Τι θα κάνουν οι έλληνες κομμουνιστές σε περίπτωση πολέμου;

 Νίκος Μόττας 

Η πρόσφατη κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας, στο πλαίσιο της ευρύτερης όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην περιοχή, έδωσε λαβή σε ακροδεξιούς-φασιστικούς κύκλους να προπαγανδίσουν τις γνωστές εθνικιστικές τους «ονειρώξεις». Αναπόσπαστο κομμάτι της ακροδεξιάς, εθνικιστικής προπαγάνδας αποτελούσε και αποτελεί η στάση του ΚΚΕ σε περίπτωση πολεμικής εμπλοκής Ελλάδας-Τουρκίας.

Ανακυκλώνοντας την ανιστόρητη, εμετικά αντικομμουνιστική τους θεωρία περί «προδοτικού ΚΚΕ», τα διάφορα φασιστοειδή – από το θλιβερό ανυπόληπτο ανθρωπάκι που σκίζει απεργιακές αφίσες και επιτίθεται σε γυναίκες στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής, μέχρι τους εγκληματίες της ναζιστικής Χρυσής Αυγής- βγήκαν «παγανιά» να διατυμπανίσουν ψέματα και χυδαιότητες.

«Σε περίπτωση πολέμου της Ελλάδας με άλλη χώρα, το ΚΚΕ έχει δώσει εντολή στα μέλη του να μην πολεμήσουν» τιτλοφορείται κείμενο που, τις τελευταίες μέρες, αναδημοσιεύουν διάφορες, ακροδεξιές και μη, ιστοσελίδες. Παλιά μου τέχνη κόσκινο, για τη σπορά του «Μανιαδάκη», να κάνει το άσπρο-μαύρο, επιχειρώντας να πολεμήσει το ΚΚΕ με τόνους λάσπης.

Ποια είναι, όμως, η πραγματικότητα που ξεμπροστιάζει τις αθλιότητες των Τζημεροχρυσαυγιτών; Τι θα κάνουν οι έλληνες κομμουνιστές σε περίπτωση πολεμικής εμπλοκής της Ελλάδας με άλλη χώρα;

Ο τζίτζικας (της Μιράντας Ξαφά) και ο μέρμηγκας. Η τρίτη εκδοχή…

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ 

Σε … εμπνευσμένο της άρθρο της στην Καθημερινή η γνωστή σπόνσορας της νεο-φιλελεύθερης «ηθικής» κυρία Μιράντα Ξαφά χρησιμοποίησε μια δική της παραλλαγή του μύθου του Αισώπου με το εργατικό μυρμήγκι που προνοεί και ευημερεί και το επιπόλαιο τζιτζίκι που τελικά πεθαίνει της πείνας. Στην εκδοχή της κυρίας Ξαφά, τελικά, το επιπόλαιο τζιτζίκι την βγάζει ζάχαρη καθώς παρεμβαίνει το κοινωνικό κράτος και οι μικροπολιτικές /συνδικαλιστικές σκοπιμότητες Κουκουέδων, Συριζομαδούρων, τσακαλώτων και σκουρλέτηδων. Το αποτέλεσμα της εκδοχής του μύθου της κυρίας Ξαφά είναι τελικά η καταστροφή: Το κράτος που τρέφει τζιτζίκια καταρρέει, τα μυρμήγκια μεταναστεύουν και τελικά ακόμη και τα τεμπέλικα τζιτζίκια σαπίζουν ηθικά και βιολογικά στο περιθώριο μιας κατεστραμμένης κοινωνίας. Αυτή είναι η εκδοχή της κυρίας Ξαφά. Ωστόσο, υπάρχει και μια ακόμη εκδοχή η οποία έχουμε την εντύπωση ότι αποτυπώνει καλύτερα και πιο πιστά την πραγματικότητα. Ας δούμε κι αυτήν την εκδοχή του μύθου…

‘Ηταν λοιπόν το εργατικό μυρμήγκι που όλο το καλοκαίρι δούλευε σκληρά επισκευάζοντας την φωλιά και μαζεύοντας τα απαραίτητα για να περάσει ο δύσκολος χειμώνας. Το τζιτζίκι έσκαγε μύτη με το ανοιχτό τζιπάκι, μουσική στο τέρμα, φορτωμένο με τζιτζικήνες, σανίδες του σερφ και φωνάζοντας στο εργατικό μυρμήγκι το καλούσε να πάνε μια βόλτα στη θάλασσα. «τι σκοτώνεσαι ρε, μια ζωή την έχουμε κλπ κλπ». Όλο το καλοκαίρι αυτή η δουλειά, μα το μυρμήγκι ατάραχο συνέχιζε να προετοιμάζεται για να αντιμετωπίσει τον δύσκολο χειμώνα.

ΟΙΕΛΕ: Ρατσιστική πρακτική μεγάλου ιδιωτικού σχολείου στο όνομα της «αριστείας»

Για πρακτική διακρίσεων και «ακραία ρατσιστική, απάνθρωπη και αντιπαιδαγωγική πρακτική» σε βάρος μαθητών με στόχο την έξωθεν «καλή μαρτυρία» περί «αριστείας» καταγγέλει η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας (ΟΙΕΛΕ), μεγάλο ιδιωτικό σχολείο της Δυτικής Αττικής

Η Ομοσπονδία σημειώνει, ότι το εν λόγω σχολείο «εκδιώκει μαθητές με βαθμούς ακόμη και γύρω στο 16 προκειμένου να δημιουργήσει έναν βαθμολογικά “ομοιογενή” μαθητικό πληθυσμό και να διαφημίζεται ως εκπαιδευτήριο που βγάζει μόνο αριστούχους».

Οι εκπαιδευτικοί επικαλούνται καταγγελίες γονιών «που έχουν φθάσει στα γραφεία μας», μία εκ των οποίων κοινοποιούν με διαγραφή των προσωπικών δεδομένων, από τις οποίες προκύπτει «το θράσος και η σκληρότητα της ιδιοκτησίας του συγκεκριμένου σχολείου» σε σημείο να «αρνείται να εγγράψει μαθητές ακόμη και με 16 και, την ώρα που υποχρεώνει τους γονείς να τους μεταγράψουν σε άλλο σχολείο, ζητά να μείνουν τα αδέρφια τους που έχουν υψηλότερους βαθμούς! Οι καταγγελίες που διαθέτουμε αναφέρουν πως φέτος μόνο το σχολείο επιδιώκει να διώξει περίπου 20 μαθητές!».

«Το συγκεκριμένο ιδιωτικό σχολείο που λειτουργεί στη Δυτική Αττική έχει εξαιρετικά ισχυρές προσβάσεις σε ΜΜΕ αλλά και στην κρατική μηχανή, κατορθώνοντας να φιλοξενεί συνέδρια και ημερίδες, συχνά υπό την αιγίδα ακόμη και Διευθύνσεων Εκπαίδευσης και συντονιστών εκπαιδευτικού έργου» αναφέρει η ανακοίνωση της ΟΙΕΛΕ και συνεχίζει: «Τα τελευταία χρόνια, καταστρατηγώντας συστηματικά την εκπαιδευτική νομοθεσία και τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών, έχει μετατραπεί επί της ουσίας σε φροντιστήριο.

Γιώργος Βασιλειάδης: “Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η ανάπτυξη του παραλιακού μετώπου”

Ο υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στο Νότιο Τομέα εξηγεί στο NouPou ποια είναι η προτεραιότητα του αν καταφέρει να εκλεγεί και το λόγο που ζητάει ψήφο εμπιστοσύνης από το λαό.

Κείμενο: Χριστίνα Ζάχου

Eίστε υποψήφιος βουλευτής στoν Νότιο Τομέα. Γιατί να βάλει κάποιος δίπλα στο όνομα σας έναν σταυρό;

Δύσκολη ερώτηση, ιδίως όταν έχει την τιμή και τη χαρά να βρίσκεσαι σε ένα ψηφοδέλτιο με τόσο καλούς και άξιους φίλους και συνοδοιπόρους. Ωστόσο αν θα έπρεπε να βρω δύο λόγους, ο πρώτος θα ήταν για να επιβραβευτεί η δουλειά που έγινε στα δύο κυβερνητικά πόστα τα οποία με τίμησε ο πρωθυπουργός, αρχικά στην καταπολέμηση της διαφθοράς και στη συνέχεια στον αθλητισμό. Ο δεύτερος λόγος, είναι προκειμένου να σταλεί ένα μήνυμα ανανέωσης του πολιτικού δυναμικού της χώρας. Σας θυμίζω ότι είμαι ένας από τους υποψήφιους βουλευτές που κατεβαίνουν για πρώτη φορά στον πολιτικό στίβο.

Γιατί αποφασίσατε να ασχοληθείτε / να συνεχίστε να ασχολείστε με τα κοινά τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή;

Ο Αλέκος Παναγούλης απαντά στην αθλιότητα

Δημήτρης Ψαρράς

Ηαθλιότητα της Ακροδεξιάς με στόχο τον Νίκο Βούτση είχε και συνέχεια. Τη σκυτάλη πήρε, χθες, η «Ελεύθερη Ωρα», με πρωτοσέλιδο τίτλο «Συνεργάτης Απριλιανών και Κυπατζής ο Βούτσης». Στο εσωτερικό, η εφημερίδα αναπαράγει το ίδιο συκοφαντικό κείμενο που ξεκίνησε από το «Κουρδιστό Πορτοκάλι», με την υπογραφή του Πέτρου Κασιμάτη.

Η γελοιότητα του πράγματος -να γίνονται δηλαδή οι φιλοχουντικοί τιμητές των αντιστασιακών και των δημοκρατών- φτάνει στα όριά της με το χθεσινό αυτό κείμενο. Γιατί η «Ελεύθερη Ωρα» νιώθει υποχρεωμένη να προσθέσει στο τέλος ότι «δεν συμφωνούμε στο σύνολό του με το ρεπορτάζ (σ.σ. το οποίο αναδημοσιεύουν πλήρως), μιας και πολλές πτυχές της Επταετίας έχουν κατασυκοφαντηθεί από τη Μεταπολίτευση». Μ’ άλλα λόγια, κατηγορούμε κάποιον ως συνεργάτη ενός καθεστώτος το οποίο θαυμάζουμε. Η δυστυχία τού να είναι κανείς χουντικός το 2019...

Παπανδρέου «αδειάζει» Φώφη: «Όχι» στη συνεργασία με τη Δεξιά

Σαφείς αποστάσεις από τη θέση της Φώφης Γεννηματά περί παροχής στήριξης σε μια κυβέρνηση υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη πήρε ο Γιώργος Παπανδρέου μέσω συνέντευξης που παραχώρησε χθες στο κεντρικό δελτίο του ΑΝΤ1, προκαλώντας ερωτήματα για τη συνοχή και τη στάση του ΚΙΝΑΛ την επομένη των εκλογών. 

Συγκεκριμένα, ο πρώην πρωθυπουργός, απορρίπτοντας τη θέση της προέδρου του κόμματος για συνεργασία με τη ΝΔ, τόνισε χαρακτηριστικά ότι «δεν πρέπει να συνεργαστούμε με τη Δεξιά», προσθέτοντας πως κεντρική γραμμή του ΚΙΝΑΛ θα πρέπει να είναι να παραμείνει «ανεξάρτητη και ισχυρή αντιπολίτευση». Όπως είπε, αν γίνει ένας μεγάλος κυβερνητικός συνασπισμός με τη συμμετοχή ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, τότε το ΚΙΝΑΛ θα μπορούσε να συμμετέχει, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να συνεργαστεί μόνο του με τη ΝΔ. 

Την ίδια στιγμή, ο Γιώργος Παπανδρέου αναφερόμενος σε εκείνους που κατά την άποψή του έριξαν τη χώρα «στα βράχια», έβαλε με σφοδρότητα κατά του Κώστα Καραμανλή, τον οποίο κατηγόρησε ότι «οδήγησε τη χώρα στο χείλος της χρεοκοπίας με τις λογιστικές αλχημείες και τις απάτες του». Επιπλέον, «έβαλε στο κάδρο των ευθυνών» και τον Αντώνη Σαμαρά, λέγοντας ότι το 2012 οδήγησε τη χώρα σε εκλογές για το κέφι του. Παράλληλα, αναφέρθηκε και στο πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, πριν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου το 2015, μιλώντας για τον Γιάνη Βαρουφάκη, στον οποίο καταλόγισε «ανοησίες» και «δήθεν μαγκιές». Αίσθηση προκάλεσε σε σχολιαστές το γεγονός πως δεν αναφέρθηκε στον Αλέξη Τσίπρα για τον οποίο εξάλλου έχει μιλήσει με ιδιαίτερα θετικά λόγια και στο παρελθόν, χαρακτηρίζοντάς τον «χαρισματική προσωπικότητα».

Στις απαρχές του πατριαρχικού καπιταλισμού

συνέντευξη με τη Σίλβια Φεντερίτσι

Γιάννης Ντινιακός | 

Η Silvia Federici (Σίλβια Φεντερίτσι) γεννήθηκε στην Πάρμα της Ιταλίας το 1942. Εκεί κάνει τα πρώτα της βήματα στα κοινωνικά κινήματα, ενώ το 1967 μεταναστεύει στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου αναπτύσσει δράση στο φοιτητικό κίνημα, στις κινητοποιήσεις ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ, στο κίνημα υπέρ των πολιτικών δικαιωμάτων και κυρίως στο φεμινιστικό κίνημα. Τη δεκαετία του 1980 ζει στη Νιγηρία, διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Πορτ Χάρκουρτ και συμμετέχει σε γυναικείες οργανώσεις που αγωνίζονται ενάντια στην πολιτική της δομικής προσαρμογής που επιβλήθηκε στη χώρα αυτή από τους διεθνείς οργανισμούς. Σήμερα είναι καθηγήτρια πολιτικής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Χόφστρα στη Νέα Υόρκη.

H Silvia Federici ανήκει σε ένα ρεύμα του ιταλικού φεμινιστικού κινήματος που αναδύθηκε στη δεκαετία του ’70, στο οποίο ανήκουν, μεταξύ πολλών άλλων, η Mariarosa Dalla Costa (Μαριαρόζα Ντάλλα Κόστα) και η Leopoldina Fortunati (Λεοπολντίνα Φορτουνάτι). Ορισμένες φεμινίστριες αυτού του ρεύματος συμμετέχουν αρχικά στη σημαντικότερη οργάνωση της ιταλικής εργατικής αυτονομίας, την Potere Operaio (Εργατική Εξουσία). Η Μαριαρόζα Ντάλλα Κόστα αποχωρεί από την οργάνωση αυτή με τη δημοσίευση, το 1972, του κλασικού έργου, Γυναικεία δύναμη και κοινωνική ανατροπή[1], γεγονός που θα αποτελέσει αφορμή για έντονη συζήτηση στους κόλπους της ιταλικής εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Τον ίδιο δρόμο θα ακολουθήσουν και άλλες αγωνίστριες που θα συμμετέχουν, κυρίως, στην αναπτυσσόμενη κατά τη δεκαετία του ’70 φεμινιστική οργάνωση “Lotta Feminista” («Φεμινιστικός Πάλη»), συνδυάζοντας την έντονη δραστηριοποίηση με την ανάπτυξη πρωτότυπων επεξεργασιών για τη φύση της γυναικείας καταπίεσης στον καπιταλισμό. Μέσα από αυτή τη διαδρομή δράσης και στοχασμού, θα προβάλουν το αίτημα «Μισθός για το νοικοκυριό», για το οποίο μιλάει αναλυτικά η Silvia Fererici στη μετάφραση της συνέντευξής της που ακολουθεί.

«Το σύνδρομο της χούντας μάς έκανε να μισήσουμε τη λέξη Ελλάδα»

Συνέντευξη του Δημήτρη Λιγνάδη στην Έφη Μαρίνου – Εφημερίδα των Συντακτών

Ερμηνεύει τον Οιδίποδα στον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή που παρουσιάζεται στις 12 και 13 Ιουλίου στην Επίδαυρο και μας μιλάει για θέατρο, Παιδεία, εκλογές, ενώ ξεκαθαρίζει με ποιους όρους θα συμμετείχε στον διαγωνισμό για τη θέση καλλιτεχνικού διευθυντή στο Εθνικό Θέατρο.

Η έρευνα για την αλήθεια, όσο βαθιά κι αν κρύβεται αυτή, θα φτάσει ώς το τέλος με όποιο κόστος. Μια εναγώνια αναζήτηση του εαυτού, ακόμα κι αν χρειαστεί να συγκρουστεί με τη δική του εξουσία, την κοινωνία, το σύμπαν, τη μοίρα, τον θεό.

Το εντελέστερο έργο του Αρχαίου Δράματος, ο «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή παρουσιάζεται στις 12 και 13 Ιουλίου στο αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη.

Ο Δημήτρης Λιγνάδης μιλάει για τον τραγικό ήρωα που ερμηνεύει, για το είδος θεάτρου που θέλει να υπηρετεί, τις εκλογές που έρχονται, την παθογένεια της ελληνικής κοινωνίας και το δραματικό έλλειμμα Παιδείας. Σχολιάζει, την προκήρυξη διαγωνισμού για τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή στο Εθνικό Θέατρο και ξεκαθαρίζει με ποιους όρους θα συμμετείχε σ’ αυτόν.

«Ενα απίστευτα κρυπτικό έργο που αγαπάω από μαθητής, οντολογικό, βαθιά θεολογικό και πολιτικό. Ο λόγος, οι πράξεις του Οιδίποδα είναι υπέρ της Πόλης, η ίδια του η ύπαρξη περιλαμβάνει την πόλη. Στην πορεία, αποφασίζοντας να εξιχνιάσει το παρελθόν, φτάνει στην ύβρι. Αρνείται τη μοίρα, επιμένει στον ορθολογισμό. Αρνείται τους θεούς διώχνοντας τον Τειρεσία, αρνείται την πόλη επιτιθέμενος στον Κρέοντα, αρνείται ό,τι είχε αποφασίσει ότι είναι ο ίδιος, δηλαδή η ίδια η πόλη.

Άψογος Νίκος Χουντής στην τηλεόραση της ΕΡΤ2

Ο Επικεφάλης της Λαϊκής Ενότητας για τις εθνικές εκλογές του 2019, Νίκος Χούντης έδωσε την πρώτη εφ'όλης της ύλης συνέντευξη του σε τηλεοπτικό κανάλι, και συγκεκριμένα στην ΕΡΤ2.

Η ποιότητα του ευρωβουλευτή Νίκου Χουντή, κοσμεί την ΛΑΕ σε αυτή την εκλογική του παρουσία, όπως θα δείτε στο βίντεο.

Μια διαφορετική συνέντευξη της Έφης Αχτσιόγλου με αποκαλύψεις για την προσωπική της ζωή

Σε μια σειρά από γρήγορες ερωτήσεις γύρω από την πολιτική αλλά και την προσωπική της ζωή κλήθηκε να απαντήσει η Έφη Αχτσιόλγου, η οποία μίλησε για πρώτη φορά ανοιχτά και για την σχέση της με τον Δημήτρη Τζανακόπουλο

Σε μια «διαφορετική» συνέντευξή της στο Rise TV, η Έφη Αχτσιόγλου μίλησε για την πολιτική και προσωπική της ζωή, αποκαλύπτοντας μια σειρά από ενδιαφέροντα και επιλογές της.

«Ασχολήθηκα με την πολιτική γιατί, μαζί με άλλους συντρόφους θέλαμε να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο» ανέφερε, μεταξύ άλλων, η Έφη Αχτσιόγλου, ενώ στη συνέχεια περιέγραψε ως το θετικότερο στοιχείο του να είσαι υπουργός το «να παίρνεις αποφάσεις που μπορούν να κάνουν τη ζωή του κόσμου καλύτερη», συμπληρώνοντας πως κάτι τέτοιο δεν είναι ποτέ αρκετό.

Σε ερώτηση για το εάν θα συνεργαζόταν ποτέ με τη Νέα Δημοκρατία ήταν κατηγορηματική, περιγράφοντας το χάσμα μεταξύ των δύο κομμάτων και σχολίασε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών ως μια ήττα που προήλθε από την «ανάγκη του κόσμου για περισσότερα».

Η συζήτηση, σε μεγάλο βαθμό «ξέφυγε» από την πολιτική και οδηγήθηκε ακόμα και σε αποκαλύψεις για την προσωπική της ζωή. 

Όταν ρωτήθηκε για τη διατροφή της, απάντησε ότι «τρώει 40 κορόμηλα την ημέρα», είπε ότι το πρώτο πράγμα που κάνει όταν ξυπνάει είναι να «πιάνει το κινητό της» και το τελευταίο πράγμα που κάνει κάθε βράδυ είναι «να βλέπει βιντεάκια στο YouTube». Στην ερώτηση σινεμά ή θέατρο απάντησε «σινεμά», με αγαπημένους της τον Χάνεκε και την Λευκή Κορδέλα αλλά και τον Νόλαν. 

Μήνυμα της Αχέντ Ταμίμι στον ελληνικό λαό: «Μποϊκοτάρετε το Ισραήλ»!

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ, αποστολή στην Παλαιστίνη

Ήταν περασμένες 2 το πρωί και ετοιμαζόμασταν να φύγουμε από το μπαρ στη Ραμάλα, όταν τα κινητά των Παλαιστίνιων φίλων μας άρχισαν να χτυπούν και το ένα μήνυμα να διαδέχεται το άλλο. Πολύ σύντομα μας εξήγησαν: «Έφοδος του στρατού στη γειτονιά της Αχέντ Ταμίμι»!

Η Αχέντ Ταμίμι έγινε γνωστή όταν μπήκε στη φυλακή επειδή χαστούκισε έναν ισραηλινό στρατιώτη. Η Αχεντ Ταμίμι είναι μία τυπική Παλαιστίνια τρομοκράτης, όπως βαφτίζει το εβραϊκό κράτος κάθε αγωνιστή που μπαινοβγαίνει στη φυλακή επειδή μάχεται ενάντια στην κατοχή. Η 18χρονη σήμερα Αχέντ πολύ σύντομα έγινε σύμβολο της αντίστασης ενάντια στους εβραϊκούς εποικισμούς που φυτρώνουν σαν μανιτάρια με τη χρηματοδότηση του σιωνιστικού κράτους, κι ας έχει καταδικάσει κατ’ επανάληψη ο ΟΗΕ την ανέγερσή τους.

Μέχρι να φτάσουμε στο σπίτι των Ταμίμι ο στρατός κατοχής είχε ήδη αναχωρήσει αφού πρώτα συνέλαβε έναν αγωνιστή, από ένα γειτονικό σπίτι. Παρότι ήταν αργά επισκεφθήκαμε το σπίτι των Ταμίμι. Τη λίγη ώρα που μείναμε εκεί η ίδια η Αχέντ και ο πατέρας της μας εξήγησαν την καταπίεση που υφίστανται καθημερινά από το στρατό κατοχής. Επίσης, τις ύβρεις, τις προσβολές και τις προκλήσεις από τους Εβραίους έποικους.

Με την ευκαιρία της ζητήσαμε να στείλει ένα μήνυμα στον ελληνικό λαό. Στάθηκε μπροστά από το πορτρέτο του νεκρού ξαδέρφου της, ο οποίος σκοτώθηκε από τον Ισραηλινό στρατό κατοχής, και μας είπε τα ακόλουθα: