Αναμένοντας την ηθική ανάσταση...

Γύριζε, μή σταθής ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη,
ο ψεύτης είδωλο είν᾿ εδώ, το προσκυνά η πλεμπάγια,
η Αλήθεια τόπο νά σταθή μια σπιθαμή δέ θάβρη.
Αλάργα. Μόρα της ψυχής τής χώρας τα μουράγια.
Από θαμπούς ντερβίσηδες και στέρφους μανταρίνους
κι από τους χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται.
Χαρά στους χασομέρηδες! Χαρά στους αρλεκίνους!
Σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός κα δασκαλοκρατιέται.
Δεν έχεις, ΄Ολυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η ΄Οσσα,
ραγιάδες έχεις, μάννα γή, σκυφτούς για το χαράτσι,
κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα,
των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.
Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι,
και Μαμμωνάδες βάρβαροι, και χαύνοι λεβαντίνοι.
λύκοι, ώ κοπάδια, οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι
κι οι χαροκόποι αδιάντροποι και πόρνη η Ρωμιοσύνη!

Κωστής Παλαμάς,
Γύριζε (1908)

ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΡΕΜΑΤΑΙ ΣΟΦΙΑ ΜΑΝΟΥ-ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΛΕΧΟΥ

Γιατί με τον ΣΥΡΙΖΑ; Του Στέλιου Κούλογλου

Δέχτηκα εκατοντάδες τηλεφωνήματα, sms και emails μετά την ανακοίνωση του ευρωψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ, στο οποίο φιγουράριζε και η αφεντιά μου. Όλα σχεδόν ήταν ενθαρρυντικά και επαινετικά, μερικά εξέφραζαν κάποιον σκεπτικισμό («τι θέλεις και μπλέκεις», «πρόσεξε μη σε φάνε τα πιράνχας»). Το ερώτημα ήταν ένα και μοναδικό: «Και τώρα δεν θα ξαναδούμε εκπομπές στη τηλεόραση ή ντοκιμαντέρ δικά σου;». Και επίσης: «Το Tvxs.gr, το πεντάχρονο χαριτωμένο παιδάκι σου, τι θα απογίνει;».

Ας τα πάρω από την αρχή: πρόκειται για ευρωεκλογές, οι οποίες διεξάγονται την πιο κρίσιμη περίοδο για το μέλλον της ευρωπαϊκής ιδέας. Πάντα πίστευα ότι η ενωμένη Ευρώπη είναι ένα θαύμα: λαοί που αιματοκυλίστηκαν σε δύο παγκόσμιους πολέμους έπαιρναν την απόφαση να ζήσουν ειρηνικά, σε συνθήκες σχετικής αλληλεγγύης και σχετικής ισοτιμίας. Θυμίζω ότι η μικρή Ελλάδα έβαζε βέτο σε ευρωπαϊκές αποφάσεις τη δεκαετία του ’80, τότε που κυβερνούσαν ακόμη ηγέτες που είχαν ζήσει τον πόλεμο.

Γολγοθάς: η ρήξη με το μηδέν

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου
Δρ. Θεολογίας, εκπαιδευτικός,
αρχισυντάκτης του περιοδικού Σύναξη

Γολγοθάς σημαίνει ανηφόρα προς το μηδέν. Σημαίνει ότι μαζεύεις όλη σου τη δύναμη για να σηκώσεις το ένα σου γόνατο, κατόπιν το άλλο γόνατο, ξανά το πρώτο, και πάει λέγοντας, αλλά προς τι; Μαρτυρικός δρόμος, προς μαρτυρικό εκμηδενισμό. Η μαστίγωση καθοδόν είναι ανυπόφορη, το βάρος του σταυρού συντριπτικό, κι όμως, τα πιο αβάσταχτο στην υπόθεση του Γολγοθά είναι μάλλον κάτι άλλο: Η εγκατάλειψη! Λεπτό με λεπτό, θα στραγγίξεις από τις δυνάμεις σου, γιατί απομένεις ολομόναχος, εσύ και τα σωθικά σου. Στον Γολγοθά η εξουσία και οι δωσίλογοί της (πολιτικά και θρησκευτικά αποβράσματα σε αγαστή διαπλοκή) λυσσομανούν να ξε-κάνουν τον άνθρωπο, να τον σύρουν, δηλαδή, σε κατάσταση μη-ανθρώπινη: στον απόλυτο ατομισμό. Σε κανονικές συνθήκες ο άνθρωπος δεν είναι μονάχα τα χημικά στοιχεία που τον απαρτίζουν. Είναι οι σχέσεις του, και οι άλλοι είναι όροι της ύπαρξής του – όχι ψιμύθια πάνω σ’ αυτήν. Στον Γολγοθά, λοιπόν, σε υψώνουν έτσι που να σπάσουν όλοι σου δεσμοί: να μη μπορείς να αγγίξεις τίποτα, να μη μπορεί να σε αγγίξει κανένας. Ανάμεσα σε σένα και στους άλλους το ύψος, αλλά όχι μόνο. Κρατά μακριά σου τους φίλους ο τρόμος, τους σώφρονες το κέρδος, τους αξιοπρεπείς ο νόμος.

Τον νυμφώνα Σου βλέπω-Πέτρος Γαϊτάνος

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ: Τι γιορτάζουμε – Το ακριβό μύρο της πόρνης και το Ευχέλαιο

Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ. 7,47), που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με πολύτιμο μύρο και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματα της, καθώς μετανόησε ειλικρινά. Η τιμή του μύρου ήταν γύρω στα τριακόσια δηνάρια και γι’ αυτό οι μαθητές την επέκριναν και περισσότερο απ’ όλους ο Ιούδας. Γνώριζαν οι μαθητές καλά πόσο μεγάλο ζήλο έδειχνε πάντοτε ο Χριστός για την ελεημοσύνη προς τους φτωχούς. Ο Χριστός όμως την υπερασπίσθηκε, επισημαίνοντας ότι τον προετοιμάζει για την ταφή του. Άλλωστε, είπε στους μαθητές, “εμένα θα με έχετε για λίγο ακόμα κοντά σας, τους φτωχούς θα τους βοηθάτε καθ΄όλη τη διάρκεια της ζωής σας”.

Ο Ιούδας αποχώρησε δυσαρεστημένος και πήγε στους Αρχιερείς, όπου και διαπραγματεύτηκε την παράδοση του Διδασκάλου του έναντι 30 αργυρίων.

Η υμνογραφική παράδοση συγκρίνει την μετάνοια της πόρνης με το φοβερό ολίσθημα του Ιούδα και παραλληλίζει τις δύο ψυχικές καταστάσεις.
Η πόρνη ελευθερώνεται από την αμαρτία και μετανοεί, ενώ ο Ιούδας αιχμαλωτίζεται από τη φιλαργυρία και αποχωρίζεται απ’ το Θεό.

Απρίλιος 1942. Η απεργία διαρκείας της υπαλληλικής τάξης απέναντι σε Τσολάκογλου και Γερμανούς. Η πρώτη στην κατεχόμενη Ευρώπη.

«Ήταν απόγευμα γύρω στις 4 η ώρα, όταν λιποθύμησε από την πείνα ένας διανομέας στη μεγάλη σάλα του Κεντρικού. Γύρω από τον λιπόθυμο συγκεντρώθηκε πλήθος κόσμου, όπως και όλοι οι υπάλληλοι.

Ήταν όλοι τους αγανακτισμένοι, αναστατωμένοι και στο στόμα τους προφέρονταν συνεχώς η λέξη απεργία – με απόφαση και οργή. Το ίδιο εκείνο βράδυ, αφού γίνανε και οι σχετικές συνεννοήσεις με την επαρχία, αποφασίστηκε να κατεβούμε σε Παντριατατική απεργία. Οι καιροί ήταν ώριμοι» είχε πει κάποτε ο Χαρίλαος Φλωράκης, ο οποίος ως υπάλληλος στα ΤΤΤ (ταχυδρομεία – τηλεγραφεία – τηλεφωνεία), είχε λάβει μέρος στην οργάνωση και καθοδήγηση της απεργίας των Τριατατικών τον Απρίλιο του 1942
Στις 12 Απριλίου 1942 (τελευταία δίνεται ως ημερομηνία η 14η Απριλίου, οι περισσότερες πηγές όμως αναφέρουν 12/04), στην Ελλάδα, γίνεται η πρώτη δημοσιοϋπαλληλική απεργία της κατεχόμενης Ευρώπης, η οποία λήγει στις 21 Απριλίου.

Ρατσισμός στο ψηφοδέλτιο

Την ώρα που στην Γερμανία ένας Παλαιστίνιος μετανάστης μπορεί να εκλεγεί δήμαρχος Βερολίνου, στην Ελλάδα το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στην αυτοδιοίκηση αφαιρείται με νόμο ακόμη και από τους λίγους μη-Έλληνες που μπορούσαν να το απολαύσουν. Του Νίκου Μίχου

Χωρίς προηγούμενο

Ο Παλαιστίνιος Ραήντ Σαλέχ, 36 ετών, είναι ο επικεφαλής των κεντροαριστερών Σοσιαλδημοκρατών στο δημοτικό συμβούλιο του Βερολίνου και ένας εκ των τριών πολιτευτών του SPD που στις δημοτικές εκλογές θα είναι αντίπαλος του δημάρχου, Κλάους Βοβεράιτ. «Με λίγη τύχη, μπορεί να γίνει ο πρώτος δήμαρχος με αραβικές ρίζες», σχολιάζει το γερμανικό περιοδικό Spiegel.

Ο Σαλέχ μεγάλωσε σε μια φτωχή γειτονιά από μια οικογένεια με 9 παιδιά που δύσκολα τα έβγαζε πέρα. Γεννημένος στην Δυτική Όχθη μετανάστευσε με την οικογένειά του στην Γερμανία σε μικρή ηλικία. Η πρώτη του δουλειά ήταν να τηγανίζει πατάτες στα Burger King – μια αλυσίδα fast food.

Ο μεγάλος δικτάτορας

“Λυπάμαι, αλλά δεν θέλω να είμαι αυτοκράτορας – αυτή δεν είναι η δουλειά μου. Δεν θέλω να κυβερνήσω ή να κατακτήσω κανέναν. Θα επιθυμούσα να βοηθήσω τον καθέναν εάν είναι δυνατόν, Εβραίο, μαύρο , λευκό. Όλοι θέλουμε να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον, έτσι είναι τα ανθρώπινα όντα.
Όλοι θέλουμε να ζήσουμε από την αμοιβαία ευτυχία, όχι από την αμοιβαία δυστυχία. Δεν θέλουμε να μισήσουμε και να περιφρονήσουμε ο ένας τον άλλο. Σε αυτόν τον κόσμο υπάρχει χώρος για τον καθέναν και η γη είναι πλούσια και μπορεί να προσφέρει σε όλους.
Περισσότερο από τα μηχανήματα χρειαζόμαστε την ανθρωπιά. Περισσότερο από την ευφυΐα χρειαζόμαστε τη συμπόνια και την ευγένεια.

Χωρίς αυτές τις ιδιότητες, η ζωή θα είναι βίαια και θα χαθεί.”
Ο λόγος του Τσάρλι Τσάπλιν στο τέλος του “Μεγάλου Δικτάτορα”.

Η πρώτη συνέντευξη της Κωνσταντίνας Κούνεβα ως υποψήφιας ευρωβουλευτή

Συνέντευξη στο Vice και τη Μαρία Λούκα

Έχουν περάσει 5,5 χρόνια από εκείνο το βράδυ στις 22 Δεκέμβρη του 2008, που μάθαμε όλοι το όνομα της, όταν επιστρέφοντας από τη δουλειά της έπεσε σ’ ένα καρτέρι θανάτου. Η Κωνσταντίνα Κούνεβα γυναίκα, μετανάστρια, καθαρίστρια συγκέντρωνε όλα εκείνα τα ταυτοτικά χαρακτηριστικά που την καθιστούσαν απολύτως ευάλωτη.

Πριν από την επίθεση είχε πλούσια συνδικαλιστική δράση στο χώρο της καθαριότητας αναδεικνύοντας το απόλυτα ελαστικοποιημένο και εκβιαστικό πλαίσιο εργασίας που επικρατούσε στα ιδιωτικά συνεργεία καθαρισμού. Δέχτηκε απειλές κατά της ζωής της και τελικά τιμωρήθηκε για την «απειθαρχία» της όταν το βιτριόλι έπεφτε στο πρόσωπο της. Ένα τεράστιο κίνημα αλληλεγγύης αναπτύχθηκε ζητώντας δικαίωση για τα θύματα αυτού που κωδικοποιήθηκε ως «σύγχρονο δουλεμπόριο».