Τα Χριστούγεννα της Μάρθας

Διήγημα - Β. Νευροκοπλή

Τι κι αν λυσσομανούσε ο Βαρδάρης; Τι κι αν είχαν ξενυχτήσει στο δόσιμο; Ένας καφές, δυο τσιγάρα, τρεις κουβέντες στα πεταχτά και μετά όλες ένα χεράκι ν’ ανάψουν το μεγάλο χάλκινο καζάνι της αυλής. Να βράσει το νερό, να ρίξουν μέσα τα σεντόνια, το σαπούνι, ξύλο, ανακάτωμα, στράγγισμα, άπλωμα. Υψηλής πίεσης έλεγαν πως ήταν το καζάνι, γύρω γύρω χτισμένο πυρότουβλα, άναβε στο πι και φι, το ζήλευε όλη η γειτονιά, το ζήλευα κι εγώ. Κάθε φορά που περνούσα έλεγα μέσα μου, “αχ, και να ’χα δικό μου όλον αυτόν τον χαλκό, να τον πουλήσω στον παλιατζή, ε, ρε, φράγκα που θα ’πιανα! Η μάνα μου θα πετούσε απ’ τη χαρά της…”

Μόλις νύχτωνε άλλες γυναίκες στέκονταν στο παράθυρο κι άλλες στην πόρτα φούμαραν βαριεστημένα μέσα στην παγωνιά ντυμένες στα φτηνά σιθρού με κίνδυνο να αρπάξουν πνευμονία. Οι γυναίκες που ξεδιψούσαν τις ορμές του 6ου Αμερικάνικου στόλου, για να ζήσουν. Η Μάρθα καθόταν σε μια αναπαυτική πολυθρόνα από κόκκινο βελούδο, καπνίζοντας αδιάφορα. “Όταν σε θέλει η δουλειά δεν την κυνηγάς, σε κυνηγάει. Την κυνηγάς μονάχα αν δε σε θέλει.” Και την Μάρθα η δουλειά την ήθελε. Εξάλλου είχε ήδη γίνει μαντάμα. Όλοι την ήξεραν, κι όποιος δεν την ήξερε, αλλά μπορούσε να την πληρώσει, την μάθαινε.

Μέλισσες σε αφανισμό, άνθρωπος σε κίνδυνο

«Όταν οι μέλισσες θα εξαφανιστούν, ο άνθρωπος θα πεθάνει στα αμέσως επόμενα τέσσερα χρόνια από την εξαφάνισή τους». Πρόκειται για ένα γνωμικό - πρόβλεψη που συμπυκνώνει τη σημασία των πολυτιμότερων εντόμων στον πλανήτη, των μελισσών που βρίσκονται αντιμέτωπες με τεράστια μείωση του πληθυσμού τους σε όλο τον πλανήτη. Τι συμβαίνει;

Το 35% της διατροφής μας κινδυνεύει

Από τα τέλη του 1990, οι μελισσοκόμοι, κυρίως στην Ευρώπη και τη Β. Αμερική, είχαν διαπιστώσει ότι οι πληθυσμοί των μελιφόρων μελισσών (οι μέλισσες που κατοικούν σε κυψέλες και παράγουν μέλι) μειώνονταν με ασυνήθιστα γρήγορους ρυθμούς. Οι μέλισσες αυτές είναι απαραίτητες για την παραγωγή της τροφής μας γιατί επικονιάζουν τα φυτά.

Η επικονίαση, η γονιμοποίηση δηλαδή του άνθους για να γίνει καρπός, είναι το πολυτιμότερο αγαθό που προσφέρουν οι μέλισσες στον άνθρωπο και το περιβάλλον. Χωρίς την επικονίαση, η τροφή που καταλήγει στο πιάτο μας θα ήταν πολύ λιγότερη, καθώς το 1/3 των καλλιεργειών βασίζεται σε αυτήν.

Πάνω από το 35% της παγκόσμιας παραγωγής τροφής εξαρτάται από τα έντομα-επικονιαστές. Από τα 100 είδη καλλιεργειών, τα οποία παράγουν το 90% της παγκόσμιας τροφής, 71 επικονιάζονται από τις μέλισσες. Χωρίς αυτά, εκατομμύρια άνθρωποι και ζώα θα υπέφεραν από στέρηση τροφής. Στην Ευρώπη μόνο, πάνω από 4.000 είδη λαχανικών μεγαλώνουν χάρη στην ακούραστη δουλειά των μελισσών.

Ισραηλινός δημοσιογράφος καλεί σε ομαδικό βιασμό φυλακισμένης ανήλικης Παλαιστίνιας

Σε… βιασμό της 16χρονης Παλαιστίνιας, Αχέντ Ταμίμι, η οποία συνελήφθη από τον ισραηλινό στρατό επειδή χαστούκισε έναν Ισραηλινό στρατιώτη που εισέβαλε στο σπίτι της και πυροβόλησε τον 15χρονο ξάδελφό της στο κεφάλι, καλεί δημοσίως ο Ισραηλινός δημοσιογράφος, Μπεν Γκάσπιτ μέσα από την εφημερίδα «Maariv».

«Στην περίπτωση των κοριτσιών (σσ. εννοεί και την 16χρονη φυλακισμένη) θα πρέπει να καθοριστεί ένα τίμημα με κάποια άλλη ευκαιρία, στο σκοτάδι, χωρίς μάρτυρες και κάμερες» γράφει.

Η 16χρονη έχει γίνει ήδη διεθνές σύμβολο του παλαιστινιακού αγώνα, γεγονός το οποίο έχει εξοργίσει την ισραηλινή κυβέρνηση. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του υπουργού Αμυνας του Ισραήλ, Άβιγκντορ Λίμπερμαν, την Τρίτη, ότι «όποιος αγριεύει την μέρα, θα συλληφθεί τη νύχτα», προσθέτοντας ότι «όλοι όσοι ασχολούνται όχι μόνο με το κορίτσι αλλά και με τους γονείς του και τους γύρω τους δεν θα ξεφύγουν από αυτό που τους αξίζει».

Στο πλαίσιο του διεθνούς κινήματος αλληλεγγύης για την απελευθέρωση του παιδιού λαμβάνει χώρα και εκστρατεία συλλογής υπογραφών ΕΔΩ.

Οι καιροί έχουν γυρίσματα… και ο Αντρέου Νιν ξανά στην καρδιά της πιο καυτής επικαιρότητας!

Αναδημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο του μεγάλου Καταλανού επαναστάτη Andreu Nin, μαζί με την περυσινή μας σύντομη εισαγωγή, επειδή η (προφητική) επικαιρότητά του είναι τώρα ακόμα μεγαλύτερη, ειδικά μετά από την εκρηκτική κατάσταση που έχει δημιουργήσει το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών και η (νέα) νίκη των ανεξαρτησιακών κομμάτων.

Του Γ. Μητραλιά
 

Το κείμενο του Αντρέου (Αντρές στα Ισπανικά) Νιν που ακολουθεί ενδιαφέρει για τουλάχιστον τρεις λόγους: Καταρχήν επειδή φωτίζει τις περίφημες «ημέρες του Μάη 1937» στη Βαρκελώνη, που σε σημαντικό βαθμό έκριναν την πορεία του ισπανικού εμφυλίου πολέμου και οδήγησαν στην ήττα την επανάσταση. Κατόπιν, επειδή πρόκειται για μια μαρτυρία από πρώτο χέρι ενός πρωταγωνιστή αυτών των γεγονότων, που ταυτόχρονα ήταν και η πιο εμβληματική προσωπικότητα της ισπανικής επανάστασης. Και τέλος, επειδή όλα δείχνουν ότι αυτό το κείμενο και ο συγγραφέας του επιστρέφουν στην πιο καυτή καταλανική επικαιρότητα καθώς είναι πια βέβαιο ότι το 2017 θα δει όχι μόνο την ανεξάρτητη Καταλονική Δημοκρατία να παίρνει σάρκα και οστά (το τελικό δημοψήφισμα για την οριστική απόσχιση από το Ισπανικό Κράτος ορίστηκε για το Σεπτέμβρη 2017) αλλά και τη σύγκρουση μεταξύ του αστικού και του επαναστατικού καταλανισμού να κυριαρχεί στη πολιτική και κοινωνική επικαιρότητα.

Γεγονός είναι ότι 81 χρόνια μετά από εκείνες τις τραγικές μέρες του Μάη 1937 η καταλανική –αλλά και η ισπανική- κοινωνία γίνεται και πάλι μάρτυρας των ίδιων συγκρούσεων καθώς εξακολουθεί να ταλανίζεται από τα ίδια προβλήματα. Όμως τώρα, ο Νιν δεν είναι πια ούτε ο απόβλητος της «επίσημης» αριστεράς, ούτε ο καταδικασμένος στη αιώνια λήθη που εύχονταν οι δήμιοί του. Τώρα, ο Νιν και οι ιδέες του εμπνέουν τη νέα γενιά των Καταλανών επαναστατών που μάχονται μέσα και έξω από την Καταλανική Βουλή για την κοινωνική επανάσταση μέσα σε μια ανεξάρτητη Καταλονία. Ταυτόχρονα, ακόμα και οι πολιτικοί επίγονοι των άθλιων σταλινικών δολοφόνων του τιμούν τη μνήμη του μαζί με σύσσωμη την καταλανική και ισπανική αριστερά καθώς αναγνωρίζουν στον δικαιωμένο από την ιστορία Αντρέου Νιν το μεγάλο επαναστάτη ηγέτη και μεγαλομάρτυρα της ανεξάρτητης σοσιαλιστικής Καταλονίας που εφορμά και πάλι στο ευρωπαϊκό πολιτικό προσκήνιο!

Η εκκλησία του Κανένα

Κάποιος είχε πει ότι το καλύτερο μέρος ενός ταξιδιού είναι όταν χάνεσαι. Δεν ξέρω ποιος ήταν, ίσως να χάθηκε κι αυτός, και να ‘μεινε η ρήση του ορφανή κι αδέσποτη.

Την υιοθέτησα και την αναπαράγω, χωρίς να της δώσω το επίθετο μου. Δεν είναι δική μου, όπως δεν είναι δικά μας τα παιδιά μας.

Όλες οι αφηγήσεις, οι μύθοι, οι ρήσεις και οι λέξεις ανήκουν σ’ όλους, παιδιά όλων και γονείς αυτών που θ’ ακολουθήσουν.

Γιατί κάθε ιστορία, κάθε λέξη, είναι κομμάτι του μεγάλου κώδικα, του μεγάλου γρίφου, που ένας άνθρωπος μόνος δεν μπορεί να τον καταλάβει, να τον λύσει.

Ίσως να μπορεί η ανθρωπότητα στο σύνολο της, αν κάποτε υπάρξει κάτι τέτοιο. Ίσως να μπορεί κι ο θεός, αν υπάρχει κι αν θέλει.
~~
Καθώς ρωτούσα και μάθαινα για τον Αλέξη τον Πεντακόσια, άκουσα να γίνεται λόγος για την εκκλησία του Κανένα. Την πρώτη και τη δεύτερη δεν έδωσα σημασία. Την τρίτη ρώτησα κι έμαθα.

Eίχα μεγάλη περιέργεια να δω αν είχε μείνει κάτι απ’ αυτόν τον θρύλο. Έτσι ξεκίνησα να οδηγώ προς τις πηγές του ποταμού Νέδα, έναν απ’ τους λίγους με θηλυκό όνομα.

Στον δρόμο μιλούσα μόνος κι έλεγα Νέδα, νάδα, τίποτα. Οι πηγές της βρίσκονται στο όρος Λύκαιο, το πιο ιερό μέρος των Πελασγών. Εκεί γεννήθηκε ο Δίας, κι η Νέδα τον θήλασε. Και σ’ αυτό το βουνό χτίστηκε η Λυκόσουρα, «η πρώτη πόλη που είδε ο ήλιος, παλαιότερη όλων των πόλεων σε γη και σε νησιά», έτσι όπως έγραψε ο Παυσανίας.

Αφήστε μας να θρηνήσουμε τους νεκρούς μας

Πιτσιρίκο γεια σου. Σου γράφω πάλι για να σου ζητήσω
μια χάρη. Έχουν γραφτεί τόσα πολλά τις τελευταίες μέρες για την τραγωδία στους Αγίους Αναργύρους και γι’ αυτό σε παρακαλώ να δημοσιεύσεις την επιστολή μου.

Ο Χρήστος Ζαπαντιώτης ήταν ένα παιδί που δεν προκάλεσε ποτέ πονοκέφαλο στους γονείς του, δεν δημιούργησε ποτέ προβλήματα σε κανέναν.

Ο πατέρας του ήταν ένας πολύ καλόκαρδος και κοινωνικός άνθρωπος, που είχε αληθινή αγάπη για τον θεό και τους ανθρώπους, αγαπητός σε όλους όσους τον γνώριζαν.

Η μητέρα του, μια γυναίκα ήσυχη αφοσιωμένη στο σπίτι της, την οικογένεια και τα παιδιά της.

Ο πατέρας του έλεγε συχνά πως «ένα σπίτι είναι άδειο χωρίς κόρη», γιατί δεν ξεπέρασε ποτέ τον χαμό της μοναδικής του κόρης που πέθανε μικρή.

Με τον Χρήστο είμαστε ξαδέλφια και βρισκόμασταν συχνά στην Αθήνα και στο χωριό όπου μαζευόμαστε όλοι τα καλοκαίρια και τις γιορτές.

Ήταν σοβαρός, ήρεμος, με χιούμορ, έξυπνος, και πάντα φερόταν με φροντίδα και σεβασμό.

Μιλούσαμε συχνά για τη δουλειά του, για την πορεία που ήθελε να ακολουθήσει, τι του ταίριαζε. Κάποια στιγμή πήρε μετάθεση στο αεροδρόμιο και έπειτα στη Βουλή στη φρουρά του Σημίτη.

Πολλές φορές έκανα τον συνήγορο του διαβόλου και τον προκαλούσα με σκοπό να τον ταράξω, είχε τόση εξασκημένη διπλωματία και έλεγχο όμως και δεν ξεπερνούσε ποτέ όρια. Τον θαύμαζα γι’ αυτό.

Κάποιες φορές τον πείραζα για τον Σημίτη, «αξίζει να φας εσύ την σφαίρα για τον Σημίτη;», τον ρώταγα.

Εκείνος χαμογέλαγε και φαινόταν από τα μάτια και τις απαντήσεις του πως είχε αγάπη και μεγάλο σεβασμό για τον Σημίτη, τον «Καθηγητή» όπως τον έλεγε.

Δεν υπήρχε καμμιά αμφιβολία για την αφοσίωση του Χρήστου, δεν θα τον πρόδιδε ποτέ.

Σαν άνθρωπος, μπορούσες να τον εμπιστευτείς απόλυτα και ήξερες πως θα έκανε πάντα το σωστό.

Όταν γνώρισε την Ελένη και αρραβωνιάστηκαν, χαρήκαμε όλοι.

Τι στο διάολο θελήσαμε

Τι θέλουμε?
Να μας αγαπήσετε?
…όχι, δεν θέλουμε να μας αγαπήσετε.
Άλλωστε, δεν μπορεί να συμβεί τέτοιο πράγμα.
Η αγάπη, για σας, είναι ένα καλειδοσκόπιο,
που το ψωνίσατε σε προσφορά από κάποιο πολυκατάστημα
και δείχνει εικόνες ξεπατικωμένες από ρομαντικά αναγνώσματα
και τηλεοπτικές κομεντί,
ανακατεμένες σε τυχαία σειρά.
Δεν θέλουμε να μας αγαπήσετε.
Δεν μπορείτε να μας αγαπήσετε.
Το πολύ πολύ, να σας προσφέρουμε μια στιγμιαία καύλα.
Κάτι να συλλογίζεστε τις νύχτες,
και να σας τρώει,
πριν σας πάρει ο ύπνος.
.

Τι θέλουμε?
Να μας μισήσετε?
Ίσως αυτό θα ήταν πιο πρέπον.
Να μας μισήσετε.
Αλλά δεν μπορείτε να μας μισήσετε.
Δεν χωράει μέσα σας ένα πράγμα τόσο μεγάλο
και τρομερό
όπως το μίσος.
Το πολύ πολύ, να μας αντιπαθείτε.
Στιγμιαία,
πάντα.
.

Πρώην αντιπρόεδρος του Facebook: Σταματήστε τα social media, σας προγραμματίζουν

Αίσθηση έχουν προκαλέσει οι δηλώσεις του πρώην αντιπροέδρου του Facebook στο κομμάτι του «user growth», Chamath Palihapitiya, ο οποίος σε ομιλία του κάλεσε τον κόσμο να σταματήσει να χρησιμοποιεί τα Social Media, καθώς χωρίς να το αντιλαμβάνονται οι χρήστες «τους προγραμματίζουν, τους χειραγωγούν» και ταυτόχρονα διαλύουν τον «κοινωνικό ιστό».

Μιλώντας στο «Stanford Graduate School of Business» σημείωσε πως «Δεν το καταλαβαίνετε αλλά σας προγραμματίζουν... όμως τώρα πρέπει να αποφασίσετε πόσα είστε διατεθειμένοι να παραχωρήσετε, πόση από τη διανοητική σας ανεξαρτησία». Όπως είπε, ο ίδιος δεν θέλει να υφίσταται προγραμματισμό και για το λόγο αυτό δεν χρησιμοποιεί αυτή την «μ@@κια» και δεν επιτρέπει ούτε στα παιδιά του να τα χρησιμοποιούν.

Τα social media «διαβρώνουν τα βασικά θεμέλια του τρόπου συμπεριφοράς των ανθρώπων», είπε ενώ υπογράμμισε πως αισθάνεται «τεράστια ενοχή» για τη δημιουργία εργαλείων που είχαν αυτόν τον στόχο.

Ο Chamath Palihapitiya κάλεσε τον κόσμο να κάνει ένα «μεγάλο διάλειμμα» από τα social media. «Τα πράγματα στα οποία βασίζεστε, οι βραχυπρόθεσμες λούπες αντιδράσεων, με κίνητρο τη ντοπαμίνη, που έχουμε δημιουργήσει, καταστρέφουν το πώς λειτουργεί η κοινωνία: κανένας πολιτικός διάλογος, καμία συνεργασία, παραπληροφόρηση, ψέματα»

Ποιος χρειάζεται «ευαγές ίδρυμα» κύριε Τατσόπουλε;

Τίποτα δεν μπορεί να αφήσει ασχολίαστο ο συγγραφέας και πρώην βουλευτής Πέτρος Τατσόπουλος.

Αυτήν τη φορά, μετά την Νατάσσα Μποφίλιου, έσπευσε να σχολιάσει την ανάρτηση της Αναστασίας Τσουκαλά, της δικηγόρου που τραυματίστηκε σοβαρά από ναυτική φωτοβολίδα κατά τη διάρκεια επεισοδίων μετά από την πορεία για την 17η Νοεμβρίου στα Εξάρχεια.

Ο λόγος της αντίδρασής του είναι ότι δεν καταλαβαίνει
πως η δικηγόρος ευχαριστώντας όσους την βοηθήσανε και της συμπαρασταθήκανε όλον αυτό τον καιρό, δηλώνει πως «θα βρεθούμε πάλι στο δρόμο».

Η ανάρτηση του Πέτρου Τατσόπουλου:

Η δύναμή σου φαίνεται σε στιγμές αδυναμίας

Πόπη Κλειδαρά

Η δύναμη σου φαίνεται σε στιγμές αδυναμίας
Όταν νιώθεις πως δεν μπορείς να σηκώσεις κανένα βάρος
Πως δεν μπορείς να αντικρούσεις κανένα επιχείρημα
Πως δεν μπορείς να απωθήσεις καμιά απειλή
Όταν θεωρείς δεδομένο πως το παραμικρό χτύπημα θα σε ρίξει κάτω
Όταν σηκώνεις τα μάτια σου στον ουρανό μην έχοντας καμιά ελπίδα για σωτηρία
Όταν, όταν, όταν… όταν σου συμβαίνουν όλα αυτά
Κι αισθάνεσαι ανεπάρκεια εμπιστοσύνης στον εαυτό σου
Είναι σα να καταθέτεις κρυφά τις δυνάμεις σου
Σα να τις βγάζεις απ’ τη θυρίδα της ψυχής σου
Και τότε πολεμάς με την ψυχή σου
Δεν το βάζεις κάτω
Αγωνίζεσαι
Μέχρι τέλους

«Ημέρες Οργής» στη Μέση Ανατολή

Η Φάταχ του Προέδρου Μαχμούντ Αμπάς κάλεσε τους Παλαιστίνιους να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους κατά της απόφασης των ΗΠΑ να αναγνωρίσουν την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ. Σε ανακοίνωση που δόθηκε στη δημοσιότητα αργά το βράδυ του Σαββάτου, έπειτα από τρεις ημέρες βίαιων επεισοδίων στη διάρκεια των οποίων τέσσερις Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν και δεκάδες τραυματίστηκαν, η Φάταχ ζητεί «να συνεχιστεί η σύγκρουση και να επεκταθεί σε όλα τα σημεία που είναι παρών ο ισραηλινός στρατός».

Σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση της Ουάσινγκτον, ο Αμπάς αποφάσισε να μην συναντηθεί με τον Αμερικανό αντιπρόεδρο Μάικ Πενς όταν αυτός επισκεφθεί το Ισραήλ και τη Δυτική Όχθη στα μέσα Δεκεμβρίου, όπως δήλωσε ο σύμβουλός του Μάζντι αλ Χαλίντι.

Νετανιάχου: Οι Παλαιστίνιοι να αντιληφθούν τη νέα πραγματικότητα

Ωστόσο, ο Νετανιάχου, από το Παρίσι όπου βρίσκεται και μετά τη συνάντηση που είχε με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, υπήρξε σαφής: Όσο πιο σύντομα αντιληφθούν οι Παλαιστίνιοι την πραγματικότητα ότι η Ιερουσαλήμ είναι η πρωτεύουσα του Ισραήλ, τόσο πιο σύντομα θα υπάρξει ειρήνη στη Μέση Ανατολή, διαμήνυσε.

Εκρηξη οργής και αιματηρές συγκρούσεις στη Γάζα: ένας νεκρός, 200 τραυματίες

Σφοδρές συγκρούσεις ξέσπασαν σήμερα στην Ιερουσαλήμ και την κατεχόμενη Δυτική Όχθη ανάμεσα στις ισραηλινές δυνάμεις και Παλαιστινίους που εκδήλωσαν την «οργή» τους για την αναγνώριση εκ μέρους των ΗΠΑ της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισράηλ. Από πυρά του ισραηλινού στρατού στη λωρίδα της Γάζας έχει σκοτωθεί ήδη ένας Παλαιστίνιος, ενω το παλαιστινιακό υπουργείο Υγείας αναίρεσε την προηγούμενη ανακοίνωσή του που μιλούσε και για δέυτερο νεκρό, διευκρινίζοντας ότι πρόκειται για τραυματία που βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση.

Ο Μαχμούντ αλ-Μάσρι, 30 ετών, σκοτώθηκε ανατολικά του Χαν Γιούνες, κοντά στον φράχτη ασφαλείας που κλείνει ερμητικά τα σύνορα του Ισραήλ με τη λωρίδα της Γάζας.
Ο ισραηλινός στρατός δήλωσε πως εκατοντάδες Παλαιστίνιοι έβαλαν φωτιά σε λάστιχα αυτοκινήτων και εκτόξευσαν πέτρες εναντίον των στρατιωτών στην άλλη πλευρά των συνόρων. «Στη διάρκεια των ταραχών στρατιώτες πυροβόλησαν επιλεκτικά εναντίον δύο από τους κύριους υποκινητές και τα πλήγματα επιβεβαιώθηκαν», αναφέρεται στην ανακοίνωση του στρατού.

«Στην Ελλάδα σε λένε κωλότουρκο, στην Τουρκία σε λένε γκιαούρ»

«Είναι δύσκολο να είσαι μειονοτικός σε όποια χώρα και να βρίσκεσαι. Άμα συμβεί κάτι στην Ελλάδα σε λένε κωλότουρκο, πας στην Τουρκία σε λένε γκιαούρ». Ο 46χρονος Οσκάν ξέρει πολύ καλά για ποιο πράγμα μιλάει. Είναι «γέννημα – θρέμμα», όπως με περηφάνια συχνά τονίζει στη συζήτησή μας, Κομοτηναίος. Εκεί γεννήθηκε, εκεί μεγάλωσε. Μουσουλμάνος στο θρήσκευμα, μέλος της μειονότητας. Στο δημοτικό πήγε στο μειονοτικό σχολείο κοντά στο μεγάλο πάρκο της πόλης. Αργότερα στο γυμνάσιο, οι γονείς του τον έστειλαν στο ελληνικό σχολείο για να μάθει καλά και τα ελληνικά. Έκανε πολλές δουλειές για να ζήσει και να συντηρήσει την οικογένειά του, κυρίως όμως δούλεψε ως χειριστής μηχανημάτων.

Αυτό κάνει και τώρα που ζει μαζί με τη γυναίκα του και τον 16χρονο γιο του σε μια μικρή κωμόπολη κοντά στην Κολωνία. Η κρίση στην Ελλάδα δεν έκανε διακρίσεις σε χριστιανούς και μουσουλμάνους. Το 2013 ένας συγγενής του στο Μόναχο προσφέρθηκε να τον βοηθήσει, ωστόσο η Γερμανία δεν ήταν παράδεισος. «Και χριστιανοί και μουσουλμάνοι το ίδιο σε εκμεταλλεύονται. Οι παλιοί μετανάστες που ήρθαν πριν από μας είναι αλλιώς. Θέλανε να δουλεύουμε με καθόλου λεφτά ή με πολύ λίγα» λέει γεμάτος πίκρα.

Υεμένη, ώρα μηδέν

 AP Photo/Hani Mohammed, File

Κάτω από την ασφυκτική πίεση των ανθρωπιστικών υπηρεσιών του ΟΗΕ, ο υπό σαουδαραβική ηγεσία συνασπισμός που (με τις «πλάτες» Αμερικανών και Ευρωπαίων) εξακολουθεί τον βρόμικο πόλεμο κατά του λαού της Υεμένης επέτρεψε χτες την προσγείωση τριών αεροσκαφών που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στην πρωτεύουσα Σαναά, για πρώτη φορά εδώ και αρκετές εβδομάδες.

Συντάκτης:
Γιώργος Τσιάρας

Ως γνωστόν, ο αραβικός συνασπισμός έχει προχωρήσει από τις 6 Νοεμβρίου στο «σφράγισμα» όλων των λιμανιών και αεροδρομίων της Υεμένης που ελέγχονται από τους αντάρτες Χούτι, με το επιχείρημα ότι προσπαθεί να σταματήσει την είσοδο στη χώρα όπλων από το Ιράν, ενώ προχώρησε και σε πυραυλική επίθεση κατά του αεροδρομίου της Σαναά, καταστρέφοντας κάποια από τα ηλεκτρονικά συστήματα αεροπλοΐας του.
Οι βόμβες, οι πύραυλοι και οι οβ
AP Photo/Hani Mohammed, Fileίδες δεν αρκούν κι έτσι οι χώρες του Περσικού που πρωταγωνιστούν στην τραγωδία της Υεμένης επιστρατεύουν ανοιχτά το συλλογικό όπλο της πείνας και των επιδημιών για να γονατίσουν τους σιίτες αντάρτες και το μεγάλο κομμάτι του λαού της Υεμένης που τους στηρίζει στη διαμάχη τους με τους ξένους εισβολείς...
Σταγόνα στον ωκεανό

45.000 Καταλανοί στις Βρυξέλλες: Μια ιστορική διαδήλωση που τα ΜΜΕ ούτε είδαν ούτε άκουσαν!…

του Γιώργου Μητραλια

 

“Για μιαν ακόμα φορά, η εκκωφαντική σιωπή των ΜΜΕ για την Καταλονία δεν σημαίνει και ότι δεν σημειώνεται εκεί τίποτα άξιο να μνημονευθεί. Συμβαίνει μάλιστα το διαμετρικά αντίθετο”. Όχι, ο πιστός αναγνώστης των άρθρων μας δεν κάνει λάθος: Αυτές είναι όντως οι πρώτες αράδες του προηγούμενου κειμένου μας, (1) αλλά -αλίμονο- ταιριάζουν απόλυτα και στο σημερινό. Και καθώς φαίνεται, θα ταιριάζουν και στο επόμενο, στο μεθεπόμενο και σε όλα τα κατοπινά για το “καταλανικό ζήτημα”. Γιατί; Μα, επειδή η σιωπή των ΜΜΕ όχι μόνο είναι πιο εκκωφαντική από ποτέ, αλλά και είναι πια γενική, μεθοδευμένη, κεντρικά οργανωμένη και αρκούντως προκλητική για να στέλνει όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται το εξής μήνυμα: “Καθείστε φρόνιμα αν δεν θέλετε να πάθετε αυτά που κάνουμε τώρα στους Καταλανούς”!

Αφορμή για τις παραπάνω σκέψεις μας δίνει η “εκκωφαντική σιωπή” της συντριπτικής πλειοψηφίας των ευρωπαϊκών και ελληνικών ΜΜΕ για ένα τεράστιο και εντυπωσιακό γεγονός χωρίς ιστορικό προηγούμενο που συνέβη την Πέμπτη 7 Δεκεμβρίου 2017 στη καρδιά της “πρωτεύουσας” της (Ενωμένης) Ευρώπης, στις Βρυξέλλες: Την διαδήλωση 45.000 Καταλανών υπέρ της ανεξαρτησίας της χώρας τους και ενάντια στην άγρια καταστολή που υφίστανται από μέρους του καθεστώτος της Μαδρίτης.

Οι Επιτροπές Υπεράσπισης της Δημοκρατίας (CDR) φέρνουν τα πάνω κάτω στην Καταλονία! Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2017 ·

Εν μέσω της πιο απίστευτης καταστολής

Για μιαν ακόμα φορά, η εκκωφαντική σιωπή των ΜΜΕ για την Καταλονία δεν σημαίνει και ότι δεν σημειώνεται εκεί τίποτα άξιο να μνημονευθεί. Συμβαίνει μάλιστα το διαμετρικά αντίθετο.
Για παράδειγμα, η καταστολή έχει πάρει πια ιστορικές διαστάσεις και ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο “εν καιρώ ειρήνης” και μάλιστα σε ένα ευρωπαϊκό “δημοκρατικό κράτος”, ανατρέπει βεβαιότητες, μας εισάγει σε μια νέα (εφιαλτική) εποχή και δημιουργεί εντελώς νέα δεδομένα για ολάκερη την Ευρώπη.
Νέα δεδομένα που -λογικά- θα έπρεπε να κάνουν τους Ευρωπαίους δημοκράτες και αριστερούς να έχουν ξεσηκωθεί για να προλάβουν την επερχόμενη καταστροφή. Και ιδού εντελώς συνοπτικά τι συμβαίνει εν μέσω... προεκλογικής εκστρατείας και μόλις τρεις βδομάδες πριν από τις εκλογές που θα κρίνουν το μέλλον της Καταλονίας.

Έχουμε λοιπόν και λέμε:

700 δήμαρχοι που διώκονται ποινικά, η μισή (δημοκρατικά εκλεγμένη) καταλανική κυβέρνηση στη φυλακή και η άλλη μισή στην εξορία, 1.066 τραυματίες από την αστυνομική καταστολή, και 200 μπλοκαρισμένες ιστοσελίδες.

25η Νοεμβρίου: Η κληρονομιά των τριών γυναικών που ανέτρεψαν έναν δικτάτορα...

 

Πολλοί γνωρίζουν ότι η 25η Νοεμβρίου είναι η Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, αλλά πολύ λιγότεροι γνωρίζουν την ιστορία πίσω από αυτήν, την ιστορία των τριών γενναίων γυναικών ακτιβιστριών, των Aδελφών Μιραμπάλ, που έδωσαν τη ζωή τους για να τερματίσουν μια δικτατορία. Στις 25 Νοεμβρίου 1960, τρεις από τις τέσσερις αδελφές Μιραμπάλ, η Minerva, η Maria Teresa και η Patria, σκοτώθηκαν από τη δικτατορία του Rafael Leonidas Trujillo στη Δομινικανή Δημοκρατία, προκαλώντας διαμαρτυρίες που τελικά οδήγησαν στη δολοφονία του δικτάτορα στις 30 Μαΐου, 1961.


Ο Trujillo εξελέγη Πρόεδρος της Δομινικανής Δημοκρατίας το 1931 με δημόσια ψηφοφορία μετά από στρατιωτικό πραξικόπημα. Σύντομα μετατράπηκε σε έναν από τους πιο σκληρούς δικτάτορες στην ιστορίας της Λατινικής Αμερικής και κυβέρνησε τη χώρα κάτω από ένα τυραννικό καθεστώς για τρεις δεκαετίες. Για πολλά χρόνια ο Trujillo υποστηρίχθηκε από την αστική τάξη, η οποία εκτίμησε τις πολιτικές οικονομικής ανάπτυξης που εφάρμοσε και έκανε τα στραβά μάτια στις αυξανόμενες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Καθώς η διαφθορά αυξήθηκε σημαντικά, εκείνοι που επωφελήθηκαν περισσότερο από την οικονομική πρόοδο ήταν οι επιχειρηματίες του πελατειακού και διεφθαρμένου κύκλου του Trujillo και οι στρατιωτικοί που στήριζαν την τυραννία του.

Ρωσία - Κίνα: Η συμμαχία που αλλάζει το παγκόσμιο παιχνίδι

Επί δεκαετίες, οι ΗΠΑ, βρίσκονταν στην κορυφή ενός μονοπολικού κόσμου, χωρίς κανείς να μπορεί να τις συναγωνιστεί στην επιρροή που είχαν σε ολόκληρο τον πλανήτη. Τώρα όμως αυτό μπορεί να αλλάξει καθώς μια νέα - άτυπη συμμαχία διαμορφώνεται μεταξύ Κίνας και Ρωσίας.

Οι δυο μεγάλες δυνάμεις έχουν αμοιβαίο ενδιαφέρον για την ανατροπή της διεθνούς τάξης που για πολύ καιρό ευνοούσε τη Δύση σε βάρος τους. Και καθώς η μοναδική υπερδύναμη της Γης περνά σε φάση εσωστρέφειας θα επιδιώξουν να χαράξουν μια μεγαλύτερη αυλή για τις ίδιες, αναφέρει σε ανάλυσή του, το Stratfor. Μπορεί αυτός ο «γάμος» συμφέροντος και διευκόλυνσης οδηγήσει για ακόμη μια φορά στον διπολισμό που χαρακτήρισε τον Ψυχρό Πόλεμο ή θα ξετυλίξει τη φυσική αντιπαλότητα που έχει ρίζες στη γεωπολιτική;

Η άτυπη συμμαχία

Στον Ψυχρό Πόλεμο η σύγκρουση έμοιαζε με τις κλασικές διαμάχες μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων που άρχισαν να λαμβάνουν χώρα μετά την έλευση των σύγχρονων κρατών - εθνών: Δυο μπλοκ σχεδόν ισοδύναμα (το ΝΑΤΟ και το Σύμφωνο της Βαρσοβίας) συμμετείχαν σε μια συνεχή πολεμική κατάσταση για την εξασφάλιση των σφαιρών επιρροής.

Ο Ψυχρός Πόλεμος, ωστόσο, είχε κάποια εντυπωσιακά νέα στοιχεία. Τα βασικότερα ήταν η διάχυτη επέκταση της διαμάχης μεταξύ των πιο κυρίαρχων κρατών, η παρουσία των πυρηνικών όπλων, τα ριζικά διαφορετικά οικονομικά και πολιτικά συστήματα των δυο μερών και ο ιεραποστολικός ζήλος κάθε υπερδύναμης για την εξαγωγή της ιδεολογίας της σε όλο τον κόσμο. Επιπλέον, η συμμετοχή σε κάθε μία από τις δυο συμμαχίες ήταν αξιοσημείωτη και σταθερή, αν και οι αναπτυσσόμενες χώρες άλλαζαν πίστη μετά από μια επανάσταση ή στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ ή της Σοβιετικής Ένωσης.

Έκθεση αστυνομίας: «Μόνοι τους χτυπούσαν τα κεφάλια τους στο δρόμο»

«Πιάστηκαν μεταξύ τους σφιχτά και ξάπλωσαν στο οδόστρωμα και χτυπούσαν τα κεφάλια τους με δύναμη στο οδόστρωμα». Αυτά αναφέρονται μεταξύ άλλων στην έκθεση σύλληψης της ΕΛΑΣ, στην οποίαν περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίον προέκυψε ο τραυματισμός ατόμων που συνελήφθησαν από τα ΜΑΤ στα Εξάρχεια το βράδυ της 17ης Νοέμβρη.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του omniatv.com οι αστυνομικοί των ΜΑΤ αποδίδουν τα τραύματα που φέρουν στο κεφάλι συλληφθέντες σε αυτοτραυματισμό, περιγράφοντας τα εξής:

«Κατά την αιφνιδιαστική κίνησή μας, καταφέραμε να αποκόψουμε στην συμβολή της πλατείας Εξαρχείων με την οδό Σπύρου Τρικούπη και να συλλάβουμε τρία άτομα τα οποία συμμετείχαν στις επιθέσεις καθ’ όλη την διάρκεια που βρισκόμασταν στο σημείο. Τα εν λόγω άτομα μόλις αντιλήφθηκαν ότι έχουν αποκοπεί από τα υπόλοιπα επιτιθέμενα άτομα, πιάστηκαν μεταξύ τους σφιχτά και ξάπλωσαν στο οδόστρωμα και χτυπούσαν τα κεφάλια τους με δύναμη στο οδόστρωμα και φώναζαν με σκοπό να ματαιώσουν την σύλληψή τους. Από κοινού με τους συναδέλφους της διμοιρίας μου προσπαθούσαμε να σηκώσουμε τα εν λόγω άτομα από το οδόστρωμα πλην όμως αυτά αντιστεκόντουσαν σθεναρά και με κλοτσιές και απότομες κινήσεις μας χτυπούσαν και προσπαθούσαν να ματαιώσουν την σύλληψη και χειροπέδηση τους».

Πώς οι χριστιανοί διέλυσαν τον αρχαίο κόσμο

Το 313 μ.Χ. ο Κωνσταντίνος είδε στο όνειρο του έναν σταυρό με τα γράμματα Χ και Ρ χαραγμένα κάτω από την επιγραφή «Εν τούτω νίκα». Είχε εκστρατεύσει εναντίον της Ιταλίας όπου κυριαρχούσε ο Μαξέντιος, αλλά η περιοχή ανήκε επισήμως στον Λικίνιο. Το έμβλημα που είδε στο «όραμα» του και υιοθέτησε θα τον οδηγούσε την επομένη στη νίκη.

Η ιστορία είναι fake history, καθώς όχι μόνο κυκλοφόρησε χρόνια μετά, αλλά επιπλέον, σε δύο εντελώς διαφορετικές εκδοχές. Ο Κωνσταντίνος δεν ήταν ποτέ εξ ολοκλήρου και αποκλειστικά αφοσιωμένος στην πίστη όπως υποστηρίζουν οι (μεταγενέστεροι) αγιογράφοι. Επισήμως ωστόσο, ήταν ο πρώτος Ρωμαίος αυτοκράτορας που ασπάστηκε τον χριστιανισμό. Μια μικρή εβραϊκή θρησκεία που αγνοήθηκε παντελώς από τη ρωμαϊκή ελίτ τράβηξε την προσοχή του πιο ισχυρού ανθρώπου στον κόσμο. Λίγες δεκαετίες αργότερα, το 380 μ.Χ. ο Θεοδόσιος καθιέρωσε τον χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Δεδομένου ότι ο χριστιανισμός ήταν ο ιστορικός νικητής του ρωμαϊκού πολυθεϊσμού, η επικρατούσα άποψη όσον αφορά το πώς η νέα θρησκεία υπερίσχυσε πολιτισμικά δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια διαστρεβλωμένη εικόνα, όπως γράφει το newstatesman.com.

Στη Βικιπαίδεια υπάρχει ολόκληρη σειρά θεμάτων σχετικά με τις «διώξεις που υπέστη η Εκκλησία», συμπεριλαμβανομένου ενός εκτεταμένου απολογισμού των χριστιανών που μαρτύρησαν στα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αλλά δεν υπάρχουν αντίστοιχα θέματα για τη βίαιη καταστολή της παλαιότερης ρωμαϊκής θρησκείας από την Εκκλησία.

Διασωληνωμένη σε σοβαρή κατάσταση νοσηλεύεται η 55χρονη δικηγόρος Αναστασία Τσουκαλά

 Διασωληνωμένη σε σοβαρή κατάσταση νοσηλεύεται η 55χρονη δικηγόρος Αναστασία Τσουκαλά που τραυματίστηκε το βράδυ της Παρασκευής από φωτοβολίδα, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων που ξέσπασαν μετά την πορεία για την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

 Όπως έχει γίνει πλέον γνωστό, η φίλη μας Νατάσα Τσουκαλά βρίσκεται από χτες το βράδυ στον Ευαγγελισμό μετά από βαρύ τραύμα που της προκάλεσε ναυτική φωτοβολίδα, ενώ βρισκόταν μαζί με τους φωτορεπόρτερ στην κάλυψη των γεγονότων, πολύ κοντά στην κατοικία της στα Εξάρχεια.
Η κατάσταση της υγείας της είναι ιδιαίτερα κρίσιμη και βρίσκεται στην εντατική υπό συνεχή παρακολούθηση. Το πρωταρχικό ζητούμενο αυτά τα 24ωρα είναι να ξεπεράσει τον κίνδυνο για ανεπανόρθωτες βλάβες. Σε τέτοιες στιγμές αρμόζει μόνο η σιωπή και η ευχή να αποκατασταθεί πλήρως η υγεία της.
Η Νατάσα έχει υπάρξει για χρόνια (άμισθη) νομική σύμβουλος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας, έχει αντιπαλέψει την αστυνομική βία, έχει βρεθεί στο πλευρό φυλακισμένων, προσφύγων, κρατούμενων, θυμάτων καταστολής, με γνώμονα πάντα την υπεράσπιση κάθε δημοκρατικού και ανθρώπινου δικαιώματος. Κι όλα αυτά τα έκανε πάντοτε αθόρυβα.
Την επίθεση από κύκλους της ακροδεξιάς την περιμέναμε. Την ανθρωποφαγία που εκδηλώνεται σε άλλους χώρους, όχι.
Δεν θα απαντήσουμε τώρα σε σχόλια ή δημοσιεύματα που μόνο σκοπό έχουν να προσβάλλουν και να παραπληροφορήσουν. Ας αναλογιστεί ο καθένας τις ευθύνες που του αναλογούν και να σταματήσει εδώ. Τα υπόλοιπα θα τα πούμε όταν γίνει καλά η Νατάσα.

Συνέντευξη της Νατάσας Τσουκαλά το 2014 για την αστυνομική Βία

Φωτογραφίες: Γεράσιμος Δομένικος / FOSPHOTOS

Η καθηγήτρια Εγκληματολογίας στο Παρίσι γνωρίζει όσο λίγοι τι συμβαίνει στο εσωτερικό της ΕΛ.ΑΣ. Έκανε μάθημα στους δόκιμους αξιωματικούς, άλλωστε.

Κυρία Τσουκαλά, γιατί είδαμε και το 2014 την αστυνομική βία κι αυθαιρεσία να διαιωνίζεται;

 (Και) Φέτος είδαμε πολύ ξύλο. Άλλοι το είδαν ζωντανά στους δρόμους, άλλοι το είδαν σε απευθείας σύνδεση, άλλοι το είδαν στο youtube, άλλοι το έφαγαν κι άλλοι το έριξαν. Αν μπορούσαμε να μετρήσουμε το πόσο ξύλο έπεσε, το βάρος δεν θα έβγαινε από το ζύγισμα των σπασμένων τζαμιών, αλλά από το ειδικό βάρος των σπασμένων δοντιών, κεφαλιών και κοκκάλων Τα πρώτα αντικαθίστανται, τα δεύτερα είναι custom γι’ αυτό και «κοστίζουν» περισσότερο. Λίγο μετά την επέτειο του Πολυτεχνείου και λίγο πριν την «επέτειο» της δολοφονίας Γρηγορόπουλου ζήτησα από την Αναστασία Τσουκαλά, αναπληρώτρια καθηγήτρια εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο Paris II να μιλήσουμε για το θέμα της αστυνομικής βίας. Ήταν οι πρωτες μέρες μετά το ανακουφιστικά αίσιο τέλος της υπόθεσης Ρωμανού, οι ζημιές στις βιτρίνες αποκαταστάθηκαν, εκείνες μάλιστα στολιστηκαν με χριστουγεννιάτικα ντεκόρ για την εορταστική περίοδο. Βέβαια, τα σπασμένα δόντια και πλευρά παραμένουν σπασμένα, βλέπετε αυτά δεν αντικαθιστούνται στο άψε-σβήσε.

Η κυρία Τσουκαλά εκτός από ακαδημαϊκός κι εγκληματολόγος, διετέλεσε σύμβουλος του Χρήστου Παπουτσή στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη (2010-2012). Το 2013 ο τότε διοικητής της Σχολής Αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ. στην Αμυγδαλέζα της πρότεινε να εγκαινιάσει ένα νέο κύκλο σεμιναριακών διαλέξεων για τον ρατσισμό, τη ξενοφοβία και τη μετανάστευση σε δόκιμους αξιωματικούς. Ήταν η πρώτη φορά που εντάσσονταν παρεμφερείς διαλέξεις στο υποχρεωτικό πρόγραμμα σπουδών τους κι από διαβολική σύμπτωση το ίδιο βράδυ – μετά την πρώτη διάλεξη – ο διοικητής της σχολής αποστρατεύτηκε.

Μπαζωμένα όνειρα που έγιναν εφιάλτες...

Στέφανος Μαντζαρίδης

Μπαζωμένα ρέματα παντού στην Αττική... 

Έκαψες το δάσος και έχτισες πάνω στα αποκαΐδια την παράγκα σου. Μπάζωσες το ρέμα για να του αλλάξεις την πορεία. Γέμισες φωτοβολταϊκά το χωράφι σου πληγώνοντας τη φύση. Κάρφωσες ανεμογεννήτριες στην πλαγιά για το εύκολο κέρδος. Βίασες ξανά και ξανά τον αέρα που ανέπνεες.

Και μια μέρα το πλήρωσες πανάκριβα...

Δε λογάριασες, βλέπεις, πως η φύση είναι πιο δυνατή από σένα. Υπήρχε πριν από σένα και θα υπάρχει και μετά από το σύντομο δικό σου πέρασμα. Και τόλμησες να τα βάλεις μαζί της...

Ότι όμως κι αν κάνεις, εκείνη στο τέλος πάντα θα κερδίζει. Και θα σε τιμωρεί σκληρά για το κακό που της έκανες...

Κατά βάθος όμως δεν φταις εσύ. Ίσως το μοναδικό σου φταίξιμο να είναι που επέτρεψες να σε πετάξουν στην άκρη, που τους έδωσες το κλειδί της ζωής σου. Να σου θολώσουν τη σκέψη με τα ψίχουλα που σου πετούσαν από το τραπέζι τους. Και να τους ευγνωμονείς μάλιστα και γι αυτό...

Σε χρησιμοποίησαν και σε χρησιμοποιούν ακόμα ως απλά ένα ακόμα αναλώσιμο υλικό. Τι δεν καταλαβαίνεις άραγε; Έτσι είναι ο καπιταλισμός, κακομοίρη μου, οι φτωχοί είναι ασήμαντοι και αναλώσιμοι. Το μόνο που μετράει είναι το κέρδος των λίγων.

Τι συνέβη 15 Νοεμβρίου 1973 στο Πολυτεχνείο

"Λαέ πεινάς γιατί τους προσκυνάς;". Οι ημέρες πριν τη 17η Νοεμβρίου. Τα συνθήματα, οι πιέσεις προς τη σύγκλητο και οι χιλιάδες που κατέβηκαν στο Πολυτεχνείο

Από τη Mixanitouxronou.gr:

14 Νοεμβρίου 1973

Οι φοιτητές από χθες έχουν σπάσει τον κλοιό κι έχουν μπει στο Πολυτεχνείο. Ένας μικρός ραδιοφωνικός σταθμός μεταδίδει τα μηνύματα τους σε ακτίνα 300 μέτρων. Η αστυνομία έχει συμφωνήσει να τους αφήσει να φύγουν χωρίς να κάνει συλλήψεις. «Ένας είναι ο αρχηγός, ο κυρίαρχος λαός».

15 Νοεμβρίου, σαν σήμερα

Η εξέγερση έχει ξεφύγει από τα φοιτητικά αιτήματα και παίρνει παλλαϊκό και αντιδικτατορικό χαρακτήρα. Οι φοιτητές διαβάζουν τις εξελίξεις. Ξέρουν πλέον ότι εκπροσωπούν κάτι πιο μεγάλο από το φοιτητικό κόσμο και είναι πια ένα κίνημα τόσο αναγκαίο για την κοινωνία. Εργάτες, μαθητές και πολίτες το επιβεβαιώνουν με την άφιξη τους στην Πατησίων. Η πόρτα του ιδρύματος κλείνει.

«Έξι χρόνια αρκετά, δεν θα γίνουνε επτά»

Οργανώνονται. Τοποθετούνται τρία μεγάφωνα και ο ραδιοφωνικό σταθμός καλύπτει πλέον όλη την Αττική. Μόνο όποιος δεν θέλει δεν ακούει τη φωνή των φοιτητών. Τη φωνή της ελευθερίας. Κυκλοφορούν την «εφημερίδα του ελεύθερου Πολυτεχνείου». «Ψωμί, παιδεία, ελευθερία».

Τα «κουτάβια» του ISIS

Τα παιδιά που στρατολογούνται σε κάθε πόλεμο, από διάφορες πλευρές, αποτελούν ένα από τα χαρακτηριστικότερα και διαχρονικότερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Η περίπτωση του πολέμου στην Συρία και ειδικά του ISIS δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Την στιγμή που το «Ισλαμικό Κράτος» υποχωρεί ατάκτως στο μέτωπο, έχοντας χάσει πάνω από το 95% των εδαφών που είχε καταλάβει, η διαχείριση αυτών των παιδιών - πολλά από τα οποία καταφτάνουν, πρόσφυγες πλέον, στην Ευρώπη - αποτελεί μία από τις πιο δύσκολες προκλήσεις των σύγχρονων κοινωνιών.

Η περίπτωση του Kasswara* [ψευδώνυμο που χρησιμοποίησε το Al Jazeera για τις ανάγκες του ρεπορτάζ] είναι χαρακτηριστική. Στρατολογήθηκε στον ISIS στα 14 χρόνια του. Από την αρχή του πολέμου στην Συρία, οι ένοπλες ομάδες χρησιμοποιούν παιδιά ως στρατιώτες στις μάχες αλλά και για ακρωτηριασμούς αντιπάλων. Πιστεύεται ότι το ISIS έχει στρατολογήσει περίπου 2.000 παιδιά. Τα φωνάζουν «ashbal al khilafa», τα «λιονταράκια του χαλιφάτου».

Ο Kasswara, ο οποίος τώρα είναι 16 ετών, έφυγε από τον ISIS όταν δέχθηκε σεξουαλική επίθεση και τώρα ζει στην Ελλάδα. Σαν τον Kasswara, πολλά πρώην «κουτάβια» του ISIS έχουν καταφύγει στην Ευρώπη όπου ζουν στην ανωνυμία. Και με το ISIS να χάνει γρήγορα έδαφος στο Ιράκ και την Συρία, περισσότερα παιδιά - στρατιώτες αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις μονάδες τους, θέτοντας το ερώτημα στις ευρωπαϊκές αστυνομικές αρχές για το αν και κατά πόσο θα μπορούσαν να αποτελέσουν κίνδυνο.

Θετικές αντιδράσεις για τον περιορισμό της «Σαρία» στη Θράκη

Θετικά βλέπουν νομικοί και άνθρωποι του χώρου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων την εξαγγελία του Πρωθυπουργού για τη μετατροπή της προσφυγής στους Μουφτήδες της Θράκης για κληρονομικά και οικογενειακά ζητήματα σε απολύτως προαιρετική και την υπαγωγή τους στο αστικό δίκαιο και όχι στη Σαρία, όπως μέχρι σήμερα.

Γιάννης Σιδηρόπουλος

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρ​ώπης, όπου εφαρμόζεται το ισλαμικό δίκαιο σε υποθέσεις κληρονομικού και οικογενειακού δικαίου και για πολλές δεκαετίες επισημαίνεται η σύγκρουση με τους σύγχρονους κανόνες δικαίου και το νομικό πολιτισμό της Ευρώπης και η άνιση μεταχείριση της γυναίκας, ασύμβατη με το δυτικό κόσμο.

Ο πρωθυπουργός από το βήμα του συνεδρίου παραγωγικής ανασυγκρότησης στην Κομοτηνή δήλωσε πως η κυβέρνηση με σχετική ρύθμιση θα προχωρήσει στην κατάργηση της υποχρεωτικής προσφυγής στο Μουφτή για οικογενειακές και κληρονομικές υποθέσεις της μειονότητας στη Θράκη, που στο εξής θα είναι προαιρετική.

Όπως είπε, η σημερινή κατάσταση δεν περιποιεί τιμή για τη χώρα και, με νομοθετική ρύθμιση που θα έρθει σύντομα στη Βουλή, καταργείται η υποχρεωτική προσφυγή ​στους Μουφτήδες της Θράκης για θέματα οικογενειακού και κληρονομικού δικαίου. Η προσφυγή θα είναι προαιρετική και μόνο εφόσον όλα τα εμπλεκόμενα μέλη συμφωνούν, θα απευθύνονται στο Μουφτή. Σε κάθε άλλη περίπτωση αρμόδια θα είναι τα αστικά δικαστήρια, σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό.

Πωλούν πρόσφυγες ως σκλάβους σε δημοπρασίες στη Λιβύη

F

Είναι 2017. Κι όμως άνθρωποι πωλούνται σε δημοπρασίες. Για 400 ή 800 δολάρια. Ένα συνταρακτικό βίντεο που φέρνει στο φως το CNN καταγράφει μια τέτοια δημοπρασία στη Λιβύη. Ένας άντρας, Νιγηριανός μετανάστης, περίπου 20 ετών στέκεται μπροστά στην κάμερα κι ένας άντρας φωνάζει τα ποσά: «Κλείνει» στα 1.200 δηνάρια Λιβύης (περίπου 800 δολάρια) ακούγεται να λέει. 

Σύμφωνα με την ρεπόρτερ που κατέγραψε το βίντεο, η ίδια είδε εκατοντάδες ανθρώπους να πωλούνται μέσα σε λίγα λεπτά σε ένα σπίτι έξω από την Τρίπολη τον περασμένο μήνα. Πρόκειται για μετανάστες που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον πόλεμο και τη φτώχεια. Περνούν από τη Λιβύη με στόχο να φτάσουν στην Ευρώπη κι είτε εγκλωβίζονται εκεί, είτε στέλνονται πίσω από την ΕΕ. 

Καταλήγουν έρμαιο στα χέρια των διακινητών. Έτσι, οι τελευταίοι γίνονται ιδιοκτήτες και οι μετανάστες και πρόσφυγες μετατρέπονται σε σκλάβους.

Την απόλυτη φρίκη βιώνουν οι μετανάστες στη Λιβύη

Στο μεταξύ, συγκλονισμένοι από τις εικόνες που αντίκρισαν δηλώνουν παρατηρητές του ΟΗΕ που επισκέφθηκαν χώρους κράτησης μεταναστών στη Λιβύη, οι οποίοι προσπαθούν να διασχίσουν τη Μεσόγειο και να φτάσουν στην Ιταλία.

«Οι παρατηρητές (του ΟΗΕ) συγκλονίστηκαν απ’ αυτά που είδαν: χιλιάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά αδυνατισμένους και τραυματισμένους, στοιβαγμένους τον έναν πάνω στον άλλον, περιορισμένους μέσα σε υπόστεγα (...) απογυμνωμένους από την αξιοπρέπειά τους», ανέφερε ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Ζέιντ Ράαντ αλ-Χουσέιν, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Ιδρυτική διακήρυξη του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος 3 Σεπτεμβρίου 1974

Η τραγωδία της Κύπρου καθώς και οι κίνδυνοι που έχουν προκύψει για το έθνος, τόσο από την αδίστακτη επεκτατική πολιτική του Πενταγώνου στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, όσο και από την προσπάθεια της αμερικανοκίνητης χούντας να μετατραπούν οι ένοπλες δυνάμεις μας αποκλειστικά σε όργανο αστυνόμευσης του Ελληνικού χώρου, κυριαρχούν στη σκέψη κάθε Έλληνα.

Όμως η ενότητα του Λαού στην απόφασή του να αντιμετωπίσει ανυποχώρητα τον εξωτερικό κίνδυνο και κάθε επιβουλή ενάντια στην ακεραιότητα της εθνικής μας παρουσίας, δε δικαιώνει την απραξία της κυβέρνησης σε τρεις κρίσιμους τομείς: την τιμωρία των ενόχων της επταετίας, της σφαγής του Πολυτεχνείου και της Κυπριακής τραγωδίας, την κάθαρση του κρατικού μηχανισμού και την πλέρια αποκατάσταση των θυμάτων της κατοχής.

Είναι βαθιά η ανησυχία του Ελληνικού λαού, γιατί οι επαγγελίες της κυβέρνησης για την αποκατάσταση ομαλής πολιτικής ζωής θα αποτελέσουν λόγια κενά περιεχομένου αν δε συνοδευτούν - το γρηγορότερο δυνατό - από την τιμωρία, την κάθαρση και την αποκατάσταση. Λέγεται ότι δεν ήρθε η ώρα. Ότι τώρα προέχει το εθνικό θέμα. Μα το επιχείρημα δεν ευσταθεί.

Πώς είναι δυνατό να παραμένουν σε θέσεις κρίσιμες για το έθνος εκείνοι που ευθύνονται για την εθνική συμφορά; Ακριβώς γιατί η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε αποφασιστική καμπή, ακριβώς γι' αυτό το λόγο, πρέπει να προχωρήσουμε με θάρρος στην τιμωρία, την κάθαρση και την αποκατάσταση.

Στο διάολο οι πλούσιοι

Οι νέες αποκαλύψεις για τους φοροφυγάδες αποδεικνύουν
ακόμα μια φορά ότι όποιος είναι πλούσιος και δεν θέλει να μοιραστεί τον πλούτο του δεν χρειάζεται να παρανομήσει, αφού οι νόμοι έχουν φτιαχτεί γι΄ αυτόν. Έτσι, φόρους πληρώνουν τελικά μόνον οι βλάκες και οι φτωχοί.

Γιάκομπ Αουγκστάιν

Τα "Paradise Papers" είναι ένας θησαυρός δεδομένων, τα οποία αξιολόγησε μια διεθνής ομάδα ερευνητικής δημοσιογραφίας. Είναι ευτύχημα το γεγονός ότι υπάρχει ενός τέτοιου είδους δημοσιογραφία, που αποκαλύπτει τον κόσμο των πλουσίων, στον οποίο οι άνθρωποι είναι μεν φτωχοί σε ήθος, αίσθημα αλληλεγγύης και συναίσθηση καθήκοντος, αλλά πάρα πολύ πλούσιοι σε χρήμα και εξουσία, ενώ συγκριτικά με τον κόσμο αυτό, η ζωή των άλλων είναι μια πραγματική κόλαση.

Υπάρχει κάτι ακόμα που λείπει από τον παράδεισο των πλουσίων: Oι τύψεις συνειδήσεως. Και τούτο, διότι όποιος είναι πλούσιος και δεν θέλει να μοιραστεί τον πλούτο του δεν χρειάζεται να παρανομήσει, αφού οι νόμοι έχουν φτιαχτεί γι αυτόν. Έτσι φόρους πληρώνουν τελικά μόνον οι βλάκες και οι φτωχοί. Οι αριθμοί είναι τρομακτικοί: 13,4 εκατομμύρια ντοκουμέντα έγιναν αντικείμενο επεξεργασίας από 400 δημοσιογράφους επί μήνες έως ότου δημοσιοποιηθούν. Οι πηγές δεν κατονομάζονται, πρόκειται για κλοπή δεδομένων, για ανώνυμες πηγές, ή για κυβερνοεπίθεση;

Ομολογία Σοκ του Ντάισελμπλουμ στον Νίκο Χουντή: «Όλα έγιναν για τις Τράπεζες»

• «Τα μνημόνια ήταν στήριξη και αλληλεγγύη υπέρ της Ελλάδας ή ήταν για τη σωτηρία των ευρωπαϊκών τραπεζών και του ευρώ;»

Γ. Ντάισελμπλουμ:

• «Χρησιμοποιήσαμε τα χρήματα των φορολογουμένων, κατά τη γνώμη μου, με λάθος τρόπο, για να σώσουμε τις Τράπεζες. Όσοι λένε πως όλα έγιναν για τις Τράπεζες, έχουν δίκιο»!!!

Ο απερχόμενος Πρόεδρος του Eurogroup, Γ. Ντάισελμπλουμ, αιφνιδίασε τους ευρωβουλευτές, όταν μιλώντας στην Επιτροπή Απασχόλησης για ην πορεία της 3ης αξιολόγησης του Προγράμματος της Ελλάδας, σε ερώτηση του ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενότητας, Νίκου Χουντή, αναφερόμενος στα μνημόνια, παραδέχθηκε ότι όλα έγιναν για να σωθούν οι ευρωπαϊκές Τράπεζες!!!

Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Ντάισελμπλουμ, απαντώντας στην ευθεία ερώτηση του Νίκου Χουντή, αν «τώρα που φεύγετε, επιμένετε ότι τα προγράμματα (σ.σ: μνημόνια) αποτελούσαν στήριξη και αλληλεγγύη υπέρ της Ελλάδας ή αν θα παραδεχθείτε, όπως έκανε ο κ. Ρεν, ο προηγούμενος Επίτροπος όταν έφευγε, ότι αυτά τα προγράμματα ήταν για να στηριχθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες και το ευρώ;», άφησε άφωνους τους ευρωβουλευτές όταν, μεταξύ άλλων, δήλωσε ότι:

«Χρησιμοποιήσαμε πολλά από τα χρήματα του φορολογούμενου, με λάθος τρόπο κατά την γνώμη μου, για να σώσουμε τις τράπεζες και ο κόσμος που επέκρινε τα πρώτα χρόνια του ελληνικού προγράμματος λέγοντας πως όλα έγιναν για τις τράπεζες, έχει κάποιο δίκιο».

Rohingya στη Μυανμάρ: Μια σύγχρονη γενοκτονία;

Η Μυανμάρ (πρώην Βιρμανία) είναι μία χώρα της Νοτιοανατολικής Ασίας που έχει απασχολήσει ουκ ολίγες φορές τη διεθνή κοινότητα, για τους πλέον αρνητικούς λόγους.

Μετά την ανεξαρτητοποίηση της περιοχής από τη Βρετανική κυριαρχία, το 1948, η χώρα έχει περάσει πλείστες μελανές περιόδους στην ιστορία της, αφού -από το 1962, έως και μόλις το 2015- βρισκόταν υπό καθεστώς στρατιωτικής δικτατορίας. 

Συγκεκριμένα, η Μυανμάρ είναι ένα κράτος που βιώνει μία δύσκολη μετάβαση – τη μετάβαση από μια δικτατορία που διήρκεσε πάνω από πενήντα χρόνια, σε ένα δημοκρατικό καθεστώς. Σήμερα, το εν λόγω κράτος έχει Σύνταγμα, διάκριση των εξουσιών, ενώ για πρώτη φορά το 2015 έγιναν ελεύθερες εκλογές στη χώρα. Ωστόσο, ακόμη και με αυτή την ευτυχή εξέλιξη, ο ρόλος του στρατού στη διακυβέρνηση της χώρας είναι σημαντικός, αφού το 25% των εδρών και στα δύο κοινοβούλια της χώρας δεν ανήκει σε αιρετούς βουλευτές, αλλά σε αξιωματικούς των ενόπλων δυνάμεων, οι οποίοι έχουν, μάλιστα, και βέτο σε σημαντικά ζητήματα, όπως την αναθεώρηση του Συντάγματος. Οι αξιωματικοί αυτοί φτάνουν τους 220 σε σύνολο 864 εδρών, δημιουργώντας σοβαρές υποψίες για το κατά πόσο πρόκειται για ένα δημοκρατικό πολίτευμα. 

Ακόμη, όμως, και μετά την επαναφορά αυτής της υποτιθέμενης δημοκρατίας, η χώρα έχει υπάρξει πολλάκις τόπος καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μιάς και αποτελείται από σχεδόν 135 διαφορετικές εθνότητες, οι οποίες βρίσκονται σε διαμάχη μεταξύ τους. Η χώρα βρίσκεται σε ένα συνεχή εμφύλιο πόλεμο, με την κυρίαρχη εθνότητα των Βουδιστών Bamar να προσπαθεί να απορροφήσει ή να εκδιώξει τις λοιπές μειονότητες, οι οποίες συνήθως είναι αλλόθρησκες.

Βγήκε από τη φυλακή με 48ωρη άδεια ο Δημήτρης Κουφοντίνας

Εξήλθε λίγα λεπτά μετά τις 12 το μεσημέρι από τις

φυλακές Κορυδαλλού ο Δημήτρης Κουφοντίνας με 48ωρη άδεια. 

Τους δεσμούς με την οικογένεια και την επαγγελματική του αποκατάσταση, επικαλέστηκε ο Δ. Κουφοντίνας στο συμβούλιο των φυλακών για την 48ωρη άδεια

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας ζήτησε τη 48ωρη άδεια, την οποία θα χρησιμοποιήσει -στο πλαίσιο του νόμου- για την ενίσχυση των δεσμών με την οικογένειά του και την επανασύσταση της μελισσουργικής του μονάδας. «Θα χρησιμοποιήσω την άδεια στο πλαίσιο του νόμου και για την ενίσχυση των δεσμών με την οικογένειά μου και επιθυμώ επίσης να επανασυστήσω τη μελισσουργική μονάδα που είχα», ήταν η απάντηση του ηγετικού στελέχους της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη, σε ερώτηση του συμβουλίου των φυλακών για τους λόγους που ζητά τη χορήγηση της διήμερης άδειας.

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας, κατά την ακρόασή του από τα μέλη του συμβουλίου των φυλακών, δεν ρωτήθηκε σχετικά με τις κατηγορίες για τις οποίες καταδικάστηκε ως μέλος της 17Ν, καθώς αυτό δεν προβλέπεται από τη νομοθεσία για τη χορήγηση των αδειών κρατουμένων.

Ο ψηφιακός καπιταλισμός χρειάζεται επειγόντως νέους νόμους

Η νομοθεσία περί ανταγωνισμού και μονοπωλίων φτάνει μέχρι στιγμής μόνο στις εταιρείες οι οποίες δεν παράγουν φυσικά, συμβατικά αγαθά. Εάν όμως, δεν ισχύσουν σύντομα νέοι κανόνες, η απόλυτη κυριαρχία μιας χούφτας ψηφιακών εταιρειών -των γνωστών κροίσων της Silicon Valley- στην παγκόσμια οικονομία είναι απλώς, θέμα χρόνου.

Μπορεί να μοιάζει περίεργο, αλλά υπάρχουν ακόμα άνθρωποι οι οποίοι πιστεύουν ότι η Amazon δεν είναι τίποτα παραπάνω από την ηλεκτρονική εκδοχή ενός πολυκαταστήματος. Στην πραγματικότητα βεβαίως, είναι πολύ περισσότερα από αυτό: Είναι ένας ταχύτατα αναπτυσσόμενος παγκόσμιος γίγαντας του διαδικτύου που αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο ψωνίζουμε, που κατακτά όλο και περισσότερες αγορές, χρησιμοποιώντας τον ιστότοπο Alexa (ο οποίος καταγράφει την «κίνηση» στο Διαδίκτυο) για να απορροφήσει τα προσωπικά δεδομένα μας απευθείας μέσα από το σαλόνι του σπιτιού μας και που αυτή τη στιγμή, ζητά πρόσβαση μέχρι και στα κλειδιά μας, έτσι ώστε να μπορεί να παραδίδει πακέτα ακόμη και όταν απουσιάζουμε!

Το Facebook έχει εδώ και πολύ καιρό εξελιχθεί επίσης, σε κάτι πολύ περισσότερο από ένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης όπου συνομιλούν οι φίλοι. Είναι μια εταιρεία μέσων ενημέρωσης που κερδίζει δισεκατομμύρια σε διαφημίσεις «διαδίδοντας» περιεχόμενο χωρίς πρώτα να το ελέγξει.

Η Amazon και το Facebook αποτελούν δύο ενδεικτικά παραδείγματα. Η λίστα θα μπορούσε να συνεχιστεί με την ίδια τη Google και την Alphabet -όπως αυτοαποκαλείται η εταιρεία πλέον -και άλλες πολλές.

Η προφητεία ενός ναζί για τη Γερμανία

Με αφορμή την κυριαρχία της Γερμανίας στην Ευρώπη και τη στάση της στο ελληνικό ζήτημα και όχι μόνο, ναδημοσιεύουμε  ένα ντοκουμέντο από την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» με τη δήλωση ενός υψηλόβαθμου στελέχους των ναζί, λίγο μετά τη λήξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, το 1945. Αν η δήλωση του ναζί είναι πραγματική - όπως αναφέρει το δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας - έρχεται ως μια προφητεία που σήμερα επιβεβαιώνεται και πλέον μένει να φανεί αν η Γερμανία θα διαλύσει για τρίτη φορά μέσα σε έναν αιώνα την Ευρώπη.

Στο δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας με ημερομηνία «Τρίτη 9 Μαΐου του 1995» αναφέρεται: «Β Παγκόσμιος, 50 χρόνια μετά. Και εμείς ανατρέχουμε 50 χρόνια πριν. Συγκεκριμένα σε ένα άρθρο της εποχής εκείνης, που αναδημοσιευόταν στην εφημερίδα “Ελευθερία”. Μόλις έχει λήξει ο πόλεμος ένα Ελβετός δημοσιογράφος παίρνει συνέντευξη από έναν ανώτατο αξιωματούχο της Καγκελαρίας, ρωτώντας τον χαρακτηριστικά: “Και τώρα τι σκοπεύετε να κάνετε; Νικηθήκατε. Ο κόσμος σας μισεί. Δεν πρόκειται να ξεχάσει αυτά που κάνατε. Πως θα ορθοποδήσετε ξανά ως έθνος;”

Και ο Γερμανός του απαντά με ψύχραιμη ειρωνεία, με λόγια που όταν τα διαβάσαμε ξανακοιτάξαμε πολλές φορές την ημερομηνία του κιτρινισμένου τόμου που διαβάζαμε, μήπως και λαθεύαμε, μήπως και το φύλλο ήταν σημερινό… Όμως η ημερομηνία δεν άφηνε περιθώρια. Ήταν όντως 50 χρόνια πριν!

Η χρυσή offshore ιστορία της Apple

Πώς η Apple κατάφερε να διατηρήσει τα κέρδη της παρά το τέλος του «Διπλού Ιρλανδικού». Η σχέση της με το Jersey και το ιρλανδικό φορολογικό σύστημα που επιτρέπει κέρδη για τις πολυεθνικές.

Αποκαλύψεις από τα Paradise Papers.

Σύνοψη από την έρευνα του Simon Bowers

Απόδοση στα Ελληνικά: Χρήστος Δεμέτης

Εικονογράφηση: Παναγιώτης Πανταζής

Σε μια ερώτηση έγραφαν: «Επιβεβαιώστε ότι μια ιρλανδική εταιρεία μπορεί να διεξάγει δραστηριότητες της χωρίς να υπόκειται σε φορολογία, υπό τη δικαιοδοσία σας». Η Apple ζητούσε επίσης διαβεβαιώσεις ότι το τοπικό πολιτικό κλίμα θα παρέμενε «φιλικό». Τελικά, η Apple εγκαταστάθηκε στο Jersey, ένα μικροσκοπικό νησί της Βρετανικής Επικράτειας που, όπως και άλλοι «παράδεισοι», δεν χρεώνει φόρους σε έσοδα των περισσότερων εταιρειών.

Το Jersey διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη νεοσυσταθείσα ιρλανδική φορολογική δομή της Apple. Κάτω από αυτήν τη δομή, ο κατασκευαστής των Macbook μπορούσε να συνεχίσει να απολαμβάνει εξαιρετικά χαμηλές φορολογικές χρεώσεις για τα περισσότερα κέρδη του και να κρατά μεγάλο μέρος των κερδών του εκτός ΗΠΑ, συγκεκριμένα 246 δισ. δολάρια σε μετρητά, σε offshore. Η δράση της ιρλανδικής κυβέρνησης για να καταστείλει εταιρείες-φαντάσματα είχε πενιχρά αποτελέσματα.

«Επιβεβαιώστε ότι μια ιρλανδική εταιρεία μπορεί να διεξάγει δραστηριότητες της χωρίς να υπόκειται σε φορολογία, υπό τη δικαιοδοσία σας».

Συσκευή αυξάνει την ταχύτητα εκμάθησης κατά 40%

Διεθνής ομάδα επιστημόνων κατασκεύασε μια συσκευή που διεγείρει τον εγκέφαλο με σκοπό να βελτιώσει τη γνωστική του λειτουργία. Σε δοκιμές που έκαναν σε πιθήκους, φέρεται να αύξησε την ταχύτητα εκμάθησής τους κατά 40%.

Η έρευνα αυτή που χρηματοδοτήθηκε από την Υπηρεσία Έρευνας Προηγμένων Αμυντικών Προγραµµάτων (DARPA) του Αμερικανικού υπουργείου Άμυνας, πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες των HRL Laboratories στην Καλιφόρνια, του Πανεπιστημίου McGill στο Μόντρεαλ και του Soterix Medical της Νέας Υόρκης.

Στη μελέτη που δημοσίευσε στο περιοδικό Current Biology, η ομάδα εξηγεί πώς χρησιμοποίησε μια μη επεμβατική μέθοδο διακρανιακής διέγερσης μέσω συνεχούς ρεύματος (TDCs) για την ενεργοποίηση του προμετωπιαίου φλοιού των πιθήκων. Έπειτα, τους ζήτησαν να εκτελέσουν μια εντολή βασισμένη σε συσχετιστική μάθηση το οποίο και τα ζώα κατάφεραν να κάνουν επιτυχώς. Μετά από 21 δοκιμές, η συσκευή tDCS κατάφερε να αυξήσει την ταχύτητα εκμάθησής τους κατά 40%, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Η «βόμβα του Τσάρου»: Η ισχυρότερη ατομική βόμβα που φτιάχτηκε ποτέ

Το 1961, η Σοβιετική Ένωση δοκίμασε μια πυρηνική βόμβα τόσο ισχυρή που χαρακτηρίστηκε «πολύ μεγάλη» για να χρησιμοποιηθεί σε πόλεμο. Η δημιουργία της είχε πάντως τεράστιες επιπτώσεις διαφορετικού τύπου. 

Το πρωί της 30ης Οκτωβρίου του 1961, ένα σοβιετικό βομβαρδιστικό Tu-95 απογειώθηκε από το αεροδρόμιο της Ολένια στη χερσόνησο Κόλα στα βόρεια της Ρωσίας. Το Tu-95 ήταν μια ειδικά τροποποιημένη έκδοση ενός αεροσκάφος που είχε για πρώτη φορά πετάξει λίγα χρόνια νωρίτερα. Χαρακτηρίστηκε κτήνος, καθώς ήταν πελώριο, με αντιστρεφόμενα φτερά και τέσσερις μηχανές. Ήταν επιφορτισμένο με την μετακίνηση του πυρηνικού οπλοστασίου της Ρωσίας. 

Την προηγούμενη δεκαετία η σοβιετική πυρηνική έρευνα είχε κάνει τεράστια βήματα. Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε φέρει τις ΗΠΑ και την ΕΣΣΔ στο ίδιο στρατόπεδο, αλλά η μεταπολεμική περίοδος έφερε το «πάγωμα» των σχέσεων. Και οι Σοβιετικοί που παρουσιάστηκαν ως το αντίπαλον δέος της μοναδικής πυρηνικής υπερδύναμης του κόσμου, είχαν μόνο μια επιλογή - να καλύψουν γρήγορα τη διαφορά. 

Το Σοβιετικό πυρηνικό πρόγραμμα 

Στις 29 Αυγούστου του 1949, οι Σοβιετικοί είχαν δοκιμάσει την πρώτη τους πυρηνική συσκευή, γνωστή ως «Joe-1» στη Δύση. Η δοκιμή είχε γίνει στις απομακρυσμένες στέπες του σημερινού Καζακστάν, χρησιμοποιώντας πληροφορίες που συλλέχθηκαν - σύμφωνα με τους Αμερικάνους - από τη διείσδυση των Ρώσων στο αμερικανικό πρόγραμμα ατομικών όπλων.

Ο μικρός Αμίρ και η ετήσια ντροπή μας στις παρελάσεις

Γράφει ο Γιώργος Ευγενίδης

Στο θεατρικό έργο του Μπέρναρντ Σλέιντ «Κάθε χρόνο, ίδια μέρα», ο Τζόρτζ και η Ντόρις συναντιούνται κάθε χρόνο, την ίδια ακριβώς μέρα, σε ένα μοτέλ στο Σαν Φρανσίσκο, έχοντας συνάψει έναν ιδιότυπο παράνομο δεσμό. Εμείς εδώ δεν έχουμε τους αντίστοιχους Τζόρτζ και Ντόρις. Αλλά, κάθε χρόνο, την ίδια μέρα, τη μέρα της παρέλασης για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, έχουμε έναν καλό λόγο να μην είμαστε υπερήφανοι.

Στα ελληνικά σχολεία και ιδίως στα δημοτικά, πηγαίνουν πολλά παιδιά μεταναστών και προσφύγων. Θα τα διακρίνετε ίσως μόνο λόγω του διαφορετικού τους χρώματος. Κατά τα άλλα, είναι παιδιά, σαν όλα τα άλλα, που μπορεί να μιλάνε τη γλώσσα μας καλύτερα και από τα Ελληνόπουλα και σίγουρα αξιοποιούν το πεδίο του σχολείου για να γίνουν μέλη μιας ευρύτερης κοινότητας. Κάνουν τα ίδια μαθήματα με τα Ελληνόπουλα, τους απασχολούν τα ίδια προβλήματα και έχουν, στο πλαίσιο αυτής της σχολικής κοινότητας, τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις. Ή τουλάχιστον, έτσι θα έπρεπε να είναι.

Δεν έχει νόημα να ξανακάνουμε τη συζήτηση για το αν πρέπει οι σημαιοφόροι να επιλέγονται με βάση τον βαθμό ή να κληρώνονται ανάμεσα σε όλους τους μαθητές. Άποψη της στήλης είναι ότι πρέπει να υπάρχει ένα αντικειμενικό μέτρο, ένας ελάχιστος κοινός παρονομαστής, ώστε να επιλέγεται αυτός που θα φέρει τη σημαία. Για αμιγώς συμβολικούς λόγους. Στο σκεπτικό μου, όμως, είναι ότι, αν ο άριστος είναι Αφγανός ή Πακιστανός τη καταγωγή, τότε έχει το ίδιο δικαίωμα με ένα Ελληνόπουλο κατά το γένος να φέρει το εθνικό σύμβολο.

Ο «λάκκος στη φάβα» της… εύκολης αξιολόγησης

Γράφει ο Ceteris Paribus

Σε αντίθεση με οποιαδήποτε άλλη στο μνημονιακό παρελθόν, ανεξαρτήτως κυβέρνησης, η τρέχουσα τρίτη αξιολόγηση του δεύτερου ελληνικού προγράμματος «πηγαίνει τρένο». Οι έπαινοι και τα χαμόγελα περισσεύουν, στην Ουάσινγκτον, στις Βρυξέλλες, ακόμη και στο Βερολίνο! Το κλίμα παραπέμπει στη λαϊκή θυμοσοφία: Μπορούμε να ρωτήσουμε «γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά, πατέρα;». Και να απαντήσουμε «κάποιο λάκκο έχει η φάβα». Ας δούμε ποιον. 

Ένας περιφερειακός -από την άποψη του ρόλου και της ισχύος που διαθέτει- Ευρωπαίος αξιωματούχος, ο Jens Bastianπρώην μέλος της Task Force της Κομισιόν για την Ελλάδα, σε πρόσφατη συνέντευξή του έθεσε τον δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων, λέγοντας ότι η βιωσιμότητα του ελληνικού δημόσιου χρέους εκτός προγράμματος είναι ένα «μυστήριο» που δεν κατανοεί – οι αξιωματούχοι που δεν έχουν ισχυρούς λόγους να μιλούν παραπλανητικά ή με γρίφους, λένε και καμιά αλήθεια…

Πράγματι, εφαρμόζοντας τον κανόνα πως σε κάθε σημαντικό ζήτημα πρέπει να διακρίνουμε τα θεμελιώδη μεγέθη από τον επικοινωνιακό «θόρυβο» και τις πολιτικές μανούβρες, στην περίπτωση του «ελληνικού ζητήματος», τα θεμελιώδη ζητήματα είναι το δημόσιο χρέος και οι ρυθμοί ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.Όποιος θέλει να δει την αλήθεια, πρέπει να την αναζητήσει στην πορεία αυτών των δύο θεμελιωδών μεγεθών.

Καθηγητής του Γιαγτζόγλου γράφει για τον μαθητή του: Αρχαϊκή οργή, πρωτόγονη πίκρα

«Ποιος ανέλυσε σε βάθος το δράμα της χώρας και τα αίτιά του για να το πράξει κι ένας εικοσιεννιάχρονος με την παιδεία του ελληνικού σχολείου;» αναρωτιέται, μάλλον ρητορικά, ο Μάνος Σ. Στεφανίδης, καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης στην Φιλοσοφική Αθηνών, στο τμήμα θεατρικών Σπουδών, για τον 29χρονο Κωνσταντίνο Γιαγτζόγλου, τον οποίο είχε φοιτητή.

Η ανάρτηση του καθηγητή στο Facebook έχει ως εξής:

«Κλεφτοπόλεμος;

Νομίζω ότι τον αναγνωρίζω. Τον είχα μαθητή στον ΑΚΤΟ. Πριν πόσα χρόνια; Κοντούλης, αδύνατος, ξανθωπός, τα μαλλιά ράστα. Θυμάμαι την έκφραση του. Λίγο σκανταλιάρα, λίγο φοβισμένη. Πάντα χαμηλόφωνη. Του άρεσε το μάθημα της ιστορίας της τέχνης. Έκανε και γκράφιτι; Γραφίστας πάντως!

Προφανώς από τότε χωρίς δουλειά. Προφανώς με αρχαϊκή οργή και πρωτόγονη πίκρα για όσα συνέβησαν, για όσα συμβαίνουν. Χωρίς πολλά περιθώρια ανάλυσης. Γιατί άλλωστε; Ποιός ανέλυσε σε βάθος το δράμα της χώρας και τα αίτια του για να το πράξει κι ένας εικοσιεννιάχρονος με την παιδεία του ελληνικού σχολείου;

Προφανώς με μιαν εύκολη, "θεολογική" σκέψη που πιστεύει στην τιμωρία εδώ και τώρα. Που πιστεύει στη κάθαρση. Επειδή είναι οδυνηρά γοητευτικό να μεταμορφωθείς από τίποτε σε θεία Δίκη. Στο χέρι της Ιστορίας. Οι άλλοι στις καφετέριες και στα μπαράκια. Αυτός στη γιάφκα. Στον αγώνα.

Κράτος – ΕΡΤ «ξεπλένουν» Ναζί ανήμερα 28ης Οκτωβρίου!

 του Νίκου Μπογιόπουλου

Σήμερα, το κράτος του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, το κράτος της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, το κράτος του Ποταμιού και των Κεντρώων, το κράτος των πλουτοκρατών που αποτελεί συνέχεια εκείνου του κράτους που ποτέ δεν καταδίκασε δοσίλογους και μαυραγορίτες και έχτιζε τους «νέους Παρθενώνες» του με τα βόλια των χιτών και των ταγματασφαλι(η)τών, διέπραξε και τούτη την ύβρη: 

Έδωσε βήμα για να «τιμήσουν» στην παρέλαση της Θεσσαλονίκης την 28η Οκτωβρίου στους ναζί της Χρυσής Αυγής! Έδωσε μικρόφωνα (η ΕΡΤ) για να βγάλει λόγο ο ναζί Κασιδιάρης υπέρ φασίστα Μεταξά και κατά… μεταναστών (σ.σ: ο μοναδικός λόγος που μεταφέρουμε σε βίντεο την δήλωση του ναζί – ζητώντας συγγνώμη για αυτό – είναι για να μπορέσει άμεσα ο αναγνώστης μας να την συγκρίνει με τις φωτογραφίες και τα βίντεο που ακολουθούν). 

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Πoλύ περισσότερο που εδώ ισχύει στον απόλυτο βαθμό η ρήση: «Μια φωτογραφία – χίλιες λέξεις». 

Ιδού, λοιπόν, ποιοι ποζάρουν σαν «ιδιοκτήτες» της 28ης Οκτωβρίου – και σε ποιους το κράτος προσέφερε στασίδι και μικρόφωνα. 

Ιδού ποιοι παριστάνουν τους «επιγόνους» (!) των ηρώων που πολέμησαν στην Πίνδο, στο Αλβανικό Μέτωπο και ενάντια στη γερμανική εισβολή -και σε ποιους το κράτος προσέφερε στασίδι και μικρόφωνα.

Η κόκκινη τελεία

Σπύρος Γεωργάτος

Χωρίς περιστροφές: Βρισκόμαστε στην Ελλάδα του εικοστού πρώτου αιώνα και όχι στη Γερμανία του μεσοπολέμου. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τους εφήβους -ούτε τους στρατιώτες - ως κομπάρσους για να σκηνοθετήσει μια ασχήμια, ένα «show» γεμάτο επίπλαστη πατριδοφροσύνη και ψεύτικο πατριωτισμό. Όλα αυτά είναι άλλωστε ξένα προς τη μετριοπάθεια του πολιτισμού μας και αναντίστοιχα προς την ταπεινοφροσύνη που συνοδεύει πάντα τις ηρωϊκές πράξεις και τις πραγματικές θυσίες. Το να «καμαρώνουμε» τους μαθητές που βαδίζουν στοιχηδόν και να αισθανόμαστε ρίγη βλέποντας τους επισήμους στην εξέδρα είναι - στην καλύτερη περίπτωση - εκτός τόπου και χρόνου.

Όσοι θέλουν να τιμήσουν την επέτειο, ας πάνε καλύτερα - όπως πήγαμε εμείς - στο «Τελευταίο σημείωμα», του Παντελή Βούλγαρη που προβάλλεται στις αίθουσες αυτές τις μέρες. Εκεί θα δουν την ιστορία των 200 ελλήνων κομμουνιστών που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή. Και για να είμαστε ακριβείς: Όχι των 200 «ελλήνων» σκέτο - όπως θα τό θελαν «Τα Νέα» κι η «Καθημερινή». Των 200 ελλήνων κομμουνιστών που κρατoύνταν ως πρόβατα επί σφαγή στο Χαϊδάρι.

Στο «τελευταίο σημειωμα» ο Βούλγαρης ξεπέρασε τον εαυτό του. Μ’ ένα τέτοιο θέμα είναι εύκολο να πέσει κανείς στην παγίδα του μελό, όπως έγινε και με άλλες ταινίες που αποπειράθηκαν να διηγηθούν τα βάσανα και τις θυσίες των αριστερών πριν, κατά και μετά την Κατοχή. Ο Βούλγαρης το απέφυγε σκύβοντας με σεβασμό στο κρυφό νόημα που έχει αυτή η συγκλονιστική ιστορία. Έγραψε ό,τι έπρεπε να γραφτεί στον τίτλο και στο τέλος έβαλε μια κόκκινη τελεία.

Όπως οι σκηνές από το στρατόπεδο Χαϊδαρίου και το σκοπευτήριο της Καισαριανής διαδέχονται η μία την άλλη, το μυαλό καλπάζει: Τι οδηγεί τους ανθρώπους στη θυσία, στην προσφορά ακόμη και της ίδιας τους της ζωής, προκειμένου να υπηρετήσουν ένα ιδανικό; Αν ρωτήσουμε τον Καλύβα και δυο-τρεις άλλους «αναθεωρητές», μπορεί και να μας πουν: «Η απερισκεψία κι ο φανατισμός». Και πριν προλάβουμε να απαντήσουμε, θα παραθέσουν ως παραδείγματα τους Ιάπωνες καμικάζι και τους αυτοκτονικούς-εγκληματικούς τύπους του «Ισλαμικού Κράτους». Αν ρωτήσουμε πάλι ορισμένους νευροεπιστήμονες, θα εισπράξουμε μιαν άλλη απάντηση: «Οι ορμόνες», δηλαδή το ίδιο χημικό χάος που κάνει έναν άνθρωπο να σκοτώσει ή να πέσει στο κενό.

Αν πιστέψουμε όλους αυτούς τους τύπους, χαθήκαμε. Έχουμε αναιρέσει την κοινωνική φύση της ανθρώπινης συνείδησης, έχουμε επιστρέψει στην εποχή των παγετώνων και έχουμε συναιρέσει τον Λόγο και τον πολιτισμό χιλιετηρίδων σε πέντ’- έξι άναρθρες κραυγές. Γιατί αυτοί που αντιστάθηκαν στην Κατοχή, αυτοί που άφησαν τα κόκκαλά τους στον Γράμμο και το Βίτσι, δεν ήθελαν να πεθάνουν. Να ζήσουν ήθελαν σαν άνθρωποι και όχι σαν ζώα. Και σ’ αυτό το δίλημμα απάντησαν όταν χρειάστηκε δίνοντας τη ζωή τους. Η θυσία τους δεν ήταν ένα οξύ ψυχωσικό επεισόδιο, ένα αυτοκτονικό στιμιότυπο. Ήταν μια πορεία, ένα ταξίδι στο ολοένα και πιο σύνθετο νοητικό και ηθικό τοπίο που αποκαλυπτόταν μπροστά τους όπως προχωρούσαν από το μηδέν στο άπειρο. Ένα τοπίο, που σε κάθε βήμα που έκαναν, τους προίκιζε με περισσότερη αυτογνωσία. Αυτό εξηγεί τη στάση και τη γαλήνη τους μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Έρχομαι όμως σε ένα άλλο σημείο: Η αυτοθυσία είναι μια οριακή μορφή ανιδιοτέλειας. Οι κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή δεν είχαν σχέση με τους φονταμενταλιστές που βιάζονται να συναντήσουν τον Προφήτη στην άλλη ζωή. Ήξεραν ότι η ζωή τους γίνεται λίπασμα για να φυτρώσει μια άλλη ζωή, πιο ωραία, για όλους τους άλλους. Η κορυφαία στιγμή μπροστά στα κτήνη που τους σημάδευαν δεν ήταν παρά η τελευταία λέξη τους στη διαρκή συνομιλία με τους συνανθρώπους τους, φίλους, συγγενείς, αγαπητικούς, συντρόφους στη μάχη. Το πολύμορφο αυτό πάρε-δώσε δεν γινόταν μόνο με λόγια, αλλά και με άπειρες πράξεις συμπαράστασης, αλτρουϊσμού κι αλληλοβοήθειας. Με μικρές καθημερινές θυσίες. Αυτό το ευγενές «tit-for-tat», που τόμαθαν από παιδιά, είναι ο κινητήρας της κοινωνικής εξέλιξης και η αστείρευτη πηγή από την οποία τροφοδοτήθηκε και εξακολουθεί να τροφοδοτείται ο πολιτισμός μας. 

Όποιος ξεπέρασε τον εαυτό του στις φυλακές και τα ξερονήσια είχε την ευλογία να νιώσει αυτό που λέει ο Σικελιανός: «Σιμώνει ο νέος Λόγος π’ όλα θα τα βάψει στη νέα του φλόγα». Είχε καταλάβει αυτό που έγραψε ο Ελύτης: την «αλληλουχία των κρυφών νοημάτων», τη συνέχεια της ζωής και τη σκυταλοδρομία του πολιτισμού μας. Είχε δει με τα μάτια της ψυχής του, που είναι «πάντα άγρυπνα και πάντα ανοιχτά», όπως λέει ο Σολωμός, πού πάμε κι από πού ερχόμαστε.

Αυτοί οι κομμουνιστές δεν κατέφυγαν στα λυσάρια του «μαρξισμού-λενινισμού» για να λύσουν τις δύσκολες ασκήσεις της ζωής. Δεν έκοψαν δρόμο βρίσκοντας στηρίγματα στα «πέραν του κόσμου τούτου». Μας παρέδωσαν τη φλόγα που έκαιγε μέσα τους οικειοθελώς, με τα ίδια τα χέρια τους, σαν δώρο απ’ το υστέρημά τους, για να τη μεγαλώσουμε και να τη μεταφέρουμε εκεί που πρέπει. Κι αυτό είναι η ανεκτίμητη προσφορά τους στην Οικουμένη και στην Πατρίδα.

Κάποτε θα αλλάξουν τα πράγματα. Κι αντί για στρατιωτικού τύπου παρελάσεις ο κόσμος θα βαδίζει ελεύθερα στο Σύνταγμα και στις πλατείες εις μνήμην των πραγματικών ηρώων. Κάποτε δεν θα χρειάζονται πια στεφάνια, φάλαγγες και δεκάρικοι για να θυμόμαστε την καταγωγή μας. Η λάμψη του πολιτισμού μας θα φαίνεται στα χαρούμενα μάτια των παιδιών και στα κατάλευκα μαλλιά των μεγαλυτέρων.

Μέχρι τότε, ας κρατηθούμε μαζί απ’ το χέρι κι ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε καλύτερα τι πάει να πει «Ελευθερία ή Θάνατος». Δικό μας είναι στο τέλος - τέλος.