12 Οκτώβρη 1944: Η απελευθέρωση της Αθήνας

Πέμπτη 12 Οκτώβρη 1944. Οι Γερμανοί δεν είχαν ακόμη προλάβει να εγκαταλείψουν την Αθήνα, αλλά ο λαός της πρωτεύουσας νιώθοντας ότι έφτασε η ώρα της λευτεριάς, ξεχύθηκε στους δρόμους ζητωκραυγάζοντας. Κύματα – κύματα η λαοθάλασσα πλημμύριζε την πλατεία Συντάγματος, τις οδούς Πανεπιστημίου, Σταδίου, Ακαδημίας, το Ζάππειο, την πλατεία Ομονοίας. Οι 1.264 μέρες φασιστικής κατοχής ήταν πλέον παρελθόν κι αυτό φάνηκε περίτρανα όταν στις 9.45 το πρωί μαχητές του ΕΛΑΣ κατέβασαν από την Ακρόπολη τη γερμανική σημαία υψώνοντας στη θέση της την ελληνική. 

Την επομένη, 13 του Οκτώβρη, ο «Ριζοσπάστης» έγραφε στην πρώτη του σελίδα με μεγάλα, κεφαλαία, γράμματα: «ΖΗΤΩ Η ΛΕΥΤΕΡΗ ΑΘΗΝΑ ΜΑΣ», ενώ ο Γ. Ζέβγος με άρθρο του εξηγούσε ότι η μεγάλη αυτή μέρα της απελευθέρωσης ήταν ταυτόχρονα και το «ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ». Στις διπλανές στήλες με μηνύματά τους το ΚΚΕ και το ΕΑΜ καλούσαν το λαό να αγωνιστεί για την πλήρη απελευθέρωση της χώρας, για την εξασφάλιση της ανεξαρτησίας, της ακεραιότητας, καθώς και της λαοκρατικής αναδημιουργίας της. Σ’ αυτό το φύλλο του «Ρ», στη 2η σελίδα, κάτω από τον τίτλο «ΛΕΥΤΕΡΙΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ! Η ΑΘΗΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ», υπήρχε αναλυτικό ρεπορτάζ από τη μέρα της απελευθέρωσης. 

Hasta la victoria siempre: Σαν σήμερα η εκτέλεση του Τσε Γκεβάρα

Θάλεια Δήμου

49 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την εκτέλεση του Τσε Γκεβάρα, στις 8 Οκτωβρίου 1967, στη Βολιβία. Σαν σήμερα «έφυγε» ο πιο θαυμαστός, ο πιο αγαπητός επαναστάτης, πολεμώντας για τις ιδέες του μέχρι την τελευταία του αναπνοή.

Μία ζωή γεμάτη προκλήσεις, μία προσωπικότητα που όμοιά της δεν υπάρχει, ένας συνεχής αγώνας για το δίκιο, την ελευθερία, τον άνθρωπο. Ο καλύτερος τρόπος για να ξεκινήσει το κείμενο αυτό είναι τα δικά του λόγια:

Τι σημασία έχει αν μας βρει ο θάνατος; Σημασία έχει ότι η κραυγή μας θα ακουστεί και ένα άλλο χέρι θα βρεθεί για να πάρει το όπλο μας, και άλλοι άνθρωποι θα ξεσηκωθούν για να πιάσουν το τραγούδι, για να ακουστεί η καινούργια κραυγή του πολέμου και της νίκης.

Έλληνες αντιεξουσιαστές πολεμούν στη Ράκα κατά των Τζιχαντιστών

Φωτογραφίες, οι οποίες ανέβηκαν στον αντιεξουσιαστικό ιστοσελίδα Indymedia απεικονίζουν Έλληνες αντιεξουσιαστές, μαχητές που πολεμούν στη Ράκα για την απελευθέρωσή της.Τα πρόσωπα των μαχητών είναι καλυμμένα, ενώ ποζάρουν με τα όπλα τους μπροστά από έναν τοίχο στον οποίο είναι γραμμένο το σύνθημα: «Ζήτω η Διεθνιστική Επαναστατική Αλληλεγγύη».

Πώς θα αντιμετωπίσουμε την πιο εγκληματική μορφή διαστροφής, την παιδεραστία;

Κρυσταλία Πατούλη

Καθώς στις μέρες μας βλέπουν το φως πλείστες περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών και ανηλίκων, αν και στη σκιά του «καθεστώτος» της παιδικής πορνείας, και ενώ η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ανακαλύπτει όλο και περισσότερους χρήστες παιδικής πορνογραφίας, ο ψυχαναλυτής Νίκος Παπαχριστόπουλος, ο οποίος διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Πατρών, μιλά στην σύμβουλο ανθρωπίνων σχέσεων – δημοσιογράφο, Κρυσταλία Πατούλη και το Tvxs, για την πιο εγκληματική διαστροφή, με θύματα παιδιά - επιζώντες της βίας, για τα οποία «δεν θα βρούμε κανένα μνημείο στον κόσμο, στο όνομά τους!»*. 

Αρχικά, τι θα έλεγες για την πρόσφατη απόφαση γαλλικού δικαστηρίου, το οποίο αθώωσε 28χρονο που βίασε 11χρονη, με το σκεπτικό πως η 11χρονη συναίνεσε;

Συναίνεσε πού ακριβώς; Στον βιασμό της; Μήπως αποπλάνησε τελικά αυτή τον ενήλικο; Η υπέρτατη μορφή κοινωνικής υποκρισίας. Με βάση ένα τέτοιο σκεπτικό το παιδί έχει πλήρη ευθύνη των πράξεών του, δεν δύναται να αποπλανηθεί αλλά να συμμετάσχει συνειδητά σε μία πράξη η οποία θα αποδιαρθρώσει παντελώς την ψυχική του ισορροπία. Τότε γιατί δεν αποποινικοποιούν και την παιδική εργασία, γιατί τα υποχρεώνουν να πάνε στο σχολείο ή, σε τελική ανάλυση, γιατί δεν απομακρύνουν τα παιδιά και από την κηδεμονία των γονέων τους;

Γενικά, τί είναι η διαστροφή και πώς δημιουργείται;

Ζήκος, άξιο τέκνο της εργατικής τάξης

Άλεξ Δελάρζ

Στην πιο cult ταινία όλων των εποχών, εξυμνείται εμμέσως πλην σαφώς η εργατική τάξη και ο αδιάκοπος αγών της προς εκπλήρωσιν της ιστορικής της αποστολής. Ο Ζήκος είναι η αρχετυπική μορφή της ταξικής συνείδησης που ξυπνάει και θεριεύει, ασχέτως του χαμηλού επιπέδου. Εμποροϋπάλληλος, στον ιστορικό κλάδο των υπαλλήλων εμπορικών καταστημάτων, ο Ζήκος ζει, κοιμάται και τρώει στο μαγαζί.

Αχ ψαροπούλα!

Η πάλη των τάξεων και η ανειρήνευτη σχέση ανάμεσα σε εργοδότη κι εργαζόμενο αντικατοπτρίζεται πλέρια στα μπινελίκια εκατέρωθεν. Κάνουμε του κόσμου τις απεργίες, λέει, να πετύχουμε τα αιτήματά μας.

Ποιος είναι αυτός ο ίκας, δεν τον πληρώνω εγώ τον ίκα. Μου λες συνέχεια θα αρρωστήσεις, πότε θα αρρωστήσω εγώ; (πάω στη γιατρέσσα τώρα). 

Με επαναστατικό ένστικτο, ο Ζήκος αντιτίθεται αποφασιστικά στην εργοδοτική ασυδοσία παρά το μικρό του ανάστημα. Πρόσεξε καλά του λέει, άμα ξεδιπλωθώ θα γίνω ένα ενενήντα και σε παίρνει ο διάολος. Σου ρίχνω κουτουλιά στο ψωμοσάκκουλο.

Παρ’ όλ’ αυτά, εργάζεται με συνείδηση και δεν επιθυμεί την καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων. Νοιάζεται δια την καλήν υγείαν των καταναλωτών και ιδιαίτερα των λαϊκών στρωμάτων. Αποτρέπει τα χαμηλά λαϊκά στρώματα από την κατανάλωση ληγμένων, δίνει τα καλύτερα σ’ αυτούς.

Ο μοιραίος Ραχόι και η επόμενη ημέρα στην Ισπανία

Βυθισμένη στην πολιτική κρίση αφήνει την Ισπανία το ματωμένο δημοψήφισμα της Κυριακής στην Καταλονία. Η χώρα βρίσκεται, όπως συνομολογείται από όλους, μπροστά στη χειρότερη πολιτική κρίση της ιστορίας της από την εποχή της δικτατορίας του Φράνκο, ο Ραχόι αποδεικνύεται μοιραίος τόσο για την Ισπανία, όσο και για την Ευρώπη που μέχρι στιγμής υιοθετεί στάση Πόντιου Πιλάτου και τα σενάρια «της επόμενης μέρας» μοιάζουν εντελώς αβέβαια. 

Ο πρόεδρος της Καταλονίας, Κάρλες Πουτζδεμόν, ζητά διεθνή μεσολάβηση για την κρίση που έχει ξεσπάσει με τη Μαδρίτη, διαφορετικά δηλώνει αποφασισμένος να κηρύξει την ανεξαρτησία της Καταλονίας μονομερώς. Μετά τις καταστροφικές κινήσεις της Μαδρίτης εξάλλου αυτό θεωρείται ζήτημα χρόνου. Επίσης η Καταλονία φέρεται αποφασισμένη να ζητήσει την ενεργοποίηση του άρθρου 7 της ΕΕ που προβλέπει μέτρα κατά των κρατών μελών που καταπιέζουν πολίτες τους. 

Ο Ραχόι απαντά με την ίδια άκαμπτη στάση που παρουσίασε πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το δημοψήφισμα. Απειλεί με την ενεργοποίηση του αμφιλεγόμενου άρθρου 155 του ισπανικού συντάγματος, για την αναστολή των εξουσιών των τοπικών κυβερνήσεων σε περίπτωση που πλήττεται η εθνική κυριαρχία.

Η ισπανική δεξιά τα (ξανά) κάνει θάλασσα. Του Στέλιου Κούλογλου

Στέλιος Κούλογλου

Τρακτέρ γυρίζουν στους κεντρικούς δρόμους της Βαρκελώνης φορτωμένα με σημαίες της Καταλονίας, οι διαδηλώσεις των φοιτητών διαδέχονται αυτές των εργαζόμενων, στις γειτονιές σκαρφίζονται διάφορα κόλπα για να κρατήσουν ανοιχτά τα σχολεία που θέλει να κλείσει η κυβέρνηση της Μαδρίτης για να μην χρησιμοποιηθούν για εκλογικά κέντρα στο δημοψήφισμα της Κυριακής. Και η όλη υπόθεση με την ανεξαρτησία της Καταλονίας, ίσως θα διδάσκεται στο μέλλον ως μάθημα, για το τι ΔΕΝ πρέπει να κάνει μια εξουσία, αν θέλει να διατηρήσει ενωμένη μια χώρα.

Η διάσταση Μαδρίτης-Βαρκελώνης έχει βαθιές ιστορικές ρίζες, πολύ αίμα και καταπίεση ιδίως στη διάρκεια της δικτατορίας του Φράνκο, αλλά μετά την πτώση της τελευταίας θα μπορούσε να είχε διευθετηθεί με δημοκρατικό τρόπο. Αυτό πήγε να γίνει το 2006, με την υιοθέτηση ενός νέου καθεστώτος αυτονομίας με την υποστήριξη της σοσιαλιστικής κυβέρνησης του Ζαπατέρο και της αριστεράς της Καταλονίας.

Το Λαϊκό Κόμμα της ισπανικής δεξιάς, αντίθετο ιστορικά με τις διεκδικήσεις των Καταλανών, έτοιμο να εκμεταλλευθεί τον ισπανικό εθνικισμό για εκλογικούς λόγους, προσέφυγε στο συνταγματικό Δικαστήριο που ακύρωσε μια σειρά από άρθρα της συμφωνίας. Μετά από αυτό το «πραγματικό πραξικόπημα» όπως το αποκαλούν εδώ στη Βαρκελώνη, ξεκίνησε η κλιμάκωση της διαμάχης ανάμεσα στις δύο πλευρές. Με αποτέλεσμα, πάνω από το 40% των Καταλανών να υποστηρίζουν σήμερα την πλήρη ανεξαρτησία του έθνους τους, την στιγμή που το 2010 το ποσοστό τους δεν ξεπερνούσε το 10%.

Καταλήψεις στα σχολεία της Καταλονίας - Πληροφορίες για επιδρομή της αστυνομίας στο κέντρο τηλεπικοινωνιών

Η αστυνομία της Ισπανίας πραγματοποίησε σήμερα επιδρομή κατά του κέντρου τηλεπικοινωνιών και πληροφορικής της κυβέρνησης στην Καταλονία, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «La Vanguardia» που επικαλείται τον ραδιοφωνικό σταθμό RAC1. Τόσο η αστυνομία, όσο και το υπουργείο Εσωτερικών της Ισπανίας δεν επιβεβαίωσαν την επιδρομή.

Στο μεταξύ, η ισπανική αστυνομία έχει λάβει εντολή να προχωρήσει στην εκκένωση και το κλείσιμο των σχολείων που θα λειτουργήσουν ως εκλογικά κέντρα. Η σχετική διαταγή προβλέπει την εκκένωση των σχολείων μέχρι τις 06:00 αύριο το πρωί, πριν την προγραμματισμένη έναρξη της ψηφοφορίας στις 09:00 τοπική ώρα.

Εντολή εκκένωσης στα σχολεία 

Νωρίτερα έγινε γνωστό ότι 1.300 από τα 2.315 σχολεία που θα λειτουργούσαν ως εκλογικά τμήματα στην Καταλονία, έχουν αποκλειστεί από την αστυνομία. Η ισπανική κυβέρνηση, ανέφερε ότι 163 σχολεία που θα είναι εκλογικά τμήματα έχουν καταληφθεί από οικογένειες.

Καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλακή επειδή σκότωσε αμυνόμενη τον βιαστή της

Το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο του Ναυπλίου δεν αναγνώρισε την αυτοάμυνα απέναντι σε σεξουαλική επίθεση και καταδίκασε την 22χρονη Π.Α σε 15 χρόνια κάθειρξη και 4 μήνες για ανθρωποκτονία, αναγνωρίζοντας της μόνο κάποια ελαφρυντικά.

Η υπόθεση

Σύμφωνα με στοιχεία από τα ρεπορτάζ του τοπικού τύπου ο Ν.Ζ. βρέθηκε νεκρός τις πρώτες πρωινές ώρες στις 22 Ιουνίου του 2016 σε πεζόδρομο στη Κόρινθο, έχοντας ένα αλλά μοιραίο τραύμα στον θώρακα από μαχαίρι οικιακής χρήσης το οποίο και εντοπίστηκε στο σημείο.

Το τμήμα Ασφαλείας Κορίνθου εξιχνίασε μέσα σε λίγη ώρα την υπόθεση αξιοποιώντας υλικό από κάμερα της περιοχής καθώς και μια μαρτυρία που οδήγησαν στην σύλληψη της 22χρονης κοπέλας. Η ίδια ομολόγησε την πράξη της εξηγώντας πως βρισκόταν σε αυτοάμυνα καθώς πέρα από την σεξουαλική επίθεση που δέχτηκε μαζί με την ανήλικη φίλη της θεώρησε (εσφαλμένα όπως προκύπτει από τα ευρήματα) ότι ο 46χρονος άνδρας κρατούσε μαχαίρι. Έχει ίσως σημασία να αναφερθεί ότι ο 46χρονος άντρας σύμφωνα με την τοξικολογική έκθεση βρισκόταν την στιγμή εκείνη σε κατάσταση προχωρημένης μέθης αφού το ποσοστό αλκοόλ στο αίμα του προσδιορίστηκε σε 2,8 γραμμάρια αλκοόλ ανά λίτρο αίματος.

Σε βάρος της 22χρονης σχηματίστηκε δικογραφία κακουργηματικού χαρακτήρα για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, παράνομη οπλοκατοχή και οπλοχρησία.

Ο «εξευτελισμός» του Ντόναλντ Τραμπ

 Πέρα από όλους τους διπλωματικούς υπολογισμούς, τις στρατηγικές εκτιμήσεις, τις εκτοξεύσεις πυραύλων, στις οποίες δεν θα μπορούσε να υστερήσει και η Νότια Κορέα για να μη δείξει τρομοκρατημένη, υπάρχει μια άγνωστη παράμετρος που κανείς δεν μπορεί να αξιολογήσει: είναι ο «παράγων Τ».

Βιτόριο Τσουκόνι

Είναι τα συναισθήματα που πρέπει να νιώθει ο Ντόναλντ Τραμπ απέναντι σε έναν Κιμ Γιονγκ-ουν ο οποίος πλέον τον προκαλεί ανοιχτά και τον γελοιοποιεί.

Για πόσον καιρό ακόμη ένας άνθρωπος όπως ο «The Donald», που αντιμετωπίζει τον κόσμο και τους ανθρώπους γύρω του με μέτρο τη δική του ματαιοδοξία και αυτοεκτίμηση, θα ανέχεται να τον κοροϊδεύει ένας πάνοπλος δικτατορίσκος του Τρίτου Κόσμου που αγνοεί απειλές, προειδοποιήσεις και κρίσεις στο Twitter;

Ο Τραμπ, το ξέρουμε, τείνει να εισπράττει όλα όσα συμβαίνουν, όλους όσοι δεν υποκλίνονται μπροστά του, ως προσωπική προσβολή. Όταν ο υπουργός Δικαιοσύνης Τζεφ Σέσιονς αποσύρθηκε, ορθώς, από τις έρευνες για τις πιθανές πολιτικές και οικονομικές σχέσεις με τη Ρωσία καθώς είχε κι εκείνος ένοχη τη συνείδησή του, ο πρόεδρος τον έλουσε με προσβολές. Σε ιδιωτικές συζητήσεις τον αποκάλεσε «ηλίθιο», ενώ δημοσίως τον χαρακτήρισε «αδύναμο», τη χειρότερη προσβολή που μπορεί να απευθύνει ο The Donald.

«Δεν θα επέτρεπα στον εαυτό μου την ήττα να μην ονειρεύομαι»

Σήμερα ξεκινάει η δίκη του «τρομοκράτη με τα ράστα και το σαμπουάν»

Ντίνα Δασκαλοπούλου

Σήμερα ξεκινάει η δίκη του «τρομοκράτη με τα ράστα και το σαμπουάν». Θα μπορούσε να χαμογελάσει κανείς με τη σκωπτική περιγραφή και να βάλει τα γέλια διαβάζοντας το αδιανόητο και αστήριχτο κατηγορητήριο, αν ο Μάριος Ζέρβας δεν είχε περάσει πάνω από 40 μέρες προφυλακισμένος, αν δεν έμενε επτά χρόνια εγκλωβισμένος μέχρι να φτάσει η στιγμή της δίκης του κι αν δεν αντιμετώπιζε τρία κακουργήματα.

Τι τερατώδες έκανε αυτός ο χαμογελαστός, προσηνής κι εξαιρετικά ευγενής νεαρός που μαθαίνει μωρά να κολυμπούν; Με τα ράστα μαλλιά του, το σακίδιο που χρησιμοποιεί στη δουλειά του και το κορίτσι του συμμετείχε στην πορεία της 11ης Μαρτίου του 2010, δίπλα στα μπλοκ των εργατικών σωματείων.

Αυτό ήταν αρκετό ώστε ο 27χρονος τότε Μάριος Ζ. -όπως έγινε γνωστός σε όλη την Ελλάδα που πλημμύρισε τις επόμενες μέρες με πανό, αφίσες, τρικάκια, συνθήματα στους τοίχους που ζητούσαν την απελευθέρωσή του- να βρεθεί στη χώρα του Κάφκα. Το περιστατικό δεν είναι ούτε τυχαίο ούτε μεμονωμένο εκείνη την εποχή: ενώ τίποτα δεν συμβαίνει που να δικαιολογεί τη σύλληψη, ο αστυνομικός ορμάει επάνω στον Μάριο και τον πιάνει από τα μαλλιά. Μέσα σε δευτερόλεπτα και χωρίς να καταλαβαίνει γιατί, ο Μάριος Ζ. βρίσκεται ακινητοποιημένος από έναν πάνοπλο ΜΑΤατζή.