάρτυρας κατηγορίας και το μόνο στοιχείο είναι ένα χαμηλής ποσότητας και κακής ποιότητας δείγμα DNA.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ! Το δείγμα αυτό του DNA όταν ζητήθηκε ,από το στάδιο κιόλας της ανάκρισης, για επανέλεγχο σε πιστοποιημένο και εξειδικευμένο εργαστήριο, που συνεργάζεται με δικαστικές αρχές σε όλη την Ευρώπη (ανατέθηκε σε ειδικό γενετιστή καθηγητή, διδάκτορα Μοριακής Βιολογίας γαλλικού πανεπιστημίου αλλά και γενικό διευθυντή του Ευρωπαϊκού Κέντρου Γενετικής και Ταυτοποίησης DNA) η απάντηση που δόθηκε από την αστυνομία ήταν ότι « τελείωσε». Δεν υπήρχε δηλαδή άλλο ,για να γίνει επανεξέτασή του!
Ο καθηγητής δήλωσε ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να γίνει ταυτοποίηση του DNA της κοπέλας με το επίμαχο μερικό δείγμα που βρέθηκε στον γεμιστήρα.

Τελικά το δικαστήριο δεν πείστηκε ούτε από τη μη ύπαρξη μαρτύρων ούτε από την πραγματογνωμοσύνη του ειδικού ούτε από την κατάθεση της Ηριάννας και των μαρτύρων υπεράσπισης ούτε από τίποτα και αποφάσισε την 1η Ιουνίου 2017 να καταδικάσει την κοπέλα σε δεκατρία χρόνια κάθειρξη και μάλιστα χωρίς ελαφρυντικά, με δεδομένη τη βασιμότητα του βουλεύματος και με μόνο στοιχείο το αμφιλεγόμενο δείγμα.

Σημειώνουμε ότι, σύμφωνα όχι μόνο με το ποινικό δίκαιο αλλά και με σχετικές αποφάσεις δικαστηρίων, δεν μπορεί η καταδίκη να βασίζεται σε ένα και μάλιστα μερικό δείγμα DNA. Η έφεσή της δεν είχε καν ανασταλτικό χαρακτήρα!

Μ’ αυτό το σκεπτικό ,με όρους συλλογικής ευθύνης, οποιοσδήποτε μπορεί να κατηγορηθεί και να καταδικαστεί για οτιδήποτε. Αρκεί να είναι φίλος με κάποιον που είναι φίλος με κάποιον…

Η αδικία στο πρόσωπο της Ηριάννας είναι αδικία εναντίων όλων μας και μας αφορά όλους.
Η Ηριάννα είναι κάποιος από εμάς.

Να μην την αφήσουμε μόνη της
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΗΡΙΑΝΝΑ 
=====================
Συνέντευξη της Ηριάννας Β.Λ.: Μου ζητάνε να αποδείξω πως δεν είμαι ελέφαντας
Από N. on 04/07/2017

Η ιστορία της Ηριάννας είναι πλέον γνωστή σε όλους. Η 29χρονη γυναίκα βρέθηκε στη φυλακή επειδή διατηρούσε σχέση με έναν “ύποπτο” για συμμετοχή στη “Συμμετοχή Πυρήνων”. Ο ίδιος αθώωθηκε από το πρωτόδικο κιόλας δικαστήριο. Εκείνη όμως καταδικάστηκε σε κάθειρξη κάθειρξη 13 ετών.

“Θεωρούμαι από το πρωτόδικο δικαστήριο μέλος της οργάνωσης. Τι να σας πω… Οσο και αν διαβάζει κανείς τη σε βάρος μου δικογραφία δεν θα καταλάβει από πού προκύπτει αυτό”, δηλώνει σε συνέντευξή της στην Εφημερίδα των Συντακτών, υπογραμμίζοντας πως“μου ζητάνε να αποδείξω ότι δεν είμαι ροζ ελέφαντας που ίπταται πάνω από τα κεφάλια τους”.

Η προφανής άδικη καταδίκη της, κατάφερε να συσπειρώσει σε ένα μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας και αλληλεγγύης, ανθρώπους, συλλογικότητες, φορείς και οργανώσεις από διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες. Κατάφερε να σπάσει τη σιωπή, να λύσει την αμηχανία κάποιων από τους λεγόμενους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, οι οποίοι μίλησαν, γεγονός, που καιρό τώρα πολλοί αποζητούσαν.

Τι λέει όμως η ίδια η Ηριάννα για το κίνημα αλληλεγγύης, τις εις βάρος της κατηγορίες, την καταδίκη της και τη μάχη της για να αποδείξει την αθωότητά της. “Κάποια πράγματα με ξεπερνάνε. Υπερβαίνουν τη λογική μου. Και αυτά τα πράγματα είναι επικίνδυνα όχι μόνο για μένα, όχι μόνο για τους φίλους μου και τους γνωστούς μου. Επικίνδυνα για μια ολόκληρη γενιά. Και ακόμη περισσότερο για τις επόμενες. Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι η σκέψη ότι η υπόθεσή μου δεν είναι εξαίρεση, αλλά μέρος ενός κανόνα”, αναφέρει μεταξύ άλλων.

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξή της στην “Εφημερίδα των Συντακτών”:

Καταδικάστηκες σε 13 χρόνια κάθειρξη με μοναδικό στοιχείο ένα αμφιλεγόμενο δείγμα DNA. Πιστεύεις ότι η συγκατάθεσή σου να δώσεις DNA στην αστυνομία το 2011 έπαιξε κάποιο ρόλο;

Πράγματι, το 2011, μετά από έφοδο της ΕΛ.ΑΣ. στο σπίτι του συντρόφου μου, χωρίς δεύτερη σκέψη έδωσα DNA και αποτυπώματα. Δεν φαντάστηκα ότι αυτό θα μπορούσε να στραφεί με τον οποιονδήποτε τρόπο εναντίον μου. Εφόσον ποτέ δεν είχα την παραμικρή ανάμειξη σε παράνομες πράξεις, γιατί να μη δώσω; Αλλωστε θεώρησα ότι αυτή είναι η διαδικασία που ακολουθείται σε τέτοιες περιπτώσεις. Οταν δύο χρόνια μετά με συνέλαβαν και έμαθα ότι μία από τις δύο σε βάρος μου κατηγορίες αφορά την «ανεύρεση» γενετικού μου υλικού σε όπλα, μετά το πρώτο σοκ, η αλήθεια είναι πως στο μυαλό μου ήρθε εκείνη η μέρα, η μέρα της σύλληψης του συντρόφου μου, και το γεγονός ότι η αστυνομία ήδη από καιρό είχε το DNA μου. Το τι μπορεί να σημαίνει αυτό… μόνο υποθέσεις μπορώ να κάνω – περιορισμένες σε αριθμό μεν, υποθέσεις δε. Αλλά και να μην είχα δώσει δείγμα εγώ τότε, το DNA μου υπήρχε παντού στο σπίτι του συντρόφου μου, το οποίο η αστυνομία είχε κάνει φύλλο και φτερό το ’11.

Η δεύτερη κατηγορία αφορά συμμετοχή στην οργάνωση «ΣΠΦ». Πώς σχολιάζεις τη συσχέτιση με τη συγκεκριμένη ομάδα;

Αυτή είναι η άλλη πλευρά της όλης παράλογης εμπλοκής μου στην υπόθεση. Προσωπικά, τα μέλη της συγκεκριμένης οργάνωσης δεν τα γνωρίζω. Οπότε, ο μόνος «κρίκος» που με συνδέει γενικά με τη ΣΠΦ είναι ο φίλος μου, ο οποίος, από τα φοιτητικά του χρόνια, διατηρούσε φιλικές σχέσεις με δύο από τα μέλη της οργάνωσης. Οπως ήταν φυσικό και επόμενο –ελλείψει οποιουδήποτε στοιχείου για συμμετοχή του στην οργάνωση– ο ίδιος αθωώθηκε στη δίκη του. Εγώ όμως θεωρούμαι από το πρωτόδικο δικαστήριο μέλος της οργάνωσης. Τι να σας πω… Οσο και αν διαβάζει κανείς τη σε βάρος μου δικογραφία δεν θα καταλάβει από πού προκύπτει αυτό.

Στην επιστολή σου που δημοσιεύτηκε στην «Εφ.Συν.» λες ότι: «Το όλο παρανοϊκό κλίμα επιβεβαίωσε την αρχική εντύπωση που είχα για την επιχειρούμενη εμπλοκή μου στη συγκεκριμένη υπόθεση: τις τελευταίες εβδομάδες δεν δικαστήκαμε μόνο εγώ και ο συγκατηγορούμενός μου, αλλά μαζί με εμάς “δικάστηκε” για δεύτερη φορά και ο σύντροφός μου». Πιστεύεις ότι η Δικαιο- σύνη λειτούργησε εκδικητικά στο πρόσωπό σου;

Να εκδικηθούν τι όμως; Η Δικαιοσύνη ορθώς έκρινε ότι ο φίλος μου είναι αθώος. Από εκεί και πέρα τι έχουν να εκδικηθούν στο πρόσωπό μου; Εκδικούνται τη σχέση μου με έναν άνθρωπο που με τη σειρά του έχει φιλικές σχέσεις με άλλους ανθρώπους; Δηλαδή, στο στόχαστρο μπαίνουν όχι πράξεις, αλλά σχέσεις… Ή, ορθότερα, αλυσίδες σχέσεων. Δεν ξέρω. Κάποια πράγματα με ξεπερνάνε. Υπερβαίνουν τη λογική μου. Και αυτά τα πράγματα είναι επικίνδυνα. Επικίνδυνα όχι μόνο για μένα, όχι μόνο για τους φίλους μου και τους γνωστούς μου. Επικίνδυνα για μια ολόκληρη γενιά. Και ακό μη περισσότερο για τις επόμενες. Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι η σκέψη ότι η υπόθεσή μου δεν είναι εξαίρεση, αλλά μέρος ενός κανόνα.

Ολο το διάστημα της μεγάλης αυτής περιπέτειας συνέχισες δυναμικά τον δρόμο των σπουδών και της προόδου σου, παραμερίζοντας τον δικαιολογημένο φόβο μπροστά στην κατασκευή του «τρομοκρατικού φακέλου» σου. Πώς το κατάφερες αυτό;

Το 1/3 της ζωής μου (συν έναν χρόνο) το έχω ζήσει στη Φιλοσοφική. Μέσα στο κτίριο και τα τελευταία χρόνια πίσω από αυτό, στο Διδασκαλείο Ν. Ελληνικής. Ηταν επιλογή μου. Τα μαθήματα, οι συνεργάτες, οι ακαδημαϊκές και επαγγελματικές κινήσεις δεν ήταν απλά τα συστατικά μέρη ενός προγράμματος σπουδών ή ένα παραπάνω στοιχείο του βιογραφικού μου. Ηταν βασικό κομμάτι
του τρόπου σκέψης και ζωής μου. Και εγώ και οι τέως συμφοιτήτριες και νυν συνεργάτιδές μου Ζούσαμε (με το Ζ κεφαλαίο) μέσα στο Πανεπιστήμιο. Στο μυαλό μου δεν υπήρξε ποτέ κάποιος άλλος δρόμος ή εναλλακτική. Δεν φαντάζομαι ποιο ακραίο συναίσθημα (όπως του φόβου που αναφέρατε) θα μπορούσε ποτέ να σταθεί εμπόδιο στη ζωή που η ίδια είχα επιλέξει. Τώρα… τώρα είναι αλλιώς. Τουλάχιστον μπορώ και μιλάω με την ομάδα μου και μαθαίνω πώς εξελίσσονται όλα αυτά που με ανάγκασαν να αφήσω πίσω.

Οι δικηγόροι σου έχουν καταθέσει προσφυγή για αναστολή της ποινής σου. Ελπίζεις ότι μπορεί να επικρατήσουν δεύτερες σκέψεις και να περιμένεις ελεύθερη το Εφετείο; Πολύ περισσότερο όταν άνθρωποι αποδεδειγμένα και πέραν πάσης αμφιβολίας καταδικάστηκαν για εξαιρετικά βαριές κακουργηματικές πράξεις και σε μεγαλύτερες ποινές έχουν καθεστώς αναστολής.

Αν πάω σύμφωνα με τη λογική και τους ισχύοντες νόμους, όχι απλά ελπίζω, αλλά είμαι πεπεισμένη. Παρ’ όλα αυτά, έτσι κινήθηκα και τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Επαναπαύτηκα στην πραγματικότητα. Οπότε, δεν ξέρω. Το πρώτο βήμα πάντως είναι η καθαρογραφή της απόφασης από την πρόεδρο του πρωτόδικου δικαστηρίου. Μ’ έχουν ενημερώσει πως τους έχουν δοθεί όλα τα
απαραίτητα έγγραφα ήδη από τις 19 Ιουνίου. Και αναμένουμε…

Σίγουρα υπάρχουν εκείνοι οι οποίοι σκέφτονται ότι δεν μπορεί να σε έμπλεξαν στα καλά καθούμενα και ότι δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά. Τι απαντάς;

Δεύτερες και τρίτες σκέψεις μού φαίνονται δικαιολογημένες. Τις εκλαμβάνω ως ένστικτο επιβίωσης. Είναι μια αυθόρμητη, εγγενής προσπάθεια να αποκρούσεις το παράλογο. Είναι δύσκολο να δεχτείς πως όλα όσα είχες δεδομένα για χρόνια (ένα κράτος δικαίου για παράδειγμα) βρίθουν ρωγμών. Οποιος κατανοεί πως λέξεις όπως «αδικία» δεν αρκούν για να περιγράψουν υποθέσεις σαν τη δική μου, σημαίνει ότι έφτασε σε σημείο να υπερβεί τα όρια της μέσης λογικής και να δει τις ενδείξεις δυστοπίας που αιωρούνται στην ατμόσφαιρα. Δεν θα μπορούσα να απαιτήσω κάτι τέτοιο από κανέναν. Και εγώ η ίδια ακόμη δεν μπορώ να το χωνέψω, και ας περιτριγυρίζομαι από δύο (ή τρεις;) σειρές τειχών στολισμένων με συρματοπλέγματα.

Μέσα στις φυλακές προφανώς ενημερώνεσαι για τη συμπαράσταση χιλιάδων ανθρώπων, επώνυμων και ανώνυμων, και για την ισχυρή στήριξη όλων των συνεργατών και των καθηγητών σου στο Πανεπιστήμιο. Σου δίνει αυτό κουράγιο για να αγωνιστείς μέχρι να αποδείξεις την αθωότητά σου, όταν οι… άλλοι δεν κατάφεραν παρά μόνο με αβάσιμες παραδοχές να τεκμηριώσουν την ενοχή σου;

Ξέρω ότι η οικογένεια, οι φίλοι, οι συνεργάτες μου και οι δάσκαλοί μου, όντας μάρτυρες της ζωής μου, δεν έχουν την παραμικρή αμφιβολία για το τι είμαι και το τι δεν είμαι. Στέκονται δίπλα μου από την αρχή και ευγνωμονώ τον καθένα ξεχωριστά γι’ αυτό. Από την άλλη πλευρά, είναι μια ανακούφιση που και εγώ και οι δικοί μου δεν στεκόμαστε μόνοι απέναντι σε αυτούς που μου ζητάνε να αποδείξω ότι δεν είμαι ροζ ελέφαντας που ίπταται πάνω από τα κεφάλια τους. Η αλήθεια είναι πως δεν έχω πλήρη –ή καλύτερα έχω πολύ περιορισμένη– εικόνα των έξω από τα τείχη κινήσεων και αντιδράσεων.
Μου αρκεί, όμως, που όταν μιλάω με τους γονείς, τον Κ. και τους φίλους μου στο τηλέφωνο, τους ακούω δυνατούς.
Ε, αυτό πιστεύω ότι θα ήταν αδύνατον να το καταφέρουν τόσες μέρες μόνοι τους.
Το ότι παραμένουν παραπάνω από όρθιοι οι δικοί μου, το ότι δεν έχουν σπάσει ούτε λεπτό, ξέρω ότι κατά βάση οφείλεται σε ανθρώπους άγνωστους σε εμένα.

Αγάπη και δύναμη λοιπόν σε όλους, σε γνωστούς και αγνώστους.

Συλλογή υπογραφών για την άμεση αποφυλάκιση της Ηριάννας Β.Λ. εδώ





===========


FACEBOOK 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου