1821: Ημέτεροι και μεσάζοντες «έφαγαν» τα δάνεια του Αγώνα

Γιώργος Σαρρής

Πόλεμος χωρίς χρήµατα δεν γίνεται, και η Επανάσταση του 1821 δεν θα µπορούσε να αποτελεί εξαίρεση! Τα πρώτα δύο χρόνια ο Αγώνας συντηρούνταν από τις λιγοστές δηµόσιες προσόδους, τη λαφυραγωγία, τις συνδροµές φιλελλήνων του εξωτερικού, την έκτακτη φορολογία του κλήρου και των µονών, άντε και από ευκατάστατους Οθωµανούς αιχµαλώτους που πλήρωναν λύτρα.

Τα χρήµατα αυτά, όµως, αδυνατούσαν να καλύψουν τις ολοένα και περισσότερο αυξανόµενες ανάγκες για αγορά πλοίων, όπλων και πυροµαχικών. Ούτε καν για την πληρωµή των ανδρών δεν επαρκούσαν. Γι’ αυτό και οι αγωνιστές «µισθοδοτούνταν» πολλές φορές από το πλιάτσικο που γινόταν. Οι δε Εθνοσυνελεύσεις είχαν απαγορεύσει την πώληση κτηµάτων που άφηναν πίσω τους οι Τούρκοι εγκαταλείποντας τις περιοχές που απελευθερώνονταν – αν και προς το τέλος του πολέµου η συγκεκριµένη απόφαση καταστρατηγήθηκε. Η σύναψη δανείου από το εξωτερικό εν ονόµατι της επαναστατικής ελληνικής κυβέρνησης αποτελούσε µονόδροµο.

Σε ποιους θα απευθυνόµασταν, όµως; Η πρώτη αποτυχηµένη προσπάθεια έγινε παραδόξως µε το ρωµαιοκαθολικό τάγµα των Ιωαννιτών Ιπποτών, που έστειλαν µέχρι και πρέσβη στην Ελλάδα για διαπραγµατεύσεις, τον µαρκήσιο ντε Σαντ Κουά Μολάι. Ζητούσαµε 4 εκατοµµύρια αγγλικές λίρες. Οι εκπρόσωποι του τάγµατος απάντησαν πως, αντί για 4 εκατοµµύρια, µπορούν να µας δώσουν 10, αρκεί να λάβουν ως αντάλλαγµα την κυριαρχία της Καρπάθου, της Αστυπάλαιας και της Ρόδου, που κατείχαν µέχρι το 1522, την προσωρινή κατοχή της Σύρου και την εκµετάλλευση µιας σειράς ερηµόνησων στη δυτική πλευρά της Πελοποννήσου. Η πρόταση απορρίφθηκε χλευαστικά.

ο Νικηταράς και η Βαυαροκρατία

του Στέφανου Μίλεση*…

Ο υποστράτηγος και Γερουσιαστής Νικήτας Σταματελόπουλος (Νικηταράς) πέθανε στον Πειραιά στις 6 το πρωί της 25ης Σεπτεμβρίου του 1849, σε ηλικία 68 ετών. 

Είναι από τις ελάχιστες φορές που όσοι ήρωες της επανάστασης βρίσκονταν ακόμα εν ζωή, κατέβηκαν στον Πειραιά προκειμένου να παραλάβουν το νεκρό λείψανο του ήρωα και να το συνοδεύσουν μέχρι το ναό της Αγίας Ειρήνης στην Αθήνα.

Εκεί τον αποχαιρετιστήριο λόγο εκφώνησε ο Νεόφυτος Βάμβας, παλιός μας γνώριμος στον Πειραιά καθώς υπήρξε ο πρώτος ιδρυτής ιδιωτικού σχολείου στην πόλη μας όταν ο Πειραιάς ήταν ακόμα μια μικρή και ασήμαντος πολίχνη.

Ακολούθησε η ομιλία του Παναγιώτη Σούτσου του αόρατου εμπνευστή και εισηγητή της εορτής της 25ης Μαρτίου την οποία εορτάζουμε ως ημέρα της Εθνικής μας παλιγγενεσίας μέχρι και σήμερα. Βέβαια από τα 10 σημεία που εισηγήθηκε ο Σούτσος το 1835 ο Όθωνας αποδέχθηκε μόνο το ένα το 1838. Αυτό της ημερομηνίας της 25ης Μαρτίου.

Η γύμνια του βαυαρικού συστήματος

Η Επικίνδυνη Βαλκανοποίηση Της Ευρώπης...

Διχασμένες ελίτ ερίζουν και αναζητούν στήριγμα σε μεγάλες δυνάμεις. Αυτή η νοοτροπία επικρατούσε στα Βαλκάνια, αλλά πλέον έχει επεκταθεί στην ΕΕ, προειδοποιεί ο Βούλγαρος ανθρωπολόγος Ιβαίλο Ντίτσεφ.

Τα Βαλκάνια αποτελούν συνώνυμο της διάσπασης και της αντιπαράθεσης. Όλα τα νέα έθνη της περιοχής είχαν προκύψει, με τη συμπαράσταση μεγάλων δυνάμεων της εποχής, από την κατάρρευση της Οθωμανικής ή της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας. Αποτέλεσμα: Δεν πρόλαβαν να αναπτύξουν δικές τους ελίτ, οι οποίες θα διέθεταν και την απαιτούμενη νομιμοποίηση. Συνήθως το πολιτικό προσωπικό εμφανιζόταν από το πουθενά και προσπαθούσε να σταθεροποιήσει την παρουσία του με την υποστήριξη ξένων δυνάμεων. Υπό αυτό το πρίσμα οι Ρουμάνοι θεωρούνταν προκεχωρημένο φυλάκιο της Γαλλίας στην περιοχή, οι Σέρβοι και οι Βούλγαροι ανταγωνίζονταν μεταξύ τους για την αγάπη της Μητέρας Ρωσίας, Έλληνες και Τούρκοι πλησίασαν τη Μεγάλη Βρετανία, Βόσνιοι και Κροάτες την Αυστρία.

Σάρπβιλ: Η αιματοχυσία πίσω από την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού

Σήμερα ο πλανήτης τιμά τους αγώνες ενάντια σε κάθε διάκριση.
Την πάλη ενάντια στον ρατσισμό. Ως είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις, η ανθρωπότητα καθιερώνει ανάλογες μέρες, μετά από μια τραγική και ματωμένη ιστορία.

Όπως αυτή που έλαβε χώρα στις 21 Μάρτη του 1960, στο Σάρπβιλ της Νότιας Αφρικής του Απαρτχάιντ.

Το 1945, προετοιμάζοντας το «έδαφος» για την τυπική επιβολή του ρατσιστικού καθεστώτος του Απαρτχάιντ λίγα χρόνια αργότερα, το 1948, οι αρχές της Νότιας Αφρικής επιβάλουν τον «Ενιαίο νόμο για τους ιθαγενείς στις αστικές περιοχές», ο οποίος προέβλεπε ολόκληρη σειρά διαφόρων και διαφορετικών αδειών και ντοκουμέντων που όφειλε να διαθέτει ο μαύρος πληθυσμός.

Μεταξύ άλλων, αυτά τα έγγραφα περιείχαν πληροφορίες για το εργασιακό καθεστώς του κατόχου τους, καθώς και για τις επιτρεπόμενες δουλειές για τους μαύρους σε συγκεκριμένες περιοχές.

Το 1952, το καθεστώς ενισχύει την παραπάνω νομοθεσία, με έναν νόμο υπό τον κυνικό, ως προς το περιεχόμενό του, τίτλο… «Για την άρση του νόμου περί αδειών». Παρά την ονομασία του, ο νέος νόμος υποχρέωνε τον μαύρο πληθυσμό, ανεξάρτητα από το αν είχε ή όχι τις προηγούμενες άδειες, να έχει πάντα πάνω του ένα ειδικό βιβλιαράκι στο οποίο έπρεπε να υπάρχει το πλήρες όνομα του κατόχου, ο φορολογικός του αριθμός, άδεια παρουσίας σε αστική ζώνη, άδεια αναζήτησης εργασίας στην πόλη, άδεια του Γραφείου Εργασίας, υπογραφή του εργοδότη ανανεούμενη ανά μήνα, που να επιβεβαιώνει ότι ο κάτοχος εξακολουθεί να εργάζεται για εκείνον, καθώς και άλλα στοιχεία.

Ο Κομμουνισμός έπεσε, η Δύση μαράζωσε

Του Απόστολου Αποστολόπουλου

Μόλις κατέρρευσε ο εχθρός, η ΕΣΣΔ και ο κομμουνισμός, οι ΗΠΑ άρχισαν να παίρνουν την κάτω βόλτα, σέρνοντας πίσω τους την Ευρώπη. Οι παλιές ευρωπαϊκές Μεγάλες Δυνάμεις ήταν, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ρετάλια κραταιού παρελθόντος. Κρατιούνται στην επιφάνεια μόνο χάρη στις ΗΠΑ. Μόνες τους, είτε μια-μία είτε ως ΕΕ, είναι ασήμαντες στρατιωτικά, ανυπόληπτες πολιτικά, εξαρτημένες οικονομικά, με βιομηχανία και οικιακή οικονομία που λειτουργούν χάρη στο φτηνό ρωσικό αέριο και πετρέλαιο. 

Για τη Δύση ο εχθρός, η Ρωσία αντί για την ΕΣΣΔ, παραμένει ίδιος. Αλλά χωρίς το σκιάχτρο του κομμουνισμού, χωρίς εσωτερικό εχθρό, η απειλή έχει μετατραπεί σε σκιαμαχία. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει πως η Δύση ισχυρίζεται ότι νίκησε και ταυτόχρονα τρέμει τον ηττημένο.

Όχι μόνο τον τρέμει αλλά του αποδίδει πλέον υπερφυσικές ιδιότητες. Η Ρωσία είναι ικανή να βγάζει πρόεδρο των ΗΠΑ όποιον θέλει, αν πιστέψουμε τις κατηγορίες εναντίον του Τραμπ, μπορεί να δολοφονεί πράκτορες στη μέση του Λονδίνου (υπόθεση Σκριπάλ) κάτω από τη μύτη των πολύπειρων Βρετανικών μυστικών υπηρεσιών και ναι μεν ήταν παρανόηση ότι ανακατεύεται στις ελληνικές εκλογές αλλά αναμιγνύεται στις υποθέσεις του Πατριαρχείου της Πόλης, λέει ατάραχος ο Πάιατ. 

Για ένα σιωπούν στη Δύση: τη στρατιωτική (και πολιτική) υπεροχή της Ρωσίας στον πόλεμο στη Συρία. Για το πραγματικό γεγονός ότι η Ρωσία είναι ικανή πλέον να δίνει ισχυρά χτυπήματα, χωρίς να φοβάται στρατιωτικά αντίποινα. Οι Ευρωπαίοι είναι υποχρεωμένοι να κρατάνε ισορροπία με τη Ρωσία όσο και αν τους πιέζουν οι Αμερικάνοι. Αν σπάσουν την ισορροπία, οι ελίτ θα δουν το χάρο με τα μάτια τους από τους ξεπαγιασμένους, κατά τα άλλα φιλήσυχους, αστούς. Τα κίτρινα γιλέκα θα μοιάζουν με βαρετή σύναξη γονέων και κηδεμόνων. 

Το φάσμα του εμφύλιου πολέμου πλανιέται ήδη πάνω από τις ΗΠΑ!

Του Γιώργου Μητραλιά

Μπορείτε να φανταστείτε πόσο ριζικά θα άλλαζε ο κόσμος μας, και μαζί με αυτόν και η χώρα μας, αν στην παγκόσμια υπερδύναμη που είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ξεσπούσε αύριο εμφύλιος πόλεμος; Ας μην σπεύσετε να χαμογελάσετε δηλώνοντας ότι το ερώτημα είναι εκτός τόπου και χρόνου ή ότι μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Μην το κάνετε επειδή δεν είναι εκτός ούτε τόπου ούτε χρόνου! Επειδή πρωτοστατούντος του ίδιου του Τραμπ που δεν κρύβει τις εμφυλιοπολεμικές διαθέσεις του, όλο και περισσότεροι είναι στις ΗΠΑ οι εχθροί και φίλοι του που δεν αποκλείουν πια αυτό το -μέχρι χτες αδιανόητο- κατακλυσμικό ενδεχόμενο….

Πριν από λίγες μέρες και μόλις μερικές βδομάδες μετά τη δήλωση του ανθρώπου που ίσως τον γνωρίζει καλύτερα από κάθε άλλο, του πρώην δικηγόρου του Μάϊκλ Κόεν, ότι ο Τραμπ δεν θα δεχτεί ποτέ να μεταβιβάσει ειρηνικά την εξουσία, ο ίδιος ο Τραμπ επιβεβαίωνε την προειδοποίηση του Κόεν με μια νέα πολύ εύγλωττη δήλωσή του. Πράγματι, σε συνέντευξή του στο Breitbart του διαβόητου Στηβ Μπάνον, που φιλοξενεί τη διεθνή αφρόκρεμα της ρατσιστικής και σεξιστικής ακροδεξιάς, δήλωνε με το γνωστό αμίμητο ύφος και λεξιλόγιό του τα εξής αποκαλυπτικά των προθέσεών του: “Έχω την υποστήριξη της αστυνομίας, την υποστήριξη των στρατιωτικών, την υποστήριξη των Μοτοσυκλετιστών για τον Τραμπ -έχω τους σκληρούς ανθρώπους, αλλά δεν το παίζουν σκληρά – μέχρι αυτοί να φτάσουν σε ένα συγκεκριμένο σημείο, και τότε θα είναι πολύ άσκημα, πολύ άσκημα”!(1)

Κίτρινα Γιλέκα και «Κίτρινα Γιλέκα»

της Μαρία Δεναξά

  "η κοινωνική κρίση στη Γαλλία εισέρχεται σε μια νέα φάση επιδείνωσης καθώς η εκτελεστική εξουσία δείχνει απρόθυμη να την διαχειριστεί. Εδώ και 18 εβδομάδες ο Μακρόν προσπαθεί να πείσει "Αυτός ή το Χάος". Το χάος όμως προκλήθηκε και παραμένει, από την επιτάχυνση των αντιλαϊκών πολιτικών λιτότητας που εφαρμόζει κι έχουν αποδειχθεί και στη Γαλλία άδικες και αναποτελεσματικές."

📍 Στην πρώτη φωτογραφία βλέπετε τα Κίτρινα Γιλέκα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων, στη δεύτερη τα «Κίτρινα Γιλέκα» όπως ο γάλλος πρόεδρος, υπουργοί, βουλευτές και τα ΜΜΕ αποκαλούν τα περίπου 1500 μέλη της ομάδας των Black Blocs, που βρέθηκαν μεταξύ των διαδηλωτών χθές και προκάλεσαν καταστροφές όχι μόνο στα Ηλύσια, αλλά και στις περιοχές Σεν Λαζάρ και Σατλέ.

📍 24 ώρες μετά τις σκηνές χάους που επαναλήφθηκαν στην καρδιά της γαλλικής πρωτεύουσας και πολύς κόσμος αναρρωτιέται πως είναι δυνατόν οι τόσο καλά προετοιμασμένες και σε ετοιμότητα αρχές να πιάστηκαν στον ύπνο, αφού μέρες τώρα γνώριζαν για την παρουσία των Black Blocs στο μαζικό κάλεσμα, μέσω των κοινωνικών δικτύων στο Παρίσι, ενόψει της 18ης κινητοποίησης των Κίτρινων Γιλέκων.

📍   “Διαθέτουμε 12 διμοιρ

Όλο και πιο μακριά Τουρκία και ΗΠΑ: Κίνδυνοι και αυταπάτες για την Αθήνα

του Δημήτρη Μηλάκα

Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις, όπως υποστηρίζει σε κάθε ευκαιρία ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ, «είναι καλύτερες από οποιαδήποτε άλλη περίοδο στο παρελθόν». Η ελληνική κυβέρνηση –

αφήνοντας κατά μέρος την «αριστερή της φυσιογνωμία» και προβάλλοντας τον κυβερνητικό της ρεαλισμό – εμφανίζει ως επίτευγμά της τη στρατηγική αναβάθμιση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων. 

Ωστόσο, για να έχει κάποιος μια σαφή εικόνα των δεδομένων που χαρακτηρίζουν το τρέχον ελληνοαμερικανικό ειδύλλιο, θα πρέπει να λάβει υπόψη μια ακόμη παράμετρο που διαμορφώνει ένα τοπίο κινούμενης άμμου στην περιοχή: Ουδέποτε στο παρελθόν οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις είχαν βρεθεί στο χαμηλό επίπεδο που βρίσκονται σήμερα.

Τα προβλήματα στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις άρχισαν να καταγράφονται δημοσίως από το 2003, όταν η τουρκική ηγεσία αρνήθηκε να προσφέρει το έδαφος της χώρας ως ορμητήριο για την από Βορράν έφοδο κατά του Ιράκ. Με το πέρασμα του χρόνου οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις υπονομεύτηκαν από το βάρος της προσπάθειας του Ερντογάν να διεκδικήσει για τον εαυτό του και τη χώρα του αυτονομία κινήσεων έναντι της Ουάσιγκτον.

Αξίζει να σημειωθούν οι αμερικανικές προσπάθειες υπονόμευσης του καθεστώτος Ερντογάν υποθάλποντας εσωτερικές λαϊκές κινητοποιήσεις, πιέζοντας την τουρκική οικονομία και ενδεχομένως (όπως τουλάχιστον πιστεύει η πλειονότητα του τουρκικού λαού) υποκινώντας το πραξικόπημα το καλοκαίρι του 2017.

«Αν..»: Το εκπληκτικό ποίημα του Ρ. Κίπλινγκ

Αν μπορείς στην πλάση τούτη να περιφρονείς τα πλούτη κι αν οι έπαινοι των γύρω δεν σου παίρνουν το μυαλό,

αν μπορείς στην τρικυμία να κρατήσεις ψυχραιμία, κι αν μπορείς και στους εχθρούς σου να σκορπίσεις το καλό,

αν μπορείς με μιας να παίξεις κάθε τι που ’χεις κερδίσει, στην καταστροφή ν’ αντέξεις και να δώσεις κάποια λύση,

αν μπορείς να υποτάξεις πνεύμα, σώμα και καρδιά

αν μπορείς όταν σε βρίζουν να μην βγάζεις τσιμουδιά,

αν μπορείς στην καταιγίδα να μη χάνεις την ελπίδα,

κι αν μπορείς να συγχωρήσεις όταν σ’ έχουν αδικήσει,

αν μπορέσεις τ’ όνειρό σου να μη γίνει ο όλεθρος σου,

κι αν μπορέσεις ν’ αγαπήσεις όσους σ’ έχουνε μισήσει,

αν μπορείς να είσαι ο ίδιος στην χαρά και στην οδύνη,

Ο Ρατσισμός από τα Μαύρα Δάση

του Στάθη Σταυρόπουλου

Ο ρατσισμός έχει την καταγωγή του στον φόβο. Στον φόβο του πρωτόγονου ανθρώπου για τον πρωτόγονο άνθρωπο.

Ο ρατσισμός έλκει την καταγωγή του απ’ τον αρχετυπικό μας αταβισμό και ως εκ τούτου έχει εγγραφεί μέσα μας με την ίδια δύναμη που έχουν εγγραφεί τα ένστικτα.

Τον φόβο του ανθρώπου προς τον άνθρωπο, ανάλογον με τον τρόμο απέναντι στην παντοδυναμία της φύσης, απάλυνε η κοινότητα. Οι πρώτοι νομάδες, οι πρώτοι τροφοσυλλέκτες και κυρίως οι πρώτοι γεωργοί σχημάτισαν κοινότητες συμβίωσης, αλληλεγγύης και αλληλοϋποστήριξης. Αυτό βεβαίως δεν εξαφάνισε τον ρατσισμό, αλλά απλώς τον μετατόπισε και τον μετέθεσε στις απέναντι κοινότητες. Ο άλλος, ο εκεί έξω, ο ξένος εξακολουθούσε να αποτελεί κίνδυνο. Και η αντιμετώπιση αυτού του κινδύνου θεσμοθετήθηκε μέσα στο πλαίσιο της φυλής. Η φυλή

η πιο πρωτόγονη μορφή κοινωνικής οργάνωσης οργανώθηκε γύρω απ’ το αίμα, την καταγωγή, τη διαδοχή των γενεών, συνεπώς ο φόβος για τον απ’ έξω, για τη δική του φυλή, ράτσα, κοινότητα έγινε υπόθεση αίματος. Από τότε μέχρι σήμερα ο ρατσισμός είναι μια υπόθεση αίματος – που στη σύγχρονη εποχή καλύτερα από κάθε άλλον εξέφρασε ο ναζισμός.

Όμως, από εκείνη την ίδια εποχή της πρωτόγονης αρχαιότητας, ο ρατσισμός εκτός από εκδήλωση φόβου και μίσους της μιας φυλής απέναντι στην άλλη εξελίχθηκε σε υπόθεση ισχύος μέσα στο ίδιο το εσωτερικό της φυλής, της ράτσας, της κοινότητας.

Sexbots: Πραγματικότητα και όχι επιστημονική φαντασία

Μάρθα Κίσκιλα

Σε μια κοινωνία που επιτυχώς καλλιεργεί έναν επιφανειακό υλιστικό τρόπο ζωής, είναι λογικό να προωθούνται αντίστοιχα και οι επιφανειακές σχέσεις. Η κατάθλιψη θεωρείται στις μέρες μας ως η νούμερο ένα ασθένεια, ενώ όλο και περισσότεροι άνθρωποι δηλώνουν πως υποφέρουν από μοναξιά και αδυναμία να συνάψουν ερωτικές σχέσεις. Και η τεχνολογία είναι αποφασισμένη να κάνει κάτι γι΄αυτό... Τα ρομπότ του σεξ, που είναι γνωστά ως sexbot, έχουν αρχίσει να αποκτούν όλο και μεγαλύτερη δημοτικότητα, ενθαρρύνοντας και προβάλλοντας ως αποκλειστικό στόχο της ερωτικής σχέσης την σεξουαλική ικανοποίηση.

Υπάρχουν ήδη ορισμένες εταιρείες που αναπτύσσουν sexbots που έχουν σχεδιαστεί για να παρέχουν στον άνθρωπο συντροφικότητα και σεξουαλική ευχαρίστηση, ενώ κάποια από αυτά βρίσκονται ήδη στην αγορά. Σε αντίθεση με τα παιχνίδια για σεξ και τις κούκλες, τα οποία συνήθως μένουν κρυμμένα σε ντουλάπες, τα sexbots μπορεί να γίνουν αρκετά πιο δημοφιλή. Σύμφωνα με έρευνα του 2017, σχεδόν οι μισοί Αμερικανοί πιστεύουν ότι η σεξουαλική επαφή με τα ρομπότ θα γίνει μια κοινή πρακτική μέσα σε 50 χρόνια.

Ωστόσο τα νομικά, κοινωνικά και ηθικά ερωτήματα που εγείρονται πάνω στο θέμα είναι πολλά. Τι ακριβώς είναι ένα sexbot; Και πώς η επαφή με ένα ρομπότ του σεξ επηρεάζει τον ανθρώπινο εγκέφαλο;