του Γιώργου Ρακκά
Δεν αποτελεί επιχείρημα η επίκληση του οικονομικά ασύμφορου για τα υποκαταστήματα των ΕΛΤΑ της περιφέρειας. Συνιστά ταυτολογία: προφανώς από την εξίσωση μιας περιφέρειας που ερημώνει, και ενός οργανισμού όπως τα ΕΛΤΑ που δεν έχει εκσυγχρονιστεί για να ανταποκρίνεται στις νέες ανάγκες των ταχυδρομικών υπηρεσιών (έμφαση στο ηλ. εμπόριο κ.λπ.)– δεν θα συνάγεται σαν αποτέλεσμα η βιωσιμότητα.
Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με κάτι άλλο. Τα ΕΛΤΑ για πολύ μεγάλες περιοχές αποτελούσαν την μοναδική μορφή υπό την οποία το κράτος (ή τελοσπάντων ο ευρύτερος δημόσιος τομέας) ήταν παρόν σε επικράτειες της χώρες που απονεκρώνονται ταχέως.
Αυτήν την παράμετρο, δεν την εκτίμησαν όπως θα πρέπει στην προτεινόμενη αναδιάρθρωση. Η οποία, να πούμε εδώ, ότι βάσει ρεπορτάζ που κυκλοφορούν σήμερα φαίνεται να κόστισε περίπου 5 εκ. € (4.99 εκ. €) υπό την έννοια ότι τόσα πήρε η συμβουλευτική εταιρεία PwC για την αναδιοργάνωση και τον μετασχηματισμό του ομίλου.