Συγκλονίζει περιστατικό στη Ροδόπη: «Σε παρακαλώ, κόψε το ρεύμα σε μια ώρα, τώρα κάνει μάθημα το παιδί μου»

Με ανάρτησή του, ο ιδιωτικός υπάλληλος Ευθύμης
Παιδαράκης, αναδυκνύει ένα φλέγον κοινωνικό ζήτημα, σχετικά με τις αποκοπές και επανασυνδέσεις ηλεκτρικού ρεύματος.

Σύμφωνα με το inkomotini.news το θέμα αφορά το γεγονός οτι εν μέσω πανδημίας, οικονομικής κρίσης και καραντίνας, δίδονται εντολές για διακοπή της ρευματοδότησης σε νοικοκυριά που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στην πληρωμή των λογαριασμών τους.

Η ανάρτηση του κ. Παιδαράκη:

«Την αξιοπρέπεια των ανθρώπων δεν την ποδοπατάμε… Τη ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ! Εντολή αποκοπής ρεύματος σε κάποιον οικισμό του νομού μας. Αφού έφτασα στον μετρητή και ξεκίνησα τη διαδικασία, έρχεται ο ιδιοκτήτης του σπιτιού με σκυμμένο το κεφάλι και μου λέει σχεδόν ψιθυριστά: “Σε παρακαλώ, κάνε υπομονή μια ώρα και μετά έλα κόψ’ το. Αυτή την ώρα κάνει το παιδί μου μάθημα μαθηματικών, σε παρακαλώ έλα λίγο αργότερα…”. Σειρά μου τώρα να σκύψω το κεφάλι και να ντρέπομαι να τον κοιτάξω… Ανάθεμά σε φτώχεια καταραμένη, μα κι ευλογημένη, γιατί μας κάνεις να γινόμαστε άνθρωποι και να σκύβουμε το κεφάλι μπροστά στην ανάγκη του άλλου… Ευλογημένη, γιατί μας ενώνεις πάνω στο αμόνι της ζωής αν και ξέρουμε πως το σφυρί της ανάγκης θα μας κτυπήσει αλύπητα!».

Βία κατά των γυναικών: Μια άλλη πανδημία

Μαριάνθη Πελεβάνη

Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών σήμερα. Τη φετινή όμως 25η Νοέμβρη υπάρχουν πολύ περισσότεροι λόγοι να «φωτίσουμε» τη θέση των γυναικών και να αντιδράσουμε στη βία εναντίον τους. Βία με διάφορες μορφές και ως μέρος μιας «κουλτούρας» που θέλει να χρησιμοποιείται ο αδύναμος, η αδύναμη, εν προκειμένω με βάση το φύλο, για οικονομική υπερεκμετάλλευση, για να εκτονώνουμε τη δυστυχία που γεννά η κοινωνική οργάνωση και για να υπερισχύουμε έναντι κάποιου, ρόλος ζωτικός γι’ αυτήν.

Στην εποχή του κορονοϊού οι γυναίκες είναι παρούσες στην πρώτη γραμμή της μάχης στα νοσοκομεία, στα supermarket, στην καθαριότητα, υπό τις πιο δύσκολες συνθήκες, χωρίς ωράρια και συνήθως με επισφαλείς συμβάσεις εργασίας, αλλά κυρίως χωρίς υγειονομική ασφάλεια, έκθετες στις ελλείψεις προσωπικού και μέσων προστασίας. Ταυτόχρονα και στην πρώτη γραμμή της φροντίδας εντός σπιτιού, εντός οικογένειας. Κι όμως όχι απλώς παραμένουν τα πρώτα υποψήφια θύματα της τροφοδοτούμενης βίας αλλά ο εγκλεισμός, λόγω πανδημίας, έχει δημιουργήσει ασφυκτικές συνθήκες για πολλές γυναίκες. Ο χώρος του σπιτιού είναι ακόμη πιο απειλητικός και η ενδοοκογενειακή βία αυξάνεται ποσοτικά και ποιοτικά. Γι’ αυτό και η πανδημία δεν σταματά την κοινωνική δράση, τη φεμινιστική διαμαρτυρία, όπως λένε φεμινιστικές οργανώσεις και συλλογικότητες γυναικών και καλούν σε εκδήλωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα, στις 4 το απόγευμα, με πανό και φυλλάδια, με την τήρηση όλων των υγειονομικών μέτρων.

Σεργκέι Νετσάγιεφ: Ο «ένοπλος προφήτης»

Σαν σήμερα, το 1882, άφησε την τελευταία του πνοή ο Ρώσος θεωρητικός της επανάστασης, Σεργκέι Νετσάγιεφ, ίσως ο σημαντικότερος εκφραστής του ρεύματος του μηδενισμού. Το λεγόμενο κίνημα του Νιχιλισμού αναπτύχθηκε στη Ρωσία της δεκαετίας του 1860, λόγω των τραγικών κοινωνικών συνθηκών που μάστιζαν τον ρωσικό λαό και δημιουργούσαν ένα διάχυτο κλίμα απελπισίας.

Στις συνθήκες αυτές μεγαλώνει και ο νεαρός Σεργκέι Γκενάντιεβιτς Νετσάγιεφ, που γεννιέται το 1847 από φτωχούς γονείς στη μικρή εργατική πόλη Ιβάνοβο. Από μικρός βιώνει τις κοινωνικές ανισότητες και την καταπίεση της ρωσικής κοινωνίας που θα διαμορφώσουν την ακραία πολιτική του αντίληψη και το φανατικό του μίσος για το τσαρικό καθεστώς.

Σε ηλικία 18 ετών φεύγει για την Αγ. Πετρούπολη, όπου διδάσκει σε σχολείο, ως αυτοδίδακτος δάσκαλος, ενώ παράλληλα παρακολουθεί διαλέξεις στο τοπικό πανεπιστήμιο και έρχεται σε επαφή με ριζοσπαστικές οργανώσεις και κείμενα, όπως αυτά των «Δεκεμβριστών», του «Κύκλου Πετρασέφσκι» (στον οποίο συμμετείχε ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι) και του αναρχικού Μιχαήλ Μπακούνιν. Παίρνει μέρος στην φοιτητική εξέγερση του 1868-1869, ως ηγέτης μιας ριζοσπαστικής ομάδας και συγγράφει το «Πρόγραμμα επαναστατικών πράξεων» που θέτει την κοινωνική επανάσταση ως τον υπέρτατο σκοπό.

Νέος «περίπατος» του Μπακογιάννη με τα λεφτά μας: 800.000€ για στολισμούς

Παναγιώτα Μπίτσικα

Είτε επικείμενο είτε εφαρμοσμένο, το lockdown δεν χαλάει την εορταστική ατμόσφαιρα στον δήμο Αθηναίων

Με δυο κινήσεις υψηλού οικονομικού κόστους, για την περίοδο υγειονομικής και οικονομικής κρίσης που διανύουμε, ο Δήμος Αθηναίων επιλέγει να επενδύσει στην εορταστική ατμόσφαιρα υποδοχής του νέου χρόνου. Όπως αποκαλύπτει το Documento, το συνολικό κόστος της προμήθειας εορταστικού στολισμού μαζί με τις υπηρεσίες τοποθέτησης και εκτοποθέτησης φτάνει στο ύψος των 892.526,68 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ 24% (719.782 χωρίς ΦΠΑ), σύμφωνα με τα οριζόμενα στις συμβάσεις.

Ένας νέος… περίπατος, εορταστικός αυτή τη φορά, με το χριστουγεννιάτικο χρήμα να ρέει, εν καιρώ πανδημίας και οικονομικής δυσπραγίας, ανοίγεται μπροστά μας. Εκτός από την πλατεία Συντάγματος, η Ομόνοια γίνεται φέτος κεντρικό σημείο αναφοράς του εορτασμού, καθώς στην πλατεία θα τοποθετηθεί τεχνητό φωτοδέντρο ύψους 13 μέτρων.

Η δημοτική αρχή του Κώστα Μπακογιάννη δεν επιλέγει μόνο να αγοράσει νέα χριστουγεννιάτικα στολίδια, να τοποθετήσει ειδικές φωτεινές κατασκευές τριών διαστάσεων σε κεντρικά σημεία της πόλης και να ενισχύσει τον ηλεκτρολογικό εξοπλισμό (το εκτιμώμενο κόστος για το νέο εορταστικό εξοπλισμό είναι 520.800 ευρώ με ΦΠΑ). Αποφάσισε παράλληλα, αντί για τις τεχνικές υπηρεσίες του δήμου, να αναλάβει για δυο χρόνια ιδιωτική εταιρεία την τοποθέτηση και εκτοποθέτηση του στολισμού (το εκτιμώμενο κόστος είναι 371.729,68 ευρώ με ΦΠΑ)!

Γιρλάντες από χορηγούς

Ι.Κουμής - Σ.Κανελλοπούλου: Οι ξεχασμένοι νεκροί της αστυνομικής βίας

Σαν σήμερα, στις 16 Νοεμβρίου 1980, δολοφονήθηκαν ο Κύπριος φοιτητής Ιάκωβος Κουμής και η εργάτρια από το Περιστέρι, Σταματίνα Κανελλοπούλου - θύματα και οι δύο της αστυνομικής βίας στην πορεία του Πολυτεχνείου του 1980. Η πορεία αυτή έμεινε στην ιστορία για τα πιο αιματηρά γεγονότα μετά τη μεταπολίτευση.

Η απαγορευμένη αντιαμερικανική πορεία

Η δολοφονία των δύο νέων από τις δυνάμεις των ΜΑΤ δεν ήρθε σε τυχαία χρονική συγκυρία. Όπως αναφέρεται στο ιστορικό λεύκωμα της εφημερίδας «Καθημερινή», το φθινόπωρο του 1980 η κυβέρνηση Ράλλη είχε θέσει ως πρώτη προτεραιότητα μιας ιδιαίτερα φιλόδοξης ατζέντας την άρση όλων των εκκρεμοτήτων στις σχέσεις της Ελλάδας με το «δυτικό κόσμο». Στο πλαίσιο αυτό, στις 21 Οκτωβρίου 1980 η Ελλάδα έγινε ξανά δεκτή στη στρατιωτική δομή του ΝΑΤΟ, ενώ η κυβέρνηση είχε ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ για την ανανέωση των συμφωνιών παραμονής των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα και ο Ευάγγελος Αβέρωφ, τότε υπουργός Άμυνας, συμμετείχε για πρώτη φορά μετά την αντιπολίτευση στην Επιτροπή Πυρηνικού Σχεδιασμού του ΝΑΤΟ.

Η αντίδραση του λαού ήταν έντονη, ενώ διάχυτος ήταν ο αντιαμερικανισμός, ιδίως ανάμεσα στους φοιτητές, καθώς ήταν νωπές ακόμα οι μνήμες της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο και του αμερικανικού παράγοντα στην ελληνική στρατιωτική Χούντα. Ωστόσο, για την κυβέρνηση, το ενδεχόμενο η πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου να κινηθεί προς την αμερικανική πρεσβεία αποτελούσε εξέλιξη που έπρεπε πάση θυσία να αποφευχθεί. Έτσι, με συνοπτικές διαδικασίες η κυβέρνηση απαγορεύει στην πορεία να κατευθυνθεί προς την Αμερικάνικη πρεσβεία και θέτει ως όριο την πλατεία Συντάγματος: οι διαδηλωτές μπορούσαν να φτάσουν μόνο ως το Σύνταγμα και εκεί να διαλυθούν.

Τρομακτική ομοιότητα: Έτσι τελείωσε στην Ελλάδα η ισπανική γρίπη που ακολούθησε την ίδια ακριβώς πορεία με τον covid. Ίδιο χτύπημα, ίδιες αντιδράσεις του κόσμου, ίδιο τέλος (;)

Βρισκόμαστε στο 1918 και ο πλανήτης, ιδίως η Ευρώπη, προσπαθεί ακόμη να ξεπεράσει το σοκ του «Μεγάλου Πολέμου», όπως ονομάστηκε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο πιο φονικός και ανθρωποβόρος, μέχρι εκείνον που ακολούθησε ελάχιστες δεκαετίες αργότερα.

Με τις υποδομές κάθε φύσεως να είναι ουσιαστικά διαλυμένες, απολύτως ασορτί με τις ψυχές των ανθρώπων, ένας νέος, αόρατος εχθρός ξεπροβάλλει και εκμεταλλεύεται το χάος και την φρίκη που άφησαν πίσω τους οι μάχες. Μια μορφή γρίπης απειλεί να αποτελειώσει το έργο των στρατών. Να αφανίσει τον πλανήτη.

Ο ιός της γρίπης ακόμη και σήμερα είναι μια από τα μεγαλύτερες σπαζοκεφαλιές της επιστημονικής κοινότητας. Η ικανότητά του να αλλάζει, να μεταβάλλεται, να προσαρμόζεται και να αντεπιτίθεται τον καθιστά έναν απρόβλεπτο και δυσκολοκατάβλητο αντίπαλο, που αρνείται να παραδοθεί και να πεθάνει. Αντίθετα, σαν μετρ της εξαπάτησης, μεταμφιέζεται σε ένα απλό κρυολόγημα και σκοτώνει όταν βρει την ευκαιρία.

Η απάντηση του αρχηγού των ινδιάνων στον πρόεδρο των ΗΠΑ (1855)

Το παρακάτω κείμενο αυτό αποτελεί την ιστορική απάντηση του αρχηγού των ινδιάνων Σκουάμις στον Πρόεδρο των ΗΠΑ που ζητά να αγοράσει τη γη της φυλής του.

Αν και γραμμένο το 1855, είναι σήμερα επίκαιρο όσο ποτέ. Η δυσαρμονία του ανθρώπου με τη φύση δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη όσο σήμερα. Η θυσία κάθε αξίας στο κέρδος δεν ήταν ποτέ πιο γενικευμένη. Η περιθωριοποίηση όλων των μη δυτικών τρόπων ζωής και σκέψης, που τόσα έδωσαν στην ανθρωπότητα, δεν ήταν ποτέ πιο αισθητή. Η απάντηση του ινδιάνου αρχηγού Seatle λέει τα αυτονόητα σε μια εποχή που έγινε κανόνας το παράλογο…

…προς τον πρόεδρο της ΗΠΑ Φραγκλίνο Πιρς:

Ο ουρανός που μας φαίνεται αιώνιος και αμετάβλητος, είχε πάντα ένα δάκρυ συμπόνιας για το λαό μου τώρα όμως κάτι έχει αλλάξει. Σήμερα ο ουρανός είναι καθαρός, αύριο ίσως σκεπαστεί με σύννεφα. Τα λόγια μου όμως είναι σαν τα αστέρια που ποτέ δεν αλλάζουν.

Σ’ αυτά λοιπόν που θα πει ο Σιάτλ,μπορεί ο Μεγάλος Λευκός Αρχηγός της Ουάσινγκτον  να βασιστεί με σιγουριά. Όπως βασίζεται στις εναλλαγές των εποχών.

Ο Μεγάλος Αρχηγός της Ουάσινγκτον μας στέλνει μήνυμα πως θέλει να αγοράσει τη γη μας. Καλοσύνη του, παρ’ όλο που ξέρουμε ότι δεν έχει ανάγκη τη φιλία μας. Την πρότασή του πάντως θα τη σκεφτούμε καλά,γιατί ξέρουμε πως αν δε δεχτούμε,  ο λευκός θα θελήσει με τα όπλα ν’ αρπάξει τη γη μας.

Βολιβία: εκδίκηση των Ινδιάνων, ήττα ΗΠΑ- ΜΜΕ

Στέλιος Κούλογλου

«Πριν 40-50 χρόνια, οι πατεράδες μας και οι μητέρες μας δεν είχαν δικαίωμα να βρίσκονται στην πλατεία Murillo. Η μητέρα μου διηγείτο, ότι όταν ερχόταν από την ύπαιθρο με κάποια προϊόντα, μπορούσε να τα πουλήσει στα πεζοδρόμια της πρωτεύουσας, αλλά όχι στην κεντρική πλατεία», μου έλεγε ο ‘Εβο Μοράλες το 2007, σε μια συνέντευξη στο προεδρικό Μέγαρο της Λα Παζ, δύο χρόνια μετά την εκλογή του.

Ο Μοράλες ήταν ο πρώτος ιθαγενής πρόεδρος στην ιστορία της Βολιβίας, στην οποία τα δύο τρίτα του πληθυσμού(κοντά στα 11, 5 εκατ) είναι αυτόχθονες. Από την ανεξαρτησία της το 1825 (οι χώρες της περιοχής επαναστάτησαν κατά της ισπανικής αποικιοκρατίας την ίδια εποχή με την Ελλάδα), τη Βολιβία κυβερνούσε η ελίτ των λευκών και μιγάδων, που τη βύθισαν στη φτώχεια, με αποτέλεσμα εξεγέρσεις και συνεχή πολιτική αστάθεια.

Από το 2006 και μέσα σε 10 χρόνια, η κυβέρνησή του Μοράλες μείωσε τη φτώχεια κατά 42% και την ακραία φτώχεια κατά 60%, γεγονός που ωφέλησε ιδιαίτερα τους αυτόχθονες Βολιβιανούς. Ο ίδιος ο Μοράλες έδινε το καλό παράδειγμα, για έναν νέο τύπο διακυβέρνησης και σχέσης με τους πολίτες, όπως μου έλεγε στη συνέντευξη: «η εμπειρία της ζωής μου στην ύπαιθρο, στα χωριά των ιθαγενών, λέει ότι το να είσαι εξουσία σημαίνει να υπηρετείς τον λαό..

..Οπότε αν θέλουμε να υπηρετήσουμε το λαό δεν πρέπει να σκεφτόμαστε τα λεφτά. Κατέβασα από τα 40.000 σε 15.000 βολιβιάνος (το τοπικό νόμισμα) τον μισθό του προέδρου. Εγώ θα μπορούσα να ζήσω με 5.000, δεν έχω κανένα πρόβλημα. Αλλά υπάρχουν δημόσιοι υπάλληλοι που βγάζουν 15.000 βολιβιάνος. Και έχουμε ένα νόμο, ότι κανένας δημόσιος υπάλληλος δεν μπορεί να βγάζει παραπάνω από τον Πρόεδρο. Είναι το πρόβλημα που έχω αυτή τη στιγμή».

Μητροπολίτης Κοζάνης: Ελάτε να κοινωνήσετε με την ίδια λαβίδα

Παρά το γεγονός ότι η Κοζάνη ήταν η πρώτη περιοχή που ξαναμπήκε σε ολικό 14ήμερο lockdown στο δεύτερο κύμα πανδημίας που πλήττει τη χώρα, ο Μητροπολίτης Σερβιών - Κοζάνης Παύλος, κάλεσε τους πιστούς να κοινωνήσουν από την ίδια λαβίδ<iframe width="640" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/SAr6mhBOJcU" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen></iframe>α. 

Στο κήρυγμά του στην κυριακάτικη θεία λειτουργία στον Ι.Ν. Αγίας Παρασκευής Κοζάνης, ο Μητροπολίτης είπε ότι στην Ελλάδα υπάρχουν περισσότεροι πιστοί από όσοι σε άλλες χώρες, για αυτό έχουμε λιγότερους θανάτους από τον κορονοϊό.

«Ελάτε να κοινωνήσετε από την ίδια λαβίδα, γιατί το πιστεύετε ότι εκεί είναι το σώμα και το αίμα του Κυρίου», ανέφερε ο Μητροπολίτης Παύλος, σύμφωνα με το kozanimedia.gr. ενώ ζήτησε από τους πιστούς προσευχές και λιτανείες εικόνων για να αντιμετωπιστεί ο κορoνοϊός.

Εισβολή μελών του Ρουβίκωνα στο ιατρείο της λοιμωξιολόγου Ελένης Γιαμαρέλλου

Εισβολή στο γραφείο της γνωστής λοιμωξιολόγου Ελένης Γιαμαρέλλου πραγματοποίησε χθες Σάββατο, ομάδα της Αναρχικής Συλλογικότητας Ρουβίκωνας, με αφορμή δηλώσεις της σχετικά με τον κορονοϊό, και την θεία κοινωνία.

Έξι μέλη της συλλογικότητας και συγκεκριμένα δύο άνδρες και τέσσερις γυναίκες, μπήκαν στο ιατρείο της κ. Γιαμαρέλλου, κάνοντας της επικριτικές παρατηρήσεις για τις δηλώσεις της περί θείας κοινωνίας και για υποδείξεις της προς τους πολίτες να πηγαίνουν με τα πόδια όταν έχει πολύ κόσμο στα μέσα μεταφοράς.

Ο διάλογος μεταξύ των εισβολέων και της λοιμωξιολόγου καταγράφεται σε βίντεο που ανάρτησαν οι ίδιοι στην ιστοσελίδα της ομάδας.

Σε κείμενο τους εξηγούν τους λόγους της ενέργειας τους, επικαλούνται αντιεπιστημονική στάση της λοιμωξιολόγου, αναφέροντας εκτός των άλλων ότι «η κυρία “ομότιμη καθηγήτρια παθολογίας και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Χημειοθεραπείας” Ελένη Γιαμαρέλλου έχει επιδείξει σθεναρά την ανευθυνότητά της απέναντι στο κοινωνικό σύνολο από τις δηλώσεις της που αφορούσαν στη Θεία Ευχαριστία, μέχρι τις δηλώσεις της για τα ΜΜΜ».

Στρατηγικό αδιέξοδο στα 6 μίλια

Νικόλ Λειβαδάρη

Αρχικώς η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε – ή τουλάχιστον είπε ότι θα ζητήσει – κυρώσεις. Μετά ζήτησε «ισχυρή καταδίκη» της Τουρκίας. Kατόπιν, αρκέστηκε στην «αναφορά» του θέματος στο κείμενο συμπερασμάτων. Και, τελικώς, φύγαμε ως χώρα από την σύνοδο κορυφής παίρνοντας μια διατύπωση «έντονης αποδοκιμασίας» της συμπεριφοράς της Αγκυρας.

Κοινώς, η Ελλάδα έφυγε από την σύνοδο κορυφής με την… συμπάθεια των ευρωπαίων εταίρων και η Τουρκία με το Oruc Reis πάντοτε στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και με «ελευθέρας» για το επόμενο δίμηνο, - ήτοι, χωρίς καμία απειλή, προειδοποίηση ή έστω και νύξη για επιβολή κυρώσεων έως την επόμενη τακτική σύνοδο, του Δεκεμβρίου.

Σύμφωνα με το Politico, το ελληνικό αίτημα για προειδοποίηση με πιθανό εμπάργκο στις πωλήσεις όπλων προς την Τουρκία απερρίφθη. Όπως απερρίφθη και οποιαδήποτε αναφορά σε συγκεκριμένη προθεσμία για συμμόρφωση της Αγκυρας. Σύμφωνα με πληροφορίες από τις Βρυξέλλες επίσης, οι μόνες χώρες που στήριξαν τις ελληνικές και κυπριακές θέσεις ήταν η Γαλλία, η Αυστρία και η Σλοβενία. Ισπανία και Ιταλία ήταν κάθετα αρνητικές σε οποιαδήποτε συζήτηση για κυρώσεις – πόσο μάλλον για εμπάργκο όπλων, δοθέντων των μεγάλων και στρατηγικών εξοπλιστικών deals που έχουν με την Τουρκία. Η δε Γερμανία φέρεται να υπέσκαψε παρασκηνιακά ακόμη και την πρόταση που η… ίδια είχε προωθήσει προχθές, μαζί με την Γαλλία, για προθεσμία μίας εβδομάδας στην Αγκυρα για να επιστρέψει στην διεθνή νομιμότητα.

Στο δια τάυτα, ο Ταγίπ Ερντογάν βρίσκει, μέσα από την ευρωπαϊκή ανοχή και το προεκλογικό κενό εξουσίας στις ΗΠΑ το «παράθυρο ευκαιρίας» για να τραβήξει στα άκρα τον γεωπολιτικό του εκβιασμό και να διεκδικήσει διάλογο διευρυμένης ατζέντας. Και ενώπιον αυτού του εκβιασμού, η Αθήνα δείχνει πλέον εγκλωβισμένη σε στρατηγικό αδιέξοδο.

Το ερώτημα είναι τι θα μπορούσε να κάνει – και τι μπορεί ακόμη να κάνει – ο πρωθυπουργός για να σπάσει αυτό το αδιέξοδο, σπάζοντας μαζί και την βολική ανοχή της Ευρώπης απέναντι στην Αγκυρα.

Την απάντηση ίσως την έδωσε – ξανά – χθες ο Αλέξης Τσίπρας.: «Δεν έχεις άλλο δρόμο για να υπερασπιστείς ένα κυριαρχικό δικαίωμα από το να το ασκήσεις», είπε και επανέλαβε ότι τώρα είναι η ώρα για να επεκτείνει η Ελλάδα τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια κατ’ αρχάς στην Κρήτη, και αναλόγως των εξελίξεων και στο Καστελόριζο.