Με βασιλικό πραξικόπημα ο Ι. Μεταξάς διορισμένος «πρωθυπουργός» υποχρεώνει τη βουλή με την υποστήριξη του παλατιού στις 30 Απρίλη του 1936 να του παραχωρήσει με ψήφισμα απόλυτη ελευθερία κινήσεων. Ο βουλευτής Ηλείας Β. Στεφανόπουλος σημειώνει τότε: «Χρεωκοπήσαμεν ως κοινοβουλευτισμός, εξεπέσαμεν ως συνέλευσις και χάσαμε τον ψυχικόν σύνδεσμο προς τον λαόν. Διότι τι είδους ψυχικός σύνδεσμος είναι δυνατόν να διατηρηθή όταν ο μεν λαός φωνάζει δεν θέλω να με κυβερνήση ο Μεταξάς, ημείς δε αδιαφορούντες του απαντώμεν: Και όμως θα σε κυβερνήσει ο Μεταξάς».
Στις 4 Αυγούστου του 1936, ο Μεταξάς διαλύει τη βουλή και «αναστέλλει» το Σύνταγμα επικαλούμενος λόγους εσωτερικής ασφάλειας και κηρύσσει δικτατορία. Τον Σεπτέμβριο του 1936, προκειμένου η δικτατορία δημοσίευσε το φασιστικής – ναζιστικής έμπνευσης νόμο της περί «διώξεως του κομμουνισμού».
«Άρθρον 1ον. Τιμωρείται δια φυλακίσεως τριών τουλάχιστον μηνών και εκτόπισιν εξ μηνών μέχρι δύο ετών εις τόπον οριζόμενον διά της καταδικαστικής αποφάσεως:
α. Πας όστις εγγράφως, προφορικώς ή καθ’ οιονδήποτε άλλον τρόπον αμέσως ή εμμέσως επιδιώκει την διάδοσιν, ανάπτυξιν και εφαρμογήν θεωριών, ιδεών ή κοινωνικών συστημάτων τεινόντων είς την ανατροπήν του κρατούντος εν τη χώρα κοινωνικού καθεστώτος ή εις την απόσπασιν αυτονόμησιν μέρους της Επικράτειας ως και ο προσηλυτίζων εις τα θεωρίας, ιδέας και τα συστήματα ταύτα καθ’ οιονδήποτε τρόπο.»
