Το 1ο άρθρο ερευνητικής τριλογίας ξεκινά από τη γύμνια του αλγοριθμικού φασισμού των social-media-κών μουσικόφιλων, μα και από την ενσυνείδητη αξιοπρέπεια που τολμά αφτιασίδωτη!
Eurovision
Μάιος 2026. Η Ευρώπη (και όχι μόνο) ετοιμάζεται για τη μεγάλη ετήσια «γιορτή της μουσικής», την ώρα που η Μέση Ανατολή φλέγεται. Μα πίσω απ’ το μπόλικο γκλίτερ και τον έντονο εντυπωσισμό, η τέχνη έχει πάψει προ πολλού να είναι το ζητούμενο. Στον μικρόκοσμο της Eurovision και όπου αλλού η δημιουργία έχει γίνει «content», η τέχνη έχει σκόπιμα και συστημικά αντικατασταθεί από αλγόριθμους.
Άρα, ποιά τραγούδια και ποιός Διαγωνισμός!… Για τον μηχανισμό είναι που πρέπει να μιλήσουμε, διότι αυτός είναι που «λύνει και δένει» και που προηγείται της τέχνης στις μέρες μας. Και θα μιλήσουμε με την βοήθεια επιστημονικά τεκμηριωμένων κανόνων, όρων, ορισμών και στοιχείων.
