“Άμα μυρισθώ επικερδή επιχείρησιν δεν αντέχω”: Ανδρέας Συγγρός, ο “εθνικός ευεργέτης”

Praxis Review

“Άμα μυρισθώ επικερδή επιχείρησιν δεν αντέχω”: Σαν σήμερα, 13 Φεβρουαρίου 1899 πεθαίνει ο τοκογλύφος Ανδρέας Συγγρός, ο δήθεν “εθνικός ευεργέτης”.

Ξεκίνησε από την Κωνσταντινούπολη με την δημιουργία της εταιρείας “Συγγρός, Κορωνιός και Σία”. Την ίδια περίοδο (1864-1866), ιδρύει την “Τράπεζα Κωνσταντινουπόλεως”, μέσω της οποίας δάνειζε με υπέρογκους τόκους, μέχρι και 20%, την Οθωμανική Αυτοκρατορία αλλά και την Αίγυπτο. Με εγγύηση τα δάνεια αυτά, η Τράπεζά του, δανειζόταν, με πολύ χαμηλότερο επιτόκιο, από τα ευρωπαϊκά τραπεζικά ιδρύματα.

Ενίοτε, στο χρηματιστήριο του Λονδίνου, αγόραζε και πουλούσε τα Οθωμανικά ομόλογα, αξιοποιώντας την “εσωτερική πληροφόρηση” που είχε από την Υψηλή Πύλη. Στο κόλπο συμμετείχαν και άλλοι “ευεργέτες” της εποχής (Βαλλιάνος, Ζαρίφης, Κορωνιός, Ιωννίδης).

Το μεγαλείο του ανθρώπου

Γιώτα Ιωαννίδου

Τους φοβίζει το μεγαλείο του ανθρώπου γιατί υπάρχει… Αναστατώνονται μόλις κάποια μαθήτρια ή φοιτητής παρεκκλίνει από την επίσημη ρητορεία και φωνάξει «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» ή «Δικαίωση στον Πάνο Ρούτσι». Στέκονται αμήχανοι μπροστά σε έναν αγρότη που αγκαλιάζει τη γη του. Σε έναν οικοδόμο που κοιτάει να σώσει το δέντρο του οικοπέδου.

Υπάρχει τελικά μεγαλείο στην ανθρώπινη ύπαρξη; Μεγαλογνωμοσύνη κι όχι επίχρυσα κατακάθια μαραγκιασμένων ψυχών πολεμοκάπηλων λεφτάδων; Πραγματικό μεγαλείο που να το θαυμάζεις και να σε παρακινεί ζεστά προς το καλύτερο; Χωρίς να μπορείς να το μετρήσεις με δείκτες και στατιστικές αλλά αμέτρητο ωστόσο να σε πλημμυρίζει το φως του;