Κυριακή, 16 Ιουνίου 2019

Το πράσινο δίδυμο που κατακτά τη Γερμανία

Αν οι Γερμανοί μπορούσαν να εκλέξουν απευθείας τον Καγκελάριο, τότε το 51% θα επέλεγε τον επικεφαλής των Πρασίνων Ρόμπερτ Χάμπεκ και μόνο το 24% την ηγέτη των Χριστιανοδημοκρατών Ανεγκρέτ Κραμπ Καρενμπάουερ, σύμφωνα με δημοσκόπηση του ινστιτούτου Emnid για την Bild am Sonntag.

Οι Πράσινοι είναι η ισχυρότερη πολιτική δύναμη στη Γερμανία με ποσοστό 27% σύμφωνα με την ίδια δημοσκόπηση που δημοσιεύεται σήμερα, αλλά και τη σφυγμομέτρηση που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα απο τα δίκτυα RTL / n-tv και το "Trend Barometer".

«Το πράσινο δίδυμο -η Ανναλένα Μπάερμποκ και ο Ρόμπερτ Χάμπεκ- εκτοξεύουν το οικολογικό κόμμα με μια ρεαλιστική, μετριοπαθή και ευέλικτη πολιτική που προσελκύει ψηφοφόρους από όλα τα κόμματα» γράφει η ισπανική εφημερίδα El Periodico.

Οι Πράσινοι από το 1979 που ιδρύθηκαν, καθιέρωσαν μια ισοτιμία ισότητας των φύλων έτσι ώστε στην ηγεσία του κόμματος να υπάρχει ένας άνδρας και μια γυναίκα. Από τότε που υιοθέτησαν τη διμερή, για πρώτη φορά η Ανναλένα Μπάερμποκ και ο Ρόμπερτ Χάμπεκ οδηγούν το κόμμα των Πρασίνων στην κορυφή, προσθέτει η ισπανική εφημερίδα.

Στις 27 Ιανουαρίου του 2018, οι Πράσινοι εξέλεξαν στο συνέδριό τους το νέο ηγετικό δίδυμο, που είναι μέρος της ρεαλιστικής πτέρυγας του κόμματος και επιδιώκει συμφωνίες και συνεργασίες που θα αυξήσουν την επιρροή τους και θα ενισχύσουν τη δύναμή τους. Παρόλο που λίγοι το πίστευαν τότε, το διδυμο Ανναλένα-Ρόμπερτ έχει γίνει από τα πιο σημαντικά πολιτικά πρόσωπα στη χώρα.

Η ΛΑΕ στις εθνικές εκλογές, με αυτοκριτική, και υπόσχεση για αριστερό, ριζοσπαστικό λόγο χωρίς αντιφάσεις


Απόφαση του Πολιτικού Συμβουλίου της ΛΑ.Ε. της 9ης Ιουνίου 2019

1.Σε όλες τις χώρες τις ΕΕ, στον ένα ή άλλο βαθμό, παρατηρείται τάση «δεξιάς μετατόπισης»(Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Αγγλία, Ουγγαρία, Ελλάδα, κά), με διάφορες αποχρώσεις και νέες «εκπροσωπήσεις», ενώ ταυτόχρονα υπάρχει τάση μείωσης των δυνάμεων της Αριστεράς στις διάφορες εκφράσεις της. Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές που σταθερά προωθούν η ΕΕ και οι κυρίαρχες τάξεις σε κάθε χώρα, εντείνουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια, την οποίαν οι δεξιές-ακροδεξιές δυνάμεις επιχειρούν να καπηλευτούν, μετατοπίζοντας το πεδίο αντιπαράθεσης από τη νεοφιλελεύθερη «ατζέντα» και τις αντιδημοκρατικές δομές της ΕΕ-Ευρωζώνης, στο μεταναστευτικό, στο εθνικιστικό, κά. Το αντιδραστικό ακροδεξιό ρεύμα, το οποίο εμφανίζεται ως «ευρωσκεπτικιστικό», στην πραγματικότητα αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου με τα ίδια νεοφιλελεύθερα μέσα και πολύ πιο αυταρχικές μεθόδους. Από την άλλη η μετατόπιση δυνάμεων της ευρωπαϊκής Αριστεράς σε λογικές «διαχείρισης», εντείνουν τη σύγχυση στρατηγικής και τακτικής, μειώνουν την αξιοπιστία της και ενισχύουν τον κατακερματισμό της, μια κατάσταση που αντανακλάται και στο εργατικό κίνημα.!

2.Στην Ελλάδα τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, σε συνδυασμό με αυτά των αυτοδιοικητικών εκλογών, αποτυπώνουν επίσης μία συντηρητική πολιτική, η οποία εν μέρει ήταν ορατή τα τέσσερα τελευταία χρόνια. Στις ευρωεκλογές καταγράφεται σαφής άνοδος συνολικά της δεξιάς, καθώς και η αναστήλωση της Ν.Δ. ως βασικού αστικού κόμματος εξουσίας. Οι διάφοροι συνδυασμοί με δεξιό συντηρητικό πρόσημο, λαμβάνουν 52%, ένα ποσοστό από τα υψηλότερα που έχουν λάβει μεταπολιτευτικά. Αντίστοιχα, η επικράτηση της Ν.Δ. στην πλειοψηφία των περιφερειών και των δήμων, ενισχύει ακόμα περισσότερο την παρουσία της στην πολιτική σκηνή, λαμβάνοντας ειδικά υπόψη ότι οι περιφέρειες έχουν αναλάβει σημαντικό τμήμα των κρατικών λειτουργιών, αναφορικά με τον αναπτυξιακό προγραμματισμό, τις δημόσιες υποδομές και τις κοινωνικές υπηρεσίες.
3.Tο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, αποτυπώνει την καθαρή ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Παραμένει βέβαια ο δεύτερος πόλος του νέου διπολισμού. Χρεώθηκε την εφαρμογή σημαντικών μνημονιακών μέτρων, τον κυνισμό της ακραίας πολιτικής του μεταστροφής, τις αντιδράσεις μερίδας του κόσμου απέναντι στη γλοιώδη ταύτιση με τις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ, την νατοϊκή συμφωνία των Πρεσπών, αλλά και τα πλήγματα στο λεγόμενο «ηθικό πλεονέκτημα», όπως αυτά εμφανίστηκαν στην προεκλογική περίοδο. Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως, παρότι είχε σημαντικές απώλειες, διατήρησε τον κύριο όγκο των δυνάμεών του, σε επίπεδα ωστόσο χαμηλότερα από τα αναμενόμενα. Προκηρύσσοντας βουλευτικές εκλογές για τις 7 Ιουλίου και μη έχοντας περιθώρια παραμονής στην κυβερνητική εξουσία μετά την ήττα των ευρωεκλογών, θα επιχειρήσει να αντλήσει από κάποιες εφεδρείες στα αριστερά και το κέντρο, για να ενισχυθεί εκλογικά. Υπό την απειλή της επιθετικής πολιτικής της Ν.Δ., επιχειρεί να διαμορφώσει ένα εκλογικό μπλοκ που θα του επιτρέψει να διατηρήσει μία σταθερή θέση στην πολιτική σκηνή, ως «προοδευτικός» πόλος του διπολικού σκηνικού.

Ενοχλημένοι οι γυμνοσάλιαγκες της χώρας από τη σύγκριση με τον Γιώργο Αυτιά


Ενοχλημένοι από την σύγκριση τους με τον Γιώργο Αυτιά εμφανίστηκαν σήμερα οι γυμνοσάλιαγκες τις χώρας, μετά τη συνέντευξη του δημοσιογράφου με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.Σε δηλώσεις τους, τα συμπαθή μαλάκια εξέφρασαν τη λύπη τους για το γεγονός ότι πολλοί που παρακολούθησαν τις δηλώσεις του Γιώργου Αυτιά στο τέλος της συνέντευξης του με τον πρόεδρο της ΝΔ τους συνέκριναν με τον γνωστό δημοσιογράφο.

«Καταλαβαίνουμε ότι μας θεωρείτε γλοιώδη και σιχαμερά πλάσματα, αλλά κάπου υπάρχει ένα όριο. Δηλαδή που θα πάει αυτή η κατάσταση; Σε λίγο θα μας συγκρίνετε με τον Άρη Πορτοσάλτε» δήλωσε εκπρόσωπος των γυμνοσαλίγκαρων της χώρας.

Ωστόσο, ο ίδιος παραδέχθηκε ότι παρακολούθησε τις δηλώσεις Αυτιά μετά τη συνέντευξη και ότι «μια μικρή αναγούλα την ένιωσα, η αλήθεια να λέγεται.»
Εκτινάχθηκαν οι πωλήσεις αντιεμετικών φαρμάκων μετά τη συνέντευξη

Εν τω μεταξύ, κατακόρυφη αύξηση σημείωσαν οι πωλήσεις αντιεμετικών σκευασμάτων μετά την συνέντευξη, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο Φαρμακευτικός Σύλλογος.

Η Μαρία Σιδέρη πέρασε πολλά χρόνια στις φυλακές Αβέρωφ περιμένοντας να φωνάξουν το όνομα της για εκτέλεση

Μια από τις λίγες πλέον επιζήσασες της γυναικείας κοινότητας των πολιτικών κρατουμένων του Εμφυλίου, είναι μια θρυλική μορφή. Συνέντευξη στη Μαρία Λούκα.

«Τώρα που με βρήκατε κορίτσι μου, δεν ξέρω πια αν τα θυμάμαι» μου είπε, καθώς έμπαινα στο σπίτι, στα 96 της με ένα σεμνό χαμόγελο κι ένα μικρό μπαστούνι. Τα θυμόταν, όμως. Όλα. Τα ουρλιαχτά των βασανιστηρίων, τη σαδιστική ίντριγκα των βασανιστών, την περηφάνια όσων έφευγαν για εκτέλεση, τα ξημερώματα που περίμενε φορώντας τα καλά της για να οδηγηθεί και αυτή στο εκτελεστικό απόσπασμα. Κι όπως τα διηγούνταν, άλλοτε κόμπιαζε λίγο, άλλοτε θόλωναν τα μάτια της, αλλά έπινε μια γουλιά καφέ και συνέχιζε. Εμένα δε μου φτάνουν οι λέξεις για να χωρέσω σε ένα κείμενο το ιστορικό εκκρεμές από τον αβάσταχτο σωματικό πόνο μέχρι τη διανοητική υπέρβαση της πίστης στην ελευθερία.

Η Μαρία Σιδέρη, μια από τις λίγες πλέον επιζήσασες της γυναικείας κοινότητας των πολιτικών κρατουμένων του Εμφυλίου, είναι μια θρυλική μορφή. Ενσαρκώνει τη ζωντανή ιστορία των γυναικών που πήραν μέρος στην Αντίσταση ενάντια στη ναζιστική κατοχή και τιμωρηθήκαν βάναυσα από το μετέπειτα καθεστώς της «λευκής τρομοκρατίας» και το μετεμφυλιακό κράτος. Επονίτισσα, καταδικασμένη πέντε φορές σε θάνατο, πέρασε τα περισσότερα χρόνια του εγκλεισμού της στις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ, στο μεταίχμιο της βασανιστικής αναμονής και της βαθιάς ανάσας.

Η μαρτυρία της είναι ένα εσωτερικό κάτοπτρο στα κελιά των γυναικών, εκεί που η αγωνία του θανάτου συμβίωνε με το πείσμα για ζωή. 1200 γυναίκες – αγωνίστριες και 100 μωρά πέρασαν από τις φυλακές Αβέρωφ στο διάστημα μεταξύ 1947 -1954. Οργάνωσαν συλλογικά την καθημερινότητα τους, για να αντιπαλέψουν την απώλεια και τη στέρηση και να επανανοηματοδοτήσουν την πραγματικότητα τους. Αυτό το ιδιότυπο πείραμα αλληλοβοήθειας και συντροφικότητας τις ενδυνάμωσε απέναντι στη θεσπισμένη βαρβαρότητα και ανέδειξε αυτό που ο Αλιέν Μπαντιού θα κωδικοποιούσε μεταγενέστερα ως «ηθική της αλήθειας» απέναντι στην «ηθική της εξουσίας».

Ζαπάντ: Η Μεγάλη Χώρα της Σιωπής

Ένα εξαιρετικό κείμενο της ιστορικού Τασούλας Βερβενιώτη για την πολιορκία του Ζαπαντίου και τον «εξοστρακισμό του διαφορετικού στον Δημόσιο λόγο»

Στις 11 Ιούνη 1821, το Βραχώρι (το σημερινό Αγρίνιο), μετά από μάχες και δεκαήμερη πολιορκία, πέφτει στα χέρια των επαναστατημένων Ελλήνων. Οι επαναστάτες εγκαθιστούν προσωρινή Αρχή και στρέφουν την προσοχή τους στη διπλανή μικρή κωμόπολη, το Ζαπάντι. Στις 16 Ιούνη ξεκινά η πολιορκία του Ζαπαντίου.

Στην Ημερίδα που οργάνωσε το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, με τίτλο Η πόλη θυμάται, στο Αγρίνιο στις 23 Σεπτέμβρη 2000, η ιστορικός Τασούλα Βερβενιώτη ανακοινώνει ένα εξαιρετικό κείμενο, που σας παρουσιάζουμε αμέσως παρακάτω, με αναφορά στο Ζαπάντ και με επίκεντρο τον «εξοστρακισμό του διαφορετικού στον Δημόσιο λόγο»:
Ζαπάντ: η Μεγάλη Χώρα της σιωπής

Το Ζαπάντα ή Ζεμπάν ή Ζαπάντ ή Ζαπάντι ή Μεγάλη Χώρα[1] βρίσκεται Βορειοδυτικά του Αγρινίου και δεσπόζει της Αιτωλικής πεδιάδας. Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους εκεί κοντά ήταν κτισμένη μια αρχαία πόλη ή το «παλιό» Αγρίνιο –σύμφωνα με τον προφορικό λόγο των σημερινών κατοίκων της περιοχής[2]. Η ιστορία του Ζαπάντ μπορεί να φωτίσει την αντιθετική σχέση που υπάρχει ανάμεσα στο επίσημο/δημόσιο λόγο του έθνους-κράτους και την ανεπίσημη/λαϊκή (ατομική και κατ’ επέκταση συλλογική) κουλτούρα και μνήμη. Ενώ ο δημόσιος εθνοκεντρικός λόγος μπορεί να ρίξει στη λήθη σημαντικά στοιχεία της ιστορίας ενός τόπου, η λαϊκή παράδοση έχει τη δυνατότητα να διατηρήσει στη μνήμη κάποια από αυτά. Στο δημόσιο λόγο το Ζαπάντ ονομάζεται σήμερα Μεγάλη Χώρα και η ιστορία του αποσιωπάται. Αντίθετα στον μη επίσημο λόγο ονομάζεται Ζαπάντι και στη λαϊκή μνήμη μπορεί να ανιχνεύσει κανείς σημάδια από τα περασμένα μεγαλεία του.
Η πολιορκία του Ζαπάντ

Ο μακάβριος χορός του αδέξιου σουλτάνου



Ενώ η πλειοψηφία της κοινής γνώμης και των ΜΜΕ στην Τουρκία ασχολείται με το πρώτο τηλεοπτικό ντιμπέιτ που θα γίνει στις 16 Ιουνίου ανάμεσα στους δυο υποψήφιους δημάρχους της Κωνσταντινούπολης, οι σχέσεις της Άγκυρας με την Ουάσιγκτον και την Μόσχα είναι το πρώτο θέμα σε όλα τα διεθνή ΜΜΕ.

Ο κ. Εκρέμ Ιμάμογλου, υποψήφιος της αντιπολίτευσης, που κέρδισε τις δημοτικές εκλογές της 31ης Μαρτίου, είναι υποχρεωμένος να ξανακάνει την καμπάνια του για τις νέες κάλπες της 23ης Ιουνίου, καθώς το Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο (YSK) ακύρωσε, υπό τις τρομερές πιέσεις της κυβέρνησης, το εκλογικό αποτέλεσμα χωρίς να δίνει καμία λογική ή νομική αιτιολογία.

Ο υποψήφιος της κυβέρνησης, κ. Μπιναλί Γιλντιρίμ, πρώην πρωθυπουργός και πρώην Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, είναι ήδη ο μεγάλος χαμένος αυτής της αναμέτρησης. Ο αντίπαλός του προηγείται με τουλάχιστον έξι μονάδες (περίπου 400.000 ψήφοι σε σύνολο 8,5 εκατομμυρίων), σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, που έχει παραγγείλει το κόμμα του Ερντογάν. Αυτός, δε, δεν είναι πια ο πρωταγωνιστής της εκστρατείας. Έχει αποτραβηχτεί κυριολεκτικά από την σκηνή. «Εάν κερδίσουμε, θα είναι ο κ. Γιλντιρίμ που θα έχει κερδίσει. Εάν χάσουμε πάλι αυτός θα είναι που θα έχασε», σχολίασε ένας αρθρογράφος του Ερντογάν.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν θέλει να υποστεί προσωπικά μια δεύτερη ήττα

Βέβαια, ο ίδιος αγωνιά για τις εξελίξεις στον διπλωματικό και στρατιωτικό τομέα, και δεν μπορεί να ασχολείται με τους «βυζαντινισμούς» της εσωτερικής πολιτικής σκηνής.

Σάββατο, 15 Ιουνίου 2019

Αυστρία: Ψηφίστηκε το 12ωρο στη Βουλή -Πανηγυρίζουν οι βιομήχανοι

Με τις ψήφους της κυβέρνησης συνασπισμού του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος του καγκελάριου Σεμπάστιαν Κουρτς και του ακροδεξιού Κόμματος των «Ελευθέρων» αλλά και τις ψήφους του νεοφιλελεύθερου κόμματος της αντιπολίτευσης ΝΕΟΣ (Νέα Αυστρία), η αυστριακή Βουλή ενέκρινε την Πέμπτη, τη θέσπιση 12ωρης ημερήσιας εργασίας ή εξηντάωρης εβδομάδας εργασίας.

Επίσης η πλειοψηφία στη Βουλή απέρριψε αίτημα που είχε καταθέσει το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Σοσιαλδημοκρατικό, του πρώην καγκελάριου Κρίστιαν Κερν, για τη διεξαγωγή σχετικού δημοψηφίσματος. 

Χέρι – χέρι, νεοφιλελεύθεροι, φασίστες και ακροδεξιοί προχώρησαν στη νομοθέτηση της εργασιακής ημέρας των 12ωρών επαναφέροντας συνθήκες προ «Σικάγου εποχής» για τους εργαζομένους της χώρας!

Της υπερψήφισης του νομοσχεδίου, εναντίον του οποίου είχε πραγματοποιηθεί το περασμένο Σάββατο τεράστια πορεία και διαδήλωση στο κέντρο της Βιέννης με τη συμμετοχή 100.000 ανθρώπων, προηγήθηκε πολύωρη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής, στη διάρκεια της οποίας κατατέθηκε επίσης και υπερψηφίστηκε τροπολογία της κυβέρνησης που προβλέπει την έναρξη ισχύος του νόμου ήδη από την 1 η Σεπτεμβρίου, αντί της 1ης Ιανουαρίου 2019, που προβλεπόταν αρχικά.

Ικμπάλ Μασί: Στα 4 του σκλάβος, στα 10 επαναστάτης, στα 13 δολοφονήθηκε

Η αληθινή ιστορία του Ικμπάλ, του δωδεκάχρονου αγοριού από το Πακιστάν που έγινε για όλο τον κόσμο το σύμβολο του αγώνα κατά της εκμετάλλευσης της παιδικής εργασίας. Ο Ικμπάλ Μασίχ, γεννήθηκε στο Πακιστάν το 1982. Στην ηλικία των τεσσάρων, πουλήθηκε από την οικογένειά του σαν σκλάβος σε ένα ταπητουργείο για ένα δάνειο μόλις 16 δολαρίων.

Για έξι χρόνια ήταν αναγκασμένος να δουλεύει 12 ώρες την ημέρα, αλυσοδεμένος στο ίδιο σημείο, να φτιάχνει χαλιά, με λιγοστό φαγητό και νερό, με συνεχείς τιμωρίες και εγκλεισμούς σε ένα σκοτεινό υπόγειο γεμάτο υγρασία, διάφορα ερπετά και έντομα και ελάχιστο οξυγόνο.

Στην ηλικία των 10 ο Ικμπάλ το έσκασε από το ταπητουργείο και κατήγγειλε το αφεντικό του στην αστυνομία, η οποία όμως δωροδοκήθηκε και τον επέστρεψε πάλι πίσω. Μετά από μερικούς μήνες το ξανάσκασε και κατέφυγε στο Απελευθερωτικό Μέτωπο του Πακιστάν για την Εκμετάλλευση της Παιδικής Εργασίας.

Τους επόμενους μήνες κατήγγειλε ανοιχτά σε τοπικές ομιλίες του τους εκμεταλλευτές εργοδότες οι οποίοι πλούταιναν με την εργασία παιδιών που ζούσαν στη σκλαβιά. Ο Ικμπάλ με μεγάλο πάθος και τη βοήθεια οργανώσεων και ακτιβιστών, μέσα σε ένα χρόνο, τρυπώνοντας κρυφά σε παράνομα ταπητουργεία και βγάζοντας φωτογραφίες των παιδιών που εργάζονταν σε αυτά, κατάφερε να βοηθήσει πάνω από 3.000 παιδιά να ξεφύγουν από τη σκλαβιά και την εξαθλίωση.

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2019

Ο Ερ­νέ­στο Τσε Γκε­βά­ρα για τον Κα­πι­τα­λι­σμό και τον Ιμπε­ρια­λι­σμό



89 χρό­νια συ­μπλη­ρώ­νο­νται στις 14 Ιούνη από τη μέρα που γεν­νή­θη­κε, το 1928 στο Ρο­σά­ριο της Αρ­γε­ντι­νής, ο Ερ­νέ­στο Γκε­βά­ρα ντε λα Σέρνα, γιός του δον Ερ­νέ­στο Γκε­βά­ρα Λιντς και της Σέλια ντε λα Σέρνα. Με αφορ­μή την επέ­τειο της γέν­νη­σης του θρυ­λι­κού κομ­μου­νι­στή επα­να­στά­τη πα­ρα­θέ­του­με απο­σπά­σμα­τα λόγων του ίδιου του Τσε για τον Κα­πι­τα­λι­σμό και τον Ιμπε­ρια­λι­σμό. Πρό­κει­ται για απο­σπά­σμα­τα που πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται σε γρα­πτά και ομι­λί­ες του Γκε­βά­ρα μετά την Κου­βα­νι­κή Επα­νά­στα­ση, ως επί το πλεί­στον κατά την πε­ντα­ε­τία 1960-1965.

«Τώρα υπάρ­χουν βα­σι­λιά­δες χωρίς στέμ­μα­τα: είναι τα μο­νο­πώ­λια, αλη­θι­νοί αφέ­ντες ολό­κλη­ρων χωρών, ακόμα και ηπεί­ρων, σαν την πε­ρί­πτω­ση της Αφρι­κής, ενός γερού τμή­μα­τος της Ασίας και δυ­στυ­χώς επί­σης της Αμε­ρι­κής μας. Κατά και­ρούς προ­σπά­θη­σαν να κυ­ριαρ­χή­σουν στον κόσμο. Όπως ο Χί­τλερ, ο εκ­πρό­σω­πος των με­γά­λων γερ­μα­νι­κών μο­νο­πω­λί­ων, που προ­σπά­θη­σε να επι­βά­λει την ιδέα της ανω­τε­ρό­τη­τας μιας φυλής στον κόσμο, με έναν πό­λε­μο που στοί­χι­σε τη ζωή 40 εκα­τομ­μυ­ρί­ων αν­θρώ­πι­νων υπάρ­ξε­ων. Η ση­μα­σία των με­γά­λων μο­νο­πω­λί­ων είναι τε­ρα­στία. Σε ση­μείο που να εξου­δε­τε­ρώ­νει την πο­λι­τι­κή ισχύ σε πολ­λές από τις δη­μο­κρα­τί­ες μας».

«Το διευ­κρι­νί­σα­με ήδη πως η Κούβα δεν κάνει εξα­γω­γή επα­να­στά­σε­ων. Οι επα­να­στά­σεις δεν εξά­γο­νται. Δη­μιουρ­γού­νται, σε μια χώρα τη στιγ­μή που οι αντι­θέ­σεις φτά­νουν σε οξύ­τη­τα. Αλλά η Κούβα εξά­γει απο­τε­λε­σμα­τι­κά το πα­ρά­δειγ­μα της. Το πα­ρά­δειγ­μα ενός μι­κρού λαού που αψηφά τους ψεύ­τι­κους επι­στη­μο­νι­κούς νό­μους, τους «γεω-πο­λι­τι­κούς» λε­γό­με­νους και που παρ’ όλο που βρί­σκε­ται στο στόμα του θη­ρί­ου τολμά να δια­λα­λεί τη λευ­τε­ριά του. Αυτό είναι το έγκλη­μα του και το πα­ρά­δειγ­μα που τρέ­μουν οι ιμπε­ρια­λι­στές. Θέ­λουν να μας συ­ντρί­ψουν γιατί γί­να­με μια ση­μαία για τη λα­τι­νι­κή Αμε­ρι­κή. Θέ­λουν να μας επι­βά­λουν το δόγμα Μον­ρόε»

Επίσκεψη Τσίπρα στο ΣΕΠΕ: Η επόμενη μέρα δεν περνάει μέσα από την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας

«Αποτελεί κοινωνική ανάγκη και εθνικό στόχο η δημιουργία νέων ποιοτικών θέσεων εργασίας με αυξημένους μισθούς», δήλωσε ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας ο οποίος πραγματοποίησε επίσκεψη στο Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας, συνοδευόμενος από την εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ και υπουργό Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου, τον υφυπουργός Εργασίας και υποψήφιο βουλευτή Πρέβεζας Κώστα Μπάρκα, τον υφυπουργό Κοινωνικής Ασφάλισης και υποψήφιο στον Β' Τομέα Αθηνών, Τάσο Πετρόπουλο και από τον Νάσο Ηλιόπουλο ο οποίος έχει διατελέσει επικεφαλής του ΣΕΠΕ.

Απευθυνόμενος προς τους υπαλλήλους του Σώματος, που τον υποδέχθηκαν με χειροκρότημα ο πρωθυπουργός είπε: «Σήμερα επέλεξα να βρίσκομαι μαζί με όσους δίνουν την καθημερινή μάχη για να επανέλθει η κανονικότητα και η αξιοπρέπεια στους χώρους δουλειάς. Θέλω λοιπόν πρώτα από όλα να σας ευχαριστήσω για όλα όσα κάνατε και κάνετε για να βάλετε ένα τέλος στην ανομία και στα άβατα της εργοδοτικής αυθαιρεσίας».

Σημείωσε ότι μέσα από την δράση του ΣΕΠΕ οι εργαζόμενοι αισθάνονται ότι υπάρχει νόμος και ότι μπορούν να διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Αναφέρθηκε στο ΣΕΠΕ λέγοντας ότι η παρούσα κυβέρνηση το παρέλαβε υποστελεχωμένο και σχεδόν αδρανοποιημένο: «παραλάβαμε ένα Σώμα με σοβαρές ελλείψεις και σήμερα έχουμε αυξήσει το δυναμικό του κατά 35%». Δήλωσε ότι θα συνεχίσει η ενίσχυση του ΣΕΠΕ θα γίνουν άμεσα 150 προσλήψεις και παράλληλα ανακοίνωσε ότι «προχωράμε σε προσλήψεις για πρώτη φορά μετά από 19 χρόνια επιθεωρητών υγείας και ασφάλειας. Γιατί για εμάς η ασφάλεια είναι στοιχείο δημοκρατίας και η ασφάλεια στην εργασία βασικός μας στόχος».