Το Blue Sky έκρυβε στα "σπλάχνα" του μια μικρή πόλη! - Συγκλονιστικές φωτογραφίες: Πάνω από 900 ψυχές ήταν στοιβαγμένες στ' αμπάρια του!

- Το πλοίο Blue Sky M το εγκατέλειψε το πλήρωμά του ενώ είχε μέσα 900 μετανάστες!

- Αν βούλιαζε το πλοίο θα ήταν μια από τις χειρότερες ναυτικές τραγωδίες 

- Λίγο πριν επέμβει η ιταλική ακτοφυλακή το πλοίο ήταν έτοιμο να πέσει στα βράχια

- Μια γυναίκα γέννησε εν πλώ 

- Τουλάχιστον 4 νεκροί

Ένα πλοίο γεμάτο ψυχές απελπισμένες που έψαχναν μια καλύτερη ζωή.

Ενα πλοίο με άνδρες, γυναίκες και παιδιά που εγκαταλείφθηκε στην μανιασμένη θάλασσα και σώθηκε την τελευταία στιγμή λίγο πριν χτυπήσει στα βράχια. Ενα πλοίο με τουλάχιστον 900 ψυχές οδηγήθηκε από την ιταλική ακτοφυλακή σε λιμάνι της Απουλίας.

Το εγκαταλελειμμένο από το πλήρωμά του υπό μολδαβική σημαία πλοίο Blue Sky M μετέφερε 900 μετανάστες και την τελευταία στιγμή αποτράπηκε μία εκατόμβη στην Αδριατική Θάλασσα.

Όπως ανακοινώθηκε από τον ιταλικό Ερυθρό Σταυρό, τέσσερις μετανάστες βρέθηκαν νεκροί πάνω στο πλοίο.

Χρόνια πολλά. Καλή χρονιά

Και τώρα εμείς… είναι ηλίθιο να μην έχουμε αποφασίσει το τι ΔΕΝ θέλουμε.

Και τώρα εμείς… Είναι δύσκολο ν’ αποφασίσουμε τι θέλουμε. Όμως επιτέλους, ύστερα απ’ όλα όσα ζήσαμε είναι ηλίθιο να μην έχουμε αποφασίσει το τι ΔΕΝ θέλουμε.

Γράφει ο ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ

Ίσως να χαίρομαι πρώτη φορά στη ζωή μου επειδή έπεσα έξω στις προβλέψεις μου. Οι 180 δε βρέθηκαν κι αν βρέθηκαν, δεν τόλμησαν. Ομολογώ πως είχα αρχίσει να πιστεύω ότι αυτοί δεν έπεφταν με τίποτα. Κι όμως έπεσαν και μάλιστα ταπεινωτικά, με δύο πρωθυπουργούς – o Βενιζέλος πάντα έτσι πίστευε – να μη μπορούν να κάνουν μια εξαγορά ψήφου της προκοπής.

Η αντιπολίτευση έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει. Έριξε την κυβέρνηση. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Με συνειδησιακούς και ηθικούς εκβιασμούς των ανεξάρτητων; Ίσως! Όμως απέναντι σε ένα τόσο βάρβαρο καθεστώς που απολαμβάνει απίστευτα τον εξευτελισμό των πολιτών δεν έχεις πολλές επιλογές.

Υπάρχει βέβαια μία αμηχανία στην ατμόσφαιρα. Αυτό που έπρεπε να κάνουμε εμείς από τις πλατείες και τους δρόμους, το έκαναν κόμματα και βουλευτές μέσα στη Βουλή. Οπότε τώρα το βάρος πέφτει διπλό επάνω μας. Και τώρα εμείς… Τι κάνουμε εμείς οι οργισμένοι, οι αδικημένοι, οι κυνηγημένοι;

Η συνωμοσία του... ό,τι να ναι

Φωτεινή Λαμπρίδη

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, με όρους αγάπης και ομορφιάς. Δεν ανήκω στους ανθρώπους που πιστεύουν πως με την καταγγελία μόνο και τη μονόπλευρη πολεμική μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα. Ούτε σε εκείνους που ψάχνουν λόγους για να στιγματίσουν τον ιδεολογικό τους αντίπαλο ενθαρρύνοντας τον κανιβαλισμό. Ωστόσο, μένω έκπληκτη μπροστά σε μια τάση δημοσίων προσώπων και πολιτικών σχημάτων που υποστηρίζει πως η αγάπη γενικώς και αορίστως με ολίγη ομορφιά θα μας βγάλει από το αδιέξοδο. Και μένω έκπληκτη δύο φορές όταν δεν πρόκειται για απλή πρόζα σε πρωινάδικο. Και μένω έκπληκτη τρεις και τέσσερις φορές όταν συνειδητοποιώ πως απογυμνώνουν την αγάπη από το ουσιαστικό της νόημα και κρατούν από αυτήν μόνο μια στείρα παθητικότητα. Ας δούμε τα τρανταχτά επιχειρήματα.

«έλα μωρέ όλοι αδέρφια είμαστε, κάνε και λίγο την πάπια εθνική ομοψυχία, μην τρελαίνεστε με τους πρόσφυγες κι άλλοι υποφέρουν, μη μιλάτε για τους ανέργους η ανεργία υπήρχε πάντα. Με αγάπη θα ορθοποδήσουμε, μην αυτοαποκαλείστε αντιμνημονιακοί, γίνεστε χωριστικοί δηλαδή εμείς το θέλουμε; Αναγκαίο κακό. Οι διαδηλώσεις είναι βίαιες ο πολιτικός σας λόγος εχθρικός.» Αποκορύφωμα της ρητορικής αυτής είναι η συνωμοσία του Καλού και οι μαγικές της δυνάμεις της. Δηλαδή ο Χάρυ Πότερ.

Με λίγα λόγια ό,τι δεν κατάφεραν οι υπέρμαχοι των νεοφιλελεύθερων ιδεών προσπαθούν οι υπέρμαχοι της αγάπης γενικώς και αορίστως. Ή αλλιώς όταν οι νεοφιλελεύθεροι ενδύονται τον μανδύα του Χριστού.

Μικρά καθεστώτα που πρέπει να πέσουν: Το καθεστώς του άστεγου

Τις ημέρες των Χριστουγέννων πληθαίνουν τα ρεπορτάζ για τους άστεγους. Πώς τα βγάζουν πέρα, πώς τα βρίσκουν μεταξύ τους, πώς βρίσκουν βοήθεια, τι τους προσφέρει ο Δήμος και όλα τα σχετικά που συνθέτουν μια παράλληλη και παράπλευρη κανονικότητα.

Φωτογραφία: Από το ιστολόγιο της Marta Kopiec

Το καθεστώς του άστεγου στις πρωτεύουσες ή τις μεγάλες πόλεις των δυτικών κρατών είναι ακριβώς αυτό, δηλαδή «καθεστώς». Φαγητό - συσσίτια από το δήμο, ρούχα από την εκκλησία ή κάποια οργάνωση ελεημοσύνης - «φιλανθρωπική» (φιλάνθρωποι: αυτοί που αγαπούν τον άνθρωπο σε αντίθεση με ποιους άραγε;), στέγη σε εγκαταλελειμμένα/κατειλημμένα κτίρια και, τώρα πια, ο άστεγος έχει και «δουλειά»: πουλάει το περιοδικό δρόμου που βραβεύεται απο την Eυρωπαϊκή Ένωση για την ευαισθησία και την «πραγματική λύση» που δίνει στους ατυχείς και για αυτό δυστυχείς άστεγους, οι οποίοι όμως παραμένουν άστεγοι. Οριακά το λες και θεσμοθετημένο. Για παράδειγμα, κάποιος που «ατύχησε» και «δεν πρόκοψε», απολύθηκε και του πήραν το σπίτι γιατί είχε δάνειο ή γιατί δεν είχε λεφτά για το νοίκι (και δεν έχει σπίτι σε κανά χωριό είτε γιατί ειναι ξένος είτε γιατί ειδικά στις μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες η αστικοποίηση μετρά πολλά χρόνια και δεν υπάρχουν πια δεσμοί με την ύπαιθρο), μπορεί να περάσει μια ζωή επίσημα καταγεγραμμένος ως άστεγος και αυτό να μην αποτελεί πρόβλημα για κανέναν. Δηλαδή να μην αποτελεί κοινωνικό πρόβλημα. Να είναι κάτι που απλά να εύχεσαι να μη σου τύχει (μαζί με όλα τα υπόλοιπα που εύχεσαι ή δεν πιστεύεις καν ότι σε αφορούν γιατί δεν πρόκειται να σου συμβούν!). Από ό,τι φαίνεται όμως συμβαίνουν και σε «κανονικούς» ανθρώπους. Να μία κανονική κατάσταση, ένα καθεστώς που το συνηθίσαμε, μα πρέπει να πέσει.http://kommon.gr/ix/166-kathestws-astegou

Ο καθημερινός φασισμός

Φώντας Λάδης .Συνέντευξη στη Νόρα Ράλλη 

Νόρα Ράλλη 

Μπορεί ο χρόνος για κάποια γεγονότα να είναι ο καλύτερος γιατρός, ωστόσο για κάποια άλλα απλά είναι σαν μην έχει περάσει ούτε στιγμή. Ο στιχουργός, δημοσιογράφος και συγγραφέας Φώντας Λάδης μαζί με τον εκδότη Θανάση Συλιβό των εκδόσεων «Μετρονόμος» αποφάσισαν τα ποιήματα του πρώτου για το φασισμό να κυκλοφορήσουν για πρώτη φόρα σε βιβλίο. Ο «Καθημερινός Φασισμός» που συμπεριλαμβάνει γνωστούς και λιγότερο γνωστούς στίχους του Λάδη, φαντάζει τραγικά επίκαιρο βιβλίο κι όμως τα γεγονός μας φαίνεται σχεδόν φυσικό. Το γιατί μας το εξηγεί καλύτερα ο ίδια ο δημιουργός, Φώντας Λάδης.

Ποιος το περίμενε, στίχοι που γράφτηκαν στη δεκαετία του 1970 να είναι τόσο επίκαιροι σήμερα; «Ο Φασισμός», για παράδειγμα, μελοποιήθηκε πριν από 36 χρόνια. Τα υπόλοιπα ποιήματα της έκδοσης θα γίνουν και αυτά τραγούδια στο σήμερα; 

To reality show του φλεγόμενου πλοίου

Της Ζωής Γεωργιάδου

Σήμερα το πρωί ανοίγοντας την τηλεόραση είδα την πραγματική εικόνα ενός πλοίου, πάνω στο οποίο εκδηλώθηκε φωτιά, με εγκλωβισμένους επιβάτες σε συνθήκες καταιγίδας.

Θυμήθηκα τα χρόνια του πολέμου του κόλπου, όπου καθισμένοι αναπαυτικά στους καναπέδες μας παρακολουθούσαμε βομβαρδισμούς, εκτοξεύσεις πυραύλων και καταστροφές πόλεων και εδαφών, που όμως τοποθετούνταν πολύ μακριά.

Η κατάσταση που παρακολουθούσα ήταν δυστυχώς πιο οικεία. Οι επιβάτες μιλούσαν ελληνικά και χρησιμοποιούσαν τα κινητά τους τηλέφωνα στην αρχή για να περιγράψουν την κατάσταση- πώς ανέβηκαν στο κατάστρωμα, τι καιρό έκανε, πόσο κρύο έκανε, ποια πλοία ήταν τριγύρω.

Αργότερα όμως άρχισαν να εκπέμπουν την αγωνία τους ότι τα κύματα ήταν τεράστια, ότι κανείς δεν μπορούσε να τους σώσει, ότι τα κοντινά πλοία δεν μπορούσαν να τους προσεγγίσουν, ότι η φωτιά συνέχιζε και όλα αυτά συνδυάζονταν με πληροφορίες από οδηγούς που είχαν επιβιβασθεί με τα φορτηγά τους γεμάτα λάδι στο πλοίο, από μετεωρολόγους που προέβλεπαν επιδείνωση του καιρού, από επιβάτες στα κοντινά πλοία, που παρακολουθούσαν και φωτογράφιζαν την κατάσταση.

Δημοσιογράφοι που ξεφεύγοντας από την πολιτική επικαιρότητα και από το ρόλο του τιμητή των κοινωνικών καταστάσεων, μετατράπηκαν σε εκφωνητές ενός αγώνα επιβίωσης. Και ενδιάμεσα διαφημίσεις για καφέδες και προσφορές.

Δεν "περπατάει" το σενάριο-εφιάλτης για Πρόεδρο με τις ψήφους της ΧΑ

Το γύρο του έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου έκαναν την Τετάρτη σενάρια αναφορικά με την πιθανότητα νεοναζί βουλευτές να ψηφίσουν Σταύρο Δήμα στην τρίτη ψηφοφορία για Πτδ, προκειμένου είτε να «εξαγνιστούν» είτε να εξευτελίσουν τη διαδικασία. Με δήλωσή του έβαλε τέλος στα σενάρια ο υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας

Ο Σταύρος Δήμας εξέδωσε ανακοίνωση, την Τετάρτη, στην οποία εξέφρασε κατηγορηματικά, ότι δεν επιθυμεί την εκλογή του, εάν εξαρτηθεί από την ψήφο των βουλευτών της Χρυσής Αυγής. Δεν ψηφίζουν Σταύρο Δήμα, επανέλαβαν μετά από λίγη ώρα, με ανακοίνωσή τους, οι νεοναζί.

Στο θέμα είχαν αναφερθεί από το πρωί της Τετάρτης δύο βουλευτές της ΝΔ, με τον Κυρ. Μητσοτάκη να δηλώνει «αρνούμαι να συμπράξω σε εκλογή Προέδρου με τη Χρυσή Αυγή», και τον Χρ. Μαρκογιαννάκη να διαβεβαιώνει πως «δεν δεχόμαστε στήριξη από εγκληματική οργάνωση». Αν οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας διαπιστώσουν πως η Χρυσή Αυγή προτίθεται να ψηφίσει τον Σταύρο Δήμα για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τότε «πολλοί» νεοδημοκράτες βουλευτές θα ψηφίσουν «παρών» στην τρίτη και κρίσιμη ψηφοφορία, είχε δηλώσει, στο ίδιο μήκος κύματος, η Ντόρα Μπακογιάννη.

Νίκη του ΣΥΡΙΖΑ προσδοκά η αγγλική αντι-ΕΕ Δεξιά.

Του Γιώργου Δελαστίκ

Χωρίς περιστροφές οι διατυπώσεις της «Ντέιλι Τέλγκραφ», της ναυαρχίδας στον Τύπο της αγγλικής Δεξιάς για πάνω από δύο αιώνες: «Στους αντάρτες πέφτει το καθήκον να δράσουν ως καταλύτες στην οργή που ετοιμάζεται να ξεσπάσει. Οι ηγέτες της Ευρώπης μπορεί να έχουν συναντήσει τον ισάξιο αντίπαλό τους επιτέλους στον ψυχρό σαν πάγο κ. Τσίπρα»! Ο αρθρογράφος συνεχίζει ακάθεκτος: «Τα γεγονότα εξέθεσαν με τραχύ τρόπο τηναυταπάτη ότι ο λαός της Ελλάδας θα υποταχθεί ήσυχα σε μια δεκαετία αποικιοκρατικής μεταχείρισης και υποδούλωσης στους δανειστές. Οπως είναι τα πράγματα, είναι πιθανόν ότι ένας Αλέξης Τσίπρας που αψηφά τα πάντα θα εκλεγεί πρωθυπουργός της Ελλάδας στα τέλη Ιανουαρίου. Η συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ του οποίου ηγείται έχει ορκιστεί δημόσια και επίμονα ότι θα ανατρέψει το καθεστώς της τρόικας της ΕΕ και του ΔΝΤ, αρνούμενος να εφαρμόσει τις θεμελιώδεις απαιτήσεις του» υπογραμμίζει ο Αγγλος δημοσιογράφος. «Ο κ. Τσίπρας ποντάρει στο ότι οι ηγέτες της Ευρώπης -δηλαδή η Ανγκελα Μέρκελ και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε της Γερμανίας- θα υποχωρήσουν. Ο υπολογισμός του είναι ότι δεν θα τολμήσουν να τινάξουν στον αέρα τη νομισματική ένωση σε αυτή την ύστερη φάση και για ένα σχετικά εξευτελιστικό ποσό. Εχει επενδυθεί υπερβολικά μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο» προσθέτει. 

Ο Εμπροουζ Πρίτσαρντ -αυτό είναι το όνομα του αρθρογράφου της «Ντέιλι Τέλεγκραφ»- γράφει στη συνέχεια, αναφερόμενος στο τι θα κάνει ο Αλέξης Τσίπρας ως πρωθυπουργός: «Περιμένει να λάβει τηλεφώνημα από την ΕΚΤ μέσα σε εβδομάδες από τότε που θα αναλάβει (την πρωθυπουργία), το οποίο θα του υπενθυμίζει ότι η Ελλάδα οφείλει κάπου 40 δισ. ευρώ για την υποστήριξη του τραπεζικού συστήματος. Θα πρόκειται για συγκαλυμμένη απειλή «αδειάσματος», όπως η ΕΚΤ απείλησε να κάνει στην Ιρλανδία και έφτασε πολύ κοντά να το κάνει στην Κύπρο. Είμαι αξιόπιστα πληροφορημένος ότι η απάντηση Τσίπρα σε οποιαδήποτε τέτοια κλήση θα είναι «Κάνετε ό,τι χειρότερο μπορείτε!».

Ο Σταύρος Δήμας και η αξιοπρέπεια της χώρας

 Του Γρηγόρη Κλαδούχου

Οι πύλες αυτού του κόσμου έχουν ανοίξει για να συνδεθούμε σε ζωντανή σύνδεση με τη φρίκη του τηλεοπτικού και πολιτικού υποκόσμου. Εκβιασμοί, δωροδοκίες μαφιόζικης πατέντας. Οι συνειδητοί μεταπράτες εξαγωγείς κεφαλαίων, προϊόντων κλοπής από τους Έλληνες αγωνιούν για τη σωτηρία τους. Οι ανεπαρκείς κι ανεύθυνοι αδυνατούν να συγκροτήσουν πειστικό λόγο προοπτικής. 

Παρατηρώ όμως την προσεκτική σιωπή από τον προτεινόμενο ως πρόεδρο από τα μιζοκόμματα. Ο κ. Δήμας γιατί ανέχθηκε το εκφυλισμένο περιβάλλον εκλογής του; Θεωρεί ότι απ’ αυτές τις συνθήκες εκλογής του θα έχει κύρος; Πριν από λίγες ημέρες χρησιμοποίησε τη λέξη αξιοπρέπεια. Οι λέξεις, όμως, έχουν χάσει το νόημά τους. Είναι ο πρώτος και καλύτερος τρόπος αλλοτρίωσης. Το εξήγησε καλά ο Θουκυδίδης. 

Η σιωπή του κ. Δήμα για το βάρβαρο πολιτικό περιβάλλον εκλογής του, η συμμετοχή του σ’ ένα κόμμα συνυπεύθυνων για την σημερινή κατάσταση, που δε διαχώρισε κόμμα από το κράτος, αλλά και η αναφορά του στην αξιοπρέπεια προσβάλλει τους Έλληνες και ιδιαίτερα τους Κορίνθιους. Και ο κ. Δήμας ένα μόνο κεκτημένο έπρεπε να προβάλλει: το δημοκρατικό, ελληνικό κεκτημένο. Υπενθύμισα, παλιότερα, στον κ. Μπεγλίτη ότι η Αθήνα του τότε, και η Κόρινθος δίδασκε, δίδασκαν, «ότι η ανοχή προσβολών δεν είναι ελληνικό χαρακτηριστικό πολιτισμού». Ο κ. Δήμας έπρεπε να υπερασπιστεί αυτήν την παιδεία αυτοσεβασμού, αυτοδιεύθυνσης, αξιοπρέπειας. Πώς θα υπερασπίσει ο κ. Δήμας την αξιοπρέπεια της χώρας, όταν οι ξένοι εκβιάζουν, βρίζουν τους Έλληνες κι αυτός δε μιλάει; Και είναι πολύ πιο επιβαρυντικό γι’ αυτόν, όταν δεν μιλάει για τις προσβολές που δέχεται ο ελληνικός λαός, εφόσον αυτές τον βοηθούν να καταλάβει το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Την αξιοπρέπεια μιας χώρας διαφυλάττουν και ο λαός και η ηγεσία του.

ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ... Πέθανε ο Νίκος Καργόπουλος

Σε ηλικία 66 ετών έφυγε χθες το βράδυ από τη ζωή ο Νίκος Καργόπουλος, παλαιό πολιτικό στέλεχος και από εκείνους που αντιστάθηκαν ενεργά στη δικτατορία και πλήρωσαν τη μη συμμόρφωσή τους με το καθεστώς των συνταγματαρχών.

Ο Νίκος Καργόπουλος έγινε περισσότερο γνωστός όταν εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ, το 1975, όπου αναδείχθηκε γρήγορα στην ιεραρχία του Κινήματος, φθάνοντας μέχρι τη θέση του Γραμματέα της πανίσχυρης, τότε, Επιτροπής Οργανωτικού.

Διαφώνησε σε πολλές από τις επιλογές του ΠΑΣΟΚ και είναι χαρακτηριστικό ότι αποχώρησε, λόγω διαφωνιών, από το Κίνημα το 1981, όταν όλοι εγγράφονταν μαζικά.

Ο Νίκος Καργόπουλος γεννήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1948 στην Αθήνα. Από 15 χρονών οργανώθηκε δραστήρια στη Νεολαία της ΕΔΑ και, στη συνέχεια, στη Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη.

Φοιτητής στο Χημικό Τμήμα του Πανεπιστημίου της Αθήνας από το φθινόπωρο του 1966, αναμίχθηκε δραστήρια από την πρώτη ημέρα στην αντιδικτατορική Αντίσταση, με αποτέλεσμα να μπει νωρίς στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών της χούντας και να συλληφθεί στη διάρκεια των γεγονότων της κηδείας του Γεωργίου Παπανδρέου στις 3 Νοεμβρίου 1968.

Δικάστηκε από το στρατοδικείο της δικτατορίας, καταδικάστηκε σε διετή φυλάκιση και εξέτισε την ποινή του στις Φυλακές Αβέρωφ και Κορυδαλλού. Αποφυλακίστηκε στις 26 Μαρτίου του 1970.