Σήμερα το στρατόπεδο σωπαίνει.
Σήμερα ο ήλιος τρέμει αγκιστρωμένος στη σιωπή
όπως τρέμει το σακάκι του σκοτωμένου στο συρματόπλεγμα.
Σήμερα ο κόσμος είναι λυπημένος.
Ξεκρέμασαν μια μεγάλη καμπάνα και την ακούμπησαν στη γη.
Μες στο χαλκό της καρδιοχτυπά η ειρήνη.
Σιωπή. Ακούστε τούτη την καμπάνα.
Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους
το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη.
Γ. Ρίτσος, «Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο»
Στις 30 Μαρτίου του 1952, στις 4.12 το πρωί εκτελείται ο Νίκος Μπελογιάννης, μαζί με τους συντρόφους του Δημήτρη Μπάτση, Νίκο Καλούμενο και Ηλία Αργυριάδη. Η δίκη που οδήγησε στην εκτέλεσή του έμεινε στην ιστορία ως η «δίκη του Μπελογιάννη» και προκάλεσε μεγάλες και διεθνείς αντιδράσεις, μιας και αποτελούσε χαρακτηριστικό παράδειγμα για τη σκληρότητα του μετεμφυλιακού καθεστώτος. Διεθνείς προσωπικότητες από τον χώρο της πολιτικής, των τεχνών και των γραμμάτων ζήτησαν τη μη εκτέλεση της απόφασης. Ανάμεσα τους ο Ντε Γκόλ, ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ, ο Ναζίμ Χικμέτ, ο Πάμπλο Πικάσο και ο Τσάρλι Τσάπλιν.