Άκου φίλε!

Γιώργος Βαρεμένος

Το σκέφτεσαι, αγαπητέ φίλε, να χρηματοδοτήθηκε η προεκλογική εκστρατεία της ΝΔ του κ. Σαμαρά με τα 2,6 εκ. € του Παπασταύρου; Μετά την χρεωκοπία και εν μέσω μνημονίων να μην έχει αλλάξει τίποτε; Business as usual και κόμματα-παραρτήματα των κάθε Novartis και Siemens; Μέσα στα μνημόνια, αναπαρήγαγαν τις αιτίες που τα προκάλεσαν, ωσάν να μην είχε συμβεί τίποτε. Τόσο ισχυρό ιδεολογικο-πολιτικό DNA έχουν, που δεν αλλοιώνεται με τίποτε. Είχε ή δεν είχε δίκιο ο κ. Σαμαράς να μάχεται per mare per terram για την αριστερή παρένθεση; Με τον ΣΥΡΙΖΑ που ήλθε από τη ζώνη του λυκόφωτος του 3% και τον Τσίπρα από το 15-μελές, διακυβευόταν όχι απλώς να χαλάσει η πιάτσα αλλά να τιναχθεί στον αέρα.

Κι ύστερα ορισμένοι είχαμε τις αυταπάτες ότι όλοι, και η δεξιά μαζί, δεν μπορεί να μην έχει αλλάξει έστω σε κάτι, μετά την εμπειρία της κρίσης. Ώσπου ήλθε η παλινόρθωση της οικογενειακής δημοκρατίας με κάθε μέσο, θεμιτό ή αθέμιτο, για να πληροφορηθούμε από τον κ. Μητσοτάκη ότι στη χώρα πρέπει να ληφθούν μέτρα παρόμοια μ’ εκείνα της μεταπολεμικής περιόδου. Είναι πολύ απλό να πιάσεις το υπονοούμενο. Μία δεξιά μετεμφυλιακής κοπής αλλά με σύγχρονα μέσα, διότι οι καιροί έχουν αλλάξει, επιχειρεί να κυριαρχήσει και να αποκλείσει την αριστερά, που κάποτε είχε το θράσος- μέσα στο σκότος του μεταπολεμικού κράτους- να αναδειχθεί αξιωματική αντιπολίτευση και πρόσφατα την ιστορική αμετροέπεια να γίνει κυβέρνηση. Αυτή η δεξιά δεν θα καταφύγει στις ερπύστριες, αφού διαθέτει τις αντίστοιχες της παραπληροφόρησης και της τοξικής προπαγάνδας, που φθάνει έως την αντιστροφή της πραγματικότητας. Η παράταξη που εισήγαγε στην ελληνική ιστορία τον όρο παρακράτος, παριστάνει το θύμα του και χρησιμοποιεί τους θεσμούς ως εργαλείο εκδικητικότητας. Δεν χρειάζεται να στήσει έκτακτα δικαστήρια αφού απειλεί τους αντιπάλους της με τακτικά και ο υπουργός που ελέγχεται για το σκάνδαλο της Novartis αισθάνεται ότι μπορεί να τρομοκρατεί την εισαγγελέα Διαφθοράς ότι θα την στείλει στην φυλακή, χωρίς να σηκώνονται οι πέτρες να τους κυνηγήσουν.

Το τέλος της παθητικής

Ήταν η αμηχανία της ήττας, η έλλειψη καθαρής γραμμής, η εσωστρέφεια, η αδυναμία προσαρμογής στο νέο ρόλο, ή ακόμη η άποψη και τάση οπισθοδρόμησης.

Γιώργος Λακόπουλος

Πάντως εδώ κι ένα χρόνο η χώρα είχε έλλειμμα αντιπολίτευσης, απέναντι σε μια υπερπροσφορά κυβερνητισμού και μιντιακής παραπληροφόρησης.

Πριν, αλλά και κατά τη διάρκεια του κορονοϊού, ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν σε ομφαλοσκόπηση και ευπρεπή αδράνεια -με άμεσες συνέπειες στην άσκηση του νέου ρόλου του, αλλά και την εκκαθάριση των προβλημάτων στις γραμμές του.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έκανε πάρτι το δεύτερο εξάμηνο του 2019, απλώς εκτελώντας τον προϋπολογισμό που της άφησε η προηγουμένη κυβέρνηση, χωρίς να αισθάνεται ούτε στιγμή πραγματική πίεση από την αντιπολίτευση.

Η επιδημία έριξε τον ΣΥΡΙΖΑ σε λήθαργο, υπό την επήρεια μιας θεωρίας ότι πρέπει να σιωπήσει και να παρακολουθεί, αν δεν επιβραβεύει κιόλας.

Η Κουμουνδούρου δεν κατάφερε να βρει έναν παράλληλο Τσιόδρα να μιλάει -επιστημονικά- εκ μέρους της. Δεν είχε πλήρη εικόνα για τη φορά των εξελίξεων που προκαλούσε η αντιμετώπιση του κορονοϊού. Δεν πίεζε την κυβέρνηση υπό την συμπλεγματική αντίληψη της “συσσώρευσης αξιοπιστίας” και της προσφοράς “συναίνεσης”, την οποία δεν ζήτησε ούτε μια φορά η κυβέρνηση.

Οι σποραδικές και αποσπασματικές αντιδράσεις στην αλυσίδα της σκανδαλώδους εφαρμογής των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου- με τις οποίες κυβέρνησε τους τελευταίους μήνες το σύστημα Μητσοτάκη δεν άλλαξε την εικόνα.

Σε προφανή σκάνδαλα -όπως η λίστα Πέτσα και προηγουμένως τα “βάουτσερς” του Βρούτση, η κινητοποίηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ήταν ανώδυνη για την κυβέρνηση.

Άτακτη υποχώρηση Μητσοτάκη μετά τις απειλές της TUI

Για «δράμα» γύρω από τις διακοπές πολλών Γερμανών στην Ελλάδα καθώς «η TUI απειλούσε με ακύρωση όλων των ταξιδιών» λόγω της νέας φόρμας που πρέπει να συμπληρώνουν οι ταξιδιώτες κάνει λόγο στην ηλεκτρονική της έκδοση η Bild.

Όπως αναφέρει η Deutsche Welle, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της BILD, η κυρίαρχος της τουριστικής αγοράς TUI απείλησε ακόμη και με άμεση ακύρωση όλων των ταξιδιών της. Ο λόγος ήταν η διαμάχη για μια «ακραία οδηγία καραντίνας της ελληνικής κυβέρνησης (σ.σ. βάσει του σχεδίου)», τονίζει και προσθέτει: «Τυχαία επιλεγμένοι επισκέπτες θα υποβάλλονταν στο αεροδρόμιο σε τεστ κορωνοϊού και στη συνέχεια θα έπρεπε να μπουν για 36 ώρες σε καραντίνα […] μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα».

«Πώς όμως να περάσουν οι τουρίστες 36 ώρες σε καραντίνα; Τα ξενοδοχεία θα έπρεπε να δημιουργήσουν ξεχωριστούς χώρους προκειμένου οι πελάτες να μην έχουν επαφή με άλλους. Θα έπρεπε να φροντίσουν οι ίδιοι (σσ. οι πελάτες) για τη διατροφή τους και δεν θα επιτρεπόταν να εγκαταλείψουν το ξενοδοχείο», σημειώνεται στο δημοσίευμα. 

Ιδιωτικοποίηση νερού: Το καταστροφικό παράδειγμα των ΗΠΑ

Την ώρα που στη χώρα μας η ιδιωτικοποίηση του νερού διακινείται από ορισμένους ως μια «εξαιρετική ιδέα», ιδιαίτερα στους κόλπους κυβερνητικών και οικονομικών κύκλων, ενώ η κυβέρνηση μεθοδεύει τη διαδικασία, πολλά είναι τα παραδείγματα που μας έρχονται από τη διεθνή σκηνή για να δείξουν τις πραγματικές καταστροφικές συνέπειες μια τέτοιας επιλογής.

Οι κίνδυνοι άλλωστε που προκύπτουν έχουν επισημανθεί επανειλημμένα ακόμη κι απο επιστημονικούς φορείς, και αφορούν την προοπτική αδυναμίας πρόσβασης μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού στο νερό, κάτι που έχουμε δει σε αρκετές χώρες, όπου έγινε το εν λόγω «πείραμα».

Διαβάστε επίσης: Επίθεση Τσίπρα στην κυβέρνηση για την ΕΥΔΑΠ - «Ορισμένα αγαθά δεν πωλούνται και δεν αγοράζονται»

Ίσως ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά (αλλά κι οδυνηρά για όσους το βιώνουν) παραδείγματα έχει να κάνει με τις ΗΠΑ, όπου, όπως κατέγραψε πρόσφατη έρευνα του Guardian , εκατομμύρια Αμερικανοί δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά τους λογαριασμούς νερού καθώς αυτοί αυξήθηκαν 80% σε μια δεκαετία.

Ειδικότερα, σε μια αποκλειστική ανάλυση 12 πόλεων των ΗΠΑ αποκαλύπτεται πως η συνδυασμένη τιμή του νερού και του κόστους αποχετεύσεων λυμάτων αυξήθηκε κατά μέσο όρο κατά 80% μεταξύ 2010 και 2018, με περισσότερα από τα δύο πέμπτα των κατοίκων σε ορισμένες πόλεις να ζουν σε γειτονιές με μη-προσιτούς λογαριασμούς.

Στην πρώτη εθνική έρευνα αυτού του είδους, τα ευρήματά αποκαλύπτει τον οδυνηρό αντίκτυπο της αυξανόμενης κρίσης ένδειας του νερού στην Αμερική, καταδεικνύοντας επίσης ότι η αύξηση των λογαριασμών δεν πλήττει πλέον μόνο τα φτωχότερα αλλά επίσης, όλο και περισσότερους εργαζόμενους Αμερικανούς.

Πώς θέλουν να βάλουν τις διαδηλώσεις στον «γύψο»

Αλέξανδρος Ζέρβας

Νέα εστία έντασης -τόσο σε πολιτικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο- έρχεται να δημιουργήσει το νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις, το οποίο κατατέθηκε από την κυβέρνηση το απόγευμα της Δευτέρας στη Βουλή.

Κι αυτό γιατί στην τελική μορφή του νομοσχεδίου του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη προβλέπεται μεταξύ άλλων οι αρχές θα έχουν το δικαίωμα να περιορίσουν ή και να απαγορεύσουν διαδηλώσεις, όταν δεν πληρούνται ιδιαίτερα αυστηρές προϋποθέσεις. Προβλέπεται, μεταξύ άλλων, η «μείωση των δημόσιων συναθροίσεων», εάν πιθανολογείται διαταραχή της «κοινωνικοοικονομικής ζωής της περιοχής». Ιδιαίτερα επίμαχο είναι το σημείο, όπου ορίζονται αυστηρότατες αρμοδιότητες για τον «οργανωτή», τον οποίο θα βαραίνουν και ποινικές ευθύνες, ακόμη και σε περίπτωση επεισοδίων από τρίτους. Έμπειροι νομικοί επισημαίνουν μάλιστα πως οι προβλέψεις για τις «ποινικές ευθύνες» του οργανωτή ενδεχομένως να αποτελέσουν και την πραγματική «κερκόπορτα» για την απόπειρα «μπλόκου» στις διαδηλώσεις με δεδομένο πως φαντάζει πολύ δύσκολο ένα πρόσωπο ή τον επικεφαλής μιας συλλογικότητας να αναλάβει την ευθύνη για το τι θα πράξει ο καθένας ή τι θα συμβεί σε μια συνάθροιση εκατοντάδων ή χιλιάδων ατόμων.

Επιπλέον, καθιερώνει μια μορφή ιδιώνυμου, προβλέποντας συλλήψεις για όσους συμμετέχουν σε συγκεντρώσεις, οι οποίες είτε δεν έχουν πάρει άδεια είτε έχουν απαγορευθεί. Παράλληλα το νομοσχέδιο περιλαμβάνει και τις περιπτώσεις «έκτακτης ανάγκης», κατά τις οποίες η αστυνομία θα επιτίθεται και θα διαλύει μια πορεία που «δεν θα πληροί τα αυστηρά κριτήρια του νόμου».

Οι «ευθύνες» του οργανωτή

Το Γαιοκτόνο ενεργειακό μας μοντέλο: Ως πότε θα είμαστε «Πολιτισμός Τύπου 0»;

Γιώργος Στάμκος

Έχουμε συνηθίσει να ζούμε σ’ έναν κόσμο πνιγμένο στην ατμοσφαιρική μόλυνση, που απειλείται από πλανητική υπερθέρμανση, ερημοποίηση, αύξηση της στάθμης των θαλασσών, πείνα, μείωση της βιοποικιλότητας και ακραία καιρικά φαινόμενα. Το κλίμα του πλανήτη μας έχει πλέον απορυθμιστεί, οι πόλεις μας είναι μολυσμένες από μικροσωματίδια και βαριά μέταλλα, οι θάλασσες από μικροπλάστικά που εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα, και η λειψυδρία έχει καταντήσει συνηθισμένο φαινόμενο. Πόλεμοι έχουν ξεσπάσει για τους υδρογονάνθρακες και μεγάλες περιοχές του πλανήτη μας έχουν βυθιστεί στη γεωπολιτική αστάθεια εξ αιτίας του ανταγωνισμού για τον έλεγχο των ορυκτών καυσίμων. Το ενεργειακό μοντέλο στο οποίο βασίζεται η παγκόσμια οικονομία είναι, κατά κοινή ομολογία, επικίνδυνο, γαιοκτόνο και αυτοκαταστροφικό.

H κρίσιμη καμπή της ανθρωπότητας

Στο τέλος της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα η ανθρωπότητα βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή καθοριστική για το μέλλον της. Το ενεργειακό μοντέλο, πάνω στο οποίο βασίζεται η παγκόσμια οικονομία και ο πολιτισμός μας γενικότερα, έχει φθάσει στα όρια του. Τα ορυκτά καύσιμα (άνθρακας, πετρέλαιο, φυσικό αέριο) έχουν αποδειχθεί βρώμικα, ακριβά και αναποτελεσματικά. Η πολλά υποσχόμενη πυρηνική ενέργεια έχει απογοητεύσει τους πάντες εξ αιτίας του υψηλού κόστους και της επικινδυνότητάς της. Και οι λεγόμενες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ: ηλιακή, αιολική, γεωθερμική ενέργεια, υδατοπτώσεις, παλιρροϊκά κύματα κλπ.), αν και έχει αυξηθεί σημαντικά η αξιοποίηση και η χρήση τους, απέχουν ακόμη πολύ για να σταθούν στο ύψος των προσδοκιών που είχαμε γι αυτές. Το ενεργειακό πρόβλημα της ανθρωπότητας παραμένει κρίσιμο και άλυτο όπως κρίσιμο και άλυτο παραμένει και το πρόβλημα της περιβαλλοντικής καταστροφής της πλανητικής μας πατρίδας.

Για πρώτη φορά εδώ και εκατομμύρια χρόνια υπάρχει τόσο μεγάλη ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα, και άλλων αερίων θερμοκηπίου, επικίνδυνα συγκεντρωμένη στην ατμόσφαιρά μας. Μια συγκέντρωση για την οποία ευθύνονται κατά κύριο λόγο οι περιβαλλοντοκτόνες, κερδομανιακές συστημικές δραστηριότητες που κάποιοι τις κρύβουν πίσω από αθώες εκφράσεις όπως ‘ανθρώπινες δραστηριότητες’, λες κι ευθυνόμαστε όλοι μαζί και ο καθένας μας χωριστά το ίδιο με τις ρυπογόνες βιομηχανίες για την περιβαλλοντική ρύπανση. Το γεγονός αυτό οδηγεί στην υπερθέρμανση του πλανήτη μας. Η αλπική βλάστηση εξαφανίζεται. Οι έρημοι επεκτείνονται. Μορφές ζωής εξαφανίζονται μαζικά και η βιοποικιλότητα συρρικνώνεται. Τροπικές επιδημίες ανεβαίνουν βορειότερα. Οι πόλεις γίνονται ανυπόφορες εξ αιτίας της υγρασίας και του καύσωνα. Ξαφνικές πλημμύρες, τυφώνες και καταιγίδες πλήττουν ανύποπτες περιοχές της υδρογείου. Το όρος Κιλιμάντζαρο είναι ένα από τα λίγα σημεία του Ισημερινού με πάγο και χιόνι. Όμως τα τελευταία τριάντα χρόνια τουλάχιστον το 1/2 των χιονιών του Κιλιμάντζαρο, που βρίσκεται στην Τανζανία της Αφρικής, έχουν λιώσει.

Ανεβαίνει συνεχώς η θερμοκρασία σε Μ. Ανατολή και Αν. Μεσόγειο

Περιπλέκεται το διεθνές κλίμα – Σταθερή η ελληνική υποτέλεια-ενδοτικότητα

του Σπύρου Παναγιώτου

Η Τουρκία, περιγελώντας κάθε έννοια διεθνούς νομιμότητας, συνεχίζει ανενόχλητη να μεταφέρει βαριά όπλα στη Λιβύη προετοιμάζοντας την τελική επίθεση σε βάρος της Σύρτης και κατά συνέπεια τον ουσιαστικό έλεγχο των εξελίξεων στη χώρα. Είναι τέτοια η αποφασιστικότητα του Ερντογάν που δεν διστάζει να στοχοποιήσει, με τη δύναμη των φρεγατών που διαθέτει στα ανοικτά της Λιβύης, ακόμα και γαλλικό πολεμικό πλοίο αναγκάζοντάς το σε υποχώρηση. Η «έκρηξη» οργής του Μακρόν γίνεται και αυτή στοιχείο του παγκόσμιου θεάτρου που παίζεται σε βάρος της ειρήνης στη Ν.Α. Μεσόγειο. Όσο το ΝΑΤΟ θα «ερευνά» τις καταγγελίες των Παρισιού ταυτόχρονα θα σχεδιάζει κινήσεις ώστε η «Ειρήνη» να μετατραπεί σε κοινή επιχείρηση ΝΑΤΟ και Ε.Ε. Έτσι οι τουρκικές φρεγάτες θα μετατραπούν σε «φύλακες» του εμπάργκο όπλων στη Λιβύη. Αποθέωση του εξευτελισμού της «διεθνούς κοινότητας».

Την ίδια ώρα που νέες σκιές διαγράφονται στις σχέσεις Ρωσίας-Τουρκίας, με αφορμή την τουρκική επιθετικότητα στη Λιβύη, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μ. Τσαβούσογλου ανακοίνωσε, μονομερώς, συνεργασία με τις ΗΠΑ για τον έλεγχο της Λιβύης. Ταυτόχρονα πραγματοποιεί νέα παράνομη εισβολή στο έδαφος του Ιράκ αυτή τη φορά, με στόχο Κούρδους αντάρτες. Είναι μάλιστα τέτοιο το θράσος της Άγκυρας που επικαλείται ακόμα και το διεθνές δίκαιο για να δικαιολογήσει την τέταρτη κατά σειρά εισβολή σε ξένη χώρα (Κύπρος, Συρία, Λιβύη, Ιράκ) καθιστώντας την σε μεγάλο εχθρό για την ειρήνη και τους λαούς στην περιοχή.

Της βγάζεις ένα σποτάκι, κύριε πρόεδρε;

Στέλιος Κούλογλου

Ότι ακολουθεί είναι η πλήρης απομαγνητοφώνηση του διαλόγου μεταξύ της Σίας Κοσιώνη, παρουσιάστριας των ειδήσεων του Σκάι και της Ιωάννας Μάνδρου, ρεπόρτερ του σταθμού για θέματα Δικαιοσύνης. Με μαύρα γράμματα, παρεμβάλλονται οι δικές μου παρατηρήσεις.

Κοσιώνη: Λοιπόν, να καλησπερίσουμε εδώ την Ιωάννα Μάνδρου, για να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι έχει γίνει εδώ, Ιωάννα. Γιατί, πραγματικά, πιστεύω ότι ο κόσμος, από την αρχή έως το τέλος αυτής της υπόθεσης, έχει πάρα πολλά ερωτήματα. Ακόμη και τώρα που βγήκαν αυτά τα χαρτιά και ο συμβιβασμός μεταξύ αμερικανικού Δημοσίου και Novartis. Βλέπουμε από τη μία τη ΝΔ από την άλλη τον ΣΥΡΙΖΑ να διαβάζουν αυτά τα έγγραφα με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Οι μεν λένε ορίστε δεν είχαν βρει οι Αμερικανοί εμπλοκή πολιτικών που λέγατε. Οι δε λένε μα δεν βλέπετε ότι αναφέρετε σε κρατικούς αξιωματούχους του τομέα της Υγείας;

Μάνδρου. Λοιπόν, για να μην χαθούμε στη μετάφραση, θα πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή, Σία μου. Γιατί, πραγματικά είναι κομφούζιο και κανείς δεν καταλαβαίνει τίποτα. Η έρευνα αυτή ξεκίνησε στις ΗΠΑ. Είναι μια έρευνα φορολογικού τύπου.

Η έρευνα δεν ήταν « φορολογικού τύπου »(sic). Δεν συνομολόγησε πουθενά η Novartis ότι φοροδιέφευγε. Αυτό ήταν παλιά, όταν πιάσανε τον Αλ Καπόνε. Η υπόθεση έχει ποινικό μέρος και η απόφαση, στην οποία έχουν συμφωνήσει αμερικανικές αρχές και Novartis, περιγράφει μια εγκληματική οργάνωση. Γράφει ότι δύο στελέχη της Novartis μαζί «με άλλους γνωστούς και αγνώστους, συνειδητά και εσκεμμένα συνενώθηκαν, συνωμότησαν, συνασπίστηκαν » για να δωροδοκήσουν Έλληνα αξιωματούχο και να επηρεάσει την ελληνική κυβέρνηση.

Ο συμβιβασμός της Novartis έγινε με βάση τον αμερικανικό νόμο Foreign Corrupt Practices Act (FCPA), που θεσπίστηκε το 1977 για την τιμωρία «πληρωμών σε ξένους κυβερνητικούς αξιωματούχους».

Όσα επιβεβαιώνει πραγματικά ο συμβιβασμός Νovartis - ΗΠΑ

Θοδωρής Καραγιαννίδης

Οσυμβιβασμός της Novartis με τις διωκτικές αρχές των ΗΠΑ για τις παράνομες πρακτικές της φαρμακευτικής εταιρίας στην Ελλάδα, αρχικά αποτρέπει την περαιτέρω ποινική διερεύνηση και παραπομπή σε δίκη της υπόθεσης στην Αμερική, αποτελεί ωστόσο παραδοχή της ενοχής της εταιρίας όσο και απόδειξη της έκτασης του σκανδάλου και καταρρίπτει στον πλέον επίσημο τόνο το αφήγημα της σκευωρίας.

Η μελέτη των στοιχείων και των σχετικών ανακοινώσεων οδηγεί σε πολύ ξεκάθαρα συμπεράσματα για την υπόθεση, όπως για την αξιοπιστία των προστατευόμενων μαρτύρων, την εμπλοκή πολιτικών προσώπων στην Ελλάδα, αλλά και το μέγεθος του σκανδάλου στην Υγεία και του οικονομικού αντίκτυπου των παράνομων πρακτικών της Novartis. (Δείτε εδώ αναλυτικά τα έγγραφα) 

Συμβιβασμός με ποσό μαμούθ - Προσεκτική επιλογή του χρόνου ανακοίνωσης

Δεν έχει γίνει απολύτως σαφές στην ελληνική κοινή γνώμη, ότι η ποινική διερεύνηση της δράσης της Novartis στις ΗΠΑ, αφορά τις αθέμιτες πρακτικές της φαρμακευτικής στην Ελλάδα, καθώς επίσης στο Βιετνάμ και τη Νότια Κορέα. Δηλαδή οι διωκτικές αρχές των ΗΠΑ ενεπλάκησαν επειδή η μετοχή της εταιρίας διαπραγματεύεται στις ΗΠΑ. Η συμφωνία, εξάλλου, επήλθε επειδή, ως γνωστό, το αμερικανικό νομικό σύστημα επιτρέπει τον εξωδικαστικό συμβιβασμό, που συμπεριλαμβάνει τις ποινικές ευθύνες. Άρα η Νοvartis επέλεξε να συμβιβαστεί για να αποφύγει τις ποινικές διώξεις και την επιβολή μεγαλύτερου προστίμου, παραδεχόμενη την ενοχή, λόγω αδιάσειστων στοιχείων. Αξίζει να σημειωθεί πως η δίωξη κατά της Novartis κινήθηκε με βάση τις διατάξεις του Νόμου κατά της Δωροδοκίας και Περί Αλλοδαπών Πρακτικών Διαφθοράς(FCPA/1977). Ο νόμος αυτός, εξαιτίας του οποίου εξαναγκάστηκε σε συμβιβασμό η Novartis παραδεχόμενη τη διαφθορά στην Ελλάδα, αφορά στην περίπτωση «χρηματισμού ξένων κρατικών αξιωματούχων». 

Οι ΗΠΑ προσφέρουν πολιτικό άσυλο στους 3 προστατευόμενους μάρτυρες !

Μια πρωτόγνωρη εξέλιξη, ακολουθεί το συμβιβασμό των αμερικανικών αρχών με τη Νovartis και το υπέρογκο πρόστιμο των 345 εκατ. ευρώ, μετά την παραδοχή των αθέμιτων πρακτικών της φαρμακευτικής εταιρίας στην Ελλάδα. 

Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες πληροφορίες του tvxs.gr οι Αμερικανοί προτείνουν στους τρεις Έλληνες προστατευόμενους μάρτυρες, την παροχή πολιτικού ασύλου στις ΗΠΑ καθώς φοβούνται ότι η παραμονή τους στην Ελλάδα αποτελεί κίνδυνο τόσο για τη φυσική τους ασφάλεια όσο και για το ενδεχόμενο να γίνουν στόχος συστηματικής καταδίωξης από Έλληνες εμπλεκόμενους στο σκάνδαλο. 

Η παροχή πολιτικού ασύλου σε πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποδεικνύει πόσο κομβικός είναι ο ρόλος και η αξιοπιστία των τριών Ελλήνων μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος που κατέθεσαν στις διωκτικές αρχές των ΗΠΑ, ώστε να οδηγηθούν στην ενοχή της Novartis. Παράλληλα υπενθυμίζει ότι η κυβέρνηση και οι εμπλεκόμενοι με το σκάνδαλo πολιτικοί έχουν κατ΄επανάληψη απειλήσει τους προστατευόμενους μάρτυρες των ελληνικών δικαστικών αρχών με αποκάλυψη και εξόντωσή τους. 

Υπενθυμίζεται ότι η απόφαση του συμβιβασμού προβλέπει τριετή αναστολή για τη δίωξη της Novartis, κάτι που σημαίνει ότι αν η Novartis παραβιάσει τις υποχρεώσεις που ανέλαβε, η δίωξη θα επανέλθει στην αμερικανική δικαιοσύνη και οι μαρτυρίες των τριών Ελλήνων θα είναι κρίσιμες όσο και απαραίτητες.

Οι μέθοδοι και τα πρόσωπα που διέφθειραν στην Ελλάδα

Η κυβέρνηση σπαταλά 48 εκ.ευρώ για αγορά λογισμικού ενώ υπάρχει δωρεάν

Το ελληνικό Δημόσιο, με αποφάσεις των υπουργείων Οικονομικών και Εσωτερικών, αλλά και της γενικής γραμματείας Ψηφιακής Πολιτικής και της Κοινωνίας της Πληροφορίας, ετοιμάζεται να δαπανήσει 48 εκατ. ευρώ για την προμήθεια αδειών λογισμικού, την ώρα που υπάρχει δωρεάν Λογισμικό Ανοιχτού Κώδικα. Αυτό καταγγέλλει η Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας και καταθέτει σειρά προτάσεων για την άμεση μετάβαση της Δημόσιας Διοίκησης στη χρήση Ελεύθερου Λογισμικού/Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα (ΕΛ/ΛΑΚ), καθώς «το πρόβλημα δεν είναι απλώς τα χρήματα που ξοδεύονται αυτήν τη στιγμή, αλλά ότι ουσιαστικά δεσμευόμαστε στο να διαθέτουμε και τα επόμενα χρόνια παρόμοια κονδύλια σε διαρκή βάση, οδηγώντας σε οικονομική αιμορραγία».

Αναλυτικά η ανακοίνωση της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας

Αξιότιμοι Κύριοι.

Όχι πολύ καιρό πριν, η Ένωσή μας είχε αναδείξει την σπατάλη 37,2 εκ. ευρώ εκ μέρους του Ελληνικού Δημοσίου για προμήθεια λογισμικού από πασίγνωστο κολοσσό του χώρου[1]. Όλα αυτά -γράφαμε και τότε- συνέβαιναν σε μια εποχή που η χώρα μας ακόμα προσπαθούσε να ξεπεράσει τις συνέπειες της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που σοβεί από το 2010. Στους λίγους μήνες που πέρασαν από τη δημοσίευση της παραπάνω καταγγελίας μας (6 Ιαν. 2020), μεσολάβησε και η πανδημία του COVID-19 με τις αναμενόμενες επιπτώσεις της και στην οικονομία. Χαρακτηριστικά να πούμε πως οι πλέον αισιόδοξες εκτιμήσεις αναφέρονται σε 8% ύφεση για την Ελλάδα.