Μη μου ξαναμιλήσεις, κυρ Παντελή

του Προκόπη Μπίχτα

Το' παιζες φιλήσυχος πολίτης. Νομοταγής, που έκλεβε τους πελάτες του στο ζύγι. Ευυπόληπτος οικογενειάρχης. Ήξερες και τον τάδε κι έβαλες τον γιο σου στον Δήμο. Χειριστής μηχανημάτων. Πάντρεψες και την κόρη σου με πυροσβέστη. Βρέξει-χιονίσει η καραβάνα θα γεμίσει. Βολεύτηκες μια χαρά. Εννιά έχει ο μήνας και πέρα βρέχει. 

Γύρω σου ανεργία, πόλεμοι, φτώχεια, δυστυχία, συμφορές και θεομηνίες, αλλά εσύ τριγύρισες με σπουδαίο ύφος και πλαστικά παπούτσια και πουλούσες άποψη: «...άντε ρε τους τεμπέληδες... Να πα να βρουν δ’λειά!»

Πάντα ήσουν με τον ισχυρό, κυρ Παντελή. Όταν, το 2015 είδες προς τα που έγερνε η πλάστιγγα μου έγινες κι εσύ Αριστερός! Και εσύ! 

Μέχρι κάποια στιγμή την γλίτωνες, αλλά τελικά ήρθε και η σειρά σου. Έπληξε και εσένα η κρίση, η ύφεση, τα μέτρα. Συνέβη το αδιανόητο! To μαγαζί έκλεισε κι έμεινες με χρέη. Εφορία, ταμείο, τράπεζα... Βλέπεις, είχες πάρει κι εκείνο το στεγαστικό για να προικίσεις την κόρη με «σπιταρόνα που φυσάει», αλλιώς δεν θα την παντρευόταν ο πυροσβέστης. Έρωτας και τούτος... Περιμένει κι ο γιος να του καλύψεις το δάνειο για την «Μπέμπα» με τα ζαντολάστιχα, βράσ’ τα! 

Και τώρα μυξοκλαίς. 

Μη μου μυξοκλαίς, κυρ Παντελή, γιατί δεν σε λυπάμαι. Μου λες ότι ο γιος σου είναι στον αέρα, ότι δεν θα του ανανεώσουν την σύμβαση εργασίας και «πού θα δουλέψει». Να του πεις ότι έλεγες για τους άλλους, κυρ Παντελή. «Να πα να δ’λέψεις!» Έτσι να του πεις. 

Άδολη και αριστερή ή δόλια και “αριστερή”;

Νίκος Μπογιόπουλος

Και σε αντιπερισπασμό επιδίδονται και τα – συνήθη – ψεματάκια τους λένε. Ο λόγος για τον ΣΥΡΙΖΑ και τα όσα μεθοδεύει σχετικά με τον εκλογικό νόμο.

Ο πρωθυπουργός και οι επιτελείς του δεν παύουν να ομιλούν περί «απλής αναλογικής». Αλλά όλα δείχνουν ότι η αναλογική τους θα είναι τόσο «απλή», «ανόθευτη» και «άδολη» όσο ακριβώς «αριστερή» είναι και η εν γένει πολιτική τους. 

Ακούσαμε, για παράδειγμα, προχτές τον διευθυντή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ να ισχυρίζεται τα εξής για να δικαιολογήσει την διαφαινόμενη πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να μην καταργήσει το όριο του 3% στον εκλογικό νόμο που ετοιμάζει. Δήλωσε: 

«Εμείς αυτό (σ.σ. την κατάργηση του 3%) το είχαμε προτείνει στο παρελθόν σε μια λογική πολυφωνικότητας του Κοινοβουλίου, διότι θα θυμάστε ότι ιδίως στη δεκαετία του '80 και του '90 ήταν τα τρία μεγάλα κόμματα και όσες φορές έμπαινε στη Βουλή το ΚΚΕ Εσωτερικού, αργότερα ο Συνασπισμός, μετά ο ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα πλέον έχουμε ένα πολυφωνικό Κοινοβούλιο, μετέχουν οκτώ κόμματα, δεν νομίζω ότι υπάρχει ζήτημα αντιπροσώπευσης (…)».

Εμείς, πάλι, απλώς θυμίζουμε:

Την πρόταση νόμου ο ΣΥΡΙΖΑ για απλή αναλογική με κατάργηση του 3% δεν την έκανε τη δεκαετία του ’80 ούτε την δεκαετία του ’90. Τον Μάρτη του 2012 την έκανε (στις 14/3 για την ακρίβεια) και την επανέφερε τoν Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου.

Ευρωιερατείο και Brexit: βελούδινο διαζύγιο ή απειλές και εκβιασμοί εν μέσω ευρωσκεπτικισμού και διαιρέσεων;

Του Σταύρου Λυγερού

Παρά τον τεράστιας έκτασης επικοινωνιακό βομβαρδισμό που δέχθηκαν, οι Βρετανοί το τόλμησαν. Το 52% αγνόησε τις απεγνωσμένες εκκλήσεις του πρωθυπουργού Κάμερον, αλλά και των Εργατικών του Κόρμπιν. Αγνόησε τις απειλές του ευρωιερατείου, τις συστάσεις του προέδρου Ομπάμα, τις δυσοίωνες προειδοποιήσεις των κάθε είδους εμπειρογνωμόνων και μεγαλοπαραγόντων των Αγορών για τις καταστροφές που θα πέσουν στο κεφάλι των Βρετανών εάν υπερψηφίσουν την έξοδο από την ΕΕ.

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μία εκλογική επανάσταση των πιεζόμενων μικρομεσαίων στρωμάτων της Βρετανίας εναντίον των κάθε είδους παγκοσμιοποιημένων αρχουσών ελίτ. Πιθανότατα το Brexit να υπερτερούσε και στη Σκωτία και στη Βόρειο Ιρλανδία, εάν δεν υπήρχαν εκεί οι εθνικές ιδιαιτερότητες και οι αποσχιστικές τάσεις, που ώθησαν την πλειονότητα να ψηφίσει υπέρ της παραμονής.

Και για τους Σκωτσέζους και για τους Βορειοϊρλανδούς η έξοδος από την ΕΕ αντιμετωπίζεται ως ευκαιρία για να διεκδικήσουν την απόσχισή τους από τη Βρετανία. Το επιχείρημά τους είναι ότι έχει καταγραφεί στις κάλπες η επιθυμία τους να παραμείνουν στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Είναι ενδεικτικό ότι η τοπική πρωθυπουργός της Σκωτίας έσπευσε να επαναφέρει το ζήτημα της ανεξαρτησίας.Προς την ίδια κατεύθυνση κινείται και το Σιν Φέιν, το κόμμα που αγωνίζεται για την απόσχιση της Βόρειας Ιρλανδίας από τη Βρετανία και την ένωσή της με την Ιρλανδία. Ακόμα και οι Ισπανοί άδραξαν την ευκαιρία για να ζητήσουν συνδιοίκηση του Γιβραλτάρ. Οι πιέσεις αυτές, ωστόσο, δεν αναμένεται τουλάχιστον προσεχώς να απειλήσουν την ακεραιότητα της Βρετανίας. Το πρόβλημα τόσο για το βρετανικό πολιτικό σύστημα όσο και για την ηγεσία της ΕΕ είναι η διαχείριση του Brexit.

Στο πολιτικό επίπεδο το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν το ευρωιερατείο θα επιλέξει το διαζύγιο να πραγματοποιηθεί με βελούδινο τρόπο. Ή αντιθέτως θα υιοθετήσει τιμωρητική τακτική για να στείλει μήνυμα σε επίδοξους μιμητές πως εάν ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο θα ματώσουν. Πριν τις κάλπες είχαν ακουστεί σχετικές απειλές, αλλά μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος επικρατούν χαμηλοί τόνοι.

Καταρρίπτεται - Κείμενο περί προστασίας "προσωπικών πληροφοριών" στο Facebook

Μετά την αλλαγή πολιτικής του facebook, που ξεκίνησε να μπλοκάρει λογαριασμούς και ζητάει να σκανάρουν και να στείλουν ένα επίσημο έγγραφο με φωτογραφία, το οποίο θα πιστοποιεί την ταυτότητά τους, ξαναεμφανίστηκε το γνωστό κείμενο που υποτίθεται ότι θα τους προφυλάξει τους χρήστες από την «κλοπή προσωπικών πληροφοριών» από το Facebook.

Το διορθωμένο κείμενο που κοινοποιούν τις τελευταίες μέρες χιλιάδες χρήστες του facebook είναι το παρακάτω.

"Λόγω του γεγονότος ότι το Facebook έχει επιλέξει να εμπλέξει λογισμικό που επιτρέπει την κλοπή προσωπικών πληροφοριών, δηλώνω τα εξής:

Σήμερα, 27 Νοεμβρίου του 2014, απαντώντας στις νέες κατευθυντήριες γραμμές του Facebook και σύμφωνα με τα άρθρα L.111,112 και 113 του κώδικα πνευματικής ιδιοκτησίας, δηλώνω ότι τα δικαιώματά μου είναι συνδεμένα με όλα τα προσωπικά μου δεδομένα, σχέδια, τέχνη, φωτογραφίες, κείμενα, κλπ, που δημοσιεύθηκαν στο προφίλ μου.

Για εμπορική χρήση των ανωτέρω χρειάζεται

γραπτή συγκατάθεση μου ανά πάσα στιγμή.

Όσοι διαβάζετε αυτό το κείμενο αντιγράψτε το και επικολλήστε το στον τοίχο του Facebook.

Αυτό θα επιτρέψει να τεθούν υπό την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας.

Με αυτή την έκδοση, λέω στο Facebook ότι απαγορεύεται αυστηρά να αποκαλύψει, αντιγράψει, διανείμει, αναμεταδώσει, ή να προβεί σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια εναντίον μου με βάση αυτό το προφίλ ή / και το περιεχόμενό του.

Πολιτικός σεισμός στην Ευρώπη. Ραγδαίες εξελίξεις στον απόηχο του Brexit

Του Ρούντι Ρινάλντι

Η εκτίμηση που διατυπώναμε μια βδομάδα πριν, ότι το πολιτικό σκηνικό της Ευρώπης θα ήταν τελείως διαφορετικό μετά το δημοψήφισμα στη Μ. Βρετανία, επιβεβαιώνεται. Με τρόπο πολύ πιο έντονο από ό,τι θα περίμενε κανείς και παρά τις απίστευτες συντονισμένες προσπάθειες να υπάρξει ένα αποτέλεσμα που δεν θα έφερνε τη σημερινή αναταραχή. Τελικά, οι Βρετανοί πολίτες, στην πλειοψηφία τους και με πρωτοφανή συμμετοχή (πάνω από 80%, ενώ σε βουλευτικές εκλογές και ευρωεκλογές καταγράφονται εξαιρετικά μικρότερα ποσοστά συμμετοχής) αψήφησαν τη συστηματική τρομοκρατία ΜΜΕ, αγορών και ευρωκρατών για τον ορυμαγδό που θα προκαλούσε τυχόν υπερίσχυση του Brexit, και ψήφισαν υπέρ της αποχώρησης της Μ. Βρετανίας, του 1/5 δηλαδή της Ευρώπης!Η απίστευτη εκστρατεία υφαρπαγής της ψήφου υπέρ της παραμονής και ο σκανδαλώδης τρόπος που στήθηκε το σκηνικό την ημέρα των εκλογών, δεν μπόρεσαν να πτοήσουν την πλειοψηφία των πολιτών από την απόφασή της να καταδικάσει την Ε.Ε. και τις πολιτικές της. Η στήριξη της «παραμονής» από όλους τους ισχυρούς του κόσμου, από τις λεγόμενες «αγορές» μέχρι τον Ομπάμα, από το κύριο μέρος της άρχουσας τάξης και του πολιτικού κόσμου της Βρετανίας, από σύσσωμη την ευρωκρατία και τον κόσμο των μεγάλων πολυεθνικών, δεν έφτασε για να πτοήσει τους Βρετανούς. Δεν έφτασε ούτε η (μάλλον στημένη) υπόθεση της δολοφονίας, λίγες μέρες πριν από το δημοψήφισμα, της βουλευτίνας των Εργατικών από μια σκοτεινή φυσιογνωμία, έναν ναζιστή που δηλώνει ότι «το όνομά του είναι “θάνατος”». Δολοφονία που αξιοποιήθηκε χυδαία για τη ρυμούλκηση ψηφοφόρων υπέρ της παραμονής, αφού σύμφωνα με τους επίδοξους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, μόνο τέτοιοι παράλογοι, μισαλλόδοξοι και δολοφόνοι υποστηρίζουν το Brexit.

Κι αφού τη νύχτα, δύο-τρεις ώρες πριν αρχίσουν να βγαίνουν τα πρώτα αποτελέσματα, όλοι ανακουφισμένοι (ακόμα και οι… αλάνθαστες αγορές και οι εταιρίες δημοσκοπήσεων με τα απίστευτα στημένα exit polls) προεξοφλούσαν τη νίκη του «μένουμε Ευρώπη», τα ξημερώματα το σκηνικό άλλαξε και το κλίμα άρχισε να θυμίζει κηδεία. Όμως το σκάνδαλο συνεχίζεται μια μέρα μετά. Το λόγο έχουν οι ηττημένοι που βγαίνουν σε κάθε κανάλι και Μέσο συνεχίζοντας στο μοτίβο του τρόμου απέναντι στον κόσμο που τόλμησε να πάει κόντρα. Τι καταστροφές που έρχονται, τι χρηματιστικές βουτιές, τι αχαρτογράφητα νερά, τι κρίση και μαύρα σύννεφα στον ορίζοντα, σαν να πέφτει ο ουρανός στα κεφάλια όλων των πολιτών της Ευρώπης. Μιλούν οι ηττημένοι αλλά δεν δίνεται ποτέ φωνή σε αυτούς που νίκησαν. Δεν ακούγεται πουθενά τι σκέφτονται, τι περιμένουν, σε τι ελπίζουν όσοι έδωσαν την πλειοψηφία στο «Φεύγουμε από Ε.Ε.». Για τους ηττημένους ευρωπαϊστές, μια μόνο ερμηνεία υπάρχει: «Ο ευρωσκεπτικισμός φέρνει χάος και εθνικισμό».

Το προσφυγικό δράμα σε ένα «κλικ» Συγκλονιστική εικόνα: Πρόσφυγας κουβαλάει την τυφλή γυναίκα και το μωρό του!

Η οικογένεια έφτασε στη Λέσβο, μεταφέρθηκε στο hot spot της Μόριας, ενώ μετά την καταγραφή τους, θα πάνε στο Καρά ΤεπέΜπορεί οι προσφυγικές ροές προς τα νησιά του Αιγαίου να έχουν μηδενιστεί ακόμα όμως και αυτές οι ελάχιστες συνεχίζουν να συγκλονίζουν. 

Την Κυριακή, στην παραλία της Κάγιας, κοντά στη Σκάλα Συκαμνιάς, για πρώτη φορά μετά από αρκετούς μήνες, έφτασε μια βάρκα με πρόσφυγες, όπου στην πλειοψηφία τους ήταν από το Ιράκ. 

Έκπληκτοι Έλληνες και ξένοι που ήταν στην ακτή, μαζί με τον πατέρα Χριστόφορο, έναν ορθόδοξο ιερέα που υπηρετεί στον εκεί καταυλισμό πρώτης στάσης της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, ο οποίος είχε σπεύσει να βοηθήσει, είδαν να βγαίνει από τη βάρκα ένας νεαρός πρόσφυγας. 

«Η εικόνα του μας συγκλόνισε όλους» λέει ο πατέρας Χριστόφορος. Στην πλάτη του κουβαλούσε τη νεαρή τυφλή γυναίκα του ενώ στην αγκαλιά του είχε το λίγων μηνών μωρό τους.

«Είχε αυτός ο άνθρωπος ένα απίστευτο μεγαλείο ψυχής, μια μοναδική δύναμη» λέει ο Στρατής Τσουλέλλης, πρόεδρος της Φωτογραφικής Εταιρείας Μυτιλήνης που κολυμπούσε εκεί και απαθανάτισε τη στιγμή. Και συνεχίζει: «Μείναμε όλοι να βλέπουμε αυτόν τον πρόσφυγα να κατεβαίνει από τη βάρκα έχοντας την τυφλή γυναίκα του στους ώμους του και το μωρό τους στα χέρια του». Μαζί στη βάρκα κι άλλες πολλές γυναίκες με παιδιά οι περισσότερες από το Ιράκ.

Άκου, Τζήμερε…

Νίκος Μπογιόπουλος

Όπως έχουμε επαναλάβει πρόκειται περί ευγενικότατου κυρίου. Το όνομά του «Τζήμερος». Αν δεν σας θυμίζει τίποτα – πολύ λογικό – είναι εκείνος που είχε πει για τα παιδιά που πέθαναν από το μαγκάλι στη Λάρισα προ τριετίας ότι ο θάνατός τους δεν οφειλόταν στα ελλιπή οικονομικά τους μέσα, αλλά στην ελλιπή τους παιδεία, μιας και δεν γνώριζαν τις βλαβερές συνέπειες του μονοξειδίου του άνθρακα…

Αυτήν την ανθρωπιστική προσέγγιση, πάντως, όταν χάθηκε το άλλο παιδί στη Θεσσαλονίκη, πάλι από το μαγκάλι, ο Τζήμερος δεν την επανέλαβε. Από θρασυδειλία; Όχι. Μάλλον επειδή εκείνο το κοριτσάκι ήταν καλή μαθήτρια…

Αργότερα – όπως είχε εντοπίσει ο Ν. Σαραντάκος- ο Τζήμερος είχε κάνει μια ανάρτηση στο τουίτερ του με αφορμή επιγραφή σε κάποια ΔΟΥ. Ο καλός και μορφωμένος αυτός άνθρωπος – ο Τζήμερος – συμπεριέλαβε και όλα τα αποδεικτικά στοιχεία για να επιβεβαιώσει το ευφυές του σχόλιο. Ιδούη ανάρτηση του Τζήμερου:

«Όταν ο κόσμος τρώει σοκολάτα, τρώει τη σάρκα μου»

Η μαρτυρία ενός παιδιού σκλάβου στις φυτείες που προμηθεύουν κακάο τις βιομηχανίες της δύσης. Όσα παιδιά επιχείρησαν να αποδράσουν και πιάστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν ανελέητα.

Το 1528, ο Ερνάν Κορτές, ο εξερευνητής που κατέκτησε το Μεξικό, έφερε στην Ισπανία το δέντρο “Theobroma cacao”, το αγαπημένο κακαόδεντρο των Μάγια και των Αζτέκων. Οι Ισπανοί επεξεργάστηκαν τους καρπούς του δέντρου, πρόσθεσαν ζάχαρη και το γευστικότατο ρόφημα επεκτάθηκε σε όλη την Ευρώπη. Τον 19ο αιώνα δημιουργήθηκε η πρώτη μπάρα σοκολάτας, απ’ τον Ολλανδό Coenraad Johannes van Houten.

Πλέον, οι φυτείες κακάο αποτελούσαν μία απ’ τις σημαντικότερες πηγές πλούτου για τους Ευρωπαίους, που είχαν επεκτείνει την κυριαρχία τους σε όλη τη Λατινική Αμερική και την Αφρική.

Το 1880 οι Πορτογάλοι οργάνωσαν τις πρώτες φυτείες κακάο στην Αφρική, στο νησί Σάο Τομέ και Πρίνσιπε. Η δουλεία είχε καταργηθεί το 1875, αλλά στις φυτείες κακάο ο χρόνος φαίνεται ότι κυλούσε πιο αργά, καθώς οι συνθήκες εργασίας δεν άλλαξαν καθόλου.

Κάθε χρόνο πέθαινε το 11% των εργατών, περισσότεροι από τους οποίους είχαν απαχθεί απ’ την Αγκόλα και δούλευαν παρά τη θέλησή τους.

“Το τι δεν πρόδωσες εσὺ να μου πεις…”

Νίκος Μπογιόπουλος

Τις ώρες της καταχνιάς, ευτυχώς, υπάρχει η αγκαλιά των ποιητών μας.

Και εκεί, προστατευμένοι, μπορούμε να ξαναδιαβάσουμε τα λόγια τους τα περασμένα, τα σημερινά:

«Φοβάμαι - έγραφε το ‘83 - 

τους ανθρώπους που εφτά χρόνια

έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι

και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–

βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας

“Δώστε τη χούντα στο λαό”.

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που με καταλερωμένη τη φωλιά

πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που σου 'κλειναν την πόρτα

μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια

και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο

να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που γέμιζαν τις ταβέρνες

και τα 'σπαζαν στα μπουζούκια

κάθε βράδυ

και τώρα τα ξανασπάζουν

όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη

και έχουν και “απόψεις”.

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν

και τώρα σε λοιδορούν

γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.

Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.

Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο».

«Οι Podemos αναγκάστηκαν να μαλακώσουν τον λόγο τους»

«Ο Τσίπρας ήρθε αντιμέτωπος με ένα κανονικό πραξικόπημα και υποχώρησε. Κατ’ εμέ, ορθά έπραξε αφού δεν είχε άλλη επιλογή» δηλώνει στην «ΕΦ.ΣΥΝ» Φεράν Μοντέσα

Κορίνα Βασιλοπούλου

«Ζούμε μια πρωτόγνωρη κατάσταση. Είναι η πρώτη φορά στα σαράντα χρόνια της ισπανικής δημοκρατίας που θα επαναληφθούν οι βουλευτικές εκλογές. Και όπως φαίνεται από όλα τα γκάλοπ, το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών θα είναι ένα παζλ εξίσου περίπλοκο με εκείνο της 20ής Δεκεμβρίου». Ο συνομιλητής μας, ο Ισπανός Φεράν Μοντέσα, έχει δει κι έχει κάνει πολλά.

Μέλος της παράνομης φοιτητικής νεολαίας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ισπανίας επί Φράνκο, έχει διατελέσει εκπαιδευτικός, δημοσιογράφος και εκδότης. Σήμερα είναι γενικός διευθυντής της ισπανικής έκδοσης της «Monde Diplomatique» και ανάμεσα στις πολλές άλλες δραστηριότητές του, συντονίζει τη Σχολή Κριτικής Σκέψης (Escuela de Pensamiento Critico) υπό τη διεύθυνση του Ιγνάθιο Ραμονέ.

«Αν έχουν δίκιο τα γκάλοπ», μας λέει ο Φεράν Μοντέσα, «το μπλοκ της Αριστεράς (PSOE- Unidos Podemos) θα μπορούσε να αγγίξει την πλειοψηφία που είναι απαραίτητη για τον σχηματισμό κυβέρνησης και με τη στήριξη κάποιων εθνικιστικών κομμάτων. Εάν συμβεί αυτό, το Σοσιαλιστικό όμμα (PSOE) θα κρατά το κλειδί της μελλοντικής κυβέρνησης στην Ισπανία. Κι αυτό μπορεί να ανοίξει το κουτί της Πανδώρας στο εσωτερικό του».

Η Δασκάλα

Καθώς στεκόταν μπρος στην τάξη της την Ε' δημοτικού, την πρώτη ημέρα του σχολείου η νέα Δασκάλα του σχολείου, η κυρία Τζοβάνα είπε στα παιδιά ένα ψέμα. Όπως οι περισσότερες δασκάλες, κοίταξε τους μαθητές της και είπε ότι τους αγαπούσε όλους το ίδιο. Ότι όλοι τους ήταν καλά παιδιά. Αλλά αυτό δεν ήταν αλήθεια. Ένα παιδί ήταν διαφορετικό και της προξενούσε απέχθεια.

Κάπου στο βάθος, μόνο του, με χαμηλωμένο το κεφάλι ήταν ένα μικρό αγόρι, ο Μανούσος. Ο Μανούσος δεν έπαιζε με τα άλλα παιδιά. Ήταν παραμελημένος με τσαλακωμένα πάντα ρούχα. Ανέδιδε διάφορες οσμές, σημάδι ότι χρειαζόταν μπάνιο. Δεν μιλούσε ποτέ, δεν απαντούσε στις ερωτήσεις. Η πρώτη σκέψη της Δασκάλας ήταν «Τι μπελάς μου φορτώθηκε φέτος. Αυτό το χαζό παιδί μου χαλάει την αρμονία της τάξης. Τι μου το φέρανε εδώ; Άντε τώρα, εγώ πρέπει να κανονίζω να πάει σε κανένα ίδρυμα.»

Φερόταν όσο μπορούσε καλύτερα στο Μανούσο επιστρατεύοντας το ψεύτικο χαμόγελο και την υπομονή της. Αλλά αυτός ποτέ δεν μιλούσε. Η Τζοβάνα το αποφάσισε, δεν μπορούσε να γίνει τίποτε άλλο. Ο Μανούσος έπρεπε να φύγει από τη τάξη της. Με αυτό το σκοπό λοιπόν, θα έπρεπε να συντάξει τα απαραίτητα έγγραφα για το μπελά που την βρήκε, για να καλέσει την κοινωνική υπηρεσία να τον πάνε κάπου αλλού. Μία συγκεκριμένη παράγραφος της αναφοράς ζητούσε το ιστορικό του μαθητή. «Ω Θεέ μου, πρέπει να κοιτάξω και τον ατομικό φάκελο και όλα τα χαρτιά αυτού του χαζού. Αυτό σημαίνει ότι ένα απόγευμα πρέπει να το χαραμίσω για αυτόν. Τι να κάνω, αφού είναι για το καλό της τάξης και τη δική μου ψυχική ηρεμία θα πρέπει να το κάνω.»