Κράτος – ΕΡΤ «ξεπλένουν» Ναζί ανήμερα 28ης Οκτωβρίου!

 του Νίκου Μπογιόπουλου

Σήμερα, το κράτος του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, το κράτος της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, το κράτος του Ποταμιού και των Κεντρώων, το κράτος των πλουτοκρατών που αποτελεί συνέχεια εκείνου του κράτους που ποτέ δεν καταδίκασε δοσίλογους και μαυραγορίτες και έχτιζε τους «νέους Παρθενώνες» του με τα βόλια των χιτών και των ταγματασφαλι(η)τών, διέπραξε και τούτη την ύβρη: 

Έδωσε βήμα για να «τιμήσουν» στην παρέλαση της Θεσσαλονίκης την 28η Οκτωβρίου στους ναζί της Χρυσής Αυγής! Έδωσε μικρόφωνα (η ΕΡΤ) για να βγάλει λόγο ο ναζί Κασιδιάρης υπέρ φασίστα Μεταξά και κατά… μεταναστών (σ.σ: ο μοναδικός λόγος που μεταφέρουμε σε βίντεο την δήλωση του ναζί – ζητώντας συγγνώμη για αυτό – είναι για να μπορέσει άμεσα ο αναγνώστης μας να την συγκρίνει με τις φωτογραφίες και τα βίντεο που ακολουθούν). 

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Πoλύ περισσότερο που εδώ ισχύει στον απόλυτο βαθμό η ρήση: «Μια φωτογραφία – χίλιες λέξεις». 

Ιδού, λοιπόν, ποιοι ποζάρουν σαν «ιδιοκτήτες» της 28ης Οκτωβρίου – και σε ποιους το κράτος προσέφερε στασίδι και μικρόφωνα. 

Ιδού ποιοι παριστάνουν τους «επιγόνους» (!) των ηρώων που πολέμησαν στην Πίνδο, στο Αλβανικό Μέτωπο και ενάντια στη γερμανική εισβολή -και σε ποιους το κράτος προσέφερε στασίδι και μικρόφωνα.

Η κόκκινη τελεία

Σπύρος Γεωργάτος

Χωρίς περιστροφές: Βρισκόμαστε στην Ελλάδα του εικοστού πρώτου αιώνα και όχι στη Γερμανία του μεσοπολέμου. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τους εφήβους -ούτε τους στρατιώτες - ως κομπάρσους για να σκηνοθετήσει μια ασχήμια, ένα «show» γεμάτο επίπλαστη πατριδοφροσύνη και ψεύτικο πατριωτισμό. Όλα αυτά είναι άλλωστε ξένα προς τη μετριοπάθεια του πολιτισμού μας και αναντίστοιχα προς την ταπεινοφροσύνη που συνοδεύει πάντα τις ηρωϊκές πράξεις και τις πραγματικές θυσίες. Το να «καμαρώνουμε» τους μαθητές που βαδίζουν στοιχηδόν και να αισθανόμαστε ρίγη βλέποντας τους επισήμους στην εξέδρα είναι - στην καλύτερη περίπτωση - εκτός τόπου και χρόνου.

Όσοι θέλουν να τιμήσουν την επέτειο, ας πάνε καλύτερα - όπως πήγαμε εμείς - στο «Τελευταίο σημείωμα», του Παντελή Βούλγαρη που προβάλλεται στις αίθουσες αυτές τις μέρες. Εκεί θα δουν την ιστορία των 200 ελλήνων κομμουνιστών που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή. Και για να είμαστε ακριβείς: Όχι των 200 «ελλήνων» σκέτο - όπως θα τό θελαν «Τα Νέα» κι η «Καθημερινή». Των 200 ελλήνων κομμουνιστών που κρατoύνταν ως πρόβατα επί σφαγή στο Χαϊδάρι.

Στο «τελευταίο σημειωμα» ο Βούλγαρης ξεπέρασε τον εαυτό του. Μ’ ένα τέτοιο θέμα είναι εύκολο να πέσει κανείς στην παγίδα του μελό, όπως έγινε και με άλλες ταινίες που αποπειράθηκαν να διηγηθούν τα βάσανα και τις θυσίες των αριστερών πριν, κατά και μετά την Κατοχή. Ο Βούλγαρης το απέφυγε σκύβοντας με σεβασμό στο κρυφό νόημα που έχει αυτή η συγκλονιστική ιστορία. Έγραψε ό,τι έπρεπε να γραφτεί στον τίτλο και στο τέλος έβαλε μια κόκκινη τελεία.

Όπως οι σκηνές από το στρατόπεδο Χαϊδαρίου και το σκοπευτήριο της Καισαριανής διαδέχονται η μία την άλλη, το μυαλό καλπάζει: Τι οδηγεί τους ανθρώπους στη θυσία, στην προσφορά ακόμη και της ίδιας τους της ζωής, προκειμένου να υπηρετήσουν ένα ιδανικό; Αν ρωτήσουμε τον Καλύβα και δυο-τρεις άλλους «αναθεωρητές», μπορεί και να μας πουν: «Η απερισκεψία κι ο φανατισμός». Και πριν προλάβουμε να απαντήσουμε, θα παραθέσουν ως παραδείγματα τους Ιάπωνες καμικάζι και τους αυτοκτονικούς-εγκληματικούς τύπους του «Ισλαμικού Κράτους». Αν ρωτήσουμε πάλι ορισμένους νευροεπιστήμονες, θα εισπράξουμε μιαν άλλη απάντηση: «Οι ορμόνες», δηλαδή το ίδιο χημικό χάος που κάνει έναν άνθρωπο να σκοτώσει ή να πέσει στο κενό.

Αν πιστέψουμε όλους αυτούς τους τύπους, χαθήκαμε. Έχουμε αναιρέσει την κοινωνική φύση της ανθρώπινης συνείδησης, έχουμε επιστρέψει στην εποχή των παγετώνων και έχουμε συναιρέσει τον Λόγο και τον πολιτισμό χιλιετηρίδων σε πέντ’- έξι άναρθρες κραυγές. Γιατί αυτοί που αντιστάθηκαν στην Κατοχή, αυτοί που άφησαν τα κόκκαλά τους στον Γράμμο και το Βίτσι, δεν ήθελαν να πεθάνουν. Να ζήσουν ήθελαν σαν άνθρωποι και όχι σαν ζώα. Και σ’ αυτό το δίλημμα απάντησαν όταν χρειάστηκε δίνοντας τη ζωή τους. Η θυσία τους δεν ήταν ένα οξύ ψυχωσικό επεισόδιο, ένα αυτοκτονικό στιμιότυπο. Ήταν μια πορεία, ένα ταξίδι στο ολοένα και πιο σύνθετο νοητικό και ηθικό τοπίο που αποκαλυπτόταν μπροστά τους όπως προχωρούσαν από το μηδέν στο άπειρο. Ένα τοπίο, που σε κάθε βήμα που έκαναν, τους προίκιζε με περισσότερη αυτογνωσία. Αυτό εξηγεί τη στάση και τη γαλήνη τους μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Έρχομαι όμως σε ένα άλλο σημείο: Η αυτοθυσία είναι μια οριακή μορφή ανιδιοτέλειας. Οι κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή δεν είχαν σχέση με τους φονταμενταλιστές που βιάζονται να συναντήσουν τον Προφήτη στην άλλη ζωή. Ήξεραν ότι η ζωή τους γίνεται λίπασμα για να φυτρώσει μια άλλη ζωή, πιο ωραία, για όλους τους άλλους. Η κορυφαία στιγμή μπροστά στα κτήνη που τους σημάδευαν δεν ήταν παρά η τελευταία λέξη τους στη διαρκή συνομιλία με τους συνανθρώπους τους, φίλους, συγγενείς, αγαπητικούς, συντρόφους στη μάχη. Το πολύμορφο αυτό πάρε-δώσε δεν γινόταν μόνο με λόγια, αλλά και με άπειρες πράξεις συμπαράστασης, αλτρουϊσμού κι αλληλοβοήθειας. Με μικρές καθημερινές θυσίες. Αυτό το ευγενές «tit-for-tat», που τόμαθαν από παιδιά, είναι ο κινητήρας της κοινωνικής εξέλιξης και η αστείρευτη πηγή από την οποία τροφοδοτήθηκε και εξακολουθεί να τροφοδοτείται ο πολιτισμός μας. 

Όποιος ξεπέρασε τον εαυτό του στις φυλακές και τα ξερονήσια είχε την ευλογία να νιώσει αυτό που λέει ο Σικελιανός: «Σιμώνει ο νέος Λόγος π’ όλα θα τα βάψει στη νέα του φλόγα». Είχε καταλάβει αυτό που έγραψε ο Ελύτης: την «αλληλουχία των κρυφών νοημάτων», τη συνέχεια της ζωής και τη σκυταλοδρομία του πολιτισμού μας. Είχε δει με τα μάτια της ψυχής του, που είναι «πάντα άγρυπνα και πάντα ανοιχτά», όπως λέει ο Σολωμός, πού πάμε κι από πού ερχόμαστε.

Αυτοί οι κομμουνιστές δεν κατέφυγαν στα λυσάρια του «μαρξισμού-λενινισμού» για να λύσουν τις δύσκολες ασκήσεις της ζωής. Δεν έκοψαν δρόμο βρίσκοντας στηρίγματα στα «πέραν του κόσμου τούτου». Μας παρέδωσαν τη φλόγα που έκαιγε μέσα τους οικειοθελώς, με τα ίδια τα χέρια τους, σαν δώρο απ’ το υστέρημά τους, για να τη μεγαλώσουμε και να τη μεταφέρουμε εκεί που πρέπει. Κι αυτό είναι η ανεκτίμητη προσφορά τους στην Οικουμένη και στην Πατρίδα.

Κάποτε θα αλλάξουν τα πράγματα. Κι αντί για στρατιωτικού τύπου παρελάσεις ο κόσμος θα βαδίζει ελεύθερα στο Σύνταγμα και στις πλατείες εις μνήμην των πραγματικών ηρώων. Κάποτε δεν θα χρειάζονται πια στεφάνια, φάλαγγες και δεκάρικοι για να θυμόμαστε την καταγωγή μας. Η λάμψη του πολιτισμού μας θα φαίνεται στα χαρούμενα μάτια των παιδιών και στα κατάλευκα μαλλιά των μεγαλυτέρων.

Μέχρι τότε, ας κρατηθούμε μαζί απ’ το χέρι κι ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε καλύτερα τι πάει να πει «Ελευθερία ή Θάνατος». Δικό μας είναι στο τέλος - τέλος.

Η Καταλονία κήρυξε την ανεξαρτησία της και η Μαδρίτη την έθεσε «υπό κηδεμονία»

Απρόβλεπτες είναι στο εξής οι εξελίξεις σχετικά με την κρίση της Καταλονίας, καθώς οι δύο πλευρές οδηγήθηκαν στην απόλυτη ρήξη. Το καταλανικό κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας της περιφέρειας από την Ισπανία. «Ναι» στην ανεξαρτησία ψήφισαν 70 βουλευτές. Δέκα βουλευτές ψήφισαν «όχι» και 2 βουλευτές λευκό. Μετά την απόφαση της τοπικής κυβέρνησης να προχωρήσει σε μονομερή ανεξαρτησία, η Ολομέλεια της Ισπανικής Γερουσίας, αποφάσισε τη επικύρωση των μέτρων, που ζητούσε η κυβέρνηση, για να θέσει, κατ’ εφαρμογήν του Άρθρου 155 του Συντάγματος, υπό τον έλεγχό της την Καταλονία και να καθαιρέσει την τοπική κυβέρνηση.

Σημειώνεται πως από την ψηφοφορία για την ανεξαρτησία στο Καταλανικό κοινοβούλιο αποχώρησαν οι βουλευτές του Σοσιαλιστικού, του Λαϊκού Κόμματος και του κόμματος των Πολιτών (Ciudadanos). Στην αίθουσα είχαν μείνει μόνο βουλευτές των κομμάτων Junts pel Si, CUP και Catalunya Si Que Es Pot που συνδέεται με το κόμμα Podemos.

Υπενθυμίζεται πως ο πρόεδρος της Καταλονίας Κάρλες Πουτζδεμόν, μετά από έντονες πολιτικές πιέσεις που δέχτηκε, αποφάσισε τελικά να μην προκηρύξει πρόωρες τοπικές εκλογές όπως αρχικά σχεδίαζε. Η απόφασή του, με την οποία μετέφερε την ευθύνη για την κήρυξη της ανεξαρτησίας στο τοπικό κοινοβούλιο, εξανέμισε τις ελπίδες όσων περίμεναν μία κίνηση που θα κατεύναζε την πολιτική αντιπαράθεση με την κεντρική κυβέρνηση.

Απορώ που ακόμα υπάρχουμε

Χρήστος Γιανναράς

O καθηγητής φιλοσοφίας και συγγραφέας, Χρήστος Γιανναράς, μιλά στην Κρυσταλία Πατούλη και το Tvxs, εν όψη της εθνικής επετείου του «Όχι», για την Ελλάδα που «τέλειωσε» λόγω και της εκπαίδευσης που έχει στόχο την χρηστικότητα και όχι το «αληθεύειν».

Όπως αναφέρει ο ίδιος: «Βυθιζόμαστε σε ένα κενό, σε ένα τίποτα [...] Απορώ που ακόμα υπάρχουμε! Δεν γεννιέται η παραμικρή αντίσταση στην κακουργία των πολιτικών… Προς τι να αντισταθεί ο Έλληνας; Προς τι; Για να έχει πρωθυπουργό ή τον Μητσοτάκη ή τον Τσίπρα; Διαφέρουν αυτοί από το να έχεις πρωθυπουργό τον Σόιμπλε; Δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση, το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα είναι πια ανύπαρκτο».

Έχετε πει πως «Η Ελλάδα τέλειωσε» σε σχέση με το ότι «η ελληνική εκπαίδευση εστιάζει στη χρηστικότητα». Θα θέλατε να το εξηγήσετε;

Η βασική μου ιδέα είναι, ότι εάν ο ελληνισμός κόμιζε κάτι μέσα στους αιώνες -κι αυτό είναι που τον διαφοροποιεί ριζικά από τη δυτική παράδοση- είναι ακριβώς ότι ο στόχος για τον έλληνα ήταν το «αληθεύειν» και όχι το χρήσιμο. Λέει ο Αριστοτέλης, ότι «Το ζητείν απανταχού το χρήσιμον ήκιστα αρμόζει τοις μεγαλοψύχοις και ελευθερίοις», δηλαδή, δεν ταιριάζει σε ελεύθερους και μεγαλόψυχους ανθρώπους το να ζητάνε παντού το χρήσιμο. Η χρησιμότητα είναι μια δουλεία στην ανάγκη, αδιανόητη για τον έλληνα. Ο έλληνας μάχεται για την ελευθερία από την ανάγκη.

ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ

Ο ΕΛΥΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΑΓΗ ΤΟΥ 40 ΣΥΝΤΑΓΑΜΑ ΕΥΖΩΝΩΝ ΣΕ ΑΡΤΑΣ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥΣΑΝ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΒΑΛΤΙΝΟΙ 

Ἔπρεπε, λέει, νὰ πιάσουμε τὶς γραμμὲς ποὺ κρατούσανε ὡς τότε οἱ Ἀρτινοί, ἀπὸ Χειμάρρα ὡς Τεπελένι. Λόγω ποὺ ἐκείνοι πολεμούσανε ἀπ’ τὴν πρώτη μέρα, συνέχεια, κι εἶχαν μείνει σχεδόν οἱ μισοὶ καὶ δὲν ἀντέχανε ἄλλο.

Νύχτα πάνω στὴ νύχτα βαδίζαμε ἀσταμάτητα, ἕνας πίσω ἀπ’ τὸν ἄλλο, ἴδια τυφλοί. Μὲ κόπο ξεκολλῶντας τὸ ποδάρι ἀπὸ τὴ λάσπη, ὅπου, φορές, ἐκαταβούλιαζε ἴσαμε τὸ γόνατο. Ἐπειδή τὸ πιὸ συχνὰ ψιχάλιζε στοὺς δρόμους ἔξω, καθῶς μὲς στὴν ψυχή μας. Καὶ τὶς λίγες φορὲς ὅπου κάναμε στάση νὰ ξεκουραστοῦμε, μήτε ποὺ ἀλλάζαμε κουβέντα, μονάχα σοβαροί κι ἀμίλητοι, φέγγοντας μ’ ἕνα μικρὸ δαδί, μία-μία ἐμοιραζόμασταν τὴ σταφίδα. Ἢ φορὲς πάλι, ἂν ἦταν βολετό, λύναμε βιαστικὰ τὰ ροῦχα καὶ ξυνόμασταν μὲ λύσσα ὧρες πολλές, ὅσο νὰ τρέξουν τὰ αἵματα. Τι μας εἶχε ἀνέβει ἡ ψεῖρα ὡς τὸ λαιμό, κι ἦταν αὐτό πιο κι ἀπ’ τὴν κούραση ἀνυπόφερτο. Τέλος, κάποτε ἀκουγότανε στὰ σκοτεινά ἡ σφυρίχτρα, σημάδι ὄτι κινοῦσαμε, καὶ πάλι σὰν τὰ ζὰ τραβοῦσαμε μπροστὰ νὰ κερδίσουμε δρόμο, πριχοῦ ξημερώσει καί μας βάλουνε στόχο τ'ἀεροπλάνα. Ἐπειδή ὁ Θεὸς δὲν κάτεχε ἀπό στόχους ἢ τέτοια, κι ὅπως το `χε συνήθειο του, στὴν ἴδια πάντοτε ὧρα ξημέρωνε τὸ φῶς.

Κι ὄτι ἤμασταν σιμὰ πολὺ στὰ μέρη ὅπου δὲν ἔχει καθημερινὲς καὶ σκόλες, μήτε ἀρρώστους καὰ γερούς, μήτε φτωχοὺς καὶ πλούσιους, το καταλαβαίναμε. Γιατί κι ὁ βρόντος πέρα, κάτι σὰν πίσω ἀπ’ τὰ βουνά, δυνάμωνε ὁλοένα, τόσο ποὺ καθαρὰ στὸ τέλος νὰ διαβάζουμε τὰ ἀργό καὶ τὸ βαρὺ τῶν κανονιῶν, τὸ ξερὸ καὶ τὸ γρήγορο τῶν πολυβόλων. Ὕστερα καὶ γιατὶ ὁλοένα πιὸ συχνά, τύχαινε τώρα ν’ ἀπαντοῦμε, ἀπ’ τ’ ἄλλο μέρος νά `ρχονται, οἱ αργές οἱ συνοδείες μὲ τοὺς λαβωμένους. Ὅπου ἀπιθώνανε χάμου τὰ φορεία οἱ νοσοκόμοι, μὲ τὸν κόκκινο σταυρὸ στὸ περιβραχιόνιο, φτύνοντας μέσα στὶς παλάμες, καὶ τὸ μάτι τους ἄγριο γιὰ τσιγάρο. Κι ὅπου σὰν ἀκούγανε γιὰ ποὺ τραβούσαμε, κουνοῦσαν τὸ κεφάλι, ἀρχινῶντας ἱστορίες γιὰ σημεία καὶ τέρατα. Ὅμως ἐμεῖς τὸ μόνο ποὺ προσέχαμε ἦταν ἐκείνες οἱ φωνὲς μέσα στὰ σκοτεινά, ποὺ ἀνέβαιναν, καυτὲς άκόμη ἀπὸ τὴν πίσσα τοῦ βυθοῦ ἢ τὸ θειάφι. "Ὄι, ὄι μάνα μου", "ὄι, ὄι μάνα μου", καὶ κάποτε, πιὸ σπάνια, ἕνα πνιχτὸ μουσούνισμα, ἴδιο ροχαλητό, πού `λεγαν, ὅσοι ξέρανε, εἶναι αὐτός ὁ ρόγχος τοῦ θανάτου. 

Αναρχικοί απειλούν με επιθέσεις σε κρεοπωλεία και pet shop

Αναρχικοί, οπαδοί του λεγόμενου αντισπισιστικού κινήματος, ανέλαβαν την ευθύνη για τις φθορές που προκάλεσαν το περασμένο Σάββατο σε κρεοπωλείο των Εξαρχείων.

Πέραν της ανάληψης ευθύνης, οι ομάδες «Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων (ALF) - Αντισπισιστικός Πυρήνας Σφυροφόρων Καταδρομέων» με ανάρτηση τους στο athens.indymedia.org προαναγγέλλουν επιθέσεις και σε άλλα κρεοπωλεία, καθώς και pet shop.

Η ανάρτηση τους είναι η εξής:

«Το τοπίο της μητρόπολης θυμίζει νεκροταφείο ψυχών. Μαζάνθρωποι κινούνται πέρα-δώθε, όλη τους η ζωή κινείται σε fast-forward μπροστά απ’ τα μάτια τους. Κομμάτι αυτής της πόλης είμαστε κι εμείς. Περπάταμε στους δρόμους της αναπνέοντας το μολυσμένο της οξυγόνο, καταναλώνουμε και καταναλωνόμαστε, το μεγαλύτερο μέρος του βίου μας βουτηγμένο κι αυτό -ως ένα βαθμό- στην οικονομική αλλοτρίωση.

Ζώντας λοιπόν σε μια καθημερινότητα στην οποία κάθε έκφανση του εξουσιαστικού πολιτισμού λεηλατεί τον χώρο και τον χρόνο μας, όπου κι αν κοιτάξουμε βλέπουμε εχθρικά και μισητά υποκείμενα. Μια βόλτα στο κέντρο ή στα προάστια της πόλης είναι αρκετή για να εντοπίσουμε σε κάθε σημείο της κι από έναν στόχο. Ο εχθρός βρίσκεται παντού, αφού παντού λαχταρά να κυριαρχεί και να επιβάλλεται, έχοντας στο πλάϊ του πρόθυμους υπηκόους που κι αυτοί με τη σειρά τους επιλέγουν να άρχονται και να υποτάσσονται. Επομένως, δεν είναι ψέμα το να πούμε ότι βγαίνοντας απ’ τους τέσσερις τοίχους των διαμερισμάτων μας, ολούθε αντικρίζουμε και γευόμαστε τη σαπίλα αυτού του καταπιεστικού κόσμου στον οποίο ζούμε, νιώθοντας διαρκώς έντονη την απέχθεια μας γι’ αυτόν.

Τα κρυφά email της Monsanto: Τι συγκαλύπτει ο κολοσσός για την καρκινογόνα δράση του glyphosate;

Το περασμένο καλοκαίρι, ο διεθνής Τύπος έφερε στην δημοσιότητα μέρος των εκατοντάδων email και υπομνημάτων της Monsanto - αποτελούν υλικό της δίκης «In re: Roundup Products Liability Litigation» στις ΗΠΑ και δόθηκαν από δικηγορική εταιρεία - από τα οποία προκύπτει, ότι ο γεωργικός - βιοτεχνολογικός κολοσσός συγκάλυψε τον κίνδυνο καρκίνου του επικερδέστερου προϊόντος της, του διαδεδομένου ζιζανιοκτόνου «Roundup», με ενεργή ουσία την glyphosate (γλυφοσάτη).

Τα τελευταία χρόνια η Monsanto βρίσκεται αντιμέτωπη με 250 αγωγές και 1.100 καταγγελίες μόνο σε αμερικανικά δικαστήρια για τη σύνδεση των προϊόντων της με τον καρκίνο. Η διεθνής κατακραυγή που έχει ξεσπάσει είναι ακόμη παλαιότερη, ενώ επίκειται ψηφοφορία από τα κράτη-μέλη της ΕΕ σχετικά με το εάν πρέπει να ανανεωθεί η άδεια της γλυφοσάτης στην Ευρώπη.

Συγκεκριμένα, την Τετάρτη 25 Οκτοβρίου, οι χώρες - μέλη της ΕΕ θα κληθούν να ψηφίσουν την ανανέωση της άδεια κυκλοφορίας του δηλητηρίου της Monsanto, γλυφοσάτη, για άλλα 10 χρόνια, παρόλο που οι επιστήμονες του ΟΗΕ το θεωρούν ύποπτο για καρκινογενέσεις. Ήδη η Γαλλία, η Ιταλία, η Γερμανία και η Αυστρία ανακοίνωσαν πως δε θα στηρίξουν την προτεινόμενη ανανέωση. Mέχρι στιγμής, 2 εκατομμύρια πολίτες (68.000 Έλληνες) έχουν υπογράψει το ψήφισμα του Avaaz για την απαγόρευση της γλυφοσάτης. 

Μια μικρή «προϊστορία»

Ο αιώνας της επανάστασης

USSR: Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών. Tο όνομα δεν αναφέρεται σε μια γεωγραφική περιοχή, αλλά σε μια ιδέα - την παγκόσμια επανάσταση. Τα σύνορά της θα είναι αυτά της εξέγερσης που έχει θριαμβεύσει στη Ρωσία, και θα επεκτείνονται στα όρια των εξεγέρσεων που θα θριαμβεύουν αλλού. Στην αριστερή γωνία μιας τεράστιας κόκκινης σημαίας, ένα σφυρί και ένα δρεπάνι συμβολίζουν το νέο κράτος, ο πρώτος εθνικός ύμνος του οποίου είναι «Η Διεθνής».

Ο εμπνευστής της, ο Λένιν, δεν αμφισβητείται. Ο Λένιν ξοδεύει μεγάλο μέρος της ζωής του ως επαναστάτης στην εξορία στο Μόναχο, το Λονδίνο, τη Γενεύη, το Παρίσι, την Κρακοβία, τη Ζυρίχη, το Ελσίνκι ... Και συμμετέχει σε όλες σχεδόν τις μεγάλες συναντήσεις του εργατικού κινήματος. Τον Απρίλιο του 1917 επιστρέφει στη Ρωσία, όπου έχει ξεσπάσει η Επανάσταση και ο τσάρος έχει παραιτηθεί. Καθώς το τρένο του διασχίζει τη Γερμανία, ακούει την εμβληματική Μασσαλιώτιδα.

Οι Ιακωβίνοι που αποτελούσαν την ενσάρκωση της ριζοσπαστικής βούλησης και την ενοποιητική δύναμη της γαλλικής επα­νάστασης, οι οποίοι όπως είναι γνωστό καθόταν συμβολικά στην αριστερή πτέρυγα της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης τονίζοντας αρχικά την αντίθεσή τους στη βασιλική κυριαρ­χία και αργότερα τη βούλησή τους για μεγιστοποίηση της λαϊκής κυριαρχίας, εμπνέουν τον Λένιν αλλά το μοντέλο εκείνο της επανάστασης που θα διαρκέσει περισσότερο από την Κομούνα των Παρισίων είναι το δικό του όραμα.

Και ο εθνικισμός δεν έχει κανένα ρόλο σε αυτό το μοντέλο. Ο μπολσεβίκος ηγέτης υπενθύμιζε κι αργότερα ότι ήδη από το 1914 το κόμμα του (αντίθετα από σχεδόν όλους τους άλλους ευρωπαίους σοσιαλιστές) «δεν φοβόταν να υποστηρίξει την ήττα της τσαρικής μοναρχίας και να καταδικάσει έναν πόλεμο ανάμεσα σε δύο ιμπεριαλιστικά αρπακτικά πτηνά». Στόχος των Μπολσεβίκων «είναι η ειρήνη σε όλους τους λαούς και έκαναν όλα τα ανθρώπινα δυνατά για να επιταχύνουν την επανάσταση στη Γερμανία και σε άλλες χώρες».

Υπάρχει μια πόλη χωρίς αστυνομία, με 0% ανεργία, 1200 ευρώ μισθό και σπίτια με 15 ευρώ τον μήνα...

Με σχεδόν καθόλου αστυνομία, έγκλημα ή ανεργία, η ισπανική πόλη περιγράφεται ως μια δημοκρατική, σοσιαλιστική ουτοπία. 

Η ανεργία είναι ανύπαρκτη στη Marinaleda, ένα χωριό της Ανδαλουσίας στη νότια Ισπανία, που είναι ευημερούσα, χάρη στον γεωργικό συνεταιρισμό του.Μια πόλη όπου όλοι δουλεύουν, δεν υπάρχει αστυνομία, ενώ οι μισθοί είναι 1200 Ευρώ!

Εκ πρώτης όψεως, η ισπανική πόλη της Marinaleda δεν διαφέρει από οποιαδήποτε άλλη στην περιοχή της. Τοποθετημένη στην γραφική κοιλάδα Campiña, η γύρω περιοχή αποτελείται από καταπράσινους λόφους, μίλια από ελαιώνες και χρυσαφένιες εκτάσεις με σιτάρι που εκτείνεται όσο το μάτι μπορεί να δει. Η πόλη είναι όμορφη, ήσυχη και χαρακτηριστική αυτών που βρίσκονται στην Ανδαλουσία, την φτωχότερη,νότια επαρχία της Ισπανίας.

Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήµαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώνων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήµονα 12.000 στρέµµατα γης και να δηµιουργήσει έναν αγροτικό συνεταιρισµό από τον οποίο ζει σήµερα σχεδόν όλο το χωριό. «Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!», λέει ο δήµαρχος.

Καθαρή νίκη του Μαδούρο στις χθεσινές εκλογές στη Βενεζουέλα

Πανηγυρισμοί στην πολιτεία Miranda. Φωτoγραφία: AVN

Mία τεράστια νίκη σημείωσε ο Νικολάς Μαδούρο χθες στη Βενεζουέλα, στις εκλογές για την ανάδειξη κυβερνητών. Από το σύνολο των 23 πολιτειών, κέρδισε τις 17, αφήνοντας στην αντιπολίτευση μόνο πέντε. Η εκλογική συμμετοχή άγγιξε το 61, 1%.

«Κερδίσαμε το 75% των κυβερνητών της χώρας […] ο τσαβισμός είναι ζωντανός, θριαβευτής και στο δρόμο», δήλωσε ο Μαδούρο, ενώ χαρακτήρισε το αποτέλεσμα των εκλογών ως «τη μεγαλύτερη ανατροπή των τελευταίων 15 χρόνων».

ΚΚΕ: Προκλητική η επιμονή των δικαστηρίων στην άδικη φυλάκιση της Ηριάννας

«Η προκλητική επιμονή των δικαστηρίων στην άδικη φυλάκιση της Ηριάννας Β.Λ. και του Περικλή Μ. χωρίς κανένα σοβαρό αποδεικτικό στοιχείο, μετά και τη σημερινή απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου της Αθήνας, που απορρίπτει για δεύτερη φορά τις αιτήσεις αναστολής τους, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το κοινό περί δικαίου αίσθημα» αναφέρει ανακοίνωση του ΚΚΕ. 

«Τεράστιες ευθύνες έχει η κυβέρνηση που διατηρεί άθικτο και εμπλουτίζει συνεχώς το κατασταλτικό νομοθετικό πλαίσιο των προηγούμενων κυβερνήσεων, πάνω στο οποίο στηρίζονται τέτοιες αυταρχικές αποφάσεις». 

Η ίδια ανακοίνωση τονίζει ότι το ΚΚΕ, το επόμενο διάστημα, θα πάρει πρωτοβουλίες για την ανάδειξη αυτού του ζητήματος και την αλλαγή του συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου, καταλήγει η ανακοίνωση του κόμματος.

«Τα χρήματα από τα ομόλογα δεν δόθηκαν στην Ελλάδα, για να πέσει ο Τσίπρας»

Περίπου 7000 υπογραφές έχει ήδη συγκεντρώσει η καμπάνια της γαλλικής ιστορικής εφημερίδας Humanitè που ζητά «να επιστραφούν τα χρήματα στους Έλληνες», αναφερόμενη στα υπερκέρδη του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας από τα ελληνικά ομόλογα, που αθροιστικά ξεπερνούν τα δέκα δισεκατομμύρια ευρώ. Ο διευθυντής της εφημερίδας και ευρωβουλευτής, Πατρίκ Λε Γιαρίκ, που οργάνωσε την καμπάνια, δήλωσε στο tvxs.gr ότι η συμφωνία επιστροφής των χρημάτων αθετήθηκε το 2015 «ύστερα από πολιτική απόφαση του Σόιμπλε, ο οποίος ήθελε να οδηγήσει την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σε αδιέξοδο και κατόπιν στην κατάρρευση». 

Συγκεκριμένα, οι δυο θεσμοί είχαν συμφωνήσει το 2013 τα κέρδη από τα ελληνικά ομόλογα να επιστραφούν στην Ελλάδα μέσω ενός συστήματος αναδιανομής. Όμως το 2015, ο πρόεδρος της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, ανακοίνωσε ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει, ύστερα από απόφαση των κρατών - μελών. Έτσι τα 2,5 δισεκατομμύρια κερδών του ΔΝΤ και τα 7,8 δισεκατομμύρια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας έμειναν αδιάθετα. Σημειώνεται ότι ο ευρωβουλευτής Στέλιος Κούλογλου κατέθεσε γραπτή ερώτηση προς την Κομισιόν ζητώντας απαντήσεις για το πως θα αντιδράσει στην καμπάνια αυτή, που ως πολιτικό στόχο έχει την ευαισθητοποίηση του γαλλικού κοινού και της γαλλικής κυβέρνησης να κρατήσει την υπόσχεσή της. 

«Πρέπει να αναγκάσουμε τις κυβερνήσεις μας να σταθούν στο ύψος των λόγων τους. Αυτά τα χρήματα είχαν υποσχεθεί στον ελληνικό λαό, που τα έχει μεγάλη ανάγκη. Σε αντάλλαγμα, οι Έλληνες έκαναν σπουδαίες προσπάθειες για να ικανοποιήσουν τις ουτοπικές και δογματικές απαιτήσεις της τρόικας. Και το κατάφεραν: ο δημόσιος τομέας, το σύστημα υγείας, οι συντάξεις μειώθηκαν, μεγάλο μέρος της δημόσιας περιουσίας ιδιωτικοποιήθηκε μέσω αμφίβολων ιδιωτικοποιήσεων, και η εργατική νομοθεσία έγινε ιδιαίτερα ευέλικτη. Παρόλα αυτά, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, καθοδηγούμενες από την Γερμανία, δεν κράτησαν την υπόσχεσή τους», δήλωσε ο Γάλλος ευρωβουλευτής μιλώντας στο tvxs.gr. 

Τι ακριβώς σημαίνει «νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου»;

Η παραπληροφόρηση και το μίσος για τη διαφορετικότητα κυριάρχησαν, δημιουργώντας μια απόλυτα στρεβλή εικόνα περί του τι ακριβώς ψηφίστηκε

ΝΑΝΤΙΑ ΜΠΑΝΤΕΚΑ

Πλήθος συζητήσεων προκάλεσε η πρωτοβουλία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να φέρει προς ψήφιση στη Βουλή νομοσχέδιο που τροποποιεί το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου. Όπως συχνά συμβαίνει στον εγχώριο δημόσιο διάλογο, η παραπληροφόρηση και το μίσος για τη διαφορετικότητα κυριάρχησαν, δημιουργώντας στους περισσότερους πολίτες μια απόλυτα στρεβλή εικόνα περί του τι ακριβώς ψηφίστηκε.

Το νομοσχέδιο, που μετά την υπερψήφισή του την περασμένη Τρίτη, θα αποτελέσει σύντομα και τυπικά νόμο του κράτους, αφορά στη νομική́ αναγνώριση της ταυτότητας φύλου. Σε τι αναφέρεται λοιπόν ο όρος «νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου»; Όπως ο ίδιος ο νόμος ορίζει, «ως ταυτότητα φύλου νοείται ο εσωτερικός και προσωπικός τρόπος με τον οποίο το ίδιο το πρόσωπο βιώνει το φύλο του, ανεξάρτητα από́ το φύλο που καταχωρήθηκε κατά́ τη γέννησή του με βάση τα βιολογικά του χαρακτηριστικά». (αρ. 2) Άρα μιλάμε για περιπτώσεις στις οποίες υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ του φύλου που έχει καταχωρηθεί ληξιαρχικά μετά τη γέννηση του ατόμου (βιολογικό φύλου/sex), και του τρόπου που το άτομο αντιλαμβάνεται και εξωτερικεύει το φύλο του (κοινωνικό φύλο/gender) (αρ. 3).  

Ερμαφροδιτισμός: Μια κοινωνική και πολιτική προέκταση (Εξαιρετικό, αν και λίγο φλύαρο…)

"ΡΕΣΑΛΤΟ"

Με αφορμή το νομοσχέδιο για την ταυτότητα φύλου 

Για το θέμα του νομοσχεδίου που αφορά την ταυτότητα φύλου, έχουν γραφεί και ειπωθεί πάρα πολλά το τελευταίο διάστημα. Δεν έχουμε να προσθέσουμε κάτι. Θα προσπαθήσουμε να μιλήσουμε για τον ερμαφροδιτισμό, σαν ένα συνολικότερο κοινωνικό και πολιτικό φαινόμενο, το οποίο δεν το θεωρούμε φυσικό, τυχαίο και αθώο.

Σήμερα βλέπουμε ειδικά τη νέα γενιά, να μπερδεύει στην ομιλία της όχι απλώς ξένες λέξεις όταν μιλάει ελληνικά, αλλά να χρησιμοποιεί τη...συντακτική και μορφολογική δομή άλλων γλωσσών, στη συνομιλία της στην ελληνική γλώσσα. 

Όμως η γλώσσα δείχνει τη συνείδηση. Μια γλώσσα που χάνει συνεχώς τα δομικά της γνωρίσματα, είναι μια γλώσσα ανθρώπων μπερδεμένων, στη σκέψη, την έκφραση και στο περιεχόμενο της επικοινωνίας. Είναι μια γλώσσα που δεν επιτρέπει στο νέο άνθρωπο να καταλάβει τί του συμβαίνει, σε μια ηλικία που αυτό είναι το πρώτο ζητούμενο για την πορεία της ζωής του. Είναι μια γλώσσα που δεν επιτρέπει στον συναισθηματικό κόσμο του νέου ανθρώπου να εκδηλωθεί και να γνωριστεί με τους κόσμους των γύρων του. 

Η αποδόμηση της γλώσσας, υποστηρίζεται αρχικά από το εκπαιδευτικό σύστημα, κατόπιν από τα Μ.Μ.Ε. και αναπαράγεται στα μέσα "κοινωνικής" δικτύωσης. 

Αλληλεγγύη διανοούμενων από όλο τον κόσμο στην Ηριάννα και τον Περικλή

«Η Δικαιοσύνη πρέπει να είναι τυφλή με την έννοια της αντικειμενικότητας και της αμεροληψίας. Παρ’ όλα αυτά πάντα πρέπει να παραμένει δίκαια. Η Δικαιοσύνη πρέπει να κρίνει και να αποφασίζει βάσει στοιχείων. Όχι να είναι παγιδευμένη σε ιδεοληψίες, προκαταλήψεις και εκδικητικότητα» τονίζουν σε κείμενο-παρέμβασή τους διανοούμενοι απ' όλο τον κόσμο. Με το κείμενο κάνουν έκκληση προς «τους δικαστές να μην αναπαράγουν μια νέα Δίκη του Κάφκα».

Για την Ηριάννα και τον Περικλή...

Σε δύο νέους ανθρώπους προσάπτεται ένα παράλογο κατηγορητήριο. Και οι δυο - ακόμη πιο άδικα και παράλογα – καταδικάζονται πρωτόδικα τον Ιούνιο από την Ελληνική Δικαιοσύνη.

H 29χρονη Ηριάννα και ο 33χρονος Περικλής βρέθηκαν κατηγορούμενοι λόγω των σχέσεων τους με τον Κώστα, ο οποίος είχε αρχικά κατηγορηθεί για συμμετοχή στους «Πυρήνες της Φωτιάς». Η Ηριάννα είναι η σύντροφός του κι ο Περικλής ο συγκάτοικός του. Ενώ ο Κώστας τελικά αθωώθηκε, η Ηριάννα κι ο Περικλής κρίθηκαν ένοχοι! Οι προσωπικές τους σχέσεις με έναν αθώο ήταν, όπως φαίνεται, αρκετές για να αποφασίσει το Δικαστήριο την ενοχή τους. Ένα ελάχιστο δείγμα DNA της Ηριάννας σ’ έναν γεμιστήρα όπλου που ποτέ δε χρησιμοποιήθηκε και τα ταξίδια του Περικλή και του Κώστα στη Βαρκελώνη, που κατά τους δικαστές είναι : «μια πόλη γνωστή για την τρομοκρατική της δραστηριότητα», τους καταδίκασαν σε 13 χρόνια φυλάκιση.

Απάντηση του Μίκη Θεοδωράκη σε μια άγνωστη φωνή στο φεστιβάλ της ΚΝΕ (α' μέρος)

 Μίκης Θεοδωράκης

Ξεκινώντας το κείμενό μου αυτό, θα σταθώ σε μια λέξη που μπήκε σαν στάμπα στη σχέση μου με την ΚΝΕ: Την λέξη «Γενίτσαροι». Θα μιλήσω για πράγματα που θα ακουστούν για πρώτη φορά. Κι εσείς θα κρίνετε για ποιο λόγο δεν μίλησε κανείς και κυρίως η ηγεσία του ΚΚΕ για τόσο σημαντικά γεγονότα. 

Όλα άρχισαν από τη στιγμή που ανακοινώθηκε ότι θα παιζόταν το «Άξιον Εστί» στο Καυταντζόγλειο, νομίζω στα 1976. Όταν έφτασα στο αεροδρόμιο, με υποδέχθηκαν δυο παλιοί Λαμπράκηδες ο Μάκης Τρικούκης και ο Τάκης Κουλάνδρου, που έδειχναν φοβισμένοι. 

- Τι έχετε; τους λέω. 

- Κινδυνεύει η ζωή σου. 

- Από ποιους; 

- Από τους Κνίτες! Έχουν κάψει όλα τα ξύλινα ταμεία που πουλούσαν εισιτήρια και έχουνε γράψει με τεράστια κόκκινα γράμματα σε όλη την πρόσοψη του γηπέδου «Θάνατος στον Θεοδωράκη». 

- Δεν καταλαβαίνω γιατί… Έως τώρα δεν υπήρξε πρόβλημα μεταξύ μας. Ίσα-ίσα οι Κνίτες γεμάτοι θαυμασμό και αγάπη με φρουρούσαν σε όλες τις συναυλίες που έκανα στην Ελλάδα. 

- Ζητήσαμε από παλιούς Λαμπράκηδες να ρθουν με αυτοκίνητα για προστασία.

Ένα σπάνιο βίντεο από την απελευθέρωση της Αθήνας από τους ναζί

Στις 12 Οκτωβρίου του 1944 η Αθήνα απελευθερώνεται από τη ναζιστική μπότα.

Κατά τη διάρκεια της νύχτας οι Γερμανοί ανασυγκροτούνται και τα ξημερώματα αρχίζουν να αποχωρούν. Όσοι ελάχιστοι έχουν μείνει πίσω συγκεντρώνονται στο Σύνταγμα και με επικεφαλής τον στρατηγό Φέλμι καταθέτουν βιαστικά στεφάνι στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Χωρίς επισημότητες στις 9.15 ένας στρατιώτης τους υποστέλλει τη σημαία με τη σβάστικα από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης, σημαίνοντας τη λήξη της Κατοχής, που διήρκεσε 1.625 μέρες.

Θα είναι μια απελευθέρωση γλυκιά που θα σκορπίσει τη χαρά, με τους Αθηναίους να βγαίνουν στους δρόμους να πανηγυρίσουν, φωνάζοντας «Χριστός Ανέστη».

Θα είναι όμως παράλληλα και μια απελευθέρωση πικρή. Οι τελευταίοι μήνες της Κατοχής έχουν βαφτεί με αίμα. Οι Γερμανοί, σίγουροι πλέον για την ήττα τους έχουν εκδικηθεί. Κομμένο, Καλάβρυτα, Δίστομο, Χορτιάτης, Γιαννιτσά. Τα σπέρματα ενός νέου εθνικού διχασμού έχουν πέσει και σύντομα θα έρθει ο Δεκέμβρης.

Το σπάνιο βίντεο - ντοκουμέντο που ακολουθεί είναι ένα απόσπασμα από την «χαμένη» ταινία επικαίρων της Φίνος Φιλμ για το τέλος της ναζιστικής Κατοχής στην Αθήνα, η οποία δεν προβλήθηκε τότε στην Ελλάδα.

Τα ιστορικής σημασίας επίκαιρα ανακαλύφθηκαν από το Ροβήρο Μανθούλη σε κινηματογραφικά αρχεία στις ΗΠΑ και παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα στην αρχική τους μορφή ενσωματωμένα στο ντοκιμαντέρ του «Βίοι παράλληλοι του Εμφυλίου»

Καμπάνια της «Humanite»: «Επιστρέψτε τα χρήματα στους Έλληνες»

«Επιστρέψτε τα χρήματα στους Έλληνες» είναι ο τίτλος αιτήματος του Πατρίκ Λε Γιαρίκ (Patrick le Hyaric), διευθυντή της εφημερίδας του Κομουνιστικού Κόμματος Γαλλίας, Humanite (Ουμανιτέ), για συλλογή υπογραφών μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας διαμεσολάβησης change.org.

Το αίτημα αφορά το κέρδος 7,8 δισ. ευρώ της ΕΚΤ περίοδο 2012-2016 από τις αγορές ελληνικών ομολόγων, όπως γνωστοποίησε ο Μάριο Ντράγκι, σε απαντητική επιστολή του στον ευρωβουλευτή της ΛΑΕ Νίκο Χουντή, που δημοσιεύτηκε την Τρίτη 10 Οκτωβρίου.

Με το σύνθημα «ας χτίσουμε μαζί ένα κίνημα για να απαιτήσουμε δικαιοσύνη», ο Πατρίκ Λε Γιαρίκ εξηγεί:

«Εδώ και χρόνια, ο ελληνικός λαός υφίσταται ανυπολόγιστες ταλαιπωρίες, προκειμένου να εξοφλήσει ένα χρέος για το οποίο δεν είναι κατ' ουδένα τρόπο υπεύθυνος. Την ίδια χρονική περίοδο, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ γεμίζουν τα ταμεία τους με τα χρήματα που συγκεντρώνονται από αυτό το χρέος.

Πράγματι, η ΕΚΤ κέρδισε 7,8 δισεκατομμύρια ευρώ χάρη στα επιτόκια των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου, ενώ και το ΔΝΤ έχει συσσωρεύσει έναν πακτωλό χρημάτων ύψους 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, χάρη στα δάνεια που έχει χορηγήσει στην Αθήνα.

12 Οκτώβρη 1944: Η απελευθέρωση της Αθήνας

Πέμπτη 12 Οκτώβρη 1944. Οι Γερμανοί δεν είχαν ακόμη προλάβει να εγκαταλείψουν την Αθήνα, αλλά ο λαός της πρωτεύουσας νιώθοντας ότι έφτασε η ώρα της λευτεριάς, ξεχύθηκε στους δρόμους ζητωκραυγάζοντας. Κύματα – κύματα η λαοθάλασσα πλημμύριζε την πλατεία Συντάγματος, τις οδούς Πανεπιστημίου, Σταδίου, Ακαδημίας, το Ζάππειο, την πλατεία Ομονοίας. Οι 1.264 μέρες φασιστικής κατοχής ήταν πλέον παρελθόν κι αυτό φάνηκε περίτρανα όταν στις 9.45 το πρωί μαχητές του ΕΛΑΣ κατέβασαν από την Ακρόπολη τη γερμανική σημαία υψώνοντας στη θέση της την ελληνική. 

Την επομένη, 13 του Οκτώβρη, ο «Ριζοσπάστης» έγραφε στην πρώτη του σελίδα με μεγάλα, κεφαλαία, γράμματα: «ΖΗΤΩ Η ΛΕΥΤΕΡΗ ΑΘΗΝΑ ΜΑΣ», ενώ ο Γ. Ζέβγος με άρθρο του εξηγούσε ότι η μεγάλη αυτή μέρα της απελευθέρωσης ήταν ταυτόχρονα και το «ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ». Στις διπλανές στήλες με μηνύματά τους το ΚΚΕ και το ΕΑΜ καλούσαν το λαό να αγωνιστεί για την πλήρη απελευθέρωση της χώρας, για την εξασφάλιση της ανεξαρτησίας, της ακεραιότητας, καθώς και της λαοκρατικής αναδημιουργίας της. Σ’ αυτό το φύλλο του «Ρ», στη 2η σελίδα, κάτω από τον τίτλο «ΛΕΥΤΕΡΙΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ! Η ΑΘΗΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ», υπήρχε αναλυτικό ρεπορτάζ από τη μέρα της απελευθέρωσης. 

Hasta la victoria siempre: Σαν σήμερα η εκτέλεση του Τσε Γκεβάρα

Θάλεια Δήμου

49 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την εκτέλεση του Τσε Γκεβάρα, στις 8 Οκτωβρίου 1967, στη Βολιβία. Σαν σήμερα «έφυγε» ο πιο θαυμαστός, ο πιο αγαπητός επαναστάτης, πολεμώντας για τις ιδέες του μέχρι την τελευταία του αναπνοή.

Μία ζωή γεμάτη προκλήσεις, μία προσωπικότητα που όμοιά της δεν υπάρχει, ένας συνεχής αγώνας για το δίκιο, την ελευθερία, τον άνθρωπο. Ο καλύτερος τρόπος για να ξεκινήσει το κείμενο αυτό είναι τα δικά του λόγια:

Τι σημασία έχει αν μας βρει ο θάνατος; Σημασία έχει ότι η κραυγή μας θα ακουστεί και ένα άλλο χέρι θα βρεθεί για να πάρει το όπλο μας, και άλλοι άνθρωποι θα ξεσηκωθούν για να πιάσουν το τραγούδι, για να ακουστεί η καινούργια κραυγή του πολέμου και της νίκης.

Έλληνες αντιεξουσιαστές πολεμούν στη Ράκα κατά των Τζιχαντιστών

Φωτογραφίες, οι οποίες ανέβηκαν στον αντιεξουσιαστικό ιστοσελίδα Indymedia απεικονίζουν Έλληνες αντιεξουσιαστές, μαχητές που πολεμούν στη Ράκα για την απελευθέρωσή της.Τα πρόσωπα των μαχητών είναι καλυμμένα, ενώ ποζάρουν με τα όπλα τους μπροστά από έναν τοίχο στον οποίο είναι γραμμένο το σύνθημα: «Ζήτω η Διεθνιστική Επαναστατική Αλληλεγγύη».

Πώς θα αντιμετωπίσουμε την πιο εγκληματική μορφή διαστροφής, την παιδεραστία;

Κρυσταλία Πατούλη

Καθώς στις μέρες μας βλέπουν το φως πλείστες περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών και ανηλίκων, αν και στη σκιά του «καθεστώτος» της παιδικής πορνείας, και ενώ η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ανακαλύπτει όλο και περισσότερους χρήστες παιδικής πορνογραφίας, ο ψυχαναλυτής Νίκος Παπαχριστόπουλος, ο οποίος διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Πατρών, μιλά στην σύμβουλο ανθρωπίνων σχέσεων – δημοσιογράφο, Κρυσταλία Πατούλη και το Tvxs, για την πιο εγκληματική διαστροφή, με θύματα παιδιά - επιζώντες της βίας, για τα οποία «δεν θα βρούμε κανένα μνημείο στον κόσμο, στο όνομά τους!»*. 

Αρχικά, τι θα έλεγες για την πρόσφατη απόφαση γαλλικού δικαστηρίου, το οποίο αθώωσε 28χρονο που βίασε 11χρονη, με το σκεπτικό πως η 11χρονη συναίνεσε;

Συναίνεσε πού ακριβώς; Στον βιασμό της; Μήπως αποπλάνησε τελικά αυτή τον ενήλικο; Η υπέρτατη μορφή κοινωνικής υποκρισίας. Με βάση ένα τέτοιο σκεπτικό το παιδί έχει πλήρη ευθύνη των πράξεών του, δεν δύναται να αποπλανηθεί αλλά να συμμετάσχει συνειδητά σε μία πράξη η οποία θα αποδιαρθρώσει παντελώς την ψυχική του ισορροπία. Τότε γιατί δεν αποποινικοποιούν και την παιδική εργασία, γιατί τα υποχρεώνουν να πάνε στο σχολείο ή, σε τελική ανάλυση, γιατί δεν απομακρύνουν τα παιδιά και από την κηδεμονία των γονέων τους;

Γενικά, τί είναι η διαστροφή και πώς δημιουργείται;

Ζήκος, άξιο τέκνο της εργατικής τάξης

Άλεξ Δελάρζ

Στην πιο cult ταινία όλων των εποχών, εξυμνείται εμμέσως πλην σαφώς η εργατική τάξη και ο αδιάκοπος αγών της προς εκπλήρωσιν της ιστορικής της αποστολής. Ο Ζήκος είναι η αρχετυπική μορφή της ταξικής συνείδησης που ξυπνάει και θεριεύει, ασχέτως του χαμηλού επιπέδου. Εμποροϋπάλληλος, στον ιστορικό κλάδο των υπαλλήλων εμπορικών καταστημάτων, ο Ζήκος ζει, κοιμάται και τρώει στο μαγαζί.

Αχ ψαροπούλα!

Η πάλη των τάξεων και η ανειρήνευτη σχέση ανάμεσα σε εργοδότη κι εργαζόμενο αντικατοπτρίζεται πλέρια στα μπινελίκια εκατέρωθεν. Κάνουμε του κόσμου τις απεργίες, λέει, να πετύχουμε τα αιτήματά μας.

Ποιος είναι αυτός ο ίκας, δεν τον πληρώνω εγώ τον ίκα. Μου λες συνέχεια θα αρρωστήσεις, πότε θα αρρωστήσω εγώ; (πάω στη γιατρέσσα τώρα). 

Με επαναστατικό ένστικτο, ο Ζήκος αντιτίθεται αποφασιστικά στην εργοδοτική ασυδοσία παρά το μικρό του ανάστημα. Πρόσεξε καλά του λέει, άμα ξεδιπλωθώ θα γίνω ένα ενενήντα και σε παίρνει ο διάολος. Σου ρίχνω κουτουλιά στο ψωμοσάκκουλο.

Παρ’ όλ’ αυτά, εργάζεται με συνείδηση και δεν επιθυμεί την καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων. Νοιάζεται δια την καλήν υγείαν των καταναλωτών και ιδιαίτερα των λαϊκών στρωμάτων. Αποτρέπει τα χαμηλά λαϊκά στρώματα από την κατανάλωση ληγμένων, δίνει τα καλύτερα σ’ αυτούς.

Ο μοιραίος Ραχόι και η επόμενη ημέρα στην Ισπανία

Βυθισμένη στην πολιτική κρίση αφήνει την Ισπανία το ματωμένο δημοψήφισμα της Κυριακής στην Καταλονία. Η χώρα βρίσκεται, όπως συνομολογείται από όλους, μπροστά στη χειρότερη πολιτική κρίση της ιστορίας της από την εποχή της δικτατορίας του Φράνκο, ο Ραχόι αποδεικνύεται μοιραίος τόσο για την Ισπανία, όσο και για την Ευρώπη που μέχρι στιγμής υιοθετεί στάση Πόντιου Πιλάτου και τα σενάρια «της επόμενης μέρας» μοιάζουν εντελώς αβέβαια. 

Ο πρόεδρος της Καταλονίας, Κάρλες Πουτζδεμόν, ζητά διεθνή μεσολάβηση για την κρίση που έχει ξεσπάσει με τη Μαδρίτη, διαφορετικά δηλώνει αποφασισμένος να κηρύξει την ανεξαρτησία της Καταλονίας μονομερώς. Μετά τις καταστροφικές κινήσεις της Μαδρίτης εξάλλου αυτό θεωρείται ζήτημα χρόνου. Επίσης η Καταλονία φέρεται αποφασισμένη να ζητήσει την ενεργοποίηση του άρθρου 7 της ΕΕ που προβλέπει μέτρα κατά των κρατών μελών που καταπιέζουν πολίτες τους. 

Ο Ραχόι απαντά με την ίδια άκαμπτη στάση που παρουσίασε πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το δημοψήφισμα. Απειλεί με την ενεργοποίηση του αμφιλεγόμενου άρθρου 155 του ισπανικού συντάγματος, για την αναστολή των εξουσιών των τοπικών κυβερνήσεων σε περίπτωση που πλήττεται η εθνική κυριαρχία.