1. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης
Με την εισαγωγή των Μνημονίων (Πρώτο, Δεύτερο και Μεσοπρόθεσμο) , έχουμε στην ουσία μερική αναστολή και θέση εκτός ισχύος του Συντάγματος 1975. Το μέρος του, το οποίο αναφέρεται στα κοινωνικά, εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα υποχωρεί πλήρως ( κυρίως άρθρα 22 και 23 Σ) και στην πράξη καταργείται, καθώς επίσης κα η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου (άρθρο 25 Σ). Η υπαρκτή συνταγματική νομιμότητα παρακάμπτεται με έναν νόμο, πιο συχνά με μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου, που θα ισχύει για την περίοδο της «έκτακτης ανάγκης», ωσότου δήθεν «ομαλοποιηθούν» οι κοινωνικές συνθήκες. Ο κοινοβουλευτισμός αποκτά διαρκή αυταρχικά και «ολοκληρωτικά» χαρακτηριστικά. Η στρατηγική του κράτους κατατείνει στον κοινωνικό και πολιτικό αποκλεισμό, πειθάρχηση και έλεγχο της μεγάλης πλειοψηφίας του πληθυσμού (εργαζόμενοι, μικροί και μεσαίοι επαγγελματίες, τμήμα των αγροτών , νεολαία κλπ). . Ασκείται μια τεράστια οικονομική βία πάνω στον πληθυσμό που φτάνει μέχρι την φυσική του εξόντωση (άνοδος ασθενειών σωματικών και ψυχικών, αυτοκτονίες κλπ).


