Σάββατο 9 Ιουλίου 2016

Μαμιδάκης: Μια αυτοκτονία και η «εξαρτημένη εθνική αστική τάξη»…

Του Νίκου Ντάσιου

Ιδιαιτέρως συμβολικής σημασίας η πρόσφατη αυτοκτονία του Προέδρου της Jet Oil κου Μαμιδάκη. Κατά την άποψη μου σηματοδοτεί το τέλος της «εξαρτημένης εθνικής αστικής τάξης» και τον απόλυτο έλεγχο νευραλγικών τομέων της οικονομίας από το πολυεθνικό κεφάλαιο και τους ξένους επιχειρηματίες.
Χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Μαρινόπουλου με την δυστοκία στην εξαγορά του από τον Σκλαβενίτη λόγω….. «εξωτερικής παρέμβασης» με στόχο την αναίρεση κάθε ενδεχόμενου δημιουργίας ελληνικού super market. To κλειδί στην εξέλιξη αυτή -που προκαλεί ντόμινο στην εγχώρια αγορά-, είναι αναμφίβολα η εξαγορά του χαρτοφυλακίου των «συστημικών τραπεζών» μέσω της «ανα-κεφαλαιοποίησης» από ξένα funds και κατά συνέπεια ο έλεγχος των επιχειρηματικών δανείων. Ενδεικτικά του αφελληνισμού ή ακριβέστερα «της αποικιοποίησης», είναι ο διορισμός Γερμανίδας στην Τράπεζα Αττικής , η προσπάθεια εκπαραθύρωσης της σημερινής διοίκησης της Τρ. Πειραιώς , η μεταβίβαση της Eurobank στον κερδοσκοπικό όμιλο Fairfax κοκ. Στην ίδια γραμμή ελέγχου από ξένες διοικήσεις με «Αριστερή υπογραφή» : το νέο Υπερ-ταμείο διαχείρισης του δημόσιου πλούτου και η Γενική Γραμματεία Εσόδων στην οποία υπάγονται οι Εφορίες της χώρας. Προλαμβάνω ενστάσεις περί ικανότητας και αποτελεσματικότητας των ξένων διοικήσεων έναντι της φαυλότητας και του πελατειακού συστήματος των εγχωρίων, θυμίζοντας ότι η μεγαλύτερη τραπεζική φούσκα της Ευρώπης δεν είναι άλλη από την Γερμανική Deutsche Bank. 

Χαρακτηριστικότερο δε το παράδειγμα του Γερμανικού ΟΤΕ που αφού εκποίησε όλες τις επενδύσεις του ΟΤΕ των προηγούμενων χρόνων στα Βαλκάνια, περιστέλλει συνεχώς το κόστος -χωρίς να προχωράει σε καμία επένδυση- για να «κάνει ταμείο» για την μητρική Deutsche Telekom. Χωρίς ν αποτελώ υμνητή της παλιάς διαπλοκής επιχειρηματιών , τραπεζιτών και πολιτικών, επισημαίνω ότι η αστική ελιτ που στήριξε όλα τα προηγούμενα χρόνια τα Μνημόνια και τους Γερμανούς , εξέφρασε με τα ήθη της τον πολύ-πολιτισμό και την «Τουρκολαγνεία», θα έχει την τύχη των χιλιάδων αυτό-χειρων της προηγούμενης περιόδου όσες παραχωρήσεις κι αν κάνει. 

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2016

Φ. Κουβέλης: «Η απλή αναλογική δεν είναι ούτε πολιτικό κόλπο, ούτε μεθόδευση»

Τη στήριξή του στην απλή αναλογική εκφράζει, με συνέντευξή του στο matrix24.gr, ο Φώτης Κουβέλης. 

Συνέντευξη στον Γιώργο Μελιγγώνη

Παράλληλα, ο επικεφαλής της ΕΚΙΕΑ χαρακτηρίζει ως θέση που «εκφωνείται στο πολιτικό κενό» τη θέση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης περί «κυβέρνησης εθνικής συνεννόησης» και καλεί τα κόμματα της Κεντροαριστεράς να στραφούν προς τα αριστερά, σημειώνοντας ότι αυτά θα πρέπει «να αναζητήσουν συμπλεύσεις με την Αριστερά, κλείνοντας το κεφάλαιο της προσκόλλησής τους στο άρμα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής».

Επιπροσθέτως, ο ιδρυτής της ΔΗΜΑΡ καλεί, εμμέσως πλην σαφώς, τον ΣΥΡΙΖΑ να κάνει το επόμενο βήμα στο Συνέδριό του για την «οργανωτική και πολιτική συμπόρευση δυνάμεων που, όπως εμείς, εργάζονται για την προοδευτική διακυβέρνηση», ενώ βάλλει κατά της ενισχυμένης αναλογικής, τονίζοντας ότι η απλή αναλογική «καταγράφει τους πραγματικούς πολιτικούς συσχετισμούς, υπηρετεί τη γνήσια έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, απελευθερώνει ζωντανές πολιτικές δυνάμεις και δημιουργεί δυνατότητες πολιτικών συνθέσεων».

Αν και έχετε διευκρινίσει πολλές φορές ότι δεν σας ενδιαφέρουν οι θέσεις, κύριε πρόεδρε, αναρωτιέμαι αν ενόψει και του Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ τον Οκτώβριο, υπάρχει περιθώριο ή πιθανότητα «οργανικής ένταξης» της ΕΚΙΕΑ στο κυβερνών κόμμα, όπως είχατε υπονοήσει προ μηνών με συνέντευξή σας.

Το Brexit και η κατάρρευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Δημοσιεύουμε σε ένθετο ολόκληρο το άρθρο του Σαμίρ Αμίν που γράφτηκε με αφορμή το Brexit και πραγματεύεται μείζονα ζητήματα στρατηγικής του σύγχρονου προοδευτικού κινήματος, στην ιδιαίτερη καμπή που βρίσκεται τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για ένα σημαντικότατο άρθρο, που απαιτεί μελέτη και προβληματισμό, γιατί ανοίγει διάπλατα την συζήτηση γύρω από το θέμα της «εθνικής κυριαρχίας», θέμα τόσο παραμελημένο τα τελευταία χρόνια, επιμένοντας να ενταχθεί στo πλαίσιo της στρατηγικής που έχει κάθε σημαντική κοινωνική δύναμη και φυσικά οι υποτελείς τάξεις και στρώματα, οι λαοί του κόσμου.
Το κείμενο αυτό γράφτηκε στα γαλλικά για την ιστοσελίδα Defend Democracy Press, από όπου και μας παραχωρήθηκε.
Του Σαμίρ Αμίν
Η εθνική κυριαρχία: για ποιους σκοπούς;
Η υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας, όπως και η κριτική της, προκαλεί σοβαρές παρεξηγήσεις από τη στιγμή που την αποσπούμε από το κοινωνικό, ταξικό περιεχόμενο της στρατηγικής στην οποία εγγράφεται. Το κυρίαρχο κοινωνικό μπλοκ στις καπιταλιστικές κοινωνίες αντιλαμβάνεται πάντα την κυριαρχία ως ένα απαραίτητο εργαλείο για την προαγωγή των δικών του συμφερόντων, τα οποία είναι θεμελιωμένα τόσο στην καπιταλιστική εκμετάλλευση της εργασίας όσο και στην παγίωση των διεθνών θέσεων της. Σήμερα, στο παγκοσμιοποιημένο νεοφιλελεύθερο σύστημα (το οποίο προτιμώ να αποκαλώ κρατικο-φιλελεύθερο, δανειζόμενος από τον Μπρούνο Όιγκεν αυτόν τον εξαιρετικό όρο) που κυριαρχείται από τα χρηματιστικοποιημένα μονοπώλια της ιμπεριαλιστικής τριάδας (ΗΠΑ, Ευρώπη, Ιαπωνία), οι πολιτικές εξουσίες, που το διαχειρίζονται προς αποκλειστικό όφελος αυτών των μονοπωλίων, αντιλαμβάνονται την εθνική κυριαρχία ως το εργαλείο που τους επιτρέπει να βελτιώσουν τις «ανταγωνιστικές» θέσεις τους στο παγκόσμιο σύστημα. Τα οικονομικά και κοινωνικά μέσα του κράτους (υπαγωγή της εργασίας στις απαιτήσεις των εργοδοτών, οργάνωση της ανεργίας και της επισφάλειας, κατακερματισμός του κόσμου της δουλειάς) και οι πολιτικές παρεμβάσεις (συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών επεμβάσεων), είναι συνδεδεμένες και συνδυασμένες στο κυνήγι αποκλειστικά ενός στόχου: της μεγιστοποίησης του όγκου της προσόδου που μονοπωλείται από τα «εθνικά» μονοπώλιά τους.Ο κρατικο-φιλελεύθερος ιδεολογικός λόγος ισχυρίζεται ότι εγκαθιδρύει μια τάξη βασισμένη αποκλειστικά στη γενικευμένη αγορά, της οποίας οι μηχανισμοί θα αυτορυθμίζονταν και θα παρήγαγαν το κοινωνικά βέλτιστο (κάτι το οποίο φυσικά δεν ισχύει) υπό τον όρο ότι ο ανταγωνισμός θα είναι ελεύθερος και διαφανής (κάτι το οποίο δεν γίνεται ποτέ, και δεν μπορεί να γίνει στην εποχή των μονοπωλίων). Όπως, επίσης, διατείνεται ότι το κράτος δεν έχει κανένα ρόλο να παίξει πέρα από την εγγύηση της λειτουργίας του εν λόγω ανταγωνισμού (κάτι που είναι αντίθετο στο γεγονός ότι αυτή η λειτουργία απαιτεί, ακριβώς, την ενεργητική παρέμβαση του κράτους – στην πραγματικότητα ο κρατικο-φιλελευθερισμός είναι μια κρατική πολιτική). Αυτός ο λόγος, έκφραση της ιδεολογίας του «νεοφιλελεύθερου ιού», εμποδίζει την κατανόηση της πραγματικής λειτουργίας του συστήματος, όπως την εκπληρώνουν οι λειτουργίες του κράτους και της εθνικής κυριαρχίας. Οι ΗΠΑ δίνουν το παράδειγμα ενός τρόπου της αποφασισμένης και διαρκούς εφαρμογής της κυριαρχίας, όπως γίνεται αντιληπτή με την «αστική» έννοια, σήμερα δηλαδή στην υπηρεσία του κεφαλαίου των χρηματιστικοποιημένων μονοπωλίων. Το «εθνικό» Δίκαιο εξυπηρετεί τις ΗΠΑ, χάρη στη διαβεβαιωμένη και επαναβεβαιωμένη ανωτερότητά του έναντι του Διεθνούς Δικαίου. Το ίδιο ίσχυε και στις ιμπεριαλιστικές χώρες της Ευρώπης τον 19ο και 20ό αιώνα.

Κυριακή 3 Ιουλίου 2016

2 Ιουλίου 1942: Η σφαγή των παιδιών του Lidice (βίντεο)

Από lefterianews

Στις 2 Ιουλίου του 1942, τα περισσότερα από τα παιδιά του Lidice, ενός μικρού χωριού της τότε Τσεχοσλοβακίας, παραδόθηκαν στο τοπικό γραφείο της Γκεστάπο. Τα 82 παιδιά μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδο εξόντωσης στο Chełmno, 70 χιλιόμετρα μακριά, όπου δολοφονήθηκαν με δηλητηριώδη αέρια.
Το χωριό Lidice βρίσκεται στην Τσεχία σε απόσταση 20 χλμ. από την Πράγα. Το χωριό καταστράφηκε, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από τους Ναζί ως αντίποινα για τη δολοφονία του Reinhard Heydrich, ανώτατου στελέχους των Ες-Ες, επιφορτισμένου με την «Τελική λύση του Εβραϊκού ζητήματος» και υπεύθυνου του Ολοκαυτώματος.
Το χωριό ξαναχτίστηκε μετά το τέλος του πολέμου σε απόσταση 300 μ. από την παλιά του τοποθεσία. Ο χώρος όπου βρισκόταν το χωριό μετατράπηκε σε μνημείο. Η γλύπτης Marie Uchytilová δημιούργησε ένα χάλκινο σύμπλεγμα αποτελούμενο από 82 παιδιά (42 κορίτσια και 40 αγόρια). Η Τσεχοσλοβακία καταλήφθηκε από τη ναζιστική Γερμανία τον Απρίλιο του 1939 και η διοίκηση του Heydrich που ακολούθησε χαρακτηρίστηκε από καταπίεση, βασανισμούς και δολοφονίες.
Στα τέλη Μαΐου του 1942 ομάδα στρατιωτών αποτελούμενη από Τσέχους και Σλοβάκους κατάφερε ένα μεγάλο χτύπημα στους Γερμανούς. Τον ισχυρό τραυματισμό του Heydrich.
Η Τσεχοσλοβακία καταλήφθηκε από τη ναζιστική Γερμανία τον Απρίλιο του 1939 και η διοίκηση του Heydrich που ακολούθησε χαρακτηρίστηκε από καταπίεση, βασανισμούς και δολοφονίες. Στα τέλη Μαΐου του 1942 ομάδα στρατιωτών αποτελούμενη από Τσέχους και Σλοβάκους κατάφερε ένα μεγάλο χτύπημα στους Γερμανούς. Τον ισχυρό τραυματισμό του Heydrich.

Το γλυπτό της Marie Uchytilová αποτελεί φόρο τιμής σε αυτά τα παιδιά.

Μπορεί να κάνει μπάνιο ο σκύλος στη θάλασσα; Δείτε τι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ισχύει για να μην σας λένε ανοησίες!

Σύμφωνα με εγκύκλιο του Υπουργείου Ναυτιλίας από το 2013, οι ιδιοκτήτες ζώων θα μπορούν… να έχουν μαζί τους κατά την διάρκεια του μπάνιου μέσα στην θάλασσα.
Μέχρι πρότινος, ο ιδιοκτήτης ενός ζώου, μπορούσε να κάνει μαζί με αυτό το μπάνιο του στη θάλασσα σε μια ερημική παραλία.

Όμως με το που θα εμφανιζόταν ο πρώτος, που θα ενοχλούταν, ο ιδιοκτήτης ήταν υποχρεωμένος, να κρατήσει το ζώο κοντά του εντός ή εκτός νερού και να το έχει ασφαλισμένο.

Στο ερώτημα της Πανελλαδικής Φιλοζωϊκής & Περιβαλλοντικής Ομοσπονδίας, αν συντρέχει κίνδυνος κίνδυνος για τη δημόσια υγεία από το κολύμπι των ζώων, το Υπουργείο απάντησε ότι δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος -τηρουμένων βέβαια των υποχρεώσεων του ιδιοκτήτη του ζώου για εμβολιασμό.

Παρόλα αυτά, η εγκύκλιος δεν έχει καθολικότητα καθώς κανονιστικές αποφάσεις δημοτικών αρχών μπορούν να τον αναιρέσουν.

Κάθε δημοτική αρχή έχει το νόμιμο δικαίωμα να λαμβάνει αποφάσεις “αντίθετες” προς τους ισχύοντες νόμους -μερικώς ή ολικώς, λόγω ύπαρξης ιδιαιτέρων συνθηκών κατά περίπτωση, οι οποίες πάντα πρέπει να περιγράφονται για να στοιχειοθετείται η αναγκαιότητα αλλαγής/παραλλαγής του νόμου.

Πραγματική λεηλασία

Χθες, ήρθαν στο φως της δημοσιότητας δύο γεγονότα τα οποία φανερώνουν το μέγεθος της επιχειρηματικής λεηλασίας που γιγαντώθηκε στην ελληνική οικονομία στα χρόνια των «παχιών αγελάδων». Το ένα αφορά την υπόθεση Μαρινόπουλου και το άλλο τα δανεικά κι αγύριστα με τα οποία φτιάχτηκαν οι μεγάλες επιχειρήσεις στον χώρο των ΜΜΕ.

Στην πρώτη περίπτωση, μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες σουπερμάρκετ στην Ελλάδα, με πάνω από 11.000 εργαζομένους, κινδυνεύει να οδηγηθεί σε χρεοκοπία, καθώς οι συνολικές οφειλές της ξεπερνούν το 1,3 δισ. ευρώ και ισούνται με το 1% του ΑΕΠ της χώρας. Πάνω από 1 δισ. ευρώ χρωστάει η εταιρεία σε πιστωτές (κυρίως προμηθευτές) που δεν έχουν προσημειώσεις.

Στη δεύτερη περίπτωση των ΜΜΕ, η αποκάλυψη έγινε στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής που ερευνά τα δάνεια τα οποία έχουν δοθεί στον χώρο του Τύπου. Τα στοιχεία που κατατέθηκαν στην επιτροπή είναι συγκλονιστικά. Από τα 900 εκατομμύρια ευρώ που δανείστηκαν τα ΜΜΕ από τις τράπεζες, τα 430 τα έχει χορηγήσει η Εθνική Τράπεζα.

Αυτό σημαίνει ότι το κράτος -δηλαδή οι προηγούμενες κυβερνήσεις- έχει συμμετοχή κατά 50% στη «φούσκα» που δημιουργήθηκε τις τελευταίες τρεις δεκαετίες στον χώρο του έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου, καθώς η Εθνική χωρίς κυβερνητική κάλυψη δεν μπορούσε να δανείζει έτσι. Το άλλο 50% της ευθύνης ανήκει στο τραπεζικό κεφάλαιο και φυσικά σε όσους από τον επιχειρηματικό κόσμο υπέγραφαν τα δάνεια ως εγγυητές.

Σας γαμώ το Χάρβαρντ


Του Θανάση Καρτερού

Του φταίει ο Τσίπρας. Λογικό. Του φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ. Φυσικό. Του φταίει ο Φίλης, ο Βούτσης, η απλή αναλογική, η εχθρική προς την επιχειρηματικότητα κυβέρνηση, το κακό το ριζικό μας κι ο Θεός που θα μας μισεί όσο οι αριστεροί μπαινοβγαίνουν στο Μαξίμου. Απολύτως αναμενόμενο. Αλλά, πείτε μου σας παρακαλώ, οι δεκαεφτάρηδες τι του φταίνε; Γιατί έπαθε η Ν.Δ. του αμόκ άμα τη ανακοινώσει ότι ο νέος εκλογικός νόμος θα τους δώσει δικαίωμα ψήφου; Και άρχισε να τσαλαβουτάει σε ανοησίες, ότι σ' αυτές τις ηλικίες δίνεται δικαίωμα ψήφου από δικτάτορες;

Σκέφτομαι διάφορες εκδοχές. Η μια είναι ότι άκουσε στα νιάτα του το γνωστό τραγούδι του Σαββόπουλου «Είμαι δεκαεξάρης, σας γαμώ τα λύκεια» και τρόμαξε: Αν μας γαμήσουν τα λύκεια και οι δεκαεφτάρηδες, τι γίνεται; Η άλλη είναι: Αυτά τα πιτσιρίκια είναι αδούλευτα ακόμα, απείθαρχα, αγριεμένα. Θα ψηφίσουν οτιδήποτε άλλο εκτός από μένα και τον Άδωνι. Και η τρίτη είναι: Μόνο αυτό μας έλειπε, να πλημμυρίσουν οι εκλογικοί κατάλογοι γυφτάκια από το Περιστέρι και την Τούμπα. Και να μειωθεί η ζωοποιός επίδραση στο εκλογικό αποτέλεσμα του Ψυχικού και της Φιλοθέης.

Μπορεί και να τον αδικώ τον Κυριάκο, αλλά βάζει σε σκέψεις το γινάτι του να μην φτάσουν στην κάλπη οι δεκαεφτάρηδες. Από την άλλη, ταιριάζει με το προφίλ του πολιτικού, που δηλώνει κάτοχος τριών αμερικανικών πτυχίων, να επιμένει στον αποκλεισμό εκείνων που δεν διαθέτουν κανένα πτυχίο. Ακόμα χειρότερα, που διαθέτουν πτυχία καταλήψεων και αμφισβήτησης των πάντων, με πρώτες και καλύτερες τις κυβερνήσεις - της σημερινής μη εξαιρουμένης. Άρα είναι ανώριμοι να συμμετέχουν στη διαδικασία που εν πάση περιπτώσει κρίνει σε ένα βαθμό το μέλλον τους.

Σάββατο 2 Ιουλίου 2016

Μη μου ξαναμιλήσεις, κυρ Παντελή

του Προκόπη Μπίχτα
Το' παιζες φιλήσυχος πολίτης. Νομοταγής, που έκλεβε τους πελάτες του στο ζύγι. Ευυπόληπτος οικογενειάρχης. Ήξερες και τον τάδε κι έβαλες τον γιο σου στον Δήμο. Χειριστής μηχανημάτων. Πάντρεψες και την κόρη σου με πυροσβέστη. Βρέξει-χιονίσει η καραβάνα θα γεμίσει. Βολεύτηκες μια χαρά. Εννιά έχει ο μήνας και πέρα βρέχει. 

Γύρω σου ανεργία, πόλεμοι, φτώχεια, δυστυχία, συμφορές και θεομηνίες, αλλά εσύ τριγύρισες με σπουδαίο ύφος και πλαστικά παπούτσια και πουλούσες άποψη: «...άντε ρε τους τεμπέληδες... Να πα να βρουν δ’λειά!»

Πάντα ήσουν με τον ισχυρό, κυρ Παντελή. Όταν, το 2015 είδες προς τα που έγερνε η πλάστιγγα μου έγινες κι εσύ Αριστερός! Και εσύ! 

Μέχρι κάποια στιγμή την γλίτωνες, αλλά τελικά ήρθε και η σειρά σου. Έπληξε και εσένα η κρίση, η ύφεση, τα μέτρα. Συνέβη το αδιανόητο! To μαγαζί έκλεισε κι έμεινες με χρέη. Εφορία, ταμείο, τράπεζα... Βλέπεις, είχες πάρει κι εκείνο το στεγαστικό για να προικίσεις την κόρη με «σπιταρόνα που φυσάει», αλλιώς δεν θα την παντρευόταν ο πυροσβέστης. Έρωτας και τούτος... Περιμένει κι ο γιος να του καλύψεις το δάνειο για την «Μπέμπα» με τα ζαντολάστιχα, βράσ’ τα! 

Και τώρα μυξοκλαίς. 
Μη μου μυξοκλαίς, κυρ Παντελή, γιατί δεν σε λυπάμαι. Μου λες ότι ο γιος σου είναι στον αέρα, ότι δεν θα του ανανεώσουν την σύμβαση εργασίας και «πού θα δουλέψει». Να του πεις ότι έλεγες για τους άλλους, κυρ Παντελή. «Να πα να δ’λέψεις!» Έτσι να του πεις. 

Παρασκευή 1 Ιουλίου 2016

Άδολη και αριστερή ή δόλια και “αριστερή”;


Και σε αντιπερισπασμό επιδίδονται και τα – συνήθη – ψεματάκια τους λένε. Ο λόγος για τον ΣΥΡΙΖΑ και τα όσα μεθοδεύει σχετικά με τον εκλογικό νόμο.

Ο πρωθυπουργός και οι επιτελείς του δεν παύουν να ομιλούν περί «απλής αναλογικής». Αλλά όλα δείχνουν ότι η αναλογική τους θα είναι τόσο «απλή», «ανόθευτη» και «άδολη» όσο ακριβώς «αριστερή» είναι και η εν γένει πολιτική τους. 

Ακούσαμε, για παράδειγμα, προχτές τον διευθυντή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ να ισχυρίζεται τα εξής για να δικαιολογήσει την διαφαινόμενη πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να μην καταργήσει το όριο του 3% στον εκλογικό νόμο που ετοιμάζει. Δήλωσε: 

«Εμείς αυτό (σ.σ. την κατάργηση του 3%) το είχαμε προτείνει στο παρελθόν σε μια λογική πολυφωνικότητας του Κοινοβουλίου, διότι θα θυμάστε ότι ιδίως στη δεκαετία του '80 και του '90 ήταν τα τρία μεγάλα κόμματα και όσες φορές έμπαινε στη Βουλή το ΚΚΕ Εσωτερικού, αργότερα ο Συνασπισμός, μετά ο ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα πλέον έχουμε ένα πολυφωνικό Κοινοβούλιο, μετέχουν οκτώ κόμματα, δεν νομίζω ότι υπάρχει ζήτημα αντιπροσώπευσης (…)».
Εμείς, πάλι, απλώς θυμίζουμε:

Την πρόταση νόμου ο ΣΥΡΙΖΑ για απλή αναλογική με κατάργηση του 3% δεν την έκανε τη δεκαετία του ’80 ούτε την δεκαετία του ’90. Τον Μάρτη του 2012 την έκανε (στις 14/3 για την ακρίβεια) και την επανέφερε τoν Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου.

Ευρωιερατείο και Brexit: βελούδινο διαζύγιο ή απειλές και εκβιασμοί εν μέσω ευρωσκεπτικισμού και διαιρέσεων;

Του Σταύρου Λυγερού

Παρά τον τεράστιας έκτασης επικοινωνιακό βομβαρδισμό που δέχθηκαν, οι Βρετανοί το τόλμησαν. Το 52% αγνόησε τις απεγνωσμένες εκκλήσεις του πρωθυπουργού Κάμερον, αλλά και των Εργατικών του Κόρμπιν. Αγνόησε τις απειλές του ευρωιερατείου, τις συστάσεις του προέδρου Ομπάμα, τις δυσοίωνες προειδοποιήσεις των κάθε είδους εμπειρογνωμόνων και μεγαλοπαραγόντων των Αγορών για τις καταστροφές που θα πέσουν στο κεφάλι των Βρετανών εάν υπερψηφίσουν την έξοδο από την ΕΕ.
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μία εκλογική επανάσταση των πιεζόμενων μικρομεσαίων στρωμάτων της Βρετανίας εναντίον των κάθε είδους παγκοσμιοποιημένων αρχουσών ελίτ. Πιθανότατα το Brexit να υπερτερούσε και στη Σκωτία και στη Βόρειο Ιρλανδία, εάν δεν υπήρχαν εκεί οι εθνικές ιδιαιτερότητες και οι αποσχιστικές τάσεις, που ώθησαν την πλειονότητα να ψηφίσει υπέρ της παραμονής.
Και για τους Σκωτσέζους και για τους Βορειοϊρλανδούς η έξοδος από την ΕΕ αντιμετωπίζεται ως ευκαιρία για να διεκδικήσουν την απόσχισή τους από τη Βρετανία. Το επιχείρημά τους είναι ότι έχει καταγραφεί στις κάλπες η επιθυμία τους να παραμείνουν στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Είναι ενδεικτικό ότι η τοπική πρωθυπουργός της Σκωτίας έσπευσε να επαναφέρει το ζήτημα της ανεξαρτησίας.Προς την ίδια κατεύθυνση κινείται και το Σιν Φέιν, το κόμμα που αγωνίζεται για την απόσχιση της Βόρειας Ιρλανδίας από τη Βρετανία και την ένωσή της με την Ιρλανδία. Ακόμα και οι Ισπανοί άδραξαν την ευκαιρία για να ζητήσουν συνδιοίκηση του Γιβραλτάρ. Οι πιέσεις αυτές, ωστόσο, δεν αναμένεται τουλάχιστον προσεχώς να απειλήσουν την ακεραιότητα της Βρετανίας. Το πρόβλημα τόσο για το βρετανικό πολιτικό σύστημα όσο και για την ηγεσία της ΕΕ είναι η διαχείριση του Brexit.

Στο πολιτικό επίπεδο το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν το ευρωιερατείο θα επιλέξει το διαζύγιο να πραγματοποιηθεί με βελούδινο τρόπο. Ή αντιθέτως θα υιοθετήσει τιμωρητική τακτική για να στείλει μήνυμα σε επίδοξους μιμητές πως εάν ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο θα ματώσουν. Πριν τις κάλπες είχαν ακουστεί σχετικές απειλές, αλλά μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος επικρατούν χαμηλοί τόνοι.

Καταρρίπτεται - Κείμενο περί προστασίας "προσωπικών πληροφοριών" στο Facebook

Μετά την αλλαγή πολιτικής του facebook, που ξεκίνησε να μπλοκάρει λογαριασμούς και ζητάει να σκανάρουν και να στείλουν ένα επίσημο έγγραφο με φωτογραφία, το οποίο θα πιστοποιεί την ταυτότητά τους, ξαναεμφανίστηκε το γνωστό κείμενο που υποτίθεται ότι θα τους προφυλάξει τους χρήστες από την «κλοπή προσωπικών πληροφοριών» από το Facebook.

Το διορθωμένο κείμενο που κοινοποιούν τις τελευταίες μέρες χιλιάδες χρήστες του facebook είναι το παρακάτω.

"Λόγω του γεγονότος ότι το Facebook έχει επιλέξει να εμπλέξει λογισμικό που επιτρέπει την κλοπή προσωπικών πληροφοριών, δηλώνω τα εξής:
Σήμερα, 27 Νοεμβρίου του 2014, απαντώντας στις νέες κατευθυντήριες γραμμές του Facebook και σύμφωνα με τα άρθρα L.111,112 και 113 του κώδικα πνευματικής ιδιοκτησίας, δηλώνω ότι τα δικαιώματά μου είναι συνδεμένα με όλα τα προσωπικά μου δεδομένα, σχέδια, τέχνη, φωτογραφίες, κείμενα, κλπ, που δημοσιεύθηκαν στο προφίλ μου.
Για εμπορική χρήση των ανωτέρω χρειάζεται
γραπτή συγκατάθεση μου ανά πάσα στιγμή.
Όσοι διαβάζετε αυτό το κείμενο αντιγράψτε το και επικολλήστε το στον τοίχο του Facebook.
Αυτό θα επιτρέψει να τεθούν υπό την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας.
Με αυτή την έκδοση, λέω στο Facebook ότι απαγορεύεται αυστηρά να αποκαλύψει, αντιγράψει, διανείμει, αναμεταδώσει, ή να προβεί σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια εναντίον μου με βάση αυτό το προφίλ ή / και το περιεχόμενό του.