
Ιστορία. Η Ελβετία είναι μια συνομοσπονδία 26 ομόσπονδων κρατιδίων - καντονιών (26 αυτόνομα, 3 ημιαυτόνομα) και έχει πληθυσμό 7,8 εκατομμύρια κατοίκους. Τα τρία πρώτα καντόνια ενώθηκαν το 1291 και η χώρα ανεξαρτητοποιήθηκε το 1499 κι απέκτησε τα σημερινά της εθνικά σύνορα το 1815, μετά από το τέλος των Ναπολεόντειων Πολέμων. Χρειάστηκαν δηλαδή συνολικά 524 χρόνια διαρκών αγώνων, γεγονός που έκανε τους Ελβετούς να θεωρούνται, επί αιώνες, ο πιο σκληροτράχηλος πολεμικός λαός της Ευρώπης και να κατατάσσονται, ως περιζήτητοι μισθοφόροι, στην υπηρεσία ξένων ηγεμόνων. Την ίδια αυτή περίοδο πέτυχαν και την περίφημη ελβετική ουδετερότητα και δύο αιώνες διαρκούς ειρήνης. Το παράδοξο είναι ότι δεν υπάρχει ελβετικό έθνος, με την κλασική έννοια του όρου. Ο πληθυσμός της χώρας αποτελείται από 65% Γερμανούς, 18% Γάλλους, 10% Ιταλούς (και περίπου 7% άλλες μειονότητες και μετανάστες), που συμβιώνουν ειρηνικά μεταξύ τους επί αιώνες. Ουσιαστικά, οι μόνοι εμφύλιοι πόλεμοι που γνώρισε ήταν οι θρησκευτικοί (μεταξύ Καθολικών και Προτεσταντών).