Μήνυμα αισιοδοξίας του Λούλα: " Λιγότερο μίσος, περισσότερη αγάπη!"

Πηγή: lula.com.br

Το πρόβλημα στη Βραζιλία σήμερα είναι ότι οι άνθρωποι έχουν πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση επειδή η οικονομία είναι πολύ κακή. Υπάρχει μια κατάρρευση, ξέρετε, της διάθεσης της κοινωνίας λόγω της ανεργίας. Οι άνθρωποι εξακολουθούν να είναι πολύ προκατειλημμένοι, με άλλα λόγια, η αυτοεκτίμηση είναι πολύ χαμηλή. Δηλαδή, έχουμε μια κυβέρνηση που δεν αντιπροσωπεύει τίποτα, απολύτως τίποτα, έχουμε ένα ανυπόληπτο Κογκρέσο, το οποίο ξεθεμελιώνει τα επιτεύγματα που οι εργαζόμενοι κατέκτησαν εδώ και πολύ καιρό.

Και νομίζω ότι αν δεν έχετε αυτοεκτίμηση, αν δεν έχετε ελπίδα, αν δεν εμπιστεύεστε τους ανθρώπους που κυβερνούν τη χώρα, τίποτα δεν θα συμβεί. Είχα τη χαρά να ζήσω στη χώρα αυτή μια εποχή μεγαλύτερης αυτοεκτίμησης του λαού μας. Οι άνθρωποι πίστευαν, οι άνθρωποι ονειρευόταν, οι άνθρωποι είχαν δουλειά, οι άνθρωποι είχαν αυξήσεις μισθών, οι άνθρωποι ονειρευόταν να σπουδάσουν. Όλα αυτά ήταν δυνατό να γίνουν.
Τώρα μου φαίνεται ότι τίποτα δεν είναι δυνατό, πιστεύω ότι πρέπει να ανακτήσουμε τον αυτοσεβασμό σε αυτή τη χώρα, να πιστέψουμε στη Βραζιλία, να πιστέψουμε στη δυναμική της Βραζιλίας, να πιστέψουμε ότι είναι δυνατόν η Βραζιλία να είναι διαφορετική. Έχει προχωρήσει, έχει βελτιωθεί.

Αριστοτέλης: πώς να σκεπτόμαστε την ἐντελέχεια;

Αριστοτέλης 384-322 π.Χ

Τι είναι η ἐντελέχεια;

§1

Προκαταρκτικές παρατηρήσεις

Ι. Θα μιλήσουμε για την εντελέχεια στον Αριστοτέλη, μια από τις πιο δύσκολες αλλά και ουσιαστικές έννοιες για την κατανόηση της αριστοτελικής φιλοσοφίας. Η εν λόγω έννοια συμπλέκεται πραγματικά με το σύνολο σχεδόν της αριστοτελικής φιλοσοφίας και αποτελεί έναν όρο με πολύτροπες σημάνσεις και υποσημάνσεις. Κάθε επομένως προσέγγισή της απαιτεί από τον έναν ή τον άλλο μελετητή της αριστοτελικής φιλοσοφίας μια ιερή προσήλωση στο γνήσια φιλοσοφικό πνεύμα της και όχι απλώς στον ρόλο της ως τεχνικού όρου· μια τέτοια δηλ. προσήλωση στη βαθύτερη κατανόηση των εσωτερικών της σχέσεων εντός των αριστοτελικών κειμένων, ώστε μια στοιχειωδώς ευπρόσωπη ερμηνεία να μην είναι κάτι σαν επιπόλαια και επιφανειακή γνώμη ή άποψη, άκρως εγκληματική για την ουσία της φιλοσοφίας και κατ’ επέκταση για το νόημα της ζωής· απεναντίας να εισδύει στο λεχθέν, να αναστοχάζεται και να μεταστοχάζεται δημιουργικά επί του ήδη υπαρκτού σκέπτεσθαι, με απώτερο επίτευγμα την ανάδειξη των πιο ευαγγελισμένων πτυχών του ανθρώπινου Dasein, της ανθρώπινης ύπαρξης.

Πώς βάλαμε και με τα χέρια μας τις γερμανικές πολεμικές οφειλές «κάτω από το χαλί»

Ακόμα

Ελένη Μπέλλου

και οι πρωταγωνιστές του «βιασμού» της κατοχικής Ελλάδας το παραδέχτηκαν! «Η Ελλάδα δοκίμασε τα δεινά του πολέμου, όπως ίσως καμία άλλη χώρα της Ευρώπης», έγραψε σε άρθρο του το 1943 ο υπουργός Οικονομίας του Χίτλερ, Βάλτερ Φουνκ. «Οι Γερμανοί άρπαξαν από τους Έλληνες ακόμη και τα κορδόνια των παπουτσιών τους», είπε ο Ιταλός δικτάτορας Μπενίτο Μουσολίνι.

Η Ελλάδα πράγματι πλήρωσε την Κατοχή πολύ ακριβά. Πλήρωσε πρώτα από όλα το κόστος σε ανθρώπινες ζωές, αφού οι απώλειες κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπολογίζονται σε 770.000 άμαχους. Ανυπολόγιστες, όμως, υπήρξαν και οι υλικές καταστροφές που υπέστη και οδήγησαν την ελληνική οικονομία στην πλήρη κατάρρευση.

Η απελευθέρωση βρήκε τον πληθυσμό της χώρας μειωμένο κατά 12%. Περίπου 880 χιλιάδες άνθρωποι έμειναν ανάπηροι. 1.170 χωριά υπέστησαν ολοκαύτωμα. Το 23% του οικοδομικού πλούτου της Ελλάδας χάθηκε, με πάνω από 1 εκατ. ανθρώπους να μένουν άστεγοι μετά από βομβαρδισμούς ή εμπρησμούς. Οι υποδομές δέχτηκαν βαρύτατο πλήγμα. Πάνω από 5 χιλιάδες σχολεία καταστράφηκαν, τα ¾ του σιδηροδρομικού δικτύου τέθηκαν εκτός λειτουργίας, γέφυρες και δρόμοι βομβαρδίστηκαν, ενώ φεύγοντας οι κατακτητές ανατίναξαν ακόμη και τον Ισθμό της Κορίνθου και κατέστρεψαν ότι μπορούσε να καταστραφεί στο λιμάνι του Πειραιά. Ο ΕΛΑΣ κατάφερε τουλάχιστον να σώσει την Ηλεκτρική, ενώ έπειτα από πιέσεις σώθηκε και η υδροδότηση. Τεράστιες ήταν οι συνέπειες στη γεωργία και την κτηνοτροφία. Τα δάση μας μειώθηκαν κατά 25%, η γεωργική παραγωγή κατά 75% και τα ζώα κατά 80%. Ανυπολόγιστες ήταν οι ζημιές και στον εμπορικό στόλο, τη βιομηχανία και τις μικρο-επιχειρήσεις. Οι ναζί επιτάξαν τα μεταλλεία. Οτιδήποτε ήταν βρώσιμο, χρήσιμο ή πολύτιμο έφυγε στο Γ’ Ράιχ. Μαζί τους έφυγαν και χιλιάδες αρχαιότητες, ενώ καταστροφές υπέστησαν και σημαντικά μνημεία.

Σπάνιο βίντεο – ντοκουμέντο από την απελευθέρωση της Αθήνας

Ο «Ημεροδρόμος» παρουσιάζει ένα σπάνιο βίντεο – ντοκουμέντο της «Φίνος Φιλμ» από την απελευθέρωση της Αθήνας. Τα πλάνα έχουν τραβηχτεί από συνεργάτες του αλλά και από τον ίδιο το Φιλοποίμην Φίνο, ο οποίος χαρίζει και τη φωνή του στο μικρό φιλμ.

Ο Φίνος βγήκε στους δρόμους της Αθήνας για να κινηματογραφήσει τις πρωτόγνωρες στιγμές από την απελευθέρωση της Αθήνας από την Γερμανική κατοχή και τα πλάνα από την αιματοβαμμένη Καισαριανή.

Υπάρχουν πλάνα από την Καισαριανή, προπύργιο του ΕΛΑΣ, όπου οι Γερμανοί, μια μέρα πριν αναχωρήσουν, επιτέθηκαν στην αιματοβαμμένη συνοικία και εκτέλεσαν με απαγχονισμό τους αγωνιστές που συνέλαβαν. Στην Καισαριανή είχε εκτελεστεί και ο πατέρας του Φίνου, που καταδικάστηκε επειδή έστελνε σιτάρι και κριθάρι από τα κτήματά του στην Κωπαϊδα στην αντίσταση. Μαζί τους καταδικάστηκε σε θάνατο και ο Φιλοποίμην. Ο πατέρας του όμως πρόλαβε να πείσει τους Γερμανούς πως ο γιος του δεν είχε καμία ανάμειξη και τελικά αποφυλακίστηκε από τις φυλακές Αβέρωφ, με τον όρο «εθελούσιας δωρεάς των περιουσιακών του στοιχείων στις δυνάμεις της κατοχής».

12 Οκτώβρη: Η (ανολοκλήρωτη) Απελευθέρωση

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣΙ

«Ώρα έντεκα π.μ. – Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΦΤΕΡΟΥΓΙΖΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΜΑΣ – Οι Γερμανοί εκκενώνουν οριστικά την πρωτεύουσα – Ο γερμανός διοικητής και όλο το στρατηγείο του Λυκαβηττού ανεχώρησαν – Η Αθήνα κηρύχτηκε ανοχύρωτη.

Πριν φύγουν και οι τελευταίοι Ούννοι ο λαός ξεχύθηκε με σημαίες και ζητωκραυγές στους δρόμους. Απ’ το Πανεπιστήμιο, απ’ τις Τράπεζες, απ’ όλα τα κέντρα οι τηλεβόες του ΕΛΑΣ σαλπίζουν το χαρμόσυνο μήνυμα. Οι συνοικίες σε παραλήρημα ενθουσιασμού ετοιμάζονται για το μεγάλο γιορτασμό. Στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη αντιπροσωπείες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ κατέθεσαν στεφάνι. Έξαλλος από τον ενθουσιασμό ο συγκεντρωμένος κατά χιλιάδες λαός ζητωκραύγαζε. Δακρύζοντας οι πολίτες αγκάλιαζε ο ένας τον άλλο (…). Η γερμανική σημαία κατέβηκε απ’ την Ακρόπολη και τα τελευταία γερμανικά τμήματα έφυγαν το πρωί απ’ την Αθήνα» (Ριζοσπάστης, 12/10/1944).

Ήταν σαν σήμερα, 12 Οκτώβρη 1944, πριν 74 χρόνια, μέρα Πέμπτη, όταν το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ και η ΕΠΟΝ απελευθέρωναν την Αθήνα από την μπότα του ναζί κατακτητή.

Ηταν μια συγκλονιστική μέρα.

Την επομένη της λαοπλημμύρας στην πρωτεύουσα το κλίμα της γιορτής της Απελευθέρωσης μεταφέρεται από τον Τύπο σε όλη την Ελλάδα. Υπό τον τίτλο «ΛΕΥΤΕΡΙΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ! Η ΑΘΗΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ», ο «Ριζοσπάστης» γράφει:

Εργαζόμενοι «18 άνω» για τον Ζακ: Ας μιλήσουμε για τους «κανονικούς»

Για «μια δολοφονία που έγινε σε δυο πράξεις» κάνουν λόγο με αφορμή την υπόθεση Κωστόπουλου σε ανακοίνωσή τους οι εργαζόμενοι της μονάδας απεξάρτησης 18 Άνω - ΨΝΑ, τονίζοντας πως τόσο το λιντσάρισμα όσο κι ο τρόπος αντιμετώπισης του θύματος ως εξαρτημένου από ουσίες δεν αποτελούν μεμονωμένο τραγικό συμβάν στο κέντρο της πόλης.

Αναλυτικά η ανακοίνωση των εργαζομένων του 18 Άνω αναφέρει:

«Την Παρασκευή 21 Σεπτέμβρη 2018 γίναμε θεατές ενός φρικιαστικού εγκλήματος στο κέντρο της Αθήνας. Της δολοφονίας του ακτιβιστή Ζακ Κωστόπουλου, μιας δολοφονίας που έγινε σε δύο πράξεις. Το λιντσάρισμα με το ξυλοκόπημα μέχρι θανάτου ακολούθησε ένα δεύτερο έγκλημα, ο τρόπος παρουσίασής του σε κάποια ΜΜΕ, που αποτύπωνε αλλά και «ερέθιζε» τα πιο επιθετικά ένστικτα και τις πλέον ρατσιστικές διαθέσεις μέρους της ελληνικής κοινωνίας.

Η δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου δεν είναι ένα μεμονωμένο τραγικό συμβάν στο κέντρο της πόλης, αλλά έρχεται σε συνέχεια μιας σειράς βίαιων, και κάποιες φορές μαφιόζικων πρακτικών, από θεσμικά όργανα, κυκλώματα της αστυνομίας και συχνά από «κανονικούς» πολίτες, ενάντια σε ευάλωτες ή/και διαφορετικές κοινωνικές ομάδες (πρόσφυγες, άστεγους, τοξικομανείς, ομοφυλόφιλους, ψυχικά πάσχοντες κ.λ.π).

Χίος: επιστολή – απάντηση καταπέλτης Διευθυντή Δημοτικού Σχολείου στο εξώδικο 1500 γονέων κατά της εκπαίδευσης των προσφυγόπουλων

 

\Η Παγχιοτική Επιτροπή αγώνα, κατέθεσε εξώδικη αναφορά, με την οποία 1500 γονείς ζητούν να εξαιρεθούν τα προσφυγόπουλα από τις δομές υποδοχής και εκπαίδευσης των σχολείων στη Χίο. Με αφορμή αυτή την κίνηση, ο Δ.ντης του 11ου Δημοτικού Σχολείου Μ. Σκούφαλος, απαντά.

Αγαπητοί κύριοι της αποκαλούμενης Παγχιακής Επιτροπής αγώνα.

Με αφορμή την εξώδική αναφορά γονέων και κηδεμόνων των σχολικών μονάδων Χίου, με πληρεξούσια δικηγόρο γνωστό στέλεχός σας, έχω να παρατηρήσω τα εξής:

Θεωρώ απαραίτητο ως πρόσωπο να δηλώσω ότι αγωνίζομαι από την πρώτη στιγμή για να κλείσει το Hot spot της ΒΙΑΛ, για τον απεγκλωβισμό των προσφύγων από το νησί και τη χώρα, σεβόμενος τα δικαιώματά τους και κυρίως το να τύχουν μιας αξιοπρεπούς ζωής, που τους στερούν οι συμφωνίες κυβέρνησης με την ΕΕ, ΝΑΤΟ και Τουρκίας, ζητήματα για τα οποία δε λέτε ποτέ κουβέντα.

Από τη πρώτη στιγμή που ετέθη το ζήτημα φιλοξενίας στο σχολείο μας προσφυγόπουλων, τόσο εγώ όσο και ο σύλλογος διδασκόντων συναποφασίσαμε να στηρίξουμε αυτά τα παιδιά, θύματα ιμπεριαλιστικών πολέμων είτε με τη στρατιωτική έννοια είτε με την οικονομική.

Πρόταση Διεθνούς Αμνηστίας για άμεση μεταφορά των προσφύγων από τα νησιά στην ενδοχώρα

«Κανένας υπεύθυνος γονιός δεν θα ρισκάρει να μεταφέρει τα παιδιά του σε μία βάρκα. Είναι απεγνωσμένοι, όπως ήταν οι άνθρωποι στην Ευρώπη το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο», τόνισε μεταξύ άλλων ο γενικός γραμματέας της
Διεθνούς Αμνηστίας, Κούμι Ναϊντού σε δηλώσεις του σήμερα, στο πλαίσιο της επίσημης επίσκεψης που πραγματοποιεί από χθες στην Ελλάδα.

«Είμαι ένας άνθρωπος που εγκατέλειψε την πατρίδα του στα 22 του για να σπουδάσει. Ηταν τραυματική σαν εμπειρία» συνέχισε ο κ. Ναϊντού. «Κι όταν επιστρέφω σπίτι και συναντώ την οικογένειά μου ξανά, τους φίλους μου, μυρίζω την πατρίδα μου, είναι ξανά τραυματικό. Κανένας δεν θέλει να είναι πρόσφυγας. Η μακροπρόθεσμη λύση στην προσφυγική κρίση, είναι να σπάσουμε τα όρια του διχασμού και να "απομακρύνουμε" τις αιτίες που αναγκάζουν τους ανθρώπους να μεταναστεύσουν. Θέλω να πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα σταματήσουν οι ένοπλες συγκρούσεις», είπε.

Αστοί, νοικοκύρηδες και νοικοκυραίοι..

Reply 

  

Αντίθετα με την ισχύουσα άποψη ότι ο όρος «νοικοκυραίος» είναι δημιούργημα των αριστερών της δεκαετίας του 70, τον όρο εμπνεύστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 80 ο Ευάγγελος Αβέρωφ.

Ο τότε πρόεδρος της Νέα Δημοκρατίας, μετά από μια συντριπτική ήττα της συντηρητικής παράταξης και την προέλαση του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, θέλησε να συσπειρώσει τους οπαδούς της ΝΔ απέναντι στο προοδευτικό τσουνάμι του ΠΑΣΟΚ των αρχών του 80, το οποίο πέρασε πρωτόγνωρα μέτρα για την εσωστρεφή συντηρητική κοινωνία της εποχής. Ο πολιτικός γάμος, η αποποινικοποίηση της μοιχείας, ο νόμος για την ισότητα των δυο φύλων, η διατήρηση του πατρικού ονόματος της γυναίκας, η κατάργηση των νόμων περί τεντιμποϊσμού, ήταν μεταρρυθμίσεις που σόκαραν ένα μεγάλο μέρος της βαθιά θρησκευόμενης και συντηρητικής Ελλάδας.
Ο Αβέρωφ θέλησε να δώσει μια θετική χροιά σε ένα σύνολο χαρακτηριστικών του συντηρητικού ακροατηρίου της χώρας. Ο νοικοκυραίος του Αβέρωφ ήταν εργατικός, σεμνός, διήγε βίο λιτό, χωρίς εξαλλοσύνες. Είχε αρχές, ήταν θρήσκος και κατά βάση προβλέψιμος. Ήταν όμως και εσωστρεφής, φοβικός, καχύποπτος απέναντι σε οτιδήποτε νέο, θεωρούσε ότι ο φυσικός χώρος της γυναίκας είναι στο σπίτι. Ήταν από επιφυλακτικός έως εχθρικός απέναντι στην καταπιεσμένη ΛΟΑΤ κοινότητα της εποχής, η οποία δεν μπορούσε να βρει χώρο στην συντηρητική κοινωνία των νοικοκυραίων και ζούσε στις παρυφές της στην καλύτερη περίπτωση, στο περιθώριο συχνότερα.

Μετανοείτε! Τα θεϊκά σημάδια του Αμβρόσιου και ο «αστεφάνωτος» Τσίπρας

Ως… θεόσταλτο σημάδι ερμήνευσε ο Αμβρόσιος

τα διασταυρούμενα ίχνη των καυσίμων δύο αεροπλάνων στον ουρανό, τα οποία φωτογράφισε ένας συνεργάτης του, προσφέροντας στο μητροπολίτη ακόμη μία ευκαιρία για νέα παραληρηματική ανάρτηση στο προσωπικό του ιστολόγιο.

Αυτό που «είδε» ο Αμβρόσιος είναι… ο «Τίμιος Σταυρός», στην θέα του οποίου «τα μάτια μας γέμισαν από δάκρυα», διότι «νοιώσαμε, ότι αυτό το θεοσημείο είναι ένα χάδι του Σωτήρος Χριστού στις ψυχές μας», αφού «ζούμε σε μια εποχή, όπου και ο Χριστός μας διώκεται και η Ελλάδα μας πεθαίνει!»

Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά; Διότι… ο πρωθυπουργός είναι άθεος και αστεφάνωτος που «γκρεμίζει τους Ορθόδοξους Ναούς», «καταργεί την πρωϊνή προσευχή» και τον εκκλησιασμό στα σχολεία,, το μάθημα των θρησκευτικών κλπ. «Με απλά λόγια» εξηγεί ο Αμβρόσιος, «ο Πρωθυπουργός της αθεΐας αγωνίζεται για να γκρεμισθεί ο Τίμιος Σταυρός, να εξαφανισθεί οτιδήποτε χριστιανικό Σύμβολο, και στη θέση του να τεθή οτιδήποτε άλλο Σύμβολο!».

Καημένε Ζακ, εσύ δεν είχες κανέναν Χατζιδάκι

Του Αντώνη Μποσκοΐτη

Κάποτε ένας μεσήλικας κύριος την ώρα που επέστρεφε στο σπίτι του άκουσε θόρυβο. Κατάλαβε πως ήταν ληστής μέσα. Αμέσως είδε να έχει κάνει φτερά το ολοκαίνουργιο πανάκριβο στερεοφωνικό του. Βγήκε στο μπαλκόνι και αντίκρισε τον ληστή, έναν νεαρό – παρία της ζωής, να ακροβατεί στην μεσοτοιχία με το διπλανό διαμέρισμα και με το στερεοφωνικό στα χέρια του. Έκανε ησυχία για να μην τον τρομάξει και πέσει και σκοτωθεί.

Ο νεαρός εισβολέας πράγματι σαν είδε τον ιδιοκτήτη έπεσε στο κενό ευτυχώς από μικρό ύψος. Έντρομος ο ιδιοκτήτης τηλεφώνησε αμέσως στις Πρώτες Βοήθειες κι έπειτα πήγε γρήγορα κάτω να δει σε τι κατάσταση βρισκόταν ο κλέφτης. Τον ρώτησε αν είναι καλά. Τον συνόδευσε στο νοσοκομείο με το νοσοκομειακό όχημα. Στους γιατρούς που τον ρώτησαν από που ήξερε τον νεαρό τραυματία, απάντησε ''Είναι συγγενής μου''. Όλη την ώρα κι αφού οι γιατροί ενημέρωσαν πως δεν διατρέχει κίνδυνο η ζωή του, εκείνος του χάιδευε το κεφάλι. Τον ρωτούσε αν είναι μόνος στον κόσμο, αν έχει οικογένεια. Ο νεαρός αισθανόταν περίεργα και όμορφα, παρά το φόβο που πέρασε. Στο τέλος ο ιδιοκτήτης του είπε ''πάρε αυτά για μόλις βγεις από δω μέσα'', του έδωσε ένα σημαντικό χρηματικό ποσό και έφυγε, έχοντας ήδη ξημερώσει.