Η ομορφιά σκοτώνει το περιβάλλον

Απειλεί το κραγιόν το μέλλον ενός από τους πιο στενούς συγγενείς του ανθρώπου, τον ουρακοτάγκο; Αξίζει αυτό το κομμάτι πίτσα που τρώτε μπροστά στην τηλεόραση βλέποντας Μουντιάλ την ζωή μιας τίγρης; Πίτσες, μπισκότα και καλλυντικά είναι μερικά από τα χιλιάδες προϊόντα που περιέχουν φοινικέλαιο, τα οποία απειλούν είδη ζώων που βρίσκονται υπό εξαφάνιση μέσω της αποψίλωσης των δασών. 

Το φοινικέλαιο έχει χαρακτηριστεί μια πραγματική μάστιγα για το περιβάλλον, ένα υλικό που είναι υπεύθυνο για την αποψίλωση των τροπικών δασών και την εξαφάνιση των ζώων. Σύμφωνα με μια νέα έρευνα, ωστόσο, τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Αυτή η νέα μελέτη υποστηρίζει ότι η δημιουργία εναλλακτικών καλλιεργειών φυτικών ελαίων θα μπορούσαν να αποτελέσουν ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο για τα ζώα. 

Ενώ το φοινικέλαιο είναι υπεύθυνο συνολικά για το 0,4% της παγκόσμιας αποψίλωσης, έχει δραματικές επιπτώσεις σε ορισμένες περιοχές, στην Ινδονησία και τη Μαλαισία, προκαλώντας το 50% των αποψιλώσεων. Σύμφωνα με το BBC, οι συγγραφείς της έρευνας σημειώνουν ότι η απαγόρευση του φοινικέλαιου δεν θα έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα επειδή ο κόσμος θα χρειάζεται και πάλι φυτικά έλαια. Αυτό που επίσης ανησυχεί τους ερευνητές είναι ότι όσες προσπάθειες έχουν γίνει για την αύξηση της ζήτησης φοινικέλαιου με υπεύθυνη προέλευση δεν έχουν λειτουργήσει μέχρι στιγμής. 

Πώς το κραγιόν απειλεί τα ζώα; 

Η Αλγερία εγκαταλείπει μετανάστες στη Σαχάρα

Θα μπορούσαν να είναι και εικόνες από ένα δυστοπικό μέλλον, στην περίπτωση που επικρατήσει η αντιπροσφυγική, ακροδεξιά υστερία στην ΕΕ. Πρόκειται όμως για εικόνες από μια τραγωδία που λαμβάνει χώρα ήδη στην έρημο Σαχάρα, η οποία «καταπίνει» δίχως ίχνη - συνεπώς και δίχως αποδείξεις όπως θα ήθελαν κάποιοι - πρόσφυγες και μετανάστες που απελαύνει η Αλγερία.

Αν και η κυβέρνηση της τελευταίας το αρνείται, ωστόσο, τεκμηριώνεται το γεγονός ότι έχει απελάσει πάνω από 13.000 απελπισμένους ανθρώπους στην έρημο της Σαχάρας τους τελευταίους 14 μήνες, συμπεριλαμβανομένων των εγκύων και παιδιών.

Ο ΟΗΕ καταγγέλει ότι η χώρα ανάγκασε αυτόν τον κόσμο, ενίοτε υπό την απειλή όπλων, να περπατήσει χωρίς φαγητό ή νερό, κάτω από θερμοκρασίες που έφταναν και του 48 βαθμούς Κελσίου, προς τον βέβαιο θάνατο. Οι καταγγελίες των μεταναστών επιβεβαιώνονται από βίντεο που συλλέχθηκαν από το Associated Press μέσα σε διάρκεια μηνών, τα οποία δείχνουν εκατοντάδες ανθρώπους να σέρνονται κάτω από τον καυτό ήλιο, μέσα στην έρημο.

Η Σαχάρα είναι ένας γρήγορος δολοφόνος που αφήνει λίγα στοιχεία πίσω του. Ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης εκτιμά ότι για κάθε μετανάστη που είναι γνωστό ότι έχει πεθάνει και διασχίζει τη Μεσόγειο, υπάρχουν δυο που χάνονται στην έρημο, με τους σχετικούς υπολογισμούς να κάνουν λόγο ακόμη και για πάνω από 30.000 ανθρώπους από το 2014.

Ο Ανδρέας Γ. Παπανδρέου ·

Ο Aνδρέας Παπανδρέου γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου στη Xίο, όπου υπηρετούσε ο πατέρας του Γεώργιος, ως Γενικός Διοικητής Aιγαίου της κυβέρνησης του Eλευθερίου Bενιζέλου. Mητέρα του ήταν η Σοφία Mινέικο, μια δραστήρια γυναίκα, με προοδευτικές ιδέες, πολωνικής καταγωγής, από την πλευρά του πατέρα της.

1920

Η οικογένεια Παπανδρέου ζει έντονα όλα τα σημαντικά γεγονότα της εποχής καθώς ο Γεώργιος που συμπορεύεται με τον Βενιζέλο, επιθυμούσε να εκτεθεί στις εκλογές ως υποψήφιος βουλευτής Λέσβου. Τελικά , υπέβαλε υποψηφιοτητα ως ανεξάρτητος Φιλελεύθερος και στην αναμέτρηση της 1ης Nοεμβρίου, ήρθε πρώτος επιλαχών. Ο Bενιζέλος έχασε τις εκλογές και ο Γεώργιος Παπανδρέου, για να αποφύγει τις διώξεις από τους φιλοβασιλικούς, αναγκάστηκε να καταφύγει στην Kωνσταντινούπολη.

1921

Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ο Γεώργιος Παπανδρέου δημοσιεύει το άρθρο του «ο Βασιλευς και το Έθνος» για το οποίο του επιβάλλεται 18μηνη φυλάκιση. Στη φυλακή τον επισκέπτονταν μέρα παρά μέρα η σύζυγός του, Σοφία με τον μικρό Ανδρέα.

1922

Τον Ιούλιο του 1922 υπήρχε μεγάλη έξαψη στα πολιτικά πάθη. Η συμπαράταξη του Γεωργίου Παπανδρέου με τους βενιζελικούς ενάντια στο αυταρχικό βασιλικό καθεστώς αλλα και η υπεράσπιση των δημοκρατικών αξιών και ιδεών με την επιχειρηματολογία του στη Δίκη της Λαμίας οδήγησαν σε απόπειρα κατά της ζωής του στην Μυτιλήνη Ο Ανδρέας Παπανδρέου βίωσε ως νήπιο αυτή την κατάσταση και οι πρώτες αναμνήσεις από τον χτυπημένο πατέρα εντυπώθηκαν έντονα στην παιδική ψυχή του.

Ζαν-Πωλ Σαρτρ, ο άνθρωπος που όρισε τη διανόηση του 20ού αιώνα

Στις 21 Ιουνίου του 1905, έρχεται στον κόσμο ο Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας Ζαν-Πωλ Σαρτρ. «Ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να ζει ελεύθερος», υποστήριζε και ίσως, τελικά, ο μόνος «περιορισμός» που είχε ο ίδιος στη ζωή του ήταν η απεγνωσμένη ανάγκη να πράττει και να σκέφτεται χωρίς συμβιβασμούς και όρια.

Ο Σάρτρ γεννήθηκε στο Παρίσι. Ο πρόωρος χαμός του πατέρα του και η αδυναμία της μάνας του να τον μεγαλώσει, τον οδήγησαν στο σπίτι του συντηρητικού παππού του, ο οποίος τον μύησε στο κόσμο του βιβλίου. Σύντομα, ο Σάρτρ μετατρέπεται σε ένα παιδί- βιβλιοφάγο. Αποφοίτησε από την Ecole Normale Supérieure του Παρισιού και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Fribourg, στην Ελβετία, καθώς και στο Γαλλικό Ινστιτούτο του Βερολίνου.

Με την ενηλικίωσή του ο Σάρτρ εξελίσσεται σε έναν γοητευτικό νεαρό, με φιλοσοφικούς στοχασμούς και «εμβρυακές» πολιτικές ανησυχίες. Σύντομα θα γνωρίσει τη Σιμόν ντε Μποβουάρ, τη γυναίκα που θα τον συντροφέψει σε όλη του τη ζωή. Η σχέση τους προσδιορίστηκε μέσα από τις ελευθεριακές αντιλήψεις του Σάρτρ, με αποτέλεσμα να δημιουργήσουν πλήθος παράλληλων ερωτικών σχέσεων και να προκαλέσουν τη συντηρητική κοινωνία της εποχής τους.

Η φρίκη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, με εγκλεισμό σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και συμμετοχή στον Γαλλικό αντιστασιακό αγώνα, μετατρέπουν τον φιλόλογο Σάρτρ , σε οραματιστή φιλόσοφο και βαθιά πολιτικοποιημένο διανοούμενο. Με την απελευθέρωση της Γαλλίας, ο Σάρτρ κερδίζει την εθνική αναγνώριση καταγράφοντας τα γεγονότα σε πρωτοσέλιδο της αντιστασιακής εφημερίδας «Combat».

Κώττας Χρήστου - Καπεταν Κώττας - Коте Христов

 Ο Κώττας Χρήστου γεννήθηκε το 1860 στη Ρούλια (Κώτας) των Πρεσπών, της περιφ. ενότητας Φλώρινας.[7] Βαπτίστηκε την ίδια χρονιά, που συνέπεσε με τη θεμελίωση της εκκλησίας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Ρούλιας, με το όνομα Κωνσταντίνος. Τελικά επικράτησε ο παρεφθαρμένος τύπος Ντίνος, Κώστας ή Κώττας. Ο πατέρας του ονομάζονταν Χρήστος και η μητέρα του Δέσποινα. Στα εξαπτέρυγα της εκκλησίας του χωριού του, δωρεά του ίδιου του Κώττα, αναγράφεται η αφιέρωση: Ο Κωνσταντίνος Χρήστου και η μητέρα του Δέσποινα. Η οικογένεια του καπετάν Κώττα ήταν από τις παλαιότερες της Ρούλιας (Κώτα) και ζούσε στο χωριό, πριν ακόμα μεταφερθεί στη σημερινή του θέση.[8] Η Ρούλια ή Χρούλια αποτελούνταν αρχικά από αρβανιτοβλάχικες και σαρακατσάνικεςοικογένειες που εγκαταστάθηκαν μόνιμα στο χωριό και βαθμιαία εκσλαβίστηκαν γλωσσικά στα μέσα του 19ου αιώνα.[εκκρεμεί παραπομπή] Ο ίδιος ο Κώτας ήταν σλαβόφωνος.[9] Η Ρούλια ήταν αρχικά κτισμένη βορειοδυτικότερα του σημερινού χωριού, τοποθεσία που ως και σήμερα ονομάζεται Επάνω Χωριό και βρίσκονταν στην παλαιά οδική αρτηρία Φλώρινας– Κορυτσάς. Η θέση του χωριού, πάνω σε κύρια οδική αρτηρία, το είχε καταστήσει εύκολο στόχο σε οθωμανικά στρατεύματα και άτακτες ένοπλες ομάδες που προκαλούσαν κατά καιρούς καταστροφές, λεηλασίες και φόνους. Έτσι, οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν και να κατοικήσουν τη σημερινή τοποθεσία, που τότε βρίσκονταν ανάμεσα σε δάση και ήταν προστατευμένη (μετά το 1880 πέρασε από το νέο οικισμό η νέα οδική αρτηρία από τη Φλώρινα, που στη Ρούλια διακλαδίζονταν προς Καστοριά και προς Κορυτσά).[10]

Η οικογένεια του Κώττα έφερε αρχικά το επώνυμο Ρουσάνης και ήταν μία από τις λιγοστές οικογένειες που μετοίκησαν από τον παλιό, στον νέο οικισμό. Έτσι η οικογένεια Ρουσάνη κατείχε όλο το βόρειο τμήμα της νέας Ρούλιας. Ένα οικογενειακό κειμήλιο που ρίχνει φως στα προγενέστερα χρόνια της οικογένειας Ρουσάνη, είναι το χάλκινο τραπέζι όπου αναγράφεται Ιωάννης 1735 και Σωτήριος, Αναστάσιος Ρουσάνης 1849. Το τραπέζι αυτό έχει ιδιαίτερη ιστορική αξία, καθώς εκεί συνέτρωγαν ο Κώττας με τους αξιωματικούς Αλέξανδρο Κοντούλη, Αν. Παπούλα, Παύλο Μελά, Γ, Κολοκοτρώνη. Κατά την προφορική παράδοση, κάποιος πρόγονος του Κώττα, ονόματι Ανδρέας, την εποχή που ακόμα κατοικούνταν το παλιό χωριό, είχε ληστευτεί και δολοφονηθεί από Τούρκους σε τοποθεσία κοντά στο δρόμο προς Κονομπλάτι (Μακρυχώρι). Από τότε αυτή η τοποθεσία ονομάστηκε Τάφος του Ανδρέα και το περιστατικό αποτέλεσε την αιτία να επεκταθεί η Ρούλια έως εκεί, καθώς οι κάτοικοι της Τσίριας (χωριό που εγκαταλείφθηκε αργότερα) αποποιήθηκαν το χώρο, φοβούμενοι οθωμανικά αντίποινα.[11]

Τα πρώτα χρόνια

Τρεις βουλευτές της Χρυσής Αυγής στις επιθέσεις εναντίον της Βουλής

Τρεις βουλευτές της Χρυσής Αυγής πρωτοστάτησαν στα επεισόδια έξω από τη Βουλή το Σάββατο το βράδυ, σύμφωνα με την αστυνομική έκθεση που βρίσκεται στα χέρια του αναπληρωτή υπουργού Προστασίας του Πολίτη Νίκου Τόσκα.

Πρόκειται για τους Γιάννη Λαγό, Ηλία Παναγιώταρο και Παναγιώτη Ηλιόπουλο, που παρακινούσαν –σύμφωνα με τις αστυνομικές αναφορές- τους διαδηλωτές σε επίθεση για την κατάληψη της Βουλής, ενώ μεταξύ των επιτιθέμενων ήταν και οι ίδιοι. Σε βίντεο που δημοσιεύτηκε μάλιστα το βράδυ του Σαββάτου στο news24//7 διακρίνεται καθαρά ο Γ. Λαγός να πρωτοστατεί στις επιθέσεις χρυσαυγιτών και άλλων ακροδεξιών προκειμένου να εισέλθουν στη Βουλή.

Η Βουλή, μόλις λάβει την αναφορά της ΕΛΑΣ από τον Νίκο Τόσκα, αναμένεται να προγραμματίσει συνεδρίαση για άρση των ασυλιών των τριών βουλευτών.

Αρμόδιες πηγές, μάλιστα, κάνουν λόγο για οργανωμένη επίθεση χρυσαυγιτών εναντίον του Κοινοβουλίου το Σάββατο το βράδυ, με πρωταγωνιστή τα Τάγματα Εφόδου της Χρυσής Αυγής.

Τέλος στην «Οδύσσεια» για το πλοίο με του 629 μετανάστες – Έπιασε λιμάνι στην Βαλένθια

Στο λιμάνι της Βελάνθια έφτασε το πλοίο "Aquarius" με τους 629 μετανάστες, το οποίο "βολόδερνε" μέρες στην Μεσόγειο μιας και Ιταλία και Μάλτα το είχαν χαρακτηρίσει ανεπιθύμητο.

Στη Βαλένθια, αξιωματούχοι με ειδικές προστατευτικές φόρμες και μάσκες υποδέχτηκαν τους μετανάστες καθώς αποβιβάζονταν από το πλοίο, ενώ αστυνομικοί ξεκίνησαν τη διαδικασία ταυτοποίησής τους και επεξεργασίας των προσωπικών τους εγγράφων.

Όπως αναφέρει το BBC, ένα πλοίο της ιταλικής ακτοφυλακής, το Dattilo, εισήλθε στο λιμάνι της Βαλένθια στις 06:20 σήμερα τοπική ώρα και όπως μετέδωσε το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων Ansa, μετέφερε 274 μετανάστες.

Στην αποβάθρα της Βαλένθια, 1.000 εργαζόμενοι του Ερυθρού Σταυρού είχαν επιστρατευτεί για να υποδεχτούν τους μετανάστες. Συνολικά όμως, 2.320 άνθρωποι–από εθελοντές ως διερμηνείς και αξιωματούχοι του τομέα υγείας–περίμεναν τους μετανάστες.

Το ίδιο το Aquarius έφθασε στο λιμάνι λίγο μετά τις 09:30 μεταφέροντας 106 μετανάστες. Σύμφωνα με την ισπανίδα δημοσιογράφο Γκαμπριέλα Σάντσεθ η οποία ανήρτησε σχετικά σχόλια στο Twitter και η οποία επέβαινε σε παραπλέον σκάφος, οι μετανάστες άρχισαν να ζητωκραυγάζουν και να τραγουδούν κατά την άφιξή τους.

Ο γενικός γραμματέας του Ερυθρού Σταυρού Ελάτζ Ας Σάι βρισκόταν επίσης εκεί.

Στο Ναρκοπέδιο του ονόματος "Μακεδονία": Γεωγραφία και Γεωπολιτική εναντίον Ιστορίας

 Του Κλεάνθη Γρίβα

Ανεξάρτητα από τις όποιες -δικαιολογημένες ή όχι- συναισθηματικές αντιδράσεις, η επίλυση της διαφοράς με τη γειτονική χώρα με την αποδοχή από την πλευρά της Ελλάδας μιας σύνθετης ονομασίας της που θα περιέχει το όνομα «Μακεδονία», εναρμονίζεται (για λόγους που αναλύονται παρακάτω) με τα –διαφορετικά-- γεωπολιτικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της πΓΔΜ αλλά και της Ελλάδας, για την οποία είναι, προτιμότερο να υπάρχει στα βόρεια σύνορά της ένα μικρό αλλά σταθερό κράτος (η οικονομία του οποίου εξαρτάται εν πολλοίς από την Ελλάδα) θωρακισμένο κάπως από την συμμετοχή του στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και το ΝΑΤΟ, παρά ένα ασταθές και σαθρό «κράτος» που θα είναι έρμαιοενός επιθετικού αλβανικού εθνικισμού, ο οποίος αποσκοπεί στη δημιουργία μιας «μεγάλης Αλβανίας» με την πιθανή ενσωμάτωση του Κόσσοβου και της πΓΔΜ ως πρώτα θύματα και την Ελλάδα ως επόμενο στόχο, μιας «μεγάλης Αλβανίας» η οποία μαζί με την Τουρκία θα πιέζουν ασφυκτικά την Ελλάδα από τα βόρεια και από τα ανατολικά.

Η ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ

Στη διεθνή αρχιτεκτονική δομή της ισχύος που έχει πυραμιδικό σχήμα, όλες οι χώρες τοποθετούνται σε ένα ορισμένο επίπεδο με βάση τον πλούτο, τον πληθυσμό και τη γεωγραφική τους θέση.

Η Ευρώπη, ως σύνολο, βρισκόταν στην κορυφή αυτής της πυραμίδας επί 4 αιώνες (1492-1914), έχοντας κατακτήσει το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου. Και, μέσα στα 31 χρόνια ενός ευρωπαϊκού εμφυλίου πολέμου (1914-1945), μεταβλήθηκε σε μια κατακερματισμένη, κατεστραμμένη και κατεχόμενη ήπειρο.

Θεοδωράκης: Θετική η συμφωνία - Δεν είναι Eurovision το Μακεδονικό

«Εδώ και 25 χρόνια χαραμίζουμε τη φωνή της Ελλάδας δίνοντας τις λάθος μάχες για το Μακεδονικό» ανέφερε από το βήμα της Βουλή ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης, σημειώνοντας πως η συμφωνία είναι θετική, ωστόσο θα υπερψηφίσει την πρόταση μομφής, καθώς βάσει κανονισμού η πρόταση μομφής αφορά αποκλειστικά το εάν οι βουλευτές εμπιστεύονται την κυβέρνηση για τη γενική πολιτική διαχείριση. «Σε γενικό είμαστε αντίθετοι με τον ΣΥΡΙΖΑ» , είπε.

Μιλώντας για το Μακεδονικό, ο πρόεδρος του Ποταμιού συνέδεσε την ανάγκη να λυθεί το πρόβλημα με τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή, καθώς τα σύννεφα μαζεύονται πάνω από τα Βαλκάνια. Ο Σταύρος Θεοδωράκης ανέφερε πως το δίλημμα που έχουμε μπροστά μας είναι ένα και ξεκάθαρο: «Θα παραχωρήσουμε και άλλο έδαφος στην Τουρκία ή θα ανακόψουμε την προέλασή τους. Η μόνη λύση είναι να φέρουμε τους γείτονες μας πιο κοντά μας , πιο κοντά στην Ε.Ε και στο ΝΑΤΟ».

Όπως είπε από τη δημιουργία του νέου κράτους όλος ο κόσμος τους αποκαλεί «Μακεδονία», υπογραμμίζοντας τις ευθύνες των κυβερνήσεων για δεκαετίες που δεν αντιμετώπισαν το ζήτημα. «Εδώ δεν είναι Γιουροβίζιον για να μας αρκεί η Κύπρος, όλος ο κόσμος λέει τα Σκόπια Μακεδονία» σημείωσε.

Ντοκουμέντο: Όταν ΝΔ και Μπακογιάννη πρότειναν μη «erga omnes», «μακεδονική» ταυτότητα και γλώσσα

Αποκαλυπτικό για τις διαπραγματεύσεις μεταξύ της κυβέρνησης της ΝΔ και της κυβέρνησης της ΠΓΔΜ την περίοδο του 2009, αλλά και της υποκρισίας των ισχυρισμών της σημερινής ηγεσίας της ΝΔ, είναι το απόρρητο έγγραφο ντοκουμέντο της ελληνικής Πρεσβείας στο Παρίσι, το οποίο μάλιστα είχε διαρρεύσει στην εφημερίδα «Έθνος» στις 06/12/2009.

Έξι μήνες μετά το Βουκουρέστι, τον Σεπτέμβριο του 2008, οι επαφές είχαν πραγματοποιηθεί στο Παρίσι και για αυτό το έγγραφο προέρχεται από την ελληνική πρεσβεία του Παρισιού, η οποία είχε απόλυτη γνώση των διαπραγματεύσεων.

Για τη χρήση του ονόματος, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο έγγραφο, η Ντόρα Μπακογιάννη διαβεβαίωνε τον ομόλογό της Α. Μιλοσόσκι πως «η ελληνική πλευρά δεν ασχολείται με το Σκοπιανό Σύνταγμα». Σημειώνεται πως η συνταγματική αναθεώρηση αποτελεί απαράβατη εγγύηση για την εφαρμογή της λύσης «erga omnes».

Για την ταυτότητα και τη γλώσσα, τα οποία σήμερα η ΝΔ προβάλει ως «στοιχεία αλυτρωτισμού», η Ντόρα Μπακογιάννη, σύμφωνα πάντα με το απόρρητο έγγραφο, πρότεινε η ίδια τον όρο «Μακεντόνσκι στην Κυριλική, ως προσδιοριστικό στοιχείο της γλώσσας και της εθνότητας του λαού των Σκοπίων», σφραγίζοντας και το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης.

Επιπλέον η Ντόρα Μπακογιάννη απαντώντας στον Μιλοσόσκι για το ζήτημα της Ιστορίας, είπε πως αυτή «ανήκει στο παρελθόν». Ειδικότερα αναφέρεται στο έγγραφο: Η συζήτηση εκ μέρους του (σ.σ. του κ. Μιλοσόσκι) έτεινε να εκφυλιστεί στην προέλευση της πληθυσμιακής σύνθεσης της ελληνικής Μακεδονίας (πρόσφυγες και όχι αυτόχθονες κλπ) αλλά εκ μέρους της κ. Υπουργού επανετέθη η ουσία της υπόθεσης: Η Ιστορία της Μακεδονίας είναι θέμα που ανήκει στο παρελθόν…».

Πινέιρο για διαπραγμάτευση Σαμαρά στο Μακεδονικό: «Mόνο κλαψούριζε δεν είχε επιχειρήματα»

Αποκαλυπτική για τον τρόπο που χειρίστηκε το ζήτημα του Μακεδονικού ο Αντώνης Σαμαράς, ως υπουργός εξωτερικών της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ήταν η συνέντευξη που έδωσε η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελερ, πριν από περίπου ένα μήνα, στο BHMAgazino.

«Ακούστε με. Θα σας μιλήσω με γεγονότα. Έτυχε, όταν ήταν εξόριστος ο Μάριο Σοάρες στη Γαλλία, δεν είχε δουλειά να ζήσει και με δική μου παρέμβαση τον βάλαμε στη Σορβόννη να κάνει κάτι. Δεν έκανε τίποτε, αλλά έπαιρνε έναν μισθό. Αυτός ο άνθρωπος δεν το ξέχασε ποτέ αυτό που κάναμε για αυτόν. Γίνεται Πρόεδρος της Πορτογαλίας και όταν η Λισαβόνα ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα της Ευρώπης το '91, μου στέλνει ένα μήνυμα που μου έλεγε: "Σας περιμένω στη Λισαβόνα, να μιλήσουμε για την Ευρώπη". Μας στέλνει το προεδρικό αεροσκάφος, μπαίνουμε μέσα η Σιμόν Βέιλ, ο Ρομπέρ Μπαντεντέρ, ο άνδρας μου κι εγώ και φτάνουμε στη Λισαβόνα», ανέφερε στην συνέντευξη της η Αρβελερ και συνέχισε: 

Το βράδυ όταν φτάσαμε μας έκανε το τραπέζι ο Ζοζέ Πινέιρο, ως υπουργός των Εξωτερικών. Λοιπόν, καθόμαστε στο τραπέζι. Την επόμενη ημέρα ετοιμαζόταν να γίνει η μεγάλη διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη για το Μακεδονικό. Αρχίζουμε την κουβέντα για το Μακεδονικό, εξηγώ λίγο στον Πινέιρο τι γίνεται, αν η Μακεδονία είναι ελληνική, και όλα αυτά. Γυρίζει μετά από λίγο ο Πινέιρο και μου λέει: "Μα πώς τα ξέρετε τόσο καλά, κυρία Αρβελέρ, αυτά τα πράγματα;". Του δίνει μια σκουντιά η Σιμόν Βέιλ που καθόταν δίπλα του και του απαντά: "Η κυρία Αρβελέρ είναι βυζαντινολόγος" κι απέφυγε να του πει ότι είμαι και Ελληνίδα. "Μα καλά", λέει ο Πινέιρο, "γιατί δεν μας τα λέει αυτά και ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος;". "Τι σας λέει δηλαδή;" τον ρωτώ. "Τίποτα... Μόλις πούμε το όνομα Μακεδονία κλαίει και ο Γκένσερ την προηγούμενη βδομάδα χτύπησε και τα δυο του χέρια πάνω στο τραπέζι και του είπε: Οχι κλάματα, επιχειρήματα. Τα περιμένουμε ακόμη». 

Το τηλέφωνό μας, μας ακούει και δεν είναι παράνοια!

Είναι μερικές συμπτώσεις (;) που κάνουν πολλούς και συχνά να αναρωτιούνται αν το smartphone τους, τους ακούει. Μπορεί για παράδειγμα να συζητάμε με κάποιον φίλο μας για ένα ταξίδι που επιθυμούμε και την επόμενη μέρα να λαμβάνουμε διαφημίσεις στο Facebook για φτηνές πτήσεις προς τη χώρα των ονείρων μας. Τι συμβαίνει; Μας ακούνε στ' αλήθεια τα smartphone μας;

Σκεφτείτε πόσες φορές έχετε αποδεχτεί τους όρους κάποιας νέας εφαρμογής ή λογισμικού που κατεβάσατε στο smartphone σας χωρίς καν να τους διαβάσετε ή όλες τις φωτογραφίες, τα βίντεο και τα check-in που κάνετε στο Facebook, δίνοντάς του διαρκώς πληροφορίες για τη ζωή σας. Σύμφωνα με τον Δρ. Peter Henway, ανώτερο σύμβουλο σε εταιρία ασφαλείας του Διαδικτύου και πρώην λέκτορα/ερευνητή στο Πανεπιστήμιο Edith Cowan, η γρήγορη απάντηση στο ερώτημα είναι «ναι», αλλά ίσως με έναν τρόπο που δεν είναι τόσο διαβολικός όσο ακούγεται.

Προκειμένου το smartphone σας να δίνει πραγματικά προσοχή και να καταγράφει αυτά που λέτε, πρέπει να υπάρξει μια λέξη-ενεργοποιητής. Ελλείψει αυτών των ενεργοποιητών, τα δεδομένα που παρέχετε επεξεργάζονται μόνο μέσα στο δικό σας τηλέφωνο. Αλλά τυχόν εφαρμογές τρίτων που έχετε στο τηλέφωνό σας, για παράδειγμα το Facebook, εξακολουθούν να έχουν πρόσβαση σε αυτά τα «μη ενεργοποιημένα» δεδομένα. Και αν τα χρησιμοποιούν ή όχι , εξαρτάται πραγματικά από αυτές τις εφαρμογές.

Μοχάμεντ Γιουνούς: Το όραμα ενός τραπεζίτη, για έναν κόσμο δίχως φτώχεια

Ένα δάνειο ύψους μόλις 42 δολαρίων για τους φτωχούς εργάτες πριν από τέσσερις δεκαετίες οδήγησε σε ένα παγκόσμιο κίνημα μικρο-πίστωσης που οδήγησε στην απονομή του Νόμπελ Ειρήνης στον Μοχάμεντ Γιουνούς. Τώρα, ο οικονομολόγος και τραπεζίτης από το Μπανγκλαντές, ο οποίος είναι γνωστός και ως «ο τραπεζίτης των φτωχών», έχει ένα σχέδιο για τη δημιουργία ενός κόσμου με μηδενική φτώχεια.

«Οι φτωχοί άνθρωποι είναι σαν τα δέντρα μπονζάι. Αν πάρετε τον σπόρο του ψηλότερου δέντρου στο δάσος και το βάλετε σε μια γλάστρα, αυτό το δέντρο θα ψηλώσει μόνο ένα μέτρο. Αναρωτιέστε γιατί το δέντρο δεν μεγαλώνει τόσο ψηλά όσο αυτό που είδατε στο δάσος; Απλά, διότι δεν έχει την κατάλληλη βάση για να αναπτυχθεί. Η κοινωνία ποτέ δεν δίνει στους φτωχούς το χώρο, τη βάση πάνω στην οποία θα αναπτυχθούν».

Τα 42 δολάρια που άλλαξαν ζωές

Ο Γιουνούς έχει μεταμορφώσει τη ζωή εκατομμυρίων από τους φτωχότερους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Τη δεκαετία του 1970 ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Chittagong στην πατρίδα του, το Μπαγκλαντές, όταν συνειδητοποίησε πόσο τα μικρά δάνεια θα μπορούσαν να έχουν δυσανάλογα μεγάλη επίδραση στους ανθρώπους που υπέφεραν από την φτώχεια. Έδωσε ένα δάνειο 42 δολαρίων από την τσέπη του στους χειροτέχνες, πρωτοπορώντας στην έννοια της μικροπίστωσης. Η Τράπεζα Grameen (που σημαίνει «τράπεζα του χωριού») ιδρύθηκε για να επενδύει σε ανθρώπους τους οποίους αποφεύγουν οι παραδοσιακές τράπεζες. Αξίζει να σημειωθεί, αφού αποκαλύπτει την διαφορετική κουλτούρα της τράπεζας σε μια κατά τα άλλα εμπορευματική σχέση, ότι τα δάνεια χορηγούνται εξ ολοκλήρου στην βάση την εμπιστοσύνη, με σχεδόν 100% ποσοστό αποπληρωμής. «Δεν έχουμε νομικούς» εξηγεί ο Γιουνούς. «Η εμπιστοσύνη δημιουργεί εμπιστοσύνη. Αν τους εμπιστευθείς, θα σε εμπιστευτούν. Οι δικηγόροι εμφανίζονται όταν δυσπιστούμε ο ένας στον άλλο».

Γεννιούνται για να υποφέρουν: Βιομηχανία πειραμάτων σε σκυλιά στις ΗΠΑ

Τα πειράματα σε ζώα συνεχώς αυξάνονται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το υπουργείο Γεωργίας αναφέρει ότι περίπου 61.000 σκύλοι χρησιμοποιήθηκαν στις Η.Π.Α. για πειράματα μόνο το 2016 ενώ ο συνολικός αριθμός των ζώων που χρησιμοποιήθηκαν ήταν μεγαλύτερος από 820.000.

Μαριάνθη Πελεβάνη

Ενδεικτικά, πριν λίγες μέρες, η εταιρία Rejuvenate Bio του φημισμένου συνθετικού βιολόγου Τζορτζ Τσερτς που ασχολείται με την βιο-αναγέννηση με στόχο να αυξήσει τη διάρκεια ζωής ανέφερε ότι τα πειράματα με σκύλους προχωρούν με ικανοποιητικό ρυθμό. Συγκεκριμένα και σύμφωνα επίσης με την επιθεώρηση Technology Review του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (το γνωστό MIT) αποκαλύπτεται ότι τα πειράματα γίνονται σε σκύλους Μπιγκλ (Beagle).

Σύμφωνα με τον Τσερτς ακόμη και αν τελικά αποδειχθεί ότι η μέθοδος αντιγήρανσης που αναπτύσσουν δεν λειτουργήσει στον άνθρωπο φαίνεται ότι λειτουργεί στους σκύλους και άρα μπορεί να αξιοποιηθεί εμπορικά και όχι μόνο σε αυτόν τον τομέα. Έγινε μάλιστα γνωστό ότι οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις έχουν έρθει σε επαφή με τη Rejuvenate Bio για την ανάπτυξη σκύλων που θα έχουν ιδιαίτερες ικανότητες οι οποίες θα βοηθούν σε στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Poor People’s Campaign Η “Εκστρατεία των Φτωχών Ανθρώπων”ξεκίνησε και φέρνει τα πάνω κάτω στην Αμερική!

Του Γιώργου Μητραλιά

Τα αμερικανικά ΜΜΕ δεν λένε περίπου λέξη, τα ευρωπαϊκά την αγνοούν πλήρως αλλά αυτό δεν σημαίνει και ότι η Εκστρατεία των Φτωχών Ανθρώπων δεν βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη με δράσεις που υπόσχονται να φέρουν τα πάνω κάτω στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής! Και αυτές οι δράσεις που άρχισαν στις 13 Μαίου, θα κρατήσουν 40 ολάκερες μέρες, σε τουλάχιστον 41 αμερικανικές Πολιτείες, καλύπτοντας όλο το φάσμα των καταπιεσμένων και των αγώνων τους που διαμορφώνουν ένα συνολικό διεκδικητικό πρόγραμμα εντελώς γειωμένο στη σημερινή βορειοαμερικανική πραγματικότητα και συνάμα αρκούντως ριζοσπαστικό για να ανοίγει το δρόμο που οδηγεί στην ανατροπή του ίδιου του πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού συστήματος της χώρας!

Θα μπορούσαμε να πούμε πως όλα άρχισαν πριν ακριβώς από μισό αιώνα, το 1968, όταν ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ολοκλήρωνε τη ριζοσπαστικοποίησή του αναδεικνύοντας την ταξική διάσταση του ρατσισμού και καλώντας στη συστράτευση όλων των καταπιεσμένων ανεξάρτητα από φύλο, θρησκεία, χρώμα δέρματος, σεξουαλική προτίμηση ή εθνικότητα. Και έτσι εγένετο η πρώτη Εκστρατεία των Φτωχών Ανθρώπων που έμελλε όμως να διακοπεί βίαια και να βρει άδοξο τέλος όταν ο εμπνευστής και ηγέτης της Μάρτιν Λούθερ Κινγκ έπεφτε λίγο αργότερα νεκρός, δολοφονημένος από εκείνους ακριβώς που πανικοβάλλε η προοπτική μιας εξέγερσης των “φτωχών ανθρώπων” στη μητρόπολη του παγκόσμιου καπιταλισμού.

Η νύχτα που η Τιενανμέν βάφτηκε κόκκινη

Σαν σήμερα σημειώθηκαν τα γεγονότα στην πλατεία της Τιενανμέν που συγκλόνισαν την ανθρωπότητα. Η 4η Ιουνίου του 1989 πέρασε για πάντα στην ιστορία ως η μέρα που γράφτηκε η «Τραγωδία της Τιενανμέν».

Ιστορική συγκυρία

Τη δεκαετία του ’80, ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τα κομουνιστικά κράτη. Το φάντασμα της Περεστρόικα, του «εκσυγχρονισμού» των κομουνιστικών κρατών στα δυτικά πρότυπα. Βασικός εκφραστής αυτής της πολιτικής σκέψης ήταν ο ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης από το 1985, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Αυτός ο δυτικού τύπου «εκσυγχρονισμός» εξελίσσεται με βάση τη «θεωρία του ντόμινο». Ο κομουνιστικός κόσμος τίθεται αναπόφευκτα σε σύγκριση με τον καπιταλισμό της αφθονίας υλικών αγαθών και των, εν μέρει, πολιτικών ελευθεριών. Οι κοινωνικές αναταράξεις στα κομουνιστικά κράτη ταυτίζονται συχνά με την αντεπανάσταση. Η κομουνιστική Κίνα δεν θα μπορούσε να απέχει από αυτή την πραγματικότητα της δεκαετίας του ’80. Οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις φαντάζουν επιτακτικές και ο Ζάο Ζιγιάνγκ πρωθυπουργός και Γενικός Γραμματέας του ΚΚΚ είναι το πρόσωπο που ταυτίζεται με τον εκσυγχρονισμό. Στο πλευρό του τάσσεται όλο το κομουνιστικό κόμμα με την προϋπόθεση να μην υπάρξει αλλαγή του πολιτικού καθεστώτος.

Βρόγχος στο λαό

Η προσπάθεια εγκαθίδρυσης μιας καπιταλιστικής οικονομικής δομής έχει δημιουργήσει μεγάλες οικονομικές αντιθέσεις και ανέχεια στο κινεζικό λαό. Αυτό όμως δεν αποτελεί το βασικό πρόβλημα. Ο λαός και κυρίως ο ασυμβίβαστος φοιτητικός κόσμος ασφυκτιούσε από την έλλειψη δημοκρατικών θεσμών και την καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτά κατέβηκαν να διεκδικήσουν οι φοιτητές έναν Απρίλη, πριν από 20 χρόνια, και ήταν αποφασισμένοι να τα αποκτήσουν.

Η αρχή...

Όλα ξεκίνησαν στις 15 Απριλίου του 1989 στη μεγαλύτερη πλατεία του κόσμου. Στο σύμβολο του Μαοϊκού καθεστώτος. Στη «πύλη της ουράνιας Γαλήνης», την πλατεία Τιενανμέν. Χιλιάδες φοιτητές έχουν καταλάβει τη πλατεία. Στόχοι τους, η πολιτική ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Απέναντί τους αρχικά ήταν ο μεταρρυθμιστής Ζάο Ζιγιάνγκ. Ο Ζιγιάνγκ πίστευε σε αυτή τη γενιά, άλλωστε μοιραζόντουσαν την ίδια αγωνία, τον εκδημοκρατισμό της Κίνας. Αυτό το κοινό σημείο είναι που τον οδήγησε στις 19 Μαΐου, μπροστά τους, στην ίδια πλατεία, στην Τιενανμέν. «Δεν είστε σαν κι εμάς, εμείς είμαστε όλοι γέροι, για μας πλέον δεν έχει καμιά σημασία» θα τους πει και θα ζητήσει να δώσουν τέλος στην εξέγερσή τους καλώντας τους σε διάλογο και πρόθυμος να αναγνωρίσει τα σφάλματά της διακυβέρνησης του. Όμως αυτοί ήταν αποφασισμένοι να συνεχίσουν. Δεν είχαν πειστεί από τις προθέσεις της ηγεσίας. Ζούσαν τη δική τους «άνοιξη», την «άνοιξη της Κίνας». Η στάση που κράτησε ο Ζάο Ζιγιάνγκ απέναντι στους φοιτητές, γίνεται η αιτία να τεθεί από την επιτροπή ΚΚΚ σε κατ’ οίκον περιορισμό μέχρι τον θάνατό του και η άρνηση των φοιτητών θα γίνει η αιτία για να γραφτεί μια τραγωδία που θα σημαδέψει την παγκόσμια ιστορία των κοινωνικών εξεγέρσεων.

Η τραγωδία της 4ης Ιουνίου

Είχαν περάσει έξι εβδομάδες από την πρώτη μέρα που οι φοιτητές είχαν καταλάβει την Τιενανμέν. Το κομουνιστικό καθεστώς είχε δείξει μια πρωτόγνωρη, για τα δεδομένα του, ανοχή. Πλέον οι φοιτητές δεν έχουν απέναντι τους έναν μεταρρυθμιστή, αλλά ένα σκληρό καθεστώς που αβάσιμα χαρακτηρίζει την εξέγερση τους ως «αντεπαναστατική αναταραχή». Το απόγευμα της 3ης Ιουνίου, βγαίνει ανακοίνωση που ζητάει από τους πολίτες να παραμείνουν στα σπίτια τους και τους ενημερώνει πως μια ομάδα αντεπαναστατών έχει εξεγερθεί στο κέντρο του Πεκίνο. Το βράδυ, στρατιώτες και άρματα κάνουν την εμφάνιση τους.

Τα μεσάνυχτα, 4 Ιουνίου του 1989, δίνεται η διαταγή για επέμβαση. Οι φοιτητές πιασμένοι σε αλυσίδες τραγουδούν τον ύμνο της “Τρίτης Διεθνούς” μπροστά από φλεγόμενα λεωφορεία και αυτοκίνητα που έχουν στηθεί για οδοφράγματα. Ο δημοσιογράφος Richard Roth του CBS βρίσκεται στον αέρα “Ακούτε τους πυροβολισμούς! Πρέπει να φύγουμε από εδώ! Επιτίθενται και σε μας!”. “Θα φύγω, θα φύγω!” Φώναξε σε έναν στρατιώτη. Οι ριπές διέκοψαν την σύνδεση. Η επέμβαση μόλις είχε αρχίσει. Οι σκηνές φρίκης που θα ακολουθήσουν θα στιγματίσουν για πάντα το καθεστώτος της Κίνας και θα συγκλονίσουν την ανθρωπότητα. Ο στρατός ρίχνει προς όλες τις κατευθύνσεις προκαλώντας το χάος. Κάποιοι διαδηλωτές οπλισμένοι με ό,τι βρίσκουν μπροστά τους πέτρες, ξύλα, σίδερα προσπαθούν να απαντήσουν, άλλοι τρέχουν να σωθούν και οι υπόλοιποι με αυτοσχέδια φορεία μαζεύουν τα πρώτα θύματα της τραγωδίας. Χιλιάδες θα συλληφθούν, ενώ άγνωστος παραμένει ο αριθμός των νεκρών. (Ο Ερυθρός Σταυρός της Κίνας κάνει λόγο για 2.400 νεκρούς, ενώ οι επίσημες αρχές αναφέρουν 241) Εκείνο το βράδυ το καθεστώς έβαζε τέλος στα όνειρα των φοιτητών για εκδημοκρατισμό και αποκαθήλωση της νομεκλατούρας.

Είκοσι έξι χρόνια αργότερα

Είκοσι έξι χρόνια αργότερα, η Κίνα έχει μετατραπεί σε έναν οικονομικό γίγαντα που ελάχιστη σχέση έχει με κομουνιστικό κράτος αν και στην ηγεσία παραμένει το ΚΚΚ. Τα συνθήματα που μιλούσαν για πολιτική ελευθερία και ανθρώπινα δικαιώματα παραμένουν επίκαιρα όμως ο λαός έχει αφεθεί στο όνειρο της αφθονίας που απλόχερα χαρίζει ο καπιταλισμός. Το ’89 η καταστολή επιτεύχθηκε με τα τανκς, σήμερα αρκεί το αμερικανοευρωπαϊκό όνειρο. Τώρα πια οι φοιτητές μπορούν με ευκολία να φλερτάρουν με τη δύση και έχουν καταχωνιάσει εκείνες τις μέρες σε κουτάκια της κόκα κόλα και σε φανταχτερούς Ολυμπιακούς αγώνες που «αποδεικνύουν» την ανωτερότητα της Κίνας, όμως κάθε χρόνο την 4η Ιουνίου οι μνήμες του 1989 θα επιστρέφουν για να κρατούν ζωντανή τη σημασία της ημέρας που γράφτηκε η «τραγωδία της Τιενανμέν».

https://tvxs.gr/news/%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1/%CE%B7-%CE%BD%CF%8D%CF%87%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B7-%CF%84%CE%B9%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CE%BD%CE%BC%CE%AD%CE%BD-%CE%B2%CE%AC%CF%86%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CE%BA%CF%8C%CE%BA%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B7

Ορκίστηκε η ακροδεξιά (;) ιταλική κυβέρνηση...

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

Μετά το πραξικόπημα Mattarella η ντροπιαστική αναμενόμενη οπισθοχώρηση και...

έχουμε μια νέα ιταλική κυβέρνηση για τα περίπου 65 εκατομμύρια πολιτών, που την αποτελούν 18 "ακροδεξιοί", "φασίστες", "ξενόφοβοι", "ρατσιστές", "ομοφοβικοί", "εθνικιστές" -στην Ιταλία τους αποκαλούν "εθνικοκυριαρχικούς" και τόσους άλλους επιθετικούς προσδιορισμούς που προσάπτουν οι εγχώριοι "αριστεροί" αναλυτές, δημοσιογράφοι και πολιτικοί.

Γιατί ήταν αναμενόμενη η ντροπιαστική αναμενόμενη οπισθοχώρηση και είναι ανοησίες όσα γράφονται για τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης και δήθεν οπισθοχωρήσεις των κυβερνητικών εταίρων Λέγκα και Κίνημα 5 αστέρων;

Πρώτον το πραξικόπημα Mattarella και γερμανικής Ευρωπαϊκής Ένωσης οδηγούσε τη χώρα σε εμφύλιο σπαραγμό.

Δεύτερον θα έπρεπε να υπάρξει και ένα νέο πραξικόπημα για να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές από το υποδεικνυόμενο στέλεχος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Carlo Cottarelli, στέλεχος του κυβερνητικού κόμματος της αριστεράς στην Ιταλία και γνωστό στην Ελλάδα για το πρόγραμμα του ΔΝΤ που συνέταξε για την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου.

Το Σύνταγμα της Ιταλίας στο άρθρο 88 προσδιορίζει με πλήρη σαφήνεια πως" ο πρόεδρος μπορεί να διαλύσει τα δύο κοινοβούλια (Βουλή και Γερουσία) αφού έχει επαληθεύσει την αδυναμία μιας κυβερνητικής πλειοψηφίας" κι αυτή η "επαλήθευση" δεν είναι αρμοδιότητα του προέδρου, άλλωστε δεν είναι μονάρχης κι η Ιταλία έχει κοινοβουλευτική δημοκρατία, αλλά αφού πρώτα "ακούσει τους προέδρους", δηλαδή τον διαβεβαιώσουν οι πρόεδροι των κομμάτων ή πρόεδροι κοινοβουλευτικών ομάδων πως δεν υπάρχει κυβερνητική πλειοψηφία.