1954: Η υπόθεση των «Αστυνομικών Νέων»

Στα μέσα του 1954 η κυβέρνηση του Συναγερμού, στην Ελλάδα, βρισκόταν στη δίνη μιας παρατεταμένης κρίσης, βουλιαγμένη στα σκάνδαλα και σε οξύτατες εσωτερικές διαμάχες. Τα κοινωνικά προβλήματα συσσωρεύονταν, ενώ το μόνο κομμάτι του κράτους που λειτουργούσε αποτελεσματικά ήταν ο διωκτικός μηχανισμός εναντίον της παράνομης αλλά και τις νόμιμης Αριστεράς.

Αγγελος Τσέκερης

Την περίοδο εκείνη το Κυπριακό είχε έρθει δυναμικά στο διεθνές προσκήνιο. Το αίτημα των Ελληνοκυπρίων για άρση της βρετανικής κυριαρχίας, αυτοδιάθεση και ένωση με την Ελλάδα είχε υιοθετηθεί από όλες τις ελληνικές πολιτικές δυνάμεις άσχετα από τις οξύτατες μεταξύ τους αλληλοκατηγορίες για υποκρισία: Η Αριστερά το προσέγγιζε ως ζήτημα εθνικής απελευθέρωσης από την ιμπεριαλιστική αποικιοκρατία. Το Κέντρο και τη Δεξιά το θεωρούσαν εθνικό θέμα με βάση την ιδεολογία της αστικής τάξης.

Η Αγγλία δεν δεχόταν την παραμικρή συζήτηση. Υποστήριζε ότι η αποχώρησή της από το νησί ήταν αντίθετη τόσο στα δικά της συμφέροντα όσο και στα συμφέροντα του ΝΑΤΟ, ενώ ισχυριζόταν ότι πίσω από το κίνημα της Ένωσης βρίσκονταν η Εκκλησία της Κύπρου και οι κομμουνιστές.

Βλέποντας ότι οι διμερείς επαφές με τη Μ. Βρετανία δεν επρόκειτο να αποδώσουν, η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε, υπό την πίεση και της κοινής γνώμης, να προσφύγει στον ΟΗΕ. Η κίνηση αυτή προκαλούσε τον εκνευρισμό των ΗΠΑ, που φοβόντουσαν σοβαρές περιπλοκές και αποσταθεροποίηση στο ΝΑΤΟ εξ αιτίας της σύγκρουσης συμφερόντων ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Βρετανία. Πολύ περισσότερο που η ελληνική προσφυγή στα Ηνωμένα Έθνη είχε δεδομένη τη στήριξη της Σοβιετικής Ένωσης και των χωρών του ανατολικού μπλοκ.

Η δίκη του «Πορτοκαλί Παράγοντα»

Το 1968, ο 18χρονος Paul Reutershan πιλοτάριζε ένα ελικόπτερο ανάμεσα στους καπνούς πάνω από τις ζούγκλες του Βιετνάμ. Ήταν η περίοδος του πολέμου του Βιετνάμ και οι αμερικανικές δυνάμεις επιστράτευσαν ένα φυτοκτόνο, το γνωστό Agent Orange (Πορτοκαλί Παράγοντας) για να απογυμνώσουν τα δάση που αποτελούσαν ορμητήρια των Βιετκόνγκ.

Από το 1962 έως το 1971, έριξαν πάνω από 50.000 τόνους του χημικού, σε μια περιοχή αντίστοιχου μεγέθους με το New Jersey. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ήταν πεπεισμένη ότι η χημική ουσία θα άλλαζε την έκβαση του πολέμου μην υπολογίζοντας ότι με το ίδιο δηλητήριο θα «τιμωρούσε» και τους δικούς της στρατιώτες, σύμφωνα με δημοσίευμα του Timeline.

Δέκα χρόνια αργότερα, ο Reutershan εμφανίστηκε στο Today Show. Ήταν ταλαιπωρημένος και υπερβολικά αδύνατος. Είχε πρόσφατα διαγνωστεί με καρκίνο σε τελικό στάδιο και υπαίτιο γι’ αυτό ήταν το φυτοκτόνο Agent Orange. «Πέθανα στο Βιετνάμ και δεν το γνώριζα καν», αναφέρει απευθυνόμενος στο αμερικανικό κοινό.

Έκανε τη σύνδεση μετά την ανάγνωση μιας άτυπης μελέτης που διεξήχθη από μία σύμβουλο διοίκησης του συνδέσμου των βετεράνων στο Σικάγο, την Maude DeVictor. Η DeVictor ξεκίνησε την έρευνα της μετά από ένα τηλεφώνημα που δέχτηκε από έναν βετεράνο, ο οποίος επίσης είχε διαγνωστεί με καρκίνο και είχε βάσιμες υποψίες ότι το Agent Orange είχε παίξει ρόλο σε αυτό.

Γιατί Καίγονται Τα Δάση;

1.Οι φωτιές στα δάση είναι φυσιολογικά φαινόμενα.

Η φωτιά είναι ομαλά ενταγμένη στα μεσογειακού τύπου οικοσυστήματα. Σε όλες τις χώρες γύρω από τη Μεσόγειο, στην Καλιφόρνια, στο Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας, στη Νότια Αφρική, στην Αυστραλία, στη Χιλή είναι σύνηθες φαινόμενο. 

Την προηγούμενη μόλις εβδομάδα φωτιά στην Καλιφόρνια έκανε στάχτη 2.000 σπίτια. Η Ελλάδα δεν είναι ειδική περίπτωση. Ακόμα και τα ζώα της χώρας μας είναι προσαρμοσμένα σε αυτήν. Υπάρχουν πουλιά που πάνε μόνο στις καμένες εκτάσεις γιατί εκεί βρίσκουν πολλά έντομα. Και τα έντομα είναι πολλά, γιατί τα φυτά που βγαίνουν στις καμένες περιοχές ανθίζουν γρηγορότερα. Είναι, όσο και αν δεν το πιστεύουμε, αυτός ο κύκλος της ζωής των μεσογειακών οικοσυστημάτων. Μια καμένη περιοχή, την πρώτη χρονιά μετά τη φωτιά είναι κήπος.

2. Δεν αντιμετωπίζονται σωστά οι πυρκαγιές.

Η πυρκαγιά των δασών θέλει ειδική Αντιμετώπιση. Στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ έχουν καταγράψει όλες τις προηγούμενες φωτιές, από το 1985 έως σήμερα. Υπάρχουν σε εξειδικευμένα προγράμματα ανά πάσα στιγμή δεδομένα, όπως οι άνεμοι που φυσούν, μετεωρολογικά και κλιματικά στοιχεία, τα είδη των φυτών που έχουν φυτρώσει, η ηλικία τους, οι εκτάσεις που έχουν ξανακαεί, και ο χρόνος που συνέβη αυτό. Έχοντας διαθέσιμα όλα τα στοιχεία μπορούν να αντιμετωπίσουν τις φλόγες κάθε φορά με τον τρόπο που χρειάζεται. Η σύγκριση με την Ελλάδα είναι καταλυτική. Εδώ ο καθένας λειτουργεί περίπου ως μαθητευόμενος μάγος.

3. Ποιοι είναι οι εμπρηστές.

Για το "Γιασεμί της Δαμασκού"...

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

«Μου προσφέρθηκε πολλές φορές η δυνατότητα να εγκαταλείψω τη...

Συρία.

Αυτές οι προσφορές συμπεριελάμβαναν εγγυήσεις για την ασφάλεια μου,

την προστασία των παιδιών μου, κι εγγυήσεις για μια άνετη οικονομική ασφάλεια.

Δεν χρειάζεται μια ιδιοφυΐα να καταλάβει τι πραγματικά ήθελαν αυτά τα πρόσωπα

με τις προσφορές τους. Ήταν μια προσπάθεια να πλήξουν την εμπιστοσύνη του λαού

στο πρόσωπο του προέδρου του»

Asma Akhras Al Assad

Ευχές από κάθε μέρος του πλανήτη, από τις χώρες του αντιιμπεριαλιστικού μετώπου κι Ελεύθερους πολίτες σ' όλη τη γη για το "Τριαντάφυλλο της Δαμασκού" ή και "Γιασεμί της Δαμασκού", όπως αποκαλεί ο λαός της Συρίας την αγαπημένη του Asma Akhras Al Assad που σήμερα συμπληρώνει τα 43 της χρόνια (11 Αυγούστου 1975).

Μόλις προχθές ο πρόεδρος της Συρίας, γιατρός στο επάγγελμα, με μια λιτή δήλωση ανακοίνωσε "Η σύζυγός μου έχει καρκίνο", όπως αρμόζει στους ηγέτες κι οφείλουν να ενημερώνουν τους λαούς τους και στη συνέχεια τη συνόδευσε στο δημόσιο νοσοκομείο όπου υποβλήθηκε στην πρώτη χημειοθεραπεία (Βλ. Η σύζυγος του Άσαντ ξεκίνησε θεραπεία για αντιμετώπιση κακοήθους όγκου...).

ΤΡΙΑ σχόλια σχετικά με το έπαθλο της της ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ .Της αθλήτριας που συναγελάζεται με την ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ οργάνωση Χρυσή Αυγή .

Ο φασισμός δεν είναι άποψη ή μάλλον αν αντιλαμβανόμαστε σαν "άποψη" τον φασισμό ,τον νομιμοποιούμε εμμέσως σε κοινωνικό επίπεδο πρώτα και ύστερα σε πολιτικό. 

Ηρα Κλήμου

Με την Παπαχρήστου επανέρχεται το ερώτημα αν μπορούμε να κρατάμε μόνο την επιτυχία της από την όλη προσωπικότητα της ή να την αφορίζουμε ολόκληρη. Είναι ο φασισμός άποψη σεβαστή ή όχι; Διότι κρατώντας μόνο την επιτυχία, ουσιαστικά στηρίζουμε το δικαίωμα της να είναι φασίστρια και φυσικά να αρθρώνει φασιστικό λόγο. Το γνωστό "Καλό παιδί είναι αλλά λίγο φασίστας" .

Επίσης πρέπει να κατανοήσουμε τι σημαίνει "επιτυχία" ή "διάκριση". Η Παπαχρήστου δεν έγινε πρωταθλήτρια μόνο λόγο μιας προσωπικής ικανότητας και προπόνησης αλλά λόγω κοινωνικής υπεραξίας. Μιας κοινωνίας η οποία απαρτίζεται από μετανάστες, ΛΟΑΤΚΙ άτομα και ένα σωρό ακόμα ομάδες οι οποίες είναι στόχος των φασιστών. Η επιτυχία όχι της Παπαχρήστου μόνο άλλα και του καθενός ξεχωριστά δεν είναι αυτοφυής, αλλά κοινωνικό δημιούργημα. 

Η Παπαχρήστου είναι φιλικά προσκείμενη προς την Χρυσή Αυγή, προφανώς περνώντας τα περί Αρείας φυλής και ελληνικής ανωτερότητας. Ας ρωτήσουμε για μια στιγμή πως αισθάνονται όλοι οι κάτοικοι της Ελλάδος που έχουν γίνει στόχοι της Χρυσής αυγής, όταν μια πρωταθλήτρια ανοιχτά στηρίζει αυτό το φασιστικό μόρφωμα. Τι πρότυπο μπορεί να αποτελέσει μια συγκεκριμένη αθλήτρια;

Ότι η Παπαχρήστου μετά τις δηλώσεις της και όλη την προπαγάνδα της (να θυμηθούμε τις ερωτικές περιπτύξεις με τον Κασσιδιάρη),τον αποκλεισμό της λόγω ρατσιστικών σχολίων, συνεχίζει να αγωνίζεται εμμέσως αντιπροσωπεύοντας όλους εμάς , είναι η πεμπτουσία της εθνικής αφήγησης. Όλοι στο κάτω κάτω είμαστε Έλληνες ,φασίστες, αριστεροί κλπ. Δεν ξέρω μερικοί πως νιώθουν για αυτό, αλλά είναι λόγος να μην αισθάνεσαι καθόλου πολίτης αυτής της χώρας που στέλνει δηλωμένα φασισταριά σε διεθνείς διοργανώσεις.

Νίκος Πλουμπίδης… In memoriam – Σαν σήμερα η εκτέλεση του ιστορικού στελέχους του ΚΚΕ

Ένας ψηλός, σχεδόν άσαρκος άνδρας, ντυμένος με λευκό λινό κοστούμι κατεβαίνει σιδηροδέσμιος από το φορτηγό και οδηγείται συνοδεία χωροφυλάκων στην αίθουσα του Έκτακτου Στρατοδικείου Αθηνών.

«Στενή κι’ αδιάβατος, τραχεία η οδός» για τον Νίκο Πλουμπίδη καθώς βαδίζει παγιδευμένος στη διπλή δίκη. Το Στρατοδικείο τον καταδικάζει για κατασκοπεία και οδηγεί τον «αρχικακούργο κομμουνιστή» στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Το ΚΚΕ, το κόμμα που αφιέρωσε τη ζωή του τον έχει αποκηρύξει δημόσια ως «χαφιέ της Ασφάλειας» όταν συνελήφθη από τις διωκτικές αρχές της ελληνικής πολιτείας τον Νοέμβριο του 1952, σ’ όλη τη διάρκεια της δίκης και συνεχίζοντας, δια του ραδιοφωνικού σταθμού «Ελεύθερη Ελλάδα», με καταγγελίες περί «εικονικής εκτέλεσης».

Από το κράτος πρόνοιας στο κράτος - μάνατζερ

Laurent Bonelli, Willy Pelletier

Οι μεταρρυθμίσεις διαδέχονται η μια την άλλη, δίχως συνοχή. Ο τεχνικός χαρακτήρας τους τις καθιστά αδιαφανείς. Οι επιπτώσεις τους γίνονται αισθητές μόνον εκ των υστέρων, όταν εξειδικεύονται και περνούν στο στάδιο της πρακτικής εφαρμογής. Κι όμως, πίσω από το θολό αυτό τοπίο, έχει ξεκινήσει μια άνευ προηγουμένου κινητοποίηση για τη δημιουργία ενός κράτους με μειωμένο μέγεθος μεν, αλλά με ενισχυμένες τις δομές της διοίκησής του.

Η συρρίκνωση του κράτους συνοδεύεται από μεταβίβαση δραστηριοτήτων του δημόσιου τομέα στον ιδιωτικό. Πρόκειται για πραγματικό κατακερματισμό των δημόσιων επιχειρήσεων και την πώληση των τμημάτων τους. Οι ιδιωτικοποιήσεις πραγματοποιούνται σταδιακά ή με την παράκαμψη των αντιδράσεων που παρουσιάζονται, χωρίς να κατονομάζονται ως τέτοιες.

Η απόσυρση του κράτους αρχίζει κάθε φορά με τον διαχωρισμό των δραστηριοτήτων των δημόσιων επιχειρήσεων. Έτσι, το 1990, ο διαχωρισμός του Ταχυδρομείου από τις Τηλεπικοινωνίες που συναποτελούσαν τον ενιαίο οργανισμό ΡΤΤ οριοθέτησε τους τομείς δραστηριότητας που «πρέπει να ανοίξουν στον ανταγωνισμό».

ΧΙΡΟΣΙΜΑ- ΝΑΓΚΑΣΑΚΙ: Το μεγαλύτερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας

«Εχρησιμοποιήσαμεν την ατομικήν βόμβαν εναντίον εκείνων, οι οποίοι μας επετέθησαν προδοτικώς στο Περλ Χάρμπορ, οι οποίοι εβασάνισαν τους Αμερικανούς αιχμαλώτους πολέμου, οι οποίοι παρεβίασαν όλους τους νόμους του διεθνούς δικαίου… Εχρησιμοποιήσαμεν την ατομικήν βόμβαν διά να συντομεύσωμεν τον πόλεμον… Θα τη χρησιμοιήσωμεν και πάλιν. Μόνο η συνθηκολόγησις της Ιαπωνίας θα μας σταματήση. Τους ώμους μας βαραίνει τεραστία ευθύνη. Ευχαριστούμεν τον θεόν, διότι είμεθα εμείς, και όχι ο εχθρός, που τη φέρομεν. Και παρακαλούμεν τον θεόν, να μας φωτίση εις τη χρήσιν του οργάνου αυτού συμφώνως προς τας βουλήσεις του»1.

Ηταν 10 Αυγούστου του 1945, ώρα 2 το πρωί, όταν από το αμερικανικό ραδιόφωνο ακούστηκε η φωνή του Προέδρου Χ. Τρούμαν να λέει με απίστευτη κυνικότητα τα παραπάνω ανατριχιαστικά λόγια. Πριν από 4 περίπου ημέρες, στις 6 Αυγούστου, με ατομική βόμβα είχε βομβαρδιστεί η ιαπωνική πόλη Χιροσίμακαι τώρα, στις 9 Αυγούστου, δεκαπέντε ώρες πριν την εκφώνηση του διαγγέλματος, οι ΗΠΑ έπλητταν με μια δεύτερη ατομική βόμβα την ιαπωνική πόλη Ναγκασάκι. Για τον Πρόεδρο Τρούμαν το γεγονός αυτό υπηρετούσε ευγενείς σκοπούς και πάνω απ’ όλα είχε την έγκριση του θεού!!!

ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ 4ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1936 Με την άμεση συμμετοχή της αστικής τάξης και τις ευλογίες του αστικού πολιτικού κόσμου

Ο Μεταξάς με υποστηρικτές της κυβέρνησής του

Το βράδυ της 4ης Αυγούστου 1936, δημοσιεύτηκε σε έκτακτο φύλλο της «Εφημερίδας της Κυβερνήσεως» διάγγελμα του Ιωάννη Μεταξά - που τοιχοκολλήθηκε και σε κεντρικά σημεία της Αθήνας και του Πειραιά. Το διάγγελμα ανέφερε πως «η Κυβέρνησις (...) προέβη, τη εγκρίσει της Αυτού Μεγαλειότητος του Βασιλέως εις την κήρυξιν του Στρατιωτικού Νόμου καθ' άπασαν την χώραν, και την διάλυσιν της Βουλής». Ας σημειωθεί ότι τη Βουλή την διέλυσε αφού προηγουμένως είχε πάρει με την ψήφο του συνόλου των αστικών κομμάτων την έγκριση να σχηματίσει κυβέρνηση.

Παράλληλα, δημοσιεύτηκαν τα πρώτα διατάγματα της δικτατορικής κυβέρνησης, που προέβλεπαν: Την αναστολή των διατάξεων 8 άρθρων του Συντάγματος σε όλο το κράτος, τη διάλυση της Βουλής και την επιστράτευση των εργαζομένων σε υπηρεσίες «δημοσίας ωφελείας» (σιδηροδρομικοί, τροχιοδρομικοί κ.ά.).

Το απόγευμα της 4ης Αυγούστου προηγήθηκε συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, στην οποία οι αστυνομικές και στρατιωτικές αρχές υποστήριξαν ότι υπήρχαν «υπεύθυνοι πληροφορίαι κατά τας οποίας η κηρυχθησομένη γενική απεργία θα μετεβάλλετο εις στασιαστικήν εκδήλωσιν με αντικειμενικόν σκοπόν την ανατροπήν του νόμιμου πολιτικού και κοινωνικού καθεστώτος της χώρας». Αυτό ήταν και το πρόσχημα για την απόφαση της συγκέντρωσης όλων των εξουσιών στα χέρια της κυβέρνησης.

Σκάκι, ένα «επικίνδυνο» παιχνίδι

Κάποτε το παιχνίδι που σήμερα συνδέεται με την ευφυΐα, κατηγορήθηκε ότι διασπά την προσοχή από φλέγοντα θέματα της εποχής και ότι είναι χάσιμο χρόνου. Δημιουργήθηκε ως μια νέα μορφή ψυχαγωγίας και έγινε ευρέως γνωστό, αλλά θεωρήθηκε από πολλές ηγεσίες ανά τους αιώνες αντικοινωνικό, βλάσφημο και κυρίως επικίνδυνο, καθώς ακόνιζε το μυαλό των πολιτών. Το όνομά του; Shatranj. Είναι το παιχνίδι που σήμερα έχει εξελιχτεί στο σκάκι.

Σύμφωνα με το Timeline, το σκάκι δεν ήταν πάντα οικείο, ήταν κάποτε παράξενο και καινούργιο κι αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις. Μια πρώιμη μορφή του παιχνιδιού, γνωστή ως aschatrang, εμφανίστηκε στην Περσία το 644 μ.Χ. όταν η περιοχή κατακτήθηκε από τους στρατούς του Umar bin al-Khatta. Ο Χαλίφης το χαρακτήρισε μη ισλαμικό, επειδή θεώρησε πως το ταμπλό και τα πιόνια του παιχνιδιού ενθάρρυναν τον τζόγο.

Αυτή ήταν μόνο η αρχή. Λίγες δεκαετίες αργότερα, το σκάκι απαγορεύτηκε στην Ιαπωνία από τον αυτοκράτορα Jito και στη συνέχεια στην Αίγυπτο. Ο Καρδινάλιος Damiani του Ostin απαγόρευσε το σκάκι στους κληρικούς του επειδή ένιωθε ότι με το χρόνο που ξόδευαν θα έμεναν μακριά από τον Θεό. Ακολούθησαν πολλοί που χαρακτήρισαν το σκάκι ως αμαρτία ή είδος ακολασίας, ενώ κάποιοι άλλοι το απαγόρευσαν επειδή το θεωρούσαν άχρηστο και βαρετό, όπως ο βασιλιάς Λουίς ο 9ος της Γαλλίας και ο ιδρυτής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, William of Wickham.

Ελεύθερη η Άχεντ Ταμίμι!

Η Άχεντ Ταμίμι, η έφηβη Παλαιστίνια η οποία πέρασε οκτώ μήνες στη φυλακή διότι είχε χειροδικήσει εναντίον δύο Ισραηλινών στρατιωτών, επεισόδιο που καταγράφηκε σε βίντεο και έκανε τη 17χρονη σε ηρωίδα για τους Παλαιστίνιους, αφέθηκε ελεύθερη σήμερα. Φορώντας, όπως το συνηθίζει, την παλαιστινιακή μαντίλα η Άχεντ χαιρέτισε τους δεκάδες συγκεντρωμένους που την περίμεναν έξω από το σπίτι ενός κατοίκου του χωριού της, του Νάμπι Σάλεχ, ο οποίος σκοτώθηκε από τον ισραηλινό στρατό.

«Από αυτό το σπίτι του μάρτυρα σας δηλώνω: η αντίσταση θα συνεχιστεί μέχρι να τερματιστεί η κατοχή», τόνισε η Άχεντ απευθυνόμενη στους δημοσιογράφους.

«Όλες οι κρατούμενες είναι δυνατές και ευχαριστώ όλους όσοι στάθηκαν στο πλευρό μου το διάστημα που ήμουν στη φυλακή», πρόσθεσε.

Η Άχεντ Ταμίμι συνελήφθη στις 19 Δεκεμβρίου 2017 σε ηλικία 16 ετών λίγες ημέρες αφού το βίντεο που τη δείχνει να χτυπά δύο Ισραηλινούς στρατιώτες έγινε viral στο Διαδίκτυο.

Στο βίντεο φαινόταν μαζί με την ξαδέλφη της Νουρ Ταμίμι να πλησιάζει τους δύο στρατιώτες που ακουμπούσαν σε έναν τοίχο στην αυλή του σπιτιού της στο χωριό Νάμπι Σάλεχ. Οι δύο κοπέλες τους ζήτησαν να φύγουν από το σπίτι τους και μετά άρχισαν να τους κλωτσούν, να τους χτυπούν με μπουνιές και να τους χαστουκίζουν.

Στις 21 Μαρτίου η Άχεντ καταδικάστηκε σε οκτώ μήνες φυλάκισης, αφού συμφώνησε να δηλώσει ένοχη στις κατηγορίες που είχαν απαγγελθεί εναντίον της. Η έφηβη με τα μακριά, ξανθά μαλλιά γιόρτασε τα 17α γενέθλιά της στη φυλακή.