ΤΑ ΚΙΝΗΤΡΑ ΤΩΝ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΧΟΝΓΚ ΚΟΝΓΚ Τι κρύβεται πίσω από την «επανάσταση της ομπρέλας»

Μπορεί ο τρόπος εκλογής των εκπροσώπων του Χονγκ Κονγκ στην κεντρική πολιτική σκηνή να ήταν η αφορμή που πυροδότησε την εξέγερση χιλιάδων πολιτών της πρώην βρετανικής αποικίας, όμως τα αίτια πίσω από την «επανάσταση της ομπρέλας» που σείεται τις τελευταίες ημέρες την Κίνα, είναι βαθύτερα.

Οι διαδηλώσεις είναι συνηθισμένες στο Χονγκ Κονγκ, αλλά αυτό που ξεκίνησε την Παρασκευή είναι πρωτοφανές. Το οικονομικό κέντρο της Κίνας σείεται από την διογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια και ξαφνιάζει τη Δύση. Όχι όμως και το Πεκίνο, το οποίο μοιάζει έτοιμο από καιρό για τα υπέρ της δημοκρατίας αιτήματα των κατοίκων της επαρχίας που ζει επί χρόνια με την υπόσχεση «μια χώρα, δύο συστήματα». Μια υπόσχεση που τώρα δοκιμάζει τα όριά της.

Από την περασμένη Παρασκευή, οι δρόμοι του Χονγκ Κονγκ είναι πλημμυρισμένοι από δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές που διαμαρτύρονται για τη νέα πολιτική μεταρρύθμιση που επέβαλε το Πεκίνο και περιορίζει το δικαίωμα επιλογής του τοπικού κυβερνήτη. Το κίνημα αυτό υπέρ της δημοκρατίας αποτελεί μια δοκιμασία για τον κινέζο ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, ο οποίος φοβάται τόσο την επέκταση των διαδηλώσεων στην Κίνα όσο και τη ρήξη ανάμεσα στο Χονγκ Κονγκ και το Πεκίνο.

Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης: Οι καθαρίστριες είναι πιο απαραίτητες από τους υπουργούς

Κάποτε στο Ελληνικό λεξιλόγιο και στο γράμμα Ν υπήρχε μία λέξη, Ντροπή!

Αυτές τις ημέρες το Συμβούλιο της Επικρατείας ακύρωσε την απόφαση της εξουσίας δια την κατάργηση της Κυριακής αργίας.

Η εξουσία ενοχλήθηκε και το έδειξε. Θεωρήθηκε μάλιστα η δικαστική απόφαση παρενόχληση στο έργο της εξουσίας.

Υπουργικά χείλη δεν έκρυψαν την δυσφορία της εξουσίας δια την ανωτέρω δικαστική απόφαση και άφησαν να εννοηθεί ότι θα κάνουν το παν-που σημαίνει ότι θα ασκήσουν πιέσεις- δια την ανάκληση μιας τέτοιας απόφασης.

Εάν όμως δεν απατώμαι η δικαιοσύνη και μάλιστα στον ανώτατο βαθμό, έρχεται να προφυλάξει τον λαό και τον κάθε άνθρωπο από τις αυθαιρεσίες της εξουσίας, διαφορετικά ο πολίτης θα μείνει ανυπεράσπιστος.

Συλλογή υπογραφών στο διαδίκτυο για τη 19χρονη Ντοά, την ηρωίδα ναυαγό

Συλλογή υπογραφών στο διαδίκτυο για τη 19χρονη Ντοά, την ηρωίδα ναυαγό που βρίσκεται εγκλωβισμένη στα Χανιά

Με πρωτοβουλία του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης ξεκίνησε χθες διαδικτυακά συλλογή υπογραφών για τη 19χρονη Ντοά, μία από τους μόλις δέκα που επέζησαν του φρικτού ναυαγίου της Μάλτας που κόστισε τις ζωές 490 ανθρώπων. Η Ντοά κράτησε στην αγκαλιά της δύο μωρά για 4 μερόνυχτα μέχρι να βρεθεί σε στέρεο έδαφος. Μετά απ’ όλη αυτή την απίστευτη περιπέτειά της το μόνο που της δόθηκε από το ελληνικό κράτος ήταν ένα χαρτί 6μηνης αναβολής απέλασης. Οι υπογραφές που θα συλλεχθούν θα χρησιμοποιηθούν ως μέσο πίεσης ώστε η μικρή Ντοά να μπορέσει να τακτοποιήσει τα έγγραφά της και να φύγει για τον προορισμό της που είναι η Σουηδία.

Ολόκληρο το κείμενο για τη συλλογή υπογραφών έχει ως εξής:

Το κράτος εναντίον του ...κράτους!

...Ο νεοφιλελευθερισμός έχει αφομοιώσει καλύτερα τα διδάγματα από το “Κράτος και Επανάσταση” του Λένιν απ' ότι η Αριστερά. Η αντιδραστική αναδιάρθρωση των κρατικών μηχανισμών δεν γίνεται με τον μετασχηματισμό τους, αλλά με την καταστροφή των παλιών και την συγκρότηση νέων. Η πολιτική αυτή δεν είναι καινούργια. Άρχισε να εφαρμόζεται στην χώρα μας μαζί με την εμφάνιση του νεοφιλελευθερισμού, πολύ πιο πριν από τα μνημόνια...

Του Γιώργου Καλαντζόπουλου
Τις τελευταίες μέρες βρισκόμαστε μπροστά σε ένα περίεργο πολιτικό φαινόμενο: Η ταξική πάλη, έχει καταλαγιάσει στο “πεζοδρόμιο” μπροστά στην αναμονή μιας κυβερνητικής αλλαγής, φαίνεται όμως ότι οξύνεται εντός του “κράτους”.

Με πρωτεργάτες τα ΜΜΕ και τους κυβερνητικούς χειρισμούς έχει ξεκινήσει μια πολυμέτωπη και οργανωμένη επίθεση ενάντια σε μια μερίδα δημάρχων. Την μια μέρα προβάλλεται ως αιχμή η εικόνα εγκατάλειψης των παιδικών χαρών και των αθλητικών χώρων, την άλλη οι λειτουργικές αδυναμίες των παιδικών σταθμών, την επόμενη η διαδικασία επανελέγχου των συμβάσεων των εργαζομένων. Όλα αυτά συμβαίνουν πριν καλά καλά συμπληρωθεί το πρώτο εικοσαήμερο από την ανάληψη της διοίκησης των δήμων από τις νέες δημοτικές αρχές.

Η μοίρα τους στα χέρια της τρόικας

Σταύρος Χριστακόπουλος

Όταν η Άνγκελα Μέρκελ παρέπεμπε στον Αντώνη Σαμαρά στην τρόικα, με την επιπλέον επισήμανση πως είναι βέβαιη ότι τα «επόμενα βήματα» για τη βελτίωση της ελληνικής οικονομίας θα ολοκληρωθούν σύντομα, ήταν αυτονόητο ότι μιλούσε για τη διευθέτηση των τελευταίων σοβαρών εκκρεμοτήτων του τρέχοντος μνημονίου.

Εξ άλλου το ανοιχτό περιθώριο για αποχώρηση του ΔΝΤ και για ένα είδος νέας σχέσης της Ελλάδας με τους Ευρωπαίους δανειστές της – ίσως μια νέα χρηματοδότηση σε πλαίσιο που δεν θα λέγεται επισήμhttp://www.topontiki.gr/article/83919/I-moira-tous-sta-xeria-tis-troikasως μνημόνιο και με μια επιτήρηση που δεν θα λέγεται «τρόικα» – σχετίζεται ευθέως με τον μεγαλύτερο... νταλκά Γερμανίας και Ευρώπης: τις «μεταρρυθμίσεις». Το ίδιο το ΔΝΤ δεν διανοείται ότι θα αποχωρήσει με ανοιχτές αυτές τις εκκρεμότητες.

Η ελληνική κυβέρνηση, όπως ήδη γνωρίζουν οι αναγνώστες μας, προσπάθησε κατ’ επανάληψη να αποφύγει το πικρό ποτήρι του ασφαλιστικού, είτε με την αναβολή του είτε με τη σαλαμοποίησή του, ώστε να διεκπεραιώσει τώρα ένα κάπως «εύκολο» μέρος και να μείνει το σκληρό κομμάτι για αργότερα. Επιχείρησε επίσης να αποφύγει την απελευθέρωση των απολύσεων στη Δημόσιο και τα «υπόλοιπα» της εργασιακής ατζέντας.

Χωρίς ντροπή, χωρίς φόβο: σατραπεία

 Του Χρήστου Γιανναρά

Στο νεωτερικό «παράδειγμα», που καταρρέει, η σπουδαιότητα των όσων συμβαίνουν κρίνεται από την έμφαση που θα τους δώσει η τηλεόραση, τα Δελτία Ειδήσεων: Η εικόνα ενός ψυχοπαθούς θρησκόληπτου που κόβει κεφάλια συνανθρώπων του μπροστά στην κάμερα, για να συνετίσει την πολιτική των ΗΠΑ, κερδίζει την πρωτιά της σπουδαιότερης είδησης. Για μία, το πολύ δύο ημέρες. Την επομένη η σπουδαιότητα θα αποδοθεί σε κανιβαλικά «επεισόδια» ποδοσφαιρικού αγώνα. Τη μεθεπομένη, σε καινούργια φορολογικά μέτρα. Μετά, σε κάποια διαμάχη κομματικών κρετίνων. Και πάει λέγοντας.

Σε αυτή τη σχετικοποίηση του σπουδαίου είναι φυσικό να εθίζεται, με το πέρασμα των χρόνων και των δεκαετιών, ο τηλεθεατής πολίτης – και ο πιο καλλιεργημένος, ο οξυνούστερος. Συνειδητοποιεί ότι κριτήριο για τη διαβάθμιση της σπουδαιότητας είναι, απλώς, η σπουδαιοφάνεια, δηλαδή ο εντυπωσιασμός, κανένα άλλο κριτήριο. Οτι η εκζήτηση του εντυπωσιασμού επιβάλλει τη συνεχή αλλαγή των θεματικών προτεραιοτήτων (της «πρώτης είδησης»).

ΕΝΦΙΑ (επίκαιρο ποίημα του Αρη Μπιτσώρη)

Ήρθανε οι κομουνιστές, ήρθαν οι μπολσεβίκοι
και η περιουσία μας πλέον δε μας ανήκει;

Εμείς τους φιλελεύθερους ψηφίσαμε προσφάτως
μην έρθουν τα μιάσματα κι αλώσουνε το κράτος.

Μα φαίνεται ο Σαμαράς είναι κρυφό κουμμούνι
κι ο Βενιζέλος κι η ΕΛΙΑ των Σοβιέτ οι σπιούνοι.

Αυτοί που κάθε αριστερό λέγανε συμμορίτη
πως θα μας διώξει βίαια απ’ το δικό μας σπίτι,

ψηφίσανε τον ΕΝΦΙΑ που κάθε νοικοκύρη
τον κάνει ενοικιαστή κι ανέστιο μουσαφίρη.

Κι όμως δεν αριστέρεψαν, απλώς μας παν στα χρόνια
που οι φεουδάρχες είχανε ασύλληπτα προνόμια.

Γ. Μιχελογιαννάκης: Παρέμβαση εισαγγελέα για δηλώσεις Αδ. Γεωργιάδη κατά ΣΥΡΙΖΑ

Παρέμβαση των εισαγγελικών αρχών για τις δηλώσεις του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΝΔ 'Αδωνι Γεωργιάδη κατά του ΣΥΡΙΖΑ, ζητεί με ανοιχτή επιστολή του ο βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Γιάννης Μιχελογιαννάκης.

«Είναι αδιανόητο, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος να απειλεί ότι αν πέσει η κυβέρνηση θα πάρει τα χρήματά του από τις Ελληνικές τράπεζες για να μην τα πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ. Η συγκεκριμένη δήλωση, αποτελεί αντιδημοκρατική και αντεθνική συμπεριφορά. Είναι πράξη τρομοκρατίας προς τους βουλευτές και ασκεί ψυχολογική βία στους πολίτες», υποστηρίζει στην επιστολή του ο κ. Μιχελογιαννάκης.

Φρόνιμοι και αδιάφοροι…

Μιλάμε, γράφουμε, κριτικάρουμε, συμφωνούμε ή διαφωνούμε και σχεδόν πάντα στο επίκεντρο της κουβέντας μας είναι οι «από πάνω». Οι πολιτικές ελίτ που κυβερνούν. Οι ολιγάρχες που εξουσιάζουν. Οι γραφειοκράτες που διοικούν. Εκείνοι που «κινούν τα νήματα» και οι άλλοι που «αποφασίζουν».

Ωραία. Αλλά εκτός από τους «από πάνω» υπάρχουν και οι «από κάτω». Οι πολλοί. Που για ό,τι γίνεται από τους «από πάνω» έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης. Με αυτούς τι γίνεται; Τί γίνεται ειδικά με εκείνους που αδιαφορούν «από άποψη» για ό,τι συμβαίνει γύρω τους; Που η δική τους αδιαφορία μεγαλώνει τα βάρη στην πλάτη των υπολοίπων;

Ο λόγος στον Αντόνιο Γκράμσι:

«Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας. Η αδιαφορία δρα δυνατά πάνω στην ιστορία. Δρα παθητικά, αλλά δρα. Είναι η μοιρολατρία. Είναι αυτό που δεν μπορείς να υπολογίσεις. Είναι αυτό που διαταράσσει τα προγράμματα, που ανατρέπει τα σχέδια που έχουν κατασκευαστεί με τον καλύτερο τρόπο. Είναι η κτηνώδης ύλη που πνίγει την ευφυΐα.

Αυτό που συμβαίνει, το κακό που πέφτει πάνω σε όλους, συμβαίνει γιατί η μάζα των ανθρώπων απαρνείται τη βούλησή της, αφήνει να εκδίδονται νόμοι που μόνο η εξέγερση θα μπορέσει να καταργήσει, αφήνει να ανέβουν στην εξουσία άνθρωποι που μόνο μια ανταρσία θα μπορέσει να ανατρέψει.

Η ψευδής εξίσωση «τέλος Μνημονίου=τέλος δεινών»

Του ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ

Μπορεί η κυβέρνηση να διαβεβαιώνει σ’ όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να υπάρξει νέο Μνημόνιο, αλλά το ευρωιερατείο δεν φαίνεται να έχει παραιτηθεί από την πρόθεσή του να κρατήσει την Ελλάδα στον ίδιο ασφυκτικό έλεγχο. Το είχε δηλώσει προ καιρού ο Σόιμπλε και το επαναλαμβάνουν με πιο τεχνοκρατικό τρόπο στελέχη της Τρόικας. Ο μοχλός πίεσης που διαθέτει το ευρωιερατείο είναι το περιβόητο χρηματοδοτικό κενό. Η όχι αβάσιμη εκτίμηση, δηλαδή, ότι το ελληνικό δημόσιο δεν θα είναι σε θέση να πληρώνει τους τόκους και τα ληξιπρόθεσμα ομόλογα.

Για τους Σαμαρά και Βενιζέλο η επιβολή ενός νέου Μνημονίου είναι πρωτίστως πολιτικό ζήτημα. Κι αυτό, επειδή προσπαθούν να δημιουργήσουν την εντύπωση στην κοινή γνώμη ότι εάν τελειώσει το Μνημόνιο θα τελειώσουν οι δύσκολες ημέρες. Τα όσα ειπώθηκαν από τους δύο στη Θεσσαλονίκη τροφοδοτούν αυτή την εντύπωση. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ διαφορετική. Ακόμα κι αν τελικώς δεν επιβληθεί νέο Μνημόνιο, οι μνημονιακές πολιτικές των τελευταίων ετών έχουν κληροδοτήσει ένα πυκνό πλέγμα νομοθετικών ρυθμίσεων και αλλαγών, οι οποίες έχουν αλλάξει ριζικά το τοπίο.

Η ΑΠΕΡΓΙΑ-[ ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ ]