Ομολογία Σοκ του Ντάισελμπλουμ στον Νίκο Χουντή: «Όλα έγιναν για τις Τράπεζες»

• «Τα μνημόνια ήταν στήριξη και αλληλεγγύη υπέρ της Ελλάδας ή ήταν για τη σωτηρία των ευρωπαϊκών τραπεζών και του ευρώ;»

Γ. Ντάισελμπλουμ:

• «Χρησιμοποιήσαμε τα χρήματα των φορολογουμένων, κατά τη γνώμη μου, με λάθος τρόπο, για να σώσουμε τις Τράπεζες. Όσοι λένε πως όλα έγιναν για τις Τράπεζες, έχουν δίκιο»!!!

Ο απερχόμενος Πρόεδρος του Eurogroup, Γ. Ντάισελμπλουμ, αιφνιδίασε τους ευρωβουλευτές, όταν μιλώντας στην Επιτροπή Απασχόλησης για ην πορεία της 3ης αξιολόγησης του Προγράμματος της Ελλάδας, σε ερώτηση του ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενότητας, Νίκου Χουντή, αναφερόμενος στα μνημόνια, παραδέχθηκε ότι όλα έγιναν για να σωθούν οι ευρωπαϊκές Τράπεζες!!!

Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Ντάισελμπλουμ, απαντώντας στην ευθεία ερώτηση του Νίκου Χουντή, αν «τώρα που φεύγετε, επιμένετε ότι τα προγράμματα (σ.σ: μνημόνια) αποτελούσαν στήριξη και αλληλεγγύη υπέρ της Ελλάδας ή αν θα παραδεχθείτε, όπως έκανε ο κ. Ρεν, ο προηγούμενος Επίτροπος όταν έφευγε, ότι αυτά τα προγράμματα ήταν για να στηριχθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες και το ευρώ;», άφησε άφωνους τους ευρωβουλευτές όταν, μεταξύ άλλων, δήλωσε ότι:

«Χρησιμοποιήσαμε πολλά από τα χρήματα του φορολογούμενου, με λάθος τρόπο κατά την γνώμη μου, για να σώσουμε τις τράπεζες και ο κόσμος που επέκρινε τα πρώτα χρόνια του ελληνικού προγράμματος λέγοντας πως όλα έγιναν για τις τράπεζες, έχει κάποιο δίκιο».

Rohingya στη Μυανμάρ: Μια σύγχρονη γενοκτονία;

Η Μυανμάρ (πρώην Βιρμανία) είναι μία χώρα της Νοτιοανατολικής Ασίας που έχει απασχολήσει ουκ ολίγες φορές τη διεθνή κοινότητα, για τους πλέον αρνητικούς λόγους.

Μετά την ανεξαρτητοποίηση της περιοχής από τη Βρετανική κυριαρχία, το 1948, η χώρα έχει περάσει πλείστες μελανές περιόδους στην ιστορία της, αφού -από το 1962, έως και μόλις το 2015- βρισκόταν υπό καθεστώς στρατιωτικής δικτατορίας. 

Συγκεκριμένα, η Μυανμάρ είναι ένα κράτος που βιώνει μία δύσκολη μετάβαση – τη μετάβαση από μια δικτατορία που διήρκεσε πάνω από πενήντα χρόνια, σε ένα δημοκρατικό καθεστώς. Σήμερα, το εν λόγω κράτος έχει Σύνταγμα, διάκριση των εξουσιών, ενώ για πρώτη φορά το 2015 έγιναν ελεύθερες εκλογές στη χώρα. Ωστόσο, ακόμη και με αυτή την ευτυχή εξέλιξη, ο ρόλος του στρατού στη διακυβέρνηση της χώρας είναι σημαντικός, αφού το 25% των εδρών και στα δύο κοινοβούλια της χώρας δεν ανήκει σε αιρετούς βουλευτές, αλλά σε αξιωματικούς των ενόπλων δυνάμεων, οι οποίοι έχουν, μάλιστα, και βέτο σε σημαντικά ζητήματα, όπως την αναθεώρηση του Συντάγματος. Οι αξιωματικοί αυτοί φτάνουν τους 220 σε σύνολο 864 εδρών, δημιουργώντας σοβαρές υποψίες για το κατά πόσο πρόκειται για ένα δημοκρατικό πολίτευμα. 

Ακόμη, όμως, και μετά την επαναφορά αυτής της υποτιθέμενης δημοκρατίας, η χώρα έχει υπάρξει πολλάκις τόπος καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μιάς και αποτελείται από σχεδόν 135 διαφορετικές εθνότητες, οι οποίες βρίσκονται σε διαμάχη μεταξύ τους. Η χώρα βρίσκεται σε ένα συνεχή εμφύλιο πόλεμο, με την κυρίαρχη εθνότητα των Βουδιστών Bamar να προσπαθεί να απορροφήσει ή να εκδιώξει τις λοιπές μειονότητες, οι οποίες συνήθως είναι αλλόθρησκες.

Βγήκε από τη φυλακή με 48ωρη άδεια ο Δημήτρης Κουφοντίνας

Εξήλθε λίγα λεπτά μετά τις 12 το μεσημέρι από τις

φυλακές Κορυδαλλού ο Δημήτρης Κουφοντίνας με 48ωρη άδεια. 

Τους δεσμούς με την οικογένεια και την επαγγελματική του αποκατάσταση, επικαλέστηκε ο Δ. Κουφοντίνας στο συμβούλιο των φυλακών για την 48ωρη άδεια

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας ζήτησε τη 48ωρη άδεια, την οποία θα χρησιμοποιήσει -στο πλαίσιο του νόμου- για την ενίσχυση των δεσμών με την οικογένειά του και την επανασύσταση της μελισσουργικής του μονάδας. «Θα χρησιμοποιήσω την άδεια στο πλαίσιο του νόμου και για την ενίσχυση των δεσμών με την οικογένειά μου και επιθυμώ επίσης να επανασυστήσω τη μελισσουργική μονάδα που είχα», ήταν η απάντηση του ηγετικού στελέχους της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη, σε ερώτηση του συμβουλίου των φυλακών για τους λόγους που ζητά τη χορήγηση της διήμερης άδειας.

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας, κατά την ακρόασή του από τα μέλη του συμβουλίου των φυλακών, δεν ρωτήθηκε σχετικά με τις κατηγορίες για τις οποίες καταδικάστηκε ως μέλος της 17Ν, καθώς αυτό δεν προβλέπεται από τη νομοθεσία για τη χορήγηση των αδειών κρατουμένων.

Ο ψηφιακός καπιταλισμός χρειάζεται επειγόντως νέους νόμους

Η νομοθεσία περί ανταγωνισμού και μονοπωλίων φτάνει μέχρι στιγμής μόνο στις εταιρείες οι οποίες δεν παράγουν φυσικά, συμβατικά αγαθά. Εάν όμως, δεν ισχύσουν σύντομα νέοι κανόνες, η απόλυτη κυριαρχία μιας χούφτας ψηφιακών εταιρειών -των γνωστών κροίσων της Silicon Valley- στην παγκόσμια οικονομία είναι απλώς, θέμα χρόνου.

Μπορεί να μοιάζει περίεργο, αλλά υπάρχουν ακόμα άνθρωποι οι οποίοι πιστεύουν ότι η Amazon δεν είναι τίποτα παραπάνω από την ηλεκτρονική εκδοχή ενός πολυκαταστήματος. Στην πραγματικότητα βεβαίως, είναι πολύ περισσότερα από αυτό: Είναι ένας ταχύτατα αναπτυσσόμενος παγκόσμιος γίγαντας του διαδικτύου που αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο ψωνίζουμε, που κατακτά όλο και περισσότερες αγορές, χρησιμοποιώντας τον ιστότοπο Alexa (ο οποίος καταγράφει την «κίνηση» στο Διαδίκτυο) για να απορροφήσει τα προσωπικά δεδομένα μας απευθείας μέσα από το σαλόνι του σπιτιού μας και που αυτή τη στιγμή, ζητά πρόσβαση μέχρι και στα κλειδιά μας, έτσι ώστε να μπορεί να παραδίδει πακέτα ακόμη και όταν απουσιάζουμε!

Το Facebook έχει εδώ και πολύ καιρό εξελιχθεί επίσης, σε κάτι πολύ περισσότερο από ένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης όπου συνομιλούν οι φίλοι. Είναι μια εταιρεία μέσων ενημέρωσης που κερδίζει δισεκατομμύρια σε διαφημίσεις «διαδίδοντας» περιεχόμενο χωρίς πρώτα να το ελέγξει.

Η Amazon και το Facebook αποτελούν δύο ενδεικτικά παραδείγματα. Η λίστα θα μπορούσε να συνεχιστεί με την ίδια τη Google και την Alphabet -όπως αυτοαποκαλείται η εταιρεία πλέον -και άλλες πολλές.

Η προφητεία ενός ναζί για τη Γερμανία

Με αφορμή την κυριαρχία της Γερμανίας στην Ευρώπη και τη στάση της στο ελληνικό ζήτημα και όχι μόνο, ναδημοσιεύουμε  ένα ντοκουμέντο από την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» με τη δήλωση ενός υψηλόβαθμου στελέχους των ναζί, λίγο μετά τη λήξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, το 1945. Αν η δήλωση του ναζί είναι πραγματική - όπως αναφέρει το δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας - έρχεται ως μια προφητεία που σήμερα επιβεβαιώνεται και πλέον μένει να φανεί αν η Γερμανία θα διαλύσει για τρίτη φορά μέσα σε έναν αιώνα την Ευρώπη.

Στο δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας με ημερομηνία «Τρίτη 9 Μαΐου του 1995» αναφέρεται: «Β Παγκόσμιος, 50 χρόνια μετά. Και εμείς ανατρέχουμε 50 χρόνια πριν. Συγκεκριμένα σε ένα άρθρο της εποχής εκείνης, που αναδημοσιευόταν στην εφημερίδα “Ελευθερία”. Μόλις έχει λήξει ο πόλεμος ένα Ελβετός δημοσιογράφος παίρνει συνέντευξη από έναν ανώτατο αξιωματούχο της Καγκελαρίας, ρωτώντας τον χαρακτηριστικά: “Και τώρα τι σκοπεύετε να κάνετε; Νικηθήκατε. Ο κόσμος σας μισεί. Δεν πρόκειται να ξεχάσει αυτά που κάνατε. Πως θα ορθοποδήσετε ξανά ως έθνος;”

Και ο Γερμανός του απαντά με ψύχραιμη ειρωνεία, με λόγια που όταν τα διαβάσαμε ξανακοιτάξαμε πολλές φορές την ημερομηνία του κιτρινισμένου τόμου που διαβάζαμε, μήπως και λαθεύαμε, μήπως και το φύλλο ήταν σημερινό… Όμως η ημερομηνία δεν άφηνε περιθώρια. Ήταν όντως 50 χρόνια πριν!

Η χρυσή offshore ιστορία της Apple

Πώς η Apple κατάφερε να διατηρήσει τα κέρδη της παρά το τέλος του «Διπλού Ιρλανδικού». Η σχέση της με το Jersey και το ιρλανδικό φορολογικό σύστημα που επιτρέπει κέρδη για τις πολυεθνικές.

Αποκαλύψεις από τα Paradise Papers.

Σύνοψη από την έρευνα του Simon Bowers

Απόδοση στα Ελληνικά: Χρήστος Δεμέτης

Εικονογράφηση: Παναγιώτης Πανταζής

Σε μια ερώτηση έγραφαν: «Επιβεβαιώστε ότι μια ιρλανδική εταιρεία μπορεί να διεξάγει δραστηριότητες της χωρίς να υπόκειται σε φορολογία, υπό τη δικαιοδοσία σας». Η Apple ζητούσε επίσης διαβεβαιώσεις ότι το τοπικό πολιτικό κλίμα θα παρέμενε «φιλικό». Τελικά, η Apple εγκαταστάθηκε στο Jersey, ένα μικροσκοπικό νησί της Βρετανικής Επικράτειας που, όπως και άλλοι «παράδεισοι», δεν χρεώνει φόρους σε έσοδα των περισσότερων εταιρειών.

Το Jersey διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη νεοσυσταθείσα ιρλανδική φορολογική δομή της Apple. Κάτω από αυτήν τη δομή, ο κατασκευαστής των Macbook μπορούσε να συνεχίσει να απολαμβάνει εξαιρετικά χαμηλές φορολογικές χρεώσεις για τα περισσότερα κέρδη του και να κρατά μεγάλο μέρος των κερδών του εκτός ΗΠΑ, συγκεκριμένα 246 δισ. δολάρια σε μετρητά, σε offshore. Η δράση της ιρλανδικής κυβέρνησης για να καταστείλει εταιρείες-φαντάσματα είχε πενιχρά αποτελέσματα.

«Επιβεβαιώστε ότι μια ιρλανδική εταιρεία μπορεί να διεξάγει δραστηριότητες της χωρίς να υπόκειται σε φορολογία, υπό τη δικαιοδοσία σας».

Συσκευή αυξάνει την ταχύτητα εκμάθησης κατά 40%

Διεθνής ομάδα επιστημόνων κατασκεύασε μια συσκευή που διεγείρει τον εγκέφαλο με σκοπό να βελτιώσει τη γνωστική του λειτουργία. Σε δοκιμές που έκαναν σε πιθήκους, φέρεται να αύξησε την ταχύτητα εκμάθησής τους κατά 40%.

Η έρευνα αυτή που χρηματοδοτήθηκε από την Υπηρεσία Έρευνας Προηγμένων Αμυντικών Προγραµµάτων (DARPA) του Αμερικανικού υπουργείου Άμυνας, πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες των HRL Laboratories στην Καλιφόρνια, του Πανεπιστημίου McGill στο Μόντρεαλ και του Soterix Medical της Νέας Υόρκης.

Στη μελέτη που δημοσίευσε στο περιοδικό Current Biology, η ομάδα εξηγεί πώς χρησιμοποίησε μια μη επεμβατική μέθοδο διακρανιακής διέγερσης μέσω συνεχούς ρεύματος (TDCs) για την ενεργοποίηση του προμετωπιαίου φλοιού των πιθήκων. Έπειτα, τους ζήτησαν να εκτελέσουν μια εντολή βασισμένη σε συσχετιστική μάθηση το οποίο και τα ζώα κατάφεραν να κάνουν επιτυχώς. Μετά από 21 δοκιμές, η συσκευή tDCS κατάφερε να αυξήσει την ταχύτητα εκμάθησής τους κατά 40%, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Η «βόμβα του Τσάρου»: Η ισχυρότερη ατομική βόμβα που φτιάχτηκε ποτέ

Το 1961, η Σοβιετική Ένωση δοκίμασε μια πυρηνική βόμβα τόσο ισχυρή που χαρακτηρίστηκε «πολύ μεγάλη» για να χρησιμοποιηθεί σε πόλεμο. Η δημιουργία της είχε πάντως τεράστιες επιπτώσεις διαφορετικού τύπου. 

Το πρωί της 30ης Οκτωβρίου του 1961, ένα σοβιετικό βομβαρδιστικό Tu-95 απογειώθηκε από το αεροδρόμιο της Ολένια στη χερσόνησο Κόλα στα βόρεια της Ρωσίας. Το Tu-95 ήταν μια ειδικά τροποποιημένη έκδοση ενός αεροσκάφος που είχε για πρώτη φορά πετάξει λίγα χρόνια νωρίτερα. Χαρακτηρίστηκε κτήνος, καθώς ήταν πελώριο, με αντιστρεφόμενα φτερά και τέσσερις μηχανές. Ήταν επιφορτισμένο με την μετακίνηση του πυρηνικού οπλοστασίου της Ρωσίας. 

Την προηγούμενη δεκαετία η σοβιετική πυρηνική έρευνα είχε κάνει τεράστια βήματα. Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε φέρει τις ΗΠΑ και την ΕΣΣΔ στο ίδιο στρατόπεδο, αλλά η μεταπολεμική περίοδος έφερε το «πάγωμα» των σχέσεων. Και οι Σοβιετικοί που παρουσιάστηκαν ως το αντίπαλον δέος της μοναδικής πυρηνικής υπερδύναμης του κόσμου, είχαν μόνο μια επιλογή - να καλύψουν γρήγορα τη διαφορά. 

Το Σοβιετικό πυρηνικό πρόγραμμα 

Στις 29 Αυγούστου του 1949, οι Σοβιετικοί είχαν δοκιμάσει την πρώτη τους πυρηνική συσκευή, γνωστή ως «Joe-1» στη Δύση. Η δοκιμή είχε γίνει στις απομακρυσμένες στέπες του σημερινού Καζακστάν, χρησιμοποιώντας πληροφορίες που συλλέχθηκαν - σύμφωνα με τους Αμερικάνους - από τη διείσδυση των Ρώσων στο αμερικανικό πρόγραμμα ατομικών όπλων.

Ο μικρός Αμίρ και η ετήσια ντροπή μας στις παρελάσεις

Γράφει ο Γιώργος Ευγενίδης

Στο θεατρικό έργο του Μπέρναρντ Σλέιντ «Κάθε χρόνο, ίδια μέρα», ο Τζόρτζ και η Ντόρις συναντιούνται κάθε χρόνο, την ίδια ακριβώς μέρα, σε ένα μοτέλ στο Σαν Φρανσίσκο, έχοντας συνάψει έναν ιδιότυπο παράνομο δεσμό. Εμείς εδώ δεν έχουμε τους αντίστοιχους Τζόρτζ και Ντόρις. Αλλά, κάθε χρόνο, την ίδια μέρα, τη μέρα της παρέλασης για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, έχουμε έναν καλό λόγο να μην είμαστε υπερήφανοι.

Στα ελληνικά σχολεία και ιδίως στα δημοτικά, πηγαίνουν πολλά παιδιά μεταναστών και προσφύγων. Θα τα διακρίνετε ίσως μόνο λόγω του διαφορετικού τους χρώματος. Κατά τα άλλα, είναι παιδιά, σαν όλα τα άλλα, που μπορεί να μιλάνε τη γλώσσα μας καλύτερα και από τα Ελληνόπουλα και σίγουρα αξιοποιούν το πεδίο του σχολείου για να γίνουν μέλη μιας ευρύτερης κοινότητας. Κάνουν τα ίδια μαθήματα με τα Ελληνόπουλα, τους απασχολούν τα ίδια προβλήματα και έχουν, στο πλαίσιο αυτής της σχολικής κοινότητας, τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις. Ή τουλάχιστον, έτσι θα έπρεπε να είναι.

Δεν έχει νόημα να ξανακάνουμε τη συζήτηση για το αν πρέπει οι σημαιοφόροι να επιλέγονται με βάση τον βαθμό ή να κληρώνονται ανάμεσα σε όλους τους μαθητές. Άποψη της στήλης είναι ότι πρέπει να υπάρχει ένα αντικειμενικό μέτρο, ένας ελάχιστος κοινός παρονομαστής, ώστε να επιλέγεται αυτός που θα φέρει τη σημαία. Για αμιγώς συμβολικούς λόγους. Στο σκεπτικό μου, όμως, είναι ότι, αν ο άριστος είναι Αφγανός ή Πακιστανός τη καταγωγή, τότε έχει το ίδιο δικαίωμα με ένα Ελληνόπουλο κατά το γένος να φέρει το εθνικό σύμβολο.

Ο «λάκκος στη φάβα» της… εύκολης αξιολόγησης

Γράφει ο Ceteris Paribus

Σε αντίθεση με οποιαδήποτε άλλη στο μνημονιακό παρελθόν, ανεξαρτήτως κυβέρνησης, η τρέχουσα τρίτη αξιολόγηση του δεύτερου ελληνικού προγράμματος «πηγαίνει τρένο». Οι έπαινοι και τα χαμόγελα περισσεύουν, στην Ουάσινγκτον, στις Βρυξέλλες, ακόμη και στο Βερολίνο! Το κλίμα παραπέμπει στη λαϊκή θυμοσοφία: Μπορούμε να ρωτήσουμε «γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά, πατέρα;». Και να απαντήσουμε «κάποιο λάκκο έχει η φάβα». Ας δούμε ποιον. 

Ένας περιφερειακός -από την άποψη του ρόλου και της ισχύος που διαθέτει- Ευρωπαίος αξιωματούχος, ο Jens Bastianπρώην μέλος της Task Force της Κομισιόν για την Ελλάδα, σε πρόσφατη συνέντευξή του έθεσε τον δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων, λέγοντας ότι η βιωσιμότητα του ελληνικού δημόσιου χρέους εκτός προγράμματος είναι ένα «μυστήριο» που δεν κατανοεί – οι αξιωματούχοι που δεν έχουν ισχυρούς λόγους να μιλούν παραπλανητικά ή με γρίφους, λένε και καμιά αλήθεια…

Πράγματι, εφαρμόζοντας τον κανόνα πως σε κάθε σημαντικό ζήτημα πρέπει να διακρίνουμε τα θεμελιώδη μεγέθη από τον επικοινωνιακό «θόρυβο» και τις πολιτικές μανούβρες, στην περίπτωση του «ελληνικού ζητήματος», τα θεμελιώδη ζητήματα είναι το δημόσιο χρέος και οι ρυθμοί ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.Όποιος θέλει να δει την αλήθεια, πρέπει να την αναζητήσει στην πορεία αυτών των δύο θεμελιωδών μεγεθών.

Καθηγητής του Γιαγτζόγλου γράφει για τον μαθητή του: Αρχαϊκή οργή, πρωτόγονη πίκρα

«Ποιος ανέλυσε σε βάθος το δράμα της χώρας και τα αίτιά του για να το πράξει κι ένας εικοσιεννιάχρονος με την παιδεία του ελληνικού σχολείου;» αναρωτιέται, μάλλον ρητορικά, ο Μάνος Σ. Στεφανίδης, καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης στην Φιλοσοφική Αθηνών, στο τμήμα θεατρικών Σπουδών, για τον 29χρονο Κωνσταντίνο Γιαγτζόγλου, τον οποίο είχε φοιτητή.

Η ανάρτηση του καθηγητή στο Facebook έχει ως εξής:

«Κλεφτοπόλεμος;

Νομίζω ότι τον αναγνωρίζω. Τον είχα μαθητή στον ΑΚΤΟ. Πριν πόσα χρόνια; Κοντούλης, αδύνατος, ξανθωπός, τα μαλλιά ράστα. Θυμάμαι την έκφραση του. Λίγο σκανταλιάρα, λίγο φοβισμένη. Πάντα χαμηλόφωνη. Του άρεσε το μάθημα της ιστορίας της τέχνης. Έκανε και γκράφιτι; Γραφίστας πάντως!

Προφανώς από τότε χωρίς δουλειά. Προφανώς με αρχαϊκή οργή και πρωτόγονη πίκρα για όσα συνέβησαν, για όσα συμβαίνουν. Χωρίς πολλά περιθώρια ανάλυσης. Γιατί άλλωστε; Ποιός ανέλυσε σε βάθος το δράμα της χώρας και τα αίτια του για να το πράξει κι ένας εικοσιεννιάχρονος με την παιδεία του ελληνικού σχολείου;

Προφανώς με μιαν εύκολη, "θεολογική" σκέψη που πιστεύει στην τιμωρία εδώ και τώρα. Που πιστεύει στη κάθαρση. Επειδή είναι οδυνηρά γοητευτικό να μεταμορφωθείς από τίποτε σε θεία Δίκη. Στο χέρι της Ιστορίας. Οι άλλοι στις καφετέριες και στα μπαράκια. Αυτός στη γιάφκα. Στον αγώνα.