Ο Τραμπ επιτίθεται στον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ — και λαμβάνει μια συντριπτική απάντηση που δεν θα ξεχάσει

Ο Ντόναλντ Τραμπ νόμιζε ότι μπορούσε να κερδίσει εύκολα πολιτικά πόντους αποκαλώντας τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ «μια προσβολή στον Ιησού», υποστηρίζοντας ότι ο ποντίφικας, γνωστός για το να εκφράζει τις απόψεις του, ήταν «υπερβολικά επηρεασμένος από το woke» και πίστευε ότι ο Θεός δεν διακρίνει βάσει φύλου. Αλλά, δυστυχώς για τον «Dementia Don», επέλεξε το λάθος πρόσωπο. Μπροστά σε ένα γεμάτο ακροατήριο, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ όχι μόνο απάντησε — πρόσφερε μια ισχυρή ηθική συγκίνηση. «Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών μόλις είπε ότι προσέβαλα τον Ιησού», ξεκίνησε ο Πάπας Λέων ΙΔ΄. «Θέλετε να μάθετε τι προσβάλλει τον Ιησού; Να στερείς την ιατρική περίθαλψη από τους άρρωστους ενώ μειώνεις τους φόρους στους δισεκατομμυριούχους.» Και αυτό ήταν μόνο η αρχή. «Ξέρετε τι προσβάλλει τον Ιησού;», συνέχισε. «Να απελαύνεις τον ξένο και να χωρίζεις τα μωρά από τις μητέρες τους.» Μετά πήγε ακόμα παραπέρα — επισημαίνοντας τον πόλεμο, τη διαφθορά και την υποκρισία. «Ξέρετε τι προσβάλλει τον Ιησού; Να βομβαρδίζεις αθώα παιδιά στο Ιράν και να στέλνεις τους γενναίους άνδρες και γυναίκες μας να πεθάνουν σε έναν ακόμα ατελείωτο πόλεμο… Να συγκαλύπτεις τα αρχεία του Έπσταϊν και μετά να αρνείσαι να διώξεις ούτε μία εμπλεκόμενη περσόνα.» Αυτό δεν ήταν η συνηθισμένη πολιτική. Ήταν μια άμεση ηθική κατηγορία. Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ — ο οποίος έχει μιλήσει συχνά για κοινωνικά και ηθικά ζητήματα — άλλαξε πλήρως την εστίαση. Αντί να υποχωρήσει, βασίστηκε το μήνυμά του στις ίδιες διδασκαλίες που ο Τραμπ προσπάθησε να χρησιμοποιήσει εναντίον του. «Δεν είμαι ένας τέλειος Χριστιανός», είπε. «Υπήρξε μόνο ένας τέλειος Χριστιανός, και αυτός σταυρώθηκε σε έναν σταυρό πριν από 2.000 χρόνια.» Και μετά ήρθε η φράση που συγκλόνισε περισσότερο: «Ο Ιησούς μας δίδαξε να αγαπάμε τον πλησίον μας όπως τον εαυτό μας… Μπορούμε να φανταστούμε πόλεμο στον ουρανό; Μπορούμε να φανταστούμε δυσανεξία στον ουρανό; Μπορούμε να φανταστούμε φτώχεια στον ουρανό; Τότε, γιατί ανεχόμαστε αυτά τα πράγματα στη γη;» Έτσι απαντάς. Όχι με προσβολές. Όχι με φόβο. Αλλά με σαφήνεια — και πεποίθηση. Ο Τραμπ προσπάθησε να τον αμαυρώσει. Αντίθετα, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ πρόσφερε ένα μήνυμα που τώρα αντηχεί πολύ πέρα από εκείνη την αίθουσα.

Δάσκαλοι στον τοίχο της Καισαριανής, Πρωτομαγιά του 1944. «…Ν’ ανθίσει γέλιο στις ματιές, να λάμψει ο κόσμος όλος…»

Του Παναγιώτη Σάμιου, δασκάλου

Αντί προλόγου….

Η Πρωτομαγιά του 1944 δεν είναι απλώς άλλη μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της Κατοχής. Είναι μια μέρα που η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η πίστη σε ιδανικά νίκησε την ωμή βία των κατακτητών, είναι μια πληγή ανοιχτή, μια μνήμη και μια κραυγή που ταξιδεύει στον χρόνο. Στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, διακόσιοι κομμουνιστές, πολιτικοί κρατούμενοι, κυνηγημένοι ήδη από τον Μεσοπόλεμο, φυλακισμένοι και εξόριστοι γιατί αμφισβήτησαν την κοινωνική και πολιτική τάξη της εποχής τους στάθηκαν όρθιοι, όμορφοι, χαμογελαστοί και υπερήφανοι μπροστά στα γερμανικά πολυβόλα. Δεν δικάστηκαν και δεν απολογήθηκαν ποτέ για κάποια πράξη που διέπραξαν. Οδηγήθηκαν στον θάνατο γιατί δεν αρνήθηκαν τις ιδέες τους. Τους εκτέλεσαν γιατί παρέμειναν πιστοί στα ιδανικά, τις ιδέες και τα όνειρά τους για έναν κόσμο πιο δίκαιο.

Η εκτέλεση των 200 αποτελεί ένα από τα πιο κατάφωρα και χαρακτηριστικά εγκλήματα πολέμου της ναζιστικής θηριωδίας. Δεν επρόκειτο για «αντίποινα» με την έννοια της στρατιωτικής αναγκαιότητας, αλλά για μια προσχεδιασμένη πράξη οργανωμένης, μαζικής τρομοκρατίας, μια συνειδητή επίδειξη δύναμης απέναντι σε έναν λαό που αντιστεκόταν. Οι ναζί δεν τιμωρούσαν· εκφόβιζαν. Δεν απέδιδαν δικαιοσύνη· επιχειρούσαν να συντρίψουν κάθε έννοια αντίστασης και αξιοπρέπειας. Οι κατακτητές επιδίωξαν να σπείρουν τον φόβο. Δεν τα κατάφεραν. Αντί για φόβο έσπειραν αγώνα, αντίσταση και μνήμη.

Τραμπ: Το Ιράν αποδείχτηκε σκληρό καρύδι και τα έβαλε με τους Κούρδους του Ιράκ γιατί δεν τον βοήθησαν …

Ο Donald Trump ισχυρίστηκε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επιχείρησαν να προμηθεύσουν με όπλα τους Ιρανούς διαδηλωτές κατά τη διάρκεια των μαζικών κινητοποιήσεων στο Ιράν τον Δεκέμβριο του 2025 και τον Ιανουάριο του 2026.

Υποστήριξε ότι οι αποστολές εστάλησαν μέσω κουρδικών ομάδων στο Ιρακινό Κουρδιστάν, αλλά ο οπλισμός δεν έφτασε ποτέ στους τελικούς παραλήπτες.

Σε τηλεφωνική συνέντευξη με ανταποκριτή του Fox News, ο Donald Trump δήλωσε:

«Τους στείλαμε πολλά όπλα. Τα στείλαμε μέσω των Κούρδων. Και νομίζω ότι οι Κούρδοι τα κράτησαν για τους εαυτούς τους. Στείλαμε όπλα στους διαδηλωτές».

Αυτή η αποκάλυψη από τον Αμερικανό Πρόεδρο είναι «εκπληκτική» από κάθε άποψη.

Πρώτον, επιβεβαιώνει την άμεση παρέμβαση στις υποθέσεις ενός κυρίαρχου κράτους, ακόμη και την απόπειρα υποστήριξης ένοπλης εξέγερσης.

Δεύτερον, ακυρώνει όλες τις δυτικές επικρίσεις κατά της Τεχεράνης για τη σκληρή καταστολή των διαδηλωτών, καθώς οι ιρανικές υπηρεσίες πληροφοριών είχαν ανακαλύψει ότι οι διαδηλωτές εξοπλίζονταν από το εξωτερικό.

Ο φασίστας Τραμπ εντείνει τον εγκληματικό αποκλεισμό κατά της Κούβας – Νέο διάταγμα για επέκταση των μέτρων

Εντείνει τον εγκληματικό αποκλεισμό κατά της Κούβας ο Ντ. Τραμπ, ο οποίος υπέγραψε την Παρασκευή εκτελεστικό διάταγμα για την επιβολή..

Εντείνει τον εγκληματικό αποκλεισμό κατά της Κούβας ο Ντ. Τραμπ, ο οποίος υπέγραψε την Παρασκευή εκτελεστικό διάταγμα για την επιβολή νέων καταναγκαστικών μέτρων.

Τα νέα μέτρα αποσκοπούν στην αύξηση της πίεσης του οικονομικού, εμπορικού και χρηματοοικονομικού αποκλεισμού, καθώς και του ενεργειακού αποκλεισμού που επιβλήθηκε στα τέλη Ιανουαρίου. Οι «κυρώσεις» στοχεύουν συγκεκριμένα τις ξένες τράπεζες που συνεργάζονται με την κουβανική κυβέρνηση και επιβάλλουν περισσότερους μεταναστευτικούς περιορισμούς.

Σύμφωνα με το διάταγμα, οι ΗΠΑ θα επιβάλουν αποκλεισμό, μεταξύ άλλων, σε όσους δραστηριοποιούνται ή έχουν δραστηριοποιηθεί στους τομείς της ενέργειας, των εξορύξεων, της άμυνας ή της ασφάλειας της Κούβας ή έχουν παράσχει υλική, οικονομική ή τεχνολογική υποστήριξη στην κυβέρνηση της Κούβας ή σε άλλα «υπό κυρώσεις» άτομα.

Πώς οι εργάτες έκαναν την Πρωτομαγιά δική τους

Eric Hobsbawm

Το 1990, ο Μάικλ Ιγκνάτιεφ, γράφοντας για το Πάσχα στον Observer, παρατηρούσε ότι «οι κοσμικές κοινωνίες δεν κατάφεραν ποτέ να δημιουργήσουν εναλλακτικές στα θρησκευτικά τελετουργικά». Επισήμαινε ότι η Γαλλική Επανάσταση «μπορεί να μετέτρεψε τους υπηκόους σε πολίτες, μπορεί να χάραξε το liberté, égalité, fraternité στο ανώφλι κάθε σχολείου και να λεηλάτησε τα μοναστήρια, αλλά, πέρα από τη Δεκάτη Τετάρτη Ιουλίου, δεν άφησε ουσιαστικό αποτύπωμα στο παλιό χριστιανικό ημερολόγιο».

Το θέμα μου ίσως αποτελεί τη μοναδική αδιαμφισβήτητη “τομή” που πέτυχε ένα κοσμικό κίνημα στο χριστιανικό ή σε οποιοδήποτε επίσημο ημερολόγιο: μια γιορτή που το 1990 είχε αναγνωριστεί επισήμως σε 107 κράτη. Και, επιπλέον, πρόκειται για μια περίσταση που δεν καθιερώθηκε από τη δύναμη κυβερνήσεων ή κατακτητών, αλλά από ένα εντελώς ανεπίσημο κίνημα φτωχών ανδρών και γυναικών. Μιλώ για την Πρωτομαγιά, ή ακριβέστερα για την Πρώτη του Μάη, τη διεθνή γιορτή του εργατικού κινήματος, της οποίας η εκατονταετηρίδα θα έπρεπε να είχε εορταστεί το 1990, αφού εγκαινιάστηκε το 1890.

Το «θα έπρεπε» είναι η σωστή διατύπωση, γιατί, πέρα από τους ιστορικούς, λίγοι έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για αυτή την επέτειο — ούτε καν τα σοσιαλιστικά κόμματα που αποτελούν τους άμεσους απογόνους εκείνων που, στα ιδρυτικά συνέδρια αυτού που έμεινε γνωστό ως Δεύτερη Διεθνής το 1889, κάλεσαν σε μια ταυτόχρονη διεθνή εργατική διαδήλωση υπέρ της θέσπισης οκτάωρης εργάσιμης ημέρας την 1η Μαΐου 1890. Αυτό ισχύει ακόμη και για τα κόμματα που συμμετείχαν πράγματι σε εκείνα τα συνέδρια και εξακολουθούν να υπάρχουν. Τα κόμματα της Δεύτερης Διεθνούς ή οι διάδοχοί τους σήμερα συγκροτούν κυβερνήσεις ή αποτελούν τις κύριες αντιπολιτεύσεις σχεδόν σε όλη την Ευρώπη δυτικά της περιοχής που κάποτε αυτοαποκαλούνταν «υπαρκτός σοσιαλισμός». Θα περίμενε κανείς να επιδεικνύουν μεγαλύτερη υπερηφάνεια — ή έστω μεγαλύτερο ενδιαφέρον — για το παρελθόν τους.

Αργεντινή: Πρωτομαγιά του 2026 και η μετωπική σύγκρουση με το πείραμα Μιλέι

Γιώργης-Βύρων Δάβος

Στους δρόμους και στα καταστήματα οι άνθρωποι νιώθουν ότι η ίδια τους η επιβίωση απειλείται και είναι έτοιμοι την Πρωτομαγιά να διατρανώσουν την αγανάκτησή τους.

Η Εργατική Πρωτομαγιά του 2026 δεν πρόκειται να είναι μια απλή επέτειος για την Αργεντινή

ΗΕργατική Πρωτομαγιά του 2026 δεν πρόκειται να είναι μια απλή επέτειος για την Αργεντινή. Κι αυτό γιατί στη χώρα υπό την ηγεσία του Μιλέι, το δικαίωμα στην εργασία πλέον δεν είναι δεδομένο αφ’ ότου ανέλαβε την ηγεσία. Το οικονομικό πείραμα του Μιλέι, που εφαρμόζει έναν επιθετικό νεοφιλελευθερισμό που επιτίθεται άμεσα στα μεσαία και κατώτερα στρώματα, τους συνταξιούχους, τα ασφαλιστικά ταμεία και παρά τις φανφάρες του όλο και περισσότερο οδηγεί πλατιές κοινωνικές ομάδες στην ανεργία και τη φτώχεια. Ειδικά με τα τελευταία μέτρα του στο εργασιακό νομοσχέδιο, τα οποία ουσιαστικά καταργούν το δικαίωμα στην απεργία, το υποτυπώδες «κοινωνικό συμβόλαιο» στη χώρα δοκιμάζεται στις πιο ακραίες συνθήκες πολιορκίας. Δεν είναι τυχαίο που η κατάσταση στην πρωτεύουσα Μπουένος Άιρες είναι τεταμένη και η απεργιακή κινητοποίηση, που έχουν προκηρύξει τα μεγαλύτερα εργατικά συνδικάτα και οι κοινωνικές οργανώσεις, για τις 30 Απριλίου, μία ημέρα πριν τους εορτασμούς της Πρωτομαγιάς, αντανακλά το αίσθημα αγανάκτησης και συσσωρευμένης οργής του κόσμου ενάντια στο ριζοσπαστικό οικονομικό πρόγραμμα του Χαβιέρ Μιλέι.

Σύμφωνα με τον Τύπο, τα «σκληρά» συνδικάτα κάλεσαν σε μια ολομέλεια την ημέρα της Πρωτομαγιάς, προκειμένου να επεξεργασθούν τη στρατηγική τους για μία πιο συστηματική αντιπολίτευσης στην κυβέρνηση και στόχο να μετατρέψουν μια επέτειο, που συμπίπτει με την ημέρα μνήμης του αίματος που έπεσε στους εργατικούς αγώνες, στην αφετηρία ενός στρατηγικού «σχέδιο πάλης» (plan de lucha).

Πρωτομαγιά μεσοπέλαγα, του Νίκου Γουρλά

ByΝΙΚΟΣ ΓΟΥΡΛΑΣ

30 Απριλίου 1973. Την επόμενη ξημέρωνε Πρωτομαγιά. Το Π/Φ «Πελοπίδας» είχε λύσει κάβους από λιμάνι της Βενεζουέλας το πρωί, με κατεύθυνση την Ευρώπη.

Στη μηχανή ο τρίτος μηχανικός που έκανε βάρδια μαζί με τον δόκιμο και τον λιπαντή, «λαδάς» στη γλώσσα των ναυτικών, κάνει νόημα στον δόκιμο ότι πρέπει να ανέβει στα καζάνια να κάνει «εκκαπνισμό».

Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να ανέβει τις κάθετες σκάλες, να φτάσει στην κορυφή των καζανιών της τουρμπίνας και να ανοίξει κάποιες βάνες για να γίνει καλύτερη καύση – με θερμοκρασίες να φτάνουν στους 50 βαθμούς γύρω από το καζάνι. Ο δόκιμος πήρε το γατζόκλειδο και άρχισε να ανεβαίνει.

Όταν κατέβηκε, με το πουκάμισο να στάζει από τον ιδρώτα και τα μούτρα μαύρα από την κάπνα, απέναντί του στεκόταν ο λαδάς, που του έδωσε μια βρεγμένη πετσέτα να σκουπιστεί και να δροσιστεί από τη φλόγα των 50 βαθμών, λέγοντας του χαμογελώντας : «Μην στεναχωριέσαι, δόκιμε. Κάποτε θα γίνεις τρίτος και τότε θα γλιτώσεις από τον εκκαπνισμό». Αν ήταν άλλος, ο δόκιμος θα του έφερνε το γατζόκλειδο στο κεφάλι.

Αλλά ήταν ο Καρίμ που μόνο από σαρκασμό και λοιδορία δεν το έλεγε.

Εμμανουήλ Ξανθάκης: Ο Αληθινός Πρωτεργάτης της ΓΣΕΕ που η Επίσημη Ιστορία Εξαφάνισε –Μια Πρωτομαγιά Αφιερωμένη στην Κλεμμένη Μνήμη

Από Βαγγέλης Ξανθάκης

Γράφει ο εγγονός του Εμμανουήλ Ξανθάκη

Το χρέος της ιστορικής αποκατάστασης

Σήμερα, 1η Μαΐου 2026, η Εργατική Πρωτομαγιά δεν αποτελεί απλώς μια ημέρα μνήμης. Συνιστά, πρωτίστως, ημέρα ιστορικής δικαίωσης.

Είναι η στιγμή που οφείλουμε να ανασύρουμε από τη λήθη και τη συστηματική παραχάραξη την προσωπικότητα του Εμμανουήλ Ξανθάκη ,του παππού μου , ο οποίος υπήρξε πρωτεργάτης και ιδρυτικό στέλεχος της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος.

Πρόεδρος των Ραφτάδων της εποχής του, πρώτος ουσιαστικός Γενικός Γραμματέας της ΓΣΕΕ και στενός οικογενειακός φίλος του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο Ξανθάκης υπήρξε θεμελιωτής ενός κινήματος που η επίσημη ιστοριογραφία επέλεξε να αποσιωπήσει.

Η ιστορική παρουσία

Από το Παγκράτι στο ιδρυτικό συνέδριο

Ο Εμμανουήλ Ξανθάκης έζησε και έδρασε στο Παγκράτι, επί της οδού Χρεμωνίδου.

Εκεί, στη βάση της καθημερινής επαφής με ράφτες και εργάτες της Αθήνας, οικοδομήθηκε η συνδικαλιστική συνείδηση που οδήγησε στο ιστορικό ιδρυτικό Συνέδριο του Οκτωβρίου 1918 (21–28 Οκτωβρίου) στην Αττική.

Στο συνέδριο συμμετείχαν 214 σωματεία με 180 αντιπροσώπους, εκπροσωπώντας 65.000 οργανωμένους εργάτες.

Ο Ξανθάκης δεν υπήρξε απλός συμμετέχων, υπήρξε ο ιδρυτής και πρωτεργάτης της Ομοσπονδίας, ο άνθρωπος που διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη γέννησή της, όπως αναγνωρίζεται, έστω και έμμεσα, ακόμα και από πηγές που μεταγενέστερα επιχείρησαν να αποσιωπήσουν την προσφορά του.