Η κλιματική αλλαγή και το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας

Martin Wolf


Στην κλιματική αλλαγή είμαστε πέντε λεπτά πριν τα μεσάνυχτα. Θα πρέπει πολύ γρήγορα να αλλάξουμε κατεύθυνση αν θέλουμε να έχουμε καλές πιθανότητες περιορισμού της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας λιγότερο από 1,5 βαθμούς κελσίου υψηλότερα από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Αυτός ήταν ένας στόχος της Συμφωνίας των Παρισίων το 2015.

Η επίτευξή του απαιτεί δραστική μείωση της εκπομπής ρύπων από τώρα. Αυτό είναι απίθανο να συμβεί, όχι επειδή είναι τεχνικά αδύνατο, αλλά γιατί είναι πολιτικά επώδυνο. Αντίθετα, θέτουμε σε λειτουργία ένα μη αναστρέψιμο στοίχημα αναφορικά με την ικανότητά μας να διαχειριστούμε τις συνέπειες από μια πολύ μεγαλύτερη αύξηση της θερμοκρασίας ακόμα και πάνω από δυο βαθμούς κελσίου. Οι απόγονοί μας θα το δουν αυτό ως έγκλημα.

Η τελευταία έκθεση του Πάνελ για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) ασχολείται με τις επιπτώσεις από την αύξηση κατά 1,5 βαθμό κελσίου και για τα μέσα με τα οποία θα μπορούσε να επιτευχθεί. Διαβάζεται ως μια εις άτοπον απαγωγή, καθιστά, όμως, επίσης σαφές τους κινδύνους που αντιμετωπίζει ο κόσμος αν αγνοηθεί το όριο: η ζωή θα επιβιώσει, αλλά όχι όπως την ξέρουμε.

Υπόβαθρο της έκθεσης είναι η ιδέα του «Anthropocene», μια εποχή στην οποία η ανθρώπινη δραστηριότητα έχει καταστεί κυρίαρχη επίδραση στον πλανήτη. Σημειώνει ότι η αύξηση των παγκόσμιων συγκεντρώσεων διοξειδίου του άνθρακα (CO2) είναι 20 μέρη ανά εκατομμύριο ανά δεκαετία. Αυτό είναι 10 φορές γρηγορότερο από οποιαδήποτε αύξηση του CO2 τα τελευταία 800.000 χρόνια. Η προηγούμενη περίοδος με ανάλογες συγκεντρώσεις CO2 ήταν αυτή του Πλειόκαινου 3-3,3 εκατομμύρια χρόνια πριν.

Ο Μπολσονάρο υπόσχεται να εξαφανίσει όποιον σκέφτεται διαφορετικά από αυτόν

Πηγή: lula.com.br
Ο Μπολσονάρο δήλωσε ότι δεν έχει κανέναν έλεγχο στη βία που διέπραξαν οι υποστηρικτές του. Τα γεγονότα δείχνουν την ευθύνη του για τις πράξεις των οπαδών του. Εάν κάποιος είχε αμφιβολίες για το τι αντιπροσωπεύει ο Jair Bolsonaro για τη δημοκρατία της Βραζιλίας, δεν έχει πια. Στο βίντεο, απευθύνθηκε την Κυριακή (21 Οκτωβρίου) στους οπαδούς του στη λεωφόρο Paulista. Είπε σε όλους τους τόνους τι μπορεί να αναμένεται από την κυβέρνησή του: βία, διωγμοί και εκδίκηση.

«Η κάθαρση θα είναι πολύ ευρύτερη, αν μια ομάδα θέλει να μείνει εδώ, θα πρέπει να τεθεί υπό το νόμο όλων μας, ή φεύγει ή πάει φυλακή. Αυτά τα κόκκινα περιθωριακά στοιχεία θα απαγορευτούν από την πατρίδα μας. Κανείς δεν πρόκειται να εγκαταλείψει αυτή τη πατρίδα, αυτή η πατρίδα είναι δική μας και δεν είναι αυτής της συμμορίας που έχει μια κόκκινη σημαία και έχει υποστεί πλύση εγκεφάλου», είπε.

Είπε επίσης ότι ο Λούλα θα σαπίσει στη φυλακή και ότι, στο προσεχές μέλλον, ο πρώην πρόεδρος, τον οποίο αποκάλεσε «μεθύστακα», θα έχει την συντροφιά του Lindbergh Farias και του Fernando Haddad. "Επειδή αγαπάτε ο ένας τον άλλον τόσο πολύ, θα σαπίσετε στη φυλακή", δήλωσε ο Μπολσονάρο, σημειώνοντας ότι η Βραζιλία θα έχει υπερήφανες ένοπλες δυνάμεις και την πολιτική και στρατιωτική αστυνομία ως οπισθοφυλακή. Έχει επίσης απειλήσει τους μαχητές από το MST και το MTST [1], ισχυριζόμενος ότι θα χαρακτηριστούν ως τρομοκράτες.

Ο φαύλος κύκλος της διαφθοράς

Κώστας Γκιώνης

Η σύλληψη του ατσαλάκωτου με το λαμπερό χαμόγελο, ήταν κάτι πού κανέναν δεν εξέπληξε, θα μπορούσε να είναι χρόνια μέσα, όχι μόνο για τα εξοπλιστικά και τα πεπραγμένα του στο υπουργείο εθνικής αμύνης, αλλά και για την προηγούμενη θητεία του στο υπουργείο οικονομικών και το τεράστιο σκάνδαλο του χρηματιστηρίου.

Όσοι δεν έχουμε μνήμη χρυσόψαρου, θυμόμαστε τις δηλώσεις του όταν όλα κατέρρεαν, τις προτροπές του ότι το χρηματιστήριο θα ανακάμψει και θα φτάσει μάλιστα τις 7000 μονάδες!

Φαντάζομαι ότι και για αυτήν την υπηρεσία του να μη βγήκε χαμένος, γιατί αν πραγματικά είχε σφάλλει στις προβλέψεις του θα έπρεπε να είχε βγει και να ζητούσε ταπεινά συγνώμη από τα εκατομμύρια των επενδυτών πού πήρε στο λαιμό του και έχασαν ότι είχαν και δεν είχαν, πιστεύοντας τις προβλέψεις του, αλλά και του Σάλα πού μιλούσε για 7400 η του παπαγάλου Χρήστου Κώνστα πού μιλούσε για 10000 μονάδες, μιλάμε για την μεγαλύτερη μετά το πόλεμο, ανακατανομή του πλούτου, από τα κάτω προς τα πάνω.

Αλλά και στη προσωπική του ζωή, είναι γνωστές οι αντιδικίες του με την πρώτη του γυναίκα και οι κατηγορίες της για υπεξαίρεση τεράστιων χρηματικών ποσών εκ μέρους του, από τον κοινό τους λογαριασμό.

Σημίτη, η σιωπή είναι συνενοχή

του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου

Η προφυλάκιση του Γιάννου Παπαντωνίου υπό το βάρος των σοβαρών στοιχείων σε βάρος του, ήρθε να θυμίσει μια ολόκληρη σελίδα της πρόσφατης ιστορίας μας, αυτή των κυβερνήσεων Σημίτη.

Ήταν οι περίφημες κυβερνήσεις του «εκσυγχρονισμού», οι κυβερνήσεις της «ευρωπαϊκής προοπτικής», της εισόδου στο ευρώ, των μεγάλων έργων και των μεγάλων αλλαγών.

Ήταν όμως και οι κυβερνήσεις στη διάρκεια των οποίων έγινε το πάρτι του Χρηματιστήριου.

Οι κυβερνήσεις που συνδέονται με το φαγοπότι των «μεγάλων έργων», τις τεράστιες υπερβάσεις του κόστους, τη συσσώρευση χρέους που ακόμη που ξεπληρώνουμε.

Οι κυβερνήσεις των μεγάλων αμυντικών προμηθειών.

Υπόθεση Παπαντωνίου, κλεπτοκρατία και Κράτος Δικαίου

Η προφυλάκιση του ζεύγους Παπαντωνίου επανέφερε στο προσκήνιο το πρόβλημα της διαπλοκής-διαφθοράς, το οποίο λειτούργησε και λειτουργεί σαν καρκίνωμα στο σώμα της Ελλάδας. Η διαπλοκή-διαφθορά είναι διεθνές φαινόμενο. Στην Ελλάδα, όμως, έχει προσλάβει γιγαντιαίες διαστάσεις, επειδή ουσιαστικά λειτούργησε στο πλαίσιο του τριγώνου πολιτική ελίτ – Μίντια – ολιγαρχία του χρήματος.

Το

Σταύρος Λυγερός

αμαρτωλό αυτό τρίγωνο λειτούργησε σαν στυλοβάτης και όχημα της κλεπτοκρατίας. Δεν είναι τυχαίο, βεβαίως, ότι χρειάσθηκε να ξεπερασθούν όλα τα όρια για να δεήσει η Δικαιοσύνη να κινηθεί εναντίον έστω και πολιτικά «καμμένων χαρτιών», όπως ο Τσοχατζόπουλος και ο Παπαντωνίου. Η κάθε είδους προστασία και των τριών πλευρών του τριγώνου (ολιγαρχία του χρήματος, πολιτική ελίτ και μιντιάρχες) σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος είχε καταστεί περισσότερο κανόνας παρά εξαίρεση.

Η εξάρτηση των κομμάτων και των πολιτικών από το πολιτικό χρήμα και από τα Μίντια, σε συνδυασμό με τον έλεγχο των Μίντια από ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες, είχε μετατοπίσει το κέντρο βάρους στις σχέσεις πολιτικής και οικονομικής εξουσίας προς όφελος της δεύτερης. Σε αρκετές περιπτώσεις οι πολιτικοί περιέρχονταν σε σχέση εξάρτησης, εάν όχι “υπαλληλοποίησης”.

Η φωτογραφία της χρονιάς: Ο σύγχρονος Δαβίδ με τη σφεντόνα

Τον γύρο του διαδικτύου κάνει τις τελευταίες μέρες η εικόνα ενός νεαρού Παλαιστίνιου διαδηλωτή χωρίς μπλούζα που κρατά μια παλαιστινιακή σημαία στο ένα χέρι και μια σφεντόνα στο άλλο.

Η φωτογραφία έχει προκαλέσει μεγάλη αίσθηση, καθώς θυμίζει τον κλασικό πίνακα του περίφημου γάλλου ζωγράφου Ντελακρουά. Πρόκειται για τον πασίγνωστο πίνακα «Η Ελευθερία οδηγεί το λαό», που απεικονίζει την Ιουλιανή επανάσταση του 1830 στη Γαλλία, μέσω της οποίας ανατράπηκε ο βασιλιάς.

Φωτογράφος ο Μουσταφά Χασούνα του τουρκικού πρακτορείου Αναντολού, που συνέλαβε την εικόνα του 20χρονου Αέντ Αμπού Άμρο να ξεπροβάλλει ανάμεσα στο πλήθος των διαδηλωτών κατά του ισραηλινού αποκλεισμού στην περιοχή Μπέιτ Λαχίγια στη Βόρεια Γάζα. Ο νεαρός έρχεται σε αντίθεση με τους υπόλοιπους διαδηλωτές και τους ρεπόρτερ με τα προστατευτικά τζάκετ πίσω του, ενώ γύρω – γύρω κυριαρχούν καπνοί από καμένα λάστιχα.

Η χλιδάτη ζωή, οι βίλες και τα ταξίδια του ζεύγους Παπαντωνίου Από τη βίλα στην Κηφισιά στην Ελβετία

Μέχρι το 1995 ο Γιάννος Παπαντωνίου ήταν ένας ισχυρός άνδρας στην πολιτική ζωή της χώρας. Υπήρξε ο μακροβιότερος υπουργός Οικονομικών της Μεταπολίτευσης, ο οποίος ξεκίνησε από τα Εξάρχεια, σπούδασε στο Κέιμπριτζ και έβαλε την Ελλάδα στην ΟΝΕ. Τότε όμως είναι που αρχίζουν να πέφτουν οι πρώτες σκιές πάνω του για τη χλιδάτη ζωή που άρχισε να δείχνει ότι κάνει μαζί με τη σύζυγό του Ρούλα Κουράκου.

Τελικά, χθες στις 23 Οκτωβρίου, αποφασίζεται με σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα τόσο η προφυλάκιση του ιδίου όσο και της συζύγου του, Ρούλας Κουράκου, με την κατηγορία νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες ύψους 2,8 εκατομμυρίων ελβετικών φράγκων (που φέρεται να έλαβε ο Γιάννος Παπαντωνίου ως «δώρο» κατά την ενάσκηση των καθηκόντων του ως υπουργός Άμυνας το 2003).

Κάθε «Τσάρος» έχει το παλάτι του… κι έτσι το 1998 ο Γιάννος και η Ρούλα αποφασίζουν να αγοράσουν ένα οικόπεδο 447,59 τ.μ., αξίας 40 εκατ. δραχμών στην Κάτω Κηφισιά. Εκεί το ζευγάρι χτίζει τριώροφη μεζονέτα με εσωτερική θερμαινόμενη πισίνα για να στεγάσει τον έρωτά του και δίνει τροφή στις κακές γλώσσες να ρίχνουν χολή για τον πλούτο που επιδείκνυε προς τα έξω.

Η Ρούλα που από γραμματέας έγινε κυρία υπουργού
Στις φυλακές Κορυδαλλού ο Γιάννος Παπαντωνίου και η σύζυγός του
Γιάννος Παπαντωνίου: Η πτώση ενός «τσάρου»

Σαν να μην έφτανε αυτό, τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2002, ο Γιάννος Παπαντωνίου και η σύζυγός του αγοράζουν στη Σύρο, στη θέση Λαγγόνια πέντε στρέμματα κι ένα ημιτελές κτίσμα, τα οποία ανήκουν στην Ρούλα Κουράκου.

Και με την εταιρεία που «λάδωνε» τον Παπαντωνίου τι θα κάνουμε;

Του Άρη Χατζηστεφάνου

It takes two to tango τραγουδούσε το 1952 η Περλ Μπάιλι, χάρη στην οποία μάθαμε την έκφραση «χρειάζονται δυο για να χορέψεις τάνγκο».

Ο Γιάννος Παπαντωνίου, που βρίσκεται προφυλακισμένος με την κατηγορία ότι έλαβε 2.8 εκατομμύρια φράγκα, για να αναθέσει στην εταιρεία Thales Nederland B.V τον εκσυγχρονισμό φρεγατών του ελληνικού πολεμικού ναυτικού, είναι ο ένας χορευτής. Ο άλλος, κατά τα φαινόμενα, είναι η Thales.

Όπως ήταν παλαιότερα και η Siemens και τόσες άλλες εταιρείες. Με αυτές τι κάνουμε;

Όσο χαρμόσυνη και αν είναι για τον μέσο Έλληνα φορολογούμενο η είδηση της φυλάκισης διεφθαρμένων πολιτικών (ειδικά αυτών που του κουνούσαν το δάχτυλο), η συγκεκριμένη διαδικασία αγγίζει ένα μικρό τμήμα ενός γιγαντιαίου μηχανισμού, που ληστεύει τα ταμεία της Ελλάδας και συνήθως δεν βρίσκεται στο εσωτερικό της χώρας αλλά σε κάποια χώρα της ΕΕ.

Ο μέσος φιλελεύθερος (αν τύχαινε να μην κυβερνά εκείνη την περίοδο το κόμμα του) αλλά και ο μέσος Ελληνάρας θα αποδώσουν ορθώς τις ευθύνες στο πολιτικό κατεστημένο της χώρας. Πολύ σπάνια όμως θα καταλάβουν ότι τα χρήματα τα τσεπώνει μια ξένη εταιρεία, ρίχνοντας και μερικά ψίχουλα στα εν ελλάδι ευρωλιγούρια.

Kάλεσμα του Μπέρνι Σάντερς: Επειγόντως “ένα παγκόσμιο δημοκρατικό κίνημα ενάντια στον αυταρχισμό”

Το κάλεσμα του Μπέρνι Σάντερς στις
9 Οκτωβρίου για τη δημιουργία “ενός παγκόσμιου δημοκρατικού κινήματος ενάντια στον αυταρχισμό” βάζει τον καθένα και την καθεμιά από εμάς μπροστά στις ευθύνες του/της: Είμαστε ναι ή όχι διατεθειμένοι να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να παλέψουμε ενάντια στην αυταρχική, ρατσιστική και ακροδεξιά πανούκλα πριν είναι πολύ αργά;

Φυσικά, ο Μπέρνι Σάντερς δεν διανοήθηκε να απευθύνει ένα απλό κάλεσμα που περιορίζεται σε μισόλογα ή ομιχλώδεις γενικολογίες χωρίς ξεκάθαρους και συγκεκριμένους στόχους. Αντίθετα, το κάλεσμά του βασίζεται σε μια λεπτομερή και αναλυτική περιγραφή πρώτα, της θανατερής απειλής που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα και ο πλανήτης και κατόπιν, του παγκόσμιου κινήματος που θα πρέπει να επωμιστεί τη σωτήρια αποστολη να χτυπηθεί με αυτή την απειλή σε μια μάχη μέχρις εσχάτων.
Να λοιπόν γιατί αφού υπογράμμισε ”την ελάχιστη προσοχή” που δίνεται σήμερα σε μιαν “ανησυχητική τάση που παρατηρείται στις διεθνείς υποθέσεις”, αρχίζει διαπιστώνοντας ότι γινόμαστε τώρα μάρτυρες στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο “μιας διαπάλης με τεράστιες επιπτώσεις” ανάμεσα σε “δυο αντίθετα οράματα.

Αλ. Χαρίτσης: Τέλος στο δημαρχοκεντρικό μοντέλο και τον μονοπαραταξιακό έλεγχο των επιτροπών

«Με την απλή αναλογική αλλά και με μια σειρά θεσμικές παρεμβάσεις υλοποιείται για πρώτη φορά στη χώρα μας μια μεγάλη προσπάθεια ενδοδημοτικής αποκέντρωσης, με εμβάθυνση της δημοκρατίας και άνοιγμα της αυτοδιοίκησης στην κοινωνία», τονίζει σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Η Αυγή» ο υπουργός Εσωτερικών, Αλέξης Χαρίτσης

«Με την απλή αναλογική αλλά και με μια σειρά θεσμικές παρεμβάσεις, όπως η αποσύνδεση των κοινοτικών εκλογών από τα δημοτικά ψηφοδέλτια, η ενίσχυση των κοινοτήτων με πόρους και αρμοδιότητες, τα δημοτικά/περιφερειακά δημοψηφίσματα, η ισχυροποίηση των επιτροπών διαβούλευσης και των λαϊκών συνελεύσεων, υλοποιείται για πρώτη φορά στη χώρα μας μια μεγάλη προσπάθεια ενδοδημοτικής αποκέντρωσης, με εμβάθυνση της δημοκρατίας και άνοιγμα της αυτοδιοίκησης στην κοινωνία», τονίζει σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Η Αυγή» ο υπουργός Εσωτερικών, Αλέξης Χαρίτσης, μιλώντας για τις αλλαγές που φέρνει ο Κλεισθένης.

Μαρτυρία διασώστη στο Tvxs.gr: Η ΕΕ χρηματοδοτεί συμμορίες για να καταστέλλουν πρόσφυγες

Τον ακούω να μου μιλάει για το πώς διέσωσε χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες με χαραγμένα στο κορμί τους τα σημάδια των βασανισμών. Ανθρώπους που δραπέτευαν από την κόλαση της Λιβύης στα νερά της οποίας η ΕΕ καθρεφτίζει το πιο σαδιστικό της πρόσωπο. Κορμιά χαραγμένα από μαχαίρια και όπλα. Σώματα ακρωτηριασμένα, γυναίκες βιασμένες που το πρώτο πράγμα που ρωτούσαν όταν ανέβαιναν στο διασωστικό πλοίο Aquarius ήταν αν έχουν τεστ εγκυμοσύνης.

Θύματα

Φωτεινή Λαμπρίδη

διακίνησης, εμπορίας και σύγχρονης δουλείας στα φρικαλέα κέντρα κράτησης της Λιβύης, όπου παρέμεναν έγκλειστοι για άγνωστο χρονικό διάστημα. Ανθρώπους που έμειναν δεμένοι χειροπόδαρα στα σκλαβοπάζαρα για ένα κομμάτι ψωμί και προτιμούσαν να πνιγούν από το να επιστρέψουν στον τόπο του βασανισμού τους. Τι άλλαξε τους τελευταίους μήνες; Απαγορεύτηκε και στο τελευταίο διασωστικό πλοίο να πλέει στα νερά της Λιβύης με αποτέλεσμα εκεί που πνιγόταν ένας στους 49 να πνίγεται ένας στους 10 αφού κανείς δεν μπορεί να κολυμπήσει 270 ναυτικά μίλια για να φτάσει σε ασφαλές λιμάνι.

Αυτούς διέσωζε μέχρι πρόσφατα το πλοίο Aquarius μέλος του πληρώματος του οποίου ήταν κι ο Ιάσων. Πριν δύο εβδομάδες ο Παναμάς υπέστειλε τη σημαία του πλοίου κι αυτό είναι το τραγικό αποτέλεσμα μιας σειράς εγκληματικών ενεργειών από την ΕΕ και την Ιταλία ώστε να ποινικοποιηθεί η διάσωση στη θάλασσα, όπως μας εξηγεί. Η ΕΕ με τη διακήρυξη της Μάλτας, χρηματοδότησε την κυβέρνηση της Λιβύης στήνοντας από την αρχή το λιμενικό της σώμα, ώστε να είναι η μόνη υπεύθυνη για τη «διάσωση» και να μη φτάνουν στο κατώφλι της Ευρώπης οι «πτωχοί του Θεού».