Πόσα μας δάνεισαν, πόσα πήραμε. Ούτε ένα ευρώ δεν πήγε στα ελλείμματα

Του Γιάννη Αγγέλη 

Το τελευταίο δίμηνο έχουν γίνει στην Ευρωζώνη πέντε έρευνες για το που πήγαν τα λεφτά των δανείων προς την Ελλάδα. Το Capital.gr έκανε τη δική του έρευνα με βάση τα στοιχεία του προϋπολογισμού και "εντοπίζει” το που πήγαν τα 234,7 δισ. ευρώ των δανείων της περιόδου 2010 – 2015. 

Οι αριθμοί λένε πάντα την αλήθεια, αλλά το πως διαβάζει κανείς τους αριθμούς ή το ποιούς αριθμούς επιλέγει για να διαβάζει κανείς διαμορφώνουν την δική του αλήθεια. 

Οι έρευνες που έχουν γίνει για το που πήγαν τα χρήματα των δανείων που έχουν δοθεί στην Ελλάδα και τα οποία αγγίζουν τα 234,7 δισ. ευρώ έχουν δώσει παραπλήσια αποτελέσματα, όπως αποκάλυψε η γερμανική εφημερίδα Handelsblatt, η οποία πληροφόρησε το γερμανικό κοινό ότι μόνο το 5% των δανείων πήγε για να καλυφθούν ελλείμματα, ενώ το 95% των δανείων εξόφλησε δανειστές και κυρίως τράπεζες, ευρωπαϊκές τράπεζες, κατά βάση γαλλικές και γερμανικές... 

Δυστυχώς δεν είναι ακριβώς έτσι.

Το Capital.gr έκανε την δική του έρευνα και στηρίχθηκε στα απολογιστικά στοιχεία των προϋπολογισμών από το 2010 μέχρι και το 2015. 

Η επιλογή αυτή έγινε προκειμένου να είναι τα στοιχεία μη αμφισβητήσιμα καθώς έχουν γίνει αποδεκτά και από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Αποκαλύψεις-ντοκουμέντα 75 χρόνια από τη «Μάχη της Κρήτης»

Εβδομήντα πέντε χρόνια μετά την ηρωική εποποιία μίας από τις πιο λαμπρές σελίδες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, την Παρασκευή οι «Αντιθέσεις», άνοιξαν το φάκελο σπάνιων ντοκουμέντων για την Κρήτη.

Ο Ιστορικός Ερευνητής Κώστας Μαμαλάκης, πρώην επιμελητής Νεώτερης Ιστορίας του Ιστορικού Μουσείου Κρήτης, παρουσίασε για πρώτη φορά στη τηλεόραση, άγνωστα ντοκουμέντα και σπάνιο φωτογραφικό υλικό από την Κρήτη πριν την έκρηξη του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, κατά τη Μάχη της Κρήτης, την περίοδο της Κατοχής και Αντίστασης στο νησί μας αλλά και τις μέρες της απελευθέρωσης.

Περιγραφές και στοιχεία από το τι συνέβη σε πόλεις και χωριά της Κρήτης με επίκεντρο το Ηράκλειο, κατά την εισβολή των Γερμανών, αλλά και σπάνιες εικόνες από την σκοτεινή καθημερινότητα της Κατοχής σε αστικά κέντρα του νησιού και την ύπαιθρο. Το Ηράκλειο της Μάχης της Κρήτης και το Ηράκλειο τις πρώτες μέρες της Κατοχής.

Ξεπουλημένα γουρούνια!

Του Νίκου Μπογιόπουλου

«(…) Ξεπουλημένα γουρούνια!

Δεν ανήκουν άραγε σ’ αυτό το χοιροστάσιο όλοι εκείνοι που για κάποια χρήματα ή για λίγη δόξα, για ένα πορτοφόλι, μια εσάρπα, μια κορδέλα, μετατρέπουν τις πεποιθήσεις τους σε άχυρα κάτω από τα πόδια των μεγάλων; 

Εκείνοι, οι ακόμα πιο αξιολύπητοι, που για να απολαμβάνουν το προνόμιο της αργομισθίας ή για να φανούν κάπως πιο λαμπεροί, μετατρέπονται σε αυλικούς, βαλέδες και παράσιτα στις παρακάμαρες των υπουργών ή στις τραπεζαρίες των πλουσίων; 

Κι αυτός ο δημοσιογράφος που πουλάει την πένα του σε όποιον πληρώνει καλύτερα, αυτός ο χρονογράφος που γλείφει τις μπότες για να αφηγείται τάχα πώς τις γυαλίζουν, ο νταβατζής, ο ξερόλας γραφιάς, όλοι αυτοί οι τύποι, ξεπουλημένα γουρούνια. 

Ξεπουλημένο γουρούνι

εκείνος ο γελωτοποιός που διατηρεί το κύρος του και κερδίζει το ψωμί του κάνοντας τον παλιάτσο μπροστά στο πλήθος, 

ξεπουλημένο γουρούνι, εκείνος ο κλαψιάρης ποιητής που ζητιανεύει τι θα φάει - όχι τι θα πιει - στις επιτροπές και τα υπουργεία! Ξεπουλημένα γουρούνια, 

όλα εκείνα τα ανθρωπάκια που κάποτε παρίσταναν τους ενθουσιώδεις ή τους σκληρούς και τους άκαμπτους, που επιδείκνυαν την υποτιθέμενη ανεξαρτησία και εκκεντρικότητά τους, ενώ κάποιο ωραίο πρωί, εντελώς κενοί, τελειωμένοι, έδεσαν ένα κόκκινο μεταξωτό φουλάρι στο λαιμό, στόλισαν τη μουσούδα τους με ένα τετράγωνο σκούφο όπως τα αδέλφια τους τα γουρούνια των πανηγυριών και στριφογυρίζοντας και γρυλίζοντας προχώρησαν αυτόβουλα προς τη σκάφη της μετριότητας. 

Ξεπουλημένο γουρούνι

Σαν σήμερα το 1963 δολοφονείται από παρακρατικούς ο Γρηγόρης Λαμπράκης.

Σαν σήμερα το 1963 δολοφονείται από παρακρατικούς ο αγωνιστής της αριστεράςΓρηγόρης Λαμπράκης. Με την ευκαιρία αυτή θα θέλαμε να παραθέσουμε τον ορισμό του παρακράτους όπως τον έδωσε ο αείμνηστος εισαγγελέας Παύλος Δελαπόρτας, κατά την αγόρευσή του στη δίκη των δολοφόνων του Λαμπράκη, το Δεκέμβρη του 1966. Ο λόγος είναι γιατί ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά έχουν και σήμερα οι παρακρατικοί μηχανισμοί με την διαφορά ότι πολλαπλασιάστηκαν οι στόχοι τους και εκτός απ' τους αντιφασίστες στρέφονται και κατά μεταναστών και σε αυτοδιαχειριζόμενα νεολαιίστικα στέκια:

«Οι μηχανισμοί που δολοφόνησαν τον Λαμπράκη, αποτελούνται «από κατάλοιπα υποπροϊόντων του Χίτλερ, από γιγαντοκύτταρα δοσιλογικής λευχαιμίας... από κακοποιούς διαφόρων βαθμών και ειδών, από ιδεολογικούς σκηνίτες και από άλλους φτωχούς διαβόλους... Από τέτοια κοινωνικά βυθοκορήματα αναμενόταν βοήθεια και σ’ αυτά θα ανατιθόταν σε ώρα κρίσης, η ενίσχυση των Σωμάτων Ασφαλείας και η μεγάλη και άγια υπόθεση «της υπερασπίσεως της Πατρίδος και του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού παντού, πάντοτε και δι’ όλων των μέσων», κατά τους σκοπούς της οργάνωσης του Γιοσμά που αναγράφονται πίσω από την ταυτότητα του Γκοτζαμάνη... Σήμερα, εδώ, ένα σύμφυρμα κλεφτών, βιαστών, δοσίλογων και κάθε είδους κακοποιών, εμφανίζεται (προς εθνοκαπηλεία και ανομολόγητους ιδιοτελείς σκοπούς) ως προστάτης κοινωνικών καθεστώτων, ως φύλακας ιερών και οσίων και ως Κέρβερος του νόμου και της τάξης. Τι άλλο έπρεπε να περιμένει κανείς απ’ αυτό πλην του ότι θα εξελισσόταν σε κακοήθη νεοπλασία της κοινωνίας;».

Και ένα απόσπασμα από περασμένο κείμενο του Νίκου Μπογιόπουλου

Το Κίνημα του Ναυτικού

Το Αντιτορπιλικό «Βέλος»

Συνωμοτική ενέργεια ομάδας αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού για την ανατροπή της Χούντας των Συνταγματαρχών και την επαναφορά της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Το Κίνημα που ετοίμαζαν από το 1969 δεν εκδηλώθηκε, γιατί προδόθηκε στις 22 Μαΐου 1973. Ακολούθησαν αθρόες συλλήψεις και βασανισμοί.

Το Ναυτικό, στρατιωτικό σώμα με φιλελεύθερη παράδοση, δεν έλαβε ενεργά μέρος στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου. Αυτό φάνηκε και από την παραίτηση του αρχηγού του Κωνσταντίνου Εγκολφόπουλου, αμέσως μετά την επικράτηση των συνταγματαρχών. Η πρώτη αντίδραση του Ναυτικού στη Χούντα εκδηλώθηκε στο αποτυχόν κίνημα του Βασιλιά Κωνσταντίνου (13 Δεκεμβρίου 1967), όταν ο Στόλος εξήλθε στο Αιγαίο.

Αμέσως μετά, στελέχη του Ναυτικού της τάξεως του 1940, όπως οι Πλωτάρχες Παππάς, Σέκερης και Μάλιαρης, άρχισαν να οργανώνουν ένα συνωμοτικό πυρήνα εντός του στρατεύματος, με στόχο την ανατροπή της Δικτατορίας. Από τις αρχές του 1969 ο μικρός πυρήνας των στελεχών αυτών άρχισε να μεγαλώνει, με τη συστηματική μύηση αξιωματικών στο κίνημα τα οποία έδιδαν όρκο ότι θα αγωνιστούν για την ανατροπή της Χούντας και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα.

Στο πλαίσιο αυτό είχαν εκπονηθεί διάφορα σχέδια: από την απαγωγή του Παπαδόπουλου κατά τη διάρκεια της άσκησης του Στόλου με την επωνυμία «Θρίαμβος» (Αύγουστος 1969), μέχρι την κατάληψη της Κρήτης, της Μήλου και άλλων νησιών και το σχηματισμό εκεί κυβέρνησης από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, με την επάνοδο και του Βασιλιά Κωνσταντίνου (Ιούνιος 1969). Στην πράξη, όμως, τα σχέδια αυτά ποτέ δεν υλοποιήθηκαν.

Έμμα Γκόλντμαν, η πιο επικίνδυνη γυναίκα της Αμερικής

Η Έμμα Γκόλντμαν ήταν αναρχικιά.

Ήταν μάλιστα τόσο ριζοσπαστική που ούτε ο «πρίγκιπας των αναρχικών», o γερο-Κροπότκιν, δεν την άντεχε. Ήταν τόσο προοδευτική που οι σύντροφοι της δεν της επέτρεψαν να μιλήσει στην Αναρχική Συνέλευση στο Παρίσι, το 1900.

Την είχαν χαρακτηρίσει ως την πιο επικίνδυνη γυναίκα της Αμερικής, αλλά όταν απελάθηκε (ήταν Ρωσίδα) το 1919, κάποιος είπε: «Με τον ερχομό της ποτοαπαγόρευσης και την αποχώρηση της κόκκινης Έμμα αυτή η χώρα θα γίνει πιο βαρετή από ποτέ.»

Το στοιχείο της Έμμα που δεν άντεχαν οι σύντροφοι και οι εχθροί της ήταν… το φύλο της!

Ο φεμινισμός της Γκόλντμαν ήταν τόσο μπροστά από την εποχή της («8.000 χρόνια μπροστά») που ακόμα και σήμερα ακούγεται καινοτόμος.

Αλλά ας δούμε ποια ήταν η Έμμα Γκόλντμαν και μετά θα φτιάξουμε ένα φλεγόμενο-παγωμένο κοκτέιλ μολότοφ για να πιούμε.

Η Γκόλντμν γεννήθηκε στην προεπαναστατική Ρωσία. Ο πατέρας της δυσαρεστήθηκε που το πρώτο του παιδί ήταν κορίτσι και της το έλεγε συχνά.

Όταν η Έμμα είχε για πρώτη φορά περίοδο η μητέρα της την αντάμειψε με ένα ηχηρό χαστούκι και της είπε: «Αυτό χρειάζεται σε μια κοπέλα όταν γίνεται γυναίκα, σαν προστασία κατά της ατίμωσης.»

Στο σχολείο ήταν άριστη μαθήτρια, αλλά δεν της επιτράπηκε να συνεχίσει στο Γυμνάσιο επειδή «δε συμμορφώθηκε σε θέματα διαγωγής». Οπότε ξεκίνησε να δουλεύει σε εργοστάσιο.

Όταν έγινε δεκαπέντε ο πατέρας της ξεκίνησε να ψάχνει για γαμπρό και να κανονίζει την αμοιβή της αγοραπωλησίας.

ΤΕΛΟΣ ΣΕ ΚΑΘΕ IΧΝΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ

ΛΥΣΗ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ, ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ, ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ, ΣΤΗΡΙΞΗ ΛΑΪΚΩΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΩΝ 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓ. ΛΑΦΑΖΑΝΗ ΣΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟΥ (14-15) ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΓΕΛ. Κ. ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟΥ

Στη Βουλή, ακόμη και οι πολιτικοί του αντίπαλοι παραδέχονται πως αν είχε εκλεγεί, η αντιπολίτευση προς τον ΣΥΡΙΖΑ θα διεξαγόταν με διαφορετικούς όρους και τα περιθώρια για επικοινωνιακούς τακτικισμούςαπό την κυβέρνηση θα στένευαν ασφυκτικά. Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, επτά μήνες μακριά από τα κοινοβουλευτικά έδρανα, έχει αναζητήσει τααίτια της απουσίας του. Αποδίδει την ήττα της Λαϊκής Ενότητας στις εκλογές - εξπρές του περασμένου Σεπτεμβρίου και σε μια, όπως λέει, ''συνωμοσία των πάντων'' ώστε το κόμμα να μην προλάβει να προετοιμαστεί. Επιμένει στην επιστροφή στο εθνικό νόμισμα καιδιαψεύδει τα σενάρια περί τηλεφωνικού ''αδειάσματος'' της Ελλάδας από τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο επικεφαλής της ΛΑ.Ε, παραδέχεται πως δεν έχει εκπλαγεί από τη ''μνημονιακή μετάλλαξη'' του Αλέξη Τσίπρα γιατί πάντοτε θεωρούσε ως πολύ πιθανή ''μια τέτοια άθλια εξέλιξη''. Υποστηρίζει εξάλλου ότι ηφυγή του ίδιου και άλλων βουλευτών από τον ΣΥΡΙΖΑ καθυστέρησε για νη μη γίνουν άλλοθι στην ''κωλοτούμπα''.

ΑΓΓΕΛΙΚΗ Λ. ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟΥ

Στη συνέχεια παρατίθεται ολόκληρη η συνέντευξη του Παναγιώτη Λαφαζάνη στα Νεα του Σαββατοκύριακου (14/5) και η οποία έχει ως εξής:

1. Πώς σχολιάζετε το γεγονός ότι ούτε ένας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ δεν καταψήφισε το ασφαλιστικό-φορολογικό νομοσχέδιο το βράδυ της Κυριακής; 

17 Μάη γεννιέται ο Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα

*Ο Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρν (14 Μαΐου1928 – 9 Οκτωβρίου 1967), γνωστός ως Τσε Γκεβάρα, ήταν Αργεντινός γιατρός, επαναστάτης, ένας από τους αρχηγούς των ανταρτών στην Κούβα και πολιτικός.

Συμμετείχε στο κίνημα της 26ης Ιουλίου που πέτυχε την ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα στην Κούβα, αρχικά προσφέροντας τις ιατρικές γνώσεις του και αργότερα ως διοικητής των ανταρτών, ενώ υπήρξε μέλος της επαναστατικής κουβανικής κυβέρνησης προωθώντας ριζικές μεταρρυθμίσεις.

Το 1965, πιστός στη νίκη της επανάστασης στην Κούβα, έφυγε με στόχο την οργάνωση νέων επαναστατικών κινημάτων στο Κονγκό και αργότερα στη Βολιβία, όπου τραυματίστηκε, συνελήφθη και δολοφονήθηκε.

Όπως και ο Μάο Τσετούνγκ, ο Ερνέστο Γκεβάρα ανάπτυξε θεωρίες πάνω στη στρατηγική και την τακτική του μοντέρνου ανταρτοπολέμου και προσπάθησε να εφαρμόσει τις θεωρίες στην πράξη.

Παιδικά χρόνια και εφηβεία

Ο Ερνέστο Γκεβάρα γεννήθηκε στο Ροσάριο της Αργεντινής, γιος της Σέλια ντε λα Σέρνα και του Ερνέστο Γκεβάρα Λιντς, το μεγαλύτερο από τα συνολικά πέντε παιδιά της οικογένειας. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό γέννησής του, γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου 1928. Κατά τον βιογράφο του, Τζον Λι Άντερσον, η πραγματική ημερομηνία γέννησής του τοποθετείται νωρίτερα, στις 14 Μαΐου του ίδιου έτους. Η άποψη αυτή στηρίζεται σε μαρτυρία μίας αστρολόγου, στην οποία φέρεται να εξομολογήθηκε η μητέρα του πως ήταν ήδη τριών μηνών έγκυος όταν παντρεύτηκε τον Ερνέστο Γκεβάρα Λιντς.

Το ξέπλυμα των Ουκρανών νεοναζί στη Eurovision, οι Τάταροι και η ιστορική αλήθεια

Γράφει η ιστορικός, Ελένη Νικολαϊδου

Και η Eurovision εφαρμόζει πολιτική; Το αντίθετο θα ήταν το παράξενο. Το τραγούδι της Ουκρανίας που νίκησε στον φετινό διαγωνισμό, αναφέρεται και υπερασπίζεται τους Τάταρους οι οποίοι μετακινήθηκαν κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο από την ΕΣΣΔ επειδή συνεργάστηκαν με τους Ναζί. Να θυμίσουμε βέβαια πως αυτή την στιγμή στηνΟυκρανία ύστερα από αιματηρές συγκρούσεις, κυβερνάνε φασίστες οι οποίοι έχουν κάνει εγκλήματα κατά ρωσόφωνων πλυθησμών και ουκρανών αντιφασιστών της περιοχής. 

Κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν και, από τις αρχές του 1942 η χερσόνησος της Κριμαίας είχε περιέλθει στην κυριαρχία των ναζί, με μεγάλο ποσοστό του ντόπιου πληθυσμού να εκτελείται ή να αποστέλλεται στη Γερμανία σε στρατόπεδα συγκέντρωσης για «κοινωφελή εργασία».

Oι Τάταροι της Κριμαίας συνεργάστηκαν ενεργά με τις Γερμανικές αρχές κατοχής, συμμετέχοντας στις λεγόμενες «Ταταρικές Εθνικές Επιτροπές», που συστάθηκαν από τα Γερμανικά όργανα πληροφοριοδοτών, και χρησιμοποιήθηκαν συχνά για την διείσδυση στα νώτα του Κόκκινου Στρατού από κατασκόπους και δολιοφθορείς. Με την υποστήριξη των Τατάρων της Κριμαίας, οι «Ταταρικές Εθνικές Επιτροπές», στις οποίες ηγετικό ρόλο έπαιξαν οι Λευκοφρουροί-Τάταροι του εξωτερικού, προσανατόλισαν τις δραστηριότητές τους στις διώξεις και την καταπίεση του μη-Ταταρικού πληθυσμού της Κριμαίας, ξεκινώντας τις προετοιμασίες για την απόσπαση της Κριμαίας από τη Σοβιετική Ένωση με την βία, με την βοήθεια των Γερμανικών στρατιωτικών δυνάμεων.

ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΗ ΒΡΑΖΙΛΙΑ

ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΑΝΟΙΓΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΣΤΗ ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ\ 

ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος πραξικοπήματοςολοκληρώθηκε χθες με την καθαίρεση της εκλεγμένης προέδρου της Βραζιλίας Ντίλμα Ρούσεφ από τη Γερουσία και την παράδοση της εξουσίας στον δεξιό αντιπρόεδρο Μισέλ Τέμερ. Με την ανατροπή της Ρούσεφ, η οποία στα νιάτα της αγωνίστηκε εναντίον της αμερικανοκίνητης χούντας και βασανίστηκε αγρίως από το στρατιωτικό καθεστώς, έπεσε η αυλαία 13 χρόνων διακυβέρνησης της Βραζιλίας από το αριστερών καταβολών Κόμμα Εργατών του πρώην προέδρου Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, σε ένα περιβάλλον γενικότερης υποχώρησης της Αριστεράς και παλινόρθωσης της ολιγαρχικής Δεξιάς στον αμερικανικό Νότο.

Ακόμη και ναυαρχίδες του αμερικανικού Τύπου, όπως οι New York Times, υποχρεούνται να αναγνωρίσουν, ουσιαστικά, τον πραξικοπηματικό χαρακτήρα της ανατροπής. Η Ντίλμα Ρούσεφ μπορεί να κατηγορηθεί για πάρα πολλά πράγματα- διάψευση των λαϊκών ελπίδων για ριζοσπαστικές αλλαγές, φαραωνικά έργα, τύπου Ολυμπιάδας, αντί για την αντιμετώπιση ζωτικών κοινωνικών προβλημάτων. Ωστόσο, ούτε οι πιο φανατικοί αντίπαλοί της δεν την κατηγόρησαν ποτέ για προσωπική εμπλοκή στασκάνδαλα διαφθοράς που συγκλονίζουν τη χώρα- γίγαντα της Λατινικής Αμερικής, με προεξάρχτον το μέγα σκάνδαλο της υπό δημόσιο έλεγχο πετρελαϊκής εταιρείας Petrobras. Το μόνο που βρήκαν να της προσάψουν για να κινήσουν τη διαδικασία της καθαίρεσης ήταν η κατηγορία ότι παραποίησε, με “δημιουργική λογιστική”, στοιχεία του κρατικού προϋπολογισμού. Κάτι που έγινε όχι με διάταγμα της Ρούσεφ, αλλά με απόφαση της Βουλής και αποτελεί συνήθη πρακτική όχι μόνο στη Βραζιλία, αλλά και σε χώρες του Δυτικού κόσμου, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε στην Ελλάδα.

Γεωθρησκείας το ανάγνωσμα. Ή αλλιώς πως το Βατικανό μετατρέπεται στο νέο παίκτη της γεωπολιτικής σκακιέρας

«Αν κάποιος θέλει να προβλέψει το μέλλον, πρέπει να συμβουλευτεί το παρελθόν, καθώς τα γεγονότα του σήμερα μοιάζουν με του παρελθόντος. Αυτό συμβαίνει, επειδή δημιουργούνται από ανθρώπους που πάντοτε ωθούνταν και θα ωθούνται από τα ίδια πάθη και έτσι αναγκαστικά επιφέρουν τα ίδια αποτελέσματα.»

Μακιαβέλι

Γράφει η Γιώτα Χουλιάρα

Το πρωί της 29ης Μαΐου 1453, ημέρα Τρίτη, κατά χιλιάδες οι στρατιώτες του Μωάμεθ εφόρμησαν στη σχεδόν ανυπεράσπιστη Κωνσταντινούπολη και την κατέλαβαν μέσα σε λίγες ώρες. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, που νωρίτερα απέκρουσε με υπερηφάνεια τις προτάσεις συνθηκολόγησης του Μωάμεθ, έπεσε ηρωικά μαχόμενος. Αφού έσφαξαν τους υπερασπιστές της Πόλης, οι Οθωμανοί Τούρκοι προέβησαν σε εκτεταμένες λεηλασίες και εξανδραποδισμούς. Το βράδυ, ο Μωάμεθ ο Πορθητής εισήλθε πανηγυρικά στην Αγία Σοφία και προσευχήθηκε στον Αλλάχ «αναβάς επί της Αγίας Τραπέζης», όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά οι χρονικογράφοι της εποχής.

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία και ο Βυζαντινός Ελληνισμός, που για χίλια έτη δεχόταν ασφυκτικές πιέσεις, κατέρρευσε. Η πτώση, όμως δεν προκλήθηκε από τις επιδρομές που έπρεπε να αντιμετωπίσει εξ Ανατολής. Η πτώση ήρθε ως αποτέλεσμα της πολιτικής εχθρότητας της Δύσης. Ας μην λησμονούμε πως από την πτώση της Ρώμης το 476, η Δύση και η Ανατολή είχαν αρχίσει αργά αλλά σταθερά να δημιουργούν δυο νέους κόσμους. Στη Δύση η λατινική παιδεία και οι γερμανικές επιδράσεις και στην Ανατολή τα κατάλοιπα του Ελληνισμού και οι ανατολικές επιρροές. Λατίνοι και Γραικοί, Φράγκοι και Έλληνες, Παπικοί και Ορθόδοξοι βρέθηκαν αντιμέτωποι σ΄έναν ανταγωνισμό επικράτησης και εξουσίας που εκδηλώθηκε πολύ πριν το σχίσμα των δυο εκκλησιών το 1054.