Πέμπτη 16 Ιουλίου 2020

ΚΙΝΑΛ: Μετέωρο βήμα ή μετρημένος υπολογισμός;


Ηταύτιση του ΚΙΝΑΛ με τη ΝΔ στο νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις παραξένεψε πολλούς, θύμωσε περισσότερους. Βλέπετε τα δημοκρατικά δικαιώματα αποτελούσαν το τοτέμ της κεντροαριστερής παράταξης. Η απόδοσή τους στο σύνολο της κοινωνίας ήταν η εμβληματική μεταρρύθμιση του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, και συνολικά της ιστορικής ηγεσίας του, σε όλη την περίοδο της μεταπολίτευσης.
Με αυτή την έννοια η αντίδραση στην παραβίαση των βασικών αρχών ήταν αναμενόμενη, τουλάχιστον από την ιστορική ηγεσία του Κινήματος, εξαιρουμένου του Κώστα Σκανδαλίδη. Παπανδρέου και Καστανίδη διαφοροποιήθηκαν, άλλοι τρεις τουλάχιστον διαφώνησαν αλλά πειθάρχησαν, η μεγάλη πλειοψηφία των 22 της Κοινοβουλευτικής ομάδας συμφώνησε, ορισμένοι υπερθεμάτισαν. Οι σεσημασμένοι.

Εύλογα πολλοί αναρωτήθηκαν αν η σύμπλευση ήταν προμελετημένη ή τυχαία, αν πρόκειται για έναν ατυχή σχεδιασμό διαφοροποίησης από τον ΣΥΡΙΖΑ ή ένας μετρημένος υπολογισμός στρατηγικής προσέγγισης με τη συντηρητική παράταξη. Η επανάληψη δηλαδή της περιόδου της συγκυβέρνησης και η επαναφορά τους στο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο την περίοδο που ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν κυβέρνηση.

Ο μεγάλος κλαυσίγελος του Κώστα



Εναν μεγάλο τηλεοπτικό περίπατο έκανε την προηγούμενη εβδομάδα ο Κώστας Μπακογιάννης, επιδιώκοντας αφενός να κατευνάσει τις καθολικές διαμαρτυρίες για τις παρεμβάσεις στην Πανεπιστημίου και στο Σύνταγμα, αφετέρου να πείσει τους κατοίκους της πρωτεύουσας ότι ήρθε για να τους ξεβλαχέψει. Και αφού το μεγάλο Καρπενήσι δεν γίνεται μικρό Παρίσι, ας παραπέμπει τουλάχιστον στην προκυμαία της γαλλικής Νίκαιας με τους φοίνικες. Μόνον οι ζαρντινιέρες δεν έχουν ξεσηκωθεί ακόμη, γιατί είναι πολύ βαριές, όπως είπε για να δικαιολογήσει το κόστος τους. Το αντιγκράφιτι υλικό τους, για το οποίο επίσης καυχιόταν, τον διέψευσε πριν αλέκτορα φωνήσαι. Ο στίχος «να πετούσα στα σύννεφα», που γράφτηκε σε μια απ’ αυτές για να θυμίζει το φιάσκο με την Πρωτοψάλτη, φαίνεται πως για τον δήμαρχο της Αθήνας δεν είναι ενδόμυχος πόθος αλλά πραγματικότητα. Κανένα στοιχείο των έργων δεν εφάπτεται με τον ρεαλισμό. Το κυκλοφοριακό έμφραγμα ταλαιπωρεί καθημερινά τους οδηγούς και η ακαλαισθησία των βαμμένων λωρίδων σε χρώματα επαρχιακού λούνα παρκ, που σύντομα θα γίνουν χειρότερες από τη βρομιά, αδιαμφισβήτητη.

Οι αντιρρήσεις εκφράζονται πανταχόθεν αλλά βαραίνει ιδιαίτερα η γνώμη του Π. Νικηφορίδη, βραβευμένου για την ανάπλαση της Νέας Παραλίας Θεσσαλονίκης. «Ο δημόσιος χώρος έχει ανάγκη από σοβαρότητα». Ανήσυχοι και οι μαγαζάτορες που προβλέπουν ότι όλα αυτά θα αποθαρρύνουν τους πολίτες να κατεβαίνουν στο κέντρο, με αποτέλεσμα να δεχθούν ακόμη ένα οικονομικό πλήγμα.

Με δεδομένες την αλλοίωση του αστικού τοπίου και την απουσία συνολικού σχεδιασμού την οποία παραδέχτηκε και ο ίδιος ο Μπακογιάννης μιλώντας για πιλοτικά βήματα, αναρωτιέται κανείς προς τι το όλο εγχείρημα. Μια εύκολη απάντηση θα ήταν το μεγάλο φαγοπότι, αφού το υψηλό μπάτζετ που τέθηκε ως πρώτιστος στόχος και ουχί η διευκόλυνση του πολίτη είναι η χαρά των παρατρεχάμενων της μπίζνας και της μίζας. 

Προς αναζήτηση άλλου Τσιόδρα και Κικίλια;


Ουδέν ψευδέστερο υπάρχει του αμέριμνου ελληνικού θέρους. Ερντογάν και αμερικανικές εκλογές, πανδημία και τουρισμός, νέα οικονομική καταστροφή επί μιας μεταμνημονιακής-καταχρεωμένης χώρας. Η σειρά των απειλών αλλάζει αναλόγως του πως τις βιώνει κάθε ηλικιακή και κοινωνική ομάδα, πάντως όλες απειλούν όλους.

Παρά την τριπλή συγκυρία των απειλών, νοιώθουμε σχετικά καλά και παραδόξως αμέριμνοι. Θεωρούμε ότι θα τα καταφέρουμε πάλι, με το βλέποντας και κάνοντας. Στα μεν εθνικά οι προκλήσεις αντιμετωπίζονται με πρωτοφανή “ανωτερότητα” και φυσικά κλιμακώνονται, στα δε οικονομικά βαυκαλιζόμαστε με τους ευρωπαϊκούς κρουνούς που αυτοί την φορά θα μας πνίξουν στο χρήμα. Eκεί που σπάμε κάθε ρεκόρ είναι στην προετοιμασία για το δεύτερο κύμα.

Πάντα υπάρχουν και χειρότερα, αν αναλογιστούμε τους αδελφούς Σέρβους που πήγαν μέσα στην πανδημία να κάνουν εκλογές με αποτέλεσμα να φουντώσει το κακό, να χάσουν την ζωή τους πολλοί άνθρωποι, να ξεσπάσουν ταραχές για το νέο lockdown, να απωλέσουν την σοβαρότητα τους όσοι κι εδώ πρότειναν δημοσίως την προσφυγή σε διπλές μάλιστα κάλπες εν μέσω πανδημίας. Νικητής ανεδείχθη φυσικά ο κοροναϊός.

Είμεθα «Βυζαντινοί»;

Κατά τα άλλα «business as usual». Κλίμα βόρβορου συνεχίζει να διαποτίζει την πολιτική ζωή, με τελετουργικό βυζαντινού χαρακτήρα. Στο Βυζάντιο αυτός που έχανε την εξουσία συχνά έπρεπε να διαπομπευθεί στον Ιππόδρομο, περιφερόμενος πάνω σε έναν γάιδαρο με το κοινό να τον πασαλείβει με λάσπες ή ακαθαρσίες στο πρόσωπο. Από τα ανοικτά δάκτυλα εκείνης της χειρονομίας έλκει την καταγωγή της και η χειρονομία της μούντζας.

Το όπλο της βλακείας

 
Β. Ραφαηλίδης  

Ποια είναι η σχέση της βλακείας με την ηθική; Είναι δυνατό να υπάρξει σχέση ανάμεσα σ’ ένα ανθρωπολογικό – βιολογικό γεγονός, που είναι η βλακεία και σ’ ένα κοινωνικό – φιλοσοφικό γεγονός που είναι η ηθική; Κι ακόμα, πώς και γιατί εμπλέκεται η βλακεία στα κοινωνικά γεγονότα, συνεπώς και στην πολιτική ;

Απ’ ό,τι ξέρουμε, κανείς κοινωνιολόγος ή φιλόσοφος δεν τόλμησε να σμίξει δυο κατηγορήματα φαινομενικά εντελώς άσχετα μεταξύ τους, τη βλακεία και την ηθική, για να καταλήξει στο συμπέρασμα πως: Η ανηθικότης είναι αποκλειστικό προϊόν των βλακών, όπως αποφαίνεται ο παραγνωρισμένος “ανορθόδοξος” κοινωνιολόγος Ευάγγελος Λεμπέσης, που πέθανε πριν από λίγα χρόνια βαθιά πικραμένος για τον καταποντισμό της ιδιοφυίας-του στο χάος της ελληνικής πνευματικής μετριότητας, στο σύντομο δοκίμιό του που έχει τον τίτλο: “Η τεράστια κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω” (ανάτυπο από την Εφημερίδα των Ελλήνων Νομικών, τόμος Η, 1941).

Θα προσπαθήσουμε παρακάτω να παρακολουθήσουμε τη συλλογιστική του Λεμπέση, που καταλήγει στο παραπάνω παράδοξο συμπέρασμα.

Πριν από το καθετί, ο Λεμπέσης ήταν ένας σπαρακτικά έντιμος άνθρωπος, τόσο έντιμος που η Δεξιά, στην οποία ανήκε “φυσιολογικά” δεν τον αναγνώρισε ποτέ για δικό της: Αυτό το κείμενό μας ας θεωρηθεί σαν ένας ελάχιστος φόρος τιμής σ’ έναν άξιο ιδεολογικό μας “αντίπαλο”, που όντας μακριά από τη μαρξιστική σκέψη, κατάφερε τελικά να βρίσκεται πάρα πολύ κοντά-της, μέσα από την εντιμότητα, το θάρρος και κείνη τη σπάνια διαύγεια του μυαλού-του που του επιτρέπει να μπαίνει κατευθείαν στην καρδιά των προβλημάτων χωρίς φιλολογικές περιστροφές και κοσμικές “ευγένειες”, που ευκολύνουν την ακαδημαϊκή καριέρα.

Τα «μυστικά» της συνάντησης του Βερολίνου

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της «Καθημερινής», στην τριμερή του Βερολίνου η Γερμανία κατέβασε ατζέντα επανέναρξης των διερευνητικών συνομιλιών Ελλάδας – Τουρκίας με δύο όρους: Να σταματήσει η Αγκυρα τις προωθήσεις μεταναστευτικών ροών προς την Ευρώπη και να μην προχωρήσει σε γεωτρήσεις στην νοτιοανατολική Μεσόγειο.
Και οι δύο όροι απορρίφθηκαν από την τουρκική πλευρά και αυτό μπορεί εν μέρει να εξηγεί το γιατί το «μυστικό» ραντεβού έγινε διεθνές φέιγ βολάν από τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Η συνάντηση έμεινε τόσο «κρυφή» , όσο εξυπηρετούσε την τουρκική ατζέντα – γεγονός που μάλλον δεν εκπλήσσει όσους γνωρίζουν στοιχειωδώς την δiπλωματική πρακτική της Αγκυρας.

Το έτερο ήμισυ της «μυστικότητας», εκείνο που αφορά την επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης να μην ενημερώσει ούτε καν την αντιπολίτευση, μπορεί και να εξηγείται από την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ – από το «δεν γνωρίζουμε εάν η κυβέρνηση κρύβεται επειδή φοβάται την ακραία πτέρυγά της». Την ώρα, άλλωστε, που στο Βερολίνο συζητούσαν οι διπλωματικοί σύμβουλοι της Ανγκελα Μέρκελ, του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Ταγίπ Ερντογάν, στην Αθήνα ο Αδωνις Γεωργιάδης διακήρυττε ότι η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί αποτελεί «και ελληνοτουρκικό ζήτημα» και ο Μάκης Βορίδης πρότεινε να κλείσει το μουσείο του Κεμάλ Ατατούρκ στην Θεσσαλονίκη εν είδει αντιποίνων.

Τίποτα εκ των δύο όμως δεν εξηγεί, επί του παρόντος τουλάχιστον, την στρατηγική της Αθήνας και την στόχευση της κυβέρνησης. Το πλαίσιο, μετά το Βερολίνο αλλά και μετά την επίσκεψη Μπορέλ στην Αγκυρα, είναι αρκούντως καθαρό: Ο διεθνής παράγοντας, με βασικούς άξονες τις ΗΠΑ και την Γερμανία, πιέζει ήδη, και θα εντείνει τις πιέσεις, προς την Αθήνα για διάλογο με την Τουρκία παρά την κλιμάκωση της επιθετικότητας της Αγκυρας και του νέο-αναθεωρητισμού του Ερντογάν. Η γερμανική δπλωματική πρωτοβουλία στην κατεύθυνση αυτή βρίσκεται πλέον σε πλήρη εξέλιξη για λόγους που δεν άπτονται της ευαισθησίας επί του διεθνούς δικαίου αλλά των γεωπολιτικών και οικονομικών συμφερόντων που παίζονται στην νοτιοανατολική Μεσόγειο. Με πρωτοβουλία Μέρκελ έγινε η τηλεφωνική επικοινωνία Μητσοτάκη – Ερντογάν, με κατευθύνσεις από την καγκελαρία πήγε στην Αγκυρα ο Ζοζέπ Μπορέλ, με γερμανική ενορχήστρωση έγινε επίσης η τριμερής συνάντηση Χέκερ – Σουρανή –Καλίν στο Βερολίνο.

Δικηγόρος μαρτύρων Novartis: «H ελληνική κυβέρνηση δεν τους προστατεύει. Δικαιούνται πολιτικό άσυλο στις ΗΠΑ»


O Στηβ Κον θεωρείται από τους κορυφαίους Αμερικανούς δικηγόρους σε υποθέσεις μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος που καταγγέλλουν υποθέσεις διαφθοράς. Το δικηγορικό του γραφείο έχει στο ενεργητικό του μια σειρά από ιστορικές επιτυχίες, μεταξύ των οποίων την υπόθεση της ελβετικής τράπεζας UBS, που όταν η υπόθεση εκδικάστηκε ήταν η μεγαλύτερη τράπεζα στον κόσμο. 

Η UBS αναγκάστηκε να πληρώσει πρόστιμο-ρεκόρ 780 εκατομμυρίων δολαρίων στις αμερικανικές αρχές, να κλείσει όλους τους λογαριασμούς της στις Η.Π.Α. και, για πρώτη φορά στην ιστορία, να παραδώσει τα ονόματα 4450 Αμερικανών που διώχθηκαν για φοροδιαφυγή. Τον γνώρισα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου ήταν καλεσμένος στην Επιτροπή κατά της Διαφθοράς, για να αναλύσει την αμερικανική νομοθεσία για την προστασία των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος και να ανταλλάξουμε απόψεις για την καταπολέμηση της διεθνούς διαφθοράς

Ο δικηγόρος των Ελλήνων μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος στην υπόθεση Novartis, εξηγεί στην συνέντευξη που ακολουθεί όσα θα θέλατε να μάθετε για τον πρόσφατο εξωδικαστικό συμβιβασμό της ελβετικής φαρμακευτικής εταιρείας με τις αμερικανικές αρχές. 

Στην Ελλάδα οι "νεοφιλελεύθεροι" χρηματοδοτούνται από το κράτος. Εμείς... από εσάς ! Στήριξε την ανεξαρτησία του tvxs.gr, κάνοντας κλικ εδώ.

Τετάρτη 15 Ιουλίου 2020

Πυρά του ΚΙΝΑΛ σε Χρυσοχοΐδη για το θάνατο του Βασίλη Μάγγου - Ζητείται η άμεση διερεύνηση της υπόθεσης


Πυρά του ΚΙΝΑΛ για τη «βεβαιότητα του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη» πως ο θάνατος του 27χρονου δε συνδέεται με τον προ μηνός ξυλοδαρμό του από την ΕΛ.ΑΣ., τον οποίο και είχε καταγγείλει.
Απαντήσεις για μια σειρά από ερωτήματα που αφορούν τόσο την προ μηνός καταγγελία του νεαρού από τον Βόλο για αστυνομική βία, όσο και τη διαλεύκανση των αιτιών που οδήγησαν τελικά στον θάνατό του, ζητάει ο Τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη του Κινήματος Αλλαγής Γιώργος Καμίνης με σημερινή ερώτηση προς το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.

Στην ερώτηση ο κ. Καμίνης επισημαίνει μάλιστα το παράδοξο να σπεύδει να αποσυνδέσει στην ανακοίνωσή του το Υπουργείο τον θάνατο του 27χρονου από τις καταγγελίες, προκαταλαμβάνοντας την ιατροδικαστική έρευνα. «Σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα το Υπουργείο οφείλει να έχει ως πρώτιστο μέλημα την αναζήτηση της αλήθειας και όχι την εμπλοκή σε στείρες κομματικές αντιπαραθέσεις», σημειώνει ο κ. Καμίνης.

Στην ερώτησή του ο Γιώργος Καμίνης διατυπώνει τα ακόλουθα ερωτήματα: «Προέβη η ΕΛ.ΑΣ στη σύλληψη του 27χρονου στις 14 Ιουνίου 2020 ; Εαν ναι, με ποιες κατηγορίες; Κατεγράφη ή όχι το περιστατικό στο Βιβλίο Συμβάντων; Αφέθηκε ή όχι ελεύθερος ο 27 χρονος προκειμένου να νοσηλευτεί στο Νοσοκομείο Βόλου; Διατάχθηκε ΕΔΕ σε βάρος των αστυνομικών που πρωταγωνίστησαν στο ως άνω βίντεο; Σε ποιο στάδιο βρίσκεται; Θα αναθέσετε την υπόθεση στον Συνήγορο του Πολίτη; Που οφείλεται η βεβαιότητα του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, όπως εκφράστηκε από την επίσημη ανακοίνωση, ότι είναι “ψέμα και αθλιότητα” η σύνδεση του θανάτου του νεαρού με τον προ μηνός ξυλοδαρμό του;».

Πέθανε ο 27χρονος Βασίλης Μάγγος.στο Βόλο, που είχε καταγγείλει αστυνομική βία

Ο πατέρας του είχε καταγγείλει αστυνομική βία - Προκλητική ανακοίνωση από το υποργείο Προστασίας του Πολίτη που στοχοποιεί ξανά τον ΣΥΡΙΖΑ - Υπάρχουν καταγγελίες ότι η Αστυνομία μονομερώς και χωρίς να ενημερώσει την οικογένεια αποφάσισε η σωρός να σταλεί εσπευσμένα στη Θεσσαλονίκη για νεκροψία.

Νεκρός βρέθηκε χτες το απόγευμα 27χρονος στο Βόλο ο οποίος είχε καταγγείλει πρόσφατα άγριο ξυλοδαρμό σε βάρος του από αστυνομικούς κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης αλληλεγγύης στους συλληφθέντες διαδήλωσης κατά της καύσης σκουπιδιών από την LAFARGE / ΑΓΕΤ.

Ο 27χρονος βρέθηκε νεκρός από τη μητέρα του η οποία κάλεσε αμέσως το ΕΚΑΒ ζητώντας επειγόντως βοήθεια, με τους γιατρούς του Νοσοκομείου Βόλου να διαπιστώνουν το θάνατό του.

Στο σημείο έσπευσε η Αστυνομία, η οποία εξέτασε τον χώρο ενώ απέκλεισε εγκληματική ενέργεια και ζητήθηκε νεκροψία - νεκροτομή για να προσδιοριστούν τα αίτια του θανάτου του 27χρονου Βασίλη Μάγγου.

Στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία Θεσσαλονίκης, παρουσία εισαγγελέα, θα γίνει τελικά την Τετάρτη η νεκροψία – νεκροτομή που ζήτησε η Αστυνομία για να διαπιστωθούν τα αίτια θανάτου του 26χρονου Βασίλη Μάγγου που βρέθηκε νεκρός χθες το απόγευμα στο σπίτι του, στο Βόλο από τη μητέρα του.

Οι γονείς του 26χρονου βρέθηκαν σήμερα το μεσημέρι στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Βόλου, όπως μεταδίδει το magnesianews.gr, και ζήτησαν από τον εισαγγελέα υπηρεσίας, η ιατροδικαστική εξέταση να γίνει στη Λάρισα, που είναι κλειστή κάθε Τετάρτη, την Πέμπτη, ώστε να μην επιβαρυνθούν τα μεγαλύτερα έξοδα που απαιτούνται για τη μεταφορά της σορού στη Θεσσαλονίκη.

Τρίτη 14 Ιουλίου 2020

ΣΑΚΟ ΚΑΙ ΒΑΝ­ΤΣΕ­ΤΙ: «Δεν πρέ­πει να απο­θά­νουν»



“Οι αθώοι ερ­γά­ται Σάκο και Βαν­τσέ­τι δεν πρέ­πει να απο­θά­νουν εις την ηλε­κτρι­κήν κα­ρέ­κλα”.

Με αυτόν τον πρώτο τίτλο κυ­κλο­φο­ρού­σε το φύλλο του “Ρι­ζο­σπά­στη” στις 10 Αυ­γού­στου 1927. Την προη­γού­με­νη μέρα οι ερ­γα­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις της Αθή­νας είχαν κάνει διά­βη­μα στην πρε­σβεία των ΗΠΑ. Δώ­δε­κα μέρες μετά η “Δι­καιο­σύ­νη” της χώρας των δη­μί­ων, όπως την είχε απο­κα­λέ­σει με τον υπέρ­τι­τλό του ο “Ρ”, εκτε­λού­σε, νύχτα, με ηλε­κτρι­κή κα­ρέ­κλα τους Σάκο και Βαν­τσέ­τι. Εβδο­μή­ντα χρό­νια πριν.

Αντλού­με από το βι­βλίο των Ρί­τσαρντ Ο’ Μπό­γιερ και Χέρ­μπερτ Μ. Μόρε με τίτλο “Η άγνω­στη ιστο­ρία του ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος των ΗΠΑ” (έκ­δο­ση “Σύγ­χρο­νη Εποχή”) ση­μα­ντι­κές πλη­ρο­φο­ρί­ες για τότε.


“Πού θα πή­γαι­να; Τι θα έκανα; Βρι­σκό­μουν στη γη της επαγ­γε­λί­ας”.Αυτή η σκέψη συ­νό­δευε τους με­τα­νά­στες, που φτά­νο­ντας στην Αμε­ρι­κή στις αρχές του 20ού αιώνα, έβρι­σκαν την κα­τα­να­γκα­στι­κή ερ­γα­σία, τη σκλη­ρή με­τα­χεί­ρι­ση, τους μι­σθούς πεί­νας, αφή­νο­ντας πίσω τα όνει­ρα για δι­καιο­σύ­νη στη γη και στις συ­ναλ­λα­γές τους. Με τον ιδρώ­τα τους και τη δια­φο­ρά του μι­σθού τους – μειω­μέ­νο κατά το ήμισυ – από των ντό­πιων λευ­κών ερ­γα­τών, οι ερ­γο­δό­τες έβγα­ζαν δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια. Και ήταν πάντα πρό­θυ­μοι να συ­νει­σφέ­ρουν στις ορ­γα­νώ­σεις που έτρε­φαν την εξαι­ρε­τι­κά επι­κερ­δή επι­χεί­ρη­ση του διαί­ρει και βα­σί­λευε. Πολ­λοί ήταν οι συν­δι­κα­λι­στές, μαύ­ροι και ξένοι ερ­γά­τες που δο­κί­μα­ζαν στο σώμα τους ακόμη, το μα­στί­γιο του επαρ­χιώ­τι­κου φα­να­τι­σμού, που έτρε­φε η ερ­γο­δο­σία και η “Κου Κλουξ Κλαν” με δη­μό­σιες εκ­δη­λώ­σεις μί­σους απέ­να­ντί τους, με­ταμ­φιε­σμέ­νες σε πα­τριω­τι­σμό. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα έφτα­σαν στην Αμε­ρι­κή ο Σάκο και ο Βαν­τσέ­τι.
“Είχαν κόκ­κι­νες δρα­στη­ριό­τη­τες”

Ιδού οι λυκοσυμμαχίες σας!


Την ώρα που η Τουρκία προκαλεί, τόσο με την μετατροπή του Μουσείου της Αγίας Σοφίας σε τζαμί και με τις συνεχείς παραβιάσεις του Διεθνούς δικαίου, η κυβέρνηση δηλώνει ικανοποιημένη με τις αναιμικές και γλυκανάλατες αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητας και τις «ισχυρές» καταδίκες που εκφράστηκαν στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ.

Οσο για την… αντίδραση των “εταίρων” της Ελλάδας στην ΕΕ, αυτή δεν ήταν άλλη από την απόφαση του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ να αναθέσει στον Ύπατο Εκπρόσωπο της ΕΕ για την Εξωτερική Πολιτική, Ζοζέπ Μπορέλ, να «ερευνήσει νέες οδούς για τη μείωση των εντάσεων στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο με την Τουρκία», να προετοιμάσει σε τεχνικό επίπεδο «πιθανά μέτρα που θα μπορούσαν να ληφθούν σε σχέση με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε» και να διερευνήσει την προσθήκη περισσότερων καταχωρήσεων στην λίστα των κυρώσεων, μετά από αίτημα της Κύπρου…

Με αφορμή, δε, τη συνέχιση των τουρκικών γεωτρήσεων στην ΑΟΖ της Κύπρου και των απειλών εναντίον της Ελλάδας ζητήθηκε από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) να ετοιμάσει έγγραφο επιλογών για μέτρα εναντίον της Τουρκίας, με τον Ύπατος Εκπρόσωπο να ανακοινώνει ότι η συζήτηση για το μέλλον των Ευρωτουρκικών Σχέσεων θα συνεχιστεί στο άτυπο Συμβούλιο των ΥΠΕΞ Βερολίνο στα τέλη Αυγούστου, αφού, και φυσικά, η Τουρκία – όπως δήλωσε ο Μπορέλ – είναι μια «σημαντική χώρα» με την οποία η ΕΕ θα μπορούσε να αναπτύξει καλύτερες σχέσεις αλλά «με σεβασμό στις ευρωπαϊκές αξίες»…

Δόγμα αδράνειας (ξανά) απέναντι στον Ερντογάν


Μαρίνα Αλεξανδρή
To «Oruc Reis» μπήκε στην ελληνική υφαλοκρηπίδα επειδή το παρέσυρε ο άνεμος, όπως είχε ενημερώσει το ελληνικό υπουργείο Άμυνας. Τα τουρκικά αλιευτικά ψαρεύουν από το πρωί ανοιχτά της Μυκόνου (έξω από το… Αγράρι) επειδή τα πήρε και τα έφερε ο αέρας, όπως ανακοίνωσε το ελληνικό υπουργείο Ναυτιλίας.

Και η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί «δεν είναι ελληνοτουρκικό ζήτημα, αλλά παγκόσμιο» όπως δήλωσε σήμερα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας, αλλά εν τέλει μπορεί να είναι… και ελληνοτουρκικό εάν πάρουμε τις μετρητοίς άλλες κυβερνητικές δηλώσεις – εκείνες του Άδωνι Γεωργιάδη και του Μάκη Βορίδη. Διότι ο μεν πρώτος είπε ότι η Αγία Σοφία «είναι και ελληνοτουρκικό θέμα επειδή δηλώνει τις προθέσεις του Ερντογάν για το μέλλον», ο δε δεύτερος πρότεινε να κλείσουμε το μουσείο του Κεμάλ Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη και να το μετατρέψουμε σε Μουσείο μνήμης της Γενοκτονίας του ελληνισμού.

Έως ότου αποφασίσει η κυβέρνηση περί ποίου ακριβώς διπλωματικού ζητήματος πρόκειται, ο Ερντογάν, με αρωγό τα… μποφόρ, μπορεί να έχει στείλει και γεωτρύπανο εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων. Και έως ότου αποφασίσει – σοβαρά και ουσιαστικά και όχι για εσωτερική επικοινωνιακή χρήση – να απαιτήσει από την Ευρώπη κυρώσεις κατά της Αγκυρας, τα τουρκικά μαχητικά μπορεί να κάνουν και υπερπτήσεις πάνω από την Μύκονο.

Ο συναγερμός για το δόγμα της αδράνειας και του «προβλέψιμου συμμάχου» έρχεται με ένταση από διπλωματικούς κύκλους, όχι μόνον για το θέμα της Αγίας Σοφίας που – για μια ακόμη φορά – αιφνιδίασε το Μαξίμου και το υπουργείο Εξωτερικών, αλλά για την εικόνα διεθνούς αποστασιοποίησης έναντι της Αθήνας και ανοχής προς την Άγκυρα που γίνεται όλο και πιο εμφανής σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για τα ελληνοτουρκικά.