Τετάρτη 15 Ιανουαρίου 2014

Θλίψη, του Θ. Καρτερού

Φωτογραφία: Αγγελική Παναγιώτου/ FosPhotos
Θλίψη! Κάθε τρεις και λίγο ο Στουρνάρας, ή ο Σταϊκούρας, ή και ο Σαμαράς -στις επίσημες τελετές αυτός- βγάζουν από την τσέπη το πρωτογενές πλεόνασμα. Το ξεσκονίζουν, το γυαλίζουν, το φυσάνε καλά-καλά να κρυώσει, και μας το μοστράρουν ως μοναδικό κατόρθωμα. Η καλύτερα ως το μοναδικό τους κατόρθωμα.
Θλίψη, γιατί ακόμα κι αν υπήρχε στην πραγματικότητα αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα, έχει σε κάθε του ευρώ τόση φτώχεια, τόση απόγνωση, τόση αγριότητα, τόσο αίμα, ώστε θα έπρεπε να ντρέπονται να το επιδεικνύουν. Ρήμαξαν ό, τι είχε απομείνει από το κοινωνικό κράτος, καταδίκασαν κόσμο στην ανέχεια, λήστεψαν τον κόσμο με τους φόρους και τα χαράτσια, διέλυσαν το σύστημα υγείας, σακάτεψαν την κοινωνική ασφάλιση και τώρα δηλώνουν υπερήφανοι γι' αυτό τους το έργο. Περί αυτού πρόκειται.

Όλι Ρεν: Αν το κούρεμα είχε γίνει στην αρχή,η κρίση θα είχε μεταδοθεί

Καλά κάνανε και πέσανε οι μισθοί, και όχι μόνον απαντά ο αρμόδιος επίτροπος Όλι Ρεν σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκου Χουντή.

Ο Όλι Ρεν στην απάντησή του υποστηρίζει αρχικά πως αν το κούρεμα είχε γίνει στην αρχή της κρίσης, τότε αυτή θα είχε μεταδοθεί και σε άλλες χώρες. Ο λόγος που δεν έγινε η αναδιάρθρωση, ήταν για να μην μεταδοθεί η οικονομική κρίση στην Ευρωζώνη και τις ευρωπαϊκές τράπεζες, οι οποίες άλλωστε κατείχαν και το μεγαλύτερο κομμάτι του ελληνικού χρέους, αναφέρει συγκεκριμένα ο επίτροπος.
Εμμέσως λοιπόν παραδέχεται πως μετά -όταν άλλαξαν χέρια τα ελληνικά ομόλογα (και πήγαν σε ιδιώτες και ασφαλιστικά ταμεία) φεύγοντας από τις κεντρικές ευρωπαϊκές τράπεζες -, δεν υπήρχε τέτοιος κίνδυνος. Όπως αναφέρει μάλιστα ο κ. Ρεν οι Ευρωπαίοι «αγόρασαν χρόνο»

Ο καλός, ο κακός και ο μικροαστός

Ο σύγχρονος καπιταλισμός ενδιαφέρεται λιγότερο για την παραγωγή πραγμάτων και περισσότερο για τις χρηματοπιστωτικές και εμπορικές πρακτικές που επωφελούν το 1 τοις εκατό, υποστηρίζοντας τη συνέχιση και αύξηση της κατανάλωσής του.


Ας πούμε δύο απλές και λαϊκές κουβέντες για αυτή τη φράση της καθηγήτριας Πολιτικής Επιστήμης των ΗΠΑ. Είναι μια σημαντική φράση, γιατί περιέχει τόσα και τόσο σημαντικά λάθη, τόσες και τόσο κραυγαλέες ανοησίες, που βοηθάει να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα που παραμένουν πολύ βαθιά μπερδεμένα στο μυαλό της μεγάλης πλειοψηφίας.

1. "Ο σύγχρονος καπιταλισμός" είναι μια φράση που αναγκαστικά παραπέμπει και σε κάτι άλλο από τον σύγχρονο καπιταλισμό. Έναν --λέει η λογική-- λιγότερο "σύγχρονο" καπιταλισμό. Έναν, ας πούμε, "παραδοσιακό καπιταλισμό". Αλλά τι είναι ο "παραδοσιακός καπιταλισμός" όταν ο καπιταλισμός είναι ακριβώς αυτό που "κατέστρεψε όλες τις φεουδαρχικές, πατριαρχικές και ειδυλλιακές σχέσεις" κι "έσπασε χωρίς οίκτο τους πολυποίκιλους φεουδαρχικούς δεσμούς που συνδέανε τον άνθρωπο με τους φυσικούς ανώτερούς του και δεν άφησε κανέναν άλλο δεσμό ανάμεσα σε άνθρωπο και σε άνθρωπο, εκτός από το γυμνό συμφέρον, από την αναίσθητη 'πληρωμή τοις μετρητοίς'"(Μαρξ και Ένγκελς, 1848); Δεν είναι η ιδέα ενός "παραδοσιακού καπιταλισμού" οξύμωρη, ολότελα παράδοξη;

Ποτέ το τέλος δεν βλέπει το τέλος του.

Το σύστημα διορθώνει τα λάθη του. Κι εξηγούμαι: όταν το σύστημα, δηλαδή ο κ. Στουρνάρας, δηλαδή οι Σημιτάνθρωποι προωθούσαν στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο την κυρία Αναστασία Σακελαρίου ρίσκαραν το ενδεχόμενο η τσόζεν αυτή γκόλντεν γούμαν να διαπράξει κάποια λαθάκια και να αρχίσει να αφήνει διάφορα εκατομμυριάκια να διαλέγουν τσέπες.

Οντως, τώρα η κυρία Αναστασία Σακελαρίου διώκεται ποινικώς με κίνδυνο το σύστημα να αρχίσει να πληρώνει τα λάθη του, αν! Αν δεν είχε λάβει πρόνοια. Την εξής: Όταν η κυρία Σακελαρίου και ο/η κάθε κυρία Σακελαρίου μετετέθη απ’ το σύστημα, δηλαδή τον κ. Στουρνάρα, δηλαδή τον κ. Σαμαρά στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, ώστε από νέα, ισχυρότερη θέση, να ελέγχει την ελεύθερη διακίνηση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ προς πάσαν κατεύθυνσιν, ελήφθη η πρόνοια να έχει η κυρία Σακελαρίου -ο/η ή κάθε κυρία Σακελαρίου-, το ακαταδίωκτον για όποια πράξη διαπράξει. Να έχει δηλαδή ασυλία ακόμα κι αν διέπραττε κακουργήματα. Να έχει δηλαδή όχι το τεκμήριο της αθωότητος και της εντιμότητος, αλλά να είναι αθώα και έντιμη με διάταγμα για ό,τι κι αν κάνει. Αθώα με Εδικτο. 

Λευκή εβδομάδα.

Του Πιτσιρίκου

Αντιδράσεις γονέων και εκπαιδευτικών έχει προκαλέσει η πρόταση των ξενοδόχων για περισσότερες ημέρες χειμερινών διακοπών στα σχολεία. Με τη «λευκή εβδομάδα» –που ισχύει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες- θα ενισχυθεί ο εσωτερικός τουρισμός γιατί τα 17 εκατομμύρια ξένων τουριστών δεν είναι αρκετά και πρέπει να γίνουν τουλάχιστον 170.

Φυσικά, οι περισσότεροι Έλληνες ξενοδόχοι δεν νοιάζονται καθόλου για τη «λευκή εβδομάδα», αφού έχουν χτίσει τα ξενοδοχεία τους δίπλα στην θάλασσα, οπότε το ζόρι το τραβάνε οι ξενοδόχοι που έχτισαν τα ξενοδοχεία τους στα κατσάβραχα επειδή πίστεψαν οι ανόητοι πως η Ελλάδα έγινε Λουξεμβούργο, οπότε τώρα τραβάνε τα βυζιά τους.

Στη διάρκεια της «λευκής εβδομάδας», θα απαγορεύεται η έξοδος των μαθητών και των γονιών τους από την χώρα, γιατί, αν πάνε να κάνουν σκι στην Ελβετία, μάλλον δεν θα ενισχυθούν ιδιαίτερα οι Έλληνες ξενοδόχοι.

Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2014

Με το ευρώ... καλύτερα!

 

Γιατί η Τρόικα ενδιαφέρεται για τη γη και τα ακίνητα;

Η υφαρπαγή γης και ακινήτων στην Ελλάδα των Μνημονίων 

Του Κωστή Χατζημιχάλη* 

Τα Mνημόνια και η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που μας έχουν επιβληθεί κρατούν ψηλά στην επικαιρότητα το ξεπούλημα της δημόσιας γης και των ακινήτων, ως λύση στο δημόσιο χρέος. 
Σύμφωνα με τους αναλυτές της Τρόικας, στην Ελλάδα υπάρχει «καθυστερημένη κινητικότητα» των αξιών γης σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη και απαιτείται «ομαλοποίηση» της «ελληνικής εξαίρεσης». Να ακολουθήσει δηλαδή η γη και τα ακίνητα αυτό που έχει γίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη: συγκεντροποίηση της γης και περιορισμός της μικροϊδιοκτησίας, ένας «αναγκαστικός καπιταλιστικός εκσυγχρονισμός», κατά τους μνημονιακούς. 

Είμαστε λοιπόν μάρτυρες μιας πρωτοφανούς επίθεσης σε πολλά επίπεδα, επίδικο της οποίας είναι μια από τις κατεξοχήν εκφάνσεις των κοινών, η γη και, σε ένα άλλο επίπεδο, το κτιριακό απόθεμα, κυρίως δημόσια κτίρια, εμπορικά ακίνητα και κατοικίες. Κατακτήσεις γενεών, υλικές, θεσμικές αλλά και συμβολικές, χάνονται σε λίγο χρόνο, μέσω της υφαρπαγής της γης, της δημόσιας περιουσίας και της μικροϊδιοκτησίας. 

Συντήρηση με «κεντροαριστερή» προβιά! Ποιους προσπαθούν να ξεγελάσουν;

Για να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους:

Η Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη στην Ελλάδα είχε αρχηγό, οδηγό και καθοδηγητή τον Ανδρέα Παπανδρέου και εκφράστηκε από το ΠΑΣΟΚ των κοινωνικών αγώνων και της Αλλαγής. Οι περισσότεροι εκ των συμμετεχόντων στην κίνηση των 58, που βαφτίζεται σε “Προοδευτική Δημοκρατική Παράταξη” (;), υπήρξαν υπονομευτές, συκοφάντες και πολέμιοι και του Ανδρέα και του ΠΑΣΟΚ.
Ένας μεγάλος αριθμός συμμετεχόντων στο δεξιόστροφο νεοσυντηρητικό πείραμα των 58, έδωσε δείγματα γραφής της «προοδευτικότητας» του κατά την Κυβερνητική του αλλά και κομματική του θητεία τα χρόνια του ένδοξου «εκσυγχρονισμού»! Και ήταν τόσο καθαρά τα αποτελέσματα των πολιτικών που εφάρμοσαν, που παρέδωσαν τη χώρα έρμαιο στα χέρια της ΝΔ και του κ. Καραμανλή το 2004.

Εντυπωσιάζει η προεκλογική καμπάνια της Χρυσής Αυγής

 Του Πιτσιρίκου
Με την προφυλάκιση τριών ακόμα βουλευτών της Χρυσής Αυγής με την κατηγορία της διεύθυνσης και ένταξης σε εγκληματική οργάνωση, συνεχίζεται με μεγάλη επιτυχία η προεκλογική καμπάνια της Χρυσής Αυγής για τις ευρωεκλογές, τις δημοτικές εκλογές και τις πιθανές εθνικές εκλογές. 

Μέχρι στιγμής, η Χρυσή Αυγή δεν έχει τεθεί εκτός νόμου –δεν γνωρίζουμε αν η νομιμότητα μιας τέτοιας κίνησης μπορεί να δικαιολογηθεί επαρκώς από την υπάρχουσα νομοθεσία-, οπότε δεν έχει απαγορευτεί η συμμετοχή της στις ευρωεκλογές.

Οι δίκες του Μιχαλολιάκου και των βουλευτών της Χρυσής Αυγής θα γίνουν μάλλον ένα μήνα πριν από τις ευρωεκλογές. Οπότε, αν καταδικαστούν για κακούργημα, θα στερηθούν τα πολιτικά τους δικαιώματα, δεν θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής σε ευρωεκλογές, δημοτικές εκλογές και εθνικές εκλογές. Αυτοί δεν θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής στις εκλογές, όχι όλα τα μέλη της Χρυσής Αυγής.

Ο θεός και οι τράπεζες σώζουν το ΜΕΓΚΑ. του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο, δεν κρατάνε καν τα προσχήματα. Τώρα που, με αφορμή το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, έχει ανοίξει το καπάκι και βγαίνουν στην επιφάνεια οι σκελετοί του τραπεζικού συστήματος, τώρα που μαθαίνουμε για χαριστικά δάνεια σε καναλάρχες, για δες καιρό που διάλεξαν οι συστημικές τράπεζες να ξαναδώσουν δάνεια στους καναλάρχες. 
Όλες οι συστημικές τράπεζες και η Εθνική και η Άλφα και η Πειραιώς και η Γιούρομπανκ δίνουν εκατομμύρια ευρώ στον ΔΟΛ του κ. Ψυχάρη και στον «Πήγασο» του κ. Μπόμπολα, μεγαλομέτοχοι του ΜΕΓΚΑ αμφότεροι κι οι δύο.

ΔΟΛ και «Πήγασος», επιχειρήσεις ζημιογόνες και υπερδανεισμένες. Είκοσι δύο εκατομμύρια ευρώ ζημιές για το 2013 ο ΔΟΛ και χρέη που φτάνουν στα 216 εκατομμύρια. Είκοσι δύο εκατομμύρια ζημιές και ο Πήγασος και χρέη 223 εκατομμύρια. Επιχειρήσεις φαλιρισμένες, που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα έπαιρναν ούτε ευρώ, όπως δεν παίρνει ούτε ευρώ ο έσχατος φτωχοδιάβολος κι ας μην είναι φαλιρισμένος.

Ο ορισμός της τιμιότητας


Ο ορισμός της τιμιότητας


Στη φόδρα αυτού που λένε οι άλλοι αρετή κρύβεται η ανάγκη σου
Φτηνό κρασί την έκανες και τραγούδι ντροπαλό 
Για «Δραπετσώνες που πια δεν έχουμε ζωή», μην ξανακούσω 
Της νοσταλγίας το ξεροκόμματο μην το καταδεχτείς
Δεν είναι παράσημο η φτώχεια καμαρωτός να το φοράς
Ξήλωσε τώρα τα γαλόνια της υποταγής
Είσαι η μαϊμού στο τσίρκο τους το θλιβερό
Πότε κεφάλι ασώματο, πότε ακέφαλο κορμί, κύρη μου ό,τι εσύ επιθυμείς
Μη δώσεις τόπο στην οργή, μη δώσεις χρόνο
Τα δόντια σου που να δαγκώνουν ξέμαθαν, ακόνισέ τα στο θυμό
Ωραία που γυαλίζουν έτσι κοφτερά!
Δεν τους χρωστάς ελπίδα τσακιστή
Ο φόβος ο δικός σου σε χρεώνει τη δανεική σου τη ζωή.
Αν και σιχαίνομαι τους ορισμούς, θα σου το πω: Τίμιος 
όποιος την ατιμία της φτώχειας του απαρνηθεί.