Χωρικά ύδατα: Τι πραγματικά βρίσκεται στο τραπέζι των διερευνητικών επαφών

Νικόλ Λειβαδάρη

Κατά τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη το αντικείμενο του όποιου διαλόγου Ελλάδας –Τουρκίας είναι οι «θαλάσσιες ζώνες». Κατά τον υπουργό Εξωτερικών η μόνη συζήτηση μεταξύ των δύο πλευρών είναι η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα»: «Θέλω να είμαι ξεκάθαρος», δήλωσε ο Νίκος Δένδιας στην Εφημερίδα των Συντακτών: «Το ζήτημα των ενδεχόμενων μελλοντικών διαπραγματεύσεων θα είναι η οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, στη βάση του Διεθνούς Δικαίου και πώς μπορεί να επιτευχθεί».

Η αποχρώσα διαφορά ανάμεσα στις δύο τοποθετήσεις δείχνει και τι πραγματικά βρίσκεται στο τραπέζι τόσο μιας ενδεχόμενης μελλοντικής διαπραγμάτευσης με την Τουρκία, όσο και των διερευνητικών επαφών, οι οποίες ξεκίνησαν σήμερα στην Κωνσταντινούπολη και συμφωνήθηκε να συνεχιστούν με μια νέα συνάντηση στην Αθήνα. 

Ο υπουργός Εξωτερικών, κατά την πάγια διπλωματική γλώσσα όλων των ελληνικών κυβερνήσεων, μιλά μόνον για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα. Ο πρωθυπουργός μιλά, πολιτικά, για «θαλάσσιες ζώνες» οι οποίες, ντε φάκτο, περιλαμβάνουν και τα χωρικά ύδατα. Και επ’ αυτή της, πολιτικής διατύπωσης, έμπειροι διπλωμάτες – αλλά και η πρόσφατη ιστορική εμπειρία – δείχνουν τρία δεδομένα.

Το πρώτο είναι πως τα χωρικά ύδατα αποτελούν «συγγενή εκκρεμότητα» της υφαλοκρηπίδας. Δεν μπορεί να υπάρξει συζήτηση για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας εάν δεν υπάρξει συμφωνία για το εύρος των χωρικών υδάτων – διότι, όπως έχει πει και ο καθηγητής Χρήστος Ροζάκης, τα εξωτερικά όρια των χωρικών υδάτων αποτελούν τα εσωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας.

Σήφης Βαλυράκης : Το συγκλονιστικό άρθρο του για τη Χούντα, την καταδίκη του, την απόδρασή του

Ο Σήφης Βαλυράκης έφυγε από τη ζωή σήμερα. Ομως, έμεινε στην ιστορία και για την αντιστασιακή του δράση

Τραγικό τέλος είχε η βόλτα για ψάρεμα για τον Σήφη Βαλυράκη, πρώην βουλευτή και υπουργό του ΠΑΣΟΚ, αλλά κι έναν άνθρωπο που πέρασε δύσκολα την περίοδο της Χούντας. Το 2018 ο Σήφης Βαλυράκης έγραψε ένα άρθρο στο οποίο περιέγραφε εν ολίγοις τη ζωή του, τα χρόνια την περίοδο της δικτατορίας, την βαριά καταδίκη του, την απόδρασή του.

Ας διαβάσουμε το εκπληκτικό αυτό άρθρο του αδικοχαμένου Σήφη Βαλυράκη ο οποίος πέθανε την Κυριακή στα νερά του Ευβοϊκού:

Ηλιόλουστη μέρα του Απρίλη, χαρά θεού στην Φλωρεντία. Στην Piazza Della Signoria, μπροστά στο μπρούτζινο άγαλμα του Τσελίνι, που αναπαριστά τον μυθικό Περσέα να κρατά ψηλά το κομμένο κεφάλι της Μέδουσας, απολαμβάνω τον καφέ μου. Ανακαλώ στην μνήμη τα περασμένα και προβληματίζομαι για τα μελλούμενα.

Θυμάμαι την 21 Απριλίου του 1967 στην Ελλάδα, το ξενοκίνητο πραξικόπημα των συνταγματαρχών. Θυμάμαι την αντίσταση κατά της στρατιωτικής δικτατορίας, την σύλληψη μου από την ασφάλεια, την απομόνωση, την «ανάκριση», την πολύμηνη «περιποίηση» από την περιβόητη στρατιωτική αστυνομία στο ΕΑΤ – ΕΣΣΑ, την βαριά καταδίκη μου από το έκτακτο στρατοδικείο, την φυλακή.

Σήφης Βαλυράκης: Οι 15 απόπειρες απόδρασης και τα καταναγκαστικά έργα στην Αλβανία

Η ζωή του Σήφη Βαλυράκη στα χρόνια της χούντας κινούνταν μεταξύ James Bond και Prison Break: 

Κωστής Χριστοδούλου

Ο Σήφης Βαλυράκης ο οποίος βρέθηκε νεκρός το βράδυ της Κυριακής στην θάλασσα της Ερέτριας, στην Εύβοια, μπορεί να ήταν γνωστός για την παρουσία του στο πολιτικό σκηνικό ως βουλευτής και υπουργός του ΠΑΣΟΚ για περίπου τέσσερις δεκαετίες, όμως για τους περισσότερους είναι άγνωστη η έντονη αντιστασιακή του δράση στα χρόνια της δικτατορίας.

“Δεν άφησα φυλακή που να μην προσπάθησα να αποδράσω, έχω περισσότερες από 15 απόπειρες και δύο επιτυχείς” είχε αναφέρει ο ίδιος ο Σήφης Βαλυράκης στο ντοκιμαντέρ “Η άγνωστη αντίσταση κατά της Δικτατορίας” της ΕΡΤ πριν από αρκετά χρόνια. Πριν όμως φτάσουμε στις “κινηματογραφικές” αποδράσεις αξίζει να δούμε τους λόγους για τους οποίους τότε νεαρός Βαλυράκης είχε γίνει κόκκινο πανί για την δικτατορία.

Γιος του βουλευτή της Ένωσης Κέντρου, Γιάννη Βαλυράκη που ήδη είχε συλληφθεί από την χούντα των συνταγματαρχών, ο Σήφης (Ιωσήφ) φοβούμενος την δική του σύλληψη φεύγει με πλαστό διαβατήριο από την Ελλάδα για την Ιταλία. Εκεί οι σύντροφοι τού του συνέστησαν να μεταβεί στο Μόναχο και να φιλοξενηθεί από τον μετέπειτα πρώτο ελληνικής καταγωγής ευρωβουλευτή της Γερμανίας, Γιάννη Σακελαρίου. Αυτός τον φέρνει σε επαφή με την Αγγέλα Κοκκόλα στην Στοκχόλμη όπου ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε ιδρύσει ήδη από το 1968 το ΠΑΚ, στον ένοπλο βραχίονα του οποίου θα ενταχθεί ο νεαρός Βαλυράκης.

Μέσω Μονάχου και στην συνέχεια με πλοίο από την Ιταλία θα κατέβει το 1971 σε ειδική αποστολή στην Αθήνα. Στην πρωτεύουσα διέμενε στο σπίτι μίας ξαδέλφης του περιμένοντας το πράσινο φως για να τοποθετήσει εκρηκτικό μηχανισμό. Λίγο πριν την πυροδότηση στο σημείο που του είχαν υποδείξει, τον συνέλαβε η αστυνομία καθώς γνώριζε όλα τα βήματα του καθώς άνθρωποι της δικτατορίας είχαν καταφέρει να εισχωρήσουν στο ΠΑΚ και να γνωρίζουν τα επόμενα βήματα των μελών του.

Πώς ο Τσόρτσιλ διέλυσε την Ελληνική Αντίσταση

Στις 8 Μαΐου του 1945, υπεγράφη η συνθηκολόγηση της ναζιστικής Γερμανίας. Η Ελλάδα είχε απελευθερωθεί έξι μήνες πριν. Για περισσότερα από τρία χρόνια, ο ελληνικός λαός διεξήγαγε μαζική αντίσταση ενάντια στους φασίστες κατακτητές, Ιταλούς, Βούλγαρους και κυρίως τους Γερμανούς ναζί. 

Τα πάθη για την Ελλάδα, ωστόσο, δεν τελείωσαν με την απελευθέρωση. Oι συνεργάτες των κατακτητών διατήρησαν τις θέσεις τους στο στρατό, την αστυνομία και άλλα όργανα κρατικής εξουσίας, και οι αντιστασιακοί άρχισαν να διώκονται, να εκτοπίζονται και να εκτελούνται εκ νέου. Για πολλά χρόνια, η ελληνική αντίσταση παρουσιάστηκε ως εγκληματική επιχείρηση από διαδοχικές κυβερνήσεις. Κι ενώ αναγνωρίστηκε τελικά το 1982, ποτέ δεν έγινε αντικείμενο επίσημου εορτασμού. Το 2016 για πρώτη φορά γιορτάστηκε επίσημα η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τον ΕΛΑΣ. 

Ο φόβος για μια «κόκκινη Ελλάδα»

«Eίστε υπεύθυνοι για τη διατήρηση της τάξης στην Αθήνα και για την εξουδετέρωση ή την καταστροφή όλων των ένοπλων ομάδων του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ που προσεγγίζουν την πόλη. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε όποια στρατηγική θέλετε για τον αυστηρό έλεγχο των δρόμων και να χρησιμοποιήσετε όσους άντρες κρίνετε… Θα ήταν φυσικά καλό αν οι εντολές σας ενισχύονταν από το κύρος της ελληνικής κυβέρνησης… Μην διστάσετε όμως να δράσετε σαν να είστε σε μια κατακτημένη πόλη, όπου μια τοπική επανάσταση βρίσκεται σε εξέλιξη… Πρέπει να κρατήσουμε και να κυριαρχήσουμε στην Αθήνα. Θα ήταν πολύ καλό να το πετύχετε χωρίς αιματοχυσία, αν αυτό είναι δυνατό, αλλά και με αιματοχυσία αν χρειαστεί». 

Ο ταχυδρόμος και ο Σαμαράς, χτυπάνε πάντα 2 φορές

Στέλιος Κούλογλου

Στην περίφημη ταινία «Ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα 2 φορές», ο γερασμένος, ελληνικής καταγωγής εστιάτορας Νικ Παπαδάκης δολοφονείται, κάπου έξω από το Λος Αντζελες, από τη σύζυγο του (Τζέσικα Λανγκ) και τον εραστή της (Τζακ Νίκολσον). Ο τίτλος του φιλμ και του ομώνυμου βιβλίου πάνω στο οποίο στηρίζεται, θέλει να πει ότι ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα 2 φορές, για να βεβαιωθεί ότι ο αποδέκτης θα πάρει το γράμμα.

Η νεοδημοκρατική βερσιόν, μετά την χθεσινή συνέντευξη Σαμαρά, μοιάζει και αυτή με φιλμ νουάρ: δεν υπάρχουν «καλοί» πρωταγωνιστές, η δράση εξελίσσεται βασικά στο ημίφως, η εκδίκηση και οι (πολιτικές) δολοφονίες είναι στην ημερήσια διάταξη. Αφού έχει σκοτώσει τον πατέρα, προκαλώντας την πτώση της κυβέρνησης του, μπορεί o κ. Σαμαράς να κάνει το ίδιο με τον γιο, σχεδόν 20 χρόνια μετά;

Βασικό κίνητρο της δολοφονίας είναι η εκδίκηση, όχι τόσο οι θέσεις του κ. Μητσοτάκη στα ελληνοτουρκικά ή η κωλοτούμπα του στο μακεδονικό. Όσο ήταν πρωθυπουργός ο κ. Σαμαράς, ούτε τις διερευνητικές συνομιλίες με τους «επιτιθέμενους πειρατές» σταμάτησε, ούτε άλλαξε την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων με την τότε πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, για την εξεύρεση μιας αμοιβαίας λύσης για το όνομα, με γεωγραφικό προσδιορισμό.

Ο κ. Σαμαράς θεωρεί ότι ο κ.Μητσοτάκης, τον οποίο ο ίδιος βοήθησε να εκλεγεί πρόεδρος της ΝΔ, δεν ανταπόδωσε την εξυπηρέτηση, παρότι είχε 2 ευκαιρίες να το κάνει: δεν τον πρότεινε όχι για πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά ούτε καν Επίτροπο στην Κομισιόν. Και σε τέτοια φιλμ, τέτοιες προδοσίες δεν συγχωρούνται. Χύνεται αίμα.

Γιώργος Στάμκος

Σε ένα δυσμενές διεθνές περιβάλλον, το οποίο μαστίζεται από την πανδημία της Covid-19, την πρωτοφανή οικονομική ύφεση και μια εντεινόμενη γεωπολιτική ρευστότητα, κάθε είδους προβλέψεις εμπεριέχουν τον κίνδυνο να πέσουν στο κενό, καθώς η μόνη βεβαιότητα είναι η αβεβαιότητα. Ωστόσο η ναυαρχίδα προπαγάνδας της κυβέρνησης Ερντογάν, η εφημερίδα Γενί Σαφάκ, επέλεξε στις αρχές του νέου έτους να προκαλέσει τη διεθνή κοινότητα, δημοσιεύοντας ένα άρθρο - «ιδεολογικό μανιφέστο» του αρχισυντάκτη της Ιμπραήμ Καραγκιούλ, υπό τον βαρύγδουπο τίτλο «Μια καταιγίδα θα χτυπήσει μετά την πανδημία.

Η Τουρκία θα συγκλονίσει περαιτέρω τον κόσμο το 2021!». Σ' αυτό το άρθρο ο Καραγκιούλ περιγράφει τους λόγους της γεωπολιτικής εξακτίνωσης της Τουρκίας κατά τον 21ο αιώνα ως νέα υπερδύναμη, η οποία θα είναι σε θέση να αναδιατάξει και να επαναδιαμορφώσει το, βρισκόμενο σε μεταβατική κατάσταση, παγκόσμιο γεωπολιτικό σκηνικό. 

Τουρκία: κυρίαρχη δύναμη στην Ενδιάμεση Περιοχή

Ανασύροντας τη γεωπολιτική θεωρία της Ενδιάμεσης Περιοχής ο αρχισυντάκτης της Γενί Σαφάκ προβλέπει στο άρθρο του ότι, παρά τα προβλήματα, η άνοδος της Τουρκίας θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη και αναπόφευκτη κατά τις επόμενες δεκαετίες, και αυτό θα τη μετατρέψει σε μια νέα υπερδύναμη-ισορροπιστή μεταξύ πιο αυταρχικής Ανατολής και της πιο φιλελεύθερης Δύσης. «Η Τουρκία εκπλήσσει τον κόσμο. Ανακηρύχθηκε ως μια από τις πιο δυναμικές και ισχυρές δυνάμεις της τεράστιας περιοχής που εκτείνεται στον Καύκασο και τη Βόρεια Αφρική, την Κεντρική Αφρική και τον Περσικό Κόλπο, την Κεντρική Ασία, τα Βαλκάνια και τις ακτές του Ινδικού Ωκεανού και του Εύξεινου Πόντου», αναφέρει στο άρθρο του ο Καραγκιούλ.

Το μήνυμα της Φώφης στον Αλέξη

Αγγελική Σπανού

Ηεπικεφαλής του Κινήματος Αλλαγής με την καθαίρεση του Ανδρέα Λοβέρδου από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου έβαλε τέλος στην προσπάθεια φιλοκυβερνητικής στροφής από τη δεξιά πτέρυγα του κόμματός της και το σύστημα που τη στηρίζει.

Με την αντικατάστασή του από τους βουλευτές Κ. Σκανδαλίδη και Μ. Κατρίνη έστειλε το μήνυμα εντός και εκτός ΚΙΝΑΛ ότι θα κάνει αντιπολίτευση χωρίς να υπακούει στις υπαγορεύσεις των πρωταγωνιστών του αντιΣΥΡΙΖΑ μετώπου.

Έστειλε, όμως, μήνυμα και στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα.

Η ίδια έχει κάνει κινήσεις που δείχνουν ειλικρινή βούληση για τη δημιουργία συνθηκών που μπορούν να οδηγήσουν σε ουσιαστική συνεννόηση για τη συγκρότηση προοδευτικής διακυβέρνησης. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει απομακρυνθεί και ο Ανδρέας Λοβέρδος υποβαθμίστηκε, ενώ η επιρροή του Κώστα Σημίτη στην Χαριλάου Τρικούπη είναι εντελώς ασήμαντη.

Ακόμα και το Bloomberg προτείνει να εμπιστευτούμε το ρωσικό εμβόλιο Sputnik-V

Και όσο εδώ ψάχνουν να βρουν εμβόλια ή χαρίζουν εμβόλια (ακόμα άγνωστο τι έχει γίνει μετά τις αποκαλύψεις του Politico) και προτιμούν την καραντίνα γιατί δεν έχει εμβολιαστεί πληθυσμός (εννοώντας θα εμβολιαστεί ο κόσμος μόνο με ότι η ΕΕ θα πει), το Bloomberg, με άρθρο του που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή 8 Ιανουαρίου, έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στο ρωσικό εμβόλιο κατά του κορωνοϊού «Sputnik V» αναφέροντας μάλιστα και τους λόγους για τους οποίους πρέπει να το εμπιστευτούμε.

Η Κομισιόν έχει εκδώσει οδηγία, σύμφωνα με την οποία το κάθε κράτος μέλος απαγορεύεται να προχωρά σε διμερείς συμφωνίες με κράτη και εταιρίες για το εμβόλιο, μία μετά την άλλη χώρες της ΕΕ παραβιάζουν τον κοινό κανόνα, αφήνοντας τις εξαγγελίες της Προέδρου της Κομισιόν, Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν για κεντρική κατανομή των δόσεων αναλογικά με τον πληθυσμό των κρατών μελών.

Και όσο εδώ περιμένουν τα “ευρωπαϊκά” εμβόλια το ρωσικό εμβόλιο όχι μόνο ολοκλήρωσε τις δοκιμές αλλά λαμβάνει και ιδιαιτέρως κολακευτικά σχόλια για την ποιότητα του.

Συγκεκριμένα, ο δημοσιογράφος αναφέρει ότι η Ρωσία, χάρη στο «Sputnik V», είναι ένας από τους πέντε κατασκευαστές εμβολίων με τις οποίες έχουν υπογραφεί συμβόλαια προπαραγγελίας για συγκεκριμένο αριθμό δόσεων.

Από που προήλθε ο κοροναϊός; Ο γρίφος περιπλέκεται

Στην αρχή ο πανικός στην Κίνα, μετά η κυβερνητική αδιαφάνεια στη χώρα, τέλος οι κατηγορίες του Ντόναλντ Τραμπ: έναν χρόνο μετά τον θάνατο του πρώτου θύματος του κορονοϊού, η πολιτικοποίηση της επιδημίας απομακρύνει τις πιθανότητες να μάθουμε μια μέρα την προέλευση του ιού.

Στις 11 Ιανουαρίου 2020, το Πεκίνο ανακοίνωνε τον θάνατο, δύο ημέρες νωρίτερα, του πρώτου γνωστού θύματος του νέου κορονοϊού, ενός 61χρονου άνδρα ο οποίος έκανε τακτικά τα ψώνια του σε μια αγορά της Ουχάν, μιας μητρόπολης 11 εκατομμυρίων κατοίκων στο κέντρο της Κίνας. Τον θάνατο αυτού του άνδρα, του οποίου ακόμη και το όνομα παραμένει άγνωστο, θα ακολουθήσουν μέσα σε διάστημα ενός χρόνου σχεδόν 1,9 εκατομμύριο άλλοι σε όλο τον πλανήτη.

Μολονότι είναι σαφές πως η επιδημία εκδηλώθηκε για πρώτη φορά στα τέλη του 2019 στη μεγάλη αγορά Χουανάν της Ουχάν, όπου πωλούνταν ζωντανά άγρια ζώα, η προέλευση του νέου κορονοϊού δεν εντοπίζεται ωστόσο απαραιτήτως εκεί. Και αυτό συμβαίνει απλούστατα επειδή χρειάζεται χρόνος για να μεταλλαχθεί ένας ιός σε σημείο να γίνει πολύ μεταδοτικός, υπογραμμίζει ο επιδημιολόγος Ντάνιελ Λάσεϊ του πανεπιστημίου Τζορτζτάουν στην Ουάσινγκτον. Το γεγονός ότι ο ιός ήταν πολύ μεταδοτικός όταν επισημάνθηκε, τον Δεκέμβριο 2019, σημαίνει ότι κυκλοφορούσε ήδη από καιρό. «Δεν είναι καθόλου πιθανό» ο ιός να γεννήθηκε στην αγορά της Ουχάν, σύμφωνα με τον καθηγητή Λάσεϊ. «Είχε εμφανισθεί με φυσικό τρόπο μήνες πριν, ίσως έναν χρόνο πριν, ίσως και ακόμη νωρίτερα».

Ο ΠΟΥ παραμερισμένος

Πρόβλημα: οι κινεζικές αρχές, θέλοντας να απαλλαγούν από κάθε ευθύνη για την εμφάνιση του ιού, επιχειρούν να επιβεβαιώσουν χωρίς αποδείξεις μια θεωρία, σύμφωνα με την οποία η επιδημία εισήχθη στην Κίνα από το εξωτερικό. Θα επισημάνουν πως ίχνη του ιού ανακαλύφθηκαν σε λύματα στην Ιταλία ή τη Βραζιλία πριν από την εμφάνιση της ασθένειας στην Ουχάν. Όμως οι αναλύσεις αυτές δεν αποδεικνύουν τίποτε όσον αφορά στην προέλευση του ιού, σύμφωνα με ειδικούς. Από τον Ιανουάριο 2020, οι ίδιοι οι Κινέζοι ειδικοί αναφέρουν ότι ο ιός προήλθε από την αγορά Χουανάν, παρά τις προηγούμενες έρευνες που αποκαλύπτουν πως μερικοί από τους πρώτους ασθενείς δεν είχαν καμιά σχέση με το μέρος αυτό. Η πόλη της Ουχάν τίθεται σε καραντίνα στις 23 Ιανουαρίου και στη συνέχεια ολόκληρη η επαρχία, η Χουμπέι, παγιδεύοντας περισσότερους από 50 εκατομμύρια κατοίκους.

To κόλπο γκρόσο της Μέρκελ με τα εμβόλια και ο…όχι «αδιάβαστος» Τσίπρας

Νικόλ Λειβαδάρη

HΝέα Δημοκρατία έφριξε με την πρόταση Τσίπρα για πιο δυναμικό μοντέλο διαχείρισης της πανδημίας, και δη των εμβολιασμών –την πρόταση για σύναψη διμερών συμφωνιών με χώρες ή εταιρίες που παράγουν εμβόλια κατά του κορονοϊού, εάν δεν καταφέρει η Ευρωπαϊκή Ενωση να εξασφαλίσει τις πατέντες για την παραγωγή των αναγκαίων δόσεων, και για να καλύψει τα τεράστια κενά που έχει αφήσει η διαπραγμάτευση φον ντερ Λάιεν με τις φαρμακοβιομηχανίες.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εξεμάνη, εγκάλεσε τον Αλέξη Τσίπρα ότι πήγε αδιάβαστος και μη ενημερωμένος στην συνάντησή του με την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, και τον πληροφόρησε πως «τα 27 κράτη-μέλη της ΕΕ έχουν συμφωνήσει ότι πορεύονται μαζί όσον αφορά στην αγορά εμβολίων και δεν επιτρέπεται να κινούνται μονομερώς».

«Προτείνει μήπως ο κ. Τσίπρας να παραβιάσουμε την κοινή ευρωπαϊκή συμφωνία; Αυτό είναι ξεκάθαρα εις βάρος της χώρας», κατέληξε αγανακτισμένος ο Χρήστος Ταραντίλης.

Το πρόβλημα για τον κυβερνητικό εκπρόσωπο είναι πως μάλλον ο ίδιος δεν διαβάζει ούτε Politico, ούτε Bild, ούτε καν τα όσα λέει ο γερμανός ομόλογός του (τα οποία μπορεί, τελικά, και να είχε διαβάσει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης πριν πάει στο Προεδρικό Μέγαρο).

Το πρόβλημα για την χώρα είναι πως η κυβέρνηση δεν διαβάζει – ή δεν θέλει να διαβάσει – την πραγματικότητα στην Ε.Ε. και τα ευρωπαϊκά αδιέξοδα που δημιουργούν ξανά οι πολιτικές Μέρκελ, αυτή την φορά σε μια ιστορική υγειονομική κρίση. Κι πως, επίσης, δεν δηλώνει ότι η Ελλάδα παρήγγειλε και αγόρασε πολύ λιγότερα εμβόλια της Moderna από όσα δικαιούται, με βάση την ευρωπαϊκή συμφωνία που επικαλείται ο κ. Ταραντίλης.

«Αιχμές» Σακελλαροπούλου με άρθρο της: Κυβερνώντες που υπονομεύουν το κράτος δικαίου – Κίνδυνοι για τα δικαιώματα στη συνθήκη της πανδημίας

Ένα ενδιαφέρον άρθρο υπογράφει η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, στην Εφημερίδα των Συντακτών, με αφορμή τη νέα χρονιά.

Το άρθρο έχει τίτλο «Δημοκρατία, κράτος δικαίου και δικαιώματα» και εστιάζει κυρίως στη σημασία των δικαιωμάτων, αλλά και στους κινδύνους που ελλοχεύουν για αυτά, «στην εξαιρετική συνθήκη της πανδημίας», καθώς, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, «οι κυβερνώντες υπονομεύουν, άμεσα ή έμμεσα, τις μείζονες εγγυήσεις του κράτους δικαίου», όπως η «ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, η ακαδημαϊκή ελευθερία, η ελευθεροτυπία και η ελεύθερη έκφραση».

Παράλληλα, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, επισημαίνει πως «τα δικαιώματά μας, στην εξαιρετική συνθήκη της πανδημίας, τελούν σε καθεστώς διακινδύνευσης και χάνουν την αυταξία τους», ενώ, αναφέρει μεταξύ άλλων, επικαλούμενη «την τραυματική εμπειρία των δύο παγκοσμίων πολέμων και ιδίως τη ναζιστική θηριωδία», πως οι μειοψηφίες, σύμφωνα με την έννοια του «κράτους δικαίου», πρέπει να «θωρακίζονται απέναντι στην τυραννία της πλειοψηφίας».