Ο Τραμπ επιτίθεται στον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ — και λαμβάνει μια συντριπτική απάντηση που δεν θα ξεχάσει

Ο Ντόναλντ Τραμπ νόμιζε ότι μπορούσε να κερδίσει εύκολα πολιτικά πόντους αποκαλώντας τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ «μια προσβολή στον Ιησού», υποστηρίζοντας ότι ο ποντίφικας, γνωστός για το να εκφράζει τις απόψεις του, ήταν «υπερβολικά επηρεασμένος από το woke» και πίστευε ότι ο Θεός δεν διακρίνει βάσει φύλου. Αλλά, δυστυχώς για τον «Dementia Don», επέλεξε το λάθος πρόσωπο. Μπροστά σε ένα γεμάτο ακροατήριο, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ όχι μόνο απάντησε — πρόσφερε μια ισχυρή ηθική συγκίνηση. «Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών μόλις είπε ότι προσέβαλα τον Ιησού», ξεκίνησε ο Πάπας Λέων ΙΔ΄. «Θέλετε να μάθετε τι προσβάλλει τον Ιησού; Να στερείς την ιατρική περίθαλψη από τους άρρωστους ενώ μειώνεις τους φόρους στους δισεκατομμυριούχους.» Και αυτό ήταν μόνο η αρχή. «Ξέρετε τι προσβάλλει τον Ιησού;», συνέχισε. «Να απελαύνεις τον ξένο και να χωρίζεις τα μωρά από τις μητέρες τους.» Μετά πήγε ακόμα παραπέρα — επισημαίνοντας τον πόλεμο, τη διαφθορά και την υποκρισία. «Ξέρετε τι προσβάλλει τον Ιησού; Να βομβαρδίζεις αθώα παιδιά στο Ιράν και να στέλνεις τους γενναίους άνδρες και γυναίκες μας να πεθάνουν σε έναν ακόμα ατελείωτο πόλεμο… Να συγκαλύπτεις τα αρχεία του Έπσταϊν και μετά να αρνείσαι να διώξεις ούτε μία εμπλεκόμενη περσόνα.» Αυτό δεν ήταν η συνηθισμένη πολιτική. Ήταν μια άμεση ηθική κατηγορία. Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ — ο οποίος έχει μιλήσει συχνά για κοινωνικά και ηθικά ζητήματα — άλλαξε πλήρως την εστίαση. Αντί να υποχωρήσει, βασίστηκε το μήνυμά του στις ίδιες διδασκαλίες που ο Τραμπ προσπάθησε να χρησιμοποιήσει εναντίον του. «Δεν είμαι ένας τέλειος Χριστιανός», είπε. «Υπήρξε μόνο ένας τέλειος Χριστιανός, και αυτός σταυρώθηκε σε έναν σταυρό πριν από 2.000 χρόνια.» Και μετά ήρθε η φράση που συγκλόνισε περισσότερο: «Ο Ιησούς μας δίδαξε να αγαπάμε τον πλησίον μας όπως τον εαυτό μας… Μπορούμε να φανταστούμε πόλεμο στον ουρανό; Μπορούμε να φανταστούμε δυσανεξία στον ουρανό; Μπορούμε να φανταστούμε φτώχεια στον ουρανό; Τότε, γιατί ανεχόμαστε αυτά τα πράγματα στη γη;» Έτσι απαντάς. Όχι με προσβολές. Όχι με φόβο. Αλλά με σαφήνεια — και πεποίθηση. Ο Τραμπ προσπάθησε να τον αμαυρώσει. Αντίθετα, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ πρόσφερε ένα μήνυμα που τώρα αντηχεί πολύ πέρα από εκείνη την αίθουσα.

Δάσκαλοι στον τοίχο της Καισαριανής, Πρωτομαγιά του 1944. «…Ν’ ανθίσει γέλιο στις ματιές, να λάμψει ο κόσμος όλος…»

Του Παναγιώτη Σάμιου, δασκάλου

Αντί προλόγου….

Η Πρωτομαγιά του 1944 δεν είναι απλώς άλλη μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της Κατοχής. Είναι μια μέρα που η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η πίστη σε ιδανικά νίκησε την ωμή βία των κατακτητών, είναι μια πληγή ανοιχτή, μια μνήμη και μια κραυγή που ταξιδεύει στον χρόνο. Στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, διακόσιοι κομμουνιστές, πολιτικοί κρατούμενοι, κυνηγημένοι ήδη από τον Μεσοπόλεμο, φυλακισμένοι και εξόριστοι γιατί αμφισβήτησαν την κοινωνική και πολιτική τάξη της εποχής τους στάθηκαν όρθιοι, όμορφοι, χαμογελαστοί και υπερήφανοι μπροστά στα γερμανικά πολυβόλα. Δεν δικάστηκαν και δεν απολογήθηκαν ποτέ για κάποια πράξη που διέπραξαν. Οδηγήθηκαν στον θάνατο γιατί δεν αρνήθηκαν τις ιδέες τους. Τους εκτέλεσαν γιατί παρέμειναν πιστοί στα ιδανικά, τις ιδέες και τα όνειρά τους για έναν κόσμο πιο δίκαιο.

Η εκτέλεση των 200 αποτελεί ένα από τα πιο κατάφωρα και χαρακτηριστικά εγκλήματα πολέμου της ναζιστικής θηριωδίας. Δεν επρόκειτο για «αντίποινα» με την έννοια της στρατιωτικής αναγκαιότητας, αλλά για μια προσχεδιασμένη πράξη οργανωμένης, μαζικής τρομοκρατίας, μια συνειδητή επίδειξη δύναμης απέναντι σε έναν λαό που αντιστεκόταν. Οι ναζί δεν τιμωρούσαν· εκφόβιζαν. Δεν απέδιδαν δικαιοσύνη· επιχειρούσαν να συντρίψουν κάθε έννοια αντίστασης και αξιοπρέπειας. Οι κατακτητές επιδίωξαν να σπείρουν τον φόβο. Δεν τα κατάφεραν. Αντί για φόβο έσπειραν αγώνα, αντίσταση και μνήμη.

Τραμπ: Το Ιράν αποδείχτηκε σκληρό καρύδι και τα έβαλε με τους Κούρδους του Ιράκ γιατί δεν τον βοήθησαν …

Ο Donald Trump ισχυρίστηκε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επιχείρησαν να προμηθεύσουν με όπλα τους Ιρανούς διαδηλωτές κατά τη διάρκεια των μαζικών κινητοποιήσεων στο Ιράν τον Δεκέμβριο του 2025 και τον Ιανουάριο του 2026.

Υποστήριξε ότι οι αποστολές εστάλησαν μέσω κουρδικών ομάδων στο Ιρακινό Κουρδιστάν, αλλά ο οπλισμός δεν έφτασε ποτέ στους τελικούς παραλήπτες.

Σε τηλεφωνική συνέντευξη με ανταποκριτή του Fox News, ο Donald Trump δήλωσε:

«Τους στείλαμε πολλά όπλα. Τα στείλαμε μέσω των Κούρδων. Και νομίζω ότι οι Κούρδοι τα κράτησαν για τους εαυτούς τους. Στείλαμε όπλα στους διαδηλωτές».

Αυτή η αποκάλυψη από τον Αμερικανό Πρόεδρο είναι «εκπληκτική» από κάθε άποψη.

Πρώτον, επιβεβαιώνει την άμεση παρέμβαση στις υποθέσεις ενός κυρίαρχου κράτους, ακόμη και την απόπειρα υποστήριξης ένοπλης εξέγερσης.

Δεύτερον, ακυρώνει όλες τις δυτικές επικρίσεις κατά της Τεχεράνης για τη σκληρή καταστολή των διαδηλωτών, καθώς οι ιρανικές υπηρεσίες πληροφοριών είχαν ανακαλύψει ότι οι διαδηλωτές εξοπλίζονταν από το εξωτερικό.

Ο φασίστας Τραμπ εντείνει τον εγκληματικό αποκλεισμό κατά της Κούβας – Νέο διάταγμα για επέκταση των μέτρων

Εντείνει τον εγκληματικό αποκλεισμό κατά της Κούβας ο Ντ. Τραμπ, ο οποίος υπέγραψε την Παρασκευή εκτελεστικό διάταγμα για την επιβολή..

Εντείνει τον εγκληματικό αποκλεισμό κατά της Κούβας ο Ντ. Τραμπ, ο οποίος υπέγραψε την Παρασκευή εκτελεστικό διάταγμα για την επιβολή νέων καταναγκαστικών μέτρων.

Τα νέα μέτρα αποσκοπούν στην αύξηση της πίεσης του οικονομικού, εμπορικού και χρηματοοικονομικού αποκλεισμού, καθώς και του ενεργειακού αποκλεισμού που επιβλήθηκε στα τέλη Ιανουαρίου. Οι «κυρώσεις» στοχεύουν συγκεκριμένα τις ξένες τράπεζες που συνεργάζονται με την κουβανική κυβέρνηση και επιβάλλουν περισσότερους μεταναστευτικούς περιορισμούς.

Σύμφωνα με το διάταγμα, οι ΗΠΑ θα επιβάλουν αποκλεισμό, μεταξύ άλλων, σε όσους δραστηριοποιούνται ή έχουν δραστηριοποιηθεί στους τομείς της ενέργειας, των εξορύξεων, της άμυνας ή της ασφάλειας της Κούβας ή έχουν παράσχει υλική, οικονομική ή τεχνολογική υποστήριξη στην κυβέρνηση της Κούβας ή σε άλλα «υπό κυρώσεις» άτομα.

Πώς οι εργάτες έκαναν την Πρωτομαγιά δική τους

Eric Hobsbawm

Το 1990, ο Μάικλ Ιγκνάτιεφ, γράφοντας για το Πάσχα στον Observer, παρατηρούσε ότι «οι κοσμικές κοινωνίες δεν κατάφεραν ποτέ να δημιουργήσουν εναλλακτικές στα θρησκευτικά τελετουργικά». Επισήμαινε ότι η Γαλλική Επανάσταση «μπορεί να μετέτρεψε τους υπηκόους σε πολίτες, μπορεί να χάραξε το liberté, égalité, fraternité στο ανώφλι κάθε σχολείου και να λεηλάτησε τα μοναστήρια, αλλά, πέρα από τη Δεκάτη Τετάρτη Ιουλίου, δεν άφησε ουσιαστικό αποτύπωμα στο παλιό χριστιανικό ημερολόγιο».

Το θέμα μου ίσως αποτελεί τη μοναδική αδιαμφισβήτητη “τομή” που πέτυχε ένα κοσμικό κίνημα στο χριστιανικό ή σε οποιοδήποτε επίσημο ημερολόγιο: μια γιορτή που το 1990 είχε αναγνωριστεί επισήμως σε 107 κράτη. Και, επιπλέον, πρόκειται για μια περίσταση που δεν καθιερώθηκε από τη δύναμη κυβερνήσεων ή κατακτητών, αλλά από ένα εντελώς ανεπίσημο κίνημα φτωχών ανδρών και γυναικών. Μιλώ για την Πρωτομαγιά, ή ακριβέστερα για την Πρώτη του Μάη, τη διεθνή γιορτή του εργατικού κινήματος, της οποίας η εκατονταετηρίδα θα έπρεπε να είχε εορταστεί το 1990, αφού εγκαινιάστηκε το 1890.

Το «θα έπρεπε» είναι η σωστή διατύπωση, γιατί, πέρα από τους ιστορικούς, λίγοι έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για αυτή την επέτειο — ούτε καν τα σοσιαλιστικά κόμματα που αποτελούν τους άμεσους απογόνους εκείνων που, στα ιδρυτικά συνέδρια αυτού που έμεινε γνωστό ως Δεύτερη Διεθνής το 1889, κάλεσαν σε μια ταυτόχρονη διεθνή εργατική διαδήλωση υπέρ της θέσπισης οκτάωρης εργάσιμης ημέρας την 1η Μαΐου 1890. Αυτό ισχύει ακόμη και για τα κόμματα που συμμετείχαν πράγματι σε εκείνα τα συνέδρια και εξακολουθούν να υπάρχουν. Τα κόμματα της Δεύτερης Διεθνούς ή οι διάδοχοί τους σήμερα συγκροτούν κυβερνήσεις ή αποτελούν τις κύριες αντιπολιτεύσεις σχεδόν σε όλη την Ευρώπη δυτικά της περιοχής που κάποτε αυτοαποκαλούνταν «υπαρκτός σοσιαλισμός». Θα περίμενε κανείς να επιδεικνύουν μεγαλύτερη υπερηφάνεια — ή έστω μεγαλύτερο ενδιαφέρον — για το παρελθόν τους.

Αργεντινή: Πρωτομαγιά του 2026 και η μετωπική σύγκρουση με το πείραμα Μιλέι

Γιώργης-Βύρων Δάβος

Στους δρόμους και στα καταστήματα οι άνθρωποι νιώθουν ότι η ίδια τους η επιβίωση απειλείται και είναι έτοιμοι την Πρωτομαγιά να διατρανώσουν την αγανάκτησή τους.

Η Εργατική Πρωτομαγιά του 2026 δεν πρόκειται να είναι μια απλή επέτειος για την Αργεντινή

ΗΕργατική Πρωτομαγιά του 2026 δεν πρόκειται να είναι μια απλή επέτειος για την Αργεντινή. Κι αυτό γιατί στη χώρα υπό την ηγεσία του Μιλέι, το δικαίωμα στην εργασία πλέον δεν είναι δεδομένο αφ’ ότου ανέλαβε την ηγεσία. Το οικονομικό πείραμα του Μιλέι, που εφαρμόζει έναν επιθετικό νεοφιλελευθερισμό που επιτίθεται άμεσα στα μεσαία και κατώτερα στρώματα, τους συνταξιούχους, τα ασφαλιστικά ταμεία και παρά τις φανφάρες του όλο και περισσότερο οδηγεί πλατιές κοινωνικές ομάδες στην ανεργία και τη φτώχεια. Ειδικά με τα τελευταία μέτρα του στο εργασιακό νομοσχέδιο, τα οποία ουσιαστικά καταργούν το δικαίωμα στην απεργία, το υποτυπώδες «κοινωνικό συμβόλαιο» στη χώρα δοκιμάζεται στις πιο ακραίες συνθήκες πολιορκίας. Δεν είναι τυχαίο που η κατάσταση στην πρωτεύουσα Μπουένος Άιρες είναι τεταμένη και η απεργιακή κινητοποίηση, που έχουν προκηρύξει τα μεγαλύτερα εργατικά συνδικάτα και οι κοινωνικές οργανώσεις, για τις 30 Απριλίου, μία ημέρα πριν τους εορτασμούς της Πρωτομαγιάς, αντανακλά το αίσθημα αγανάκτησης και συσσωρευμένης οργής του κόσμου ενάντια στο ριζοσπαστικό οικονομικό πρόγραμμα του Χαβιέρ Μιλέι.

Σύμφωνα με τον Τύπο, τα «σκληρά» συνδικάτα κάλεσαν σε μια ολομέλεια την ημέρα της Πρωτομαγιάς, προκειμένου να επεξεργασθούν τη στρατηγική τους για μία πιο συστηματική αντιπολίτευσης στην κυβέρνηση και στόχο να μετατρέψουν μια επέτειο, που συμπίπτει με την ημέρα μνήμης του αίματος που έπεσε στους εργατικούς αγώνες, στην αφετηρία ενός στρατηγικού «σχέδιο πάλης» (plan de lucha).

Πρωτομαγιά μεσοπέλαγα, του Νίκου Γουρλά

ByΝΙΚΟΣ ΓΟΥΡΛΑΣ

30 Απριλίου 1973. Την επόμενη ξημέρωνε Πρωτομαγιά. Το Π/Φ «Πελοπίδας» είχε λύσει κάβους από λιμάνι της Βενεζουέλας το πρωί, με κατεύθυνση την Ευρώπη.

Στη μηχανή ο τρίτος μηχανικός που έκανε βάρδια μαζί με τον δόκιμο και τον λιπαντή, «λαδάς» στη γλώσσα των ναυτικών, κάνει νόημα στον δόκιμο ότι πρέπει να ανέβει στα καζάνια να κάνει «εκκαπνισμό».

Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να ανέβει τις κάθετες σκάλες, να φτάσει στην κορυφή των καζανιών της τουρμπίνας και να ανοίξει κάποιες βάνες για να γίνει καλύτερη καύση – με θερμοκρασίες να φτάνουν στους 50 βαθμούς γύρω από το καζάνι. Ο δόκιμος πήρε το γατζόκλειδο και άρχισε να ανεβαίνει.

Όταν κατέβηκε, με το πουκάμισο να στάζει από τον ιδρώτα και τα μούτρα μαύρα από την κάπνα, απέναντί του στεκόταν ο λαδάς, που του έδωσε μια βρεγμένη πετσέτα να σκουπιστεί και να δροσιστεί από τη φλόγα των 50 βαθμών, λέγοντας του χαμογελώντας : «Μην στεναχωριέσαι, δόκιμε. Κάποτε θα γίνεις τρίτος και τότε θα γλιτώσεις από τον εκκαπνισμό». Αν ήταν άλλος, ο δόκιμος θα του έφερνε το γατζόκλειδο στο κεφάλι.

Αλλά ήταν ο Καρίμ που μόνο από σαρκασμό και λοιδορία δεν το έλεγε.

Εμμανουήλ Ξανθάκης: Ο Αληθινός Πρωτεργάτης της ΓΣΕΕ που η Επίσημη Ιστορία Εξαφάνισε –Μια Πρωτομαγιά Αφιερωμένη στην Κλεμμένη Μνήμη

Από Βαγγέλης Ξανθάκης

Γράφει ο εγγονός του Εμμανουήλ Ξανθάκη

Το χρέος της ιστορικής αποκατάστασης

Σήμερα, 1η Μαΐου 2026, η Εργατική Πρωτομαγιά δεν αποτελεί απλώς μια ημέρα μνήμης. Συνιστά, πρωτίστως, ημέρα ιστορικής δικαίωσης.

Είναι η στιγμή που οφείλουμε να ανασύρουμε από τη λήθη και τη συστηματική παραχάραξη την προσωπικότητα του Εμμανουήλ Ξανθάκη ,του παππού μου , ο οποίος υπήρξε πρωτεργάτης και ιδρυτικό στέλεχος της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος.

Πρόεδρος των Ραφτάδων της εποχής του, πρώτος ουσιαστικός Γενικός Γραμματέας της ΓΣΕΕ και στενός οικογενειακός φίλος του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο Ξανθάκης υπήρξε θεμελιωτής ενός κινήματος που η επίσημη ιστοριογραφία επέλεξε να αποσιωπήσει.

Η ιστορική παρουσία

Από το Παγκράτι στο ιδρυτικό συνέδριο

Ο Εμμανουήλ Ξανθάκης έζησε και έδρασε στο Παγκράτι, επί της οδού Χρεμωνίδου.

Εκεί, στη βάση της καθημερινής επαφής με ράφτες και εργάτες της Αθήνας, οικοδομήθηκε η συνδικαλιστική συνείδηση που οδήγησε στο ιστορικό ιδρυτικό Συνέδριο του Οκτωβρίου 1918 (21–28 Οκτωβρίου) στην Αττική.

Στο συνέδριο συμμετείχαν 214 σωματεία με 180 αντιπροσώπους, εκπροσωπώντας 65.000 οργανωμένους εργάτες.

Ο Ξανθάκης δεν υπήρξε απλός συμμετέχων, υπήρξε ο ιδρυτής και πρωτεργάτης της Ομοσπονδίας, ο άνθρωπος που διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη γέννησή της, όπως αναγνωρίζεται, έστω και έμμεσα, ακόμα και από πηγές που μεταγενέστερα επιχείρησαν να αποσιωπήσουν την προσφορά του.

Η επιχείρηση κατά της Βενεζουέλας και η προετοιμασία μεγάλου πολέμου κατά Ρωσίας και Κίνας

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Το σίγουρο είναι ότι μπαίνουμε στην πιο επικίνδυνη περίοδο σε όλη την ιστορία του ανθρώπου.

Μετά τη live γενοκτονία των Παλαιστινίων, με την υποστήριξη σχεδόν όλης της Δύσης, ο βομβαρδισμός της Βενεζουέλας και η απαγωγή του προέδρου Νικολάς Μαδούρο και της συζύγου του σηματοδοτούν την είσοδο σε μια από τις πιο επικίνδυνες περιόδους στην ιστορία του δυτικού ιμπεριαλισμού και όλου του πλανήτη, αλλά και ένα σταθμό στην άνοδο μιας νέας μορφής παγκόσμιου ολοκληρωτισμού.

Η επίθεση στη Βενεζουέλα δεν αποσκοπεί μόνο στον πλήρη έλεγχο της Λατινικής Αμερικής, όπως παραπλανητικά προσπαθεί να μας πείσει ο Τραμπ και οι προπαγανδιστές του, ιδίως με την απάτη της νέας «Εθνικής Στρατηγικής Ασφαλείας», που εξέδωσε ο Αμερικανός πρόεδρος παραμονές της επιχείρησης στη Βενεζουέλα, και με την οποία προσπαθεί πάλι να εξαπατήσει λέγοντας ότι δεν επιδιώκει την παγκόσμια κυριαρχία και ότι είναι υπέρ της πολυπολικότητας!

Ακόμα και στο ζήτημα της ειρήνης στην Ουκρανία, που υποτίθεται ότι προωθεί (αφού την εξόπλισε σαν αστακό στην πρώτη θητεία του), είναι όλο και πιο πιθανό ότι απλώς κοροϊδεύει. Διότι δεν είναι δυνατό ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ, που πάντοτε διοικούν οι Αμερικανοί, o Μαρκ Ρούτε να κάνει τις δηλώσεις που κάνει κατά της Ρωσίας αν πράγματι οι Αμερικανοί διαφωνούν. Δεν είναι δυνατό ο Ιταλός στρατηγός, επικεφαλής της στρατιωτικής επιτροπής του ΝΑΤΟ, να μιλάει για προληπτικό χτύπημα κατά της Ρωσίας, δηλαδή να απειλεί με πυρηνικό πόλεμο τη Μόσχα και οι Αμερικανοί να διαφωνούν.

Το ΜΕΡΑ25, η Αριστερά και η αναζήτηση της «καλής» αστικής τάξης,

 του Γιώργου Παυλόπουλου

Η συμμαχία της Αριστεράς με τμήματα της αστικής τάξης και του πολιτικού προσωπικού της, ήταν μια από τις βασικές παραμέτρους του ευρωκομουνισμού. Ήταν μια τάση που αρχικά υιοθετήθηκε από την σοσιαλδημοκρατία και στην συνέχεια επεκτάθηκε σε αντιλήψεις εντός του κομμουνιστικού ρεύματος. Από τον Κάουτσκι που δήλωνε την προτίμηση του προς το βιομηχανικό κεφάλαιο που είναι πιο σταθερό και λιγότερο «κερδοσκοπικό» από το χρηματικό, μέχρι την προσπάθεια κομμουνιστικών ρευμάτων να δημιουργήσουν συμμαχίες για λόγους τακτικής (πχ ιστορικός συμβιβασμός στην Ιταλία, κ.λπ.) διαμορφωνόταν η αντίληψη της προσέγγισης με την «καλή» αστική τάξη που ήταν λιγότερο επιρρεπής σε παθογένειες του καπιταλισμού και οι πολιτικοί εκπρόσωποι της λιγότερο εχθρικοί. Αυτές οι αντιλήψεις επανέρχονται διαρκώς με νέες μορφές εντός της Αριστεράς.

Ο όρος «καλή» αστική τάξη δεν αφορά την ηθική πλευρά του κάθε καπιταλιστή, αλλά τμήματα της αστικής τάξης και των πολιτικών της εκπροσώπων με τα οποία η Αριστερά θεωρούσε ότι θα μπορούσε να βρει κοινό πεδίο, είτε προσωρινά είτε σε ένα συγκεκριμένο θέμα λόγω σύμπτωσης συμφερόντων. Η μήτρα που οδηγεί σε τέτοιες προσεγγίσεις πηγάζει συνήθως από λανθασμένες θεωρητικές αφετηρίες (πχ. υπερτονίζονται επιμέρους διαφορές του κεφαλαίου και της αστικής τάξης) και από υπερεκτίμηση των τακτικών κινήσεων έναντι της στρατηγικής. Στο παρελθόν είχαμε αρκετά παραδείγματα στη χώρα μας. Πχ στην περίοδο της μεταπολίτευσης (1973-2000), στην Αριστερά είχε κυριαρχήσει ο συνδυασμός της αντιδεξιάς ατζέντας, του δημοκρατικού μετώπου και του «εκσυγχρονισμού», ως κύριες παράμετροι απέναντι στις δυνάμεις της συντήρησης.

“Πρωτοχρονιά” του Γεωργίου Σουρή

Γεώργιος Σουρής

Καινούργιος χρόνος!… τί χαρά!… τί εὐτυχία πάλι!

ὅλοι βαστοῦνε κἄτι τὶ καὶ εἰς τὰ δυό των χέρια,

ὅλοι χαρούμενοι κτυποῦν στὸν τοῖχο τὸ κεφάλι

καὶ βλέπουν τοὺς λογαριασμοὺς καὶ τὰ παλῃὰ τεφτέρια.

Βλέπω κι’ ὁ δύστυχος ἐγὼ σ’ ἕνα μικρὸ τεφτέρι,

κανεὶς σ’ ἐμένα δὲν χρωστᾷ, σ’ ἄλλους ἐγὼ χρωστῶ,

βλέπω δυὸ ἐπιτύμβια εἰς ἕνα καροτσέρη

καὶ δώδεκα ἑξάστιχα στὸν Ἰησοῦ Χριστό.

Ἀνοίγω ἄλλο δεύτερο καὶ βλέπω παρ’ ἐλπίδα

εἰς πράξεις δεκατέσσαρας ἕνα φρικτὸ μου δρᾶμα,

σὲ μιὰ κουτσὴ γειτόνισσα θερμὴ ἀκροστιχίδα,

κι’ ἕνα πρὸ χρόνων ἔμμετρον ἐρωτικόν μου γράμμα.

Ἀνοίγω τρίτο, καὶ ἰδοὺ ἐμπρός μου ἐλεγεῖον

σ’ ἕνα πτωχὸν ἀπόμαχον κι’ ἀρχαῖον θυρωρόν,

κεραυνοβόλος σάτυρα εἰς ἕνα Ὑπουργεῖον

καὶ θούριον στοὺς Κρητικοὺς μακρὺ καὶ φλογερόν.

Παλαιστίνη, Ιράν, Υεμένη και Τουρκία: Όλα περνούν από την ισραηλινή αναγνώριση της Σομαλιλάνδης

Παλαιστίνη, Ιράν, Υεμένη και Τουρκία: Όλα περνούν από την ισραηλινή αναγνώριση της Σομαλιλάνδης

Και η υπόλοιπη Σομαλία όλο και βυθίζεται στο χάος που κατατρώει τις χώρες της περιοχής.

Κάποιος ενδέχεται και με το δίκιο του να αναρωτηθεί πώς είναι δυνατόν ένα κράτος που δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα ενός λαού -που μάλιστα το ίδιο κρατά σε κατοχή- σε αυτοδιάθεση και να έχει κρατική υπόσταση, τη στιγμή μάλιστα που υπάρχουν ηγέτες στη διεθνή σφαίρα να το υποστηρίζουν, εκείνο να αναγνωρίζει την ανεξαρτησία μίας de facto αποσχισθείσας περιοχής, παραβιάζοντας κάθε λογικό κριτήριο της ίσης αναλογίας;

Κι όμως, η ακροδεξιά κυβέρνηση του Ισραήλ για ακόμη μία φορά καταπάτησε όλα τα διεθνή εσκαμμένα και με μια απροσδόκητη κίνηση έγινε το πρώτο κράτος στον κόσμο που αναγνώρισε επίσημα την ανεξαρτησία της Σομαλιλάνδης. Μίας περιοχής, σε περιοχές της Σομαλίας που κάποτε ελέγχονταν από το Ηνωμένο Βασίλειο και που αυτοανακηρύχθηκε ανεξάρτητο κράτος το 1991, εν μέσω της τότε κρίσης στο Κέρας της Αφρικής, που είχε προκαλέσει και την αμερικανική επέμβαση.

Το Τελ Αβίβ αναγνώρισε την κρατική υπόσταση των αρχών της Χαργκέισα, πρωτεύουσας της χώρας -που απολαμβάνει ουσιαστικά μεγαλύτερη εσωτερική σταθερότητα από την υπόλοιπη Σομαλία και όλο και βυθίζεται στο χάος που κατατρώει τις χώρες της περιοχής.

Domenico Losurdo: Η βία που λησμονήθηκε. Μια άλλη όψη του φιλελευθερισμού.

Αναδημοσιεύουμε συνέντευξη του μαρξιστή φιλοσόφου D.Losurdo που πέθανε χθές σε ηλικία 77 ετών. Η είδηση του θανάτου του έκανε ψτωχότερη την μαρξιστική θεωρία και κριτική, ανεξάρτητα από απόψεις για την μια την άλλη πλευρά ή θέση του έργου του…

Η βία που λησμονήθηκε. Μια άλλη όψη του φιλελευθερισμού.

Συνέντευξη με τον Domenico Losurdo.

Των Pam Nogales και Ross Wolfe (Μετάφραση-Επιμέλεια: Κρυσταλένια Αμπρέου Τσιτσιρίκου)

Στις 17 Μαρτίου του 2012 η Pam Nogales και ο Ross Wolfe του ιστότοπου Platypus Affiliated Society έκαναν μια συνέντευξη στον Domenico Losurdo[1], το συγγραφέα του πρόσφατα εκδοθέντος έργου: «Φιλελευθερισμός: Μια άλλη όψη της ιστορίας του» (2011).

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί την απομαγνητοφώνηση της συζήτησής τους. Πλήρες οπτικοακουστικό υλικό της συνέντευξης μπορείτε να βρείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

Oι ΗΠΑ εξαπέλυσαν εκστρατεία βομβαρδισμού της Βενεζουέλας.

Μεταξύ των στόχων φέρονται να βρέθηκαν διυλιστήρια και στρατόπεδα, ενώ πολλές εκρήξεις κατεγράφησαν και μέσα στην πρωτεύουσα, Καράκας.

Οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί έπληξαν πυκνοκατοικημένες περιοχές του Καράκας μέσα στη νύχτα, γύρω στις 2.00 π.μ. ώρα Καράκας (8:00 ώρα Ελλάδας).

Η κυβέρνηση Τραμπ «γνωρίζει τις αναφορές για εκρήξεις και αεροσκάφη» στη Βενεζουέλα, ανέφερε το CBS News, επικαλούμενο πηγές.

Η επίθεση είχε αρχικά προγραμματιστεί για τα Χριστούγεννα, αλλά αναβλήθηκε λόγω καιρικών συνθηκών, σύμφωνα με το CBS.

Πυρκαγιά ξέσπασε στο λιμάνι της Λα Γκουάιρα μετά από βομβαρδισμό.

Οι αμερικανικές αεροπορικές αρχές απαγόρευσαν τις εμπορικές πτήσεις στον εναέριο χώρο της Βενεζουέλας, αναφέρει το Fox News.

Το “βρώμικο παιχνίδι” του Μαξίμου οδηγεί σε σενάρια για «ολικό black out» σε δρόμους και λιμάνια – Κάθοδος στην Αθήνα

Οι αγρότες έκαναν «ποδαρικό» στα μπλόκα, τηρώντας την απόφασή τους να παραμείνουν στους δρόμους κατά τη διάρκεια των εορτών, αλλά το επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρίσκεται πλέον στην ερχόμενη Κυριακή, 4 Ιανουαρίου, οπότε και θα πραγματοποιηθεί η μεγάλη πανελλαδική σύσκεψη στα Μάλγαρα.

Σήμερα συνεδριάζουν τοπικά συντονιστικά όργανα (όπως αυτό της Νίκαιας στη Λάρισα) για να διαμορφώσουν τις προτάσεις που θα κατατεθούν στην πανελλαδική συνάντηση. Η σημερινή μέρα είναι ουσιαστικά «γέφυρα» για την επόμενη μεγάλη απόφαση.

Η τάση που επικρατεί στα περισσότερα μπλόκα είναι η κλιμάκωση των κινητοποιήσεων από την ερχόμενη εβδομάδα. «Tα μπλόκα της Θεσσαλίας είναι τα πιο θετικά προσκείμενα στην ιδέα της καθόδου»

Μιλώντας στο in, ο Δημήτρης Μόσχος, ο πρόεδρος Συνδέσμου Ελλήνων Κτηνοτρόφων, αναφέρει: Υπάρχουν διάφορες προτάσεις που συζητούν αυτή τη στιγμή μεταξύ τους οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι ενόψει της πανελλαδικής σύσκεψης στα Μάλγαρα την Κυριακή 4 Ιανουαρίου.

«Μια πρόταση που συζητείται πολύ καιρό είναι από τις 7 Ιανουαρίου να προχωρήσουμε σε ολικό black out όλων των οδικών αρτηριών με αποκλεισμούς για όλα τα οχήματα τα φορτηγά και να μην περνάει δηλαδή τίποτα. Συζητείται επίσης ο αποκλεισμός των εμπορικών λιμανιών σε Θεσσαλονίκη, Βόλο, Πάτρα, Ηγουμενίτσα. Συζητάμε και κάθοδο τρακτέρ στο Σύνταγμα αλλά αυτό είναι λιγότερο πιθανό σενάριο», προσθέτει ο ίδιος.

Η Βενεζουέλα κατηγόρησε τις ΗΠΑ για επιθέσεις εναντίον πολιτικών και στρατιωτικών εγκαταστάσεων

Oι Ηνωμένες Πολιτείες φαινεται να προσπαθούν να ανατρέψουν την κυβέρνησή της Βενεζουέλας και να αποκτήσουν πρόσβαση στα τεράστια πετρελαϊκά αποθέματα της χώρας, μέσω κυρώσεων και στρατιωτικών πιέσεων.

Ισχυρές εκρήξεις και έντονοι θόρυβοι, που παραπέμπουν σε υπερπτήσεις αεροπλάνων, ακούστηκαν νωρίς σήμερα το πρωί στο Καράκας, την πρωτεύουσα της Βενεζουέλας, γύρω στις 02:00 τοπική ώρα (08:00 ώρα Κύπρου), όπως διαπίστωσε δημοσιογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου.

Αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν στο Reuters ότι οι εκρήξεις προκάλεσαν διακοπή της ηλεκτροδότησης σε νότια περιοχή της πόλης, κοντά σε μεγάλη στρατιωτική βάση, ενώ ήταν ορατή και στήλη καπνού. Οι κρότοι συνεχίζονταν και γύρω στις 02:15 (08:15 ώρα Κύπρου).

«Η μία από τις εκρήξεις ήταν τόσο ισχυρή που τα παράθυρα του σπιτιού μου έτρεμαν», δήλωσε η ανταποκρίτρια του CNN en Español, Οσμάρι Ερνάντες.

Η εμπλοκή των ΗΠΑ και η αντίδραση της Βενεζουέλας

Σύμφωνα με το CBS, αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ ενημερώθηκαν για τις εκρήξεις και τις υπερπτήσεις αεροσκαφών. Ο Λευκός Οίκος και το Πεντάγωνο δεν απάντησαν άμεσα σε αιτήματα σχολιασμού από το Reuters.