Ινδονησία: Σχεδόν 300 Ροχίνγκια πρόσφυγες έφτασαν στην επαρχία Άτσεχ

  

Σχεδόν 300 πρόσφυγες Ροχίνγκια έφτασαν σήμερα το πρωί στην επαρχία Άτσεχ του νησιού Σουμάτρα της Ινδονησίας, έπειτα από μήνες στη θάλασσα, όπως ανακοίνωσε ο Μουχάμαντ Ουάλι, αξιωματούχος του Ερυθρού Σταυρού. «Μόλις έφτασαν στην ακτή, περίπου τα μεσάνυκτα, οι κάτοικοι της περιοχής τους προσέφεραν καταφύγιο σε καλύβες στην πόλη Λοκσεουμάουε. Σύμφωνα με πληροφορίες, κάποιοι εξ αυτών πέρασαν έξι μήνες στη θάλασσα. Είναι αδύναμοι και κάποιοι είναι άρρωστοι», επεσήμανε ο ίδιος. 

Μεταξύ των προσφύγων είναι 102 άνδρες, 181 γυναίκες και 14 παιδιά. Ένα 13χρονο παιδί που ήταν άρρωστο διακομίστηκε σε νοσοκομείο, διευκρίνισε ο Ρόνι Μαχέντρα, αξιωματούχος του στρατού. Οι πρόσφυγες υποβλήθηκαν σε τεστ για τον κορωνοϊό, πρόσθεσε ο ίδιος και συνέχισε λέγοντας ότι «στη συνέχεια η τοπική κυβέρνηση θα αναζητήσει κατάλληλο μέρος για να τους στεγάσει». 

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ομάδα Ροχίνγκια, μιας μουσουλμανικής μειονότητας που υφίσταται διώξεις στη Μιανμάρ, που φτάνει στην Ινδονησία από το 2015, σύμφωνα με τοπικές πηγές. 

Η Κρις Λέουα, διευθυντής του Arakan Project, μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης που ασχολείται με την κρίση των Ροχίνγκια, επεσήμανε ότι οι πρόσφυγες αυτοί είχαν αναχωρήσει από το νότιο Μπανγκλαντές στα τέλη Μαρτίου ή τις αρχές Απριλίου με προορισμό τη Μαλαισία. Όμως οι αρχές στη Μαλαισία αλλά και την Ταϊλάνδη τους απώθησαν, πρόσθεσε, καθώς αυστηροποίησαν τους ελέγχους στα σύνορά τους λόγω της πανδημίας. 

Ο αδάμαστος αρχηγός των Απάτσι, Τζερόνιμο Ο ανυπότακτος πολεμιστής που έσκυψε το κεφάλι για να σώσει τη φυλή του

Όταν πέθανε ο γενναίος αρχηγός των Απάτσι, ένας θρύλος γεννιόταν που έμελλε να διαρκέσει γενιές και γενιές ως σύμβολο αντίστασης απέναντι στην καταπίεση. 

Το απαράμιλλο κουράγιο και η αποφασιστικότητα του Τζερόνιμο θα έκαναν φυσικά πολλά περισσότερα από το να γίνουν πολεμική ιαχή στα στόματα των αμερικανών αλεξιπτωτιστών, κι αυτό γιατί η ζωή του μεγάλου αρχηγού διατήρησε άσβεστο το πνεύμα της φυλής του κατά τις τελευταίες και απεγνωσμένες στιγμές των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων που θα ονόμαζε βολικά ο λευκός «Ινδιάνικοι Πόλεμοι». 

Ο Τζερόνιμο αντιστάθηκε στις κατακτητικές επιδρομές Μεξικανών και Αμερικανών στα εδάφη της φυλής του ήδη από τα γεννοφάσκια του. Η παροιμιώδης έχθρα που ένιωθε για τους Μεξικανούς που σκότωσαν τη γυναίκα και τα παιδιά του ξεπερνιόταν μόνο από την απέχθειά του για τον αποικιοκρατικό επεκτατισμό των Αγγλοσαξόνων, που κατέλαβαν τελικά την πατρώα γη το 1848. 

Κι έτσι, όταν η σκληροτράχηλη φυλή του οδηγήθηκε στους ομοσπονδιακούς καταυλισμούς της Αριζόνα στα μέσα της δεκαετίας του 1870, ο μεγάλος αρχηγός θα έπιανε και πάλι δουλειά οδηγώντας τα παλικάρια του σε μια σειρά από αποδράσεις που θα σφυρηλατούσαν τον μύθο του και θα έφερναν ντροπή και ταπείνωση στην κυβέρνηση των ΗΠΑ. 

Ο Τζερόνιμο αναγκάστηκε να παραδοθεί τελικά στον αμερικανικό στρατό το 1886, βλέποντας τον θρύλο του να μεγαλώνει, καθώς παρέμεινε ο γνωστότερος Ινδιάνος της Βόρειας Αμερικής παρά την αιχμαλωσία του κατά τις δυο τελευταίες δεκαετίες της ζωής του. 

Ο ήρωας των Απάτσι απαθανατίστηκε στην αμερικανική ιστορία ως ο ανυπότακτος που δεν κατέθετε ποτέ τα όπλα της ελευθερίας και συνέχιζε τον αγώνα την ώρα που οι δικοί του αποδέχονταν την ήττα.

Όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν μπλόφαρε και εκμηδένισε την τουρκική πρόκληση

Μπορεί να έχουν περάσει πολλά χρόνια από την κρίση του 1987 στο Αιγαίο με την Τουρκία, ωστόσο ακόμη και σήμερα η ένταση με τη γειτονική χώρα είναι στο κόκκινο και δεν υπάρχει χώρος για χαλάρωση στα Ελληνοτουρκικά.

Στο πλαίσιο, αυτό και καθώς οι τελευταίοι μήνες είναι ιδιαίτερα θερμοί και η επιθετικότητα των γειτόνων έχει μετατρέψει σε «διακεκαυμένη ζώνη» το Αιγαίο και τον Έβρο, φυσικά, αξίζει να αναφερθούμε στον τρόπο που το 1987 η ελληνική ηγεσία και εν προκειμένω ο Ανδρέας Παπανδρέου χειρίστηκε με αριστοτεχνικό τρόπο την κρίση και έβαλε ουσιαστικά τέλος στα σχέδια των Τούρκων πριν ακόμη τα ξεδιπλώσουν στο Αιγαίο. Ελάχιστοι, ωστόσο, διδάχθηκαν από την πολιτική διαχείριση αυτής…

Οι λαοσυνάξεις κατά του νομοσχεδίου Tρίτση για την εκκλησιαστική περιουσία

Την εποχή εκείνη, στην Αθήνα κυριαρχούσαν οι αντιδράσεις της Εκκλησίας λόγω του νομοσχεδίου Tρίτση για την εκκλησιαστική περιουσία. «Λαοσυνάξεις» αντίστοιχες με αυτές της εποχής Σημίτη για τις ταυτότητες και μία παράλογη απόφαση από τη θρησκευτική ηγεσία να μην εορταστεί η εθνική επέτειος της 25ης Μαρτίου μαζί με την πολιτική ηγεσία.

Έξι ημέρες νωρίτερα, είχαν αρχίσει να χτυπούν «τύμπανα πολέμου» στο Αιγαίο. Αφορμή ήταν η ανακοίνωση του υπουργού Βιομηχανίας, Σάκη Πεπονή για συμμετοχή του Δημοσίου στην κοινοπραξία των ξένων εταιρειών που με επικεφαλής την καναδική Denison εκμεταλλευόταν τα πετρέλαια της Θάσου. Είχε προηγηθεί η απόφαση της εταιρείας να προχωρήσει σε γεώτρηση στη θέση Μπάμπουρας Πρίνου, έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα, αλλά πάνω στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη ·

Ιδρυτική διακήρυξη του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος

3 Σεπτεμβρίου 1974

Η τραγωδία της Κύπρου καθώς και οι κίνδυνοι που έχουν προκύψει για το έθνος, τόσο από την αδίστακτη επεκτατική πολιτική του Πενταγώνου στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, όσο και από την προσπάθεια της αμερικανοκίνητης χούντας να μετατραπούν οι ένοπλες δυνάμεις μας αποκλειστικά σε όργανο αστυνόμευσης του Ελληνικού χώρου, κυριαρχούν στη σκέψη κάθε Έλληνα.

Όμως η ενότητα του Λαού στην απόφασή του να αντιμετωπίσει ανυποχώρητα τον εξωτερικό κίνδυνο και κάθε επιβουλή ενάντια στην ακεραιότητα της εθνικής μας παρουσίας, δε δικαιώνει την απραξία της κυβέρνησης σε τρεις κρίσιμους τομείς: την τιμωρία των ενόχων της επταετίας, της σφαγής του Πολυτεχνείου και της Κυπριακής τραγωδίας, την κάθαρση του κρατικού μηχανισμού και την πλέρια αποκατάσταση των θυμάτων της κατοχής.

Είναι βαθιά η ανησυχία του Ελληνικού λαού, γιατί οι επαγγελίες της κυβέρνησης για την αποκατάσταση ομαλής πολιτικής ζωής θα αποτελέσουν λόγια κενά περιεχομένου αν δε συνοδευτούν - το γρηγορότερο δυνατό - από την τιμωρία, την κάθαρση και την αποκατάσταση. Λέγεται ότι δεν ήρθε η ώρα. Ότι τώρα προέχει το εθνικό θέμα. Μα το επιχείρημα δεν ευσταθεί.

Πώς είναι δυνατό να παραμένουν σε θέσεις κρίσιμες για το έθνος εκείνοι που ευθύνονται για την εθνική συμφορά; Ακριβώς γιατί η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε αποφασιστική καμπή, ακριβώς γι' αυτό το λόγο, πρέπει να προχωρήσουμε με θάρρος στην τιμωρία, την κάθαρση και την αποκατάσταση.

Για να προστατέψουμε το έθνος, για να ανοίξουμε το δρόμο που οδηγεί στην αδέσμευτη λαϊκή κυριαρχία και τη δημοκρατία. Σ' αυτά τα πλαίσια πρέπει να ερμηνευτεί και η δικιά μας απόφαση να προχωρήσουμε σήμερα σε μια πολιτική πράξη, στη διακήρυξη των βασικών αρχών και στόχων ενός νέου πολιτικού Κινήματος, του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος.

Αφροαμερικάνος νεκρός από αστυνομικά πυρά στο Λος Άντζελες

Ένας Αφροαμερικάνος σκοτώθηκε από αστυνομικά πυρά τη Δευτέρα στο Λος Άντζελες κατά τη διάρκεια αντιπαράθεσης, πυροδοτώντας διαμαρτυρίες στον τόπο του συμβάντος.

Οι Αρχές δεν κατονόμασαν το θύμα, ανακοινώνοντας μόνο ότι ήταν 30 χρονών. Κανένας από τους αστυνομικούς δεν τραυματίστηκε κατά το συμβάν.

Σύμφωνα με τον υπαστυνόμο Μπράντον Ντιν, ο άνδρας «έφυγε τρέχοντας» μόλις τον πλησίασαν, αφήνοντας το ποδήλατό του πίσω. Οι αστυνομικοί κατάφεραν να τον πιάσουν περίπου ένα τετράγωνο πιο μακριά. Εκείνη τη στιγμή ήταν, είπε ο Ντιν, που ο νεαρός «χτύπησε στο πρόσωπο έναν από τους αστυνομικούς», ενώ παράλληλα πέταξε ένα σωρό ρούχα που κρατούσε στο χέρι.

«Οι αστυνομικοί παρατήρησαν τότε ότι ένα μαύρο ημιαυτόματο όπλο βρισκόταν μέσα στον σωρό με τα ρούχα», συνέχισε ο υπαστυνόμος.

Τότε και οι δύο αστυνομικοί άνοιξαν πυρ, σύμφωνα με τον Ντιν. Ο άνδρας δέχτηκε πολλές σφαίρες και σκοτώθηκε επί τόπου.

«Είχε στην κατοχή του ένα πυροβόλο όπλο και επιτέθηκε σε αστυνομικό», υποστήριξε ο Ντιν, αναφέροντας ότι ήδη διενεργείται έρευνα.

«Ψάχνει» για θερμό επεισόδιο ο Ερντογάν;

Μαρίνα Αλεξανδρή

Οπιο κρίσιμος ίσως μήνας στα ελληνοτουρκικά μετά το 1974 μπορεί να αποδειχθεί ο Σεπτέμβρης που διανύουμε, με τον Ταγίπ Ερντογάν να απαντά στην εντεινόμενη διεθνή πίεση για διάλογο με κλιμάκωση της ατζέντας των διεκδικήσεων.

Η διπλή και ευθεία απειλή πολέμου όχι μόνον κατά της Ελλάδας αλλά ακόμη και κατά της Γαλλίας, το σκηνικό νέας διπλωματικής κρίσης που έστησε χθες το τουρκικό ΥΠΕΞ καταγγέλλοντας «συγκέντρωση ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στο Καστελλόριζο» και οι ενδείξεις αναβάθμισης της επιχειρησιακής κατάστασης στην ανατολική Μεσόγειο θεωρούνται απο έμπειρους διπλωματικούς κύκλους ως μηνύματα υψηλής επικινδυνότητας που βάζουν τα ελληνοτουρκικά σε «μια απρόβλεπτη τροχιά 25 ημερών».

Ο βασικός φόβος είναι ότι, μέσα απο αυτήν την τροχιά, ο Ταγίπ Ερντογάν θα επιδιώξει να δημιουργήσει τετελεσμένα πριν απο την ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής της 24ης και 25ης Σεπτεμβρίου. Και ένα πιθανό όχημα προς αυτά τα τετελεσμένα θα μπορούσε να είναι η μεταφορά της έντασης δυτικά της Κρήτης με άδειες για έρευνες στην περιοχή του τουρκολυβικού συμφώνου.

Χαρά Κεφαλίδου: Κι αν αρρωστήσουν μαθητές;

Χαρά Κεφαλίδου

Ούτε δέκα ημέρες πριν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς και όλων τα βλέμματα και τα αφτιά στραμμένα στο Υπουργείο Παιδείας. Στο τέλος αυτού του παράξενου καλοκαιριού, με τόσες ανακοινώσεις για την έξαρση της πανδημίας, με τόσα τοπικά lockdowns, τόσες παρεμβάσεις Ειδικών, αλλά και τόση διαφήμιση των μέτρων προστασίας για τη σχολική κοινότητα, περιμέναμε από την Υπουργό Παιδείας, κάτι περισσότερο, κάτι καλύτερο, κάτι σοβαρότερο ως σχέδιο αντιμετώπισης μιας αναμενόμενης, από τον περασμένο Μάιο, έξαρσης του κορονοϊού. Κάτι συμπληρωματικό της υποχρεωτικής χρήσης μάσκας στα σχολεία με ποινή την αποβολή και την απουσία για τους απείθαρχους. Έστω και για τα μάτια του κόσμου!

Το ίδιο το Υπουργείο άνοιξε με την ανεπάρκεια του τον χορό του εθνικού παραλογισμού και τώρα νίπτει τας χείρας του. Η κοινωνία διχάστηκε σε φιλο-μασκοφόρους και αρνητές της μάσκας, που τσακώνονται στα ΜΜΕ και το διαδίκτυο. Έτσι το Υπουργείο έχει καταφέρει να μετατοπίσει από τώρα στους Άλλους το βάρος της αυριανής ευθύνης για όσα περιμένει να συμβούν με την εξέλιξη της πανδημίας:

Στους εκπαιδευτικούς, που δεν υλοποίησαν τα μέτρα (ποια μέτρα;).

Στους Δήμους που δεν φρόντισαν για την επάρκεια καθαριότητας και αντισηπτικών στα σχολεία.

Στους γονείς που δεν έμαθαν να σκοτώνουν τον φονικό ιό με το πλύσιμο της μάσκας.

Στα πολιτικά κόμματα που αμφισβήτησαν τον στρατηγικό σχεδιασμό του Υπουργείου σε ένα μείζονος σημασίας εθνικό ζήτημα.

Το κρυφτούλι αυτό όμως δεν θα κρατήσει για πολύ. Γιατί με τα πρώτα κρούσματα σε σχολεία, οι πάντες – ακόμη κι αυτοί οι παράλογοι, οι αρνητές της μάσκας – θα θυμηθούν τη σιωπή του Υπουργείου στα εύλογα ερωτήματα που σήμερα προκύπτουν και αφορούν την υλοποίηση, τον έλεγχο και την παρακολούθηση των όσων προτείνει.

Τί να κάνει η μάσκα όταν οι μαθητές κάθονται δυο – δυο στα θρανία μιας τάξης με το πρώτο θρανίο να ακουμπάει την έδρα; Tί να κάνει η μάσκα όταν σε σχολεία δυναμικότητας 260 μαθητών στοιβάζονται 450; Δεν τα ξέρει αυτά η ηγεσία του Υπουργείου;

Δώρος Λοΐζου: Ο Κύπριος πατριώτης που δολοφονήθηκε από την ΕΟΚΑ Β'

Βενιζέλος Κώστας

Η Δώρος Λοΐζου είχε μία σύντομη, αλλά γεμάτη ζωή. Πρόλαβε να ζήσει τις πιο έντονες στιγμές της χώρας του. Αγώνες μεγάλοι και καθημερινοί. Βίωσε προσωπικά πολιτικές και ιδεολογικές αναζητήσεις. Στη διαδρομή του αυτή δεν είχε επιλέξει την ήρεμη, την "κανονική" ζωή της απάθειας, της επιδερμικότητας, που ήταν και είναι, ίδιον της κυπριακής κοινωνίας. Γι' αυτό και αναμετρήθηκε με το θάνατο πολλές φορές, αλλά δεν παραδόθηκε ποτέ. Δολοφονήθηκε για τις ιδέες και τη δράση του στις 30 Αυγούστου 1974.

Ποιητής, λογοτέχνης, ζωγράφος, ερασιτέχνης ηθοποιός, άνθρωπος των ανατροπών και έντονα πολιτικοποιημένος, ο Δώρος ήταν προετοιμασμένος για τη ζωή, αλλά και για τον θάνατο. Η ευαισθησία του ως ποιητής και ανθρώπου των τεχνών σε συνδυασμό με την πολιτική του δράση σε ένα χώρο με δυναμική αντίληψη των δεδομένων, δημιουργούσε μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα που έβλεπε διαφορετικά το μέλλον, που έβλεπε διαφορετικά τη ζωή.

Το Δώρο πρέπει να τον σκιαγραφήσει κανείς, να τον περιγράψει λαμβάνοντας υπόψη την περίοδο που έχει ζήσει και δράσει. Αλλά όχι μόνο. Γιατί ο Δώρος Λοΐζου ήταν προχωρημένος για την εποχή του. Αντιγράφω από μια μπροσούρα που εκδόθηκε για την 19η επέτειο από το θάνατο του. Γραμμένο από κάποιον, ο οποίος τον έζησε, τον γνώριζε καλά.

Επιστολή Τουρκίας σε ΟΗΕ: Η Ελλάδα δέχτηκε μειωμένη επήρεια με Αίγυπτο, ας το κάνουμε και με το Καστελόριζο

Τις συμφωνίες της Ελλάδας με την Ιταλία και την Αίγυπτο επιχειρεί να εκμεταλλευθεί η Τουρκία για να τεκμηριώσεις τις θέσεις της, υποστηρίζοντας, μέσω του μονίμου αντιπροσώπου της στον ΟΗΕ, ότι η Αθήνα δέχθηκε μειωμένη επήρεια για το πέμπτο μεγαλύτερο νησί της Μεσογείου, την Κρήτη, αλλά ζητά πλήρη επήρεια για το Καστελόριζο.

Ειδικότερα, ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη Φεριντούν Σινιρλίογλου, σε επιστολή τουπρος τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες επισημαίνει, ότι η Ελλάδα, τόσο με τη συμφωνία με την Αίγυπτο, όσο και με την Ιταλία «αναγνωρίζει επίσης ότι τα νησιά δεν δικαιούνται αυτόματα υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ».

Ενώ προσθέτει ότι «ακόμη και η Κρήτη, το πέμπτο μεγαλύτερο νησί της Μεσογείου με έκταση 8.300 τετραγωνικά χιλιόμετρα, έχει λάβει μειωμένη επήρεια σύμφωνα με την αποκαλούμενη συμφωνία Αιγύπτου και Ελλάδος. Ωστόσο, ο επίμονος ελληνικός ισχυρισμός προβλέπει πλήρη επήρεια για το Καστελλόριζο, αν και θα του δινόταν μόνο αιγιαλίτιδα ζώνη, αλλά καθόλου υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ σύμφωνα με τη νομολογία των σχετικών διεθνών δικαστηρίων».

Ο κ. Σινιρλίογλου επικαλείται μάλιστα τρεις σχετικές αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης και πιο συγκεκριμένα εκείνη του 1977 στην Υπόθεση Γαλλίας – Ηνωμένου Βασιλείου, του 2009 στην Υπόθεση Ρουμανίας – Ουκρανίας και του 2012 μεταξύ Νικαράγουας – Κολομβίας.

Συγκλονιστική κατάθεση Τούρκου ιστορικού για την Αγιά Σοφιά: Ζούμε στον 21ο αιώνα, η νοοτροπία μας είναι ακόμα εκείνη του 1453

“Στην πραγματικότητα το μόνο πράγμα που έπρεπε να πει κανείς για το θέμα της Αγίας Σοφίας είναι “ανάρμοστο” και “ντροπή”. .Αυτό που έγινε στην Αγία Σοφία είναι ένα ξεκάθαρο δείγμα βαρβαρότητας. Αποτελεί την διακήρυξη των Τούρκων ότι είναι απολίτιστοι και καταστροφικοί” γράφει οΤούρκος ακαδημαϊκός και ιστορικός Τανέρ Ακσάμ

Φώτο: ΑΑΡ

Συγκλονιστική συνέντευξη του Τούρκου ακαδημαϊκού και ιστορικού Τανέρ Ακσάμ, στην διαδικτυακή εφημερίδα Ahval.

Ο έγκριτος καθηγητής γράφει:

“Στην πραγματικότητα το μόνο πράγμα που έπρεπε να πει κανείς για το θέμα της Αγίας Σοφίας είναι “ανάρμοστο” και “ντροπή”. Σκέπτομαι, όμως, ότι οι συνομιλητές μου δεν διαθέτουν την πολιτιστική λεπτότητα να αντιληφθούν το νόημα αυτών των λέξεων. Γι αυτό θα μιλήσω ανοιχτά για το θέμα και με τον τρόπο που θα τον καταλάβουν.Αυτό που έγινε στην Αγία Σοφία είναι ένα ξεκάθαρο δείγμα βαρβαρότητας. Αποτελεί την διακήρυξη των Τούρκων ότι είναι απολίτιστοι και καταστροφικοί.

Γιατί; Επειδή με αυτό που έκαναν δήλωσαν σε όλο τον κόσμο ότι “όσο κι αν ζούμε στον 21ο αιώνα διατηρούμε τη νοοτροπία του κατακτητή του 1453. Εμείς ακόμα και στον 21ο αιώνα δεν έχουμε την αγωνία να προστατεύσουμε μια παγκόσμια κληρονομιά της ανθρωπότητας”.

Δεν έχουμε αποθέματα πολιτισμού για να πάμε πάρα πέρα την πολιτιστική κληρονομιά που μας κληροδότησαν.

Δεν είστε μόνες λέει η διαφήμιση του υπουργείου. Ε, λοιπόν είμαστε!

Φωτεινή Λαμπρίδη

«Μένουμε σπίτι αλλά δεν μένουμε σιωπηλές» είναι το σλόγκαν της Γενικής Γραμματείας Ισότητας, που καλεί τις κακοποιημένες γυναίκες να απευθύνονται στην γραμμή SOS 15900 24 ώρες το 24ωρο. Μόνο που σύμφωνα με όσα καταγγέλλει στο tvxs.gr, συγγενής κακοποιημένης γυναίκας, οι γραμμές δεν απαντούν και κατά τη διάρκεια της αναμονής, όσες καλούν χρεώνονται!

«Μας λένε στο διαφημιστικό δεν είσαι μόνη σου. Ε, λοιπόν, είμαι μόνη μου!» λέει εμφανώς θυμωμένη η Ζωή Ζ. «Έχω στο οικογενειακό μου περιβάλλον γυναίκα, που ξυλοκοπείται μπροστά στα παιδιά της. Επί δέκα μέρες καλούσα στο 15900. Πατούσα το 1 για ελληνικά και με έβαζαν στην αναμονή. Περίμενα, περίμενα και μετά από λίγο το έκλειναν. Όσο περίμενα βέβαια χρεωνόμουν. Δηλαδή μια γυναίκα που μπορεί να καλεί από την Εθνική ξυλοκοπημένη, χρεώνεται για να μην εξυπηρετηθεί κιόλας. Από μια γραμμή του υπ. Εσωτερικών που υποτίθεται ότι χρηματοδοτείται από ΕΣΠΑ!»