Οδυσσέας Ελύτης: «Είναι η βαρβαρότητα!»

 “Είναι η βαρβαρότητα!”, όταν ο Ελύτης «προφήτευε»:

«Ήδη, σας το είπα. Είναι η βαρβαρότητα. Τη βλέπω να ‘ρχεται μεταμφιεσμένη, κάτω από άνομες συμμαχίες και προσυμφωνημένες υποδουλώσεις. Δεν θα πρόκειται για τους φούρνους του Χίτλερ ίσως, αλλά για μεθοδευμένη και οιονεί επιστημονική καθυπόταξη του ανθρώπου. Για τον πλήρη εξευτελισμό του. Για την ατίμωσή του.
Οπότε αναρωτιέται κανείς: Για τι παλεύουμε νύχτα μέρα κλεισμένοι στα εργαστήριά μας; Παλεύουμε για ένα τίποτα, που ωστόσο είναι το παν. Είναι οι δημοκρατικοί θεσμοί, που όλα δείχνουν ότι δεν θ’ αντέξουν για πολύ. Είναι η ποιότητα, που γι’ αυτή δεν δίνει κανείς πεντάρα. Είναι η οντότητα του ατόμου, που βαίνει προς την ολική της έκλειψη. Είναι η ανεξαρτησία των μικρών λαών, που έχει καταντήσει ήδη ένα γράμμα νεκρό. Είναι η αμάθεια και το σκότος. Ότι οι λεγόμενοι «πρακτικοί άνθρωποι» - κατά πλειονότητα, οι σημερινοί αστοί - μας κοροϊδεύουν, είναι χαρακτηριστικό. Εκείνοι βλέπουν το τίποτα. Εμείς το πάν. Που βρίσκεται η αλήθεια, θα φανεί μια μέρα, όταν δεν θα ‘μαστε πια εδώ. Θα είναι, όμως, εάν αξίζει, το έργο κάποιου απ’ όλους εμάς. Και αυτό θα σώσει την τιμή όλων μας - και της εποχής μας.»
( δήλωση που έκανε το 1979 ο ποιητής μας με αφορμή την βράβευσή του για το Νόμπελ Λογοτεχνίας.)

Σόιμπλε: «Ελπίζω να συνεχίσει να πείθει ο Σαμαράς τους Έλληνες-Μπράβο για τη μείωση μισθών»

Ο σοφός λαός λέει: «Πες μου τον φίλο σου να σου ποιος είσαι»… Μόνο και μόνο το γεγονός ότι έπλεξε το εγκώμιο του Έλληνα Πρωθυπουργού ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, είναι αρκετό για να αντιληφθεί κανείς την αγωνία της γερμανικής κυβέρνησης μη τυχόν αλλάξει η παρούσα πολιτική κατάσταση στη χώρα. «Ελπίζω ότι ο κ. Σαμαράς θα συνεχίσει να πείθει την πλειοψηφία των Ελλήνων» είναι το μήνυμα του Σόιμπλε για τις ευρωεκλογές, ο οποίος δηλώνει ικανοποιημένος από την επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές, και αποθεώνει τις περικοπές μισθών…
«Είμαι πεπεισμένος ότι ο πρωθυπουργός Σαμαράς και ο υπ. Οικονομικών Στουρνάρας αποδίδουν και φέρνουν αποτελέσματα και ελπίζω ότι ο κ. Σαμαράς θα συνεχίσει να πείθει την πλειοψηφία των Ελλήνων ότι αυτός είναι ο σωστός και ο καλύτερος δρόμος για την Ελλάδα» ήταν η απάντηση του Σόιμπλε στην «Καθημερινή», σε ερώτηση για τις εκλογές και τις αντιμνημονιακές δυνάμεις στην Ελλάδα.

Όταν ο Χριστιανισμός είχε ανακαλύψει την Αρία Φυλή, ο Χίτλερ μασούσε βελανίδια

Στις 30 Μαρτίου του 2010 το History Channel παρουσίασε ένα ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ. Σύμφωνα με αυτό ομάδα επιστημόνων οι οποίοι συλλέγοντας διαφόρων ειδών στοιχεία και με την βοήθεια ομάδας έμπειρων γραφιστών και της τεχνολογίας κατάφεραν να απεικονίσουν ένα πιθανό πορτραίτο του Ιησού. Το τελικό αποτέλεσμα διέφερε κατά πολύ από την κλασική εικόνα που έχουμε για αυτόν μέσα από τις αγιογραφίες της εκκλησίας και τις χριστιανικές ταινίες.

Το ντοκιμαντέρ προκάλεσε πληθώρα αντιδράσεων από τους πιστούς χριστιανούς αλλά και από τις επίσημες εκκλησίες όλων των δογμάτων, φτάνοντας μάλιστα σε σημείο να μιλήσουν και για αισχρή βλασφημία που παίζει με το θρησκευτικό αίσθημα των πιστών.

Η ενόχλησή τους δεν προκλήθηκε από την απόπειρα απεικόνισης του θεανθρώπου -άλλωστε αυτό έχει γίνει εκατοντάδες φορές από την κινηματογραφική βιομηχανία και την ζωγραφική- αλλά από το τελικό αποτέλεσμα αυτής της έρευνας το οποίο δεν άρεσε καθόλου στην Εκκλησία. Όσο εξωφρενικό κι αν ακούγεται δεν άρεσε γιατί δεν παρουσιάζει τον Ιησού με τον αποδεκτό τρόπο που η εκκλησία ανέκαθεν προωθεί. Δηλαδή ανοιχτόχρωμο, ξανθό, με μπλε μάτια, πράο βλέμμα, “αγγελική” φυσιογνωμία και υπερβολικά αδύνατο, σχεδόν οστεώδη.

 

Βάσει της στοιχειώδους λογικής και χωρίς να είναι αναγκαία καμιά είδους επιστημονική έρευνα, αν ο Ιησούς υπήρξε πράγματι ως ιστορικό πρόσωπο, είναι πολύ πιο πιθανό να μοιάζει με το πορτρέτο που κατέληξαν οι επιστήμονες με τους γραφίστες παρά με το πρόσωπο του Robert Powell του αριστουργήματος του Franco Zeffirelli. Ο λόγος πολύ απλός. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Μέση Ανατολή. Το πορτρέτο που του έδωσε ο Τζεφιρέλι και αγάπησε τόσο η Εκκλησία και οι χριστιανοί, μοιάζει περισσότερο με άνθρωπο που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Σκανδιναβία.

Δεν θα σταθούμε στο κατά πόσο έχει βάση το ντοκιμαντέρ, αν το αποτέλεσμά του μπορεί να θεωρηθεί πιθανό ή όχι κι αν έχει περισσότερες πιθανότητες να μοιάζει στον έναν ή στον άλλο. Είναι το τελευταίο που μας απασχολεί. Αυτό που είναι άξιο απορίας είναι γιατί η Εκκλησία υποστηρίζει με τόσο ζήλο την εικόνα “ανοιχτόχρωμος, ξανθός, μπλε μάτια” που παραπέμπει στην Αρία Φυλή του Αδόλφου Χίτλερ ενώ σοκάρεται από οτιδήποτε άλλο και το θεωρεί βλάσφημο και αισχρό.

Πηγη:http://projector-revolt.blogspot.gr

Μειώσεις συντάξεων και νέο «γερμανικό» ασφαλιστικό Νέο Μνημόνιο

Νέα συρρίκνωση των συντάξεων και ενοποιήσεις Ταμείων φέρνει η συμφωνία της κυβέρνησης με την τρόικα, για να αντιμετωπιστεί το κόστος μείωσης των εισφορών και της κατάργησης φόρων υπέρ τρίτων, όπως προκύπτει από το αναθεωρημένο Μνημόνιο, που επικαλείται το Βήμα της Κυριακής. Σε νέο ασφαλιστικό μέσα στο 2014, βασισμένο στο γερμανικό μοντέλο, αναφέρεται ο Τύπος της Κυριακής. Για απελευθέρωση των απολύσεων, ατομικό μισθό αντί ενιαίου μισθολογίου, άρση της μονιμότητας και νέες υπεργολαβίες κάνει λόγο η Αυγή.

Μόνιμο μηχανισμό απολύσεων και ατομικό μισθό αντί ενιαίου μισθολογίου στο δημόσιο προβλέπει, μεταξύ άλλων, το νέο Μεσοπρόθεσμο, σύμφωνα με την εφημερίδα Αυγή. Προβλέπεται να τεθούν σε διαθεσιμότητα άλλοι 3.000 δημόσιοι υπάλληλοι μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου του 2014, ενώ αναμένονται 2.000 απολύσεις στο πρώτο τρίμηνο του 2015.

Επίσης, στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι κυβέρνηση και τρόικα σχεδιάζουν, άρση μονιμότητας για τους νεοπροσλαμβανόμενους υπαλλήλους, νέες υπεργολαβίες κι ενοικιάσεις εργαζομένων από το τέλος του 2014, καθώς και καθιέρωση πλαφόν στον αριθμό των εργαζομένων του δημοσίου, χωρίς να προσδιορίζονται όρια και προϋποθέσεις.

Καπιταλισμός και οικονομικό έγκλημα

Κατρίν Αλαμάνου

Ο καπιταλισμός από μόνος του δημιουργεί τις συνθήκες για την ύπαρξη του οικονομικού εγκλήματος, λέει στο tvxs.gr ο συγγραφέας του βιβλίου «Στα ίχνη του οικονομικού εγκληματία», Γιάννης Μάρκοβιτς, ο οποίος αναλύει τη Σκοτεινή Τετράδα των ψυχολογικών χαρακτηριστικών του οικονομικού εγκληματία και εξηγεί την έννοια της παραβατικότητας της ελίτ. Ο συγγραφέας, διδάκτορας Εργασιακής και Οργανωσιακής Ψυχολογίας και οικονομικός επιθεωρητής στο υπουργείο Οικονομικών, μιλά επίσης για την πολιτική διαφθορά και τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί.

*Διαβάστε και το πρώτο μέρος της συνέντευξης, για τις μορφές του οικονομικού εγκλήματος.

Ποια είναι τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά του οικονομικού εγκληματία;

Θα αναφέρω τον βασικό κορμό. Κατ’ αρχήν, δεν είναι κάποιος που έχει ιδιαίτερα εξωτερικά ή κοινωνικά χαρακτηριστικά. Δεν είναι, επίσης, εξ όψεως αναγνωρίσιμος. Ο οικονομικός εγκληματίας έχει συνήθως την πρέπουσα συμπεριφορά, είναι ευγενικός, μπορεί να είναι και μορφωμένος. Έχει όμως ένα ιδιαίτερο ψυχολογικό προφίλ, που είναι τα τρία στοιχεία της λεγόμενης «Σκοτεινής Τριάδας», ενώ πρόσφατα έχει προστεθεί και ένα τέταρτο στοιχείο.

Γ. Σακελλαρίδης: «Η πραγματική άνοιξη για την Αθήνα είναι κοντά»

Περιοδεία του Γαβριήλ Σακελλαρίδη στη Βαρβάκειο Αγορά

Την Βαρβάκειο Αγορά επισκέφθηκε σήμερα, Μ. Σάββατο ο Γ. Σακελλαρίδης. Στο τέλος της περιοδείας δήλωσε:
«Στην Αγορά δεν υπάρχουν ούτε “νεράιδες” ούτε “πράσινα άλογα”. Υπάρχει κόσμος που αγωνιά και κόσμος που ελπίζει. Συζητήσαμε με αυτόν τον κόσμο για τα προβλήματά του, την φτώχεια και την ανεργία. Επίσης, συζητήσαμε με τον κόσμο της Αγοράς για την εγκατάλειψή της και την ανάγκη να εκσυγχρονιστεί.
Εύχομαι σε όλους και σε όλες “Καλή Ανάσταση”. Η πραγματική άνοιξη για την Αθήνα είναι κοντά!»

Επιτάφιος: Τόποι, έθιμα και παραδόσεις

Το Πάσχα είναι μια από τις μεγαλύτερες θρησκευτικές γιορτές του Χριστιανισμού, σε ανάμνηση του θανάτου και της Αναστάσεως του Χριστού. Όμως, όπως συμβαίνει και με άλλες θρησκευτικές γιορτές, προϋπήρχε του γεγονότος το οποίο γιορτάζεται, καθώς ο άνθρωπος από αρχαιοτάτων χρόνων έτεινε να συνδυάζει τις επιταγές από την έλευση μιας νέας θρησκείας με τα έθιμα και τις παραδόσεις του.

Έτσι, το Πάσχα αρχικά αποτελούσε εβραϊκή γιορτή (προέρχεται από το εβραϊκό πεσάχ = διάβαση) που συνδεόταν με τη βιβλική αφήγηση της απελευθερώσεως των Ισραηλιτών από την αιγυπτιακή αιχμαλωσία.

Άλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι το Πάσχα ήταν μια γεωργική γιορτή, που συνδυαζόταν με διάφορες τελετουργίες, από τη θυσία ενός αρνιού, τα κόκαλα του οποίου δεν έπρεπε να σπάσουν, από το άζυμο ψωμί που τρωγόταν με το κρέας του αρνιού και πικρά χόρτα.

Στην αγορά της Αμφιλοχίας σήμερα Γιώργος Βαρεμένος και Βαγγέλης Τσούκας

Την αγορά της Αμφιλοχίας επισκέφθηκαν σήμερα οι υποψήφιοι Σύμβουλοι του συνδυασμού Κίνηση Ενεργών Πολιτών του Δήμου Αμφιλοχίας για την Ανατροπή και την Αναγέννηση με επικεφαλής τον Βαγγέλη Τσούκα συνοδευόμενοι απο τον Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργο Βαρεμένο.
Περνόντας απο τα καταστήματα της πόλης ευχήθηκαν Χρόνια Πολλά στους επαγγελματίες της πόλης, αφουγκράζοντας ταυτόχρονα τα προβλήματα αυτών και πιθανές προτάσεις τους.
http://amfiloxia-blogs.blogspot.gr/2014/04/blog-post_5822.html

Η αποχαιρετιστήρια επιστολή του Μάρκες

Κίνηση "Απελάστε το Ρατσισμό"

Ένα πεζοποίημα του «Γκάμπο» όπως φώναζαν τον διάσημο συγγραφέα, θεωρείται το στερνό του αντίο προς φίλους και αγαπημένους αφού το έγραψε όταν έμαθε ότι χρειάζεται να δώσει την έσχατη των μαχών.

Διαβάστε την αποχαιρετιστήρια επιστολή του

….. “Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ. Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι’ αυτό που αξίζουν, αλλά γι’ αυτό που σημαίνουν. Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόνταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου. Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ’ ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ’ αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους…

Μετά την απόφαση για τη δολοφονία Λουκμάν

Καταθέτω σύντομα τέσσερις σκέψεις μετά την απόφαση ισόβιας κάθειρξης των δολοφόνων Λουκμάν.

του Δημήτρη Χριστόπουλου

1η σκέψη

Αν η δολοφονία του Λουκμάν είχε συγκινήσει όπως αυτή του Φύσσα, αν η κυβέρνηση και η Δικαιοσύνη είχαν κινηθεί (είχαν, δηλαδή, αναγκαστεί να κινηθούν) από τότε, οι εξελίξεις θα ήταν μάλλον διαφορετικές και ο Φύσσας πιθανότατα θα ζούσε. Το γεγονός ότι η Πολιτεία κινητοποιήθηκε μόνο με τη δολοφονία ενός Έλληνα, σημαίνει ότι και η ίδια, συμπεριλαμβανομένης πρωτίστως της Δικαιοσύνης, προέβαινε σε –συνειδητές ή ασυνείδητες- διακρίσεις και ταξινομήσεις μεταξύ προσώπων. Σε ένα αθέμιτο profiling…Η αφαίρεση ζωής, δηλαδή το έγκλημα των εγκλημάτων, δεν στάθηκε από μόνο του ικανό να κινητοποιήσει τα αντανακλαστικά ενός μηχανισμού εξάρθρωσης μιας οργάνωσης που γεννάει έγκλημα.Η προσέγγιση αυτή δεν είναι ηθικολογική. Δεν είμαι ηθικιστής. Έχει σημασία να συνειδητοποιήσουμε, έστω εκ των υστέρων, ότι ο φυλετικά διαφορετικός και κοινωνικά απολύτως αδύναμος είναι ο πρώτος στόχος, αλλά όχι ο μοναδικός και τελευταίος. Η τάση διαρκούς ριζοσπαστικοποίησης είναι εγγενής στον ναζισμό και ο “Φύσσας” μοιραία θα ακολουθήσει τον “Λουκμάν”.

2η σκέψη

Οι πόνοι της Παναγιάς του Κώστα Βάρναλη - Η «άλλη» διάσταση ενός συμβόλου

Πού να σε κρύψω, γιόκα μου, να μη σε φτάνουν οι κακοί;

Ο θρήνος της Μεγάλης Βδομάδας, που κάπου δεν σταματά, που κάπου συνεχίζεται και μετά την Ανάσταση. «Πρωταγωνίστρια» η Μάνα από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας: «Τρωαδίτισσες», «Του Νεκρού αδελφού», «Επιτάφιος», «Ματωμένος γάμος»... μάνες - η μάνα του Τούση, του Πέτρουλα, του Λαμπράκη, της Βασιλακοπούλου, οι βαρυπενθούσες της Κύπρου, οι μάνες της Μέσης Ανατολής... Πολλά τα αριστουργήματα της παγκόσμιας Λυρικής Τέχνης και δίπλα σ' αυτά η «Μάνα του Χριστού» και «Οι πόνοι της Παναγιάς» του Βάρναλη. Μιας ποίησης που όπως έλεγε ο κριτικός της λογοτεχνίας Παναγής Λεκατσάς «ανήκει στη σειρά των όρθιων δέντρων. Των δέντρων που οι ρίζες τους βυθίζονται στην εθνική παράδοση (...). Η ποίησή του είναι γνωστή κι αγαπημένη σε πλατύτατα στρώματα του λαού (...). Η διάκριση λαϊκότητας και ποιότητας φυσικά περιττεύει: Η αληθινή ποίηση απευθύνεται και στους λίγους και στους πολλούς, προσφέροντας πάντα, και στους λίγους και στους πολλούς, περισσότερα απ' όσα μπορούνε να πάρουν. Η ποίηση του Βάρναλη, ένας από τους χρυσούς ακόμη κρίκους που συνδέουν τις ψυχές και των Λίγων και των Πολλών, με τον κόσμο των Οραμάτων και των Μορφών, ανακρατεί τη λειτουργία, το αξίωμα και την πραγματική υπερηφάνεια της ποιητικής και στις μέρες μας τέχνης (... )».

Πού να σε κρύψω, γιόκα μου, να μη σε φτάνουν οι κακοί;
Σε ποιο νησί του Ωκεανού, σε ποια κορφήν ερημική;
Δε θα σε μάθω να μιλάς και τ' άδικο φωνάξεις
Ξέρω πως θάχεις την καρδιά τόσο καλή, τόσο γλυκή,
που με τα βρόχια της οργής ταχιά θενά σπαράξεις.