Φιντέλ: Ο αγώνας για την ειρήνη είναι το πιο ιερό καθήκον

Πηγή: Cubadebate

Δυστυχώς, όλες σχεδόν οι θρησκείες έχουν θρηνήσει το καταστροφικό γεγονός των πολέμων και των τρομερών συνεπειών τους. Σ' αυτό το καθήκον έχουν αφιερώσει τις περισσότερες δυνάμεις τους. Η κύρια σημασία της συνάντησης ανάμεσα στον Πάπα Φραγκίσκο και την Αγιότητά του Κύριλλο, στην Αβάνα, είναι ότι ζωντάνεψε την ελπίδα στους λαούς του κόσμου. 

Η ειρήνη ήταν το μεγαλύτερο όνειρο της ανθρωπότητας και λαχτάρα των λαών σε κάθε στιγμή της ιστορίας. Χιλιάδες πυρηνικά όπλα κρέμονται πάνω από τα κεφάλια των ανθρώπων. Η εμπόδιση του πιο βίαιου πολέμου που θα μπορούσε να ξεσπάσει, είναι χωρίς αμφιβολία ο θεμελιώδης στόχος της προσπάθειας των θρησκευτικών ηγετών των εκκλησιών που έχουν επικεφαλής άνδρες όπως τον Πάπα Φραγκίσκο, Μέγιστο Ποντίφικα της Καθολικής Εκκλησίας, και την Αγιότητά του Κύριλλο, Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσιών.

Ο αγώνας για την ειρήνη είναι το πιο ιερό καθήκον για όλα τα ανθρώπινα όντα, οποιοαδήποτε κι αν είναι η θρησκεία ή χώρα προέλευσης τους, το χρώμα του δέρματος, η ώριμη ηλικία τους ή η νεότητά τους.

Φιντέλ Κάστρο Ρους

14 Φλεβάρη 2016 

Σημείωση: Το κείμενο γράφηκε από τον Φιντέλ με αφορμή την πρόσφατη συνάντηση του Πάπα Φραγκίσκου και του Πατριάρχη Μόσχας στην Αβάνα.

Φιλανθρωπία ή αλληλεγγύη;

Του Περικλή Κοροβέση

Αυτός είναι καλός άνθρωπος και πολύ φιλάνθρωπος

Είναι μια φράση που την ακούμε συχνά χωρίς να μας κάνει καμιά ιδιαίτερη εντύπωση. Συνήθως πάει το μυαλό μας σε κάποιο ευσεβή νοικοκύρη που κάνει αγαθοεργίες και δίνει ελεημοσύνες. Δεν βλέπουμε τίποτε το παράξενο.

Οπως δεν μας ξενίζει όταν κάποιος είναι φιλόζωος, φίλαθλος, φιλόκαλος, φιλόλογος, φιλόσοφος, φιλόμουσος ή φιλομαθής. Ολες αυτές οι ιδιότητες προσδιορίζουν κάποιους ανθρώπους που έχουν αγάπη και πάθος για κάποιο αντικείμενο της αρεσκείας τους.

Αλλος την μπάλα, έτερος τη μουσική ή το βιβλίο ή ακόμα τα σκυλιά ή τις γάτες, που είναι ζωντανά όντα και δέχονται τον άνθρωπο ως κυρίαρχό τους. Σε όλες τις περιπτώσεις ο άνθρωπος είναι υποκείμενο που έχει ένα αντικείμενο της αρεσκείας του.

Στη λέξη φιλάνθρωπος υπάρχει επίσης ένα υποκείμενο και ένα αντικείμενο. Με τη διαφορά πως εδώ το αντικείμενο είναι ο άνθρωπος και δεν είναι συνάνθρωπος. Και αυτό σημαίνει πως διαθέτει μια ανώτερη δύναμη πάνω στον άνθρωπο. Αλλά σύμφωνα με τους θεολόγους αυτή τη δύναμη την έχει μόνο ο Θεός. Στους ανθρώπους αυτό λέγεται εξουσία πάνω στον άνθρωπο που είναι, φυσικά, το αντικείμενό της.Κατά τον Μέγα Αθανάσιο, ο Θεός υπάρχει υπεράνω πάσης ουσίας και ανθρωπίνης επινοίας και είναι αδιανόητο για το ανθρώπινο γένος. Και ο νεοπλατωνικός Πρόκλος υποστηρίζει πως ο Θεός είναι παντελώς άγνωστος και άρρητος, πάντων επέκεινα.

Σε ποιον ανήκει το Αιγαίο;

Με πρόσχημα την προσφυγική κρίση οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ κάνουν απόβαση και αποκαλύπτουν τους βαθύτερους σχεδιασμούς

Του Ρούντι Ρινάλντι

Οι απαντήσεις στο ερώτημα σε ποιον ανήκει το Αιγαίο ποικίλλουν. Ορισμένοι αφελείς απαντούν ότι «το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του» και δεν έχουν σκοτούρες. Άλλοι λιγότερο αφελείς λένε ότι είναι μια θάλασσα που πρέπει να είναι ανοικτή στην ελεύθερη διέλευση όλων των πλοίων. Κοσμοπολίτες απαντούν ότι το Αιγαίο ανήκει στον ανθρώπινο πολιτισμό. Σχεδόν κανείς από όσους αναφέραμε δεν νοιάζεται για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο, κανείς δεν αναφέρεται στο πώς η κατάσταση γίνεται όλο και πιο ρευστή από μεριάς κυριαρχίας, συνόρων, υπόστασης της χώρας.

Αυτά μοιάζουν με λεπτομέρειες. Την απάντηση τη δίνουν οι δυνατοί και την επιβάλλουν με τη δύναμη (έτσι τουλάχιστον νομίζουν). Το Αιγαίο, μάλλον, ανήκει στο ΝΑΤΟ. Αυτό πρέπει σιγά-σιγά να εμπεδωθεί. Η NATOϊκή επικυριαρχία προχωρά με άλματα ετούτες τις μέρες. Με πρόσχημα την προσφυγική κρίση και τον πόλεμο στη Συρία εφαρμόζονται σχεδιασμοί που προϋπήρχαν στο συρτάρι των ισχυρών. Το παλιό σχέδιο ότι το Αιγαίο θα το συνεκμεταλλευτούν Ελλάδα και Τουρκία με όριο τον 25ο Mεσημβρινό (περίπου στη μέση του Αιγαίου) υπό αμερικανο-NATOϊκή επικυριαρχία, έχει τεθεί σε εφαρμογή με την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας από την Τουρκία σε σειρά ζητημάτων, αρχής γενομένης από το «γκριζάρισμα» περιοχών, νησίδων κ.λπ.Το καινούργιο στην υπόθεση είναι διττό. Πρώτον, ανατίθεται μετά από αίτηση 3 χωρών (Γερμανίας, Τουρκίας και Ελλάδας) ιδιαίτερος ρόλος στο ΝΑΤΟ στην περιοχή για τον έλεγχο των προσφυγικών ροών. Κανείς, όμως, δεν πιστεύει ότι ο ρόλος των NATOϊκών δυνάμεων θα περιοριστεί σε αυτό. Δεύτερον, πλησιάζουν μια εμπόλεμη περιοχή, μια περιοχή όπου κλιμακώνεται η σύγκρουση μεγάλων δυνάμεων, οπότε η παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο θα έχει ρόλο αποτρεπτικό και απέναντι στη ρώσικη παρουσία και την εμπλοκή της στην περιοχή. 

Ο Μεγάλος Πόλεμος είναι ήδη εδώ

Η ΝΑΤΟϊκη αρμάδα ετοιμάζεται να πλεύσει στο Αιγαίο για την «αντιμετώπιση» των «προσφυγικών ροών»…

Ούτε καν δράκους δεν έχουν τα σύγχρονα παραμύθια, πλέον. Είναι γνωστό τοις πάσι, πως στη διακίνηση των προσφύγων (αλλά και ευρύτερα των μεταναστών) δια του Αιγαίου, εμπλέκονται το Τουρκικό κράτος, δίκτυα ισλαμιστών στη Συρία, δυτικές μυστικές υπηρεσίες και ένα τεράστιο πλέγμα ΜΚΟ υποστηριζόμενο από ανθρωπιστές τύπου Σόρος. Όλοι αυτοί, λοιπόν, λένε πως δεν μπορούν να προφυλάξουν τους πρόσφυγες από… τον εαυτό τους(!) γι’ αυτό και απαιτείται η ΝΑΤΟική αρμάδα, ώστε να ελέγξει τους «διακινητές»… Το ΝΑΤΟ προσπαθεί να προφυλάξει τους πρόσφυγες από τον εαυτό του…

Δεν θα μείνουμε στις αστειότητες περί «δικλείδων ασφαλείας για την εθνική κυριαρχία» που συνοδεύουν τη συμφωνία, σύμφωνα με τα ψελλίσματα των κυβερνώντων. Όλοι οι φεντεραλιστές της Ευρώπης γνωρίζουν πολύ καλά (και σ’ αυτούς περιλαμβάνεται η συντριπτική πλειοψηφία της Ελληνικής πολιτικής ελίτ) πως στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής ενοποίησης η λεγόμενη εθνική κυριαρχία αποτελεί αρχαϊκό κατάλοιπο καταδικασμένο να εξαφανιστεί στα πλαίσια του βιαίως ενοποιούμενου «μαγικού» κόσμου μας. Ο Ελλαδικός χώρος είναι κατακτημένη ζώνη από τις δυνάμεις της Δυτικής αυτοκρατορίας με τη συμφωνία και σύμπλευση της τοπικής ελίτ, συνεπώς το έδαφός του μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά το δοκούν για τις επιχειρήσεις που διεξάγονται στη Μέση Ανατολή, όπως ακριβώς συνέβαινε δηλαδή στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Το πολιτικό δίλημμα των δανειστών

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Σκίτσο του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

Το tempo της αξιολόγησης και η επίτευξη συμφωνίας στην κατά ΔΝΤ συνάρτηση Ασφαλιστικού-χρέους κρίνουν και τη βιωσιμότητα της κυβέρνησης

Με τα δεδομένα που έχουν δημιουργήσει η απεργιακή κινητοποίηση της Πέμπτης και οι συνεχόμενες κινητοποιήσεις αγροτών και επαγγελματιών, δεν είναι ανέκδοτο πλέον: το βασικό επίτευγμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ είναι ότι καταφέρνει να συσπειρώσει απέναντί της ένα ευρύτατο άθροισμα ετερόκλητων κοινωνικών στρωμάτων. Είναι ακόμη «άθροισμα», δεν είναι συσπείρωση ή μέτωπο, αλλά σε κάθε περίπτωση σηματοδοτεί μια διαδικασία ταχείας φθοράς και αποκαλύπτει τα αδιέξοδα και τις ψευδαισθήσεις περί «δικαιότερης και χρηστής διαχείρισης του μνημονίου».

Το γεγονός ότι στο άθροισμα των κοινωνικών αντιδράσεων συνυπάρχουν στρώματα που έκαναν το μεγάλο άλμα του «όχι» τον περασμένο Ιούλιο με εκείνα που τα έδωσαν όλα υπέρ του «ναι» -στρώματα που σε μεγάλο βαθμό είναι και ταξικά ετερόκλητα- δημιουργεί δυναμικές ανοικτές σε δύο ενδεχόμενα: το ένα είναι μια νέα ριζοσπαστική στροφή της κοινωνικής πλειοψηφίας, που έχει την ευκαιρία να αντιληφθεί ότι αυτό που χαρακτηρίστηκε «αναγκαστική συνθηκολόγηση» με τους δανειστές δεν αφήνει κανένα περιθώριο ανάσας στη χώρα και στην κοινωνία. Αυτό, φυσικά, προϋποθέτει ότι υπάρχει πολιτική δεξαμενή με ριζοσπαστικό σχέδιο, έτοιμη να αναλάβει όλα τα ρίσκα του, συμπεριλαμβανομένης της εξόδου από το «ιερό» ευρώ. Το δεύτερο -και ισχυρότερο- ενδεχόμενο είναι μια συντηρητική αναδίπλωση της κοινωνικής πλειοψηφίας που θα πριμοδοτεί ένα πιο νεοφιλελεύθερο σχέδιο διαχείρισης του μνημονίου, το οποίο προφανέστατα επεξεργάζεται η ανασυγκροτούμενη υπό τον Κυρ. Μητσοτάκη Ν.Δ., και το οποίο ευνοούν τώρα επιχειρηματικά και άλλα λόμπι.

Σαν σήμερα γεννήθηκε το 1898 ο Μπέρτολτ Μπρεχτ. Αφιέρωμα

Τι περιμένετε; Ότι οι κουφοί παραχωρήσεις θα σας κάνουν;

Κι ότι οι αχόρταγοι κάτι θε να σας δώσουν!

Οι λύκοι θα σας ταΐσουνε αντί να σας καταβροχθίσουν!

Από φιλία.

Θα σας προσκαλέσει η τίγρη να της βγάλετε τα δόντια, τέτοια περιμένετε!

Μπέρτολτ Μπρεχτ 

Σαν σήμερα στις 10 Φλεβάρη το 1898 γεννήθηκε στο Αουγκσμπουργκ της Βαυαρίας ο μεγάλος ποιητής, πεζογράφος, δραματουργός, θεωρητικός, σκηνοθέτης και δάσκαλος, Μ. Μπρεχτ. Στρατευμένος στο μαρξισμό, πρωτοπόρος επαναστάτης, με ένα τεράστιο έργο που παραμένει διαχρονικά επίκαιρο.

Θυμίζουμε τα λόγια του συνθέτη των μπρεχτικών τραγουδιών και φίλου του Μπρεχτ, Χανς Αϊσλερ: «Οταν μιλάμε για τον Μπρεχτ, είμαστε σε θέση μάχης, ιδιαίτερα στις καπιταλιστικές χώρες. Αγωνιζόμαστε για τον Μπρεχτ. Είναι αναγκασμένοι να καταπιούν τον Μπρεχτ και δεν πρέπει να τους επιτρέψουμε να τον καταπιούν παρά μονάχα ολόκληρο, μαζί με τ' αγκάθια».

Παραθέτουμε δυο βίντεο από το Επιστημονικό συνέδριο που οργάνωσε η Κ.Ε του ΚΚΕ τον Απρίλη του 2013 με τίτλο:: «Μπέρτολτ Μπρεχτ: Για τους σεισμούς που μέλλονται να 'ρθούν».

"Ύμνος της διαλεχτικής":

Το άδικο βαδίζει σήμερα με σταθερό βήμα.

Οι καταπιεστές προετοιμάζουν τα επόμενα δέκα χιλιάδες χρόνια.

Η βία διαβεβαιώνει: έτσι όπως είναι η κατάσταση, έτσι θα μείνει.

Καμιά φωνή δεν ακούγεται, πέρα από τη φωνή του εξουσιαστή.

Και στις αγορές φωνάζει η εκμετάλλευση: τώρα μόλις αρχίζω.

Μάθανε ότι πηδιόμαστε, πλάκωσε και το ΝΑΤΟ

Αυτό το ξεμπουρδέλιασμα που ζούμε είναι άπατο, οριστικά και αμετάκλητα. Δηλαδή ρε παιδί μου, από παντού μας πηδάνε μέσα κι έξω, είδε φως το ΝΑΤΟ και μπήκε να γαμήσει. Δεν έχει υπάρξει στην ιστορία του μεγαλοφονιά ΝΑΤΟ, περίπτωση που να πάτησε το πόδι του κάπου και να μην έγιναν όλα στάχτη και μπούρμπερη.

Θα έρθει το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο να φυλάει τι; Τα πτώματα των πνιγμένων που θα δημιουργήσει; Θα φυλάει που; Ποια άποψη θα υπερασπιστεί; Των γκρίζων ζωνών ή των ελληνικών θέσεων; Πόσα και ποια τετελεσμένα θα δημιουργήσει; Και θα αναλάβει την εργολαβία της φύλαξης, γιατί; Επειδή έτσι αποφάσισε η Μέρκελ με τον Ερντογάν και τον Ομπάμα; Ε και; Στον πούτσο μας. Γιατί το δεχόμαστε εμείς; Άλλος ένας έντιμος συμβιβασμός; Ακόμη μια μάχη που χάσαμε; Όχι εμείς, αυτοί. Εμείς θα χάσουμε όλα τα υπόλοιπα, αλλά δε θα χρεωθούμε και τις ήττες της μνημονιακής παραδουλεύτρας.

Δεν είναι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ που δέχονται την επιστασία του ΝΑΤΟ, είναι και όλο αυτό το τουρλουμπούκι των άχρηστων της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΠΟΤΑΜΙΟΥ που δεν άφησαν καν υπονοούμενο διαφωνίας με το φέσωμα από το ΝΑΤΟ.

Μεταξύ τους, συνεχίζουν την ηλίθια παράσταση για το κοινό τους. Δήθεν και τάχα μου διαφωνούν. Σκληρά. Για τις λεπτομέρειες πάντα. Για τα σοβαρά, οι εντολές έρχονται απ’ έξω. Αποφάσεις έτοιμες προς υλοποίηση. Κι αυτοί, μπροστά στις εντολές, στρατιωτάκια ακίνητα, αγέλαστα. Ξεφτιλισμένα.

μάνα σου έχω καλά νέα…

Θα ξεκινήσω από αυτό που ήξερες καλά, αλλά ήταν και η αγωνία σου. Θυμάσαι που μου έλεγες ‘’διάβασε να γλυτώσεις από την τυραννία του αγρότη, από το βάσανο το δικό μας’’;

Ε λοιπόν, πάει αυτή η εποχή.

Μάνα θα γίνω αγρότης!

Δε θέλει πολύ σκέψη.

Φόρο δε πληρώνει κανένας πλέον.

Τρακτέρ ολοκαίνουργα και όχι αλέτρια και μουλάρια που ήξερες. Με δάνεια αβέρτα.

Αλλά παίρνεις και Καγιέν ή όποια τζιπούρα θέλεις για να κάνεις το κομμάτι σου. Κάθεσαι όλο το χρόνο αμέριμνος καθώς σου δίνουν, έτσι για πλάκα και με τη σέσουλα, επιδοτήσεις οι κουτόφραγκοι. Το πολύ να δουλέψεις ένα-δύο μήνες, αλλά και τότε με Αλβανούς, Πακιστανούς, Βούλγαρους ή Μπαγκλαντεσιανούς, όχι με τα χέρια σου όπως εσύ.

Για να σπάει η ανία και μόνο, κάθε τρείς και λίγο γυαλίζουμε τα τρακτέρ και κατεβαίνουμε με τη δροσούλα στην εθνική οδό. Μη φανταστείς… Τσιπουράκι, παρεούλα, το ντουφέκι μαζί μας για μπεκάτσες, βγαίνουμε στην τηλεόραση και μας βλέπουν όλοι, κάνουμε και τον ωραίο στις περαστικές σοφερίνες. Όλα καλά…

Τι πράμα; Γιατί μειώνονται οι αγρότες και ερημώνουν τα χωράφια είπες; Μη σε ανησυχούν, αυτά που λένε εκείνοι που μια ζωή είναι στην γκρίνια και δεν ξέρουν την πραγματικότητα. Η αλήθεια είναι ότι πολλοί, παρά πολλοί, καλομαθημένοι τόσο πολύ πλέον από την άνεση, σου λένε «και γιατί να μην αράξω τελείως; Άλλωστε έχω και τόσα μαζεμένα στην άκρη, που μου φτάνουν για δυο και τρεις ζωές».

Αλλά είναι και κάτι άλλο, πιο σημαντικό, που μου περνάει- δε στο κρύβω- και από το δικό μου το μυαλό: Είναι τόσες μα τόσες πλέον οι ευκαιρίες και αλλού!

Υπόθεση ζαρντινιέρα: Αποζημίωση 450.000 ευρώ στον Κύπριο φοιτητή Δέκα χρόνια μετά

Στις 450.000 ευρώ ανέρχεται το ποσό το οποίο καλείται να καταβάλει το ελληνικό Δημόσιο στον κύπριο φοιτητή Αυγουστίνο Δημητρίου, για τη διαβόητη υπόθεση ζαρντινιέρα.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του «Έθνους της Κυριακής», το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ)επικύρωσε εφετειακή απόφαση για την απόλυτη ευθύνη των αστυνομικών, αποκρούοντας τις αιτιάσεις του Δημοσίου, ότι το ποσό της αποζημίωσης είναι «εντελώς υπερβολικό», όπως επίσης και τον ισχυρισμό ότι ο παθών ευθύνεται κατά 95% για ότι του συνέβη.

Το Δικαστήριο έκρινε ότι πρέπει να επιδικαστεί σε βάρος του Δημοσίου αποζημίωση για την ηθική βλάβη (ψυχική και σωματική ταλαιπωρία, πόνο, τρόμο κτλ) που υπέστη ο Αυγουστίνος Δημητρίου. 

Η αποζημίωση προσδιορίστηκε σύμφωνα με το «Έθνος» στα 300.000 ευρώ και αναμένεται να προσεγγίσει τις450.000 ευρώ με τους νόμιμους τόκους, από την επίδοση της αγωγής τον Ιούνιο του 2009.

Η υπόθεση ζαρντινιέρα

Ίσως μια από τις γνωστότερες ιστορίες αστυνομικής βίας των τελευταίων χρόνων στην Ελλάδας. Στις 17 Νοέμβρη 2006 ο 24χρονος τότε φοιτητής Αυγουστίνος Δημητρίου πέφτει θύμα άγριου ξυλοδαρμού από αστυνομικούς, με πολιτικά, στη Θεσσαλονίκη. Ένστολοι παρακολουθούν το συμβάν χωρίς να επεμβαίνουν.

Η αβάσταχτη αθλιότητα των ελληνικών ιδιωτικών καναλιών

Η εικόνα των «καναλιών που παραπληροφορούν» είναι η μισή εικόνα...

Γιώργος Παπασπυρόπουλος

Η άλλη μισή που λειτουργεί απρόσκοπτα όλα τα χρόνια της κρίσης είναι εκείνη που μοιράζει καθημερινά τρόμο, ανυπόκριτο καθαρό τρόμο, βία και αίμα κάθε βράδυ στους ήδη τρομοκρατημένους πολίτες και τα παιδιά - ναι τα παιδιά - μετά τις ειδήσεις της διαπλοκής:

Θα συνεχίσουμε να καταναλώνουμε αδιαμαρτύρητα την προπαγάνδα του φόβου και του φόνου κάθε βράδυ από τις ελεεινές σειρές όλων αυτών των καναλιών; 

Όπου οι εικόνες όχι απλά νεκρών αλλά και μακελεμένων πτωμάτων στη σειρά είναι το μοναδικό θέμα των σήριαλ που έχουν επιλέξει στην... ψυχαγωγική τους ζώνη;

Τόσο καιρό χωρίς ΕΣΡ έχουν ξεφύγει τελείως - και μόνο γι' αυτό θά πρεπε να τους έχει αφαιρεθεί η άδεια προ πολλού, όχι μόνο επειδή ζουν με παράνομα δάνεια ημετέρων παρότι τα ίδια είναι συνεχώς μη βιώσιμα οικονομικά.

Κάποτε το θρίλερ ήταν μια εξαίρεση για cinefil κάπου μέσα στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα. Τώρα είναι όλο το ιδιωτικό τηλεοπτικό ψυχαγωγικό πρόγραμμα και μάλιστα σε ακραία ωμή και ρεαλιστική εκδοχή. 

Εκπομπές ή σήριαλ με θέμα την φυσιολογική συμπεριφορά και τους κανονικούς ανθρώπους, ενημερωτικές, πολιτισμού και εκπαίδευσης ενημέρωσης, για την εργασία, την καινοτομία, τις καλλιέργειες δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου πλέον. Μόνο chef και αίμα...

Ο «Ινδιάνος Μαντέλα», 38 χρόνια πίσω από τα κάγκελα

Του Αρτέμη Ψαρομηλίγκου

Οι Ηνωμένες Πολιτείες – θέλοντας και μη – τίμησαν εις τας δυσμάς του βίου του τον, δικαιωμένο πια από την Ιστορία, ηγέτη του αγώνα εναντίον του απαρτχάιντ, Νέλσον Μαντέλα. Στην κηδεία του Νοτιοαφρικανού ηγέτη, τον οποίο τις προηγούμενες δεκαετίες αποκαλούσαν «δολοφόνο» και «τρομοκράτη», παραβρέθηκε σύμπασα η ηγεσία του πλανήτη μηδέ της αμερικανικής εξαιρουμένης. Η «μεγαλοψυχία» της Ουάσιγκτον όμως σταμάτησε εδώ. Γιατί απέναντι στον «Ινδιάνο Μαντέλα» έχει επιδείξει το σκληρότερο πρόσωπο της.

Ο Λέοναρντ Πελτιέ (Leonard Peltier), Ινδιάνος Σιού Τσιπέγουα με λίγες σταγόνες γαλλικό αίμα, γεννημένος το 1944, ηγετικό στέλεχος του αγώνα για τα δικαιώματα των αυτοχθόνων ΑΙΜ (American Indian Movement), βρίσκεται στις φυλακές από το 1977, προφυλακισμένος από τις 18 Δεκεμβρίου του 1976, καταδικασμένος για δύο φόνους ομοσπονδιακών πρακτόρων μετά από μια αμφισβητούμενης αμεροληψίας δίκη, στην οποία «παραβιάστηκαν πάνω από 20 συνταγματικές διατάξεις».Το ΑΙΜ δημιουργήθηκε το 1968 για να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των Ινδιάνων. Αυτοοργανώθηκε σε αντιδιαστολή προς το διαβλητό «Γραφείο Ινδιάνικων Υποθέσεων» των γραφειοκρατών της Ουάσιγκτον και το διεφθαρμένο«Συμβούλιο των Φυλών»..

Στις 11 Μαρτίου 1973 το ΑΙΜ ανακήρυξε ανεξαρτησία από τις ΗΠΑ . Οι ηγέτες των Oglala Σιου της Νότιας Ντακότα, ακολούθησαν με ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της δικής τους φυλής, βασιζόμενοι στη συνθήκη Fort Lamarie* του 1868.