Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2016

Η πρόταση Τσίπρα στη Μέρκελ: Πολιτική συμφωνία έναντι εκλογικής «ανακωχής»

Νικόλ Λειβαδάρη
Για την κυβέρνηση Τσίπρα τέσσερα πράγματα είναι δεδομένα, και ήδη αποφασισμένα, αυτή τη στιγμή:
• Δεν μπορεί να υπάρξει καμία συζήτηση -και πολύ περισσότερο νομοθέτηση- νέων, προληπτικών μέτρων για μετά το 2018.

• Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή καμία συμφωνία στα εργασιακά χωρίς επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

• Δεν υπάρχει σχεδιασμός εκλογών αλλά, εάν οι δανειστές επιμείνουν μέχρι τέλους στις -κατά Τσακαλώτο- «παράλογες απαιτήσεις» τους, οι κάλπες θα είναι η έσχατη, αναγκαστική διέξοδος.

• Δεν μπορεί, στη μάχη που θα δοθεί, η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη να έχει την πολυτέλεια του αμέτοχου κριτή χωρίς να παίρνει θέση στα μεγάλα εθνικά διακυβεύματα.

«Κλειδί» η συνάντηση Τσίπρα – Μέρκελ

Στο πλαίσιο αυτό η περαιτέρω στρατηγική Τσίπρα θα κριθεί αυτή την εβδομάδα σ’ ένα ακόμη κρίσιμο ραντεβού με την Ανγκελα Μέρκελ, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής των Βρυξελλών.

Χρονικό προαναγγελθείσας αυτοκτονίας

Μπορεί στην Ελλάδα ο τίτλος «Κρίσιμη συνεδρίαση του Eurogroup» να προκαλεί χασμουρητά λόγω καταχρηστικής χρησιμοποίησης τα τελευταία έξι, πολύ δύσκολα χρόνια. Ωστόσο, η συνεδρίαση της περασμένης Δευτέρας δικαιούνταν με το παραπάνω αυτή την περιγραφή, όχι μόνο και όχι κυρίως εξαιτίας του ελληνικού προβλήματος.

Οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης καλούνταν να εγκρίνουν πρόταση του αρμόδιου επιτρόπου Πιερ Μοσκοβισί για μικρή χαλάρωση της ασφυκτικής λιτότητας, που διογκώνει τον ευρωσκεπτικισμό σε σειρά χωρών. Η εισήγηση του Γάλλου επιτρόπου είχε την υποστήριξη των Γιούνκερ και Ντράγκι και προέβλεπε δημοσιονομική επέκταση στο ύψος του 0,5% του ΑΕΠ όλης της Ευρωζώνης μέσω αύξησης των δημοσίων δαπανών στις πλεονασματικές χώρες, με πρώτη τη Γερμανία. Κομισιόν και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έβλεπαν αυτή τη μετριοπαθή πρόταση ως αυτονόητη, σε μια επικίνδυνα ασταθή συγκυρία, φορτισμένη από το συντριπτικό «Οχι» στο ιταλικό δημοψήφισμα, τις αβεβαιότητες του Brexit και του Τραμπ, αλλά και την άνοδο των διεθνών τιμών του πετρελαίου ύστερα από τις πρόσφατες περικοπές του ΟΠΕΚ.

Ο παράγων Σόιμπλε

"Ματωμένη" και γυμνή διαδήλωση στη Βαρκελώνη!

Δεκάδες διαδηλωτές γυμνοί και έχοντας βάψει το κορμί τους με κόκκινη μπογιά, που αναπαριστούσε το αίμα, συγκεντρώθηκαν σήμερα Κυριακή στο κέντρο της Βαρκελώνης για να διαμαρτυρηθούν για την κατασκευή ενδυμάτων από γούνα.

«Πόσες ζωές (πρέπει να χαθούν) απλά για ένα παλτό;» μπορούσε να διαβάσει κανείς σε ένα πλακάτ που κράταγε η 53χρονη Λουίσα Εσκριμπάνο. Στο πλευρό της η κόρη της Μπάρμπαρα, ηλικίας 21 ετών. Και οι δύο γυναίκες, μαζί με άλλους διαδηλωτές, είχαν πέσει στο έδαφος όπου κείτονταν ακίνητες.

Η Λουίσα θεωρεί πως είναι «πολύ σημαντικό να προσελκύσει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης για όσα υπόκεινται τα ζώα. Την τύχη τους την αγνοούν σε μεγάλο βαθμό πολλοί πολίτες», τόνισε η ίδια.

«Τα ενδύματα από γούνα συνδέονται, εσφαλμένα, με την πολυτέλεια και την μόδα», υπογράμμισε η Άιδα Γκασθόν, υπεύθυνη του ισπανικού παραρτήματος της οργάνωσης προάσπισης των δικαιωμάτων των ζώων AnimaNaturalis που οργάνωσε την διαδήλωση. «Όμως εάν εμείς μπορούμε να δείξουμε τον πόνο που υπάρχει πίσω από ένα γούνινο παλτό και να προωθήσουμε τις πολλές ενδυματολογικές εναλλακτικές που δεν προϋποθέτουν την θυσία ενός ζώου, τότε μπορούμε να πείσουμε τους πολίτες να μην αγοράζουν πλέον γούνες» πρόσθεσε η ίδια.

Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016

ΓΕΡΜΑΝΟΣ και Microsoft LUMIA 535: Μια ιστορία του παραλόγου



     Στις 31 Οκτώβρη 2016 παρέδωσα μια συσκευή "Microsoft LUMIA 535" στο κατάστημα ΓΕΡΜΑΝΟΣ (Σταδίου 10), για αποκατάσταση βλάβης στην κεντρική κάμερα, όπως διαπίστωσε και ο τεχνικός του καταστήματος παραλαβής (θολή η πίσω κάμερα). 
Η συσκευή ειναι σε εγγύηση 
Μετά από 40 ημέρες και αφού προηγήθηκαν 5 τηλεφωνήματα με τα κεντρικά της ΓΕΡΜΑΝΟΣ, όπου και ενημερώθηκα ότι έγινε αντικατάσταση του καλωδίου οθόνης, ακολούθησε ένα email που με ενημέρωνε ότι η συσκευή βρίσκεται στον έλεγχο της κατασκευάστριας εταιρείας και μετά από τρείς επισκέψεις στο κατάστημα έλαβα δυο μηνύματα ότι η συσκευή είναι τελικά έτοιμη. 



Στις 9 Δεκεμβρίου 2016 παρέλαβα τη συσκευή, συνοδευόμενη με την αναφορά βλάβης και τα σχόλια επισκευής "Η συσκευή σας εξοπλίστηκε με την τελευταία έκδοση λογισμικού για την καλύτερη απόδοση της..." 

ΗΠΑ: Η ταξική σύγκρουση που θα ορίσει τη μοίρα όλων μας!…

Γιώργος Μητραλιάς

Μπορεί αυτές τις μέρες να κυριάρχησαν στα ΜΜΕ και στις συζητήσεις η πτώση του Ρέντζι και οι λοιπές ιταλικές περιπέτειες αλλά εκεί που παίζεται η τύχη όλων μας δεν είναι ούτε στη Ρώμη, ούτε στη Βιέννη, ούτε καν στο Βερολίνο ή στο Παρίσι. Είναι στο… Standing Rock της μακρινής βόρειας Ντακότα των ΗΠΑ, μέσα στη χιονοθύελλα και με 20 υπό το μηδέν! (1)

“Φυσικά”, δεν έχετε ακουστά για το Standing Rock επειδή τα διεθνή και ελληνικά ΜΜΕ κάνουν καλά τη δουλειά τους.

Όμως, αυτό δεν εμποδίζει τους 20.000 αγωνιστές, Ινδιάνους Σιού και τους υποστηρικτές τους 3.000 βετεράνους του αμερικανικού στρατού, οικολόγους ή απλώς συνδικαλιστές και αριστερούς κινηματίες, να δίνουν εκεί –εδώ και 8 μήνες (!)- τη μεγαλύτερη ίσως οικολογική, και όχι μόνο, μάχη με αντιπάλους τους γίγαντες του πετρελαίου, το τραπεζικό σύστημα και τη φοβερή κατασταλτική μηχανή της παγκόσμιας υπερδύναμης.

Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2016

Το ρίσκο Τσίπρα: Η (εκλογική;) αντεπίθεση σε Σόιμπλε και ΔΝΤ


Νικόλ Λειβαδάρη

O «ανέντιμος συμβιβασμός» Σόιμπλε - Τόμσεν επικυρώθηκε διά στόματος Τζέρι Ράις, το εθνικό αφήγημα της fast track αξιολόγησης και της εξόδου στις αγορές με τις ευλογίες Ντράγκι προσκρούει στο τείχος Βερολίνου και ΔΝΤ και ο Αλέξης Τσίπρας επιλέγει να απαντήσει δια του μεγάλου πολιτικού ρίσκου:

Απαντά στο αίτημα των δανειστών για περισσότερη λιτότητα σπάζοντας τη λιτότητα, απορρίπτει τα θηριώδη πλεονάσματα που αξιώνουν οι δανειστές για μετά το 2018 μοιράζοντας προκαταβολικά το υπερπλεόνασμα του 2016 στους χαμηλοσυνταξιούχους, και φλερτάρει - ανοιχτά πια - με τις εκλογές αλλά και με τη ρήξη.

Είναι ένα φλερτ και μια επιλογή σαφώς πιο ώριμη πολιτικά από την «ηρωική» διαπραγμάτευση του 2015, είναι όμως και μια επιλογή που εμπεριέχει υψηλού κινδύνου αβεβαιότητες και ρίσκα. 

Πως σχεδιάστηκε η ρελάνς Τσίπρα

Επί του παρόντος, το μόνο δεδομένο είναι πως η επιλογή της αντεπίθεσης Τσίπρα ήταν σταθμισμένη: Σχεδιάστηκε μετά τις πληροφορίες που μετέφερε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος περί της συμμαχίας – έως και συμπαιγνίας – Σόιμπλε και Τόμσεν στο Eurogroup, εκδηλώθηκε λίγη ώρα αφ’ ότου το ΔΝΤ επιβεβαίωσε ότι εκχωρεί το παιχνίδι στο Βερολίνο και ζητά (αδύνατα) νέα μέτρα και πέραν του 2018, και ζυγίστηκε έτσι ώστε να κινείται ακριβώς στα όρια μεταξύ ανοχής και σύγκρουσης με τους δανειστές.

Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2016

Ο κλεμμένος πλούτος των εθνών και ο Φιντέλ Κάστρο


Οι συνεχείς μεγαλαυχίες των νεοφιλελεύθερων είναι λίγο πολύ γνωστές: Η Αριστερά πέθανε. Ο «υπαρκτός» κατέρρευσε. Τα καθεστώτα του «σοσιαλισμού του 21ου αιώνα» κλυδωνίζονται. Η Κούβα θα πέσει. Δεν υπάρχει πια το σοσιαλιστικό όραμα.

Ωραία. Ας δεχτούμε ότι, όντως, η Αριστερά, η πραγματική Αριστερά (όχι η εξωραϊσμένη πρόσοψη του νεοφιλελευθερισμού), ηττήθηκε και η πάλη των τάξεων πάει στις καλένδες.

Δεν μας είπαν, όμως: Είναι ο νεοφιλελευθερισμός ο νικητής;

Όχι, δα!

Πριν λίγο καιρό, ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, Jim Yong Kim, τόνιζε, αναφορικά με την αυξανόμενη φτώχεια στον πλανήτη, πως «από το 2020, το ήμισυ του πληθυσμού που ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, θα βρίσκεται σε ευάλωτες(…) περιοχές και οι προοπτικές για την ανάπτυξη στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι οι χαμηλότερες που έχουν γίνει σε μια δεκαετία. Ταυτόχρονα- όμως-, υπάρχει αρκετός πλούτος για να βγάλει- αυτούς τους ανθρώπους- από τη φτώχεια. Αν εμείς απλά αναδιανέμαμε -τον πλούτο- θα μπορούσαμε να το κάνουμε σήμερα. Αλλά, συνειδητοποιήσαμε ότι αυτές οι προσεγγίσεις, που μπορούν να φέρουν αποτελέσματα, δεν έχουν λειτουργήσει σωστά».

Τι μας λέει, λοιπόν, ο κύριος Jim Yong Kim; Μας λέει ότι οι «μεγάλοι» του ελεύθερου κόσμου δεν ευδόκησαν να μοιράσουν τον διαθέσιμο πλούτο, προφανώς αφηρημένοι(!), κρατώντας τη μερίδα του λέοντος για τους ίδιους.

Από την αυτοκτονία, καλύτερα εκλογές

 Του Στέλιου Κούλογλου

Η ελληνική πλευρά έκανε ότι περνούσε από το χέρι της για να προχωρήσει η συμφωνία, του καλοκαιριού του 2015, με τους δανειστές. Η κυβέρνηση εφάρμοσε κατά γράμμα το μνημόνιο. Ο Α. Τσίπρας εκμεταλλεύτηκε όσο δυνατόν καλύτερα τις διεθνείς συμμαχίες, μέχρι και ο Ομπάμα έκανε το τελευταίο του ταξίδι στην Αθήνα, πλέκοντας το εγκώμιο της Ελλάδας. Ακόμη και ο ανασχηματισμός, αν είχε κάποιο νόημα, ήταν να στείλει το μήνυμα ότι η κυβέρνηση είναι έτοιμη να παραμερίσει όλα τα εμπόδια, αρκεί να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση.

Με έμμεσο τρόπο,και οι Έλληνες έκαναν ότι καλύτερο μπορούσαν. Για μια χώρα όπου δεν υπάρχουν θερμόμετρα σε νοσοκομεία, η αντιμετώπιση των προσφύγων δεν είχε προηγούμενο στην Ευρώπη. Η απάντηση του Βερολίνου, σε πείσμα μάλιστα και των Βρυξελλών αλλά και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που θέλουν να τελειώσει η ελληνική εκκρεμότητα στην ευρωζώνη, ήταν ένα μεγάλο όχι.

Η σειρά από τρικλοποδιές που ο κ. Σόιμπλε δεν έχει σταματήσει να βάζει από το καλοκαίρι του 2015 κορυφώθηκε τη Δευτέρα στο eurogroup, όταν άφησε να διαφανεί ότι, πριν από την όποια δεύτερη αξιολόγηση, έχει κι άλλα βασανιστήρια.

Ακόμη και το ΔΝΤ, πρωτομάστορας των οικονομικών Γκουαντανάμο, υποκλίθηκε μπροστά στον Γερμανό υπουργό Οικονομικών. Παρά τις προηγούμενες διαβεβαιώσεις του, ότι δηλαδή θα απορρίψει τις γερμανικές αξιώσεις για παράλογα πρωτογενή πλεονάσματα μετά το 2018 και την παραπομπή της ρύθμισης του χρέους στις ελληνικές καλένδες.

Υποψήφιος στις εκλογές του ΟΕΕ (11 Δεκέμβρη 2016), στο 1ο Εκλογικό Διαμέρισμα (Αθήνα) με το ψηφοδέλτιο της Συνεργασίας Αριστερών Οικονομολόγων ο Δ. Δημητρόπουλος


 «… Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή. Γι' αυτό μισώ τους αδιάφορους»  Αντόνιο Γκράμσι
Δημήτρης Δημητρόπουλος
Υπποψήφιος στο 1ο Εκλογικό Διαμέρισμα 

Η Συνεργασία Αριστερών Οικονομολόγων έχει στόχο να συναντηθεί, να συνομιλήσει, να συνεργαστεί, να ενώσει τις δυνάμεις της με όλους τους επιστήμονες οικονομολόγους, μα και με αυτούς που ασκούν το λογιστικό – οικονομολογικό επάγγελμα. Δίνουμε τη μάχη ώστε το Οικονομικό Επιμελητήριο να διαδραματίσει το ρόλο που του έχει δώσει η Πολιτεία. Εμείς που προερχόμαστε από διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους παλεύουμε ώστε το Οικονομικό Επιμελητήριο να λειτουργήσει πραγματικά ως Σύμβουλος της Πολιτείας, να παρέμβει σε επαγγελματικά θέματα προς όφελος των εργαζομένων και των αυτοαπασχολούμενων του κλάδου και να προσφέρει αναβαθμισμένες υπηρεσίες στα μέλη του. Στις εκλογές για την Κεντρική Διοίκηση συμμετέχουμε στο ψηφοδέλτιο της ΣΥΝΑΡΟΕΕ διεκδικώντας όλοι μαζί ένα διαφορετικό οικονομικό μοντέλο από αυτό που έχει επιβληθεί στη χώρα μας. Στις εκλογές για τα Περιφερειακά Τμήματα τα μέλη μας συγκροτούν ευρύτερα τοπικά ψηφοδέλτια με βάση τις κατά τόπους ιδιαιτερότητες και ανάγκες. http://www.synaroe.gr/psifodeltio_sta_synaroe/

Το ψηφοδέλτιο της Συνεργασίας Αριστερών Οικονομολόγων για τις εκλογές για ανάδειξη αντιπροσώπων στη Συνέλευση των Αντιπροσώπων του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας:

Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2016

ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, ΣΤΙΣ 3 μ.μ

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, ΣΤΙΣ 3 μ.μ.

ΔΕΝ ΑΠΟΧΩΡΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΟΥΜΕ

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

Οι πλειστηριασμοί συνεχίζονται… Κυβέρνηση, Γενική Γραμματεία Δημόσιων Εσόδων, τράπεζες και funds με τη στήριξη όλων των μνημονιακών πολιτικών κομμάτων, συνεχίζουν την αγωνιώδη προσπάθεια τους να «βγάλουν στο σφυρί» μικρά σπίτια, οικόπεδα, καταστήματα και περιουσίες λαϊκών νοικοκυριών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Στο πλαίσιο αυτό, ήδη φαίνεται να προωθείται και η ηλεκτρονική διεξαγωγή των πλειστηριασμών για το ξεπούλημα των λαϊκών περιουσιών, καθ’ υπαγόρευση των δανειστών - «οικονομικών δολοφόνων».
Οι προσπάθειες τους θα πέσουν στο «κενό». Καμιά λαϊκή περιουσία δεν θα «βγει στο σφυρί». Ο λαός λέει «ΟΧΙ».
Τις προηγούμενες εβδομάδες οι κινητοποιήσεις απέτρεψαν πλειστηριασμούς σπιτιών και μικρών καταστημάτων από τράπεζες και funds. Οι λαϊκές αντιδράσεις θα σταματήσουν τους πλειστηριασμούς και αυτή την Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2016.
Στελέχη, μέλη και φίλοι της Λαϊκής Ενότητας, μαζί με άλλες οργανώσεις της Αριστεράς, κινήματα, συλλογικότητες και πολίτες και αυτή την Τετάρτη, στις 3 μ.μ., θα δώσουν δυναμικό «παρών» στα Ειρηνοδικεία όλης της χώρας για να αποτραπούν οι πλειστηριασμοί σε βάρος των λαϊκών νοικοκυριών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Κρίστοφερ Λας, Κορνήλιος Καστοριάδης και Μάικλ Ιγνάτιεφ: συζήτηση πάνω στην «κουλτούρα του εγωισμού»

Πρόκειται για απόσπασμα μιας συζήτησης των Καστοριάδη και Λας με τον M. Ignatieff, σε εκπομπή του Channel 4, με θέμα την «κουλτούρα του εγωϊσμού». Δημοσιεύτηκε από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις (2014, σσ.26-40)
Μετάφραση : Χριστίνα Σταματοπούλου

Μάικλ Ιγνάτιεφ: Τίθεται, λοιπόν, ένα ενδιαφέρον ερώτημα: πρόκειται για την αιτία ή για το αποτέλεσμα της κατάρρευσης του δημόσιου χώρου; (Απευθύνεται στον Κ. Λας) Ποιά είναι, στην προκειμένη περίπτωση, η σχέση ανάμεσα στο άτομο και τον δημόσιο χώρο που βρίσκεται σε κρίση;

Κρίστοφερ Λας: Αυτό που με εκπλήσσει είναι ότι ζούμε σε έναν κόσμο δίχως στέρεη πραγματικότητα… Λέμε συχνά πως η καταναλωτική κοινωνία μας περιβάλλει με αντικείμενα, πως μας ωθεί να δίνουμε μεγάλη σημασία, αλλά νομίζω πως πρόκειται για έναν κόσμο που αποτελείται από φευγαλέες εικόνες και που τείνει όλο και περισσότερο – εν μέρει, νομίζω χάρη στην τεχνολογία των μαζικών μέσων επικοινωνίας – να αποκτήσει έναν παραισθησιογόνο χαρακτήρα: ένα είδος κόσμου από φανταστικές εικόνες, σε αντίθεση με έναν κόσμο πραγματικών αντικειμένων τα οποία να διαρκούν περισσότερο από εμάς. Αυτή η αίσθηση της ιστορικής συνέχειας, που προσφέρει, μεταξύ άλλων η οικειότητα με στέρεα, χειροπιαστά αντικείμενα, δείχνει να υποχωρεί όλο και περισσότερο μπροστά σε μια επίθεση από εικόνες φτιαγμένες τις περισσότερες φορές, για να ξυπνάνε τις φαντασιώσεις μας. Πιστεύω πως ακόμα και η επιστήμη, που, μέχρι τώρα, θεωρούνταν ένα από τα κυριότερα μέσα δημιουργίας μιας πιο ορθολογικής, πιο ρεαλιστικής κοσμοαντίληψης, εμφανίζεται στην καθημερινή μας ζωή, σαν μια διαδοχή τεχνολογικών θαυμάτων που μας κάνουν να πιστεύουμε ότι όλα είναι δυνατά. Σε έναν κόσμο όπου όλα είναι δυνατά, με μία έννοια, τίποτε δεν είναι εφικτό. Κι έπειτα, τα όρια ανάμεσα στο Εγώ και τον περιβάλλοντα κόσμο τείνουν να συγχέονται όλο και περισσότερο.