Συνέδριο Νέας Δημοκρατίας, πριν λίγο καιρό συνέδριο ΠΑΣΟΚ, σε λίγες μέρες αναγγελίες ίδρυσης κομμάτων από Τσίπρα, Καρυστιανού και Σαμαρά. Όλα σε ένα γενικό μοτίβο που εννοεί να μην αμφισβητεί το σύνολο της κυρίαρχης αντίληψης των κυρίαρχων του πλανήτη, τα βασικά δόγματα του νεοφιλελευθερισμού. Επιτείνοντας έτσι το ασφυκτικό κλίμα πολιτικής και κοινωνικής κρίσης και συσκοτίζοντας τους ορίζοντες μιας άλλης προοπτικής.
Η ιδέα του ΤΙΝΑ (Δεν Υπάρχει Εναλλακτική), είναι εκείνο που ορίζει τα πολιτικά και οικονομικά προγράμματα όλων αυτών των σχηματισμών, με μερικές πινελιές διαφοροποιήσεων, δειλών μετασχηματισμών, κάποιων ασαφών προτάσεων ή αφελών (;) επικλήσεων στο πατριωτικό πνεύμα (όπως αυτών του Τσίπρα προς τους πολύ πλούσιους να δώσουν κάτι από το πλεόνασμά τους για την πατρίδα), συνοδευόμενα όλα, και από όλους, με δηλώσεις πίστης στους ευρωπαϊκούς θεσμούς (μιας καταρρέουσας ΕΕ).
Αυτό το πολιτικό τοπίο δεν παράγει αισιοδοξία και κυριαρχείται από μόνο μια κρίσιμη μεν, ατελέσφορη δε, προοπτική και ιδέα: να φύγει ο Μητσοτάκης.
