Οι ένοπλες ομάδες πολιτών που άρχισαν να συγκροτούνται ανά την Ελλάδα για την προστασία της κοινωνίας από το έγκλημα, αλλά και «και για να σταθούν στο πλευρό των πολιτών της χώρας, σε ενδεχόμενο ξέσπασμα το οποίο θα ξεκινήσει από τα δεινά που φέρνουν τα οικονομικά μέτρα και η κρίση» αποτελούν δείγμα μιας τάσης που θα μπορούσε να οδηγήσει και σε εκτροπή από τη δημοκρατική νομιμότητα, από τον κοινοβουλευτισμό που «σφράγισε» την Ελλάδα για 38 χρόνια.
Με σαφή και άμεση υπαιτιότητα των κυβερνήσεων και λόγω της αφόρητης κοινωνικοοικονομικής πίεσης των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων, της ανεργίας, της φτώχειας, της αγωνιώδους ανασφάλειας για το αύριο, της ανάγκης κάποιος να «πληρώσει», έχει δημιουργηθεί ένα ισχυρό ρεύμα κατακρήμνισης κάθε θεσμού, έμπρακτης και βίαιης αποδοκιμασίας και του τελευταίου πολιτικού γραναζιού, αβίαστης απαγγελίας κατηγοριών κατά οποιουδήποτε εκπροσώπου ή δυνάμει εκπροσώπου της εξουσίας και των υποστηρικτών της για προδοσία, εθνική μειοδοσία, εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων. Ανάγκης, εντέλει, να πάρουν οι ίδιοι οι πολίτες τον έλεγχο της ομαλότητας στα χέρια τους, μιας σταδιακά διαμορφούμενης αντίληψης ότι οι εξωθεσμικές δυνάμεις μπορούν, καλύτερα από τις θεσμικές, να δώσουν λύσεις...
