Κεντρική Ασία και Αρκτικός Ωκεανός τα νέα πεδία ανταγωνισμού

Διονύσιος Σκλήρης

Η Ανατολική Ευρώπη δεν είναι η μόνη περιοχή όπου οι ΗΠΑ και η Ρωσία διασταυρώνονται σε διεκδικούμενες σφαίρες επίδρασης.

Ενώ λαμβάνουν χώρα διαπραγματεύσεις για το μέλλον της Ουκρανίας, η Ανατολική Ευρώπη δεν είναι η μόνη περιοχή όπου οι ΗΠΑ και η Ρωσία διασταυρώνονται σε διεκδικούμενες σφαίρες επίδρασης. Ο Ντόναλντ Τραμπ συνάντησε στην Ουάσιγκτον τους ηγέτες του Καζακστάν, του Ουζμπεκιστάν, του Τουρκμενιστάν, του Κιργιστάν και του Τατζικιστάν, προκειμένου, μεταξύ άλλων, να συζητηθούν οι αμερικανικές επενδύσεις στην περιοχή. Η διείσδυση των ΗΠΑ στην περιοχή χρονολογείται από την εποχή του πολέμου εναντίον του Αφγανιστάν από το 2001 και μετά, όταν είχαν χρησιμοποιηθεί βάσεις με τη συναίνεση των Ρώσων σε μια περίοδο όπου οι δίαυλοι επικοινωνίας δεν είχαν κοπεί, όπως συνέβη αργότερα με τις κυβερνήσεις των Δημοκρατικών. Επί Τραμπ οι ΗΠΑ επανέρχονται, φιλοδοξώντας να διακόψουν με την παρεμβολή τους τη συνέχεια των εμπορικών δρόμων της Κίνας προς τη Ρωσία και προς την Ευρώπη.

Στις περιοχές δυτικά της Κασπίας η διακράτηση της Γεωργίας από τη Ρωσία αντισταθμίζεται από το γεγονός ότι η Αρμενία έχει πλέον δορυφοροποιηθεί από την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν. Για τα σιτηρά, η Αρμενία πλέον εξαρτάται από το άλλοτε εχθρικό Αζερμπαϊτζάν ύστερα από δεκαετίες υποβάθμισης των εμπορικών σχέσεων. Ο πρωθυπουργός της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν, εντείνει αυτήν την εξάρτηση της χώρας του, προκειμένου να ενεργοποιηθούν δρόμοι εμπορικών και ενεργειακών μεταφορών. Το Αζερμπαϊτζάν κερδίζει την πρόσβασή του στον θύλακα του Ναχιτσεβάν και διά αυτού στην Τουρκία, ενώ η Αρμενία που υποχώρησε έναντι των εθνικών δικαιωμάτων της ελπίζει σε μια προώθηση τεχνολογικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ που έδωσε το όνομά του στον διάδρομο που ενώνει Τουρκία, Αρμενία και Αζερμπαϊτζάν. Σκοπός του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ είναι οι σπάνιες γαίες της Κεντρικής Ασίας, η οποία είναι άλλωστε πολύ πλούσια σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Η παροχή συνδρομής στην ανάπτυξη υποδομών έχει ως σκοπό την αποκοπή της σύνδεσης ανάμεσα στη Ρωσία και το Ιράν. Ο διάδρομος Τραμπ επί 43 χιλιομέτρων ελίσσεται παράλληλα με τη συνοριακή γραμμή του Ιράν, επιτρέπει στην Τουρκία να διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην περιοχή, αλλά δυνητικά ακόμη και στο Ισραήλ να τον εκμεταλλευτεί σε περίπτωση σύγκρουσης με το Ιράν.

Παράνοια – Ο νικητής θέλει ειρήνη ο ηττημένος πόλεμο, το ΝΑΤΟ φαντάζεται Μεγάλη Ρωσία και Zelensky…διδάσκει δημοκρατία

Μιλώντας στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου στο Βερολίνο, ο Mark Rutte θρήνησε την ευρωπαϊκή εφησυχασμό: «Είμαστε ο επόμενος στόχος της Ρωσίας και βρισκόμαστε ήδη σε κίνδυνο. Πάρα πολλοί είναι εφησυχασμένοι, δεν αντιλαμβάνονται το επείγον της κατάστασης και πάρα πολλοί πιστεύουν ότι ο χρόνος είναι με το μέρος μας».

Είναι ξεκάθαρο τι συμβαίνει στο Ουκρανικό.

Η Ρωσία κέρδισε και πρέπει να επιβάλλει τους όρους της συνθηκολόγησης της Ουκρανίας.

O «εξευρωπαϊσμός» της Ουκρανίας απέτυχε.

Το ΝΑΤΟ πλάθει φανταστικές ιστορίες… και οι ΗΠΑ κατάλαβαν ότι για να επιτευχθεί ειρήνη θα πρέπει να τελειώσουν με τον Zelensky.

Το ΝΑΤΟ πλάθει φανταστικές ιστορίες

«Είμαστε ο επόμενος στόχος της Ρωσίας και βρισκόμαστε ήδη σε κίνδυνο», δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Mark Rutte.

Οι ατλαντιστές εκφοβίζουν εδώ και καιρό τους Ευρωπαίους πολίτες με τη ρωσική απειλή και η τελευταία δήλωση του απειλητικού Ολλανδού θα μπορούσε εύκολα να αγνοηθεί, αλλά αυτή τη φορά βρήκε ένα νέο επιχείρημα για να κινητοποιήσει τους Συμμάχους.

Οφείλουμε να χτυπήσουμε το κακό στη ρίζα του ...

Της Μαρίας Καρυστιανού

Οι αγρότες στους δρόμους, φωνάζουν απεγνωσμένα για την επιβίωση και για τα αφανισθέντα ζώα τους.

Όμως όλες αυτές οι διαμαρτυρίες στους δρόμους καταλήγουν κάθε φορά σε μία άκαρπη εκτόνωση:

η κυβέρνηση προσφέρει ψίχουλα σε σχέση με όσα χρωστάει, η αντιπολίτευση «στηρίζει» με παχιά λόγια, και τελικά ΚΑΜΙΑ ουσιαστική λύση στις παθογένειες που πληγώνουν τη χώρα.

Η ρίζα του κακού είναι σαφής:

οι πολιτικοί υπεύθυνοι παραμένουν ΠΑΝΤΑ εκτός κάδρου, ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΙ!, προστατευμένοι από το άρθρο 86 του Συντάγματος, ενώ πλέον εντείνεται και η επίσημη τρομοκρατία κατά των μαρτύρων που καταγγέλουν πολιτικούς.

Για αυτό οφείλουμε να χτυπήσουμε το κακό στη ρίζα του,

να φωνάξουμε για την ουσία και την οριστική λύση στα προβλήματά μας.

Δεν θα ξεγελαστούμε πάλι από υποσχέσεις και ψίχουλα.

Αγρότες έσπασαν με τα τρακτέρ τους τον αστυνομικό κλοιό στο ύψος του Κάστρου...

Σε πλήρη κινητοποίηση βρίσκονται οι αγρότες, με τα μπλόκα να επεκτείνονται σε όλη τη χώρα και την ένταση να παραμένει υψηλής σε κεντρικούς ...

Σε πλήρη κινητοποίηση βρίσκονται οι αγρότες, με τα μπλόκα να επεκτείνονται σε όλη τη χώρα και την ένταση να παραμένει υψηλής σε κεντρικούς οδικούς άξονες

Εντύπωση προκαλεί το σπάσιμο του αστυνομικού κλοιού στο ύψος του Κάστρου, ενώ σοβαρά προβλήματα διαπιστώθηκαν στην Ε.Ο. Αθηνών – Λαμίας και την Ιονία Οδό.

Ειδικότερα, στον κυκλικό κόμβο στο Κάστρο, οι αγρότες κατάφεραν να αιφνιδιάσουν τους αστυνομικούς, καθώς έσπασαν τον κλοιό και ισοπέδωσαν τα προστατευτικά στηθαία. Σύμφωνα με το STAR Κεντρικής Ελλάδας, περίπου 50 τρακτέρ από την ευρύτερη περιοχή, περίμεναν να ενσωματωθούν με τον κύριο όγκο των αγροτικών μηχανημάτων που κατευθυνόταν από τον Ορχομενό, τη Λιβαδειά, την Αλίαρτο και τα Βάγια. Εκεί σχηματίστηκε οι Βοιωτοί αγρότες σχημάτισαν δεύτερο μπλόκο. Οι αγρότες επέλεξαν συμβολικά να προπορευτεί της πομπής των τρακτέρ μία νεκροφόρα.

Προβλήματα υπάρχουν και στην Ιονία Οδό, στο Αγγελόκαστρο, όπου οι αγρότες έχουν καταλάβει και τις δύο λωρίδες κυκλοφορίας. Οι οδηγοί αναγκάζονται σε παρακάμψεις, με αποτέλεσμα στα διόδια να σχηματίζονται ουρές χιλιομέτρων.

Κλειστή είναι και η Εθνική Οδός Αθηνών - Πατρών, στο ύψος του Κιάτου.

Τα επόμενα βήματα των αγροτών του μπλόκου της Νίκαιας

Το βλέμμα του ζώου. Οι άνθρωποι, τα ζώα και η φιλοσοφία ενώπιον της σφαγής τους

Παναγιώτης Τσιαμούρας

Θα μιλήσουμε για το βλέμμα του ζώου, ανθρώπινου και μη. Δεν χρειάζεται ασφαλώς να πούμε ότι η λέξη «ζώο» είναι μια ανθρώπινη κατασκευή, η οποία, ενώ θέλει να πει πολλά, δεν λέει απολύτως τίποτα, αφού με την ανθρωποκεντρική μεγαλομανία που μας χαρακτηρίζει επινοήσαμε αυτή την έννοια και στριμώξαμε εκεί όλα τα μη ανθρώπινα πλάσματα, αλλά συχνά, όταν θέλουμε να υποτιμήσουμε και να απαξιώσουμε μια ανθρώπινη ομάδα, τη ρίχνουμε και εκείνη σε αυτό το τσουβάλι (π.χ. για τους ναζί οι εβραίοι ήταν «αρου­ραίοι», σύμβολα μόλυνσης, ή «ψείρες», σύμβολα παρασιτικής ζωής· οι Ευρωπαίοι άποικοι αποκαλούσαν «πιθή­κους» τους αυτόχθονες Αφρικανούς και τους ερυθρόδερμους, τοποθετώντας τους στο μεσοδιάστημα της εξέλιξης μεταξύ των «ζώων» και των ανθρώπων, περισσότερο ζώα παρά άνθρωποι). Δυστυχώς πρόκειται για μία αντίληψη που διαιωνίζεται, ζει και βασιλεύει ακλόνητη και αποδεικνύει ότι ο ορισμός του «ανθρώπου», επομένως και του «ζώου», δεν είναι τόσο βιολογικά, όσο πολιτικά-ιδεολογικά καθορισμένος. Ο πολιτικά ισχυρός καθορίζει και τους όρους της σύγκρισης, τον βαθμό ομοιότητας/ανομοιότητας, και τη σφαίρα της ηθικής θεώρησης.

Σε κάθε περίπτωση, επειδή ούτε τα ζώα, όπως εμείς τα έχουμε στο μυαλό μας και στα κλουβιά (υλικά και συμβολικά) στα οποία τα κλείσαμε, ούτε η έννοια είδος έχει κάποια οντολογική υπόσταση και δεν είναι κάτι περισσότερο από μία χοντροκομμένη βολική γενικευτική κατηγορία, προκειμένου να επιβιώσουμε σε έναν κόσμο που διαφορετικά θα φάνταζε απίστευτα χαοτικός και νιώθουμε ότι θα μας αποδιοργάνωνε με τη ρευστότητά του, έτσι και το βλέμμα του κάθε έμβιου πλάσματος στην ενικότητά του είναι μοναδικό, διαφορετικό από οποιοδήποτε άλλο, ενδοειδικά (παναπεί τόσο σε σχέση με άτομα του ιδίου «είδους») όσο και διαειδικά (δηλαδή σε σχέση με τα άτομα άλλων «ειδών»), κάτι άλλωστε που μας το επιβεβαιώνουν ολοένα περισσότερο οι σχετικές επιστημονικές έρευνες. Τι θέλω να πω σε αδρές γραμμές; Το βλέμμα της ζέβρας είναι διαφορετικό από το βλέμμα του χιμπατζή ή του ποντικού ή του αετού, αλλά και το βλέμμα της κάθε ζέβρας είναι διαφορετικό από εκείνο οποιασδήποτε άλλης ζέβρας: αυτό αποδεικνύεται κυρίως από το γεγονός ότι όσο και αν μοιάζουν μεταξύ τους τα πλάσματα, οι απαντήσεις τους σχεδόν ποτέ δεν είναι πανομοιότυπες ακόμη και μπροστά στο ίδιο ερέθισμα ή πρόβλημα.

Η Λευκορωσία ανακοίνωσε την εθνικοποίηση μεγάλων επιχειρήσεων.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα υποστήριξε τη μελλοντική εθνικοποίηση των μεγάλων επιχειρήσεων στη Λευκορωσία.

Κείμενο: Βέρα Μπασίλια

Στη Λευκορωσία, υπάρχουν σχέδια για την εθνικοποίηση αρκετών μεγάλων επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευάστριας υποδημάτων Belvest και της κατασκευαστικής εταιρείας Minskpromstroy, δήλωσε ο Pyotr Petrovsky, Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Λευκορωσίας.

Αρκετές μεγάλες επιχειρήσεις της Λευκορωσίας, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευάστριας υποδημάτων Belvest και της κατασκευαστικής εταιρείας Minskpromstroy, σύντομα θα μεταβιβαστούν σε κρατική ιδιοκτησία. Αυτό ανακοίνωσε ο Pyotr Petrovsky, Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Λευκορωσίας για Ιδεολογική Εργασία, σε συνεδρίαση της ολομέλειας του κόμματος, αναφέρει το RIA Novosti .

Ο Πετρόφσκι τόνισε ότι η εθνικοποίηση θα επηρεάσει τις επιχειρήσεις των οποίων οι δραστηριότητες, κατά την άποψη των αρχών, είναι αντίθετες με τα συμφέροντα της κοινωνίας και του κράτους. «Οι ιδιοκτήτες των οποίων οι δραστηριότητες αντιβαίνουν στα συμφέροντα της κοινωνίας και του κράτους απλώς παύουν να τις κατέχουν», δήλωσε.

Ποιους βαράτε, ρε αλήτες; – Αυτούς που φέρνουν τη γη ανάποδα για να καρπίσει…

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχείρησε να «σβήσει» την αγωνιστή φωτιά στη Θεσσαλία εν τη γενέσει της, στέλνοντας τα ΜΑΤ να χτυπήσουν άγρια τους αγωνιζόμενους αγρότες. Οι ένστολοι ραβδούχοι του Χρυσοχοΐδη χτύπησαν με «λύσσα», έριξαν χημικά, τραυμάτισαν ανθρώπους και προχώρησαν σε συλλήψεις…

Δεν είναι η πρώτη φορά που το ένστολα τσογλάνια εκτελώντας κυβερνητικές εντολές υπερβάλλουν εαυτούς. Από την εποχή που οι ΜΑΤαδες έσκαγαν τα λάστιχα και προκαλούσαν φθορές στα τρακτέρ των αγροτών, σχίζοντας ακόμα και ελληνικές σημαίες που ήταν πάνω σ’ αυτά έχουν περάσει σχεδόν τριάντα χρόνια. Στο διάστημα αυτό, πολλές από τις κυβερνήσεις που πέρασαν από τον τόπο έδειξαν τη βαρβαρότητα τους απέναντι στους αγρότες. Εστησαν αγροτοδικεία, τους δίκασαν και τους καταδίκασαν. Αλλά ο κάμπος της Θεσσαλίας συνέχισε να «γεννά» αγωνιστές. Δίπλα στις παλιές γενιές των αγροτών, έρχονται συνεχώς καινούργιες.

Στους δρόμους και στα μπλόκα τους βγάζουν οι ίδιες οι αντιαγροτικές πολιτικές. Οι ευρωενωσιακές κατευθύνσεις που έχουν διαλύσει τον πρωτογενή τομέα. Οι αγρότες ξεκληρίζονται από το δυσβάσταχτο κόστος παραγωγής, την έλλειψη προστασίας από φυσικές καταστροφές και ζωονόσους. Είναι τα θύματα μια ολόπλευρης επίθεσης της ΕΕ και και των εγχώριων πολιτικών εκπροσώπων που για λογαριασμό των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων εφαρμόζουν πολιτικές που «ξεζουμίζουν» τους αγρότες.

«Πού θα βρώ το δίκιο μ';... Στα μπλόκα, γι' αυτό ίμ' δω»

Οι Καρδιτσιώτες στον Ε-65 μεταφέρουν την οργή και την αποφασιστικότητά τους

Στον κόμβο του Ε-65, στο ύψος της Καρδίτσας, οι αγρότες της περιοχής έχουν στήσει ένα από τα πιο ζωντανά και μαχητικά μπλόκα που έχουν εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια στη Θεσσαλία.

Από νωρίς το πρωί ως αργά το βράδυ, το σημείο «βράζει» από κινητικότητα: Συσκέψεις, συζητήσεις, συνεννοήσεις για την οργάνωση του αγώνα, συνεχή περάσματα από φίλους και συγγενείς, από απλό κόσμο του μόχθου που φέρνει τρόφιμα. Εκεί και τα σωματεία των εργαζομένων, επαγγελματιών, φορείς που καταφθάνουν διαρκώς για να δηλώσουν στήριξη.

Κάθε σκηνή που έχει στηθεί ανάμεσα στα τρακτέρ είναι και ένα χωριό, κάθε χωριό και μια ιστορία.

Κι όλα αυτά δίπλα στις φωτιές που ανάβουν το βράδυ για να ζεσταθούν και υπό τους ήχους της κόρνας των τρακτέρ, που κάθε λίγο και κάποιος αγρότης θα οδηγήσει, είτε για να τονώσει το ηθικό, είτε κάνοντας τον κύκλο της περιφρούρησης.

«Στο μπλόκο τα πράγματα είναι όπως ήτανε παλιά στα χωριά μας!»

«Εδώ στον αγώνα;», ρωτάμε. «Και πού να πάμε στο χωριό; Εδώ έχει περισσότερο κόσμο...», απαντάει αυθόρμητα ένας αγρότης από το Μελισσοχώρι, δίνοντας πάσα για μια κουβέντα που οδηγεί αυτόματα στη μεγάλη ερημοποίηση της υπαίθρου.

Γιατί το Βέλγιο αντιτίθεται στη χρήση ρωσικών περιουσιακών στοιχείων για την υποστήριξη της Ουκρανίας;

Το Βέλγιο αντιτίθεται σε ένα σχέδιο χρήσης παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων για τη στήριξη της οικονομίας και της πολεμικής προσπάθειας της Ουκρανίας.

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν προεδρεύει σε συνάντηση με μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας στη Μόσχα της Ρωσίας [Αρχείο: Gavriil Grigorov/Reuters]

Του Alex Kozul-Wright

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποκάλυψε σχέδια για τη χρήση δισεκατομμυρίων ευρώ σε παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία για να βοηθήσει στην κάλυψη των πολεμικών αναγκών της Ουκρανίας τα επόμενα δύο χρόνια. Ωστόσο, το Βέλγιο αντιδρά μετά την ανακοίνωση της Τετάρτης, υποστηρίζοντας ότι το σχέδιο ενέχει νομικούς και οικονομικούς κινδύνους που φοβάται ότι θα μπορούσε να καταλήξει να επωμιστεί μόνο του.

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δήλωσε ότι οι Βρυξέλλες θα παράσχουν 90 δισεκατομμύρια ευρώ (105 δισεκατομμύρια δολάρια) από τις δημοσιονομικές απαιτήσεις της Ουκρανίας για το 2026-27, που εκτιμώνται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σε 137 δισεκατομμύρια ευρώ (159 δισεκατομμύρια δολάρια). Είπε ότι άλλοι «διεθνείς εταίροι» θα καλύψουν τα υπόλοιπα.

«Σήμερα, στέλνουμε ένα πολύ ισχυρό μήνυμα στον ουκρανικό λαό. Είμαστε μαζί τους για μεγάλο χρονικό διάστημα», είπε η φον ντερ Λάιεν.

Κάγια Κάλας: Οι ΗΠΑ παραμένουν ο σημαντικότερος σύμμαχος της Ευρώπης

Kosmodromio

Παρά τις αιχμές, η επικεφαλής της Ε.Ε για την εξωτερική πολιτική καλεί σε ενότητα εν μέσω συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

H επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Κάγια Κάλας

Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να αποτελούν τον «μεγαλύτερο σύμμαχο» της Ευρώπης, παρά τη σκληρή κριτική που ασκείται στην ήπειρο, τόνισε από το Φόρουμ της Ντόχα, η επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Κάγια Κάλας, την ώρα που συνεχίζονται οι συνομιλίες αλλά και οι αντιπαραθέσεις στις δύο πλευρές του Ατλαντικού όσο αφορά στην κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία.

Μιλώντας στις εργασίες του Φόρουμ, σήμερα Σάββατο στο Κατάρ, η Κάλας εκτίμησε ότι ορισμένες από τις επικρίσεις της νέας Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ για την Ευρώπη —όπως οι αναφορές περί έλλειψης «αυτοπεποίθησης» ή κινδύνου «πολιτισμικής εξάλειψης»— έχουν βάση, αλλά υπογράμμισε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ πρέπει να «μείνουν ενωμένες».

Η «βελούδινη» και «θωρακισμένη» μετάβαση από τη στυγνή δικτατορία του Φράνκο πριν 50 χρόνια

Μάκης Γεωργιάδης

Στις 20 Νοεμβρίου του 1975 πεθαίνει ο ισόβιος -όπως αποδείχτηκε- δικτάτορας της Ισπανίας, στρατηγός Φρανσίσκο Φράνκο, o άνθρωπος που οικοδόμησε ένα από τα πιο στυγνά απολυταρχικά καθεστώτα στη σύγχρονη ιστορία της ευρωπαϊκής ηπείρου. Η μετάβαση προς ένα κοινοβουλευτικό πολίτευμα κάθε άλλο παρά δεδομένη εξέλιξη ήταν εκείνη τη στιγμή για την Ισπανία. Σε αντίθεση με την Πορτογαλία και την Ελλάδα, οι οποίες επίσης έβγαιναν εκείνη την περίοδο από δικτατορικά καθεστώτα, ακολουθήθηκε μια «υβριδική», ιδιαίτερη και χρονοβόρος διαδικασία, η οποία εν πολλοίς περιείχε ως στυλοβάτες της μετάβασης και ανθρώπους του φρανκικού καθεστώτος.

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ

1939, 28 Μαρτίου. Eπικράτηση των εθνικιστών στον εμφύλιο. Ο Φράνκο στην εξουσία.

1973, 20 Δεκεμβρίου. Δολοφονείται ο πρωθυπουργός Λουΐς Καρέρο Μπλάνκο από την ΕΤΑ.

1975, 20 Νοεμβρίου. Πεθαίνει ο Φράνκο. Διάδοχός του αναλαμβάνει ο βασιλιάς Χουάν Κάρλος.

1977, 23 Ιανουαρίου. Η σφαγή της Ατότσα. Η Αποστολική Αντικομμουνιστική Συνεργασία (ΑΑΑ) δολοφονεί έξι κομμουνιστές στη Μαδρίτη.

1977, Απρίλιος. Νομιμοποίηση του Κομμουνιστικού κόμματος Ισπανίας.

1977, 15 Ιουνίου. Διεξάγονται οι πρώτες ελεύθερες εκλογές μετά τον Φεβρουάριο του 1936.

1981, 23 Φεβρουαρίου. Αποτυχημένο πραξικόπημα υπό τον συνταγματάρχη Τεχέρο.