Τροχαίο στη Θήβα: «Δεν ήθελαν ούτε να μας σκοτώσουν, ούτε να σκοτωθούν», λέει ο τραγικός πατέρας

«Αυτό που μου συνέβη μην τύχει στον χειρότερο εχθρό μου. Να βλέπεις όλη σου την οικογένεια καμένη», λέει ο Υπάτιος Πατμανόγλου, ο πατέρας του τραγικού τροχαίου στην εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας στην κάμερα του καναλιού Ε. 

Με ψυχραιμία ο άτυχος άνδρας περιγράφει τι συνέβη πριν και μετά τη σφοδρή σύγκρουση που στέρησε τη ζωή της γυναίκας και του παιδιού του, όπως και τη ζωή των δυο επιβατών της μοιραίας Πόρσε. Μάλιστα, ο ίδιος ανέφερε ότι υπήρχε και ένα δεύτερο σπορ αυτοκίνητο το οποίο σταμάτησε αμέσως και έτρεξε για βοήθεια. Μάλιστα εκτίμησε ότι μπορεί να ήταν σε εξέλιξη κόντρα μεταξύ των δυο. 

«Σίγουρα η γυναίκα μου θα τα είδε όλα, θα είδε το αμάξι της να έρχεται πάνω της αλλά για να μην προλάβει να κάνει τίποτα θα έφυγαν ακαριαία. Τους φίλησα και τους αποχαιρέτησα. Είδα τα πάντα. Δεν έζησε κανείς. Μόνο τα κλειδιά μου και το κινητό μου έχω, τίποτα άλλο. Μόνο το κινητό μου πετάχτηκε από μέσα», είπε σε άλλη δήλωσή του στο protothema, ο Υπάτιος Πατμάνογλου και πρόσθεσε: 

«Θέλω να δώσω συλλυπητήρια και στις άλλες οικογένειες. Τα παιδιά αυτά δεν ήθελαν ούτε να σκοτωθούν, ούτε να σκοτώσουν την οικογένειά μου. Συλλυπητήρια και σε αυτή τη μάνα που κάηκε το παιδί της».

Μια επιχείρηση εμπορίου ανθρώπινης σάρκας... με κέρδη δισεκατομμυρίων!

Σε κάποια σημεία διαφωνώ, αλλά το ανεβάζω γιατι συμφωνώ γενικα με το σχολιαστή  

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

Τραπεζίτες και πολυεθνικές, αυτοί που κυβερνούν την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ και το ΝΑΤΟ, αυτοί που κάνουν τους

πολιτικούς, οικονομικούς, κλιματικούς πολέμους, αλλά κυρίως τους πολέμους σε πεδία μαχών, μάλιστα χρησιμοποιώντας «τρομοκράτες», τώρα παράγουν εκατομμύρια «πρόσφυγες-μετανάστες» προς την Ευρώπη.

Μια εμπορική επιχείρηση ανθρώπινης σάρκας με κέρδη δισεκατομμυρίων…

Χιλιάδες οι νεκροί, αλλά όχι όλοι οι «μετανάστες-πρόσφυγες», γιατί είναι χρήσιμοι… Χρειάζονται ως φθηνοί επιστήμονες, φθηνά εργατικά χέρια, βαποράκια ναρκωτικών, όμορφες κοπέλες για το εργοστάσιο της πορνείας, εγκληματίες για το οργανωμένο έγκλημα, μικρά παιδιά για να ικανοποιηθούν οι ορέξεις των παιδόφιλων (σε λίγο θα μας κάνουν να νοιώθουμε ενοχές για τη χρήση του όρου παιδόφιλος και θα μας χαρακτηρίζουν «παιδόφοβους«, κατά το «ομόφοβος»). Κι οι παιδόφιλοι αφθονούν στις πολιτικές, οικονομικές, στρατιωτικές κάστες)…

Ταυτόχρονα, με την ευγενή συνεισφορά των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων της νέας εποχής των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», δημιουργούν το αναγκαίο ΣΟΚ, για το συνεχές και διαρκές ψαλίδισμα των ελευθεριών και εργασιακών δικαιωμάτων των Ευρωπαϊκών λαών.

Σήμερα, κατασκευάζουν «τρομοκράτες» (ποιος άραγε μπορεί να ερμηνεύει, να εξηγήσει τη σημαίνει ο έντεχνα εισαγόμενος όρος «τρομοκρατία», που επέβαλαν παντού;)… πολέμους… τη νέα κερδοφόρα μπίζνα: «πρόσφυγες»!

Βρίσκουν «συμμάχους» σε ευαίσθητους ανθρώπους, εμφανίζοντας στην κοινή γνώμη το «ανθρωπιστικό» ζήτημα, τη «φιλανθρωπία», την φιλοξενία… έμφυτη από αρχαιοτάτων χρόνων στον λαό μας και από το δικό μας δράμα της «μετανάστευσης», σε πολλές περιόδους τον περασμένο αιώνα κι ειδικότερα μετά το τέλος της ναζιστικής κατοχής, τη νίκη της Εθνικής Αντίστασης, αλλά την επικράτηση των δωσίλογων και ταγματασφαλιτών στην πατρίδα μας.

Αν δεις μαύρη γάτα… απλώς κάπου πηγαίνει

Στέλιος Κανάκης

Γενικώς, στο ιδεολογικό οπλοστάσιο της άρχουσας τάξης υπάρχουν μπόλικα μεταφυσικά και παραφυσικά τερτίπια, δεισιδαιμονίες και μπουρδολογίες ολκής. Μπορούμε να αντιδράσουμε; Υπάρχει ελπίδα να μην πνιγούμε στο βούρκο της ανοησίας και της σαχλαμάρας; Πέρα από τα κοινωνικοοικονομικά αίτια που γεννούν και τρέφουν όλες αυτές τις ανοησίες, διαθέτουμε αρκετά εργαλεία, μέσα από τον πλούτο της επιστήμης, για να αντισταθούμε στην πληθώρα των παπάδων αλλά και των μάγων, των τηλεπαθητικών, των μέντιουμ και των τσαρλατάνων. 

Μπορούμε να φανταστούμε την επιστήμη και τη γνώση γενικότερα, σαν ομπρέλα που ως σύνολο των επιμέρους κλάδων της, μας προσφέρει την απαραίτητη προστασία έναντι της πτώσης ανόητων λίθων, από τους οποίους ανά πάσα στιγμή κινδυνεύουμε. Διαθέτουμε λογικές διαδικασίες και μεθοδολογίες που επιτρέπουν να μην παραδιδόμαστε στους κρουνούς αποχαύνωσης που εκτοξεύουν απ’ όλες τις κατευθύνσεις. Η λογική, συνεπικουρούμενη από τη γενική γνώση, μπορεί να αντικρούσει και να ξεσκεπάσει την καθημερινή βλακεία, ιερή ή ανίερη. 

Υπάρχουν ορισμένα πράγματα στην αντίστασή μας με τη χαζομάρα που δεν πρέπει να μας διαφεύγουν. Καταρχάς, πρέπει να ξέρουμε πώς η θεωρία, η ιδιαίτερη άποψη που τρέφουμε, επιδρά στην αντιλαμβανόμενη πραγματικότητα. 

«Αυτό που παρατηρούμε δεν είναι η ίδια η φύση, αλλά ό,τι αντιλαμβανόμαστε από αυτήν βάσει των μεθόδων της έρευνάς μας», είχε πει χαρακτηριστικά ο Βέρνερ Χάιζενμπεργκ1. 

Με άλλα λόγια, η πραγματικότητα τείνει προς τον “υποκειμενισμό” τουλάχιστον, ανάλογα με το βαθμό ακριβείας των μέσων παρατήρησης, την αντιληπτική ικανότητα του παρατηρητή. 

Η Δύση είναι τελειωμένη - αλλά γιατί;

του Andre Vltchek

Παρά κάποιες οικονομικές και κοινωνικές καθυ-στερήσεις και προβλήματα, η δυτική αυτοκρα-τορία τα πάει αρκετά καλά, αν μετρήσουμε, δηλαδή, την επιτυχία με την ικανότητα ελέγχου του κόσμου, επηρεασμού της σκέψης των αν-θρώπων σε όλες τις ηπείρους και συντριβής σχεδόν όλων των ουσιωδών διαφωνιών, εντός και εκτός των χωρών της.

Αυτό που έχει σχεδόν εξαφανιστεί από τη ζωή σε μέρη όπως η Νέα Υόρκη, το Λονδίνο ή το Παρίσι είναι η απλή ανθρώπινη χαρά, που είναι τόσο οφθαλμοφανής όταν υπάρχει. Παραδόξως, στα ίδια τα κέντρα εξουσίας, οι άνθρωποι φαίνεται να έχουν αγωνιώδη, άδεια σχεδόν τρομακτική ζωή. Όλο αυτό κάπως δεν ταιριάζει. Δεν θα έπρεπε οι πολίτες των κατακτητικών χωρών του κόσμου, του νικηφόρου καθεστώτος, να είναι τουλάχιστον βέβαιοι για τον εαυτό τους και αισιόδοξοι;

Βεβαίως, υπάρχουν πολλοί λόγοι που δεν είναι και κάποιοι φίλοι μου ήδη έχουν περιγράψει με λεπτομερή και παραστατική γλώσσα τις βασικές, τουλάχιστον, αιτίες για την κατάθλιψη και την έλλειψη ικανοποίησης από τη ζωή που στην κυριολεξία καταβροχθίζουν ζωντανούς εκατοντάδες εκατομμύρια πολίτες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής.

Η κατάσταση αναλύεται κυρίως από κοινωνικο-οικονομική σκοπιά. Ωστόσο, πιστεύω ότι οι πιο....

σημαντικές αιτίες της παρούσας κατάστασης πραγμάτων είναι πολύ πιο απλές: η Δύση και οι αποικίες της κατέστρεψαν σχεδόν ολοκληρωτικά τα πιο ουσιαστικά ανθρώπινα ένστικτα: την ικανότητα των ανθρώπων να ονειρεύονται, να είναι παθιασμένοι, να εξεγείρονται και να «ανακατεύονται» - να συμμετέχουν.

Πένθος, στη χώρα που δεν μαθαίνει ποτέ

Στέλιος Κούλογλου:  

Κανονικά, η ΝΔ θα έπρεπε να πανηγυρίζει με την διαφαινόμενη συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές. Ο κ. Μητσοτάκης υπέστη μια ψυχρολουσία κατά την επίσκεψη του τη προηγούμενη εβδομάδα στο Βερολίνο. Η Μέρκελ ήταν επιφυλακτική, ο ψυχρός Σόιμπλε δεν δέχθηκε να βγάλει ούτε μια φωτογραφία με τον πρόεδρο της ΝΔ και όλοι οι Γερμανοί συνομιλητές τού τόνισαν ότι θεωρούν το ελληνικό πολιτικό σύστημα αναξιόπιστο.

Ο βασικός λόγος για αυτό είναι ότι θεωρούν πως οι Έλληνες πολιτικοί νοιάζονται για την εξουσία, αλλά όχι για την χώρα τους. Την ώρα δηλαδή η τύχη της κρέμεται από μία κλωστή, η αξιολόγηση δεν έχει κλείσει και το grexit από την ευρωζώνη ξαναμπαίνει στη δημόσια συζήτηση, το τελευταίο που θα έπρεπε κανείς να ζητήσει είναι πρόωρες εκλογές. Η πολιτική και οικονομική κρίση που θα προκαλούσαν, θα γύριζαν τη κατάσταση χρόνια πίσω. Θα διευκόλυναν τα σχέδια του φον Σόιμπλε που θέλει να χρησιμοποιήσει μια νέα ελληνική κρίση για να προσαρμόσει την Ευρωπαϊκή Ένωση στα γερμανικά μέτρα.

Είναι οι διαφορές μεταξύ Βερολίνου και ΔΝΤ και οι νέες απαιτήσεις που προβάλλει το τελευταίο μετά από κάθε ελληνικό συμβιβασμό, που βασικά ευθύνονται για την καθυστέρηση της αξιολόγησης: μετά το καλοκαίρι, ζητούσε πρόσθετα μέτρα 2 δις. Όταν τα οικονομικά αποτελέσματα δεν τα δικαιολογούσαν, άρχισε να ζητάει "κόφτη" για τις συντάξεις και το αφορολόγητο για μετά το 2018, παρότι δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο από το μνημόνιο Όταν η κυβέρνηση έδειξε να το συζητάει, ελπίζοντας ότι ο κόφτης δεν θα χρειαστεί να ενεργοποιηθεί,το ΔΝΤ επανήλθε απαιτώντας τα μέτρα να νομοθετηθούν εκ των προτέρων.

Πρόκληση: Η Alpha Bank που σώσαμε με τα μνημόνια θα δανείσει την Fraport για να αγοράσει τα αεροδρόμια μας!

Σε συμφωνία με πέντε δανείστριες τράπεζες για τη χρηματοδότηση της ιδιωτικοποίησης των 14 περιφερειακών αεροδρομίων κατέληξε η Fraport Greece. H χρηματοδότηση αφορά τόσο το εφάπαξ τίμημα της εξαγοράς (Acquisition Facility) όσο και το ποσό για τις επενδύσεις που έχει δεσμευθεί να πραγματοποιήσει (Capital Expenditure Facility), αναφέρουν στην «Κ» τραπεζικές πηγές από το εξωτερικό. Την ίδια ώρα παραμένουν προς επίλυση κρίσιμα ζητήματα ευθύνης του Δημοσίου, όπως η στελέχωση με ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό των ιατρείων των αεροδρομίων που ενδεχομένως να δημιουργήσουν προβλήματα στο χρονοδιάγραμμα μεταβίβασης της 15ης Μαρτίου.

Η συνολική χρηματοδότηση που απαιτείται είναι της τάξεως του 1,5 δισ. ευρώ, το 40% περίπου εκ της οποίας θα προέλθει από ίδια κεφάλαια των μετόχων της Fraport Greece. Το χρηματοδοτικό σχέδιο κατατέθηκε προς έγκριση στο ελληνικό Δημόσιο και τελεί υπό επεξεργασία από το ΤΑΙΠΕΔ και τους συμβούλους του για την παραχώρηση.

Από τις πέντε τράπεζες, οι τέσσερις είναι διεθνείς χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί και η μία ελληνική. Ειδικότερα, στη χρηματοδότηση συμμετέχουν, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η European Investment Bank (ΕΙΒ), η European Bank for Reconstruction and Development (EBRD), η International Finance Corporation (IFC, θυγατρική της World Bank), η Black Sea Trade and Development Bank (BSTDB) και η Alpha Bank. H αρχιτεκτονική του χρηματοδοτικού σχήματος είναι τέτοια, που επιτρέπει την είσοδο πρόσθετων πιστωτών κατά τη διάρκεια του δανείου, συμπληρώνουν.

Ο Τραμπ στο Λευκό Οίκο: Όταν ανοίγουν οι ασκοί του πιο εφιαλτικού Αιόλου!..

Του Γιώργου Μητραλιά

Μετά από τέσσερις βδομάδες στο Λευκό Οίκο, ένας πρώτος απολογισμός της προεδρίας Τραμπ είναι όχι μόνο εφικτός αλλά και εξαιρετικά χρήσιμος καθότι μεστός πολύτιμων διδαγμάτων. Καταρχήν, αντίθετα από ό,τι έσπευδαν να προβλέψουν οι ευσεβείς πόθοι των διεθνών ΜΜΕ και των καγκελαριών που τον ήθελαν να “προσαρμόζεται στη πραγματικότητα” και να γίνεται «συνεννοήσιμος», ο Τραμπ κάνει ό,τι λέει, δηλαδή ό,τι υποσχέθηκε να κάνει (χωρίς αυτό να σημαίνει και ότι πετυχαίνει ό,τι κάνει). Και μάλιστα σε χρόνο ρεκόρ…

Αυτή η πρώτη διαπίστωση έχει ήδη τις εξής τέσσερις σημαντικότατες συνέπειες: Πριν απ’όλα, ο Τραμπ αποδεικνύεται -στην πράξη πια- ακόμα πιο εφιαλτικά επικίνδυνος από όσο τον είχαν εμφανίσει τα προεκλογικά του “επιτεύγματα”. 

Το γεγονός μάλιστα ότι προχωράει μεθοδικά και βάσει σχεδίου,ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες του μέντορά του και φημολογούμενου “ουσιαστικού προέδρου των ΗΠΑ” Στίβεν Μπάννον, τον καθιστά ακόμα πιο επικίνδυνο καθώς αρχίζουν να φωτίζονται πτυχές των στόχων του που παρέμεναν μέχρι χτες σκοτεινές και μυστηριώδεις. Συγκεκριμένα, οι συμπτώσεις είναι πια τόσο πολλές ώστε να μας κάνουν να μην έχουμε πια την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Τραμπ προχωράει ακολουθώντας σχεδόν κατά γράμμα το παράδειγμα των πρώτων διδαξάντων... Μουσολίνι και -κυρίως- Χίτλερ.

Ωστόσο προσοχή: Όπως το γράφαμε ήδη σε προηγούμενο κείμενό μας (1), δεν αρκεί να το θέλεις για να είσαι φασίστας, ειδικά μάλιστα όταν δεν πρόκειται για ένα άτομο αλλά για ένα υπό δημιουργία καθεστώς. 

Ενόσω ο Τραμπ και οι φίλοι του θα συνεχίσουν να στερούνται εκείνου του οργανωμένου μαζικού κινήματος που θα τους δώσει την υλική δυνατότητα να υλοποιήσουν την διακηρυγμένη υπόσχεσή τους να συντρίψουν τους αντιπάλους τους (εθνικές, φυλετικές και άλλες μειονότητες, και πριν απ’όλα το εργατικό κίνημα και τις οργανώσεις του), θα παραμένουν ένα ημιτελές κακέκτυπο των φασιστικών κινημάτων και καθεστώτων του προηγούμενου αιώνα...

«Ελληνικό Νόμισμα: ερωτήματα & απαντήσεις»...

Αν θέλετε κρατική οντότητα, κυριαρχία & πολιτισμό, έχετε νόμισμα. Τελεία!... Αναγκαία συνθήκη είναιη κυρίαρχη δημοσιονομική ΚΑΙ νομισματική πολιτική. Απὸ τον καιρό του Ομήρου.

Τοῦ Γιώργου Κακαρελίδη*

Πρίν ἀπ' ὅλα πρέπει νὰ ἀπαντηθοῦν τὰ ἑξῆς θεμελιώδη έρωτήματα:

-΄Επιθυμοῦμε κρατική κυριαρχία Ναί /Οχι; Ἄν, ΟΧΙ τότε περιττή κάθε περαιτέρω συζήτηση.

Ἄν ΝΑΙ, ἀναγκαία συνθήκη εἶναι ἡ κυρίαρχη δημοσιονομική ΚΑΙ νομισματική πολιτική. Ἀπὸ τὸν καιρό τοῦ Ὁμήρου. Τὸ δὲ μῖγμα ἀκολουθητέας οἰκονομικῆς πολιτικῆς, δηλαδή τὰ τεχνικά ἐργαλεῖα, εἶναι ἀρκετά (ἔχουν γραφεῖ 4 παραπλήσιες καὶ συγκροτημένες μέθοδοι γιά τήν ἀποχώρηση ἀπό τό εὐρώ, ἀπό τόν Roger Bootleκαὶ τὴν ὁμάδα του τῆς Capital Economics, τόν Νίκο Ἰγγλέση, τόν Κώστα Κόλμερ, τόν Θεοδ. Κατσανέβα καὶ τὴν ὁμάδα του, ὅπως καὶ σειρά ἄρθρων, ἐξαιρετικῶν οἰκονομολόγων στὰ ἐπί μέρους εἰδικά ἐργαλεῖα).

- Γιατί ὄχι στό ευρώ;

Γνωρίζουμε ὅτι τό εὐρώ οὔτε νόμισμα εἶναι οὔτε "κοινό". Δὲν εἶναι νόμισμα, διότι:

1) δὲν ἔχει ἐκ κατασκευῆς τούς βασικούς μηχανισμούς τοῦ νομίσματος ὅπως Μηχανισμό ἀνακύκλωσης πλεονασμάτων, Μηχανισμό διαχείρισης ἐλλειμμάτων (!) κτλ καὶ

2) δὲν φτιάχτηκε, σὲ ἀντίθεση μέ τό δολλαριο, προνοῶντας γιὰ τὴν σταθερότητα ἐργασίας!

3)Δὲν εἶναι "κοινὀ" διότι τό κόστος του στίς ἐπιχειρήσεις (πχ τοῦ νότου) εἶναι διαφορετικό (πχ ἀπό τόν βορρᾶ), μέ ἀποτέλεσμα τὴν καταδίκη σὲ μόνιμη ὑπανάπτυξη καὶ μαρασμό αὐτῶν. Ἀκόμη καὶ γιὰ τὴν Γαλλία. Φτιάχτηκε ἁπλᾶ καί μόνο στὴν προσπάθεια Γαλλίας Γερμανίας νὰ ἐλέγξουν ἡ μιά τὴν ἄλλη.

Διπλό έγκλημα: τυρόπιτα στα Εξάρχεια!

Δύο είναι οι πληγές της σύγχρονης Ελλάδας: το άβατο των Εξαρχείων και η αγορά τυρόπιτας χωρίς απόδειξη. Ο άνθρωπος που θα συμβόλιζε λοιπόν το απόλυτο μνημονιακό κακό, τον συνδυαστικό Βελζεβούλ της κρίσης, είναι αυτός που θα έτρωγε τυρόπιτα χωρίς απόδειξη στα Εξάρχεια. Εξετάζω ψύχραιμα τις δηλώσεις δύο αμόλυντων εκπροσώπων του πολιτικού συστήματος, του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Θόδωρου Πάγκαλου, για τους κινδύνους από τους οποίους απειλείται το αγνό κορμάκι της ελληνικής κοινωνίας: τα μπάχαλα και τη χαμηλής κλίμακας φοροδιαφυγή.

του Κωνσταντίνου Πουλή

Αυτό που έχει μάθει ο φαυλοκράτης, λέει ο Θωμάς Κοροβίνης, είναι να αρμέγει την εθνική αγελάδα, να καμαρώνει για τα αξιώματα και να διεκπεραιώνει ρουσφέτια. Η λίστα δεν είναι πλήρης, με βάση την πρόσφατη εμπειρία μας. Πρέπει να συμπληρωθεί: ο φαυλοκράτης αρμέγει, καμαρώνει, διεκπεραιώνει και ηθικολογεί. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό των ανθρώπων που μας κάθονται στο σβέρκο και καλοπερνάνε εις βάρος μας είναι το υψωμένο δάχτυλο, για όλους τους μικροκινδύνους που έχουμε υποτιμήσει, αλλά που είναι σημαντικότεροι όλων. Κι έτσι, καθισμένοι πάνω στο σβέρκο μας, μας καλούν να κηρύξουμε πόλεμο ενάντια στις μύγες που μας τσιμπάνε. Στο άβατο των Εξαρχείων, τον απρόσεκτο τυροπιτοφάγο, όλους αυτούς που μας τρώνε τη ζωή. Με λίγα λόγια, ετοιμαστείτε για αυτό που συνήθως ονομάζεται "λαϊκισμός" στην τρέχουσα πολιτική αργκώ.

Το άβατο των Εξαρχείων είναι κάτι σαν έλεγχος πραγματικότητας για την πολιτική μας σκηνή. Είναι ένα κριτήριο με το οποίο μπορείς να αντιληφθείς κατά πόσο ζούμε στον ίδιο πλανήτη με τον άνθρωπο που μιλά, ή σε ποιο βαθμό μιλάμε την ίδια γλώσσα αλλά δεν καταλαβαινόμαστε. Η προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι εντελώς διαφανής: ο μέσος νοικοκυραίος φοβάται τα μπάχαλα και αγαπάει την ασφάλεια. Όσο περισσότερο του λείπει η ασφάλεια, τόσο περισσότερο χρειάζεται να του τη θυμίζεις και να ρίχνεις το φταίξιμο σε αυτούς που σε βολεύει. Ανασφάλεια όμως σε αυτό το σύμπαν δεν είναι η εργασιακή ανασφάλεια, αυτή είναι «ευελιξία» ή (ακόμη χειρότερα) «ευελφάλεια», ευελιξία και ασφάλεια μαζί, όπως πρέπει επιτέλους να μάθουμε να λέμε. Η ασφάλεια απειλείται από τις ορδές των βαρβάρων που κατοικούν μέσα στην πόλη μας. Ή, όπως έγραψε iefimerida, αντιεξουσιαστές που καθημερινά δεν διστάζουν να διαλύουν τα σπίτια των κατοίκων για να φτιάξουν πολεμοφόδια για τη μάχη με την αστυνομία. Φωτογραφίες από τοίχους με γκράφιτι πείθουν για του λόγου το αληθές. Θυμόμαστε το ρεπορτάζ με τους ιπτάμενους αναρχικούς, ως δείγμα της ξεκαρδιστικής ηλιθιότητας με την οποία ασκείται ενίοτε η συστημική προπαγάνδα. Σε αυτό τώρα προστίθεται το άβατο των Εξαρχείων.

16-17 Φεβρουαρίου του 1943.. “Από παρελθούσης Τρίτης, κωμόπολις Δομενίκου δεν υπάρχει»...

Ψυχικό μεγαλείο ενός απροσκύνητου λαού!

Μερικούς μήνες αργότερα, με τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας τον Σεπτέμβριο 1943, εκατοντάδες ιταλοί στρατιώτες θα ζητήσουν καταφύγιο στα χωριά της περιοχής, οι κάτοικοι των οποίων θα τους βοηθήσουν να συνδεθούν με τον ΕΛΑΣ. “Από παρελθούσης Τρίτης, κωμόπολις Δομενίκου δεν υπάρχει». Με αυτή τη λιτή πρόταση ξεκινούσε το τηλεγράφημα του διευθυντή υποδιοικήσεως Ελασσόνας Νίκου Μπάμπαλη, μετά τη σφαγή στο Δομένικο. Στη συνέχεια περιέγραφε συνοπτικά τα γεγονότα της 16ης – 17ης Φεβρουαρίου του 1943, που στοίχισαν τη ζωή σε 194 αθώους κατοίκους... 

74 χρόνια έχουν περάσει από τη σφαγή του Δομένικου, στις 16-17 Φεβρουαρίου 1943, ενός από τα πλέον στυγερά εγκλήματα των ιταλών φασιστών στον ελλαδικό χώρο. 

Μετά από επίθεση του ΕΛΑΣ σε κοντινή περιοχή -στο σημείο Μαυρίτσα- κατά την οποία σκοτώθηκαν οχτώ ιταλοί στρατιώτες και ένας αξιωματικός, μεγάλη στρατιωτική δύναμη εισέβαλε στο Δομένικο και με τη βοήθεια του διορισμένου από το οπερετικό "Πριγκιπάτο της Πίνδου" προέδρου της κοινότητας, Νίκου Χώτου. 

Οι Ιταλοί αποφάσισαν να εκδικηθούν τον άμαχο πληθυσμό.

Γκάμπριελ: Η Ελλάδα δαπανά το 2% του ΑΕΠ για την άμυνα και δεν έχει να πληρώσει συντάξεις

"Ας μην ξεκινήσουμε χαρωπά μια νέα κούρσα εξοπλισμών"

Ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ έφερε ως παράδειγμα την Ελλάδα, για δύο διαφορετικά ζητήματα, μιλώντας στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια του Μονάχου. 

Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών προειδοποίησε για τους κινδύνους των «ακρωτηριασμών» της Ευρώπης, αναφέροντας ως παράδειγμα την Ελλάδα. Κάτι που, όπως το ερμηνεύει το Spiegel, ήταν ένα κρυφό μήνυμα κατά του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, που επανέφερε το Grexit στο τραπέζι. 

Δύσκολο θα ήταν για τη Γερμανία να προσθέσει 25 δισεκατομμύρια ευρώ στο αμυντικό προϋπολογισμό της προκειμένου να ανταποκριθεί στον στόχο αμυντικών δαπανών που έχει θέσει το ΝΑΤΟ, αν την ίδια στιγμή, οι πολιτικοί επιδιώκουν να μειώσουν τους φόρους, σύμφωνα με τον Γερμανό υπουργό Εξωτερικών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ.

Ο Σοσιαλδημοκράτης Γκάμπριελ είπε πως η Γερμανία παραμένει δεσμευμένη στον στόχο του ΝΑΤΟ, αλλά είπε πως τα μέλη του ΝΑΤΟ χρειάζεται επίσης να επικεντρωθούν στις ριζικές αιτίες των απειλών ασφαλείας, όπως η κλιματική αλλαγή και η φτώχεια, και να μην επικεντρώνονται αποκλειστικά στις αμυντικές δαπάνες.

Έθεσε επίσης υπό αμφισβήτηση την ορθότητα της άποψης που επικεντρώνεται αποκλειστικά στις αμυντικές δαπάνες ως ποσοστό του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, σημειώνοντας πως η Ελλάδα ανταποκρίνεται στον στόχο του ΝΑΤΟ δαπανώντας το δύο τοις εκατό του οικονομικού προϊόντος της για την άμυνα, αλλά δεν μπορεί ταυτόχρονα να καταβάλει επαρκείς συντάξεις στους πολίτες.