Η απόφαση του κόσμου...

Οι εκλογές έχουν κριθεί. Ο κόσμος έχει πάρει τις αποφάσεις του. Οριστικά και αμετάκλητα. Δεν αλλάζει ούτε αν ο Αλέξης Τσίπρας το χάσει, αφήσει μισό μούσι, φορέσει ζαρτιέρες και βάλει φτερά Ινδιάνου αρχηγού στο κεφάλι. Ακόμα και σε μια τέτοια περίπτωση, ο κόσμος έχει πρόχειρη στο μυαλό του την Κοντσίτα και θα ξεσπάσει σε επευφημίες. Τους ελάχιστους διστακτικούς

που έχουν απομείνει τάχα να αμφιταλαντεύονται τους έχει αναλάβει ο απύλωτος Θόδωρος Πάγκαλος. Διώχνει μακριά τους, και τον τελευταίο τους ενδοιασμό.

Ο κόσμος δεν περιμένει να του πουν οι Φαινάνσιαλ Τάιμς τι έγινε στις Κάννες. Ο κόσμος το ζει αυτό που έγινε στις Κάννες. Κι έφαγε πολύ, πάρα πολύ ξύλο στους δρόμους και πολλή, πάρα πολλή προδοσία γι αυτό που έγινε στις Κάννες. Δεν του χρειάζονται οι Φαινάνσιαλ Τάιμς, για να καταλάβει για ποιο λόγο ακριβώς το έφαγε το ξύλο και λούστηκε την προδοσία.

Ο κόσμος δεν περιμένει τα επείγοντα απομνημονεύματα του Αμερικανού πρώην υπουργού Οικονομικών, Τίμοθι Γκάιτνερ, για να πληροφορηθεί τι σκέψεις γένναγε μέσα στο κεφάλι του ο Γερμανός ομόλογός του, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Ο ίδιος ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δεν τις έκρυψε ποτέ τις σκέψεις του από τον κόσμο.

Ειρήνη Γκίνη, η πρώτη γυναίκα που εκτελέστηκε από τον ελληνικό στρατό (ηχητικό ντοκουμέντο)

Η Ειρήνη Γκίνη, ή Μίρκα Γκίνοβα, ήταν μια από τις χιλιάδες γυναίκες που πήραν μέρος στους αγώνες του ελληνικού λαού τη δεκαετία του 1940. Κέρδισε μια θέση στην Ιστορία όχι τόσο με τη δράση της, όσο με το τραγικό της τέλος. Με απόφαση του Έκτακτου Στρατοδικείου Γιαννιτσών εκτελέστηκε στις 6 το πρωί της 26ης Ιουλίου του 1946 μαζί με άλλους έξι συναγωνιστές της στο χώρο του νεκροταφείου της πόλης. Ήταν η πρώτη εκτέλεση γυναίκας από τον ελληνικό στρατό. Ήταν επίσης μία από τις πρώτες αιματηρές εφαρμογές του περιβόητου Γ’ Ψηφίσματος που ακολούθησε τις εκλογές της 31ης Μαρτίου του 1946 και οδήγησε σε εκατόμβες κομμουνιστών.


Για χρόνια η μνήμη της Γκίνη επέζησε στην Ελλάδα μόνο προφορικά, μαζί με τις κρυφές κουβέντες για τα κομμένα κεφάλια ανδρών και γυναικών στις πλατείες, ως μια ακόμη ιστορία της αιματοβαμμένης δεκαετίας του 1940. Αλλά και σήμερα, όταν πια τα απομνημονεύματα και οι αναψηλαφήσεις εκείνης της εποχής έχουν γίνει πλήθος, η ιστορία της παραμένει σχετικά άγνωστη. Δε χρειάζεται να ψάξει κανείς πολύ για να βρει την αιτία. Η Γκίνη ήταν κομμουνίστρια, προερχόταν όμως από την ακατονόμαστη μειονότητα του βορειοελλαδικού χώρου και έδρασε πολιτικά στα πλαίσια τόσο της ΕΠΟΝ, του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, όσο και του ΝΟΦ. Ανήκε λοιπόν στο δύσκολο περιθώριο που δεν επιδέχεται εύκολη κατηγοριοποίηση, ούτε από τα αριστερά, ούτε από τα δεξιά κι έτσι παραμένει με έναν τρόπο στα αζήτητα της ελληνικής ιστορίας.

Δήμος Ζωγράφου: Γιώργος Κρητικός με τη "ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΔΗΜΟΤΩΝ - Αγαπώ Ζωγράφου"

Για το  Πατιόπουλο και τον Ορεινό Βάλτο είναι συγχωριανός. Μας γνωρίζει όλους με τα μικρά μας ονόματα. Έχει επισκεφτεί πολλές φορές τα χωριά μας. Ήταν και είναι πάντα δίπλα μας σαν γιατρός, όποτε χρειάσθηκε.

Κόβει τη σύνταξη μεταναστών εργατών ο Σαμαράς

Όποια κι αν είναι η ερώτηση, ταξική αλληλεγγύη είναι η απάντηση

Ο ακροδεξιός πρωθυπουργός υπόσχεται στους αγρότες που απασχολούν μετανάστες:
«Μειώνουμε το κόστος που πληρώνουμε σήμερα στους μετανάστες εργάτες, δηλαδή στους ξένους εργάτες που απασχολούνται νόμιμα σε αγροτικές εργασίες ως εποχιακοί.
(…) Μειώνεται πολύ η ασφάλισή τους. Στην αρχή στα δύο τρίτα και λίγο αργότερα κάτω από το μισό. Δηλαδή τελικά θα ασφαλίζονται μόνο για υγεία, όχι για σύνταξη. Και τέλος, δημιουργείται μια ευελιξία, ώστε να καταβάλλονται εισφορές για τα πραγματικά μεροκάματά τους. Κι όχι προκαταβολικά για τρεις μήνες όσο κι αν δουλέψουν στο μεταξύ…».

Ας γνωρίζουν οι αγρότες ότι την κομμένη ασφάλιση και την κουτσουρεμένη σύνταξη θα την επιλέξουν για τους ίδιους και τα παιδιά τους.

«Ανοιχτή Πόλη» και αντιρατσισμός

Ένα από τα θέματα που οφείλει μια δημοτική παράταξη της Αριστεράς να έχει ψηλά στην ατζέντα είναι τα ίσα δικαιώματα για όλους και η υπεράσπιση των πιο αδύναμων στρωμάτων της

τοπικής κοινωνίας, ένα από τα οποία είναι οι μετανάστες. Η «Ανοιχτή Πόλη» στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου απέδειξε ότι είναι μια παράταξη που βάζει πάνω από όλα τις ανάγκες του κόσμου της πόλης, ακόμα και εκείνων που δεν έχουν φωνή ούτε δικαίωμα ψήφου. Πολλές ήταν οι δράσεις και εκδηλώσεις που είχαν κέντρο τα δικαιώματα των μεταναστών. Eνδεικτικά θα αναφέρουμε κάποιες.

«Μετανάστες με Δικαιώματα – Πόλη με Κοινωνική Συνοχή»

18 ψηφίζουμε, 25 κερδίζουμε τη μάχη της Αθήνας

Όλα θα κριθούν εδώ, τώρα και από εμάς. Είναι η μοναδική ευκαιρία να κάνουμε πράξη όλα όσα έχουμε πει για την Αυτοδιοίκηση από τους ελεύθερους χώρους και τον πολιτισμό στις γειτονιές, τους συμμετοχικούς προϋπολογισμούς και τη δημόσια λογοδοσία, την στήριξη των μικρών καταστημάτων και των συνεταιρισμών μέχρι το άλλο μοντέλο δομής και λειτουργίας του δήμου και της πόλης που θα έχει στο επίκεντρο τις ανάγκες των πολλών.

Του Τάσου Κορωνάκη

Μια εβδομάδα έμεινε μέχρι την πρώτη μεγάλη και κρίσιμη μάχη για τους δήμους και τις περιφέρειες σε όλη τη χώρα. Μάχη που πρέπει κι εμείς να πιστέψουμε πως θα ΄ναι νικηφόρα και θ΄ ανοίξει το παράθυρο της άνοιξης για τη μεγάλη ανατροπή και τη μεγάλη αλλαγή στη χώρα.

Σ΄ αυτό το μικρό σημείωμα θα μείνω μόνο στη μάχη της Αθήνας. Από το 2006 μέχρι σήμερα κάναμε περισσότερα από όσα μπορούσαμε να φανταστούμε όταν ξεκινούσαμε.

Βρεθήκαμε μαζί στους μεγάλους αγώνες, στις τοπικές αντιστάσεις, συμβάλαμε στην αλληλεγγύη, χτίσαμε μαζί με πολλα δημοτικά σχήματα μια νέα πρόταση για την Αυτοδιοίκηση. Σήμερα ήρθε η ώρα να νικήσουμε και ποτέ δεν ήμασταν πιο κοντά.

Ρένα Δούρου: «Υποψηφιότητα αξιοπρέπειας και ανθρωπιάς» – Συνέντευξη στο rebuke.gr

Στην τελική ευθεία πριν τις εκλογές, η δυναμική παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ υποψήφια Περιφερειάρχης Αττικής κ. Ρένα Δούρου ,απαντά αποκλειστικά στις ερωτήσεις της Έλενας Φάκου για το rebuke.gr, δίνοντας το στίγμα της.

Σε μια χώρα που μέχρι πριν μερικά χρόνια οι γυναίκες ήταν στην πλειοψηφία τους αναλφάβητες, καταπιεσμένες και υποχρεωμένες σε συμβατικούς γάμους με αποκλειστική ενασχόλησή τους τα οικιακά, πόσο δυναμική νιώθετε που σπάτε τα στερεότυπα και διεκδικείτε πολιτικά αξιώματα τα οποία ανάγουν τη γυναίκα σε παράγοντα των κοινών δυναμώνοντας έτσι το ειδικό βάρος της θηλυκής παρουσίας στο κοινωνικό στερέωμα;

Κυρία Φάκου δεν αισθάνομαι ότι επιτελώ τόσο σπουδαίο έργο, όσο αυτό που περιγράφετε, ειδικά όταν γύρω μας υπάρχουν περιπτώσεις γυναικών που δίνουν αγώνες με επιμονή και υπομονή, «καθαρίζοντας» για πολλές από εμάς. Και αναφέρομαι στον υποδειγματικό αγώνα των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών, που θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι οι φίλες μας, οι μητέρες, οι αδελφές μας. Μας δίνουν λοιπόν το παράδειγμα: αγωνίζονται για το αυτονόητο δικαίωμα της εργασίας. Αλλά σπάνε και το κλισέ της υποταγμένης γυναίκας εργαζόμενης. Και αυτό είναι σπουδαία υπόθεση, ειδικά σήμερα, στην Ελλάδα του 2014, την Ελλάδα των μνημονίων, της λιτότητας και της περιστολής των στοιχειωδέστερων δικαιωμάτων – που όλα τους πλήττουν πολλαπλά, ειδικά τις γυναίκες.

Κλαδευτήρας Χρήστος, Γιατρός, Χειρουργός-Αγγειολόγος με το "μαζί για την Πόλη μας"

Γεννήθηκε στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας. Ζει μόνιμα στα Άνω Ιλίσια από το 1987. Είναι παντρεμένος και πατέρας δύο αγοριών. Φοίτησε στην ιατρική σχολή του Α.Π.Θ από το οποίο αποφοίτησε το 1982. Στρατιωτική θητεία, Αγροτικό Ιατρείο 1983-1984. Ειδικότητα Γενικής Χειρουργικής 1990.
Στο Παρίσι απέκτησε το δίπλωμα του European Board της Αγγειοχειρουργικής 1988.
Από το 1990 ασκεί ελεύθερο επάγγελμα με Ιατρείο στην οδό Γρ. Αυξεντίου 26-28.

Ποτέ δεν έχουν ξαναγίνει τέτοιες ευρωεκλογές

 Του Γ. Δελαστίκ

Ποτέ δεν έχουν ξαναγίνει τέτοιες ευρωεκλογές. Από το 1979 που οι ευρωβουλευτές άρχισαν να εκλέγονται και όχι να διορίζονται από τις αντίστοιχες χώρες, πάντα οι ευρωεκλογές θεωρούνταν «της πλάκας». Κανένας δεν τους έδινε σημασία - και δικαίως.

Αυτό οφείλεται στο ότι το ίδιο το Ευρωκοινοβούλιο έχει πολύ λιγότερες εξουσίες από τη Βουλή π.χ. της... Μπουρκίνα Φάσο, του Μπενίν ή του Τουβαλού! «Νεκροταφείο ελεφάντων» αποκαλείται από την αρχή της ύπαρξής του. Εκεί έστελναν οι αρχηγοί των κομμάτων τους αποδυναμωμένους εσωκομματικούς αντιπάλους τους για να τους ξεφορτωθούν, να απαλλαγούν από αυτούς. Επαιρναν έναν καλό μισθό, αυτοπαραμυθιάζονταν με τους κλητήρες που φορούν... φράκο με κίτρινες αλυσιδίτσες. Εχουν μεγάλη πλάκα στην Ευρωβουλή!
Πολιτικές επιπτώσεις σοβαρότατες σε πανευρωπαϊκό και σε εθνικό επίπεδο θα έχουν όμως οι ευρωεκλογές που θα γίνουν σε δύο εβδομάδες. Πρώτη φορά! Οι λαοί των 28 κρατών-μελών της ΕΕ είναι βαθύτατα δυσαρεστημένοι με την πολιτική λιτότητας που ασκούν οι Βρυξέλλες κατ' εντολήν της Γερμανίας.

Γιατί δε θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ

Δεν ξέρω από πού να το πρωτοπιάσω, γι’ αυτό θα παραθέσω ταεπιχειρήματά μου με τυχαία σειρά, φύρδην μίγδην.
Ξεκινάμε από τον Αρχηγό. Δεν έχει τελειώσει το Κολλέγιο Αθηνών,ούτε καν τη Σχολή Μωραΐτη, πράγμα που έχει ως προφανή συνέπειατα Αγγλικά του να είναι μέτρια. Άσε την προφορά του, αυτή είναι χάλια. Που θα βρει την ετοιμότητα, όταν του πει ο Σόϊμπλε κάνα Forget it Alexis, να του απαντήσει σθεναρά όπως έκανε ο Στουρνάρας; Έχω κι άλλα για τη γούνα του, είναι Παναθηναϊκός, δε φοράει γραβάτα, έχει τη γυναίκα του αστεφάνωτη, δεν έχει βαφτίσει τα παιδιά του και άλλα πολλά.
Είναι όλοι τους λαϊκιστές. Αντί να μιλάνε για τους αριθμούς και τους δείκτες, επιμένουν να μιλάνε για τους ανθρώπους. Αντί να ασχολούνται με το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, τους απασχολεί το γεγονός ότι τριακόσιες χιλιάδες νοικοκυριά δεν έχουν ρεύμα. Αντί να εκτιμούν την τιτάνια προσπάθεια του Υπουργού Υγείας (που ούτε το όνομά του δε θέλω να λέω) να μεταρρυθμίσει τη δημόσια Υγεία, ασχολούνται με τα συντεχνιακά προνόμια των ασθενών και ισχυρίζονται ότι πεθαίνουν αβοήθητοι.

Καλλιόπη Παπαρούπα γιατί άφησε πολύ καλές εντυπώσεις σαν Διευθύντρια Διοικητικού στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού