Αυτή είναι η κρυφή συμφωνία κυβέρνησης - τρόικα για τα εργασιακά

Αλωνίζει στη χώρα η τρόικα

“ Την έγγραφη συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές που προβλέπει την κατάρρευση των μέτρων προστασίας των εργαζομένων αποκαλύπτει σήμερα η «Εφημερίδα των Συντακτών» ”

Την έγγραφη συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές που προβλέπει την κατάρρευση των μέτρων προστασίας των εργαζομένων αποκαλύπτει σήμερα η «Εφημερίδα των Συντακτών».

Στο απόσπασμα οδηγούνται και τα τελευταία εργασιακά δικαιώματα που έχουν απομείνει. Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της εφημερίδας, που φέρνει στο φως την έγγραφη συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και δανειστών, με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα μέσα στο 2014 καταργούνται τα τελευταία μέτρα προστασίας των εργαζομένων.

Συγκεκριμένα, η συμφωνία προβλέπει την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, τη κατάργηση των τριετιών για τους μακροχρόνια ανέργους που βρίσκουν δουλειά, απελευθερώνεται πλήρως το καθεστώς των ενοικιαζόμενων εργαζομένων σε δημόσια έργα και ΟΤΑ, αλλάζει, επι τα χείρω το ασφαλιστικό, ενώ μέχρι το τέλος του 2014 θα θεσμοθετηθεί ο νέος εργατικός κώδικας.

Οι «ιδέες« για την πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων είχαν ήδη «διαρρεύσει» πριν ολοκληρωθεί η «διαπραγμάτευση».

Διαβάστε ολόκληρο το αποκαλυπτικό δημοσίευμα της "Εφημερίδας των Συντακτών' ΕΔΩ

ΠΗΓΗ: left.gr

Θέλεις να παίξουμε;

Μέχρι να πεθάνουμε, θα παίζουμε παιχνίδια.
Κρυφτό, κυνηγητό, μήλα, την κολοκυθιά, σκάκι...
Ναι, τα ίδια παιχνίδια παίζουμε καθημερινά σε κάθε δραστηριότητα μας.
Όχι όμως με τον τρόπο των παιδιών. Αλλά με τον ηλίθιο τρόπο των ενηλίκων. Έναν τρόπο που δεν περιλαμβάνει τη δημιουργία, το γέλιο και τη χαρά του παιχνιδιού.
Γι' αυτό, ακόμα και όταν τελικά νικάμε, δεν νιώθουμε την ευχαρίστηση που περιμέναμε να νιώσουμε.
Τι ξεχνάμε πίσω, σε κείνα τα χρόνια τα όμορφα; Τι έκανε διαφορετικό το αποτέλεσμα;
“Παιχνίδι, παιγνίδιο ή παίγνιο αποκαλείται η δομημένη δραστηριότητα που διεξάγεται με σκοπό την ψυχαγωγία ή ασκείται σαν εκπαιδευτικό εργαλείο”.
Το παιχνίδι έχει κανόνες, πρόκληση, αλληλεπίδραση, σκοπό.
Σκοπός, αλληλεπίδραση...Ξεχασμένοι όροι μάλλον.

ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Από το Φεβρουάριο του 2010, πήραμε θέση για τις βλαπτικές συνέπειες που θα είχε μια νεοφιλελεύθερη πολιτική για την ελληνική οικονομία και τους Έλληνες πολίτες. Τέσσερις μήνες πριν την ένταξη της χώρας στο Δ.Ν.Τ. και το πρώτο μνημόνιο. Στη συνέχεια, οργανώσαμε την Κίνηση για Την Προοδευτική Έξοδο από την Κρίση, με θέσεις και δράσεις απέναντι στην ένταξη της χώρας στο ΔΝΤ και στα νεοφιλελεύθερης έμπνευσης, μνημόνια και μιλήσαμε για την προοδευτική έξοδο από την κρίση και το ανάλογο σχέδιο τόσο στο πολιτικό όσο και στο κοινωνικό-οικονομικό επίπεδο.

Στις 24.7.2013, τριάντα εννέα (39) χρόνια μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, δόθηκε προς δημόσια συζήτηση σχέδιο ιδρυτικής διακήρυξης και ύστερα από διάλογο συγκαλέσαμε ιδρυτική συνέλευση στις 26.1.2014 στην Αθήνα, όπου οριστικοποιήσαμε τις θέσεις μας. Στις 21.3.2014 καταθέσαμε στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου το έμβλημα, την ιδρυτική διακήρυξη με υπογραφές ιδρυτικών μελών και την δήλωση ίδρυσης του Σοσιαλιστικού Κόμματος, με έδρα την Αθήνα, όπου μεταξύ των άλλων, αναφέρουμε ότι: «Η οργάνωση και η δράση του Σοσιαλιστικού Κόμματος που ιδρύουμε, επιδιώκουμε να υπηρετεί την Ελλάδα, τον ελληνικό λαό και με αρχές την Εθνική Ανεξαρτησία, την Λαϊκή Κυριαρχία, τη Δημοκρατία, την Ελευθερία, την Ισότητα, την Αλληλεγγύη, την Κοινωνική Δικαιοσύνη και την Κοινωνική Απελευθέρωση και θα εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του Δημοκρατικού Πολιτεύματος».

Νίκος Καββαδίας – Αγαπάω τ’ ό,τι είναι θλιμμένο στον κόσμο

Αγαπάω τ’ ό,τι είναι θλιμμένο στον κόσμο
Τα θολά ματάκια, τους αρρώστους ανθρώπους,
τα ξερά γυμνά δέντρα και τα έρημα πάρκα,
τις νεκρές πολιτείες, τους τρισκότεινους τόπους.
Τους σκυφτούς οδοιπόρους που μ’ ένα δισάκι
για μια πολιτεία μακρινή ξεκινάνε,
τους τυφλούς μουσικούς των πολύβοων δρόμων,
τους φτωχούς, τους αλήτες, αυτούς που πεινάνε.
Τα χλωμά τα κορίτσια που πάντα προσμένουν
τον ιππότην που είδαν μια βραδιά στ’ όνειρό τους,
να φανεί απ’ τα βάθη του απέραντου δρόμου.
Τους κοιμώμενους κύκνους πάνω στ’ ασπροφτερό τους
Τα καράβια που φεύγουν για καινούρια ταξίδια
και δεν ξέρουν καλά – αν ποτέ θα ‘ρθουν πίσω
αγαπάω, και θάθελα μαζί τους να πάω
κι ούτε πια να γυρίσω

Κανείς δεν ξέρει το περιεχόμενο του νομοσχεδίου που θα κατατεθεί την Παρασκευή!

Το νομοσχέδιο που προέκυψε από τη συμφωνία της κυβέρνησης με την τρόικα αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή την Παρασκευή και να ψηφιστεί στο τέλος της εβδομάδας, όμως δεν έχει υπάρξει ακόμη επίσημη ενημέρωση των βουλευτών. Παράλληλα, το ακριβές περιεχόμενό του παραμένει ακόμη άγνωστο.
Την Τετάρτη, κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, ρώτησε τον πρόεδρο, βουλευτή της ΝΔ Γιώργο Βλάχο, αν έχει υπόψη του πότε θα κατατεθεί το σχέδιο νόμου.
Η απάντηση του κ. Βλάχου ότι «δεν έχει ενημέρωση» πυροδότησε τις αντιδράσεις των βουλευτών όλων των πτερύγων, με το Θάνο Μωραΐτη του ΠΑΣΟΚ να μιλάει για «μεγάλη ξεφτίλα», αφού «αυτή την ώρα δεν έχει κανείς από μας εικόνα νομοσχεδίου».
Από την πλευρά του, ο κ. Παπαδημούλης είπε πως στο νομοσχέδιο φημολογείται ότι υπάρχουν θέματα που δεν είναι μνημονιακά προαπαιτούμενα και ζήτησε να αποσυρθούν «για να μην ανακαλυφθούν εκ των υστέρων ρυθμίσεις που ψηφίστηκαν με το άλλοθι της σωτηρίας της χώρας».


koutipandoras.gr

Το ξήλωμα του κυβερνητικού success story από το «Russia Today»

 

Αυτό το μέλλον οραματίζονται για τους λαούς οι παγκόσμιοι κηφήνες

“ Το τηλεοπτικό δίκτυο «Russia Today», αναφέρεται κυρίως στις δραματικές επιπτώσεις που έχουν οδηγήσει στην ανεργία και στη διάλυση της Υγείας. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο τεράστιο χρέος της Ελλάδας παρά τις τεράστιες περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες και τις άγριες πολιτικές λιτότητας ”

Εκτενές ρεπορτάζ – οδοιπορικό για την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα των Μνημονίων, πραγματοποίησε το ειδησεογραφικό πρακτορείο «Russia Today» συντρίβοντας κυριολεκτικά το κυβερνητικό «success story».

Το τηλεοπτικό δίκτυο «Russia Today», αναφέρεται κυρίως στις δραματικές επιπτώσεις που έχουν οδηγήσει στην ανεργία και στη διάλυση της Υγείας. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο τεράστιο χρέος της Ελλάδας παρά τις τεράστιες περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες και τις άγριες πολιτικές λιτότητας.

http://periodista.gr/world/item/10343.htm

Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός – και στις δημοτικές εκλογές

Γ.Π. Στάμου

Διαθέτει ιδεολογικά στοιχεία τούτη η εποχή που έρχονται να καταρρίψουν τα στερεότυπα της Aριστεράς, όπως τα ξέραμε και όπως βολευόμασταν με αυτά. Κι όχι μονάχα στην Ελλάδα. Παντού οι σύγχρονες κοινωνίες μοιάζουν κατακερματισμένες, πράγμα που σημαίνει και κατακερματισμένες ανθρώπινες συνειδήσεις. Και αυτό, με τη σειρά του, υψώνει δυσκολίες, βάζει νέα καθήκοντα στην Αριστερά και προπάντων στους αριστερούς. Δεν έχουμε πια να κάνουμε με τις συνειδήσεις του εργάτη, του αφεντικού, του μικροαστού, τις οποίες η Αριστερά αποκωδικοποιούσε εύκολα κι έτσι ο λόγος της, αν και μειοψηφικός, διέθετε στιβαρότητα. Τούτες οι σιγουριές χάθηκαν. Καθώς οι παραγωγικές δυνάμεις μεταλλάσσονται ιλιγγιωδώς, η πληροφορική, η βιοτεχνολογία, η νανοτεχνολογία, η τεχνολογία των υλικών κλπ. παρασέρνουν στην ξέφρενη κίνησή τους και την κοινωνία. Νέες ταξικές συγκροτήσεις αναδύονται, νέες ταξικές συνειδήσεις γεννιούνται και διαπλέκονται με τις παλιές. Η ανθρώπινη ταυτότητα δεν καθορίζεται πια σε τόσο μεγάλο βαθμό από τη θέση του υποκειμένου στην αλυσίδα της παραγωγής, καθώς η αλυσίδα αυτή βρίσκεται υπό συνεχή αναδιαμόρφωση και ολόκληρη η κοινωνία υπό διαρκή εκκρεμότητα. Τούτες τις μέρες του Μνημονίου, όπως έχει πει πολλές φορές ο ΣΥΡΙΖΑ, καταστρέφεται η μεσαία τάξη και μεγάλες μάζες προλεταριοποιούνται, ακόμα και πέφτουν στην κατηγορία των λούμπεν. Ας θυμηθούμε τις αναλύσεις του Μαρξ, τον καιρό της πρώιμης εκβιομηχάνισης, για τις συνέπειες της ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων και της απλοποίησης της κοινωνικής δομής.
https://enthemata.wordpress.com/

Η «νομοτεχνική βελτίωση» του ρατσισμού

Βασιλική Κατριβάνου

Σε πρώτο πλάνο, βλέπουμε τον Λεωνίδα Γρηγοράκο, αναπληρωτή υπουργό Eσωτερικών, να μιλάει από το βήμα της Βουλής για τον «Κώδικα Μετανάστευσης και Ένταξης», λέγοντας το πόσο σημαντική είναι η ένταξη των μεταναστών. Την ίδια ακριβώς στιγμή, σε δεύτερο πλάνο, βλέπουμε τον γενικό γραμματέα της κυβέρνησης Παναγιώτη Μπαλτάκο να εφορμά από την πίσω πόρτα των υπουργικών εδράνων.

Ξαναφέρνει, για τρίτη φορά, από τα παρασκήνια, την ίδια «νομοτεχνική βελτίωση» (έτσι ονομάζεται επισήμως) που ο Λ. Γρηγοράκος επανειλημμένα απέσυρε. Αργότερα, ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Μιχελάκης αποσύρει την απόσυρση, κάνοντας δεκτή τη «βελτίωση» – για να αποσύρει, λίγο αργότερα, ολόκληρο το άρθρο 19 (στο οποίο εντάσσεται και η επίμαχη «βελτίωση»).
«Κι αργότερα, κι αργότερα πλησίασαν δυο κότερα», θα σκεφτεί ίσως ο αναγνώστης. Δεν πρόκειται όμως για επιθεώρηση ή ευθυμογράφημα του Μποστ, με θέμα την καθημερινή ζωή στα έδρανα του Κοινοβουλίου. Είναι πιστή, φωτογραφική απεικόνιση όσων έγιναν στη Βουλή την προηγούμενη βδομάδα. Κι αν τα θυμίζω δεν είναι για το τραγελαφικό και το απαράδεκτο του πράγματος, αλλά επειδή, σύμφωνα με την κυβέρνηση, η αποσυρθείσα ρατσιστική «βελτίωση» θα επανέλθει τις επόμενες μέρες – ίσως σήμερα.

***

ΓΙΑ ΤΟ «ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ» Ἤγουν, περί παιδείας ἐμπεριστάτου σχόλιον στηλιτευτικόν.

ΓΙΑ ΤΟ «ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ»

Ἤγουν, περί παιδείας ἐμπεριστάτου

σχόλιον στηλιτευτικόν.

Μπερκουτάκης Μιχαήλ

Θεολόγος – Ἐκπαιδευτικός

Ἡ

 ἱ­στο­ρί­α, ὡς γνω­στόν, εἶ­ναι ἡ με­λέ­τη καί ἡ γνώ­ση τοῦ πα­ρελ­θόν­τος. Ἡ γνώ­ση, ὅ­μως, αὐ­τή ἀ­πο­κτᾶ νό­η­μα καί ἀ­ξί­α μό­νον ὅ­ταν λει­τουρ­γεῖ ὡς ἀ­σφα­λής ὁ­δη­γός τῶν σύγ­χρο­νων λα­ῶν καί ἀν­θρώ­πων. Ὅ­ταν, δη­λα­δή, λει­τουρ­γεῖ ὡς φά­ρος πνευ­μα­τι­κός, πού μᾶς ὁ­δη­γεῖ μέ ἀ­σφά­λεια στή μί­μη­ση τῶν ἀ­γα­θῶν ἔρ­γων τῶν προ­γό­νων μας ἤ, κα­τά ἀν­τί­στρο­φη ἔν­νοι­α, στήν ἀ­πο­φυ­γή τῶν ὅ­ποι­ων ἑ­κού­σι­ων καί ἀ­κού­σι­ων σφαλ­μά­των τους. Μί­α ἱ­στο­ρί­α πού δέν λει­τουρ­γεῖ ὡς ἀ­σφα­λής ὁ­δη­γός τοῦ ἀν­θρώ­που στήν πο­ρεί­α του ἀ­πό τό πα­ρόν πρός τό μέλ­λον δέν εἶ­ναι μό­νο μί­α νε­κρή καί ἄ­χρη­στη ἱ­στο­ρί­α, ἀλ­λά, πο­λύ πε­ρισ­σό­τε­ρο, εἶ­ναι μί­α ἀ­νό­η­τη καί ἐ­πι­κίν­δυ­νη ἱ­στο­ρί­α, μί­α ἱ­στο­ρί­α πού μπο­ρεῖ, νά ὁ­δη­γή­σει λα­ούς καί ἀν­θρώ­πους στό γκρε­μό καί τήν τέ­λεια κα­τα­στρο­φή. Συ­νε­πῶς, ἡ ὀρ­θή κα­τα­γρα­φή, γνώ­ση καί ἑρ­μη­νεί­α τῆς ἱ­στο­ρί­ας ἀ­πο­τε­λεῖ τήν ἀ­πα­ραί­τη­τη προ­ϋ­πό­θε­ση κά­θε μορφῆς προ­ό­δου καί σέ συλ­λο­γι­κό καί σέ προ­σω­πι­κό ἐ­πί­πε­δο.

Μ

έ βά­ση, λοι­πόν, τή θε­με­λι­ώ­δη αὐ­τή ἀν­τί­λη­ψη γιά τήν ἱ­στο­ρί­α καί τό ρό­λο της μέ­σα στό σύγ­χρο­νο κό­σμο, θά προ­σπα­θή­σου­με, τό κα­τά δύ­να­μιν, νά προ­σεγ­γί­σου­με τό ἐ­πί­και­ρο θέ­μα τῆς παι­δεί­ας τοῦ ὑ­πό­δου­λου ἑλ­λη­νι­σμοῦ στά χρό­νια της τουρ­κο­κρα­τί­ας. Χα­ρα­κτη­ρί­ζου­με, μά­λι­στα, τό θέ­μα μας ὡς ἐ­πί­και­ρο, για­τί σχε­τί­ζε­ται ἄ­με­σα τό­σο μέ τήν ἐ­θνι­κή ἑ­ορ­τή τῆς 25ης Μαρ­τί­ου ὅ­σο καί μέ τό ζή­τη­μα τοῦ πε­ρι­ε­χο­μέ­νου τῶν νέ­ων σχο­λι­κῶν βι­βλί­ων τοῦ μα­θή­μα­τος τῆς ἱ­στο­ρί­ας (καί, κυ­ρί­ως, αὐ­τοῦ τῆς ΣΤ΄ τά­ξης τοῦ δη­μο­τι­κοῦ). Γνω­ρί­ζου­με ὅ­τι δέν εἴ­μα­στε οἱ κα­θ’ ὕ­λην ἁρ­μό­διοι, νά ἀ­πο­φαν­θοῦ­με γιά ἕ­να τό­σο ση­μαν­τι­κό ζή­τη­μα καί ὅ­τι οἱ ἀ­πό­ψεις μας δέν εἶ­ναι οὔ­τε οἱ μο­να­δι­κές πού δι­α­τυ­πώ­θη­καν οὔ­τε, πο­λύ πε­ρισ­σό­τε­ρο, οἱ κα­λύ­τε­ρες ἤ οἱ ὀρ­θό­τε­ρες. Πα­ρά ταῦ­τα, δέν θά δι­στά­σου­με, νά τίς δι­α­τυ­πώ­σου­με ἀ­φή­νον­τας τήν ἀ­πο­τί­μη­σή τους στήν κρί­ση τοῦ λα­οῦ μας, τήν ὀρ­θό­τη­τα τῆς ὁ­ποί­ας ἀ­να­γνω­ρί­ζου­με καί, ἐκ τῶν προ­τέ­ρων, ἀ­πο­δε­χό­με­θα.

Για μια θέση εργασίας… Το ορατό πρόσωπο των μεθόδων που χρησιμοποιούν εταιρείες για να προσλάβουν ανέργους

Η Κλέο Αλμάνσα κηρύχθηκε το πρόσωπο του ισπανικού facebook της περασμένης εβδομάδας, όταν τα κοινωνικά δίκτυα γέμισαν με μηνύματα συμπαράστασης, έπειτα από συνέντευξή της στην «El Mundo», όπου αποκάλυψε πως η αγωνία της να εξασφαλίσει μια θέση εργασίας τής στοίχισε την υγεία και την αξιοπρέπειά της.

Άνεργη, πριν από ενάμιση χρόνο αποφάσισε να συμμετάσχει σε διαγωνισμό για πρόσληψη πωλητών σε επιχείρηση εμπορίας ηλεκτρικών ειδών. Μαζί με άλλους 40 νέους ανέργους, υποβλήθηκε σε δοκιμασίες υπό τον ήχο δυνατής μουσικής και ταχύτατα εναλλασσόμενου φωτισμού «ώστε να ανέβει η αδρεναλίνη για να πουλήσουν καλύτερα», όπως τους εξήγησαν. Στην πραγματικότητα υποδαύλιζαν τον ανταγωνισμό μεταξύ τους με στόχο ο ισχυρότερος να εξουδετερώσει τον πιο αδύναμο. Ανάμεσα στα άλλα, τους έβαλαν να παίξουν τις μουσικές καρέκλες διαγκωνιζόμενοι μέχρι αίματος για μια θέση, αφού όποιος έμενε όρθιος αποχωρούσε, ή να ανεβαίνουν ανά ομάδες σε μια καρέκλα και να ρίχνουν όσους μπορούσαν αποκλείοντάς τους.

(ΑΝΤΙ)ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ
Του ΣΤΑΘΗ*

Έβλεπα στην τηλεόραση του «Mega» πλάνα απ’ την προεκλογική εκστρατεία του κ. Σταύρου Θεοδωράκη - αυτήν τη φορά στη Χαλκίδα. Το πλάνο πανοραμίκ, «αμερικάνικο», αργό, αγγελοπουλικό, ο κ. Σταύρος Θεοδωράκης εκινείτο πάνω-κάτω αργά, μονολογούσε σκεφτικός, θα ’λεγα φιλοσοφούσε, η κάμερα ζουμάρει διακριτικά, πηγαίνει για γκρο πλαν, όμως αυτοσυγκρατείται, αποστασιοποιείται και συνεχίζει να «αφηγείται» την αλήθεια του Σταύρου - πίσω του ντεκόρ ο Εύριπος, επιμένει η κάμερα στο ντεκόρ,
ντεκόρ,
μιλάει ο Σταύρος
ντεκόρ
μιλάει ο Σταύρος
τρέχουν τα νερά του Ευρίπου
πάνω κάτω
ντεκόρ
μιλάει ο Σταύρος σε ποιους μιλάει, βρε παιδιά;
Διότι εντάξει το ντεκόρ, αλλά πού είναι το κοινό; Σε ποιους ομιλεί ο χριστιανός; σε πόσους; δεν κάνει να δούμε κι εμείς; Τίποτα η κάμερα!τον χαβά της, ιδού το ντεκόρ, κάργα ντεκόρ, αλλά από κοινό τίποτα. Γιατί τίποτα, βρε παιδιά;