Γράφει ο εγγονός του Εμμανουήλ Ξανθάκη
Το χρέος της ιστορικής αποκατάστασης
Σήμερα, 1η Μαΐου 2026, η Εργατική Πρωτομαγιά δεν αποτελεί απλώς μια ημέρα μνήμης. Συνιστά, πρωτίστως, ημέρα ιστορικής δικαίωσης.
Είναι η στιγμή που οφείλουμε να ανασύρουμε από τη λήθη και τη συστηματική παραχάραξη την προσωπικότητα του Εμμανουήλ Ξανθάκη ,του παππού μου , ο οποίος υπήρξε πρωτεργάτης και ιδρυτικό στέλεχος της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος.
Πρόεδρος των Ραφτάδων της εποχής του, πρώτος ουσιαστικός Γενικός Γραμματέας της ΓΣΕΕ και στενός οικογενειακός φίλος του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο Ξανθάκης υπήρξε θεμελιωτής ενός κινήματος που η επίσημη ιστοριογραφία επέλεξε να αποσιωπήσει.
Η ιστορική παρουσία
Από το Παγκράτι στο ιδρυτικό συνέδριο
Ο Εμμανουήλ Ξανθάκης έζησε και έδρασε στο Παγκράτι, επί της οδού Χρεμωνίδου.
Εκεί, στη βάση της καθημερινής επαφής με ράφτες και εργάτες της Αθήνας, οικοδομήθηκε η συνδικαλιστική συνείδηση που οδήγησε στο ιστορικό ιδρυτικό Συνέδριο του Οκτωβρίου 1918 (21–28 Οκτωβρίου) στην Αττική.
Στο συνέδριο συμμετείχαν 214 σωματεία με 180 αντιπροσώπους, εκπροσωπώντας 65.000 οργανωμένους εργάτες.
Ο Ξανθάκης δεν υπήρξε απλός συμμετέχων, υπήρξε ο ιδρυτής και πρωτεργάτης της Ομοσπονδίας, ο άνθρωπος που διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη γέννησή της, όπως αναγνωρίζεται, έστω και έμμεσα, ακόμα και από πηγές που μεταγενέστερα επιχείρησαν να αποσιωπήσουν την προσφορά του.