ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ;

Toυ ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ*

Οταν άρχισε να υποχωρεί κάπως το επικοινωνιακό μπαράζ που επιχείρησε να παρουσιάσει την συμφωνία της 20ης Φλεβάρη μεταξύ κυβέρνησης και Eurogroup (και την «λίστα μεταρρυθμίσεων» που τη συμπληρώνει) ως περίπου νίκη, το βασικό επιχείρημα των υποστηρικτών της είναι ότι «αγόρασε χρόνο». Για να το επιτύχει, σύμφωνα με αυτό το σκεπτικό, χρειάστηκε βέβαια να προβεί σε υποχωρήσεις, οι οποίες όμως έγιναν στα πλαίσια όμως ενός «προωθητικού συμβιβασμού» για να χρησιμοποιήσουμε την ορολογία του Γιάννη Δραγασάκη[1]. Το επιχείρημα εδώ είναι ότι για αυτούς τους τέσσερις μήνες δεν θα παρθούν νέα μέτρα λιτότητας τύπου μέηλ Χαρδούβελη, ενώ λύνεται το πρόβλημα της ρευστότητας που είχε φέρει το τραπεζικό σύστημα στα πρόθυρα της κατάρρευσης πριν συναφθεί η συμφωνία και δίνεται ένα περιθώριο ώστε η κυβέρνηση ναπροετοιμαστεί για τον νέο γύρο διαπραγματεύσεων τον Ιούνη χωρίς να εγκαταλείπει τους στρατηγικούς της στόχους. Δεν πρόκειται λοιπόν περί ήττας αλλά περί τακτικής υποχώρησης και ανακωχής που λειτουργεί προς όφελος της ελληνικής πλευράς.

Χωρίς να μπούμε εδώ σε μια λεπτομερή ανάλυση των δεσμεύσεων που ανέλαβε η κυβέρνηση υπογράφοντας τη συμφωνία[2], τα βασικά σημεία του προηγούμενου επιχειρήματος δεν άργησαν να διαψευστούν από την πραγματικότητα. 

ΜΕΣΑ ΣΤΟ «ΣΙΔΕΡΕΝΙΟ ΚΛΟΥΒΙ»

Βίλα Κοτοπούλη: Το γαμήλιο δώρο που θυμίζει σαλέ

Της Χαράς Τζαναβάρα-Φωτογραφίες Βασίλης Μαθιουδάκης

Στη δεκαετία του 1920 ήταν ένα από τα θαυμάσια εξοχικά που αποτέλεσαν τη «μαγιά» για τον οικισμό που πήρε το όνομά του από τον μεγαλοϊδιοκτήτη, πολιτικό και καθηγητή πανεπιστημίου Ιωάννη Ζωγράφο. Φιλοξένησε τις βεγγέρες της αξεπέραστης ηθοποιού, στις οποίες έδιναν το «παρών» τα σημαντικότερα ονόματα της ελληνικής σκηνής. Στην Κατοχή επιτάχθηκε από τους Γερμανούς και μετά την απελευθέρωση στέγασε το αστυνομικό τμήμα. Πέρασε στην ιδιοκτησία του δήμου και στην ουσία είναι ένα μουσείο με σπουδαιότερο έκθεμα το ίδιο το κτίριο.

Μια στάση με το όνομα της μεγάλης τραγωδού στην οδό Αλέξανδρου Παναγούλη είναι το πρώτο «σημάδι» της περίφημης βίλας Κοτοπούλη. Το ίδιο το κτίριο όμως, όπως φαντάζει πίσω από τη σιδερένια εξώπορτα, είναι έναυσμα για απόδραση από την εικόνα που δημιουργούν οι πανύψηλες πολυκατοικίες.

Το φλας μπακ ξεκινά από το 1832, χρονιά απελευθέρωσης της Αθήνας από τους Τούρκους. Ο Χατζηπαρθένης Πετράκης, ηγούμενος της ομώνυμης μονής, αγόρασε από τον πασά χιλιάδες στρέμματα στις παρυφές του άλσους της Καισαριανής. Λίγα χρόνια αργότερα, οι κληρονόμοι του άρχισαν να πουλάνε διάφορα τμήματα. Το 1902 ο Ιωάννης Ζωγράφος, βουλευτής του κόμματος του Θεόδωρου Δηλιγιάννη, απέκτησε από «δεύτερο χέρι» μια μεγάλη έκταση. Κράτησε ένα τμήμα στη διασταύρωση των σημερινών λεωφόρων Ζωγράφου και Παπάγου για την οικογένειά του, ενώ την υπόλοιπη τη ρυμοτόμησε και την πουλούσε με δόσεις των 112 δραχμών τον μήνα. Η περιοχή ήταν ακόμη… εξοχή και πολλοί έσπευσαν να φτιάξουν τις βίλες τους. Μέσα σε λιγότερα από δέκα χρόνια κατασκευάστηκαν πάνω από 100 εξοχικά και αποτέλεσαν τον πυρήνα του πρώτου οικισμού, ο οποίος το 1929 αποκόπηκε από τον δήμο Αθηναίων και ανακηρύχθηκε κοινότητα που πήρε το όνομα της οικογένειας Ζωγράφου. Οι επαύλεις Βοναπάρτη, Βουγά, «Αγλατζιάς», Νίνου, Συριώτη και η κατοικία του μεγάλου ζωγράφου Γ. Γουναρόπουλου, μαζί με τα δυο αρχοντικά της οικογένειας Ζωγράφου είναι τα λίγα απομεινάρια αυτής της εποχής…

Οι γελοιογραφίες του Σαββατοκύριακου!

Γ. Δελαστίκ: Κόλπο του ΣΥΡΙΖΑ οι Αποζημειώσεις

Tου ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι ούτε ο υπουργός Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Παρασκευόπουλος θα τολμήσει να υπογράψει την απόφαση του Αρείου Πάγου του έτους 2000 που δίνει το δικαίωμα στους συγγενείς θυμάτων του Διστόμου που εκτελέστηκαν από τους ναζί να προχωρήσουν σε κατασχέσεις κρατικών ακινήτων της Γερμανίας που βρίσκονται στην Ελλάδα. Το προανήγγειλε ήδη: «Η δική μου υπογραφή θα πρέπει να μπει αφού πρώτα γίνει πολιτική διαπραγμάτευση για το συγκεκριμένο θέμα […] Η ελληνική νομοθεσία λέει ότι σε αυτές τις περιπτώσεις παρέχει και ο υπουργός Δικαιοσύνης μια άδεια, για να μπορεί να σταθμίσει τα ζητήματα τα οποία συνδέονται με την εξωτερική πολιτική της χώρας» δήλωσε στο ραδιοσταθμό Παραπολιτικά.

Ούτε οι προκάτοχοί του υπουργοί Δικαιοσύνης τα τελευταία 15 χρόνια τόλμησαν να βάλουν την υπογραφή τους. Δεν θα το κάνει ούτε ο Ν. Παρασκευόπουλος γιατί και η κυβέρνηση Τσίπρα τρέμει τους Γερμανούς. Η διαγραφόμενη υποχώρηση της κυβέρνησης όμως δεν αναιρεί το γεγονός ότι ήταν έξυπνη η κίνησή της να φέρει το θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων στη Βουλή. Φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση τους Γερμανούς, καθώς με έμμεσο αλλά αντιληπτό από όλους τρόπο συνδέει την αδιαφιλονίκητα ηγεμονική σήμερα στην ΕΕ Γερμανία με τη ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ και τα εγκλήματα που διέπραξε εναντίον όλης της ανθρωπότητας. Αφυπνίζει έτσι έμμεσα όλους τους λαούς της Ευρώπης για τους κινδύνους που τους απειλούν και σήμερα λόγω της γερμανικής ηγεμονίας στην Ευρωζώνη και την ΕΕ – όσους λαούς, εννοείται, πολέμησαν εναντίον των γερμανών ναζί κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι οποίοι δεν ήταν και τόσοι πολλοί! Η γερμανική Αριστερά έσπευσε να στηρίξει την κυβέρνηση Τσίπρα στο θέμα του αναγκαστικού κατοχικού δανείου. «Δεν παραγράφεται. Είναι δάνειο το οποίο πρέπει να αποπληρωθεί» δήλωσε ο ίδιος ο πρόεδρος του γερμανικού κόμματος Ντι Λίνκε Μπερντ Ρίζινγκερ.

Ορισμένοι Γερμανοί εξετάζουν την έξοδο από την ευρωζώνη πριν από την Ελλάδα

Karel Vereycken Solidarité & Progrès (Γαλλία) (μτφρ. Κριστιάν)

Μόνο οι ηλίθιοι εξακολουθούν να το αρνούνται: το ευρώ είναι σαν το Κάπρι, μας τελείωσε (Capri, c’estfini!). 

Ωστόσο, όπως την εποχή της κατάρρευσης του σοβιετικού συστήματος, ο καθένας συνεχίζει να προσποιείται ότι το εμπιστεύεται και πιστεύει σ’ αυτό. Λένε: Ο απολογισμός είναι «συνολικά» θετικός και το ευρώ είναι το μέλλον της ανθρωπότητας...

Εάν η Γερμανία (τα «μυρμήγκια» σύμφωνα με το μύθο του Αίσωπου (La Fontaine)), επιφανειακά, εμφανίζεται αδιάλλακτη ενώπιον των Ελλήνων (τα «τζιτζίκια»), υπάρχει μια «κριμένη όψη» πίσω από την αδιαλλαξία του Βερολίνου.

Αυτό που ενοχλεί περισσότερο από ένα ανεξόφλητο χρέος, είναι το γεγονός ότι η Ελλάδα αποδεικνύει ότι η λιτότητα δεν λειτουργεί. Και αν ενσωματώνουμε αυτό το νέο στοιχείο, τίθεται ολόκληρη η ευρωπαϊκή πολιτική υπό αμφισβήτηση. Σαν να ήταν ένας θανατηφόρος ιός τύπου Έμπολα, οι Βρυξέλλες μιλάνε για «κίνδυνο λοίμωξης», επειδή υπάρχει κίνδυνος άλλα ευρωπαϊκά έθνη να αρνηθούν να πιούν τα θανατηφόρα φίλτρα που τους έχουν συνταγογραφήσει.

Κάποιος να μαζέψει την γερμανική κυβέρνηση και τον Μάρτιν Σουλτς

Ο Γερμανός πρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς, ζήτησε από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα να βάλει τέλος στη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τους Ανεξάρτητους Έλληνες στην κυβέρνηση, και χαρακτήρισε «λάθος» τη συνεργασία των δυο κομμάτων. Επίσης, ο Μάρτιν Σουλτς είπε πως «σε σύγκριση με τον κ. Καμμένο, ο ελέφαντας στο κατάστημα με τις πορσελάνες μοιάζει με διπλωμάτη που ξέρει να ελίσσεται». 

Ο Μάρτιν Σουλτς ενοχλήθηκε από τις δηλώσεις του Πάνου Καμμένου στην Bild, όπου είπε, μεταξύ άλλων, πως ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δηλητηριάζει τις σχέσεις των λαών της Ελλάδας και της Γερμανίας και πως «δεν έχει πάντα δίκιο να κάνει κριτική για τη διαφθορά στην Ελλάδα, γιατί αφενός έχει κι ο ίδιος εμπλακεί σε υπόθεση υπεξαίρεσης και αφετέρου, η Γερμανία δεν έχει εκδώσει τον Χριστοφοράκο».

Ο Πάνος Καμμένος δεν είπε ψέματα.

Είναι αλήθεια πως ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε -ο οποίος έχει πάντα το δάχτυλο σηκωμένο και το παίζει παρθένα- έχει παραδεχτεί πως είχε λάβει 100 χιλιάδες γερμανικά μάρκα από έμπορο όπλων, για λογαριασμό της Ένωσης Χριστιανοδημοκρατών, και αναγκάστηκε μάλιστα να παραιτηθεί από την προεδρία του κόμματος, εξαιτίας αυτής της υπόθεσης.

Ευαγόρας Παλληκαρίδης: Ζωή για σένα ο θάνατος κι αθάνατος θα μείνεις…

Ο ήρωας και ποιητής Ευαγόρας Παλληκαρίδης στάθηκε μέχρι τέλους πιστός στην αγάπη του για την Κύπρο και επισφράγισε με τη θυσία της σάρκας του το πνεύμα και το νόημα της ποιητικής του μαρτυρίας. Γιατί προτίμησε τον τιμημένο θάνατο του ανδρειωμένου, που θάνατος δε λογιέται, από τη ζωή της σκλαβιάς και της υποτέλειας στο σαρκασμό του δυνάστη.

Η σύντομη αλλά γεμάτη νόημα ζωή του, αποτελεί σπάνια περίπτωση ολοκλήρωσης της πρόθεσης και συνέπειας στην ποιητική υπόσχεση.

Γεννημένος σ' ένα χωριό της Πάφου, την Τσάδα, στις 28 Φεβρουαρίου 1938, ήταν ο μικρότερος από τους αγωνιστές της ΕΟΚΑ, που άφησε την τελευταία του πνοή στην αγχόνη, για την λευτεριά. Η εφηβική του ηλικία σημαδεύεται ανεξίτηλα από το δημοψήφισμα που κατέδειξε την επιθυμία των Κυπρίων για ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, για την οποία η ψυχή του είναι γεμάτη από αγάπη.

Την 1η Ιουλίου 1953 και ενώ οι Άγγλοι γιορτάζουν τη στέψη της νέας βασίλισσας στο γυμναστήριο της πόλεως, οι μαθητές, εξοργισμένοι και με μπροστάρη τον Ευαγόρα διαδηλώνουν ζητώντας ν' αδειάσει το γυμναστήριο κι οι άλλοι χώροι, από τους Άγγλους στρατιώτες. Στην κεντρική πλατεία ο Ευαγόρας με απαράμιλλο θάρρος σκαρφαλώνει και κατεβάζει την σημαία του κατακτητή. Οι μαθητές την κουρελιάζουν, φωνάζοντας συνθήματα εναντίον των Άγγλων. Η γιορτή ματαιώνεται. Στην παιδική ψυχή του Ευαγόρα, όμως, ήδη έχει ανάψει η φλόγα για λευτεριά.

Το χρέος ποτέ δεν πεθαίνει

του Περικλή Κοροβέση

Η χούντα τετραπλασίασε το δημόσιο χρέος για να κάνει το θεάρεστο έργο να βάλει την Ελλάδα στον γύψο. Οι «γυψωθέντες» πολίτες αυτής της χώρας είναι υποχρεωμένοι να πληρώσουν τον γύψο των δικτατόρων; Ο βασανισθείς πολιτικός κρατούμενος, ο φυλακισμένος ή εξόριστος και αυτός που αναγκάστηκε να γίνει πολιτικός πρόσφυγας, πρέπει να πληρώσουν τα έξοδα της δίωξής τους; Η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ δέχτηκαν το χρέος της χούντας και πλειοδότησαν. Σήμερα το χρέος ξεπερνάει τα 320 δισ. ευρώ. Οπως λένε όλοι οι έγκυροι οικονομολόγοι, δικοί μας και ξένοι, το χρέος είναι ένα τέρας που αναγεννάται και δεν μπορεί να εξοφληθεί ποτέ. Είναι ένα εργαλείο για να κατακτηθεί μια χώρα και να γίνει αποικία των δανειστών-τοκογλύφων, όσο και να έχουν βαρύγδουπα ονόματα και διεθνές κύρος (Π.Τ., ΔΝΤ, ΕΚΤ κ.λπ.).

Και για τους συμπατριώτες μας που έχουν ακόμα τη δυνατότητα να σκεφτούν μπαίνει ένα πολύ απλό ερώτημα: Πώς δημιουργήθηκε αυτό το χρέος-Λερναία Υδρα; Από τη διεθνή εμπειρία ξέρουμε μερικά πράγματα. Δάνεια για την αγορά εξοπλιστικών συστημάτων, στην ουσία παλιοσίδερα. Για τη δημιουργία άχρηστων φαραωνικών έργων που ποτέ δεν λειτούργησαν. Εξαγορά πολιτικών, ΜΜΕ και δημοσιογράφων-παπαγάλων. Ενδεικτικά αναφέρουμε τον αιμοσταγή Πινοσέτ, που είχε περισσότερους από εκατό τραπεζικούς λογαριασμούς ανά τον κόσμο, και τον δολοφόνο του Λουμούμπα, τον Μουμπούτου, που η περιουσία του ήταν όσο το δημόσιο χρέος. Η λογική απαιτεί, πριν πληρώσουμε ένα χρέος, να μάθουμε πώς δημιουργήθηκε και να δούμε ποιο είναι το πραγματικό και ποιο το κομπιναδόρικο.

“BRUSSELS GROUP” ΚΑΙ… ΒΡΑΣΤΕ ΟΡΥΖΑ

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ* 

«Έχει παρατηρηθεί πως ένα από τα αποτελέσματα της υπερβολικής καταπίεσης της εξουσίας είναι ότι οι λέξεις παραμορφώνονται στη σωστή κι απλή τους έννοια και χρησιμοποιούνται για να εκφράζουν το αντίστροφο της βασικής σημασίας τους».

Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον Οσκαρ Ουάιλντ και καταγράφονται στο δοκίμιό του «Η ψυχή του ανθρώπου στον σοσιαλισμό». Να ένα δείγμα που επιβεβαιώνει τα λεγόμενά του:

Ο καπιταλισμός – σύμφωνα με τους κατόχους της εξουσίας - δεν είναι καπιταλισμός. Είναι η «οικονομία της ελεύθερης αγοράς»...

Ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ιμπεριαλισμός. Είναι «παγκοσμιοποίηση»...

Οι βομβαρδισμοί λαών δεν είναι βομβαρδισμοί. Είναι «προληπτική δράση»...

Οι δολοφονίες αμάχων δεν είναι δολοφονίες. Είναι «παράπλευρες απώλειες»...

Ο πολιτικός, οικονομικός και στρατιωτικός στραγγαλισμός λαών και χωρών δεν είναι στραγγαλισμός. Είναι «εξαγωγή δημοκρατίας»…

Είναι προφανές, λοιπόν, πως το «λεξικό» των στραπατσαρισμένων εννοιών μέσω τηςαποκολοκύνθωσης των λέξεων είναι διαδεδομένο και στα τέσσερα σημεία του πλανήτη.

Ειδικά στην Ελλάδα, όμως, μπορούμε να είμαστε περήφανοι: Εδώ είχαμε να μας κυβερνούν τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Εδώ, δηλαδή, το κυρίαρχο πολιτικό κατεστημένο στηρίχτηκε σε κόμματα με τόση προϋπηρεσία στο «άλλα λέω, άλλα πιστεύω, άλλα εννοώ και άλλα κάνω», που δεν θα μπορούσαν παρά να έχουν αναγάγει σε επιστήμη το διασυρμό των εννοιών μέσα από την παραμόρφωση των λέξεων.

ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΗΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΕΡΙΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΤΑΙΠΕΔ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

Της ΕΛΕΝΗΣ ΠΟΡΤΑΛΙΟΥ*

Tο δημόσιο χρέος που προέκυψε λόγω της ανάληψης από τα κράτη των χρεών των τραπεζών είναι η βασιλική οδός υφαρπαγής της περιουσίας του δημοσίου και εξαθλίωσης της εργασίας. Αυτή είναι η βαθύτερη ουσία της στρατηγικής του παγκόσμιου νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να βρεθεί ανέτοιμος στην αναμενόμενη σύγκρουση με την ΕΕ , την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, σπαταλώντας το λαϊκό κεφάλαιο του 27% σε πολιτικούς τακτικισμούς, που οδήγησαν μεν στην κυβέρνηση χωρίς όμως τις αναγκαίες προϋποθέσεις για να αντιμετωπιστούν τα τεράστια προβλήματα της χώρας σε συνθήκες ασφυκτικής πίεσης από τους λεγόμενους θεσμούς.

Τούτων δεδομένων, η περιουσία του δημοσίου είναι το μεγάλο θύμα της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές. Η εκποίηση της αποδίδεται με τον ουδέτερο όρο των μεταρρυθμίσεων και αφορά σεγενικευμένες ιδιωτικοποιήσεις χωρίς καν το όφελος του πενιχρού τιμήματος που πηγαίνει στην αποπληρωμή του χρέους, το οποίο απομειώνεται ελάχιστα.

Η περιουσία του δημοσίου είναι θεμελιώδης προϋπόθεση , μοχλός για την παραγωγική και κοινωνική ανασυγκρότηση η οποία βρίσκεται εδώ και καιρό στις καλένδες μαζί με τη φορολογία του πλούτου (Εκκλησία, μεγάλη ιδιοκτησία, τραπεζίτες, βιομήχανοι , εφοπλιστές κλπ. ) , που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει σχετικά άμεσα την χρηματοπιστωτική ασφυξία.

ΦΛΑΜΠΟΥΡΑΡΗΣ: ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΑΕΡΑΣ. ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΜΕ… ΑΕΡΑ

Σύγκριση των χρεών της Ελλάδας με τα χρέη συνολικά της ευρώπης κάνει ο υπουργός επικρατείας Αλέκος Φλαμπουράρης σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή».

Ο κ. Φλαμπουράρης θεωρεί ότι οι ευρωπαίοι «δεν έχουν αποφασίσει να διαλύσουν την ευρωζώνη» και τονίζει ότι «έξοδος της Ελλάδας σημαίνει διάλυση της Ευρωζώνης».

Η δημοσιογράφος τον ρωτά αν υπάρχει κίνδυνος «ατυχήματος» και ο υπουργός επικρατείας απαντά: «Οχι δεν υπάρχει ‘ατύχημα’. Πολιτικές αποφάσεις είναι. Δηλαδή, συγγνώμη, τα πάνω από 10 τρισ. που χρωστάει συνολικά η Ευρώπη ποιος της τα δάνεισε; Που τα βρήκαν; Τι είναι; Υπεραξία από την πραγματική οικονομία ή είναι αέρας;» Η δημοσιογράφος περίμενει μια ξεκάθαρη απάντηση: «Εσεις τι λέτε;»

Και ο υπουργός απαντά: «Αέρας είναι. Γι’ αυτό κι εμείς θα τους πληρώσουμε με αέρα!…» και μετά από μια μικρή παύση ξεσπά σε γέλια.

Μνημόνιο