OEρντογάν έθεσε το πλαίσιο κι άνοιξε τα χαρτιά του: Αποσύρει, για έναν μήνα, την απειλή του Oruc Reis και καλεί την Ελλάδα σε διάλογο εφ’ όλης της ύλης, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Ή πιο απλά, δίνει άτυπη διορία ενός μήνα στην Αθήνα και το Βερολίνο για την έναρξη ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου με ανοιχτή ατζέντα. Δεν επιδιώκει – ούτε ποτέ πραγματικά επεδίωξε – την πολεμική εμπλοκή, αλλά χρησιμοποιεί την απειλή της εμπλοκής για να διεκδικήσει από την Ελλάδα και την Ευρώπη μια συμφωνία στα «μέτρα του».
Το ποια μπορεί να είναι αυτά τα «μέτρα» το περιέγραψε, με μαξιμαλιστικούς και μάλλον διαπραγματευτικούς όρους, ο τούρκος αντιπρόεδρος Φουάτ Οκτάι με την συνέντευξή του στην «Μιλιέτ». Εβαλε στο τραπέζι από την αποστρατικοποίηση των νησιών και την… εφαρμογή του σχεδίου της «Γαλάζιας Πατρίδας», έως το κυπριακό και τον διαμοιρασμό των ενεργειακών πηγών της ανατολικής Μεσογείου. Το ποια πραγματικά όμως είναι η ατζέντα και ο στόχος του Ερντογάν το έδειξε, διπλωματικά μεν ευκρινώς δε, χθες ο Ιμπραήμ Καλίν: Ο εκπρόσωπος του τούρκου προέδρου, αφού διαμήνυσε πως ο Ταγίπ Ερντογάν ζήτησε να «παγώσουν» οι δραστηριότητες στην ανατολική Μεσόγειο «ως μια εποικοδομητική προσέγγιση για διαπραγματεύσεις» δήλωσε: «Είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε χωρίς όρους. Ας εργαστεί ο καθένας στα εδάφη του, και ας διεξαχθούν κοινές εργασίες στα αμφισβητούμενα εδάφη».
