Τι ακριβώς σημαίνει «νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου»;

Η παραπληροφόρηση και το μίσος για τη διαφορετικότητα κυριάρχησαν, δημιουργώντας μια απόλυτα στρεβλή εικόνα περί του τι ακριβώς ψηφίστηκε

ΝΑΝΤΙΑ ΜΠΑΝΤΕΚΑ

Πλήθος συζητήσεων προκάλεσε η πρωτοβουλία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να φέρει προς ψήφιση στη Βουλή νομοσχέδιο που τροποποιεί το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου. Όπως συχνά συμβαίνει στον εγχώριο δημόσιο διάλογο, η παραπληροφόρηση και το μίσος για τη διαφορετικότητα κυριάρχησαν, δημιουργώντας στους περισσότερους πολίτες μια απόλυτα στρεβλή εικόνα περί του τι ακριβώς ψηφίστηκε.

Το νομοσχέδιο, που μετά την υπερψήφισή του την περασμένη Τρίτη, θα αποτελέσει σύντομα και τυπικά νόμο του κράτους, αφορά στη νομική́ αναγνώριση της ταυτότητας φύλου. Σε τι αναφέρεται λοιπόν ο όρος «νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου»; Όπως ο ίδιος ο νόμος ορίζει, «ως ταυτότητα φύλου νοείται ο εσωτερικός και προσωπικός τρόπος με τον οποίο το ίδιο το πρόσωπο βιώνει το φύλο του, ανεξάρτητα από́ το φύλο που καταχωρήθηκε κατά́ τη γέννησή του με βάση τα βιολογικά του χαρακτηριστικά». (αρ. 2) Άρα μιλάμε για περιπτώσεις στις οποίες υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ του φύλου που έχει καταχωρηθεί ληξιαρχικά μετά τη γέννηση του ατόμου (βιολογικό φύλου/sex), και του τρόπου που το άτομο αντιλαμβάνεται και εξωτερικεύει το φύλο του (κοινωνικό φύλο/gender) (αρ. 3).  

Ερμαφροδιτισμός: Μια κοινωνική και πολιτική προέκταση (Εξαιρετικό, αν και λίγο φλύαρο…)

"ΡΕΣΑΛΤΟ"

Με αφορμή το νομοσχέδιο για την ταυτότητα φύλου 

Για το θέμα του νομοσχεδίου που αφορά την ταυτότητα φύλου, έχουν γραφεί και ειπωθεί πάρα πολλά το τελευταίο διάστημα. Δεν έχουμε να προσθέσουμε κάτι. Θα προσπαθήσουμε να μιλήσουμε για τον ερμαφροδιτισμό, σαν ένα συνολικότερο κοινωνικό και πολιτικό φαινόμενο, το οποίο δεν το θεωρούμε φυσικό, τυχαίο και αθώο.

Σήμερα βλέπουμε ειδικά τη νέα γενιά, να μπερδεύει στην ομιλία της όχι απλώς ξένες λέξεις όταν μιλάει ελληνικά, αλλά να χρησιμοποιεί τη...συντακτική και μορφολογική δομή άλλων γλωσσών, στη συνομιλία της στην ελληνική γλώσσα. 

Όμως η γλώσσα δείχνει τη συνείδηση. Μια γλώσσα που χάνει συνεχώς τα δομικά της γνωρίσματα, είναι μια γλώσσα ανθρώπων μπερδεμένων, στη σκέψη, την έκφραση και στο περιεχόμενο της επικοινωνίας. Είναι μια γλώσσα που δεν επιτρέπει στο νέο άνθρωπο να καταλάβει τί του συμβαίνει, σε μια ηλικία που αυτό είναι το πρώτο ζητούμενο για την πορεία της ζωής του. Είναι μια γλώσσα που δεν επιτρέπει στον συναισθηματικό κόσμο του νέου ανθρώπου να εκδηλωθεί και να γνωριστεί με τους κόσμους των γύρων του. 

Η αποδόμηση της γλώσσας, υποστηρίζεται αρχικά από το εκπαιδευτικό σύστημα, κατόπιν από τα Μ.Μ.Ε. και αναπαράγεται στα μέσα "κοινωνικής" δικτύωσης. 

Αλληλεγγύη διανοούμενων από όλο τον κόσμο στην Ηριάννα και τον Περικλή

«Η Δικαιοσύνη πρέπει να είναι τυφλή με την έννοια της αντικειμενικότητας και της αμεροληψίας. Παρ’ όλα αυτά πάντα πρέπει να παραμένει δίκαια. Η Δικαιοσύνη πρέπει να κρίνει και να αποφασίζει βάσει στοιχείων. Όχι να είναι παγιδευμένη σε ιδεοληψίες, προκαταλήψεις και εκδικητικότητα» τονίζουν σε κείμενο-παρέμβασή τους διανοούμενοι απ' όλο τον κόσμο. Με το κείμενο κάνουν έκκληση προς «τους δικαστές να μην αναπαράγουν μια νέα Δίκη του Κάφκα».

Για την Ηριάννα και τον Περικλή...

Σε δύο νέους ανθρώπους προσάπτεται ένα παράλογο κατηγορητήριο. Και οι δυο - ακόμη πιο άδικα και παράλογα – καταδικάζονται πρωτόδικα τον Ιούνιο από την Ελληνική Δικαιοσύνη.

H 29χρονη Ηριάννα και ο 33χρονος Περικλής βρέθηκαν κατηγορούμενοι λόγω των σχέσεων τους με τον Κώστα, ο οποίος είχε αρχικά κατηγορηθεί για συμμετοχή στους «Πυρήνες της Φωτιάς». Η Ηριάννα είναι η σύντροφός του κι ο Περικλής ο συγκάτοικός του. Ενώ ο Κώστας τελικά αθωώθηκε, η Ηριάννα κι ο Περικλής κρίθηκαν ένοχοι! Οι προσωπικές τους σχέσεις με έναν αθώο ήταν, όπως φαίνεται, αρκετές για να αποφασίσει το Δικαστήριο την ενοχή τους. Ένα ελάχιστο δείγμα DNA της Ηριάννας σ’ έναν γεμιστήρα όπλου που ποτέ δε χρησιμοποιήθηκε και τα ταξίδια του Περικλή και του Κώστα στη Βαρκελώνη, που κατά τους δικαστές είναι : «μια πόλη γνωστή για την τρομοκρατική της δραστηριότητα», τους καταδίκασαν σε 13 χρόνια φυλάκιση.

Απάντηση του Μίκη Θεοδωράκη σε μια άγνωστη φωνή στο φεστιβάλ της ΚΝΕ (α' μέρος)

 Μίκης Θεοδωράκης

Ξεκινώντας το κείμενό μου αυτό, θα σταθώ σε μια λέξη που μπήκε σαν στάμπα στη σχέση μου με την ΚΝΕ: Την λέξη «Γενίτσαροι». Θα μιλήσω για πράγματα που θα ακουστούν για πρώτη φορά. Κι εσείς θα κρίνετε για ποιο λόγο δεν μίλησε κανείς και κυρίως η ηγεσία του ΚΚΕ για τόσο σημαντικά γεγονότα. 

Όλα άρχισαν από τη στιγμή που ανακοινώθηκε ότι θα παιζόταν το «Άξιον Εστί» στο Καυταντζόγλειο, νομίζω στα 1976. Όταν έφτασα στο αεροδρόμιο, με υποδέχθηκαν δυο παλιοί Λαμπράκηδες ο Μάκης Τρικούκης και ο Τάκης Κουλάνδρου, που έδειχναν φοβισμένοι. 

- Τι έχετε; τους λέω. 

- Κινδυνεύει η ζωή σου. 

- Από ποιους; 

- Από τους Κνίτες! Έχουν κάψει όλα τα ξύλινα ταμεία που πουλούσαν εισιτήρια και έχουνε γράψει με τεράστια κόκκινα γράμματα σε όλη την πρόσοψη του γηπέδου «Θάνατος στον Θεοδωράκη». 

- Δεν καταλαβαίνω γιατί… Έως τώρα δεν υπήρξε πρόβλημα μεταξύ μας. Ίσα-ίσα οι Κνίτες γεμάτοι θαυμασμό και αγάπη με φρουρούσαν σε όλες τις συναυλίες που έκανα στην Ελλάδα. 

- Ζητήσαμε από παλιούς Λαμπράκηδες να ρθουν με αυτοκίνητα για προστασία.

Ένα σπάνιο βίντεο από την απελευθέρωση της Αθήνας από τους ναζί

Στις 12 Οκτωβρίου του 1944 η Αθήνα απελευθερώνεται από τη ναζιστική μπότα.

Κατά τη διάρκεια της νύχτας οι Γερμανοί ανασυγκροτούνται και τα ξημερώματα αρχίζουν να αποχωρούν. Όσοι ελάχιστοι έχουν μείνει πίσω συγκεντρώνονται στο Σύνταγμα και με επικεφαλής τον στρατηγό Φέλμι καταθέτουν βιαστικά στεφάνι στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Χωρίς επισημότητες στις 9.15 ένας στρατιώτης τους υποστέλλει τη σημαία με τη σβάστικα από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης, σημαίνοντας τη λήξη της Κατοχής, που διήρκεσε 1.625 μέρες.

Θα είναι μια απελευθέρωση γλυκιά που θα σκορπίσει τη χαρά, με τους Αθηναίους να βγαίνουν στους δρόμους να πανηγυρίσουν, φωνάζοντας «Χριστός Ανέστη».

Θα είναι όμως παράλληλα και μια απελευθέρωση πικρή. Οι τελευταίοι μήνες της Κατοχής έχουν βαφτεί με αίμα. Οι Γερμανοί, σίγουροι πλέον για την ήττα τους έχουν εκδικηθεί. Κομμένο, Καλάβρυτα, Δίστομο, Χορτιάτης, Γιαννιτσά. Τα σπέρματα ενός νέου εθνικού διχασμού έχουν πέσει και σύντομα θα έρθει ο Δεκέμβρης.

Το σπάνιο βίντεο - ντοκουμέντο που ακολουθεί είναι ένα απόσπασμα από την «χαμένη» ταινία επικαίρων της Φίνος Φιλμ για το τέλος της ναζιστικής Κατοχής στην Αθήνα, η οποία δεν προβλήθηκε τότε στην Ελλάδα.

Τα ιστορικής σημασίας επίκαιρα ανακαλύφθηκαν από το Ροβήρο Μανθούλη σε κινηματογραφικά αρχεία στις ΗΠΑ και παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα στην αρχική τους μορφή ενσωματωμένα στο ντοκιμαντέρ του «Βίοι παράλληλοι του Εμφυλίου»

Καμπάνια της «Humanite»: «Επιστρέψτε τα χρήματα στους Έλληνες»

«Επιστρέψτε τα χρήματα στους Έλληνες» είναι ο τίτλος αιτήματος του Πατρίκ Λε Γιαρίκ (Patrick le Hyaric), διευθυντή της εφημερίδας του Κομουνιστικού Κόμματος Γαλλίας, Humanite (Ουμανιτέ), για συλλογή υπογραφών μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας διαμεσολάβησης change.org.

Το αίτημα αφορά το κέρδος 7,8 δισ. ευρώ της ΕΚΤ περίοδο 2012-2016 από τις αγορές ελληνικών ομολόγων, όπως γνωστοποίησε ο Μάριο Ντράγκι, σε απαντητική επιστολή του στον ευρωβουλευτή της ΛΑΕ Νίκο Χουντή, που δημοσιεύτηκε την Τρίτη 10 Οκτωβρίου.

Με το σύνθημα «ας χτίσουμε μαζί ένα κίνημα για να απαιτήσουμε δικαιοσύνη», ο Πατρίκ Λε Γιαρίκ εξηγεί:

«Εδώ και χρόνια, ο ελληνικός λαός υφίσταται ανυπολόγιστες ταλαιπωρίες, προκειμένου να εξοφλήσει ένα χρέος για το οποίο δεν είναι κατ' ουδένα τρόπο υπεύθυνος. Την ίδια χρονική περίοδο, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ γεμίζουν τα ταμεία τους με τα χρήματα που συγκεντρώνονται από αυτό το χρέος.

Πράγματι, η ΕΚΤ κέρδισε 7,8 δισεκατομμύρια ευρώ χάρη στα επιτόκια των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου, ενώ και το ΔΝΤ έχει συσσωρεύσει έναν πακτωλό χρημάτων ύψους 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, χάρη στα δάνεια που έχει χορηγήσει στην Αθήνα.

12 Οκτώβρη 1944: Η απελευθέρωση της Αθήνας

Πέμπτη 12 Οκτώβρη 1944. Οι Γερμανοί δεν είχαν ακόμη προλάβει να εγκαταλείψουν την Αθήνα, αλλά ο λαός της πρωτεύουσας νιώθοντας ότι έφτασε η ώρα της λευτεριάς, ξεχύθηκε στους δρόμους ζητωκραυγάζοντας. Κύματα – κύματα η λαοθάλασσα πλημμύριζε την πλατεία Συντάγματος, τις οδούς Πανεπιστημίου, Σταδίου, Ακαδημίας, το Ζάππειο, την πλατεία Ομονοίας. Οι 1.264 μέρες φασιστικής κατοχής ήταν πλέον παρελθόν κι αυτό φάνηκε περίτρανα όταν στις 9.45 το πρωί μαχητές του ΕΛΑΣ κατέβασαν από την Ακρόπολη τη γερμανική σημαία υψώνοντας στη θέση της την ελληνική. 

Την επομένη, 13 του Οκτώβρη, ο «Ριζοσπάστης» έγραφε στην πρώτη του σελίδα με μεγάλα, κεφαλαία, γράμματα: «ΖΗΤΩ Η ΛΕΥΤΕΡΗ ΑΘΗΝΑ ΜΑΣ», ενώ ο Γ. Ζέβγος με άρθρο του εξηγούσε ότι η μεγάλη αυτή μέρα της απελευθέρωσης ήταν ταυτόχρονα και το «ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ». Στις διπλανές στήλες με μηνύματά τους το ΚΚΕ και το ΕΑΜ καλούσαν το λαό να αγωνιστεί για την πλήρη απελευθέρωση της χώρας, για την εξασφάλιση της ανεξαρτησίας, της ακεραιότητας, καθώς και της λαοκρατικής αναδημιουργίας της. Σ’ αυτό το φύλλο του «Ρ», στη 2η σελίδα, κάτω από τον τίτλο «ΛΕΥΤΕΡΙΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ! Η ΑΘΗΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ», υπήρχε αναλυτικό ρεπορτάζ από τη μέρα της απελευθέρωσης. 

Hasta la victoria siempre: Σαν σήμερα η εκτέλεση του Τσε Γκεβάρα

Θάλεια Δήμου

49 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την εκτέλεση του Τσε Γκεβάρα, στις 8 Οκτωβρίου 1967, στη Βολιβία. Σαν σήμερα «έφυγε» ο πιο θαυμαστός, ο πιο αγαπητός επαναστάτης, πολεμώντας για τις ιδέες του μέχρι την τελευταία του αναπνοή.

Μία ζωή γεμάτη προκλήσεις, μία προσωπικότητα που όμοιά της δεν υπάρχει, ένας συνεχής αγώνας για το δίκιο, την ελευθερία, τον άνθρωπο. Ο καλύτερος τρόπος για να ξεκινήσει το κείμενο αυτό είναι τα δικά του λόγια:

Τι σημασία έχει αν μας βρει ο θάνατος; Σημασία έχει ότι η κραυγή μας θα ακουστεί και ένα άλλο χέρι θα βρεθεί για να πάρει το όπλο μας, και άλλοι άνθρωποι θα ξεσηκωθούν για να πιάσουν το τραγούδι, για να ακουστεί η καινούργια κραυγή του πολέμου και της νίκης.

Έλληνες αντιεξουσιαστές πολεμούν στη Ράκα κατά των Τζιχαντιστών

Φωτογραφίες, οι οποίες ανέβηκαν στον αντιεξουσιαστικό ιστοσελίδα Indymedia απεικονίζουν Έλληνες αντιεξουσιαστές, μαχητές που πολεμούν στη Ράκα για την απελευθέρωσή της.Τα πρόσωπα των μαχητών είναι καλυμμένα, ενώ ποζάρουν με τα όπλα τους μπροστά από έναν τοίχο στον οποίο είναι γραμμένο το σύνθημα: «Ζήτω η Διεθνιστική Επαναστατική Αλληλεγγύη».

Πώς θα αντιμετωπίσουμε την πιο εγκληματική μορφή διαστροφής, την παιδεραστία;

Κρυσταλία Πατούλη

Καθώς στις μέρες μας βλέπουν το φως πλείστες περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών και ανηλίκων, αν και στη σκιά του «καθεστώτος» της παιδικής πορνείας, και ενώ η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ανακαλύπτει όλο και περισσότερους χρήστες παιδικής πορνογραφίας, ο ψυχαναλυτής Νίκος Παπαχριστόπουλος, ο οποίος διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Πατρών, μιλά στην σύμβουλο ανθρωπίνων σχέσεων – δημοσιογράφο, Κρυσταλία Πατούλη και το Tvxs, για την πιο εγκληματική διαστροφή, με θύματα παιδιά - επιζώντες της βίας, για τα οποία «δεν θα βρούμε κανένα μνημείο στον κόσμο, στο όνομά τους!»*. 

Αρχικά, τι θα έλεγες για την πρόσφατη απόφαση γαλλικού δικαστηρίου, το οποίο αθώωσε 28χρονο που βίασε 11χρονη, με το σκεπτικό πως η 11χρονη συναίνεσε;

Συναίνεσε πού ακριβώς; Στον βιασμό της; Μήπως αποπλάνησε τελικά αυτή τον ενήλικο; Η υπέρτατη μορφή κοινωνικής υποκρισίας. Με βάση ένα τέτοιο σκεπτικό το παιδί έχει πλήρη ευθύνη των πράξεών του, δεν δύναται να αποπλανηθεί αλλά να συμμετάσχει συνειδητά σε μία πράξη η οποία θα αποδιαρθρώσει παντελώς την ψυχική του ισορροπία. Τότε γιατί δεν αποποινικοποιούν και την παιδική εργασία, γιατί τα υποχρεώνουν να πάνε στο σχολείο ή, σε τελική ανάλυση, γιατί δεν απομακρύνουν τα παιδιά και από την κηδεμονία των γονέων τους;

Γενικά, τί είναι η διαστροφή και πώς δημιουργείται;

Ζήκος, άξιο τέκνο της εργατικής τάξης

Άλεξ Δελάρζ

Στην πιο cult ταινία όλων των εποχών, εξυμνείται εμμέσως πλην σαφώς η εργατική τάξη και ο αδιάκοπος αγών της προς εκπλήρωσιν της ιστορικής της αποστολής. Ο Ζήκος είναι η αρχετυπική μορφή της ταξικής συνείδησης που ξυπνάει και θεριεύει, ασχέτως του χαμηλού επιπέδου. Εμποροϋπάλληλος, στον ιστορικό κλάδο των υπαλλήλων εμπορικών καταστημάτων, ο Ζήκος ζει, κοιμάται και τρώει στο μαγαζί.

Αχ ψαροπούλα!

Η πάλη των τάξεων και η ανειρήνευτη σχέση ανάμεσα σε εργοδότη κι εργαζόμενο αντικατοπτρίζεται πλέρια στα μπινελίκια εκατέρωθεν. Κάνουμε του κόσμου τις απεργίες, λέει, να πετύχουμε τα αιτήματά μας.

Ποιος είναι αυτός ο ίκας, δεν τον πληρώνω εγώ τον ίκα. Μου λες συνέχεια θα αρρωστήσεις, πότε θα αρρωστήσω εγώ; (πάω στη γιατρέσσα τώρα). 

Με επαναστατικό ένστικτο, ο Ζήκος αντιτίθεται αποφασιστικά στην εργοδοτική ασυδοσία παρά το μικρό του ανάστημα. Πρόσεξε καλά του λέει, άμα ξεδιπλωθώ θα γίνω ένα ενενήντα και σε παίρνει ο διάολος. Σου ρίχνω κουτουλιά στο ψωμοσάκκουλο.

Παρ’ όλ’ αυτά, εργάζεται με συνείδηση και δεν επιθυμεί την καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων. Νοιάζεται δια την καλήν υγείαν των καταναλωτών και ιδιαίτερα των λαϊκών στρωμάτων. Αποτρέπει τα χαμηλά λαϊκά στρώματα από την κατανάλωση ληγμένων, δίνει τα καλύτερα σ’ αυτούς.