Η τελευταία αιματηρή μονομαχία βουλευτών στην Ελλάδα

Μια έδρα πανεπιστημίου έγινε αφορμή για να προτάξουν τα όπλα…

Είναι 18 Ιουνίου του 1904, όταν ο υπουργός Σπυρίδων Στάης, καλεί σε μονομαχία τον βουλευτή Τρικάλων, Κωνσταντίνο Χατζηπέτρο, μετά από φραστική επίθεση που εξαπέλυσε εναντίον του στη Βουλή. Αιτία ήταν πως ο φίλος του βουλευτή Χατζηπέτρου, Μελισσηνός, δεν πήρε, εξαιτίας του Στάη, τη θέση του καθηγητή Ανατομίας που ο Χατζηπέτρου του είχε προεκλογικά υποσχεθεί ….

Γράφει η Νίκη Παπάζογλου

Ο Στάης διατελούσε την περίοδο εκείνη υπουργός Παιδείας, για δεύτερη θητεία, στην κυβέρνηση του Γεωργίου Θεοτόκη. Αφότου εγκατέλειψε τη Μέση εκπαίδευση όπου δίδασκε ως μαθηματικός για 18 συναπτά έτη, ασχολήθηκε με την πολιτική και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1892 με το κόμμα του Χαρίλαου Τρικούπη.Η πρώτη φορά που ανέλαβε το Υπουργείο Παιδείας ήταν τον Μάιο του 1900, ενώ τη θέση του υπουργού διατηρεί και μετά το 1903 όπου επανεκλέγεται.

Ο μικρόψυχος Αντώνης και η εκδίκηση του Αλέξη…

Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός 

Στον τέως πρωθυπουργό κ. Σαμαρά οφείλουμε πολλές ευχαριστίες, όχι για το τι προσέφερε στους πολίτες αυτής της χώρας, γιατί αυτά ήταν μόνο πόνος, δυστυχία και εξευτελισμός, αλλά γιατί μας δικαίωσε στα όσα έχουμε γράψει για εκείνον τα τελευταία χρόνια. Απέδειξε για άλλη μία φορά με την στάση του πέρα ότι και πολιτικά λίγος ήταν, και ότι ήταν και μικρόψυχος. 

Πρώτα από όλα από ποιους έχασε ο κύριος Σαμαράς; Από τα «άκρα»… Από την δική του πολιτική. Από αυτήν που εμπνεύστηκε/ενέκρινε ο ίδιος και η παλιοπαρέα του, εννοώντας με την παλιοπαρέα, τους φίλους του, από τα παλιά (από την αξέχαστη εποχή της Πολιτικής Άνοιξης). Όχι κάτι άλλο! Ήτοι από τον ΣΥΡΙΖΑ, για τον οποίο είχε «γνωματεύσει» μάλιστα ο παμμέγιστος πολιτικός σύμβουλος του κ. Σαμαρά, κ. Χ. Λαζαρίδης, ότι «δεν ανήκε στο συνταγματικό τόξο» αλλά και από την Χρυσή Αυγή αφού κατέλαβε την τρίτη θέση στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. Ο κόσμος δηλαδή αποδοκίμασε την πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης κατά τον χειρότερο τρόπο! 

Τώρα για την μικροψυχία του κ. Σαμαρά να μην παραδώσει όχι το Μέγαρο Μαξίμου αλλά την πρωθυπουργία στον κ. Τσίπρα τι να πει κανείς. Προφανώς ο εγωισμός του κ. Σαμαρά είναι πολύ μεγαλύτερος από τις ανάγκες της χώρας μας, του πολιτικού πολιτισμού που επιβάλλει την παράδοση-παραλαβή της εξουσίας. Εκτός και αν ο τέως πρωθυπουργός δεν είχε να ενημερώσει για τίποτα τον κ. Τσίπρα, μια που «άλλοι» κυβερνούσαν την χώρα… 

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΟΡΚΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ:ΕΝΑΣ "ΑΘΕΟΣ" ΕΠΡΑΞΕ ΟΡΘΟΔΟΞΑ

Χρήστος Γκουνέλας

Θορυβήθηκαν κάποιοι συμπολίτες μας και προκλήθηκε το...θρησκευτικό τους συναίσθημα από την προχθεσινή μη ορκωμοσία του νέου πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, αφού για πρώτη φορά Έλληνας πρωθυπουργός δίνει απλή διαβεβαίωση στην τιμή και τη συνείδησή του ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Η πράξη όμως αυτή του νέου πρωθυπουργού όχι μόνο δεν δείχνει προσβολή της επικρατούσας θρησκείας στην Ελλάδα, αλλά ίσα - ίσα αυτό θα έπρεπε πάντα να τηρείται, αφού θεολογικά ο όρκος είναι έωλος, τόσο βάσει της Αγίας Γραφής, όσο και βάσει της ορθόδοξης παράδοσης, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από τους πατέρες της Εκκλησίας.

Έτσι, ο ίδιος ο Χριστός (Μτ 5, 33-37) απαγορεύει να ορκιζόμαστε στο Θεό κάτι το οποίο σημειώνουν μετ' επιτάσεως στα συγγράμματά τους και μεγάλοι πατέρες της Εκκλησίας, όπως ο Μέγας Βασίλειος, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο Γρηγόριος ο Παλαμάς.

Μάλιστα ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος απαγορεύει και τον γενικό όρκο, αφού όπως λέει, ο φιλαλήθης και να ορκιστεί πάλι φιλαλήθης θα είναι, αλλά και ο ψεύτης, και να ορκιστεί πάλι ψεύτης θα είναι.

Πώς λοιπόν μας προέκυψε ο...θρησκευτικός όρκος στη νεότερη Ελλάδα; Πρόκειται για αντικανονικό εφεύρημα του αρχιμανδρίτη Θεόκλητου Φαρμακίδη, φιλοβασιλικού και συμβούλου του Όθωνα, με σκοπό να ενισχύσει την παρουσία της Εκκλησίας στα πολιτικά πράγματα.

Για ένα γαμώτο κι ένα ευχαριστώ

Του Πέτρου Κατσάκου

Υπάρχουν χρέη που αποτιμώνται σε χρήμα αλλά και χρέη που λογίζονται στις πολιτικές και τις ηθικές συνισταμένες της Αριστεράς. Εδώ και ενάμιση χρόνο υπήρχε ένα ανεξόφλητο χρέος απέναντι σε 594 γυναίκες και έναν άντρα. Και αυτό το γραμμάτιο χθες πληρώθηκε με τον πλέον εμφατικό και ξεκάθαρο τρόπο. Δικαίωση. Είναι η λέξη που ταιριάζει γάντι σε μια από τις πρώτες αποφάσεις της κυβέρνησης.

Ναι, αυτό το κόκκινο γάντι που υψώθηκε και έμεινε αταλάντευτα υψωμένο μπροστά στη βάρβαρη επέλαση των Μνημονίων. Ναι, αυτό το κόκκινο γάντι που τους ακολουθούσε κατά πόδας όλα αυτά τα χρόνια της κοινωνικής ισοπέδωσης. Ναι, αυτό το κόκκινο γάντι που δεν καρτερούσε τίποτα λιγότερο από το αξιοπρεπές κράτημα μιας σκούπας κι ενός ταπεινού σφουγγαρόπανου. Δικαίωση, λοιπόν, και τίποτα λιγότερο. Δεν είναι χάρη. Δεν είναι ρουσφέτι. Δεν είναι παροχή ούτε και πολιτικό γραμμάτιο. Είναι το ελάχιστο που όφειλε να κάνει αυτή η κυβέρνηση σε πείσμα των δημοσιονομικών δικαιολογιών που για ενάμιση χρόνο ορισμένοι επιχειρούσαν να ντύσουν τα ανθρωποφαγικά τους ένστικτα.

Δεν είναι ανταμοιβή. Είναι δικαίωση. Για τις μέρες και τις νύχτες μέσα σε ένα παγωμένο αντίσκηνο. Για τις ατέλειωτες ώρες έξω από υπουργεία και εφορίες. Για τα ατέλειωτα χιλιόμετρα. Για τα σπασμένα πλευρά και τα μελανιασμένα πόδια. Για τις ειρωνείες και τη χλεύη. Για τα ψέματα και τη λάσπη. Και πάνω απ' όλα για ένα γαμώτο. Γι' αυτό το γαμώτο που κάποιοι βάζουν πάνω από ανάγκες, χρέη, υποχρεώσεις και οικογένειες. Για ένα γαμώτο που δεν καταπίνεται με τίποτα. Για ένα γαμώτο πιο ισχυρό από τα γκλομπ και τα κανάλια τους. Γι' αυτό το γαμώτο που μπορεί να σε κρατήσει όρθιο στη ζωή. Αυτό το γαμώτο που σε κάνει να πιάνεις τη σκούπα σαν να πιάνεις τον πιο ακριβό κονδυλοφόρο και να μην ντρέπεσαι όπως σου υποδεικνύουν.

Αχ, το Μαξίμου έγινε Μαρξίμου

Του Θανάση Καρτερού

Κακοχαρακτήρισαν πολλοί τον Αντώνη Σαμαρά, γιατί δεν μπήκε στον κόπο να πάει στο Μαξίμου και να παραδώσει ως είθισται στον νέο πρωθυπουργό. Αγένεια ήταν το πιο ελαφρό που άκουσε. Άλλοι ήταν ακόμα πιο σκληροί και μίλησαν για πολιτική -και όχι μόνο- γαϊδουριά. Ενώ πολλοί θυμήθηκαν ότι μόλις χθες ο ίδιος έκανε λόγο για πολιτικό πολιτισμό, στο καθιερωμένο συγχαρητήριο τηλεφώνημα προς τον Τσίπρα. Ξέχασε τον πολιτισμό πιο γρήγορα κι από την αντίθεσή του στα Μνημόνια, ήταν το κακεντρεχές σχόλιο. 

Εντάξει, δεν ήταν και το καλύτερο αυτό που έκανε. Κάπως αμαυρώνει τη δημοκρατική, διαλλακτική, ου μην και διαλεκτική εικόνα, που με τις πράξεις και τα λόγια του κατέκτησε τα τελευταία χρόνια. Κάπως τραμπαλίζει τη σχέση του με τους θεσμούς και τα θέσμια, που αποδείχτηκε τόσο στέρεα τις τελευταίες εβδομάδες. Από την άλλη όμως, με μια πιο προσεκτική και διεισδυτική ματιά, είναι εύκολο να αναγνωρίσουμε ότι τα κίνητρά του δεν ήταν ταπεινά. Το αντίθετο μάλιστα. Η στάση του υπήρξε απότοκος όχι κάποιου πείσματος -αφού μου πήρες το γλυκό, θα πιάσω τη μύτη μου μέχρι να σκάσω-, αλλά είχε άλλα, πολύ ουσιαστικότερα αίτια. 

Αίτια πολιτικά, πρώτα-πρώτα. Διότι αυτό που έγινε την Κυριακή χάλασε την τάξη των πραγμάτων. Οι πρωθυπουργοί έχουν προδιαγραφές, γενεαλογία, προγόνους. Μοντάρονται, βάφονται, γυαλίζονται, φορούν μηχανές από τα καλύτερα εργοστάσια του εξωτερικού. Κανονικά καθαρόαιμα. Τι από αυτά έχει ο Τσίπρας; Τη συμμετοχή του σε κάποιο δεκαπενταμελές; Ένας μπάσταρδος είναι. Από πού κι ως πού λοιπόν περιμένουν ορισμένοι να νομιμοποιήσει ο Σαμαράς με χειραψίες και υποδοχές όχι μόνο τον σφετεριστή, αλλά και την αταξία που εκπροσωπεί; Αύριο δηλαδή θα γίνει πρωθυπουργός ο κάθε πικραμένος; Με εξαίρεση τον Παναγιώτη Πικραμένο, φυσικά. 

Σουρής – Χαιρετισμός εις την Βουλήν

Δύο σατυρικά ποιήματα του Γεώργιου Σουρή για την καινούρια Βουλή. Όπως και να χει εμείς ευχόμαστε καλή επιτυχία!

Σουρής - Χαιρετισμός εις την Βουλήν 

Καλώς έρχεσθε καί πάλιν, Αντιπρόσωποι τού κράτους,

φορτωμένοι με μελετάς καί μέ νόμους σοφωτάτους.

Καλώς έρχεσθε καί πάλιν, εκλεκτοί μας συμπολίται,

σείς πού Σύνταγμα καί έθνος πάντοτε πιστώς φρουρείτε.

Καλώς έρχεοθε, πατέρες, πού ό κόσμος σας προσμένει,

καί μέ ανοικτάς άγκάλας ή Βουλή διορθωμένη.

Άλλα πριν γενήτε μέλη καί τής νέας περιόδου,

πριν τάς δύο χιλιάδας έκπορθήσετ’ έξ εφόδου,

πριν ο λόγος σας νευρώδης εις τό βήμα αντηχήσει,

ή κι ο βούνευρος ακόμη, ώς καί άλλοτε, λαλήσει,

πριν αρχίσετε εκ νέου τάς φαιδράς ταυρομαχίας,

δέν μάς λέγετε τί κάμνουν κάτω εις τάς ’Επαρχίας;

Είναι αληθές τον τόπον πώς κρατεί αχρηματία:

Λαβρόφ καλεί Κοτζιά να επισκεφτεί τη Μόσχα

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών «στάζει μέλι» για τον Αλέξη Τσίπρα, κάνοντας λόγο για έναν «ενεργητικό, νέο πολιτικό». Ο κ. Λαβρόφ μίλησε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο, τονίζοντας: «Θυμάμαι τη συνάντησή μου με τον νέο πρωθυπουργό της Ελλάδας όταν βρισκόμουν εκεί πριν από ένα χρόνο και ακόμη ήταν στην αντιπολίτευση. Είναι ένας ενεργητικός, νέος πολιτικός. Ευχόμαστε κάθε επιτυχία στην ελληνική κυβέρνηση», ενώ πρόσθεσε ότι απέστειλε συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον Έλληνα ομόλογό του, Νίκο Κοτζιά και τον προσκάλεσε στη Μόσχα.

«Έφυγε» σε ηλικία 68 χρονών ο Ντέμης Ρούσσος

Ο Ντέμης Ρούσσος, ένας θρύλος της παγκόσμιας μουσικής σκηνής δεν είναι πλέον ανάμεσά μας. Σε ηλικία 68 χρονών άφησε την τελευταία του πνοή τα ξημερώματα της Δευτέρας σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας. Ο Ντέμης Ρούσσος , γνωστός στα στέκια της Γλυφάδας, αφού του άρεσε πάρα πολύ η πόλη είχε αντιμετωπίσει και το 2013 κάποιο πρόβλημα υγείας και είχε εισαχθεί στο Mediterraneo Hospital της Γλυφάδας, όχι για κάτι επείγον αλλά για μια υπόθεση ρουτίνας, ένα προγραμματισμένο τσεκ απ.

Υπήρξε ο τραγουδιστής που έγινε γνωστός στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Οι γονείς του Γεώργιος και Όλγα ήταν Έλληνες της Αιγύπτου. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια. Χάσανε τα πάντα και ήρθανε στην Ελλάδα με τις αναταραχές του Σουέζ. Η μητέρα του, Όλγα, ήταν γνωστή καλλιτέχνις με το ψευδώνυμο Νέλλη Μασλούμ.

Η μουσική του καριέρα

Μετά από την εγκατάστασή του στην Ελλάδα, συμμετείχε σε διάφορα μουσικά συγκροτήματα αρχίζοντας με τους The Idols σε ηλικία 17 χρονών. Αργότερα πήγε με τους We Five χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Στο ευρύτερο ακροατήριο έγινε γνωστός το 1968 με το συγκρότημα Aphrodite’s Child, αρχικά στα φωνητικά και αργότερα σαν μπασίστας.

Το τέλος του εφιάλτη στην Ελλάδα

Πολ Κρούγκμαν

Ο Αλέξης Τσίπρας, ηγέτης του αριστερού ΣΥΡΙΖΑ, θα γίνει ο επόμενος πρωθυπουργός της Ελλάδας. Ο κ. Τσίπρας θα είναι ο πρώτος Ευρωπαίος ηγέτης που εκλέγεται με σαφή υπόσχεση να αμφισβητήσει τις μέχρι τώρα πολιτικές λιτότητας που έχουν εφαρμοστεί από το 2010. Και εκεί θα υπάρχουν, φυσικά, πολλοί άνθρωποι που θα τον προειδοποιήσουν να εγκαταλείψει αυτή την υπόσχεση και να συμπεριφέρεται «υπεύθυνα».

Πώς έχει λειτουργήσει όμως αυτή η «υπευθυνότητα» μέχρι σήμερα;

Για να κατανοήσουμε τον πολιτικό «σεισμό» στην Ελλάδα, θα μας βοηθήσει να ρίξουμε μια ματιά πίσω, τον Μάιο του 2010, στη συμφωνία για «μηχανισμό στήριξης» της Ελλάδας, υπό τον οποίο η τρόικα -που αποτελείται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή- επιμήκυνε τα δάνεια της χώρας με αντάλλαγμα έναν συνδυασμό από μεταρρυθμίσεις και λιτότητα. Η τρόικα αν και παρίστανε ότι είναι παντογνώστης και ρεαλίστρια, με την συμφωνία αυτή προσπαθούσε να πλασάρει μια «οικονομική φαντασίωση». Και ο ελληνικός λαός είναι αυτός που πληρώνει το τίμημα γι' αυτές τις ελιτίστικες αυταπάτες.

Βλέπετε, οι οικονομικές προβλέψεις που συνόδευαν τη συμφωνία προληπτικής στήριξης υπέθεταν ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να εφαρμόσει σκληρή λιτότητα με μικρή όμως επίπτωση στην ανάπτυξη και την απασχόληση.

Δεν παρέδωσε στον Τσίπρα ο Σαμαράς - Απόντες

Για πρώτη φορά ο νέος πρωθυπουργός δεν συναντήθηκε με τον απερχόμενο πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου ως είθισται στην διαδικασία παράδοσης - παραλαβής.

Από το γραφείο του Αντώνη Σαμαρά ανακοινώθηκε πως τον νέο πρωθυπουργό και το επιτελείο του θα ενημερώσει ο Κώστας Μπούρας, διευθυντή του γραφείου του απερχόμενου πρωθυπουργού. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές «ο Αντώνης Σαμαράς αποφάσισε να μην υποδεχθεί τον Αλέξη Τσίπρα στο Μέγαρο Μαξίμου γιατί δεν άντεχε το πλάνο του απερχόμενου». Όταν ο Κώστας Μπούρας ρωτήθηκε από δημοσιογράφο «πού πήγε ο πολιτικός πολιτισμός τον οποίο ευαγγελιζόσασταν ως χθες;» εκείνος απάντησε ότι δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα.

Στη συνέχεια συνεργάτης του πρωθυπουργού διέρρευσε πως ο ΣΥΡΙΖΑ είχε απαιτήσει να μην παρίσταται ο Αντώνης Σαμαράς, πληροφορία ωστόσο που διαψεύδουν κατηγορηματικά από την Κουμουνδούρου. «Αυτό που συνέβη ήταν πρωτόγνωρο. Δεν υπήρχε κανείς από την προηγούμενη κυβέρνηση να υποδεχτεί το νέο πρωθυπουργό. Είναι ενδεικτικό του πολιτικού πολιτισμού τους» αναφέρουν από τον ΣΥΡΙΖΑ και προσθέτουν:

«Ξεναγηθήκαμε στο Μέγαρο Μαξίμου από δύο υπαλλήλους, ευγενέστατους. Ο διευθυντής του γραφείου Σαμαρά Κώστας Μπούρας μας είπε ότι όλα τα έγγραφα έχουν ήδη μεταβιβαστεί στα αρμόδια υπουργεία. Ακόμη και τα συρτάρια είναι άδεια. Δεν έχει τίποτα μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου. Δεν έχει ούτε σαπούνι στην τουαλέτα». http://tvxs.gr/news/ellada/den-paredose-ston-tsipra-o-samaras

Φόρος τιμής στο Σκοπευτήριο, η πρώτη πολιτική πράξη του Αλ. Τσίπρα

Καταχειροκροτούμενος, σε έντονα φορτισμένο κλίμα, ο νέος πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας, επέλεξε ως πρώτη πολιτική πράξη να καταθέσει – με το χέρι στην καρδιά - λίγα κόκκινα τριαντάφυλλα στο μνημείο των εκτελεσθέντων από τις κατοχικές δυνάμεις κομμουνιστών, στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

Αγκαλιάζοντας τον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί και εν μέσω συνθημάτων όπως "ΕΑΜ ΕΛΑΣ ΕΠΟΝ ο δρόμος των λαών", ο Αλ. Τσίπρας, αποχώρησε από την Καισαριανή χωρίς δηλώσεις.