Κ. Βαξεβάνης: Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω απ' την Ελλάδα.Το φάντασμα του Αλλιέντε

Του Κώστα Βαξεβάνη 

Καμιά φορά μπορεί να αδικείς τους ικανούς ανθρώπους βάζοντάς τους να περπατήσουν στο δρόμο της Ιστορίας φορώντας τα δικά σου παπούτσια, αλλά αν μιλήσεις με άλλο τρόπο από αυτόν που πιστεύεις ως σωστό, τότε εσύ φοράς τα παπούτσια κάποιου άλλου. Ούτε να προσφέρεις μπορείς, ούτε να έχεις τη δικιά σου περπατησιά.

Έτσι θα το πω όπως το σκέφτομαι. Αν και ελπίζω,φοβάμαι. Δεν φοβάμαι ούτε το Grexit,ούτε το Grexident ,ούτε τις απειλές που αφήνει στο χαρτί το βρώμικο χέρι γηραιών εκδοτών. Δεν με ανησυχούν οι βρυχηθμοί ενός συστήματος που τελειώνει, αλλά αυτοί που αντιλαμβάνονται τον επιθανάτιο ρόγχο όχι ως θάνατο αλλά ως το «ζωντανό ακόμη θηρίο».

Η κυβέρνηση και ο Αλέξης Τσίπρας, κινδυνεύουν από τη δική τους «11η Σεπτεμβρίου». Δεν εννοώ την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, αλλά την 11η Σεπτεμβρίου του 1973, η οποία αποτελεί μια καταγραφή για την Παγκόσμια Αριστερά. Ο Σαλβατόρ Αλλιέντε, ο λαοφιλής και δημοκρατικά εκλεγμένος ηγέτης της Χιλής, έπεσε από πραξικόπημα το οποίο οργάνωσε ο Πινοσέτ, ο αρχηγός τους Στρατού που ο ίδιος διόρισε.

Πριν τη πτώση του ο Αλλιέντε, αυτή η μεγάλη μορφή της πολιτικής, είχε μπροστά του όλα τα δείγματα και για το καλό και για το κακό. Έτσι συμβαίνει πάντα άλλωστε. Ανέλαβε τη χώρα, την έκανε την πρώτη ουσιαστική Δημοκρατία της Λατινικής Αμερικής, προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις και άντεξε τις διαδηλώσεις που οργάνωσε η CIA στη χώρα με το Συνδικάτο Φορτηγών. Ο Κίσσινγκερ επιχείρησε να οργανώσει ανατροπή του Αλλιέντε στη Χιλή με το στρατηγό Ρενέ Σνάιντερ, ο οποίος πιστός στη Δημοκρατία αρνήθηκε. Ο Σνάιντερ βρέθηκε δολοφονημένος μερικές μέρες αργότερα.

Νέα στοιχεία! Ο 28χρονος συγκυβερνήτης είχε τρία χέρια!

Του Στρατή Μαζίδη

Είναι πραγματικά φοβερή αυτή η διαρκής ροή πληροφοριών ενοχοποιήσης του νεκρού συγκυβερνήτη του μοιραίου Airbus, Andreas Lubitz.

Και ήδη καταγράφεται πλέον διεθνώς ισχυρός αντίλογος από φορείς και επίσημα πρόσωπα στα όσα έχουν δει ως σήμερα το φως της δημοσιότητας όπως το ότι αμφισβητήθηκε πλήρως ο γάλλος εισαγγελέας πως στο ηχητικό ντοκουμέντο ακούγεται η ανάπνοη του Lubitz και ότι πάτησε το κουμπί της καθόδου.

Ο Gerard Arnoux πρόεδρος της διαρκούς επιτροπής αεροπορικής ασφάλειας αμφισβητεί το ότι μπορεί να καταγραφεί η αναπνοή και φυσικά αναρωτιέται πως προκύπτει το συμπέρασμα του εισαγγελέα της Μασσαλίας πως πατήθηκε το κουμπί της καθόδου.

Μέχρι στιγμής λοιπόν έχουμε έναν:

- τρελό για τα κάγκελα

- σήμερα μάθαμε ότι είναι και γκαβός

- καταθληπτικός

- ήξερε να ξεγελά και να κρατά κρυφά πράγματα

- ψυχασθενής

- απογοητευμένος στην προσωπική του ζωή

Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΕΓΡΑΨΕ ΤΗ ΛΙΣΤΑ

Toυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Εν αναμονή, λοιπόν, του πλήρους κειμένου της «λίστας μεταρρυθμίσεων» που ανέλαβε να γράψει κατ’ απαίτηση των Γερμανών ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας: δεν αρκούν οι εσκεμμένες, ευνοϊκές για την κυβέρνηση «διαρροές», προκειμένου να σχηματίσει κανείς γνώμη γύρω από το αν η Αθήνα υποχρεώθηκε να κάνει σοβαρές υποχωρήσεις κατά την επτάωρη (!) παραμονή του Τσίπρα στην καγκελαρία του Βερολίνου. Επειδή και οι διατυπώσεις έχουν μεγάλη σημασία στο συγκεκριμένο θέμα, πρώτα θα δούμε το πλήρες κείμενο κι έπειτα θα διαμορφώσουμε άποψη.

Έχουν πλέον περάσει πάνω από δύο μήνες από τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές και σχημάτισε κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου. Έχουν περάσει 50 μέρες από τις 8 Φεβρουαρίου που ο πρωθυπουργός παρουσίασε στη Βουλή τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του. Στο διάστημα αυτό δεν έχει ακόμη υλοποιήσει καμιά από τις φιλολαϊκές υποσχέσεις του! Οι 100 δόσεις που ψήφισε σίγουρα διευκολύνουν τον κόσμο, αλλά τον διευκολύνουν να πληρώσει το κράτος, όχι να εισπράξει! Αυτό μας ανησυχεί πολύ. Όχι επειδή αμφιβάλλουμε για τις προθέσεις του πρωθυπουργού και των υπουργών του. Γνωρίζοντας όμως την ασφυκτική πίεση που ασκούν οι Γερμανοί του Δ’ Ράιχ και με επίγνωση της γερμανικής νοοτροπίας έχουμε προ πολλού συνειδητοποιήσει πως ό,τι δεν γίνει αμέσως πολύ δύσκολα θα υλοποιηθεί αργότερα. Θα το απαγορεύσει το Βερολίνο!

Π. Λαφαζάνης: Η Ελλάδα έχει πολλούς εναλλακτικούς προοδευτικούς δρόμους να επιλέξε

Ξεχνάνε, όμως, ότι το μαχαίρι που χρησιμοποιούν κόβει και από τις δύο πλευρές του

«Ο μοναδικός ρεαλισμός στις κρίσιμες στιγμές που διανύει ο τόπος, είναι η ανατροπή» δηλώνει ο Υπουργός ΠΑΠΕΝ, Παναγιώτης Λαφαζάνης, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «ΚΕΦΑΛΑΙΟ» και τη δημοσιογράφο Νίκη Ζορμπά.

Από το LEFT

«Επειγόντως τολμηρές εναλλακτικές επιλογές, σε σύγκρουση με τη Γερμανική Ε.Ε. – Οι κυρίαρχοι κύκλοι της Ε.Ε. πνίγουν τη χώρα και στραγγαλίζουν την οικονομία.»

«Μοναδικός ρεαλισμός, στις κρίσιμες στιγμές που διανύουμε, είναι η ανατροπή».

«Μας εκβιάζουν ωμά. Ξεχνάνε, όμως, ότι το μαχαίρι που χρησιμοποιούν, κόβει και από τις δύο πλευρές του».

Ο Π. Λαφαζάνης επισημαίνει ότι σήμερα είναι ακόμη πιο σαφές πως η πορεία διεξόδου της χώρας από την κρίση περνάει μέσα από την σκληρή αντιπαράθεση, αν όχι τη σύγκρουση, με τη γερμανική Ευρώπη. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, όσο πιο γρήγορα γίνει αυτό αντιληπτό τόσο το καλύτερο, γιατί χρόνος δεν υπάρχει, η Ελλάδα βρίσκεται σε κάτι παραπάνω από οριακό σημείο και απαιτούνται, επειγόντως, μεγάλες και τολμηρές επιλογές, εναλλακτικές απέναντι στη γερμανική και κατεστημένη ΕΕ.

Ο Παν. Λαφαζάνης κάνει λόγο για ωμό εκβιασμό των κυρίαρχων κύκλων της ΕΕ που πνίγουν κυριολεκτικά τη χώρα μας και σφίγγουν τη θηλιά στο λαιμό της οικονομίας, εφαρμόζοντας την πιο παρατεταμένη και βασανιστική εκδοχή του βρώμικου σχεδίου που υλοποίησαν και στην Κύπρο, με το τελεσίγραφο της μιας εβδομάδας.

Οι τέσσερις λέξεις *, του Κ.Καστοριάδη

1. Φαντασία

Ποιο είναι το ίδιον του ανθρώπου; Τι είναι αυτό που μας διαφοροποιεί από τα ζώα; Επαναλαμβάνουν, εδώ και αιώνες, ότι είναι ο ορθός λόγος. Αρκεί όμως να προσέξουμε τη συμπεριφορά των άλλων γύρω μας αλλά και τη δική μας, για να αντιληφθούμε ότι αυτό δεν αληθεύει. Οι ατομικές και οι συλλογικές συμπεριφορές πολύ συχνά είναι παράλογες. Τα ζώα είναι πιο “λογικά” από εμάς· δεν σκοντάφτουν, δεν τρώνε δηλητηριώδη μανιτάρια, κάνουν αυτό που πρέπει, για να συντηρηθούν και να αναπαραχθούν. Ποιο είναι το ίδιον του ανθρώπου; Είναι το πάθος και οι επιθυμίες; Ναι, πράγματι. Τα ζώα από ό,τι μπορούμε να ξέρουμε δεν έχουν πάθη ούτε πραγματικές επιθυμίες τα ζώα έχουν ένστικτα. Τι όμως συνιστά την ιδιαιτερότητα του πάθους και των επιθυμιών; Είναι ακριβώς το γεγονός ότι το πάθος και οι επιθυμίες -ο έρωτας, η δόξα, το κάλλος, η εξουσία, ο πλούτος- δεν είναι «φυσικά» αλλά φαντασιακά αντικείμενα.

Η φαντασία, λοιπόν, είναι το ίδιον του ανθρώπου. Η φαντασία μάς διαφοροποιεί από τα ζώα.Η φαντασία, ακόμη και εάν κλείσουμε τα μάτια και τα αυτιά, δεν αναχαιτίζεται. Υπάρχει πάντα μια εσωτερική ροή από εικόνες, ιδέες, αναμνήσεις, επιθυμίες, αισθήματα. Μια ροή που δεν μπορούμε να σταματήσουμε. Δεν μπορούμε καν να την ελέγξουμε, τουλάχιστον όχι πάντα. Κάποιες φορές το κατορθώνουμε, λίγο ως πολύ, προκειμένου να σκεφτούμε λογικά και συστηματικά. Αλλά ακόμη και σ’ αυτές τις περιπτώσεις, αναπάντεχες αναμνήσεις και επιθυμίες διακόπτουν τον στοχασμό μας. Η φαντασία μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στην παραφροσύνη, στη διαστροφή, στην τερατωδία αλλά, επίσης, στην αυταπάρνηση και σε κάθε μεγαλειώδη δημιουργία. Χάρη στη φαντασία το ένστικτο έπαψε να είναι ο μοναδικός ρυθμιστής της συμπεριφοράς μας. Χάρη στη φαντασία μπορούμε να δημιουργούμε. Χάρη σ’ αυτήν δημιουργήσαμε την τέχνη, την επιστήμη, τη φιλοσοφία. Η φαντασία δεν γνωρίζει όρια και κανόνες, ούτε ηθικούς και λογικούς νόμους. Πάντως, εάν είχαμε αφεθεί χωρίς περιορισμούς στη φαντασία, ασφαλώς δεν θα είχαμε επιβιώσει ως είδος. Ο άνθρωπος επιβίωσε ως είδος, επειδή δημιούργησε κοινότητες, κοινωνίες, θεσμούς, κανόνες που οριοθετούν και περιορίζουν τη φαντασία, αλλά και που συχνά επίσης την καταπνίγουν.

“Δεν μπορούμε να χτίσουμε αν δε γκρεμίσουμε τα πάντα ως τα θεμέλια”

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου η σημερινή. Ο ένοικος της στήλης παραμερίζει.
Τα αποσπάσματα που ακολουθούν είναι από το κολοσσιαίο έργο του μεγάλου Πέτερ Βάις «Η δολοφονία του Μαρά» (εκδόσεις «Δωδώνη») σε αξεπέραστη μετάφραση του Μάριου Πλωρίτη.

Ο Πέτερ Βάις επινοεί μια συνάντηση μεταξύ του Μαρκήσιου ντε Σαντ με τον Ζαν Πωλ Μαρά. 

Από τη μια ο ηδονιστικός εγωκεντρισμός. Από την άλλη η φλόγα της Επανάστασης.

Από τη μια ο ατομικισμός που ποζάρει τον μηδενισμό του σαν «ελευθερία». Από την άλλη ένα «κατηγορώ» τόσο προς τους πατρίκιους που ζουν μακριά από το λαό και θεωρούν το λαό σαν μια άπλαστη και άμορφη μάζα, όσο και προς εκείνους που στο όνομα του λαού επιδιώκουν να υποβιβάσουν τα δικαιώματα του λαού το πολύ μέχρι το επίπεδο της «αξιοσέβαστης φτώχειας». 

*** ΣΑΝΤ: «Εμείς, μονάχα εμείς, δίνουμε κάποια σημασία στη ζωή μας, η Φύση θα ‘μενε σιωπηλή και αδιάφορη ακόμα κι αν ολόκληρη η ανθρώπινη φυλή αφανιζόταν. Μισώ τη Φύση, θέλω να τήνε δυναστέψω, θέλω να τήνε πολεμήσω με τα δικά της τα όπλα (…). 

Πάντα και πάντα, δεν πασχίζαμε, στης Φύσης να υπακούσουμε το νόμο, που παραδίνει τον αδύναμο γυμνό στο έλεος του δυνατού; Πάντα και πάντα, δεν πνίξαμε την ψεύτικη αρετή κάτω από την πιο χοντροκομμένη πονηριά; Πάντα και πάντα, δεν κάναμε πειράματα στα εργαστήρια πριν φτάσουμε στα τελικά βασανιστήρια; (…). 

Η συμπόνια, Μαρά, είναι χτήμα των προνομιούχων. Όταν σκύβει ο “πονετικός” να ελεήσει ένα ζητιάνο, είναι γεμάτος περιφρόνηση, καμώθηκε πως συγκινήθηκε για να δείξει τα πλούτη του κι η ελεημοσύνη που δίνει δεν είναι παρά κλωτσιά στα πισινά. 

Όχι , Μαρά, ασ’ τα φτηνοαισθήματα, ξέρω πως άλλα έχεις στο νου σου. Για σένα, όπως και για μένα, μόνο το απόλυτο έχει σημασία».

ΟΙ ΤΟΝΟΙ ΕΠΕΣΑΝ, ΑΛΛΑ ΟΙ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΒΙΑΙΕΣ

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ* 

Αλήθεια είναι πως μετά την επίσκεψη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην καγκελάριο της Γερμανίας, Ανγκελα Μέρκελ, ο τόνος των επιθέσεων των γερμανικών εφημερίδων εναντίον της Ελλάδας είναι σαφώς ηπιότερος. Προφανώς η κυβέρνηση του Βερολίνου κάνειυπομονή μέχρι την αρχή της επόμενης εβδομάδας, προκειμένου να δει με τα μάτια της ποιες θα είναι τελικά οι μεταρρυθμίσεις που θα περιλαμβάνονται στη λίστα που θα υποβάλει προς έγκριση στους Ευρωπαίους εταίρους της η ελληνική κυβέρνηση. Οι πληροφορίες από το Μέγαρο Μαξίμου λένε ότι στόχος της κυβέρνησης Τσίπρα είναι να υποβάλει τη λίστα μεταρρυθμίσεων τη Δευτέρα, ει δυνατόν, και την Τρίτη να συγκληθεί εκτάκτως ηΕυρωομάδα (το Eurogroup) προκειμένου να τις εγκρίνει κατ' αρχήν ή και πλήρως. Η υποβάθμιση της φραστικής βιαιότητας των επιθέσεων εκ μέρους των Γερμανών δεν σηματοδοτεί όμως καθόλου και αλλαγή πολιτικής. Αντιθέτως. «Από τη Δευτέρα η Αθήνα πρέπει να κάνει υπεραναλήψεις από τους λογαριασμούς της» ήταν για παράδειγμα ο χθεσινός τίτλος άρθρου της εφημερίδας της γερμανικής ελίτ «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» αναφερόμενο στη χώρα μας. Ακόμη πιο επιθετικοί επί της ουσίας ήταν οι υπότιτλοι: «Στην αρχή της εβδομάδας εξαντλούνται τα μετρητά της κυβέρνησης. Η ΕΚΤ τραβάει το χαλινάρι»! Η ίδια εφημερίδα είχε φροντίσει από προχτές να καθησυχάσει τους αναγνώστες της, πληροφορώντας τους με τους τίτλους της πρώτης σελίδας της ότι «Δεν δόθηκε καμιά υπόσχεση προς την Ελλάδα στη συνάντηση με τον Τσίπρα».

Ας βοηθήσουμε όλοι την ΟΥΚ να μπει στην Πόλη.. Αφού τον έχουνε τόσο καημό...

 Άκης Γαβριηλίδης 

Εδώ και αρκετά χρόνια, τα μέλη της Ομάδας Υποβρύχιων Καταστροφών εκδηλώνουν κάθε 25η Μαρτίου τον διακαή πόθο τους να «μπουν στην Πόλη». Το ίδιο έκαναν και φέτος στην παρέλαση.

Το γεγονός ότι η έκφραση της επιθυμίας αυτής επαναλαμβάνεται περιοδικά, δείχνει ότι προφανώς δεν έχει πραγματοποιηθεί.

Αυτό είναι πραγματικά κρίμα. Πιθανόν να δημιουργηθεί ψυχικό τραύμα στους ηρωικούς κομμάντο από την τόσο μακρόχρονη ματαίωση.

Νομίζω λοιπόν ότι είναι χρέος μας να συμβάλουμε ώστε το όνειρό τους να γίνει πραγματικότητα.

Οποιαδήποτε περίοδο του χρόνου, αλλά ιδίως κάθε Πάσχα, διοργανώνονται δεκάδες εκδρομές από πρακτορεία με προορισμό, ακριβώς, την Πόλη. Οι περισσότερες δεν είναι ιδιαίτερα ακριβές. Θα ήταναρκετά απλό οι ενδιαφερόμενοι να μαζέψουν κάποια χρήματα και να δηλώσουν συμμετοχή σε μία απ’ αυτές. Εάν δεν μπορούν, ίσως θα μπορούσε να δώσει κάποια επιχορήγηση το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ή να κάνουμε κάποιο έρανο.

Το κέρδος από μια τέτοια επένδυση θα είναι πολλαπλό· θα ωφεληθούν τόσο οι ενδιαφερόμενοι όσο και οι διεθνείς σχέσεις της χώρας.

Γ. Καραϊσκάκης: «Ρώτησα τον μπούτσον μου και μου είπε να μη σε προσκυνήσω» ...

Ο Καραϊσκάκης ήταν γενναίος, ζούσε για τη νίκη και όλοι είχαν να λένε για την αθυροστομία του.

Γεννημένος το 1782 σε μια σπηλιά και αφού η μάνα του ήταν καλόγρια, τον ακολουθούσε πάντα η φράση: «Ο γιος της καλογριάς». Από νεαρή ηλικία έδειξε την επαναστατική του διάθεση. Φυσικά, έγινε κλεφτόπουλο και η επανάσταση τον βρήκε καπετάνιο. Ωστόσο, τον πρώτο καιρό της επανάστασης, δεν πήρε μέρος, γιατί πολλοί ήταν εκείνοι που πίστευαν πως βρισκόταν σε συνεννόηση με τους Τούρκους, επειδή είχε θητεύσει στην αυλή του Αλή Πασά των Ιωαννίνων. 

Μάλιστα, ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος τον κατηγόρησε, πως είχε: «μυστικήν ανταπόκρισην (καπάκια) με τον Ομέρ Βρυώνη και ότι συμφώνησε… να του παραδώσει Μεσολόγγι και Αιτωλικό». Γρήγορα όμως, ο Καραϊσκάκης απάντησε με πράξεις στους επικριτές του. Έλαβε μέρος στην επανάσταση και διακρίθηκε για την αγωνιστικότητά, τις ηγετικές και στρατηγικές του ικανότητες. 

ΚΑΤΑΝΟΗΤΗ Η ΤΑΡΑΧΗ

Λύσσαξαν οι ύαινες. Από την πείνα. Δεν βρίσκουν ψοφίμι να ικανοποιήσουν την πείνα τους. Με τα σάλια τους να τρέχουν, ψάχνουν απεγνωσμένα για «ΧΑΟΣ, ΧΑΟΣ, ΧΑΟΣ», ανήθικους Κατρούγκαλους και έναν ταπεινωμένο Τσίπρα στο Βερολίνο. Δε βρίσκουν τίποτα.

Χάος δεν υφίσταται, κωλόχαρτα έχουμε, ακόμη κι αν υπάρξει Grexit θα γίνει έτσι ώστε να είναι ενδεικτικό των προθέσεων των αρπακτικών και όχι της αποτυχίας της κυβέρνησης – διότι καμία κυβέρνηση δεν απέτυχε διεκδικώντας την αξιοπρέπεια της χώρας και των πολιτών της –, αν βρεθούν χρήματα θα γίνει με τις δυνατόν λιγότερες υποχωρήσεις, ο Κατρούγκαλος ορθότατα έπραξε απευθυνόμενος στη Δικαιοσύνη παρά το τραγικό του λάθος να σύρεται επί μέρες στα βοθροκάναλα για να πείσει ότι δεν είναι ελέφαντας και μάλιστα γαλάζιος, ενώ ο Τσίπρας πήγε στο Βερολίνο, μίλησε και νίκησε.

Δεν νίκησε με την έννοια ότι έλυσε το αδιέξοδο της λιτότητας και της ύφεσης. Νίκησε επειδή εμφανίστηκε ως αρχηγός μιας χώρας που δεν είναι προτεκτοράτο. Δεν προσέφερε δώρα στα πόδια της Μέρκελ, όπως έκανε επανειλημμένα ο Σαμαράς ρεζιλεύοντάς μας παγκοσμίως, αλλά μίλησε για την εγκληματική συμπεριφορά της Siemens επί 10ετίες και την ανάγκη να συνδράμουν οι γερμανικές δικαστικές αρχές ώστε να ανακαλυφθεί το ποσοστό συμμετοχής της στη δημιουργία περιβάλλοντος διαφθοράς, για την αποτυχία τού προγράμματος «διάσωσης» και τα καταστροφικά του αποτελέσματα, για τη διατήρηση των αντίθετων απόψεων, για τα λάθη της αρχιτεκτονικής της ευρωζώνης, για τις ευθύνες των προηγούμενων κυβερνήσεων στην πάταξη της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής, για προσδιορισμό των διαφορών μεταξύ των δύο χωρών και των οπτικών τους για την οικονομία και την Ευρώπη, για μεταρρυθμίσεις που θα έχουν ως απαραίτητη προϋπόθεση την κοινωνική συναίνεση, για δημοσιονομική προσαρμογή επίσης με απαραίτητη προϋπόθεση την κοινωνική δικαιοσύνη, για το κατοχικό δάνειο και τις γερμανικές επανορθώσεις όχι ως ζητιανιά αλλά ως μέγα ηθικό θέμα που πρέπει να τελειώσει.

ΠΑΡΑΜΟΝΕΥΟΥΝ

«Βρισκόμαστε σε μία ιδιότυπη παράλυση η οποία για την πραγματική οικονομία έχει τεράστιο κόστος.Σήμερα υπάρχουν επιχειρήσεις που για πρώτη φορά δεν πληρώνουν μισθούς σε εργαζομένους, υπάρχουν εξαγωγικές επιχειρήσεις που δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν τις εξαγωγές τους, το τραπεζικό σύστημα έχει πλήρως παραλύσει, δεν υπάρχει καμία δυνατότητα να χρηματοδοτηθούν ούτε καν στοιχειώδεις ανάγκες κεφαλαίου κίνησης για οποιαδήποτε επιχείρηση• μα δεν μπορεί να συνεχίζεται άλλο αυτή η κατάσταση».

Αυτά τα είπε ο Κούλης του Μητσοτάκη. Όχι, δεν τα είπε το 2010, το 2011, το 2012, το 2013, το 2014. Τα είπε χτες, 19 Μαρτίου 2015, σε συνέντευξή του στον Real. Ανακάλυψε ξαφνικά ο Κούλης του Μητσοτάκη ότι υπάρχουν επιχειρήσεις που δεν μπορούν να πληρώσουν τους μισθούς των εργαζομένων τους και ότι το τραπεζικό σύστημα έχει πλήρως παραλύσει. Τώρα έγιναν αυτά, για τον Κούλη του Μητσοτάκη. Τις τελευταίες 50 μέρες.

Πριν, επί κυβέρνησης Σαμαρά και υπουργίας Κούλη του Μητσοτάκη, οι επιχειρήσεις δεν προλάβαιναν να μοιράζουν μισθούς και οι τράπεζες χάριζαν άτοκα δάνεια στις επιχειρήσεις. Ζούσαμε σ’ έναν παράδεισο που ξαφνικά μας τον έκλεψαν οι κομμουνιστές. Δηλαδή να μας τρελάνουν. Οι εγκληματίες. Οι φονιάδες. Η συμμορία. Οι μνημονιακοί τσάτσοι, οι υπεύθυνοι της καταστροφής όλης της αγοράς, των λουκέτων, της εξαθλίωσης, των απολύσεων τολμάνε να κάνουν κριτική και να φορτώνουν το αποτέλεσμα ολόκληρου του δικού τους καταστροφικού έργου σε μία κυβέρνηση 50 ημερών.