
Του Ρούντι Ρινάλντι
Η ελεγχόμενη, εντός ευρώ, χρεοκοπία έχει από καιρό αποφασισθεί. Στην πρόσφατη σύνοδο του Eurogroup επικυρώθηκε μέσα από συμβιβασμούς και συγκερασμούς επιδιώξεων και μεθοδεύσεων που εύκολα μπορούν να ανατραπούν, να επανακαθοριστούν. Υπάρχει, όμως, το σημαντικό ζήτημα του ποιος και πώς θα τα «περάσει», ποιος θα διαμεσολαβήσει αυτές τις πολιτικές, ποιος θα φορτωθεί με την υλοποίηση, ώστε αυτή να προχωρήσει χωρίς μεγάλα τραντάγματα και εξεγέρσεις. Υπάρχει και τέτοιο πρόβλημα πολιτικής διαμεσολάβησης στην Ελλάδα. Υπάρχει, μάλιστα, σε στιγμές παροξυσμού μιας κρίσης νομιμοποίησης όλου του πολιτικού συστήματος, τέτοιας που καθιστά κάθε «λύση» δύσκολη, μη βιώσιμη, με τρομερές ανεπάρκειες. Εδώ εντοπίζεται η ιδιαίτερα θολή εικόνα για το προσεχές μέλλον στο πολιτικό επίπεδο, εδώ εδράζεται και η αναποφασιστικότητα για την προώθηση λύσεων. Ας το δούμε πιο διεξοδικά:
Ο δικομματισμός και η δικομματική εναλλαγή δεν υφίστανται πλέον. Άρα και οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις που σχηματίζονται από το πρώτο κόμμα με την είσπραξη των απωλειών από την εκάστοτε αξιωματική αντιπολίτευση και εναλλαγή στη συνέχεια, δεν λειτουργούν πλέον.